Ktoś ma jakieś fajne plany na wieczór?
Zamierzam łyknąć coś na uspokojenie i iść spać o 17.00.
Ja tak samo, tylko o 15.00.
Ja zamierzam studiować swoje nagie ciało w lustrze, aż szlochem utulę się do snu.
Więc fajnych planów brak.
Hej!
Uwaga. Wieczorkiem spotykamy się u mnie.
Impreza składkowa. Każdy się składa w pół i wystawia do anala.
Będę się musiała składać za dwoje, bo ty zawsze się wypinasz.
Mam idealną playlistę.
Sam Morrissey, ale nie jego muzyka,
tylko jego narzekania na imigrację.
Sorki. Wszyscy są zaproszeni oprócz was przy tym smutnym stole.
Dlaczego?
Nikt nie chce być zaniepokojony, przygnębiony ani zawstydzony na imprezie.
Chcą chlać i się bzykać,
a nie zadawać się z wami, poszczańcami.
- Impreza! - Kurde, dobry tekst.
Wracają wspomnienia z liceum.
To nie fair. Czemu nie zapraszają nas na swoje fajne imprezy?
Przecież mamy dobre prochy.
Bo nie jesteśmy fajni. Jesteśmy frajerami do dupy.
Lionel, nie uważam cię za frajera do dupy.
Nie?
Uważam, że jesteś bardzo fajny na swój sposób.
- Myślisz, że jestem fajny? - Na swój sposób.
Tak. Jestem zajebisty, koleżko.
Wiecie co? Urządzę własną imprezę.
Tak, lalunie?
Przyjdziecie, prawda?
Sprawdzę w grafiku.
Hej, stary. Przykro mi z powodu imprezy. A potrzymasz mi to na chwilę?
Jasne.
Kupiłem drugi obiad tylko po to, żeby ci walnąć w pysk.
Teraz cuchniesz obiadem.
Dlaczego musicie być takimi dupkami?
Słyszałeś Monę. Jesteśmy fajni, a on to dziwak.
Słabych i dziwnych trzeba golić.
Dla waszej informacji słabi i dziwni urządzają własną imprezę,
a wy nie jesteście zaproszeni.
- O nie! Słyszałaś, Connie? - Tragedia.
Lionel, tak mi źle. Potrzymasz moją drugą tacę?
Chodźmy kupić więcej obiadów.
ZASOBY LUDZKIE
Jak wiecie, nasz klient, Sal, od jakiegoś czasu marzy o ciężarówce.
Co zrobimy?
Nie patrz na mnie, małpoludzie.
Jestem demonem potrzeb, nie demonem „chcę-chcę-chcę”.
Słodki Sal tak mocno pragnie tej ciężarówki.
Zwykle tego nie robię,
ale chyba czas wytoczyć ciężkie działa.
W czym, kurwa, problem?
Chce ciężarówkę? To mu ją załatw.
To nie takie proste.
Ten wasz Sal nie ma zdolności kredytowej?
Nie.
- Sal ma cztery lata. - Co?
A ta ciężarówka to…
Jebana zabawka?
Zgadza się. Tonka.
Pracowałam z ludzkim ścierwem Robertem McNamarą
przez siedem lat na wojnie w Wietnamie,
a ty mnie tu ściągasz dla zabawki?
Kto to ten McNamara?
Nie mam pojęcia, ale wygląda na to, że to jakieś ludzkie ścierwo.
Poproś rodziców o ciężarówkę. Sprawa zamknięta.
Flanny, mogę ja?
Tak, panie małpo DNA. Proszę.
Sal ma niezwykle rzadką odmianę genetyczną o nazwie KCNB1.
Powiększ. Ludzie składają się z miliardów komórek.
Powiększ. W każdej z tych komórek są chromosomy. Powiększ.
Jeszcze, kurwa, raz powiedz „powiększ”,
a wsadzę ci banana tak głęboko w dupę, że ci nosem wyjdzie.
To może… przybliż ociupinkę.
Drobna zmiana w jednym z genów sprawiła, że Sal jest neuroróżnorodny,
w wyniku czego, między innymi, nie mówi.
Nie możemy więc poprosić o ciężarówkę, a próbowaliśmy wszystkiego.
- Napadów złości. - Gówno, nie pomysł.
- Godzinami przytulaliśmy mamę Sala. - Większe gówno.
Próbowaliśmy wymuszenia.
Ale nikt w domu nie zauważył braku kapsułek Nespresso.
Ten pomysł to takie gówno, że muszę wytrzeć uszy papierem toaletowym.
Petra, jesteśmy bezradni. Musisz nam pomóc.
- Została nam tylko ambicja. - Chryste, przestań już.
Załatwię ciężarówkę, ale po swojemu. Sama!
Takiej sprawy nie załatwisz w pojedynkę.
Cytując nieśmiertelne słowa kolejnego ambitnego gremlina:
„Nie wierzysz mi? To patrz”.
Mówiła o Robercie McNamarze?
Chyba chodziło jej o Bruno Marsa.
Jebane gnoje.
Boże. Mama wysłała mi kolejny post na Facebooku.
Serio? Kolejne inspiracyjne porno od ukochanej mamusi?
„Jedyna niepełnosprawność to złe nastawienie”.
- Rzyg. - Ableistyczne bzdury.
Nigdy jej nie zadowolę.
Po 30 latach prób „naprawienia cię” tymi cholernymi lekarzami i terapiami
twoja matka wciąż tego nie kuma.
Muszę odebrać. To Traci i Olivia.
Rodzice tego uroczego gnojka?
- Mamy świetną wiadomość. - Wygraliście apelację?
Tak! Skąd wiedziałaś? Dev już ci powiedział?
Tak, wymieniliśmy mejle.
Czy ktoś tu wspominał o Devie?
Tym słodkim prawniku z długimi rzęsami i spektakularnym tyłeczkiem?
- Za co ty się przebrałaś? - Za seksdżinkę.
Wyskakuję, gdy ktoś pociera magiczną lampkę.
- Alice! - Co? Dev to byczek.
Może jednocześnie nienawidzić i być napalona.
Taki Pol Pot był napalony na ludobójstwo.
Jak dobrze, że Sal i inni niepełnosprawni uczniowie zostaną w klasie.
To wielka rzecz.
- Wspaniała informacja. - Daj spokój! To absolutne minimum.
Zapraszamy cię na kolację, żeby to uczcić.
Zawsze robią imprezę, gdy wydarzy się coś dobrego?
Miło jest świętować.
Świat to permanentna biegunka, a one świętują pierdnięcie.
Ja świętuję wszystkie pierdy.
Nadymają mi szarawary.
Dev też wpadnie,
ale może już wiesz, skoro macie kontakt.
Jak wtyczka i gniazdko.
- Tak. Może powinnam pójść. - Będzie fajnie.
Tak fajnie jak ostatnio, kiedy poszła na randkę?
- Dość tego! - Spadaj!
Żeby poczuć fiuta, nie trzeba iść na randkę.
Connie!
Kobieto, idziesz tam.
Dobra. Wchodzę w to.
- Wyślij mi adres. - Nie idź, Alice!
Bądź grzeczna, bo cię przerobię na botki.
A najpierw obedrę ze skóry, suko.
Jezu, spójrz na to cacko.
Z taką wywrotką można by kury kraść.
Teraz cię rozumiem. W pytę ta ciężarówa.
A co powiesz na te?
Masz rację. Nie ma co się zadowalać byle czym.
Skupmy się na celu. Moja pierwsza propozycja brzmi:
po prostu ją weźmy.
Nie, Sal. To moja wywrotka.
Nie bądź kutafonem. Tylko chce się trochę pobawić.
Dasz sobą pomiatać? Załatw tego dzieciaka.
Nasraj mu w pieluchę.
Sal mnie popchnął.
W samoobronie.
Nic ci nie jest, Jacob?
Sal wziął moją ciężarówkę, a potem mnie uderzył.
Nie bądź takim miękiszonem, Jacob. Ledwo cię tknął.
Sal, nie bijemy innych.
Dobra, to może być trudniejsze, niż myślałam,
ale skoro przez 10 lat utrzymałam Amerykę w bezcelowej wojnie,
zabawkę też ci załatwię.
Po wytrysku chętnie bym zwiedził tę hacjendę, jeśli wolno.
Zakąseczki! Przystaweczki! Tak!
Kluczyki w tej misce, jeśli potrzebujecie kierowcy.
W tej, jeśli chcecie się zamienić partnerami.
Mam dwa komplety, bo chciałbym jedno i drugie.
Przy basenie stoi misa z lubrykantem.
Nie zapominajcie o nawilżeniu.
Mona, nie wiedziałam, że żyjesz w takim luksusie.
Ty nie jesteś bogata, Emmy?
Obecnie mieszkam pod zlewem w biurze, bo kraby przejęły moje mieszkanie.
To smutne.
Ten lubrykant jest za friko?
Jasne, skarbie. Jestem bogata.
Teraz, moi kochani, zwilżcie się i imprezujcie na całego,
bo dziś wieczorem…
- Kurwa! - Co się stało?
Tito odwołała,
a Kitty napisała, że od początku nie zamierzała przyjść.
Czemu Tito odwołała?
Najwyraźniej nie lubi jeździć nocą.
- Nie ma skrzydeł? - Montel, kogo ja chcę oszukać?
Naprawdę jestem zdziwaczałym frajerem.
Skończ te żale. Ktoś przyszedł.
- Cześć! Nie odchodź. - Cześć, Lionel.
Nie widziałem żadnych aut. Nikt nie przyjdzie?
Litości, to Schmitty z Wydziału Litości.
Moja impreza to kompletna klapa.
Biedak. Aż się serce kraje.
Wyciągnąłeś rękę i nikt się nie skusił.
Schmitty, twoja litość nie pomaga.
Nie, Schmitty ma rację.
Im bardziej się staram, tym mniej mnie lubią.
Tak to jest z frajerami.
Pozostaje jedno. Utopić smutki.
Tequila.
- Zabierz to! - To tylko alkohol.
Nie. W mojej kulturze tequila to zakazany eliksir.
Przez nią dokonuje się wstydliwych czynów.
Kochany, co masz do stracenia?
Mniej cię lubić już nie będą.
W sumie racja.
- Tequila! - Tequila.
Szybko ścina, kiedy waży się zaledwie 38 kilo.
Skarbie, Sal uderzył inne dziecko.
- Serio? - Brawo za odwagę, tygrysie.
Walczyłyśmy, żeby zatrzymać go w szkole, a teraz bije dzieci?
Nie bije. Tylko uderzył Jacoba.
Nikt nie lubi Jacoba.
Nie powinieneś bić ludzi bez powodu.
Ale miał powód. I to dobry.
Powiedz im, Sal. Jakie słowa znasz?
Dobra. „Chcę”.
Czego chcesz, synku?
Jesteś głodny?
Na kuchence jest popcorn z drożdżami i furikake.
Po co tak krzywdzić popcorn?
Co się dzieje?
Kobieto, nie widzisz, że on nie chce
twojego bukkake z drożdżycą?
Chce, żebyś przez chwilę go posłuchała.
Dobra. Widzę, że kłębi się w tobie wiele uczuć.
Tylko jedno, suko.
Sal! Dobra, kolego.
Musisz się zdrzemnąć przed terapią.
Co za pieprzenie.
To nie twoja wina, że nie chcą się uczyć salańskiego.
Dobijasz mnie tymi smutasami rodem z Sundance.
Hej, co robisz?
Nie poddawaj się. Wciąż jesteśmy w grze.
Trzeba mieć nadzieję.
Cholera. Szlag by to trafił!
Słuchaj. Znam kogoś, kto może nam pomóc.
Ale jeśli zrobię to dla ciebie, a nie mówię, że zrobię,
pozwolisz mi czasem pobawić się tą wywrotką.
Co? To zajebista wywrota jest.
Hej, kto czuje pociąg, dostawia dupala.
Tylko pamiętajcie o lubrykancie!
Kto mieszka w domku przy basenie?
Moja chora babcia.
A nie szuka współlokatorki?
Ale to przestępczyni seksualna.
Lepsze to niż mieszkanie pod zlewem.
Coś się pali?
Cholera. Co, do diabła?
Nie mów nikomu, ale dodałem procentów do lubrykantu.
Rick, alkohol jest łatwopalny.
Ej, przestańcie dymać!
Rick doprawił lubrykant!
Jasne, Maury. Co za żartowniś.
O nie! To prawda! Nie żartował!
Tak nieprzyjemnie piecze.
Szybko! Do basenu.
Basen też doprawiłem!
Patrzcie! Dach stanął w płomieniach!
Przynajmniej domek przy basenie wciąż stoi.
O nie.
Żegnaj, chora babciu.
W niebie przybyło zboczeńca.
Cholera. Gdzie teraz będziemy imprezować?
Prochy właśnie zaczęły mi działać.
Znamy kogoś, kto urządza imprezę, prawda?
Słuchajcie, wbijemy się na bibę do Lionela.
Tak, idźcie.
My tu zostaniemy
i popatrzymy na cycki zmarłej babci Mony.
Nie lubię, jak innych to kręci.
Kurwa. Upuściłam wszystkie długopisy tuż przy tobie.
Petra, mogę ci w czymś pomóc?
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Ale skoro pytasz, możesz zrobić coś, by zdobyć coś, czego ja potrzebuję.
Chwila. Prosisz mnie o przysługę?
Niczego od nikogo nie potrzebuję.
Ale pracuję z takim fajnym dzieciakiem
i jeśli dasz mu trochę tej swojej nadziei,
to jest taka opcja, że może ci to zapewnić dostęp do wywrotki.
Okej.
Jebać to i jebać ciebie, skoro masz tak mówić „okej”.
Przestań. Jeśli chcesz pomocy, czemu nie poprosisz?
Bo nie lubię. Ale muszę to zrobić dla tego dzieciaka!
- Ale tylko dlatego, że prosiłaś. - Świetnie.
Właściwie to nie prosiłam. Sama zaproponowałaś. Nagrałam to.
Mama Maury? Mama Connie? Co tu robicie?
Co tam, lalunie?
Wbijamy na twoją imprezę, tępolu.
I nic nam nie zrobisz.
- Cudownie. - Cudownie?
Tak, wchodźcie.
Wiem, że lubicie ejakulować. Możecie to robić, gdzie chcecie,
gdyż jestem w stanie nieważkości.
Dobra.
Masz ogromną chatę, Lionel. Sam tu mieszkasz?
Oczywiście. Przed tym wieczorem wszyscy mnie nienawidzili.
A teraz spójrz, dom mój pełen biesiadników,
a Rick doprawia chrzcielnicę.
Nie uczę się na błędach.
Spalony dom i martwy zboczeniec nie powstrzymają naszej imprezy.
Więc, panie i panowie, jeszcze raz, dziś wieczorem…
Ruchamy w kościele!
Co tam, Sal?
Chcesz iść na plac zabaw. Może po terapii. Dobra?
Nie. Nie chcemy iść na plac zabaw.
Może. Później.
A, Sal, przedstawiam ci Nadzieję.
Cześć, Sal.
Zjawiła się, abyś poczuł, że możesz dalej żyć.
Ludzie to pieprzone sraluchy.
Nie ty. Ty jesteś duży chłopak. Ludzie w ogóle.
Dobra, duży chłopaku. Zamanifestujemy tę wywrotkę.
- Zamanifestujemy? - Plan jest taki.
Kiedy pójdziesz na terapię,
skupiaj się na tej ciężarówce, której tak pragniesz.
Żeby ci było łatwiej, Petra zaśpiewa piosenkę.
- Ja, kurwa, nie znoszę śpiewać. - Petra.
Dobra.
Skoro 58 000 młodych mężczyzn może zginąć w Wietnamie,
mogę wydusić parę nut.
Mogą podnieść, mogą ciągnąć I rozjebać mur
Mają moc, mają jaja To ciężarówy
Pociągnij za sznurek, daj czadu Dzieci zwal z nóg
Gaz dechy, szybko pędź Ciężarówą
Mówię o ciężarówach
Wszystkich ciężarówach
Ciągną, podnoszą Miażdżą, przenoszą
Jebane ciężarówy!
Teraz chodźmy po tę przeklętą wywrotkę.
Bomba cyc!
Za Alice i Deva.
Dzięki wam Sal zostaje w szkole.
Postawiliście tę gównianą radę szkoły do pionu.
- Salud. - Salud.
- To wszystko dzięki Alice. - I twojej wiedzy prawniczej.
Skądże. Jesteś spektakularna.
Wydymałaś już Deva? Jesteś napalona, prawda?
Jak diabli. A ty gdzie jesteś, Connie?
- Na kaplibibie. - Gdzie?
Biba w kaplicy. Kaplibiba.
Rozumiem.
Deser podano.
Kocham cię, siostro, ale robisz fatalne desery.
Co? To ciasto z kremem matcha i nasionami lnu.
- Wybacz. Po prostu ohyda. - To zdrowe.
Powinniśmy porzucić te hipiski i pójść na prawdziwy deser.
- Dobry pomysł. - Tak trzymaj!
Wydymaj go w lodziarni.
Muszę lecieć. Mamy tu coś fajnego. Papatki!
Lionel!
Jestem szarym, popielatym bogiem.
Ostrożnie.
- Czuję jego tyłek! - Odstawcie go. Dziękuję.
Cześć, Montel.
Obiecuję, że dalej będziemy przyjaciółmi, mimo że teraz jestem fajny.
Imprezowy Jezusie, zbastuj z tą tequilą.
- A ty co? Jego matka? - Nie.
To po co psujesz atmosferę?
Gość w końcu jest spoko, stary.
Myślisz, że jestem spoko, stary?
Tak. Kiedy zrobiłeś się spoko, stary?
Tequila, stara.
Po tequili bierze mnie chętka, żeby ssać fiuta.
A może po fiucie chce mi się tequili?
Tequila i fiut, stary. Jak czekolada i masło orzechowe.
Może wszyscy powinni zbastować z tequilą.
Jeb się, sztywniaku.
Nie psuj nam bankietu, lalunia.
Robią się z was typowe moczymordy. Nie chcę na to patrzeć.
Lecimy?
- Jedna tequila. - Dwie tequile.
- Trzy tequile. - Jestem dziwką!
Wypili wypasione lesbijskie wino,
trochę sobie pokadzili.
- Idealny moment, by zażądać zabawki. - Dasz radę, chłopaku.
Cześć, kochanie. Masz ochotę na ciasto?
Widzisz? Nawet Sal wie, o co chodzi z deserami w tym domu.
Pewnie chce się wykąpać.
Postaraj się, żeby te babki cię zrozumiały!
Słucham, Sal.
Pokazuje „chcieć”. Co byś chciał, Sal?
- Klocek? - Nie, może zabawkę?
Bądź wywrotką, którą chcesz zobaczyć w swoim domu.
CIĘŻARÓWKI
- Trąbisz. Jesteś słoniem! - Chcesz jechać do Afryki?
Chyba jest autem.
Tak, auto trąbi. Jesteś autem.
To coś większego niż osobówka.
- Crossover? - SUV?
Furgonetka!
Nie, to ciężarówka.
- Pokazywał dziś. - Chcesz zabawkową ciężarówkę?
- Lepiej uwierz! - Chce zabawkową ciężarówkę.
Udało się!
Udławcie się, hejterzy!
Chce ciężarówkę i nam to powiedział.
Pieprzyć tego neurologa i jego bzdury.
Widzisz, Sal? Z dobrym nastawieniem można zrobić wszystko.
Bo „jedyna niepełnosprawność to złe nastawienie”, prawda, Alice?
- O rany. - Znowu twoja mama.
- Tak. - Rochelle, przestań.
Nie pozwólmy, żeby zrobiły Salowi to, co twoja matka.
Ta rodzina potrzebuje tej chwili.
Alice, można świętować małe zwycięstwa.
- Boże, pójdziesz do liceum. - Może nawet na studia.
Wystąpimy w Niesamowitym wyścigu jako matka i syn.
Posłuchaj ich. Te oczekiwania. Presja.
- Rozczarowanie. - Przestań.
- Co? - Powiedz im.
Nie, proszę. Nie odbieraj im tego.
Myślę, że wywieracie na niego zbyt dużą presję.
- Słucham? - Siostro, wyluzuj.
- Mów dalej. - Nie powinnam była nic mówić.
Boisz się, że będziemy nim rozczarowane?
- To niemożliwe. - Sal jest idealny.
Tak mówisz, ale oczekujesz od niego więcej.
Może nawet więcej, niż on chce.
A kiedy poniesie porażkę, a poniesie,
poczuje się jak gówno i was znienawidzi.
Kurwa.
- „Kurwa”? - Czy on powiedział pierwsze słowo?
Ode mnie tego, kurwa, nie usłyszał.
Czy to możemy uczcić, Alice? Nie przeszkadza ci to?
Tak mi przykro. Nie powinnam była nic mówić.
W porządku. Rozumiemy. Nasz syn nas znienawidzi.
- Cholera, Rochelle. Co zrobiłyśmy? - Powiedziałyśmy im prawdę.
Jesteś okropna jako nienawistna glizda.
Spieprzajmy stąd, Nadziejo. Nadziejo?
Zniknęła. Jest, a za chwilę jej nie ma.
- To jej całe jestestwo. - Moje jestestwo to: „całuj mnie w dupę”.
Dobra, pijaki, dziwki i pijane dziwki,
nie musicie iść do domu, ale tu zostać nie możecie.
Emmy, powiedziałem „pijane dziwki”. Jazda, sio!
Lionel powiedział, że mogę tu zawinąć, póki się nie ogarnę w życiu,
więc zostanę na zawsze.
Pa, kochanie. Powiedz temu świrowi, że urządza kurewsko dobre imprezy.
A gdzie jest ów dziwak?
Lionel, gdzie jesteś?
Wszyscy idą do domu.
Lionel?
- Montel! - To nie to, co myślisz.
Więc moi rodzice nie uprawiają seksu z moim mentorem?
A nie, to jednak jest to, co myślisz.
Biedny dzieciak. To będzie kluczowe wspomnienie.
Ta wilgoć!
Zdrada seksualna ze strony mentora zwykle bywa fundamentalna.
Muszę wydłubać sobie oczy.
Montel, czekaj!
Mieliśmy się do siebie zbliżyć.
Błagałeś nas, żebyśmy to zrobili.
Skoro o błaganiu mowa, mogę się dołączyć do waszej orgietki?
- Nie. - Nie.
Mój członek i tak nie działa. Ma za dużo dziur.
- Co? Jak flet? - Raczej durszlak.
Zaintrygowałeś mnie.
- Więc… - Tak.
- Wciąż masz ochotę na deser? - Mówisz poważnie?
Mój siostrzeniec w końcu wyartykułował potrzebę,
a przez ciebie jego rodzina poczuła się okropnie.
Próbowałam chronić Sala.
Rozumiem, ale i tak było to chujowe.
Dev, daj spokój.
Lepiej już pójdę.
- Do zobaczenia. - Cholera.
Nie smuć się przez tego dupka.
- Pieprzyć go. - Nie potrzebujemy jego oceny.
- Pieprzyć wszystkich. - Nikogo nie potrzebujemy.
- Tak, mamy paczkomaty. - I wibrator.
Może już nigdy nie wyjdę z domu.
Mama Sala złożyła zamówienie i wieczorem je dostarczyli.
Petra. Nie mogę w to uwierzyć.
Załatwiłaś Salowi wywrotkę bez niczyjej pomocy.
To nie wstyd prosić o pomoc, jeśli jej potrzebujesz.
Na szczęście ja nie potrzebowałam.
Co tak parszywie wyglądacie?
Nie wiem. Wiem tylko, że wczoraj nikogo nie przeleciałem.
A ty, Connie? Też nikogo wczoraj nie przeleciałaś?
Łyknęłam xanax i zasnęłam, oglądając oryginalny serial Netflixa Lupin.
Maurice, Constance. Dzień dobry, kochankowie.
Chciałem się upewnić, że oboje wróciliście do domu.
- Skąd? - Z mojej wczorajszej imprezy.
Miałeś wczoraj imprezę?
Nie pamiętacie? Cudzołożyliśmy razem.
Boże! Wyruchaliście czarodzieja?
- Co? - Nie! Oglądałam Lupina.
Tak. Jasne.
Rozumiem. Wstydzicie się.
Wasze notowania na giełdzie popularności spadną
po odbyciu aktu miłosnego ze mną.
Uwaga! Chcę coś ogłosić.
- Wszystkim rozpowie, prawda? - Tak.
- A my… -Chcemy go przelecieć jeszcze raz?
- Tak. - Na maksa.
Napisy: Przemysław Rak