Mel.
Mel, wszystko w porządku?
Już dobrze.
Nie.
- Jesteś cała? - Nic mi nie jest.
Ruchy!
Była wspaniałą kobietą.
I dobrą przyjaciółką.
Nie wiem, jak zmierzymy się z tym kryzysem bez niej.
Strach pomyśleć, że prawie poparliśmy niepodległość
odpowiedzialnych za to potworów.
Mieliśmy ustanowić porządek.
Tymczasem uśpiliśmy naszą czujność.
Ja przejrzałem na oczy.
Nie będziemy śnić o pokoju, aż nie pozbędziemy się zagrożenia.
Miło, że pomagasz radnemu Salo, matko.
Skoro nastała wojna,
zdecydowałem się zasięgnąć rady od tak wytrawnej weteran.
Zajmijmy się najważniejszymi sprawami.
Nasi obywatele są przerażeni, cierpiący.
Muszą wiedzieć, że ich przywódcy mają sytuację pod kontrolą.
Czas na bezprecedensowy pokaz siły.
Zalejemy dolne miasto Strażnikami uzbrojonymi w hextech.
Ucierpią przy tym niewinni.
Ilu jeszcze radnych musi zginąć, żeby do was dotarło?
Jesteśmy oblężeni.
Co ona tu robi?
Funkcjonariuszka Kiramman była świadkinią ataku.
Jej zdaniem za incydent odpowiada jedna, obłąkana osoba.
Jinx.
Silco nie żyje.
Podziemie jest pozbawione przywódcy.
Jeśli wcielimy twój plan w życie, zjednoczą się przeciw nam.
Masz lepszy pomysł?
Skarcimy ich?
Damy reprymendę?
Wykorzystajmy fakt, że są podzieleni.
Obarczmy Jinx atakiem
i wyznaczmy za nią wysoką nagrodę.
Przepraszam, Mel.
Nie chcę powierzać naszego losu przypadkowi.
Wiemy, jak nieuchwytna jest Jinx.
Będziemy mogli zacząć odbudowę dopiero, gdy zostanie ukarana.
Postanowione. Dwa do jednego.
Rozpoczynamy inwazję.
Czy mogę?
W czasach kryzysu
powinniśmy przyjąć jednogłośne stanowisko,
niezależnie od osobistych uczuć.
Cóż za mądrość.
Zgadzam się poprzeć inwazję.
Ale zabraniam użycia hextechu.
Kierujemy się etosem.
Użycie takiej potęgi to ostateczność.
Zgadzam się.
Postanowione. Dwa do jednego.
Miałam ją na celowniku.
Matka zostawiła to dla ciebie.
Klucz Kirammanów?
Nie, ja...
Nie zasługuję na to.
To twoje dziedzictwo, Caitlyn.
Co ona wciąż tu robi?
Cześć.
Miałaś rację, Cait.
Nie ma już Powder.
Ale nie jest za późno.
Jeśli Jayce naprawi rękawice, zajmę się tym sama.
Już nikt więcej nie ucierpi.
Nie.
Koniec z samotnymi misjami.
Koniec z brawurowymi planami.
Moja matka miała rację.
Byłam arogancka i wzięłam na siebie zbyt wiele,
a ona za to zapłaciła.
Wysyłają Strażników za Jinx.
Dołączę do nich.
Pozwól mi pomóc.
Możesz.
Jako jedna z nas.
Cait, nie mogę tego nosić.
Ludzie chcą krwi.
Rada ich nie powstrzyma.
Możesz pokazać, że nie każdy zaunita wspiera Jinx.
Pokażemy im.
Razem.
Widziałam, jak zabili moich rodziców.
Masz pojęcie, jakie to uczucie?
Tak.
Mam.
Myślałam, że jesteś po naszej stronie.
Myślałaś?
Uważaj.
Przepraszam.
Nic nowego.
Wszystko gra?
Czy...
straciłaś kogoś podczas ataku?
Jak się czuje?
Bez zmian. Oddycha.
Ma stały puls.
Poza tym
możemy sobie gdybać.
Co to z nim robi?
Hexrdzeń wciąż ewoluuje.
Zmienia runiczne wzory tak szybko, że nie nadążam.
Wiem tylko, że trzyma go przy życiu.
Viktor byłby zafascynowany taką zagadką, gdyby nie...
To ja powinienem tam tkwić zamiast niego.
Nie mów tak.
Wróci do nas.
Nie rozumiem tego.
Stał tuż obok mnie.
Dlaczego odniósł takie obrażenia, a mnie...
Mnie nawet nie drasnęło?
Nie doszukuj się w tym sensu, Jayce.
Jak poszło z Radą?
Moja matka wkroczyła do gry.
Omotała już Salo.
Wykorzystuje jego żałobę, by dobrać się do hextechu.
Mel, obiecałem Viktorowi.
Nigdy więcej.
Nie martw się.
Zajęłam się tym.
Nie pozwolę im zrujnować twojego marzenia.
Caitlyn też tam była.
Powinieneś ją odwiedzić.
Dobrze to ukrywa, ale biedna dziewczyna strasznie cierpi.
Cześć, Szczawiu.
- Jak mnie znalazłeś? - Twój tata mi pomógł.
Przychodziłyśmy tu z mamą, gdy potrzebowałyśmy odskoczni.
Tutaj nigdy się nie kłóciłyśmy.
Przepraszam, że zniknąłem.
Co z Viktorem?
Ciężko powiedzieć.
Od tamtego dnia...
wciąż mam przed oczami trzy twarze.
Widzę matkę.
Kiedy ją znaleźli.
I czuję, jakbym tonęła,
jak kamień połknięty przez ciemne wody.
Potem widzę Jinx.
Śmiejącą się.
Chcę na zawsze zmazać ten uśmiech z jej twarzy.
Cait.
Wiem.
Po prostu już rozumiem,
jak łatwo jest ich nienawidzić.
Wystarczy jeden okrutny czyn.
W końcu widzę Vi.
Poprosiłam ją, by wstąpiła do Straży.
Odmówiła.
Vi? Z odznaką?
Uważa, że te twoje rękawice rozwiążą wszystkie jej problemy.
A jeśli ma rację?
Hextech może utrzymać nas przy życiu,
ale nie to nas ocali.
Ja.
Wstąpić do tych kasztanów.
Myślałam, że brakuje jej poczucia humoru.
Ja tam lubię kasztany.
Jej tata ma rację.
Co ja tu jeszcze robię?
Tyle że...
To ja stworzyłam tego potwora.
Vi?
Ktoś ty?
I skąd wiesz, jak mam na imię?
Młodsza funkcjonariuszka Nolen. Maddie.
I...
masz to wytatuowane na twarzy.
To czego chcecie?
Przeszukać mnie?
Wyprowadzić z posesji?
Czy po prostu marnujecie mój czas?
Przeszukać? Nie.
Jesteś legendą pośród Strażników.
Caitlyn narobiła rabanu, gdy chcieli odmówić ci miejsca.
Muszę spytać.
Czy to prawda?
Sama rozprawiłaś się z Silco, gdy Rada nie chciała cię wesprzeć?
Rozbiłaś jego gang?
Cait tak powiedziała?
Powiedziała,
że gdyby każdy Strażnik miał tak wielkie serce,
moglibyśmy podbić Noxus.
Potem zagroziła, że wycofa rodzinne fundusze.
W każdym razie cieszę się, że wstępujesz w nasze szeregi.
Po zdradzie szeryfa...
Powiem tyle:
dobrze wiedzieć, że został jeszcze ktoś porządny.
Funkcjonariuszko Nolen.
Służba wzywa.
To był zaszczyt, Vi.
- Śmiało. - Tędy proszę.
- Stać. - Proszę się nie zatrzymywać.
Jednym z przywilejów bycia waszą radną
jest możliwość stanięcia na tym podium
i zobaczenia tylu ludzi,
których łączy coś więcej.
Nie krew czy słowa,
ale nadzieja.
Ciekawość.
Potrzeba zostawienia po sobie świata w lepszym stanie, niż go zastaliśmy.
To, co nas łączy, czyni z nas jeden naród.
Dziś łączy nas nieopisana strata.
Radny Irius Bolbok,
radny Torman Hoskel
i radna Cassandra Kiramman zostali nam odebrani.
Ale nie zostaną zapomniani.
Wznieśliśmy ten pomnik,
by pamiętać o nich i ich nieocenionym wsparciu.
Ich życiu poświęconemu służbie.
Nie o tchórzliwym czynie, który nam ich odebrał.
Nie może pani tam wejść...
Choć otrzymaliśmy straszliwy cios,
zapewniam was, że prawo zwycięży w Piltover.
- Nie. - Znajdziemy odpowiedzialne osoby.
Odpowiedzą za swoje zbrodnie.
Straszne, prawda?
Utracić kogoś bliskiego.
Nie jesteście bezpieczni, górniacy!
Nikt nie jest bezpieczny.
Uważaj.
Ruszaj.
Wyprowadź stąd radnych.
Mam pomysł.
Co robisz?
Za mojego syna.
No dalej.
Szlag.
Teren zabezpieczony.
Zobaczymy.
Byłam pewna, że dasz się zabić.
Chodź ze mną.
Podczas uroczystości.
Mam cię.
Co to za dzikusy?
Chcieli zrobić zamieszanie.
Próbują was zastraszyć.
Tylko mnie wkurzyli.
Musisz...
Musisz znaleźć sposób na odwołanie inwazji.
Że co?
Tę walkę stoczyliście na waszym terenie.
Na dole to oni będą dyktować warunki.
Nic już nie jest na naszych warunkach.
- Może czas to zmienić? - Nie wiem jak.
Zginęła, zostawiając po sobie pustkę,
którą ja mam jakoś wypełnić.
Jakby jej nigdy nie było.
Hej.
Nic z tego.
Pustka z czasem maleje, ale...
nie wypełnisz jej.
Przepraszam, że wyskoczyłam z tą odznaką.
Po prostu...
jakby na to nie patrzeć,
jeśli spróbuję dopaść twoją siostrę sama,
jedna z nas zginie.
Wszystko się rozpada.
Wcale nie.
Nie pozwolimy na to.
Wątpisz w zalety swojego dziedzictwa.
Jest w tym kropla mądrości.
Lecz pamiętaj,
jesteś z rodu Kiramman.
Nigdy za naszego życia
przywódcy Piltover nie zostali zmuszeni do ukrycia się w podziemiach.
Ale proszę bardzo.
Czy ktoś jeszcze ma wątpliwości, że nie chodzi tu o jednego szaleńca?
Jak im się udało przemycić tyle stworów na ceremonię?
Myślałam, że podjęliśmy wszelkie środki bezpieczeństwa.
Musieli mieć pomoc.
Od kogoś stąd.
Nie możemy się nad sobą użalać.
Jeśli nie uzbroimy się w hextech,
nasze zasady będą bezużyteczne.
Ja...
Nie jesteśmy gotowi na inwazję na pełną skalę.
Atak dolnego miasta nam to udowodnił.
To zamknięte posiedzenie Rady. Kto cię tu wpuścił?
Jestem odznaczoną funkcjonariuszką.
Głową rodu Kiramman.
Odnoś się do mnie z szacunkiem
albo milcz.
Udamy się do Zaun, by zrealizować trzy cele:
namierzyć Jinx,
zlikwidować Migot
i zneutralizować agentów, którzy wciąż są lojalni wobec Silco.
Skąd pewność, że pójdzie wam lepiej niż naszym siłom dzisiaj?
Mamy w zanadrzu kilka niespodzianek.
CZŁOWIEK POSTĘPU
Napisy: Wojciech Winkowski