Numer D46, stanowisko numer trzy.
Wydział Komunikacji to dramat.
Kompletny, Van.
Co za seksowna uwaga. Mów dalej.
Co z tobą?
Nic.
Van jest fascynująca. Nie? Ja myślę, że tak.
Łatwo się ekscytujesz, Emmy.
Bo jestem łatwa. Wszyscy o tym wiedzą.
- To Ben. - To Ben! Pisuarowiec!
„Jesteś dziś na mieście? Skoczysz na emotkę martini?”
Potrzebujemy wymówki.
Wyjechałaś z miasta. Masz chorą ciotkę w Kolorado.
- Jasne. „Chora ciotka”. - Co to znaczy?
Nikt nie wie. Brzmi konkretnie, ale nic nie mówi.
Używamy tego, żeby kogoś spławić.
To ma sens. Ciotki są słabowite.
Ale nie mogłybyśmy się napić z Benem?
Odpada.
Ale jego wacek wykonał porządną robotę, a on sam był uroczy.
- Numer D47, stanowisko numer dziewięć. - To ja. Chora ciotka wysłana.
Super. Poczekamy tutaj. Ja i obnażony obojczyk Van.
Jak ci się powodziło? Od ostatniego razu… Odkąd się…
- Odkąd się pocałowałyśmy? - Tak, właśnie.
Odkąd się całowałyśmy.
U mnie gitara. A całowanie jest fajne.
Muszę przyznać, że jesteś dziwnie pociągająca.
A ja przyznam, że jesteś najpiękniejszą głazką w dziejach świata.
Ale za mocno na mnie lecisz.
I nie bawię się w te wasze kochaluchowe związki.
Spoko, mnie w ogóle nie interesują związki, bracie.
- Weźmy ślub. - Dobra. Najlepiej w Santa Barbara.
Widzisz? Za mocno.
Dobra. Ślubu nie bierzmy.
Ale czy możemy się całować?
Się zobaczy. Na razie muszę pomóc Sarze.
Będę czekać tutaj, nie licząc na związek.
Nie wiesz jednak, że całuję tak dobrze,
że zapragniesz się ze mną ożenić.
ZASOBY LUDZKIE
- Pierwszy dzień. Stres jest? - Nie.
- Niepotrzebnie. - Nie ma.
Dobrze, bo to tylko staż. To się nie liczy.
Nawet nie jesteś czarodziejem wstydziuchem.
- Właśnie, że jestem! - Dobra.
- Miałeś szanować mój wybór. - To zły wybór.
- Obiecałeś. - Wiem.
Hej! Zamknijcie się!
Montel, będziesz cudownym czarodziejem wstydziuchem.
Dzięki, mamo Connie. Ciebie lubię bardziej.
- No wiadomo. - „No wiadomo”.
Już są.
- Super! - To nasz trener.
Zgadza się. Wesołego sezonu softballowego, pokraki.
- Jest nasza gwiazda. - Joe, narzuć pączka.
Leci rakieta!
Brawo!
Tak będziemy grać w tym sezonie. Tylko że piłką.
Tak jest!
Istnieje biurowa liga softballu?
- Tak. - Bardzo pre-freelancerskie.
Twoja matka to legendarna pałkarka.
W epoce jazzu waliła tak mocno, że piłka się posrała.
Na stanowisko zmierza
ponętna damulka, którą zwą Lil Syfilis.
Bo jej uderzenie,
tak jak zakażenie, jest śmiertelne w tej epoce.
Na Konstantego Ildefonsa Kałczyńskiego!
To istny Teatrzyk Posrana Gęś.
Ta chwila tchnęła w nas odrobinę nadziei w czasach…
panowania jazzu.
Masz, mój nieopłacany pomocniku.
- Możesz być łapaczem? - Dla ciebie wszystko, szefie.
Mamo Connie, spójrz.
Jestem bardzo amerykański, tak jak ty.
Graj w takiej drużynie, w jakiej chcesz.
Dobra.
Ale jeśli zagrasz przeciwko mnie, posrasz się jak piłka.
Miłego pierwszego dnia, mały.
Znowu tam jesteście?
Przyjdź później po te zszywki, Ethan.
Chyba tak zrobię.
- Niegrzeczna. - Nie niegrzeczna. Nienawistna.
Nienawidzę Dantego.
- I Nadziei z jej brokatowymi cycami. - O, tak.
I nienawidzę, że wciąż masz na sobie to kretyńskie ubranie.
To był krawat za 30 dolców,
ale skoro dama tak chce.
Dama chcę, żebyś leżał golutki z tyłkiem wypiętym do góry.
To się nazywa stosunek.
Dobra. Spadam. Przywlecz tu swój tyłek w porze lunchu.
Skoro jesteśmy przy moich pośladkach, czy myślałaś o czymś innym,
co mogłabyś ugryźć, na przykład o jakimś posiłku?
- Co? - Może nawet dwóch posiłkach.
Do kopulacji trzeba siły.
Żadnych randek. Nie tak działa hejtowy seks.
„Hejtowy seks”. Rozumiem.
Jak się jest glizdą, każdy seks jest z nienawiści. To nic osobistego.
Nic osobistego. Czyli mnie nie nienawidzisz?
- Nieszczególnie. - Ale klawo.
Tak, klawo, Pete.
Pójdę się odsikać, żeby nie dostać infekcji dróg moczowych.
Radzę ci zrobić to samo.
Czy te lśniące usteczka kuszą, żebyś je pocałował,
a potem wziął ze mną ślub?
Gdybyś był Van.
Rozumiem. Robi się między wami poważnie.
No wiesz. Tak trochę jakby poważnie.
Powtarza, że nie chce związku, ale pokażę jej, że się myli.
- Słodka z nas para. - Brawo!
Ja też mam romantyczną aktualizację na temat Rochelle.
Wal! Opowiedz mi wszystko!
Dobra, słuchaj tego.
„Pomieszczenie gospodarcze” i „dziesięć minut temu”.
O jasna cholera!
Tak. To się dzieje.
Ja w związku, którego zawsze pragnąłem, ty znów w obiegu. Brawo my!
W tym sezonie się rozkręcamy.
Pete i Emmy na szczycie świata!
Dobra, wracaj do swojego uwodzenia.
A ty do swojego bzykanka w magazynku.
Uwielbiam seksowne biurowe romanse.
Czekaj. Biurowy romans?
Właśnie o to chodzi.
Musimy iść do administracji i zgłosić związek w miejscu pracy.
Spoko, spotkamy się tam. Oby tylko mieli formularze.
Nie zawiedziesz się, koleżanko. Jest kupa formularzy.
Dobra, ja idę w tę stronę.
Tak jest, Czarne Płaszcze,
ćwiczcie to, co będziecie robić podczas meczu.
Wiecie, to coś.
Żałosne.
Oczywiście, że nie są prawdziwym zagrożeniem.
Ale mały wywiad nie zaszkodzi.
Co to?
Tak, Montel. Tak trzymaj!
Cholera.
FABRYKA POMYŁEK
Masz. Przyda ci się.
Hormon wzrostu? Sterydy? Na co mi to wszystko?
Montel gra wyśmienicie!
Może nawet lepiej od ciebie.
Jak śmiesz!
Skoro jesteś zła, to czemu zrobiłaś coś, co kręci mnie najbardziej?
Podnieciłaś mnie na maksa. Aż mi mowę odjęło.
Nie potrzebuję durnych piguł, żeby wygrać mecz.
- Ale Connie… - Słuchaj.
Hej, Sonya, poproszę softballowe gówno.
Nie mamy softballowego gówna.
Mój błąd, przepraszam.
A czemuż to nie macie softballowego gówna?
Bo nie istnieje od lat 20., kiedy zaliczyłaś wszystkie bazy.
To wszystko, Sonyu, dziękuję.
Jasne. Jesteś najlepsza i nie powinienem był tego kwestionować.
Dziękuję.
Jeśli naprawdę chcesz mi podziękować, walnij mnie jeszcze w gębę.
I może nadepnij na jajka?
Da się zrobić.
Kładź klejnoty na bar, a ja skoczę po martensy.
Cześć, śpiąca Saro.
Cześć, przypadkowy kochasiu.
Hej, Van.
Co za przypadek, że spotykam cię, mając lśniące, całuśne usteczka.
Wyglądają na bardzo mokre.
A tak naprawdę są lepkie.
- Czas dać dyla? - Tak.
Dajemy dyla, bo jako kolektyw
mamy głęboko w dupie związki,
choć miło mieć kogoś, z kim można dzielić życie.
Emmy…
Co? Nie mówię o nas. Tak sobie teoretyzuję.
Gdzie są drzwi, do cholery?
Cholera! Przepraszam!
Sięgałem wodę. Nie widziałem cię. Sarah?
- Ben? - To Ben!
Co jest, kurwa?
Co jest, kurwa, ze mną? To mój dom.
Więc co jest, kurwa, z tobą?
Boże, to jest to samo mieszkanie.
Nie mogłyśmy tego wiedzieć. Każdy facet tu mieszka.
Czy mnie prześladujesz?
Nie, ja tylko…
Ja…
poszłam do domu z jakimś facetem,
który okazuje się twoim współlokatorem.
Z Codym?
Wiem, jestem beznadziejna.
Zamawiam ubera i wychodzę.
Więc „chora ciotka” to tylko wymówka, żeby się ze mną nie spotkać?
- On jest smutny. - Kogo to obchodzi?
Cholera.
Muszę czekać 57 minut, a pada deszcz.
Mogę wziąć tę reklamówkę, żeby założyć ją na głowę?
Dobra. Weź ją sobie.
Nie o to chodzi. Odwiozę cię.
Podoba mi się. Lubię takich, co świadczą usługi.
Mogłaś usiąść z przodu.
Spoko. Pomyślałam, że tak będzie bardziej profesjonalnie.
Bardzo mi przykro z powodu „chorej ciotki”.
Czemu przepraszasz?
Jeśli to cię pocieszy, Cody jest marnym kochankiem.
Rzeczywiście trochę mi lepiej.
- Powinieneś z nim o tym pogadać. - Raczej nie sądzę.
- Sarah, wróciły fluidy. - Nie, przestań.
Mogę cię spytać o coś dziwnego?
Dobra.
Czy w nocy, gdy byliśmy razem, ukradłaś mi dezodorant?
- Tak. Popsikała się nim dziś. - To bez sensu. Po co mi twój dezodorant?
Nie wiem. Po co byłaś w mojej kuchni w nocy?
- Masz na moim punkcie obsesję? - Nie.
Czy chcesz mnie zabić?
- Nie. Jesteś sexy. - Ani jedno, ani drugie.
Miło, że mnie podwiozłeś i cieszę się, że na ciebie wpadłam.
Jesteś u celu.
- Życzę ci dobrej… - Chodźmy na jedną randkę.
- Co? - Już sam nie wiem.
Znajomość z tobą jest mocno zagmatwana, ale wydajesz się dziwnie pociągająca.
- Boże. - To przypadek.
Stara, zgódź się.
- Nie. Dzięki. Wysiadaj. - Nie wiem. Muszę pomyśleć.
- Dobranoc. - Napiszę do ciebie.
Jasne.
Wiem, że mnie pan nie słyszy, ale zrobię wszystko, co w mojej mocy,
żeby znów mógł pan zamoczyć w mojej pannie.
Dzień dobry.
Wnoszę o formalną zgodę na kontynuowanie romansu w miejscu pracy.
Wypełniłem wszystkie formularze.
Świetnie. Teraz muszę je rozpatrzyć.
Dobra.
Strony zainteresowane. Pete Doheny. Rochelle Hillcrest.
Hillhurst.
Ta zachwycająca glizda z trzeciego piętra. Pewnie myśli pan, że to nie moja liga.
Ja nie myślę. Jest pan przełożonym pani Hillhurst?
Nie.
- Czy narzucał się jej pan? - Skądże.
To raczej ona rzucała się na mnie.
Proszę pana, mam migrenę.
- Sorry. - To związek na wyłączność?
Nie.
Ja do tego dążę, ale ona wciąż próbuje się otrząsnąć…
Rozmawiacie o klientach na randkach?
Na randkach?
Rochelle wolałaby paść z głodu, niż pójść ze mną do restauracji.
Jasno to zakomunikowała.
Więc szczerze mówiąc, nie wiem, o jakich randkach pan mówi.
Chyba wypełnił pan zły formularz.
Teraz to się pan błaźni,
bo ja nie wypełniam złych formularzy.
Proszę więc rozpatrzyć mój wniosek 7413B dotyczący romansu w miejscu pracy.
Powinien pan wypełnić 7413D
dla Smutnych Poruchadeł Wykorzystywanych Do Seksu Przez Współpracowników.
Niemożliwe, żeby był taki formu…
A jednak jest.
Proszę wyjść, jeśli będzie pan płakać. Nie chcę na to patrzeć.
Jeśli lubisz się opalać
Polecam solarium obok mojego domu
Kiedy zapłacisz za dziewięć wizyt
Dziesiąta jest gratis
A dziewczyna ma na imię Claire
I lśniące włosy ma
Chodziła do szkoły z moją mamą
Ale nie były bliskimi kumpelami
Och, Claire, ona nigdy
Nie pamięta mojego imienia
Ale opalenizny z jej solarium są słodkie
Więc pomagam jej spłacać kredyt studencki
Brawo, panie Rick.
Czas pograć w kosza!
USA!
Ta miotaczka mocno podkręca, więc miej gały na piłce.
Dla zmyły może też rzucić lekko, więc pamiętaj,
gały na piłkę.
Zrozumiałam.
Co jest?
Cześć, mamusie.
Lionel wyznaczył Montela na miotacza? Ten brudny oszust.
Tego nie było w planie, który ukradłem z jego biura.
Czas na pierwszy rzut.
Pierwszy strajk.
O rety.
Drugi strajk.
Nie wyautują Connie, prawda?
Wiesz, co powinna zrobić? Mieć gały na pił…
Ona o tym wie, Gil.
Mam nadzieję, że zabawa ci się podobała, skarbie.
Bo teraz mamusia położy cię do łóżeczka.
Trzeci strajk!
Jasna cholera! Mamo, widziałaś to?
Bo jeśli widziałaś, trzeba było uderzyć.
Brak mi słów.
Niezniszczalna Connie LaCienega poległa na samym początku.
Tyler! Jak możesz jeść nachosy w takiej chwili?
To nachos jalapeño.
Dzięki nim moje nasienie jest muy picante.
Boże! Wyautował mnie.
To pieprzone zero próbuje wysiudać mnie z mojej gry!
- Trzeba było mieć gały na… - Ani słowa!
Wiem, że się złościsz, ale przez ciebie mi stanął na oczach drużyny.
- Zobaczmy. - Możemy załatwić to migiem?
Chcę wrócić na przerwę w siódmej rundzie.
- Jasne. - Ty zwołałaś to spotkanie?
Owszem, a pod jego koniec zechcesz pójść na randkę.
Naprawdę? Z tobą?
Chodziło mi o Bena i Sarę, ale dobrze wiedzieć, że chcesz się ze mną umówić.
- Nieustępliwa jesteś. - I trochę zamroczona.
Sarah i Ben.
Co jest, kurwa? Emmy zrobiła prezentację?
Mieli nie jedno, a dwa romantyczne spotkanka.
Niektórzy nazwaliby to dwoma przypadkami,
inni – przeznaczeniem.
Niektórzy nazwaliby przeznaczenie „wielką bujdą”.
Naturalnie masz logiczne obiekcje.
Wszystkie omówiłam na kolejnych slajdach.
Pokażę je, jeśli ładnie poprosisz.
Dobrze, pani kierowniczko.
Pokaż swoje slajdy, proszę.
Co jest z wami? Czemu tak do siebie dyszycie?
Jak widać na drugim slajdzie, ludzkie życie jest krótkie,
co według logiki Van oznacza, że ludzie powinni…
Jak brzmiała ta zasada?
Minimum cierpienia, maksimum przyjemności.
Właśnie. Zgadnij, co mnie sprawia przyjemność.
Miłość.
Pisuarowiec ma być prawdziwą miłością?
Nie.
Myślę, że to nowa miłość.
Porywająca, drżąca chuć,
tak głośna, że nie czujesz smaku jedzenia.
- To maksimum przyjemności. - Jestem za Benem!
Aż mi pochwa pulsuje. Napiszmy do tego typa!
Cholera, Em. Nie sądziłam, że potrafisz być taka anal-ityczna.
Zawsze z przyjemnością anal-lizuję.
Ale seksowny dialog! Zróbcie sobie fisting albo odchodzę!
Van, co ty na to? Jedna randka?
Dobra, jedna randka. Tylko po to, żeby cię uciszyć.
Umowa stoi, kotku.
Łechtaczki na horyzoncie! Zostańcie, lesbijki. Za chwilę więcej softballu.
Koniec czwartej rundy.
Czarnym Płaszczom przydałaby się udana akcja.
Naprzód, Czarne Płaszcze. Do roboty!
Słabe uderzenie.
Na boisku szykuje się mocniejszy wystrzał.
- Lo siento, trawo. - Tyler! Oczy w górę, fiut w dół.
Jest bezpieczny.
Płaszcze mają trzech czarodziejów na bazie.
Jak Les Claypool, sir Paul McCartney
i Flea z Red Hot Chili Peppers.
To trzej czarodzieje…
na basie.
Boże. Nadeszła pora. Gil, podaj moje kulki analne.
Zdrowaś Mario, łaski pełna, drąg z Tobą…
Montel LaBeverley wchodzi na boisko.
Rób swoje, młody.
Montel, podobno Joe będzie rzucał slidera.
Powodzonka, skarbie.
Dzięki, mamo Connie.
Kłamliwa, włochata suka.
Na rany Juliana, piłka najwyraźniej nam się posrała.
I poszczała. Tego w softballu jeszcze nie było.
Leci i leci,
jak Ben Affleck w Pearl Harbor.
Wielki szlem w ekspresowym tempie!
Jestem Bogiem! Sport jest dla mnie wszystkim!
Cześć, mamo M.
Włóż mi je z powrotem do dupy.
Tyler. Chodź tu i weź ze sobą swoje pikantne klejnoty.
Dobra.
Mama ma plan.
Świetne miejsce wybrałaś.
Bardzo romantyczne.
Chyba cię nie brzydzi, że wiele z tych psów przeleciałam?
Nowy Jork jest małym miastem. To musiało się stać.
Brawo, Ben. Podłapał żart o zoofilii.
Chyba jest fajny.
Za każdym razem robisz to z rękawem?
Wycieraczkę? Tak.
Zawsze szczyciłem się czystym wąsem.
- Od szóstej klasy. - Co? Od szóstej?
Ja jako 11-letni Tom Selleck.
Przepiękne.
Pediatrzy baranieli. Jeden napisał o mnie artykuł.
- Hej, kolego. - Cholera.
Trzeba dbać o czystość, prawda?
Tak! Jak słodko! I sexy. Przyznaj.
Co? Że przeznaczenie istnieje, a miłość zwycięża wszystko?
Nie, wyluzuj. Chodziło mi o to, że to fajny wieczór.
Tak. Sarah dobrze się bawi.
- Tylko Sarah? - Ja też.
Chcesz zobaczyć prawdziwy dramat? Przygotuj się na moją fazę emo.
Bardzo upiorne.
Aresztowali mnie za kradzież tej bransoletki.
W ramach kary mama kazała mi przez miesiąc nosić pastele.
- Szatański plan. Lubię twoją mamę. - Tak.
Co powiedział?
Chyba że… nie? Nienawidzimy jej?
Koleś, nie twoja sprawa.
Co się dzieje? Czemu mam puste usta?
Moja mama i ja… Możemy pogadać o czymś innym?
Oczywiście. Przepraszam. Jasna sprawa.
- Po prostu… - Dobra. Mogę przestać dotykać.
Co to za dramat z twoją mamą?
- Nie teraz. - Dziwnie się zachowujesz.
Myślałam, że dobrze się bawimy. Co to?
To było głupie. Takie głupie!
Wszędzie pierdolone psie gówna.
Co ty wyrabiasz z tym kamieniami?
- Wszystko gra. Wylu… - Nie mówi mi, żebym wyluzowała.
Dobrze.
Sztywniary wróciły na prowadzenie
i są o krok od zwycięstwa.
Ale jednym uderzeniem Montel LaBeverley może dać wygraną Czarnym Płaszczom.
Kocham cię, ale proszę, spierdol to.
Dalej, stażysto! Graj tak, jakbyśmy ci płacili.
- Uwaga… - Hej, pałkarzu!
- Tyler? - Dostawa gorącego sosu.
Z moich jaj.
Nie!
Dlaczego?
Spermą w twarz.
- Odpadasz. - Czy to dozwolone?
Skąd w niej nasiona?
Niewiarygodne!
Hormonalne potwory załatwiły swoją Nancy Kerrigan
i wygrały wszystko.
Udało się, Connie. Świetny plan.
Klasyczny Gillooly, nie?
Dobra robota.
Connie, uratowałaś nam dupska! Wygrałaś mecz!
Kazałaś zaatakować nasze dziecko. To jest okropne.
Widzisz? Doszedłem do tego.
FABRYKA POMYŁEK
Jeszcze jedną malinę.
- Jesteś pewien, wielkoludzie? - Oczywiście. Ja świętuję!
Jestem poruchadłem Rochelle, moje zdrowie!
Jasne, gapcie się.
Spójrzcie mi w oczy, bo Bóg wie, że Rochelle tego nie zrobi.
Pete, chyba wiem, co się stanie, gdy o to zapytam,
ale czy wszystko w porządku?
Tak myślałam.
Wiem, że niektórzy widzą we mnie
duży kamor z wielkimi mięśniami, które też są z kamienia.
Jasne.
Ale pod spodem jestem wrażliwym gościem.
Teraz to widzę.
Wrażliwy gość i nienawistna glizda. Ciężka kombinacja.
Co mam zrobić,
jeśli chcę prawdziwego romansu, a ona tylko seksu z nienawiści?
- Kupić lalkę? - Co?
Która wygląda jak ona, i udawać, że mówi coś miłego.
Wyznaj jej prawdę, Pete. Powiedz, czego ty chcesz.
Może odmówić i całkiem ją stracę.
Takie jest ryzyko.
Jeśli się go boisz, możesz dalej być
„Smutnym Poruchadłem”.
Nie, Pete Doheny to coś więcej niż 7413D.
Wyznam jej, co czuję.
O tym mówię.
Ulżyło mi. Mam inne egzemplarze.
I cyfrowe kopie, w chmurze i lokalnie, ale…
Tak jest!
Pora na trzepanie mistrzów. Chodźcie!
Zaraz dołączę. Najpierw uścisnę dłoń przegranym.
Ja lecę zwalić kolegom z drużyny.
Przyniosłam ci twój ulubiony koktajl.
Jak śmiesz!
Jak mogłaś ty, Connie, zapłacić jemu, Tylerowi,
żeby zrobił Ja, Tonya mnie, Montelowi?
Boże. Przestań.
Nawet nie próbuj mnie zawstydzić. Nie uda ci się.
Przepraszam. Ciekawość zawodowa.
Nie wstydzisz się, że tymczasowo oślepiłaś własne dziecko?
Nie.
Kocham cię i kocham cię kochać.
Ale dziś prawie pokonałeś mnie w czymś, na czym mi zależy,
a ja nie mogłam na to pozwolić.
Bo gdybym cię pokonał, musiałabyś przestać mnie kochać?
Właśnie.
Więc cię wystawiłam i teraz znów możemy być rodziną.
- Chodź tu, skarbie. - To jest takie pojebane.
Z jakiegoś powodu wstydzę się, że dobrze gram w softball.
Jak to zrobiłaś?
Swój talent odziedziczyłeś po mnie.
Kocham cię, pieprznięta suko.
I dlatego przestałem obcinać sobie włosy.
- Obłęd, nie? - Tak, obłęd.
Sarah, czemu się od niego odgradzasz?
Jeszcze raz przepraszam za to, że spytałem o twoją mamę.
- Nie zrobiłeś nic złego. - Właśnie. To dobry człowiek.
- Najlepszy! - Jezu, możesz mówić normalnie?
- Nie rozumiem, w czym tkwi problem. - Może to ty nim jesteś.
Ja? Ty budujesz mur. Emocjonalny.
Jest zrobiony z ciebie?
Wysrałaś go? To by chyba bolało.
Nie trzeba było jej słuchać. Przepraszam.
Halo, jestem tutaj.
Nie wiem, o co biega z twoją mamą, ale…
Nie chodzi o jej mamę.
Odpuść, dobrze?
Przepraszam, jeśli za bardzo naciskałam. Chciałam dla ciebie czegoś wspaniałego.
Chciałam czegoś wspaniałego dla nas wszystkich.
Naprawdę myślałam, że może być super.
Cóż, pomyliłaś się.
Co się dzieje? Czemu jesteś taka wredna?
Napisy: Przemysław Rak