‎(ครอบครัวเชื้อโรค)
‎โทนี่ วันนี้วันพุธวาฟเฟิลนะคะ ‎ของโปรดคุณไง
‎- ผมไม่หิว ‎- ที่รัก เศร้าอะไรคะ
‎ไม่รู้สิดีน่า ผมคงหมดไฟซะแล้ว
‎ผมไม่ได้ทำให้ตัวอะไรเป็นหวัด ‎มาหลายอาทิตย์แล้ว
‎นี่ ทุกคนก็มีช่วงมือตกกันบ้างแหละค่ะ
‎แต่อย่าลืมสิว่าคุณรู้สึกดีแค่ไหน ‎เวลาทำให้ใครป่วย
‎เท่าที่จำได้ ไม่มีอะไรทำให้ ‎จู๋เชื้อโรคคุณตั้งโด่ได้เท่านั้นแล้ว
‎ดีน่า เดี๋ยวลูกๆ ได้ยิน
‎- ต่อให้ลูกดูอยู่ฉันก็ไม่แคร์ ‎- พ่อจ๋า
‎- ตายยากซะจริงๆ ‎- ดูสิเราวาดอะไร
‎เขาเป็นไข้แล้วก็ท้องร่วงด้วย
‎- เพราะพ่อไงครับ ‎- ไปทำงานสิคะ
‎แล้วถ้าทำให้คนป่วยหนักได้นะ
‎ฉันจะเตรียมพายดีน่าชิ้นใหญ่ๆ แฉะๆ รอคุณ
‎ผมชอบกินพายภรรยาก่อนมื้อค่ำนะ
‎- ไม่แฟร์ เราก็อยากกินพายแม่นะ ‎- ใช่
‎- ไว้โตขึ้นค่อยกิน บายทุกคน ‎- บายพ่อจ๋า
‎"ทนายของผมจะติดต่อไปแน่"
‎"ด้วยความนับถือ คอมม่า
‎ลูกชายแม่ คอมม่า โจ แฟรงคลิน"
‎เอาล่ะนะ
‎ขอให้เขาเอามือไปโดนหน้าเร็วๆ ทีเถอะ
‎ดีเลย ไอ้นี่ซกมก
‎แม่เจ้าโว้ย อยู่ในจมูกแล้ว
‎- หายไวๆ ‎- เวร เป็นหวัดเหรอเนี่ย
‎ดูเหมือนจะใช่ สวัสดี ฉันโทนี่
‎หวัดดี ฉันโจ
‎ฉันควรกลับบ้านไหม ‎ไม่อยากไปแพร่เชื้อหวัดให้ใคร
‎อืม ก็ควรอยู่นะ ‎แต่นายน่าจะไปดื่มชาสักถ้วยก่อน
‎อือ น่าจะไม่เสียหายอะไร ‎แค่อย่าไปดูดปากกับใครก็พอ
‎โจยามเช้าอยู่นี่เอง
‎มานี่เลยสุดหล่อ ขอจุ๊บมื้อเช้าหน่อยสิ
‎นี่เพื่อน วันนี้อดจุ๊บมื้อเช้าไปก่อนนะ
‎ฉันว่าฉันติดเชื้ออะไรแน่ๆ เลย
‎ฉันไม่กลัวหรอกเพื่อน ชีวิตนี้ไม่เคยป่วย
‎มา ลงลิ้นด้วยนะ ขอท้า
‎ไอ้นี่มันคงไม่โง่จูบจริงๆ หรอกใช่ไหม
‎- ก็ได้ ‎- ไอ้ชิบเป๋ง จูบจริงๆ
‎เพิ่มลิ้นอีก โจ
‎เจ็บทุกครั้งเลย
‎ดีน่า ผมทำได้แล้ว ผมแพร่เชื้อ
‎- ดีน่าเป็นใคร ‎- เมียเรา และนายรักเธอ
‎- ขอให้โชคดีนะ ‎- เช่นกัน
‎เห็นไหม บอกแล้วว่าฉันมันอยู่ยงคง…
‎แย่แล้ว ฉันไม่สบาย ‎ฉันจะจามใส่โดนัททั้งกล่อง
‎อย่านะ หันไปทางอื่นสิ
‎ฉันคุมทิศทางได้ซะที่ไหน
‎- มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนอง จะจามแล้ว ‎- ไม่นะกิล อะไรวะ
‎เราเป็นไข้หวัดออฟฟิศ
‎คืนนี้พวกเราจะอึ๊บเมียยกแก๊ง
‎(ฮิวแมน รีซอร์เซส)
‎ถ้าใครป่วยให้กลับบ้าน
‎- อย่าเป็นฮีโร่ ‎- แย่แล้ว
‎กระสุนปืนใหญ่
‎ฉิบหาย ฉันเป็นหวัดเหรอเนี่ย
‎คันคอยุบยิบ
‎คอนนี่ เสียงแหบเหมือนไม่สบาย
‎กลับมาที่บ้านฉันให้ฉันดูแลสิ
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย
‎เถอะน่า เดี๋ยวจะทำซุปลูกกระแป๋งปีศาจให้กิน
‎จริงนะ โฮมเมด ทำเองจากเป้าเลยนะ
‎ของดีที่สุดเท่านั้นสำหรับเบบี๋ของฉัน
‎ฉันไม่ใช่เบบี๋ของนาย
‎แต่เจ็บสมองจุง ข้อก็ปวดตุบๆ
‎- พากลับบ้านไปดูแลทีนะ ‎- เย่!
‎โอ๋ๆ นอนให้สบายบนเตียงอุ่นๆ ของมัวรี่ซะนะ
‎เตียงก็อุ่นสบายจริงๆ แหละ
‎ใช่แล้วจ้ะ เพราะนี่ชิ้งฉ่องราดที่นอนไว้ให้แล้ว
‎ฟังเสียงไอสิ โดนฉันเล่นซะอ่วมเลยสิท่า
‎อยากให้สะบัดแล้วยัดให้ไหม
‎สภาพฉันตอนนี้แหยะไปนิด ‎สำหรับเรื่องเซ็กซ์ มัวรี่
‎ไม่ใช่ ยัยบ๊อง สะบัด…
‎แล้วก็ยัด
‎ยัดๆๆ
‎งุ้ย สบายอย่างกับแมลงห่อพรม
‎ทีนี้พ่อจ๋าจะเกาหลังให้นะ
‎ไม่เป็นไร ฉันไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย
‎- พระเจ้า ‎- ชอบใช่ไหมล่ะ
‎ชอบ ฉันต้องการนาย มัวรี่
‎ต้องการฉันเหรอ
‎ใช่แล้ว ฉันต้องการให้นายดูแลเบบี๋คอนนี่
‎อ่อนแอไร้ทางสู้จังเลย
‎เกาหลังให้เค้าอีกจิ
‎ชิบ โอมเพี้ยงอย่าให้หายเป็นหวัด
‎- ไงนะ ‎- ไงนะ
‎บอกว่า "พักผ่อนซะนะคนดี"
‎ฉันจะไปทำซุปนะ เรียกได้ทุกเมื่อ ‎ก็แค่ไปนั่งยองๆ บนหม้อตั้งเตา
‎เติมอีกนิด สลบเหมือดแน่
‎ในนี้กลิ่นตุๆ แฮะ มัวรี่
‎คอนนี่ ลุกขึ้นมาทำไม
‎- ฉันเริ่มจะรู้สึกดีขึ้นแล้ว ‎- ไม่นะ
‎- ไงนะ ‎- หมายถึง เชิญกินซุปได้เลย
‎หม้อนี้จุ่มไข่ลงไปมิดโคน
‎ขอบใจนะ แต่นี่ไม่ค่อยหิว
‎เถอะน่า ชิมสักคำให้พ่อจ๋าหน่อยนะ
‎เอาไว้ก่อนนะ ขอบใจจ้ะ
‎แม่งอ้าปากซะที
‎- ว่าไงนะ ‎- หมายถึง…
‎คอนนี่ ฉันรู้ว่าเธอเป็นปีศาจสาว ‎ที่สตรองและพึ่งพาตัวเอง…
‎ก็ใช่ไง
‎แต่บางครั้งก็ควรมีใครเทกแคร์ดูแลเธอบ้าง
‎แล้วมันจะมีความหมายกับมัวรี่คนนี้มาก ‎ถ้าเธอผ่อนคลาย แล้วกินซุปสักหน่อย
‎ก็ได้ ขอโทษนะ
‎- ซดสักคำจะเป็นไรไป ‎- ใช่ กินเข้าไปเลย
‎อ้าวเฮ้ย ชามนี้อร่อย…
‎- เชี่ยไรเนี่ย ‎- ตื่นได้แล้ว หนูน้อยขี้เซา
‎มัวรี่ นายทำบ้าอะไรลงไป
‎ฉันสะบัดแล้วยัดแบบซูเปอร์ให้
‎อย่างที่เธอชอบไง
‎ยัดแน่นไปแล้ว
‎แล้วไม่ต้องตกใจนะ
‎แต่เหมือนเขาจะจับเธอแต่งหน้า ‎เหมือนพวกเด็กที่ประกวดเวทีนางงาม
‎เหมือนเดลต้า เบิร์คในดีไซนิ่งวูแมนเลย
‎ใช่ แต่งให้สวยเช้ง ไม่ชอบเหรอ
‎- หลอนมาก ‎- ช่วยฉันด้วย เชื้อโรค
‎ฉันมีวิธีช่วยเราทั้งคู่ จามแรงๆ
‎อะไร มันจะช่วยได้…
‎โทนี่ นายมันยอดอัจฉริยะ
‎ไม่นะมัวรี่ เป็นอะไรไปเหรอ
‎ก็แค่คัดจมูกนิดนึง ไม่มีอะไรมาก
‎อย่ามา เป็นหวัดแน่เลย
‎นายต้องให้ฉันดูแลนาย
‎ทีนี้มาปลดผ้าห่มฉันแล้วปีนขึ้นเตียงด้วยกันสิ
‎ไม่ ยัดเธอไว้ตรงนั้นน่ะดีแล้ว ‎จะได้ไม่หนีไปไหน
‎แต่ตอนนี้ถึงตานายมาเป็นเด็กน้อยแล้วนะ เบบี๋
‎ชิบเป๋ง ก็ได้ แล้วแต่เธอเลย
‎จูบฉันสิที่รัก ก่อนฉันจะป่วย
‎ย่ะ แล้วแต่เลยแดเนี่ยล เดฟ-ลิวอิส
‎อะไรกัน
‎ตอนนี้ฉันเป็นฝ่ายโดนยัดแล้วสินะเนี่ย
‎คอนนี่ ฉันพร้อมกินซุปวางยาแล้วจ้า
‎ไม่เอาด้วยหรอก นายมันวิปลาสไปแล้วมัวรี่
‎แต่งหน้าก็ไม่ได้เรื่อง
‎ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ ‎ฉันบรรจงวาดหน้าให้เธอตั้งสี่ชั่วโมง
‎นี่ฉันสลบไปตั้งสี่ชั่วโมงเลยเหรอ
‎นานกว่านั้นเยอะ มีอยู่แป๊บนึง ‎ที่นึกว่าเธอจะไม่ฟื้นซะแล้ว
‎ไอ้เพี้ยนสติฟั่นเฟือน
‎เดี๋ยวสิคอนนี่ ก็ฉันต้องวางยาเธอ ‎เธอจะได้ต้องการฉันไง
‎เราอยู่กันสองต่อสองแล้วสินะ
‎ใช่ๆ แต่งให้สวยวิ้งเลยนะ
‎ไม่สบายหรือเปล่า เพทรา ‎ถ้าป่วย เธอต้องกลับบ้านนะ
‎ใจเย็นๆ ก็แค่เป็นภูมิแพ้
‎ฉันไม่ใช่ภูมิแพ้นะ ดูถูกกันงี้เคือง
‎จะเป็นอะไรก็ช่าง
‎ฉันจะจัดการแกให้สิ้นซาก ‎ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็เถอะ
‎(ผงโสมฤทธิ์แรง)
‎แย่แล้ว โสมผสมกับวิตามินซีเหรอ
‎นั่นมันส่วนผสมลับนี่นา
‎ใช่แล้วโว้ยไอ้เวร รู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎มีแต่พวกอ่อนแอที่ป่วย
‎คนอวดดีปฏิเสธความจริง ‎ที่เที่ยวเดินจับของไปทั่วเหรอ
‎วันนี้ดีขึ้นเรื่อยๆ
‎(ความกังวลเป็นทางเลือก)
‎ว่าไงคิตตี้
‎ในหัวฉันมีตัวสยอง ‎ที่นายไม่อยากเข้าไปเจอแน่นอน
‎อกอีแป้น ขอบใจที่เตือนล่วงหน้า
‎เพทรา สีหน้าดูไม่จืดเลยนะ
‎อย่าเข้าใกล้ฉันนะเธอ ‎ตารางยุ่ง ไม่มีเวลาจะป่วยหรอก
‎ไปตาย อีความหวัง เธอไม่…
‎วันๆ เธอไม่ทำห่าอะไรเลย
‎หมดยุคมือตกแล้วจ้า
‎พายภรรยาใกล้ได้เข้าปากขึ้นทุกที
‎นี่แวน แค่อยากแวะมาไล่เธอไปตาย ‎ที่ทำฉันถูกไล่ออกจากทีมซาร่าห์
‎แล้วระหว่างที่กำลังด่าเธอ ‎ก็เพิ่งดูออกว่าเธอป่วยมาก
‎แต่ฉันจะลุยต่อ
‎เพราะเลือกน้ำเสียงนี้ตั้งแต่ก่อนมาถึงซะอีก
‎เอ็มมี่ ฉันรู้สึกโคตรแหยะ กลับบ้านก่อนนะ
‎แต่ฉันเป็นห่วงซาร่าห์นี่นา
‎ถ้าไม่มีฉัน นางจะปิดกั้นทุกคน ‎เหมือนที่เธอปิดกั้นทุกคน
‎ตอนนี้ขอปิดกั้นเธอนะ เพราะโคตรน่ารำคาญ
‎เธอมีปมอะไร ทำไมเป็นคนแบบนี้
‎ทำไงหนวดถึงคมกริบ ‎อยากได้หนวดสี่เหลี่ยมแบบนั้นมั่งอ่ะ
‎อีแวนแม่งระยำ ‎ฉันโคตรโกรธนางเลย สวัสดี
‎- อยากจะเกลียดนางไหมล่ะ ‎- อยาก
‎เธอจ๋า มาถูกที่แล้ว ระเบิดเลย
‎- ตอนแรกนางทำฉันโดนไล่ออก… ‎- อีนางร้าย
‎- เนอะ ‎- เกลียด
‎แล้วพอฉันไปคุยด้วย ‎นางก็ร้ายใส่แบบไม่มีเหตุผลอ่ะ
‎- นางคิดว่าตัวเองเจ๋ง ‎- เจ๋งเหรอ ชื่อแวนเนี่ยนะ
‎เชอะ ถ้าไม่ชื่อแวนจะชื่อ "รถโดยสาร" ไหม
‎นางให้ท่าฉันอยู่ตั้งหลายอาทิตย์ ‎แต่ไม่แม้แต่จะมาเฉียดกรายน้องจิ๋ม
‎หูย
‎แล้วการเป็น "สาวปาร์ตี้" ขี้เหล้า ‎มันไม่ใช่บุคลิกป่ะ ฉันยังรู้
‎แล้วยิ่งกินเหล้าหน้ายิ่งพัง
‎ผิวแตกเป็นลาย หน้าอย่างกับทางเท้าชานเมือง
‎แล้วนี่ก็ต้องมีใครพูดออกมา…
‎ด่ามันให้ยับยู่ยี่เลย เอ็มมี่
‎หน้าผากนางเถิกเกินไป
‎ไปตาย
‎ได้เกลียดแล้วรู้สึกดีจัง
‎เนอะ มองไปรอบๆ สิ
‎ชีวิตกำลังรุ่ง
‎แล้วเดี๋ยวนะ แผนกนี้ไม่มีใครป่วยเลย
‎ใช่ พวกเราไม่มีใครป่วย
‎เป็นไปได้ไง ชั้นบนป่วยกันทั้งแผนก
‎แย่แล้ว
‎แอนโทนี่ มีตัวแพร่เชื้ออีกคนแล้ว
‎พระเจ้า ไม่นะ ขอร้องล่ะ
‎เขาทำอะไรเหรอ
‎อ๋อ นั่นแอนโทนี่ พินยาต้า ‎เขาเป็นนักป๊อกของออฟฟิศเรา
‎"นักป๊อก" เหรอ หมายความว่าไง
‎ทำไมถึงบีบแรงแบบนั้นล่ะ ‎ตาเขาถลนออกมาแล้วนะ
‎เธอควรหุบปากไว้นะ
‎- บอกแล้ว ‎- โรเชลล์ นี่มันเชี่ยอะไร
‎ก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าทำไมไม่มีใครป่วย
‎แอนโทนี่ พินยาต้าบีบป๊อกทุกคนที่ติดเชื้อ
‎หยุดการแพร่เชื้อจ้า
‎พระเจ้า นี่ติดหวัดได้ไหมถ้าสมองเข้าปาก
‎- ดูเหมือนจะติดได้ ‎- ฉิบหาย
‎เอ็มมี่ วิ่งเร็ว
‎ไม่ เอ็มมี่!
‎ไม่นะ แอนโทนี่ พินยาต้า ‎ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากโดนบีบแตกป๊อก
‎แล้วงี้ต้องทำไง
‎คุณพระ
‎แอนโทนี่ พินยาต้า คนอะไรทุ่มเทในหน้าที่มาก
‎กูจะบ้าตาย
‎ทุกครั้งที่ไปแผนกเกลียดชัง ‎เลอะไส้กลับมาทุกทีเลย
‎จับหมี่ยัดรูเลยค่ะคุณสปาเก็ตตี้
‎- แม่เจ้า ‎- เวร ขอโทษนะโมนา
‎พุ่งเข้าแดนลับแลเลย
‎ครีมจะไหลแล้ว
‎ใช่แล้วค่ะป๋าพาสต้า แม่หิวแล้ว
‎โอ้แม่เจ้า
‎เวร นี่ฉันเป็นหวัดเหรอ
‎- เหมือนจะใช่ ‎- แย่แล้วสิ
‎โมนา ถ้าไม่สบายให้กลับบ้าน
‎อย่างี่เง่าน่าเกรซ ฉันเป็นพวกบ้ากาม
‎ถ้าออกจากที่นี่ไป ‎ฉันจะไปซั่มแพร่เชื้อให้อีก 20 คนก่อนถึงบ้าน
‎เราต้องใช้กล่อง
‎- ถามจริง ไอ้กล่องเนี่ยนะ ‎- กล่องมันคืออะไร
‎แค่หักห้ามใจตัวเองก็ได้นะโมนา
‎อีบ้า เร็วเข้าสิ นี่จะหงี่อีกรอบแล้วนะ
‎ถามจริงทุกคน กล่องมันคืออะไร
‎เกรซ ขอบอกเลยนะ ฉันกลัวนิดนึง
‎- เออ ไม่กลัวก็บ้าละ ‎- โทษที ว่าไงนะ
‎เวลานางไม่ได้อึ๊บเกิน 15 ถึง 20 นาที
‎นางจะรุนแรงมาก
‎- หมายความว่าไง "รุนแรง" ‎- เอาปืนยาสลบไป
‎ถ้าคิดว่ายิงนางไม่ได้ งั้นแนะนำให้ยิงตัวเอง
‎นายทำได้
‎สวัสดี โฮเซ่
‎สวัสดี โมนา
‎ฉันต้องขอให้เธอเอามือไว้หลังหัว
‎ระหว่างที่ฉันส่งอาหารให้
‎- ไม่รู้สิ ทำๆ ไปเถอะ ‎- ได้เลยจ้า
‎ปล่อยฉันนะโฮเซ่
‎ฉันจะทำให้
‎คุ้มเหนื่อยนะ
‎ด้วยความเคารพนะ ไม่เอาดีกว่า
‎โอเค งั้นปล่อยฉันออกไป ‎ไม่งั้นฉันจะฆ่านาย
‎ไม่ ฉันแค่มาเฝ้าเธอจนกว่าจะหายหวัด
‎นั่นคือหน้าที่
‎เวรแม่ง เอาฉันออกไปนะ ‎ใครก็ได้ ช่วยที
‎- หวังว่าจะพอใจนะโฮเซ่ ‎- ไม่เลย ฉันไม่พอใจสักนิด
‎นั่นอะไร ทำไมเอาดิลโด้ ‎ไปวางเรียงกันแบบนั้นล่ะ
‎- มันคือหมากรุก ‎- สอนหน่อยสิ
‎เธอไม่ชอบหรอก ‎มันไม่มีการแลกเปลี่ยนของเหลว
‎ขอร้องล่ะโฮเซ่ ‎มันใช้กระจู๋ปลอมนะ ให้ตายเถอะ
‎ฉันอยากได้อะไรมาดึงความสนใจ ‎ไปจากความทรมานที่อดมีเซ็กซ์
‎- ไม่ดีมั้ง ‎- ฉันจะทำตัวดีๆ สัญญา
‎งั้นก็ได้ มาจะสอน
‎โอเค เราจะเริ่มทันทีนะ นั่นตัวบิชอป
‎เคลื่อนได้แค่แนวทแยงมุม
‎ดูเหมือนจะขึ้นลงได้ด้วยนะ
‎เอางี้ ช่างมันเถอะ
‎ไม่ ฉันขอโทษ สอนหน่อยนะ
‎โอเค มาต่อกันเลย
‎ในเกมหมากรุก สิ่งสำคัญไม่ใช่หมากต่อไป
‎แต่ต้องคิดนำไปหกตา
‎นี่คือเบี้ย แล้วนี่คือเรือ
‎- เก่งมากโมนา ‎- ปั่นหัวทะลุทะลวง
‎(คนคลั่งกระจู๋)
‎(หมากรุก)
‎อ้าวดูซิ รุกฆาต
‎ใช่เลย
‎ว้าว โมนา
‎เธอไม่ได้ดึงฉันเข้าทางรูไปปู้ยี่ปู้ยำจนตาย
‎นั่นสิ ฉันคงแค่อยากเล่นหมากรุกกับนาย
‎ถ้าทำแบบนี้ต่อไปได้ ‎เธออาจเป็นหนึ่งในยอดฝีมือก็ได้นะ
‎พอไม่หมกมุ่นเรื่องเซ็กซ์ หัวฉันปลอดโปร่งขึ้น
‎ฉันเห็นกระดานในทุกมิติ
‎โฮเซ่ มันช่างเลิศเลอ
‎ฝันดีนะโมนา
‎ฝันดี โฮเซ่
‎โอเค ฉากนี้ซึ้งจัง
‎สวัสดีที่รัก
‎ดูเหมือนเธอจะไม่ป่วยแล้ว
‎ใช่ โฮเซ่ คงหายแล้วจริงๆ
‎แต่ยังเล่นหมากรุกได้ใช่ไหม เธอมีพรสวรรค์
‎แค่เพราะมีเซ็กซ์ได้แล้ว ‎มันไม่ได้แปลว่าห้ามเล่นหมากรุกนี่ จริงไหม
‎มันแปลว่าอย่างนั้นเลย คนโง่
‎น่าเสียดาย
‎ประชุมนาทีสุดท้ายเหรอ
‎สัส รู้สึกเหมือนมีขี้มูกปนขนเต็มปอดเลย
‎แต่เธอจะไม่หยุดทำงานใช่ไหม
‎อะไร ไม่มีทาง ‎วันลาป่วยมันสำหรับเด็กอนุบาล
‎โอเค สู้ๆ เพทรา
‎โอเค เดินมาแล้ว แอ็คชั่น
‎- งานเยอะจังเลย ‎- ตอนนี้เรากำลังทำงานกันอยู่
‎มันมีอะไรทะแม่งๆ แฮะ
‎งุ้ย เครื่องดื่มชูกำลังออกฤทธิ์ห้าชั่วโมง
‎รุ่นน้องโคเคน
‎เดี๋ยว อย่านะ มันเป็นกับดัก!
‎ไอ้พวกสารเลว
‎กัดเท้าขาดแล้วดิ้นหนีเร็ว
‎เย็นไว้นะสาวน้อย เราไม่มีทางเลือก ‎เธอกำลังแพร่เชื้อให้คนทั้งออฟฟิศ
‎วอลเตอร์ พอฉันจัดการนายแล้วนะ
‎นายจะอ้อนวอนขอให้ฉันยอมให้นายฆ่าตัวตาย
‎ข่มขู่แรงเกินเบอร์ไปแล้วนะเพทรา
‎"เครื่องทำป้ายบราเธอร์ พีทีเอช 107 บี ‎ของท่านส่งเรียบร้อยแล้ว"
‎พระเจ้าช่วย
‎ประสบการณ์การทำป้ายชั้นนำอยู่หน้าประตูบ้านฉัน
‎เร็วหนึ่งวันซะด้วย
‎โอ๊ย อยากกลับบ้านจังเลย
‎อยากไปติดป้ายข้าวของ ‎จัดระเบียบ คัดแยก…
‎วันอังคารฉันจัดเธอเละแน่เกรซ
‎เธอก็รู้กฎ ทุกคนที่ป่วยต้องกลับบ้าน
‎ทุกคนที่ป่วยต้องกลับบ้าน
‎ฉันก็ตะครั่นตะครอด้วยความตื่นเต้นอยู่นะ
‎แย่จัง ดูเหมือนจะติดเชื้อ ‎ที่ทุกคนเขาติดกันซะแล้ว
‎จะกลับแล้วเหรอพีท
‎ใช่ ฉันป่วยมาก
‎ไม่งั้นคงอยู่ต่อ เพราะชั่วโมงทำงานมีไว้ทำงาน
‎ใช่แล้ว ถ้าอยากได้เพื่อนนอนกอดก็บอกกันนะ
‎ตามนั้น
‎เป็นอิสระแล้ว เกรซไปตาย
‎โธ่เว้ย ปล่อยนะยะ
‎คุณพระ เข้าปากเลย
‎สวัสดีสุดสวย
‎ฉันไม่ควรกลับบ้านตอนนี้เลย ‎แต่เธออ่อยฉัน ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันจะค่อยๆ เปิดกล่องอย่างช้าๆ
‎แพ็คมาซะอย่างดีเชียว
‎ตัวจริงสวยกว่าในรูปซะอีก
‎หวังว่าพักผ่อนเต็มอิ่มหน้าบ้านฉันแล้วนะ ‎เพราะนี่จะจับทำงานหนัก
‎(เกลือ) (กระเทียม)
‎ฉันรู้ว่าเธอต้องการอะไร
‎อยากได้ป้ายด้วยเหรอ
‎(เครื่องปั่น)
‎ตู้เย็น
‎แป้ง
‎โคมไฟ
‎(เด็กดื้อโดดงาน)
‎หัวนมหนึ่ง หัวนมสอง
‎ไม่นะ
‎ต้องมีเทปอีกสิ มันต้องมี
‎ทำไมไม่สั่งเทปมาเติมเนี่ยไอ้ง่าว
‎(ตู้เก็บของ)
‎โป๊ะเชะ ออฟฟิศแม็กซ์อาจปิดร้านแล้ว ‎แต่ฉันไม่ยอมให้ยาหยีหิวหรอก
‎ฉันเห็นหมดแล้ว
‎ไม่ใช่นะ มันไม่ใช่อย่างที่เห็น
‎จริงเหรอพีท
‎เพราะมันดูเหมือนนายโกหกว่าป่วย
‎แล้วตอนนี้ก็เข้ามาขโมยของที่ออฟฟิศ
‎จริงด้วย ฉันขยะแขยงตัวเอง
‎ก็สมควรแล้ว ‎นายแกล้งป่วย ซ้ำร้ายยังเป็นหัวขโมย
‎ฉันเป็นหินเลว สมควรติดหวัดของจริง
‎- แบ่งเชื้อโรคมาหน่อย ไลโอเนล ‎- ถามจริง
‎โอเค งั้นจัดไป
‎ให้ตายเถอะเพื่อน หมายถึงเอาถ้วยกาแฟมานี่
‎ฉันแค่นึกว่า… ก็บอกให้แบ่งเชื้อโรค ‎นึกว่านายกำลังอ่อย
‎ไม่ได้อ่อยอย่างแน่นอน ‎นายชอบรังแกฉันในที่ทำงาน
‎- อย่าไปบอกใครนะ ‎- เอามานี่
‎สุดยอดไปเลย เนื้อหอมจนคนอยากติดเชื้อ
‎เป็นไงบ้างแวน เพราะวันนี้ฉันรุ่งมาก
‎- รู้สึกแย่มาก ‎- เพราะที่เอ็มมี่พูดเหรอ
‎อะไร ไม่ใช่ ฉันไม่ได้ยินที่เอ็มมี่พูดด้วยซ้ำ
‎นางบอกว่าเธอเป็น ‎เจ้าแม่จอมปิดกั้นคนอื่น จริงมะ
‎อย่ามายุ่งกับฉัน
‎หวัดดีแวน
‎- อะไรวะเนี่ย ‎- นี่ใครเหรอ
‎ฉันเป็นลูกค้าคนแรกๆ ของแวน ‎เธอคงห่วงใยฉันมากเลยเนอะ
‎อ้อ นี่ติดอยู่กับปีศาจในใจใช่ไหม ‎ชอบจังเวลาคนป่วยขั้นนี้
‎ไปไกลๆ ตีนเลย ทั้งสองคน
‎- ไงแวน ‎- ชิบเป๋ง
‎ให้ตาย เราสนุกกันมากเลย
‎จนฉันตาบอดแล้วตายเพราะกินเหล้าเถื่อนไม่ดี
‎มาหาฉันทำไม
‎ฉันนึกว่าเธอห่วงใยฉัน ‎เธอก็ไม่แคร์ฉันเหมือนกันเหรอ
‎ไม่ เธอมันก็แค่ลูกค้า ‎ฉันมีลูกค้ามาเป็นล้านคน
‎ฉันก็เป็นแค่ลูกค้าด้วยเหรอ
‎- ฉันนึกว่าเรามีอะไรพิเศษร่วมกัน ‎- หยุด
‎- หยุดเถอะ ‎- รู้ใช่ไหมว่าผีทะลุกำแพงได้
‎ทำไมไม่แคร์ฉันล่ะ
‎- ทำไมไม่แคร์ฉันล่ะ ‎- ทำไมไม่แคร์พวกเราเลยล่ะ
‎ก็ต้องแคร์สิ แต่แค่ไม่อยากแคร์
‎- ทำไม ‎- ทำไม
‎- เราทำอะไรผิด
‎ทุกคนตาย โอเคไหม ทุกคนตาย
‎แล้วฉันไม่อยากจะคิดเรื่องนั้น ‎ชีวิตสั้นเหมือนปลาทอง
‎วันนึงยังอยู่ วันต่อมาก็ตาย ‎กดทิ้งลงชักโครก มันแย่มาก
‎มันไม่แย่เลย ‎เพราะมนุษย์อายุสั้นชีวิตถึงได้งดงามไงล่ะ
‎ไม่มั้ง ฉันตายตั้งแต่ยังสาว
‎แวน ที่ฉันจะสื่อคือ
‎เธอไม่เห็นต้องสงสารปลาทองเลย
‎- เราโอเค ‎- ขอย้ำ ฉันโคตรโกรธ
‎แต่มันไม่ใช่ความผิดเธอ แวน ‎เธอไม่จำเป็นต้องเศร้า
‎ฉันไม่ได้เศร้า ฉันโกรธต่างหาก
‎ฉันต้องเสียพวกเธอทุกคนไป
‎ทุกคนพากันตายจาก ทิ้งฉันให้อยู่คนเดียวทุกครั้ง
‎โธ่ แวน
‎เธอมีชีวิตเป็นอมตะ ต้องเฝ้าดูพวกเราตาย
‎- เห็นใจเลย ‎- พวกเรามากอดแวนกันดีกว่า
‎- ไม่ ฉันไม่ชอบให้ใครกอด ‎- ยอมซะ
‎ขอโทษนะ แต่ฉันควรไปกอดด้วยไหม
‎ปล่อยฉันนะทุกคน
‎เข้าไปแจมด้วยเลยดีกว่า ‎ถ้าไม่กอดคงน่าอึดอัด
‎ไม่ หยุด
‎ฉันต้องการพื้นที่
‎ว้าว เอ็มมี่พูดถูก เธอปิดกั้นทุกคนจริงๆ ด้วย
‎ให้ตาย ขนาดในฝันยังไม่ยอมให้ใครกอด
‎ขอร้อง โทนี่ ฉันอยากอยู่คนเดียว
‎โอเค โทษที
‎ชีวิตที่บ้านห่วยแตก
‎คิดถึงคอมพิวเตอร์
‎ช่างเกรซปะไร มีสิทธิ์อะไรมาห้ามเธอ
‎ถ้าเธออยากเข้าออฟฟิศ ก็เข้าไปเลย
‎นี่มันบ้าอะไรกัน
‎เพิ่งสี่ทุ่ม 45 เองนะ ไอ้พวกนี้แม่งขี้เกียจ
‎เห็นด้วย ไปเลียโทรศัพท์ทุกคนกัน
‎นั่นมันแสงอะไร
‎เธอนี่เอง กำลังจะเป็นบ้าที่ต้องอยู่บ้านด้วยเหรอ
‎ไม่เลย ฉันอยากมีวันหยุดจะแย่
‎แต่โลกมนุษย์ตอนนี้โคตรบรรลัย
‎พูดถึงสงคราม
‎กับที่ระบอบเผด็จการประชานิยม ‎กำลังติดกระแสจนน่าหวั่นเหรอ
‎แล้วมนุษย์ก็กำลังทำลายโลก
‎พวกนั้นตายแน่
‎ฉันมีหน้าที่ทำให้ทุกคนไม่หมดหวัง
‎งานหินนะ
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎นี่ความหวัง พูดคำนี้แล้วเจ็บ ‎แบบเจ็บจริงๆ เลยนะ แต่…
‎เธออาจทำงานหนักกว่าที่ฉันให้เครดิต
‎เพทรา เธอชักจะเป็นคนใจอ่อนแล้วนะ
‎ไม่ย่ะ เชื้อหวัดมันสั่งให้พูด
‎โอ้โฮ วันนี้ดีจริงๆ
‎เพิ่มเคพีไอ ได้เพื่อนใหม่ ‎แถมยังเข็นพล็อตไปข้างหน้าได้ด้วย
‎ได้เวลากินข้าวเย็นแล้ว
‎ให้ตายเถอะ เลอะคีย์บอร์ดเลย
‎(บ้านเชื้อโรค)
‎พ่อกลับมาแล้ว
‎กลับมาแล้ว วันนี้เป็นไงบ้างคะที่รัก
‎เอาจริงๆ นะ เยี่ยมมาก คุณพูดถูก
‎ผมทำสัตว์ประหลาดป่วยเต็มเลย ‎แล้วผมก็น่าจะสอนบทเรียนพวกเขาด้วย
‎เห็นไหม โทนี่ของฉัน ‎ฉันภูมิใจในตัวคุณนะคะ
‎อาหารเย็นใกล้เสร็จแล้วนะ
‎แล้วก็อบพายดีน่ารอมาทั้งบ่ายแล้วด้วย
‎ผมคิดถึงพายนั้นมาทั้งวัน
‎- เราโชคดีจริงๆ นะ ‎- ใช่เลย
‎ดีน่า ผมจะไปล้างเนื้อล้างตัว ‎จากนั้นเราเริ่มต้นบทใหม่ของชีวิตเรากัน
‎ไม่นะ
‎ไม่!
‎(สเปรย์ฆ่าเชื้อ)
‎ฉันรักคุณ
‎ไม่!
‎ไปตายซะ โทนี่ ‎ขอให้ตายยกครัวแม่งเลย
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล