Mel.
Mel, estás ben?
Non pasa nada.
Non.
- Mancácheste? - Estou ben.
Correde!
Foi unha gran muller.
Unha boa amiga.
Non sei como imos superar esta crise sen ela.
E pensar que case lles damos a soberanía
ás criaturas que fixeron isto.
O noso deber é impoñer a orde.
E quedamos durmidos nos postos.
Eu agora téñoo claro.
Non haberá máis contos de paz ata que botemos eses demos do noso soto.
Que amable atendendo o conselleiro Salo, mamá.
Como estamos en guerra,
pensei que sería prudente pedir consello dunha experta veterana.
Tratemos o tema que nos compete.
O noso pobo está asustado e sofre.
Precisan saber que os seus líderes controlan a situación.
Unha mostra de forza sen precedente.
Inundaremos a cidade subterránea con vixilantes armados con Hextech.
Morrerán inocentes no fogo cruzado.
Cantos conselleiros teñen que morrer para que espertedes?
Estannos asediando.
Que fai ela aquí?
A oficial Kiramman presenciou o ataque.
Confirmou que foi o ataque dunha única trastornada.
Jinx.
Silco morreu, o mundo subterráneo está sen líder.
De seguir o teu plan, uniranse para loitar contra nós.
Daquela que propós? Unha reprimenda?
Unha boa rifa?
Usaremos a súa división contra eles.
Acusaremos a Jinx do ataque e ofreceremos unha suculenta recompensa.
Síntoo, Mel.
Non me tranquiliza confiar o noso destino na sorte.
Jinx demostrou ser esvaradía.
Só empezaremos a sandar cando estea nas mans da xustiza.
Daquela está decidido, dous a un.
Invadiremos.
Se me permiten...
Nunha crise coma esta,
é fundamental presentar unha fronte unida ante o público,
a opinión persoal queda á marxe.
Que sabia.
Acepto a invasión.
Pero poño o límite en Hextech.
Temos unha ética.
Ese tipo de forza debe ser o último recurso.
Estou de acordo.
Daquela está decidido, dous a un.
Tiven a oportunidade.
Túa nai deixouche isto.
A chave Kiramman?
Non, eu non...
Non a merezo.
Agora é o teu legado, Caitlyn.
Que fai ela aquí aínda?
Ola.
Tiñas razón, Cait.
Powder xa non está.
Podo remedialo.
Se consegues que Jayce amañe as manoplas, podo facelo eu.
Non haberá máis feridos.
Non, acabáronse as misións rebeldes.
E os plans temerarios.
Miña nai tiña razón.
A miña arrogancia levoume a asumir máis do que podía
e ela pagou por iso.
Van mandar os vixilantes por Jinx.
Eu vou con eles.
Por favor, teño que axudar.
Podes axudar.
Do noso lado.
Cait, non podo levar iso.
A xente quere sangue.
O Consello non os parará.
Podes demostrarlles que non todo Zaun apoia a Jinx.
Demostrarémosllelo.
Xuntas.
Vin como mataban os meus pais. Imaxinas o que é vivir iso?
Si.
Imaxino.
Pensaba que estabas con nós.
Non pensabas tal.
Ei, coidado.
Desculpa.
Non é a primeira vez.
Estás ben?
Ti...
perdiches alguén no ataque?
Como está?
Igual que antes, respira.
O pulso é estable.
Quitando iso,
sabes o mesmo ca min.
Que lle está facendo?
O Hexnúcleo evolucionou.
Está alternando runas máis rápido das miñas posibilidades.
O único que sei seguro é que o mantén vivo.
Este crebacabezas encantaríalle a Viktor, se non...
Debería estar eu aí en vez del.
Non digas iso.
Volverá con nós.
Sigo sen entendelo.
Estaba onda min.
Por que a explosión lle fixo iso e eu...
saín ileso?
Ás veces as cousas non teñen sentido.
Como foi co Consello?
Miña nai entrou no xogo.
Xa lle botou as poutas a Salo.
Está usando a súa dor para apoderarse de Hextech.
Mel, prometinllo a Viktor.
Nunca máis.
Non pasa nada.
Encargueime eu. Non lles permitirei corromper o teu soño.
Caitlyn foi.
Deberías ir vela.
Agáchao de xeito admirable, pero a pobriña está sufrindo moito.
Ola, cativa.
Como me atopaches?
Teu pai.
Mamá e eu viñamos aquí cando precisabamos un respiro.
Dos poucos sitios onde non berrabamos.
Sinto non estar por aquí estes días.
Como está Viktor?
Non sei nin se segue aí.
Desde que pasou...
non paro de darlle voltas a tres caras.
Vexo a mamá.
Cando a atoparon.
E cada centímetro de min afúndese,
como unha pedra absorbida pola auga escura.
E despois vexo a Jinx.
Rindo.
Quero arrancarlle a risa da gorxa para sempre.
Cait.
Xa o sei.
Acabo de entender
o fácil que é odialos.
Un único acto cruel.
E despois vexo a Vi.
Pedinlle que puxese o uniforme.
Evidentemente, rexeitouno.
Vi? Cunha placa?
Pensa que esas manoplas túas solucionarán os seus problemas.
E se ten razón?
Se cadra Hextech mantennos vivos, Jayce, pero non nos vai salvar.
Eu.
Estar do lado desas monas.
E pensaba que non tiña sentido do humor.
Gústanme os monos.
O seu pai ten razón. Non ten sentido quedar aquí.
Pero...
eu fun quen creou o monstro.
Vi?
Quen es?
E como sabes como me chamo?
Son a oficial Nolen.
Maddie.
E...
Telo escrito na cara.
E isto que é? Un rexistro aleatorio?
Ídesme escoltar fóra?
Ou só me ides facer perder o tempo?
Rexistrarte? Non.
Non.
Es practicamente unha lenda entre os vixilantes.
Caitlyn montou unha gorda cando tentaron denegar o teu alistamento.
Teño que preguntalo.
É todo certo?
Fuches por Silco soa cando o Consello non te apoiou?
Derrotáchelos a todos?
Cait dixo iso?
Dixo que se todos os vixilantes tivesen un corazón coma o teu,
poderiamos conquistar Noxus.
Despois ameazou con retirar o seu financiamento.
De todos os xeitos, alégrome de que te unas.
Despois de que o shériff nos traizoase, digamos que...
reconfórtame saber que aínda hai xente boa.
Oficial Nolen.
O deber chámame.
Foi un honor, Vi.
- Pase, señora. - Por aquí, señora.
- Pare. - Sigan camiñando.
Un dos privilexios de servirvos como conselleira
é ter a ocasión, unha e outra vez, de poñerme neste podio,
ver tanta xente aquí,
unida, non por familia ou por rango, senón polo que compartimos.
A nosa esperanza.
A nosa curiosidade.
A nosa gana de deixar un mundo mellor do que había antes.
Isto que compartimos é o que nos converte nun pobo.
Hoxe compartimos unha perda inconcibible.
O conselleiro Irius Bolbok,
o conselleiro Torman Hoskel
e a conselleira Cassandra Kiramman fóronnos arrebatados.
Pero non serán esquecidos.
Encargamos esta estatua
para recordalos polas súas contribucións.
As súas vidas de servizo.
Non polo acto covarde que lles roubou a vida.
Señora, non pode pasar...
Aínda que sufrimos un golpe terrible,
asegúrolles que o estado de dereito prevalece en Piltover.
- Non. - Atoparemos os responsables.
E pagarán polos seus crimes.
Horrible, va que si?
Perder un ser querido.
Os de arriba non estades a salvo aquí.
Ninguén está a salvo.
Coidado!
Veña.
Saca os conselleiros de aquí.
Teño unha idea.
Que vas facer?
Polo meu fillo.
Veña.
Merda.
Perímetro asegurado.
Xa o veremos.
Pensaba que ías facer que te matasen.
Ei, ven aquí.
Unha homenaxe.
Téñote.
Que clase de animais son?
Querían montar un espectáculo.
Intentaban asustarvos.
O único que conseguiron foi cabrearme.
Ti...
tes que conseguir que cancelen a invasión.
Que?
Esta batalla foi no voso terreo. Aí embaixo, será coas súas condicións.
Nada disto foi coas nosas condicións.
- Pois debiades cambialo. - Non sei como, vale?
Ela morre e deixa un baleiro enorme
que se supón que debo encher.
Como se nunca estivese.
Mira.
Non vas poder.
O baleiro farase máis pequeno, pero...
nunca o vas encher.
Foi un erro ofrecerche a placa.
É que...
Dá igual como o mire,
se vou pola túa irmá soa, unha das dúas vai volver nunha caixa.
Vai todo a pique.
Non vai a pique.
Non imos permitilo.
Sei que cuestionas o mérito do teu apelido, Caitlyn.
E paréceme sabio,
pero recorda:
es unha Kiramman.
Nos nosos tempos,
os líderes de Piltover nunca tiveron que refuxiarse en sotos.
Pero aquí estamos.
Aínda dubidades que o noso inimigo é maior que unha rapaza trastornada?
Como conseguiron meter tantos bechos deses na cerimonia?
Impuxemos todas as medidas de seguridade.
Deberon axudalos.
Alguén de arriba.
Non podemos permitir máis erros.
De non defendérmonos con Hextech, os nosos principios non valerán nada.
Eu...
Non podemos invadilos a grande escala.
O ataque recente demóstrao.
É unha reunión do Consello. Quen che deixou vir?
Son unha oficial condecorada.
Líder da casa Kiramman.
Diríxete a min con respecto
ou cala a boca.
Liderarei un asalto en Zaun con tres obxectivos:
localizar a Jinx,
desmantelar o Shimmer
e neutralizar os axentes que sexan leais a Silco.
Por que pensas que che irá mellor que ós vixilantes hoxe?
Temos algúns ases na manga.
HOME DO PROGRESO
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez