‎(บริจาควันนี้)
‎สุขสันต์วันเสียบก้น
‎- และสุขสันต์วันเสียบก้นแด่นาย มาโซล่า ‎- ขอบใจ
‎- และขอพระเจ้าอวยพรรูตูดนาย ‎- และรูตูดของครอบครัวนาย
‎วันหยุดนี้น่าขยะแขยง
‎นี่ วันเสียบก้นคือวันที่ฮอร์โมนมอนสเตอร์ ‎ฉลองของขวัญแห่งความรัก การแบ่งปัน
‎และความรักในการแบ่งปันกิจกรรมทางก้น
‎ยืนใต้จิ๋มเข้าวินแล้วสิ
‎ระวังนะ
‎โคตรเกลียดความยินดีปรีดา ‎ฉันยอมให้เธอลากมางานนี้ได้ไงนะ
‎ก็ฉันนึกว่าเธอจะสนุก ‎ที่ได้เจอก๊วนเก่า ดื่มน้ำเทศกาล
‎ปลีกตัวจากพวกฮิตเลอร์มาสักพัก
‎เอ็มมี่ สุขสันต์วันเสียบก้นนะ
‎แล้วก็โรเชลล์
‎- เธอดูดีนะ ‎- เชอะ ฉันแค่มาดื่มน้ำเทศกาล
‎พีทจ๋า ฉันมีของขวัญมาฝาก
‎ไม่เห็นต้องให้ของขวัญเลย
‎เทปเติมเครื่องทำป้ายเหรอเนี่ย
‎แถมใช้กับรุ่นพีทีเอช 107 บีได้ด้วย
‎- ชอบไหม ‎- ของขวัญชั้นยอด
‎"เข้ากับพีทีบลาๆๆ" ‎ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันเคยตำกับไอ้เฉิ่ม
‎ฟังแล้วไม่เจ็บใจเลยสักนิด
‎ให้ตายเถอะโรเชลล์ นี่งานปาร์ตี้นะ
‎ลดเลเวลหนอนขี้เกลียดลงสักนิดนึงได้ไหม
‎ไม่ได้ ไม่ยอม และไม่อยาก
‎- ตายแล้ว ‎- อะไร
‎ไม่ว่ายังไงก็ตามนะ โรเชลล์ ‎อย่าหันไปทางนั้นถ้าไม่อยากเห็น…
‎- ดันเต้ ‎- ชิบเป๋ง หันซะแล้ว
‎- ดันเต้ ‎- ใช่แล้วทุกคน
‎ไอ้ชั่วคนโปรดของทุกคนกลับมาแล้ว
‎ไอ้สารเลว
‎ชิบ ดราม่าแน่จ้า
‎ดันเต้ควรจับสองจู๋ไว้ให้แน่นๆ เลย
‎เพราะโรเชลล์จะกัดอีกแท่งขาดแน่
‎ฉันอยากแนะนำให้ทุกคนรู้จัก
‎กับของที่ระลึกสุดสวยที่ได้มาจากอเมริกาใต้
‎อยู่นี่แล้ว ลามะเนื้อคู่ของฉัน ‎คู่หมั้นของฉัน ดาฟนี่
‎ดาฟนี่ สวัสดีค่ะ
‎ใครปล่อยไอ้รูตูดเข้ามาในงานปาร์ตี้เสียบก้นยะ
‎โรเชลล์ เห็นนะว่าเธอโกรธ
‎และเธอมีสิทธิ์โกรธมากหลังสิ่งที่เขาทำลงไป
‎ใช่ไง ฉัน… เดี๋ยวนะ "เขา" เหรอ
‎ดันเต้คนเก่า
‎ฉันอยากขอโทษในสิ่งที่เขาทำไปนะ ‎แต่ฉันจำไอ้เลวคนนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ใช่ ดันเต้เปลี่ยนไปหลังได้เที่ยว ‎ดาฟนี่ค่ะ สวัสดี
‎ยังไงก็เถอะ ตอนนี้เป็นคนดีมากแล้ว
‎และฉันพร้อมจะเป็นเพื่อนกัน
‎เพื่อนกันเหรอ
‎แย่แล้ว ต้นก้น
‎เชิญไปเน่าตายย่ะดันเต้ ส่วนเธอ…
‎- ดาฟนี่ ‎- ใช่ ดาฟนี่
‎- ไง ‎- ไง
‎- เธอมันเป็นอีลาขายกีน่าสมเพช ‎- โรเชลล์
‎รอดูชีวิตคู่ของเธอ ‎พังพินาศไม่เหลือชิ้นดีไม่ไหวแล้วอีลาโง่
‎- อะไรนะ ‎- แรง
‎- นางไปทำอะไรเธอมิทราบ ‎- นางเป็นลามะบริสุทธิ์นะ
‎ไม่ใช่หรอก วอลเตอร์
‎ไม่มีใครบริสุทธิ์ ทุกคนแม่งหัวกรวย
‎นังนี่หัวกรวย นายก็หัวกรวย พีทแม่งเฉิ่ม
‎- โอเค ‎- ฉันไม่น่าชวนเธอมางานนี้เลย
‎ก็ใช่น่ะสิ ยัยหัวกรวย
‎โรเชลล์ พอซะที ‎เธอทำงานปาร์ตี้นี้พังหมดแล้ว
‎ดีเลย คนโปรดของกูมากันครบแก๊ง
‎ไม่มีใครกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าเธอตรงๆ
‎แต่พฤติกรรม "ฉันเกลียดโลกใบนี้" ‎ของเธอมันชักจะน่าเบื่อละ
‎ฉันยังพูดไม่ชัดอีกเหรอ ‎ว่าเธอจะคิดอะไรฉันก็ไม่แคร์
‎ฉันไม่ต้องการเธอย่ะ
‎ฉันไม่ต้องการใครสักคนในนี้ ‎ทีนี้เอาเต้าไร้รสนิยมหลีกไปซะ
‎มาอยู่ใต้จิ๋มเข้าวินแล้วสิ
‎แปลว่ารูก้นเราต้องจุ๊บกัน
‎โอ๊ยพ่อคุณ
‎จ๋า
‎ฝันไปเถอะ
‎(ฮิวแมน รีซอร์เซส)
‎แล้วดันเต้มันก็พูด ‎และนี่คำพูดอีหน้าผีเป๊ะๆ เลยนะ
‎"ฉันพร้อมจะเป็นเพื่อนกัน"
‎- หน็อย ‎- เนอะ
‎แล้วหลังจากที่มันกล้าดีทำแบบนั้น ‎รู้ไหมใครไปเข้าข้างมัน ความหวัง
‎นางแบบ "ความเกลียดน่ายี้ ‎ทุกคนรักกันกลมเกลียว"
‎ความหวังมันจิตหลอน
‎"ทุกอย่างสนุกสนานดีงาม ‎มาเต้นกับนมแตงโมฉันกันเถอะ"
‎ยัยบ้องตื้นเอ๊ย โลกใบนี้ไม่สนุก ไม่ดีงาม
‎ใช่ โลกมันน่าเกลียด ‎เพราะงั้นหัดปรับตัวมั่ง อีบ้า
‎ใช่แล้ว คนฉลาด
‎และสุดท้ายแล้ว ‎นั่นคือจิตวิญญาณของความเกลียดชัง
‎ฉันดีใจมากเลยที่ทุกคนเข้าใจ ‎ว่ายัยความหวังมันท็อกซิกแค่ไหน
‎เราควรขจัดมันออกไปจากโลกใบนี้
‎โทษที รู้ตัวว่าฉันเสนอให้ทำงั้นทุกทีเลย
‎- ความคิดก็ไม่เลวนะ ‎- นั่นสิ
‎ชีวิตมนุษย์จะดีกว่าถ้าไม่มีความหวัง
‎- ไม่ต้องมีพวกนั้นด้วย มีแค่เราพอ ‎- ใช่!
‎พวกมันเอาเรามายัดห้องใต้ดิน ‎แต่เราควรจะคุมสำนักงานนี้ต่างหาก
‎ข้อเสนอน่าคิด
‎ได้เวลาไปหาอลิซ ไปนะ
‎จงเกลียดอย่างแรงกล้า ฮิลล์เฮิสต์
‎แรงกล้าเสมอ นายพลพยาบาท
‎ฮิลล์เฮิสต์พูดถูก เราควรคุมทั้งสำนักงาน
‎ฉันเบื่อเต็มทีที่ไม่มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
‎แต่เราทำไงดีล่ะนายพลพยาบาท
‎ฉันจะบอกให้ว่าต้องทำยังไง
‎เราจะไปถล่มงานปาร์ตี้วันเสียบก้นน้อยๆ งานนึง
‎- ลุย! ‎- ใช่!
‎ที่รัก เธอต้องชอบแน่ๆ มันทั้งหวาน…
‎ขอโทษที
‎- สวัสดี ‎- หวัดดี
‎แล้วนายเป็นไงบ้าง พีท
‎ก็ ไหนดูซิ
‎วันก่อนฉันบังเอิญไปเจอดุ้นที่ถูกตัดทิ้งของนาย
‎อย่าพูดต่อหน้าดาฟนี่สิ จะบ้าตาย
‎เธอไม่รู้ว่าฉันเคยมีสามดุ้น ‎สำหรับเธอ สองดุ้นก็เยอะแล้ว
‎โอเค ถ้าได้ยุติบทสนทนานี้ ‎น่าจะดีนะ เพราะงั้นลาก่อน
‎เดี๋ยวก่อนสิ นายเจอดุ้นโปรดของฉันเหรอ
‎ไม่เห็นจะมีอะไรน่าเล่า ‎ตอนนี้มันก็แค่เป็นผีดิบ หรืออะไรแบบนั้น
‎ก็แค่ไอ้จ้อนซอมบี้ที่ฉันต่อสู้ ‎เพื่อให้มันเห็นฉันเป็นพวกเดียวกัน
‎เล่าไปคงเบื่อ เราไปคุยกับชาวบ้านกันดีกว่า
‎พระเจ้าช่วย กระจู๋โปรดฉันยังไม่ตาย
‎มัน…
‎มันคือปาฏิหาริย์วันเสียบก้น
‎ไม่เอาสิที่รัก คลายกล้ามเนื้อหน่อย
‎มอนเทล
‎ไม่มาช่วยแม่ยัดของขวัญใส่ตูดพ่อ
‎จะได้อึออกมาตอนเที่ยงคืนล่ะ
‎ขอโทษนะ แต่ลูกรับวันเสียบก้นไม่ได้จริงๆ
‎ใช่ ฉันค่อนข้างเห็นด้วย
‎งั้นเหรอ "ค่อนข้าง" เหรอ ไอ้เวรชาติผู้ดี
‎ใช่แล้ว ผู้ถูกฉันพิชิตสวาทเมื่อไม่นานมานี้ทั้งสอง
‎- ปล่อยนะ ‎- ฉันขอถอนการซั่มสามครั้งนั้น
‎ถึงฉันจะคิดว่านายน่าหม่ำก็เถอะ
‎- ไงนะ ‎- น่าหม่ำงั้นเหรอ
‎อะไร เปล่านะ
‎ต้นก้นลุกเป็นไฟอีกหรือเปล่า ไปดูดีกว่า
‎แล้วนายอยากกินคุกกี้เองคนเดียว ‎หรือว่าอยากแชร์
‎แชร์เหรอ เฮ้ยชารอน ไอ้ชิบเป๋ง
‎ฉันลืมซื้อของขวัญวันเสียบก้น ‎ให้ชารอน ฉันมันขี้ลืมเหมือนแนนซี่เลย
‎แนนซี่ แนนซี่
‎- ให้ตายสิ ฉันลืมซื้อให้แนนซี่ด้วย ‎- เรามันโง่ โจ
‎แล้วจะไปที่ร้านดึกขนาดนี้ ‎ในคืนก่อนวันเสียบก้นก็ไม่ได้
‎คนคงเยอะแออัดน่าดู
‎จริงด้วย แนนซี่เป็นเมียชั้นเลิศนะ ‎แต่ไม่ถึงกับจะยอมทนแออัดให้ได้
‎โอเค ต้องหาของขวัญมาให้ ‎หาจากที่ไหนดี ตู้เก็บของไง
‎ความคิดแจ่ม ฉันจะเอาแม็กเย็บกระดาษไปให้ ‎ไม่ก็คลิปหนีบกระดาษกล่องนึง
‎ถ้าอยากได้ของขวัญที่ดีกว่าก็ควรไปหางานทำ
‎นี่ เธอจะไปไหนมิทราบ
‎- ไปคุยกับชั้นเรียนของแซล ‎- จะไปที่โรงเรียนของแซลเหรอ
‎- อลิซ เราพูดไว้ว่า… ‎- ช่างหัวทุกคน รู้
‎แต่ครูของแซลบอกว่าเขาถูกบูลลี่
‎ใครสนล่ะ ช่างหัวทุกคน ‎มันหมายถึงทุกคนไม่เว้น
‎แต่นี่แซลนะ เด็กน่ารักน่าชัง
‎ก็น่ารักอยู่หรอก
‎แต่เธอช่วยเหลือคนอื่นมาทั้งชีวิต ‎แล้วไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยน
‎เพราะโลกใบนี้ห่วยแตก และมันไม่แคร์ใครทั้งนั้น
‎อืม ฉันก็คงเห็นด้วยกับเธอนิดนึง
‎รู้จ้ะว่าเห็นด้วย เพราะงั้นช่างหัวทุกคน ‎รวมถึงแซลด้วย ใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- อลิซ พูดออกมาให้ฉันมั่นใจซิ
‎- แต่เขาสี่ขวบเองนะ ‎- อลิซ…
‎โอเค ก็ได้
‎- ช่างหัวแซล ‎- คนเก่งของฉัน
‎เราทั้งสาม…
‎ยิ้มกว้างๆ แล้วอย่าลืมหายใจทางตุ้ม
‎สวัสดีท่านนายพลพยาบาท
‎สวัสดีเพ็ก ฉันกับเพื่อนคนนี้ ‎จะขึ้นไปร่วมงานเทศกาลวันขี้
‎ขออภัยนะคะ แต่ในนี้บอกว่าคุณ…
‎ตายแล้วเหรอ ไม่เลย
‎ปรากฏว่าแอนโทนี่ พินยาต้า ‎ไม่มีหัวก็มีชีวิตอยู่ได้
‎และบีบป๊อกได้
‎งั้นเราเข้าไปเลยนะ เข้าใจไหม
‎งงจนหัวระเบิดเลยสิท่า
‎ฉันสนุกจังเลย
‎สนุกไหม แอนโทนี่
‎ได้เวลาลุย
‎คุกเข่าลง ตอนนี้ความเกลียดชังคุมที่นี่แล้ว
‎- ชูมือขึ้นให้เรามองเห็น ‎- อย่าเล่นตุกติกล่ะ
‎เราทำเหมือนเรื่อง "นรกระฟ้า" ‎รู้บทกันแล้วนะ กรี๊ดสิ
‎กลับขึ้นไปที่คอก ไปสิ
‎ไม่นะ ไม่เอากระสอบ
‎มือถือฉันอยู่ในกระเป๋าเสื้อ ‎เจ้าป่าเถื่อน ฉันไม่มีอาวุธ
‎นั่นก็แค่เทปทำป้าย เครื่องทำป้ายฉันต้องใช้นะ
‎กล้าดียังไง ในวันศักดิ์สิทธิ์นี้อีก
‎นี่คือการดูหมิ่นศาสนายิวทางทวารหนักทั้งหมด
‎หุบปาก ฉันจะฆ่าทิ้งให้หมด ‎ถ้าได้ยินใครบ่นอีกแม้แต่คนเดียว
‎- พวกขี้เกลียดมาเอาอะไรกับเรา ‎- เกลียด
‎นิวเจอร์ซีย์กำลังจะกลายเป็น ‎ดินแดนความเกลียดชัง
‎ว่าแล้ว พวกมันไม่อยากให้เราเข้าใกล้มนุษย์
‎ถูกต้อง ไร้ความรัก ไร้เหตุผล
‎โลกจะมีแต่ความเกลียดเท่านั้น
‎คนเลว โจ พวกมันไม่รู้ว่าเราอยู่ในนี้
‎พวกมันคงแค่ลืมดูในห้องเก็บของมั้ง
‎รู้ใช่ไหมว่ามันหมายความว่าไง โจ ‎เราเป็นบรูซ วิลลิสไง ทั้งสองคนเลย
‎แน่นอน นักเขียนเขียนบทให้เราหนีคนร้าย…
‎เราจะได้ช่วยทุกคนเอาไว้
‎ฮีโร่หนังแอ็คชั่น
‎โอเค งั้นเราจะมุดเข้าไปในช่องอากาศใช่ไหม
‎ใช่ ทำงั้นแหละ แล้วคลานไปมา
‎ช่วยดันบันท้ายฉันขึ้นไปที
‎แล้วจะเอานิ้วโป้งจิ้มด้วยก็ได้นะ
‎ตามเทศกาลเนอะ โอเค ไป
‎นายเจอรูแล้ว
‎- โรเชลล์! ยินดีต้อนรับกลับมา ‎- ชิบเป๋ง
‎- นั่นเพ็กเหรอ ‎- ก็ส่วนล่างน่ะนะ
‎เราทำได้แล้ว สาวน้อย
‎ทำอะไร
‎คุณพระ อะไรวะเนี่ย
‎เชื่อไหมฮิลล์เฮิสต์ เราคุมที่นี่แล้ว
‎ขอบคุณพระเจ้า โรเชลล์ ช่วยเราด้วย
‎นางจะไปช่วยแกทำไม ‎นี่เป็นแผนการชั่วร้ายของนางเอง
‎- อะไรนะ ไม่จริง ‎- โรเชลล์
‎ปกติฉันอินดราม่าในออฟฟิศมากนะ
‎แต่เธอจ๋า นี่มันก่อการร้ายนะ
‎- คุณลงมือจริงๆ ‎- เราลงมือ
‎ในที่สุดพวกมนุษย์ก็จะได้รับ ‎ความเกลียดชังอย่างที่คู่ควร
‎เชี่ยไร…
‎วิเศษไปเลยใช่ไหมล่ะ ‎พวกมันทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง
‎ดูสิว่ามีแคนตาลูปงี่เง่าตั้งกี่ลูก
‎แต่ก็จะแทงกันให้ได้อยู่ดี
‎แย่แล้ว แซล
‎- ช่างหัวแซล นี่แหละที่เธอต้องการ ‎- ก็คงใช่มั้ง
‎และฝ่ายบุคคลแดนสามรัฐเป็นแค่เฟสแรกเท่านั้น
‎ขอทายนะ เฟสสองคือโลกทั้งใบใช่ไหม
‎ใช่ เธอรู้นิสัยฉันดีจริงๆ ‎เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบใช้หลายเฟส
‎เกือบลืมไปเลย ‎ฉันมีของขวัญวันคริสต์มาสบั้นท้ายให้เธอ
‎เดินไป ยาหยี
‎- ปล่อยฉันนะ ‎- ความหวัง
‎เมื่อกำจัดความหวังไปได้แล้ว ‎อะไรก็ยับยั้งความเกลียดชังไม่ได้
‎ฉันว่าเธอควรเป็นคนใช้ปืนยิง
‎- ฉันเหรอ ‎- แน่นอน เธอเกลียดมันมากเกินใคร
‎- ก็จริง ‎- กำจัดมันไปจากโลกนี้ถาวรซะ
‎ใช่ มันสมควรตาย
‎เธอจ๋า เธอไม่อยากทำแบบนี้หรอก
‎หุบปาก ยัยความหวัง นางอยากมาก
‎ฮิลล์เฮิสต์ ยิงเลย
‎โรเชลล์ อย่านะ
‎เธอจะทำอะไร
‎โรเชลล์ เธอไม่ใช่คนแบบนี้
‎หุบปาก
‎- ทำอะไรน่ะ นังอสรพิษ ‎- วิ่ง!
‎- จับมัน ‎- จะรีบไปไหน
‎แย่แล้ว ไหล่ฉัน
‎เมื่อกี้ฉันกระโดดยิงแบบสโลว์โมชั่น
‎ให้ตาย งั้นนี่ฉันเป็นบรูซ วิลลิสเหรอ
‎ไปตามหายัยงู หาทั้งคู่ให้เจอ
‎ตายแล้ว นางช่วยความหวัง
‎ว่าแล้วว่าโรเชลล์คนเดิมยังอยู่ในนั้น
‎นี่พีท นั่นมัน…
‎- เพื่อนฉัน ‎- จู๋ฉัน
‎- โทษทีนะ อันนั้นเป็น… ‎- อย่าเพิ่งถาม ดาฟ
‎ไงเพื่อน มาแกะเชือกให้พ่อเร็ว
‎นี่ จะไปไหนเหรอ
‎มานี่สิ มาหาป๋าสิ
‎ไม่เป็นไร เลือกคนที่นายรักที่สุดเถอะ
‎ใช่ คนที่นายรักที่สุด
‎- อะไรนะ ‎- เลือกฉันเหรอ จริงนะ
‎งุ้ย น่ารักจุง
‎ทำงี้ได้ไง
‎ขอโทษทีนะผู้คุม นี่มันหยามหน้ากันละ
‎- ดูนี่ ไอ้หินมันกำลังจะหนี ‎- ปากโป้งทำไม
‎- รูดซิปปากไปเลย ไอ้ทรยศ ‎- แก
‎- อย่าทำร้ายเขา ‎- หยุด
‎มีคนขี้ฟ้องสินะเนี่ย
‎ว่าไง อยู่ข้างฉันงั้นเหรอ คุณปากโป้ง
‎อยู่ข้างคุณ ใช่
‎ใช่ ผมว่าเราสองคน ‎ทำเรื่องยิ่งใหญ่ด้วยกันได้นะท่านนายพล
‎แค่ต้องปล่อยผมไป เอาปืนมาให้ ‎แล้วผมจะถวายใจให้เลย
‎แหม ก็ดูเหมือนขยะเปียกเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่นะ
‎แต่ไม่ใช่แบบที่ฉันชอบ
‎แอนโทนี ฉันไม่ชอบคนนี้
‎ดูสิ เจ้าตุ้ยนุ้ยมันกอดดันเต้
‎หรือว่ากำลังจัดกระดูกให้เขานะ
‎นี่ อย่ากอดแรงไปสิ จัดกระดูกแบบนั้นไม่ได้นะ
‎ให้ตาย
‎พวกมันฆ่าตัวละครของฮิว แจ็คแมน
‎ถ้าเขาตายได้ งั้นพวกเราก็ไม่รอด
‎ฟังนะ ลูกรู้ว่าพ่อแม่ไม่ชอบไลโอเนล
‎แล้วยังมีปมทางเพศเพี้ยนๆ…
‎- ไม่มีปมซะหน่อย ‎- ปมเยอะมาก
‎ยังไงซะ เราต้องร่วมมือกัน ‎ถ้าอยากหนีออกไปจากที่นี่
‎- เห็นด้วย ‎- นี่สิจิตวิญญาณวันเสียบก้น
‎เดี๋ยวนะทุกคน ตอนนี้ฉันมีของยัดตูดเยอะมาก
‎มันต้องมีสักอย่างที่ใช้เป็นอาวุธได้สิ
‎ดีเลยคอนนี่ เธอเริ่มล้วงเข้าไปแล้ว
‎นั่นไม่ใช่มือคอนนี่
‎เกลียดจังที่ฟินขนาดนี้
‎เชี่ย ฉันมันโง่ที่สุด ‎ยิงพวกเขาทำไมกันนะ
‎- เพราะเธอเป็นแมลงที่ดี ‎- ฉันไม่ได้ดี แล้วก็ไม่ใช่แมลง
‎- พวกมันอยู่ชั้นนี้ ‎- ง้างประตูออกมา
‎- แย่แล้ว ‎- ประตูด้านบน มันเป็นทางเดียว
‎ชิบ ฉันเป็นบรูซ วิลลิสจริงๆ ด้วย
‎คลานในช่องอากาศนานๆ แล้วเจ็บเข่าจังเลย
‎หวังว่าเราจะได้ฉากแอ็คชั่นนะ
‎ไอ้ชิบเป๋ง เราฆ่าลูกจ๊อกได้คนนึง
‎เราคือบรูซตัวจริง
‎แล้วเขามีวิทยุกับปืนด้วย
‎ใช่เลย รู้คิวนะจ๊ะยาหยี
‎"ฉันมีปืนกลแล้ว โฮ่ๆๆ"
‎ใครส่งมาเนี่ย
‎แล้วทำไมปืนยังอยู่บนตักเขาล่ะ
‎- เดี๋ยว ปืนอยู่ไหน ‎- นึกว่านายหยิบมาแล้ว
‎- ฉันมัวแต่เขียนเสื้อเขาอยู่ ‎- โธ่เอ๊ย
‎สี่ตีนยังรู้พลาด
‎เรายังเป็นบรูซ และบรูซไม่ย่อท้อ
‎ใช่แล้ว
‎แล้วถ้าฉันจำหนังได้ไม่ผิด แก้วไม่บาดเขาด้วย
‎- โอ๊ย เวร แก้วบาด ‎- ให้ช่วยไหม
‎- โอเค ‎- แก้วบาดลึกมาก
‎ข้างๆ ถุงเอ็มแอนด์เอ็มมันน่าจะมีกรรไกรตัดกิ่ง
‎ล้วงไม่ถึงเลย พยายามแล้ว
‎ไปทางซ้ายหน่อย…
‎- แจ๋ว เจอไม้ฮอกกี้แล้ว ‎- ใช่
‎ทีนี้ดูฉันใช้พลังหญิงโนอาห์ ไวเลส ‎เพื่อล่อผู้คุมเข้ามานะ
‎ผู้คุมจ๋า
‎ฉันต้องไปเด็ดดอกไม้
‎ก็ได้ แต่ห้ามเป็นเมนส์นะ ไม่งั้นฉันแหวะแน่
‎- ตายซะไอ้หนอน ตายซะ ‎- มานี่
‎- ไม่ ‎- บ้าเอ๊ย
‎คอนนี่ไม่ใช่บรูซ วิลลิส
‎- มันจัดการเราแน่ ‎- เราจะจัดการมัน
‎- เราซวยแล้ว ‎- พวกมันซวยแน่
‎ไม่มีทาง
‎เราจะออกไปจากที่นี่ ‎และเราจะเอาชนะพวกเกลียดชัง
‎เลิกมีความหวังโง่ๆ ซะทีได้ไหม
‎ขึ้นมา
‎- ตายแล้ว พวกมันมาแล้ว ‎- ดูสิ เราโดดข้ามไปได้
‎อะไร ไม่ได้หรอก
‎เธอถูกยิงเลือดออก ส่วนฉันไม่มีขา
‎ฉันบอกอยู่เนี่ย เราทำได้ โรเชลล์
‎มั่นใจได้ไง
‎ไม่มั่นใจหรอก แต่ฉันรู้ว่า ‎ถ้าเราไม่ลองดู ยังไงเราก็ตาย
‎เอาระเบิดไปกินกันให้อร่อยนะ
‎เชี่ย ก็ได้
‎- เราทำได้ ‎- อาจจะ
‎ไปเลย
‎ความหวัง เกาะไว้นะ
‎- ฉันเกาะไม่ไหว ‎- ต้องเกาะไว้
‎ฉันลื่นแล้ว
‎- ความหวัง ‎- โรเชลล์
‎ไม่!
‎- อยู่นิ่งๆ นะเพื่อน ‎- ไม่ มันจะเจ็บ
‎ก็แค่เศษแก้วชิ้นเล็กนิดเดียว
‎- ไม่ชอบเลย ฉันไม่ชอบนาย ‎- ฉันสัญญา มันจะ…
‎นี่ ห้ามกัด
‎- ได้แล้ว ‎- จริงด้วย ไม่เจ็บเลย
‎ความหวังตายแล้ว เธอตายแล้วจริงๆ
‎แอนโทนี่ พินยาต้า
‎แหมๆ พยายามจะหนีงั้นเหรอ
‎ฉันไม่ถูกใจสิ่งนี้
‎แต่ก็ตื่นเต้นมากเลย
‎เพราะตอนนี้เราจะได้ลงโทษตัวประกัน
‎แก ก้าวมาข้างหน้า
‎- แย่แล้ว ‎- ไม่นะ
‎ลูกยังเด็กอยู่เลย
‎- โล่งอกไปที ‎- เดี๋ยว ไงนะ
‎ไม่มีอะไรต้องกลัว
‎แกก็แค่ต้องฆ่าเพื่อนสักคนนึง
‎ไม่งั้นทุกคนจะต้องตาย
‎- อะไรนะ ไม่นะ ขอร้อง ‎- เลือกให้สนุกนะ
‎ฉันจะไปหยิบป๊อปคอร์นมานั่งดู
‎ตายแล้ว นี่มันบัดซบที่สุด
‎ใช่แล้ว แต่ว่า…
‎- แม่รู้สึกปลอดภัย ‎- มันแน่อยู่แล้ว ลูกไม่ยิงแม่หรอก
‎ดีเลย พ่อแม่ปลอดภัย
‎- เอิ่ม… ‎- มา "เอิ่ม" อะไร
‎ลูกฆ่าไอดอลของลูกไม่ได้นะพ่อ
‎- อะไรนะ ‎- ดีเลย
‎ขอร้องล่ะลูก จะยิงพ่อ ‎ที่ให้กำเนิดลูกจากรูอึไม่ได้นะ
‎ลูกไม่รู้จะทำไงดี
‎มอนตี้ เชื่อฟังพ่อแล้วฆ่าครูของลูกเดี๋ยวนี้
‎ก็ได้ แต่ไลโอเนลควรมีโอกาสพูดมั่งสิ
‎โลโอเนล มีอะไรอยากจะพูดไหม
‎ว่าทำไมคุณถึงควรได้อยู่ต่อไป
‎ฉันเหรอ ทำไมฉันถึงควรได้อยู่ต่อ
‎ก็ถ้าฉันตายไป แม่จ๋าต้องเศร้าเสียใจมากแน่ๆ
‎โธ่คนดี ไม่เศร้าหรอก
‎เออจริง นั่นสินะ ‎งั้นฉันคงถึงคราวตาย
‎ไหนดูซิช่องอื่นมีอะไรอีก
‎ไปตายซะ ไอ้คลั่งหัวขาด
‎- ตายแล้ว นั่นมัน… ‎- โรเชลล์
‎ฉันยอมแพ้ ไม่มีความหวังแล้ว ‎ไม่มีประโยชน์ที่จะสู้
‎บีบฉันให้แตกไปเลย แอนโทนี่ พินยาต้า
‎แย่แล้ว ไม่นะ
‎นางจะแตกป๊อก
‎ดูมันทำหน้าเศร้า น่าอร่อยซะจริงๆ
‎ขอร้อง บอกให้แอนโทนี่ พินยาต้าหยุดนะ
‎ทำไม เพราะแกรักมันเหรอ อย่ามางี่เง่า
‎- มันเกลียดพวกแกทุกคน ‎- เธอไม่เกลียดเรานะ
‎ใช่ ช่วงนี้ก็แค่ใจร้ายกับเรา ‎โดยเฉพาะกับพีท
‎แต่นั่นมันเพราะพวกเขาเคยตำกัน ‎แล้วมันซับซ้อนหรอก
‎ตำแปลว่ามีเซ็กซ์
‎- งั้นเหรอ ‎- ไปเท้าความให้นางฟังทำไม
‎ฉันรู้ว่าโรเชลล์รักเรา เธอก็แค่เจ็บช้ำ
‎ใช่แล้ว เดี๋ยวได้เจ็บแน่
‎เอาเลย แอนโทนี่
‎บีบซะทีสิ
‎อย่าบังอาจยอมแพ้เชียวนะ
‎ความหวัง
‎- เยส! ‎- เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้น
‎- ฉันว่าโรเชลล์ไม่เป็นไร ‎- ไม่
‎แต่เธอร่วงลงไป
‎ใช่ แต่มีตัวน้อยมาช่วยไว้
‎โรเชลล์!
‎แข็งเร็วลูก
‎แข็งที่สุดที่เคยแข็งเลย
‎ว้ายตาย แม่ปลื้มจัง
‎แย่แล้ว ดู
‎วันเสียบก้นปีนี้เพี้ยนจริงๆ
‎- โรเชลล์ ‎- ฉันนึกว่าเธอตายไปแล้ว
‎- อะไรนะ ‎- ฉันกำลังจะยอมแพ้
‎- แล้วปล่อยให้เขาบีบฉันตาย ‎- ที่รัก ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่ ต้องเป็นสิ ไม่มีอะไรโอเคสักอย่าง
‎ฉันทำให้อลิซเลือกความเกลียดชัง ‎ฉันทำให้แซลผิดหวัง
‎คนกำลังแทงกันตายแย่งแคนตาลูป
‎และตอนนี้เพื่อนๆ ของฉันทุกคนจะต้องตาย
‎และเป็นความผิดฉันคนเดียว
‎แต่สงครามยังไม่จบนะโรเชลล์ ‎เธอยังแก้ไขทุกอย่างได้อยู่นะ
‎พอเถอะ เธอก็พูดแบบนั้นทุกที ‎แต่ฉันจะไว้ใจเธอได้ไง
‎แล้วมีทางเลือกอื่นเหรอจ๊ะเธอ
‎ความสิ้นหวัง หรือความเกลียดชัง ‎แล้วเป็นยังไงล่ะ
‎แย่มาก
‎ฉันเกลียดที่ตัวเองขี้เกลียด
‎เธอไม่ต้องเกลียดใครก็ได้นะ ‎ฉันรู้นิสัยเธอ และฉันรู้ว่าเธอแก้ไขเรื่องนี้ได้
‎- เชื่อแบบนั้นจริงๆ เหรอ ‎- เชื่อเสมอมา และจะเชื่อตลอดไป
‎- รักนะโรโร ‎- รักเธอเหมือนกัน
‎ฉันพยายามไม่รักแล้วนะ แต่ห้ามใจไม่ได้
‎มาแล้วจ้า แขนโผล่มาแล้ว
‎- แล้วก็ปีก ‎- กลับมาแล้วจ้า
‎ขอโทษนะที่ขัดจังหวะโมเมนต์ซึ้ง สาวๆ
‎แต่ในเมื่อพวกแกยังไม่ตาย ‎ฉันขอสั่งให้รีบมามอบตัวเดี๋ยวนี้
‎ไม่งั้นนังนี่โดน
‎- "นังนี่" เหรอ ‎- ไง โรเชลล์
‎ดูเหมือนว่า "นังนี่" คือฉันเอง
‎รักเพื่อนเซ็กซ์ตัวน้อยไม่ใช่เหรอ
‎พิสูจน์สิ เจอกันบนดาดฟ้า สิบนาที
‎พระเจ้า
‎เรายังไม่ยอมแพ้จ้า เธอยังมีความหวัง
‎และเทป
‎เข้ากับพีทีเอช บลาๆ ได้
‎ให้ไวไอ้หนู ได้เวลาฆ่าไอ้พ่อมดแล้ว
‎ก็ได้ พร้อมนะไลโอเนล
‎ช่างน่าละอายที่ได้รู้จักเธอนะ มอนเทลน้อย
‎- ลาก่อนไลโอเนล ‎- บาย
‎เดินทางปลอดภัยนะ
‎- ทำไม ‎- ไอ้โรคจิต
‎จะบ้าตาย ทำอะไรของคุณ
‎จะไปรู้เหรอ ฉันไม่เคยพลีชีพมาก่อนนี่
‎ไปยืนตรงนั้นไป
‎ก็ได้
‎เดี๋ยวๆๆ
‎ลูกอยากให้เรื่องนี้รีบจบได้แล้วนะ
‎พ่อรู้ พ่อแค่อยากพูดอะไร ‎ก่อนที่ไอ้นี่มันจะตาย
‎- โอเค ไลโอเนล เราซั่มสามกัน ‎- มัวรี่
‎- และมันเป็นเซ็กซ์ที่เด็ดดวงที่สุดในชีวิตฉัน ‎- ยอมรับก็ได้ ฉันก็ฟิน
‎พวกเรา
‎แล้วตอนอมปืนก็ทำให้มีอารมณ์นะ
‎แค่นั้นแหละ ไปตายได้ละ
‎เอาล่ะ ฉันพร้อมถูกฆ่าแล้ว
‎ช้าก่อน
‎บรูซ
‎- วางอาวุธลง ‎- ได้หมด ตามใจ นี่แค่พนักงานชั่วคราว
‎หยุดตรงนั้นเลย
‎ดูเหมือนปืนจะมาอยู่กับเราแล้วนะ ‎เพราะงั้นรีบเปิดตูดให้ไว
‎บรูซ
‎ฉันยังไม่ตาย
‎แล้วนายก็อยากจุ๊บฉัน
‎ฉันบอกให้รู้ก่อนตายเท่านั้น!
‎- เราจัดการคนร้ายหมดแล้ว ‎- ใช่เลย
‎เราช่วยทุกคนเอาไว้จริงๆ ขึ้นเครดิตจบได้เลย
‎อยากดูดปืนไปพลางๆ ระหว่างรอไหม
‎ไม่
‎ไอ้โรคจิตที่ไหนจะทำแบบนั้นกับปืน
‎นายพลพยาบาท ข้างหลังท่าน!
‎คิดถึงปีกจังเลย มีประโยชน์จริงๆ
‎แกเกือบเป็นหนอนที่ยิ่งใหญ่แล้ว ฮิลล์เฮิสต์
‎แต่ตอนนี้แกจะเป็นซากแมลง
‎แน่จริงมาเลย ไอ้พวกแม่ยิ้ม
‎ชิบ มากันหมดเลย
‎วางอาวุธลง
‎โรเชลล์ อย่า
‎ได้ตัวฉันแล้วนี่พยาบาท ทีนี้ปล่อยพีทไปซะ
‎เพื่อนนมโตอยู่ไหน
‎ตรงนี้ แค่อย่าทำร้ายเขา
‎"อย่าทำร้ายเขา"
‎แงๆๆ จัดการมัน
‎ไม่
‎- ชิบ ‎- เรามาช้าไป
‎เดี๋ยว นมหายไปไหนข้างนึง
‎หมายถึงนี่เหรอ
‎อกบึ้มระเบิดบึ้ม!
‎พีท
‎- ให้ตาย หนักชะมัด ‎- ฉันจับไม่ไหว
‎กางเกง ถอดกางเกงสิ
‎ไม่นะ อย่าถอดกางเกง
‎ขณะที่ฉันทำแบบนี้ ขอบอกให้ชัดๆ นะ
‎ฉันรักนายจริงๆ พีท แต่รักแบบเพื่อน
‎เออดี รีบถอดกางเกงฉันซะที
‎- ใช่เลย ‎- เราทำสำเร็จ
‎ลาก่อน พยาบาท
‎ฉันรักทุกคนนะ ขอโทษจริงๆ
‎- เราก็รักเธอ ‎- แค่เธอกลับมาก็ดีใจแล้ว
‎เป็นแมลงแล้วดูดีขึ้นเยอะเลย
‎- ฉันก็ดีใจที่เธอกลับมาแล้ว ‎- ขอบใจนะพีทตี้พีท
‎รักแบบเพื่อนเหรอ พลาดแล้วหญิง
‎ไงอลิซ ทำอะไรอยู่เหรอ
‎ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรน่าทำเลย
‎อืม ฉันรู้นะว่าฉันเป็นคนพูดงั้น แต่ฉันคิดผิด
‎เฮ้ย โรเชลล์ เธอเป็น…
‎แมลงยักษ์งดงามอีกครั้ง
‎และฉันขอโทษที่ทำให้เธอเคียดแค้น ‎แต่เธอไม่ใช่คนแบบนั้น
‎เธอเป็นสาวแกร่งที่ช่วยเหลือคนอื่น
‎ไม่อ่ะ เธอพูดถูก โลกนี้ห่วยแตก
‎ทุกอย่างสิ้นหวัง
‎อือ เรื่องนั้นน่ะ
‎ฉันรู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหนเมื่อเราหมดความหวัง
‎มันโคตรแย่เลย
‎แต่ความเกลียดปกป้องเธอไม่ได้
‎มันมีแต่จะทำให้โกรธขึ้นเรื่อยๆ ‎จนในที่สุดเธอจะอยาก…
‎- ยอมแพ้ ‎- ใช่ แต่อย่าบังอาจเชียวนะ
‎เพราะอลิซ หว่องยังมีงานต้องทำอีกเยอะ
‎และมีความรักต้องแบ่งปันอีกมาก
‎เธอพูดถูก
‎- ฉันเป็นสาวแกร่ง ‎- ใช่เลย
‎ฉันจะดูแลตัวเองและชุมชนของฉัน
‎ต้องให้ได้งี้สิ
‎โลกห่วยแตกใบนี้โชคดีที่มีเธอ อลิซ
‎และฉันสุดจะภูมิใจที่ได้เป็นแมลงปิ๊งรักของเธอ
‎ยังมีความดีอยู่บ้าง ‎ในพฤติกรรมบ้าบอของมนุษย์
‎(เก็บไว้ในความทรงจำ)
‎แม้แต่ความโศกเศร้าก็เข้าช่วยเมื่อถึงที่สุด
‎และถึงฉันจะรู้จักทุกอารมณ์ก็อยากสารภาพว่า
‎ถ้าต้องเลือกไว้แค่อย่างเดียว ความรักจงมา
‎มันไม่มีเหตุผลเมื่อเอามาวิเคราะห์ดูแล้ว
‎และเป็นเรื่องชวนเครียดวุ่นวายและอันตราย
‎หลอกล่อให้วิ่งในทุ่งลาเวนเดอร์ ‎ทั้งที่ควรจะทุ่มเทกายใจ
‎แต่หากไร้รักก็เละเทะไร้ประโยชน์อันใด
‎ฉันเลือกความรัก ใช่ รัก
‎ทำให้ได้ซั่มอย่างมีแพชชั่น
‎ขอความรักหวานฉ่ำ
‎รักทำให้แข็งปึ๋งปั๋งขั้นสุด
‎ฉันเคยสุขและสนุกสนาน ‎ฉันเคยโกรธและเจ็บช้ำ
‎ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะเลือกความรัก
‎ขอความรักสักหน่อย
‎อร่อยรสเลิศยิ่งกว่าเบอร์ริโต ‎ที่กินตอนเมาเวลาตีสอง
‎เลิศกว่าเยอะ
‎ทรงพลังยิ่งกว่าโดนตบฉาดแรงๆ ที่หน้า
‎หวานชื่นเข้มข้น
‎มันไม่สนุกเท่าความละอาย แต่ก็เจ๋งเหมือนกัน
‎และฉันยอมขายวิญญาณเพื่อลิ้มลองสักครั้ง
‎ฉันเลือกรักหวานชื่น
‎ใช่ มันคือมนตร์วิเศษฤทธิ์แรง
‎ไม่ต้องโกรธและไม่ต้องเกลียดอีกต่อไปแล้ว
‎ไม่เอาอีกแล้ว
‎ไม่ต้องมีข้ออ้างอะไร
‎คิดให้ปวดสมองทำไม
‎ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะเลือกความรัก
‎ฉันเลือกได้แล้ว
‎- ฉันจะเลือกความรัก ‎- รักหวานชื่น
‎- เลือกความรักเถอะ ‎- รักหวานฉ่ำ
‎- ขอแค่มีความรัก ‎- รักหวานชื่น
‎จงเลือกความรัก
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล