Ayun, nagkandaletse-letse na.
Nag-aaway-away ang mga chembaron na gustong maghari-harian sa Lagusan.
Nag-aagawan sa latak ang mga siga-sigaan.
Tulad na lang no’ng nang-iwan si Vander.
Kaso nga lang, ngayon,
wala ka dito para ayusin ang lahat ng ’to kasi...
Kasi may tumadtad sa ’yo ng bala.
Sabi ni Ate, maaayos ko kahit ano.
Dati ’yon, bago ako mangwasak.
Marami siyang kuda dati.
Kayong dalawa.
Lagi n’yo ’kong pinagsasabihan.
Ang tahi-tahimik na ngayon.
Aanhin ko naman ’yon?
Nagsasawa ka na ba?
Nararamdaman mo ba ’yon?
’Yong parang...
may pumipintig sa likod ng mata mo?
Kasi alam mong sa isang iglap,
puwedeng-puwede ka nang ma...
Wala nang sasarap pa do’n.
Tama, ako nga ’yan.
Kung may gusto kang parusahang kapatid o pamilya o lipunan...
sagot na kita.
Bale, ayaw ko sanang sabihin ’to
pero kinontrata mo ’ko para magkuwenta.
At mula no’ng kinalaban natin ’yong iba pang chembaron,
’yong lumalabas na resulta...
Ano, nalintikan na?
Di ’yon ang salitang...
Di ka ba nagtataka na sa talino mong ’yan, kumag na gaya ko ang boss mo?
Hindi. Hindi naman.
Kalahating utak lang ang pinapagana mo.
Nagpaplano.
Nagkakalkula.
Pa’no ba napasakamay ni Silco ang Lagusan?
Wala siyang sinanto.
Parang padalos-dalos lang kasi ’to.
No’ng huling bilang, di bababa sa sampu ang bantay ni Margot sa stash.
Bahalang magsabong sina Margot at Chross.
Mapapasaakin pa rin naman ang huling halakhak.
Hangga’t di pa ’ko ang bagong Silco, pagkukuwenta lang ang trabaho mo.
’Yong Grey.
Abot dito sa itaas?
Akalain n’yo?
Napaalis nito ang mga bantay.
Baka mas madali na’ng trabaho natin.
Huwag. Alanganin ’to.
Smog ng pabrika ’yon na nakulob sa kaila-ilaliman.
Gano’n lang ’yon.
Boss.
Mauna ka nga.
Balitaan mo ’ko.
Ako?
Alam kong kating-kati kayong magpatayan.
Kaya dederetsuhin ko na kayo.
Tama na ang away-teritoryo.
Silang dalawa ang nagsimula. Pinrotektahan ko lang ang akin.
Hindi bagay sa ’yo ang magpabiktima.
Ikaw ang unang lumusob sa Rapturewalk.
Ano’ng mapapala ko sa nanlilimahid mong eskinita?
’Yong mga tagaitaas ang tunay na kalaban.
Ginagawa lang natin ang gusto nila sa pagpapatayan natin.
Pinakamakakabuti sa ’ting iisantabi ang away-bata na ’to
at magsanib-puwersa.
Makipagtulungan sa dalawang ’to?
Baka mas makasundo ko pa ang mga tagaitaas.
Kahit magsanib tayo, lamang pa rin sila, apat sa isa.
At bilang ’yon bago pa tayo magkalagasan.
Baka importante ’yon sa itaas
pero hindi nila alam kung paano ang bakbakan sa Bitak.
Patay na ba siya?
Ba’t ang tahimik niya?
Tama siya.
Hangga’t di nila tayo tinatantanan, di tayo magtatagal.
Pero may iba akong naiisip na solusyon.
Ibigay natin si Jinx.
Siya naman ang habol nila.
Di tayo nagsusuko ng kababayan natin.
“Tayo”?
Wala ka naman nang silbi masyado, di ba?
Parang dagang-kanal lang ang ibong walang pakpak.
May natumbok ako, ’no?
Sige, ganito ang alok ko.
Tulungan mo ’kong iregalo si Blue Hair sa mga kaibigan nating tagaitaas,
bibigyan kita ng bagong puncher na pinakamaganda at kumpleto pa.
Pag-isipan mo.
Pero sinasabi ko sa ’yong ito na ang huling alok ko.
Pambihirang patay ka na pero nililinis ko pa rin ang kalat mo.
Wow, ate, may saltik ka ba?
Nakikipag-usap ka sa patay.
Nandito ka ba para patayin ako?
Kulang pa ba ang naitulong ko sa ’yo?
Parehong oras araw-araw.
Ipinapagawa pa ’to ng damulag na ’yon.
Karamihan nga, ipinapagawa pa niya.
Pinapaikot niya na ’ko siguro ngayon sa Lagusan para mangolekta.
Gumawa ng armas niya.
Makipag-areglo para sa kanya.
Pasabugin ang mga kaaway niya.
Tapos, nawala siya,
at gumuho ang buong mundo.
Lahat ng plano niya. Lahat ng itinayo natin.
Aba, ano na’ng gagawin natin ngayon?
Panooring magunaw lahat.
O, di ba?
Viktor.
Viktor!
Viktor...
Viktor!
Viktor...
Viktor.
Jayce?
Viktor?
Pambihira.
Ano...
ako?
Ano...
Buhay ka.
Buhay... Buhay ka.
Siguradong giniginaw ka.
Giniginaw...
Hindi. Parang hindi.
May nararamdaman akong charge.
Parang potential.
May paulit-ulit na bugso.
Hindi komportable pero...
hindi “ginaw” ’yon.
’Yong Hexcore.
Viktor, iniligtas ka no’n.
Basta umangkop ’yon sa mga tama mo.
Nagbabago at nag-e-evolve ’yon. Para bang konektado ’yon sa ’yo.
Ginamit ko ’yong notes para sa binti mo. Ni-record ko lahat.
- Sobrang dami pang tanong pero... - Namatay na dapat ako.
Nangako kang sisirain mo ang Hexcore.
Ganito.
Hindi mo ba nakikita?
Mali si Heimerdinger.
Mali tayo. Di ’yon masama gaya ng...
Pinatay no’n si Sky, Jayce.
Ano?
Imposible.
Marami siyang pangarap.
Parang tayo lang dati.
Magbibitiw na ’ko sa council.
Naiintindihan ko na ngayon.
Dito ako kabilang dati pa. Dito sa lab, kasama ka.
Aayusin natin ’to. Nating dalawa.
Kailangan ko nang magpaalam sa lugar na ’to.
Sa ’yo.
Magpaalam?
Viktor, partner kita.
Matagal na tayong nagkahiwalay ng landas.
Pagtingin natin sa isa’t isa ang nagbuklod sa ’tin.
Akala mo ba gano’n kadali ’to?
’Yong talikuran ang bayan mo na umaasa sa ’yong iligtas sila?
’Yong manindigan habang duguan ang pinakamatalik mong kaibigan?
Hindi ko ginusto ’to.
Saan ka pupunta?
Paalam, Jayce.
Sobrang dami nila.
Dahil sa walang katapusang gulo. Malapit na tayong magsiksikan.
Baka magkabanta pa sa seguridad.
Wala tayong itataboy.
Matapos ang maraming taon, nawala na rin si Silco.
Tapos papalitan lang siya ng bago.
Panoorin n’yo ’to.
Naku, nakakabahala ito.
Napakahalaga ng punong ’yon.
Pagkain at sariwang hangin namin ’yon. Sentro ’yon ng identity namin.
Tuwing parang makakahinga-hinga na kami...
Hindi pa huli ang lahat, iho.
Kung may paraan para mabuhay pa ’yon, aba, aalamin natin ’yon.
May nakita na ’kong katulad nito dati.
Di ba parang ikaw na rin ang may-ari nito?
Halika na.
Umalis na ang brambleback sa lungga niya.
Walang kuwenta ang gano’ng code kung ngayon ka lang mag-iimbento.
Professor?
Siyempre, ako ’to!
- Ano ba’ng sumapi sa ’yo? - Akala ko...
Ba’t n’yo nilooban ang lab ko?
Saka sino siya?
Ang bago kong estudyante, si Ekko.
Ekko, ang dati kong estudyante, si Jayce.
Pasensya na’t nag-trespass kami.
Gusto sana naming pumuslit sa loob.
Hay, naku. Para namang di mo pa ’yon ginawa.
Dito ka ba natutulog?
Nagtsatsaa ka ba, Ekko?
Tama ka.
Katulad ’to no’ng sira sa mga halamang tinest namin sa Hexcore pero...
Saan mo nga ’to nakita?
Sa kaila-ilaliman.
Nakakabilib ’yong lugar nina Ekko.
Pambihira talaga.
- Kailangan mong makita ’yong... - Oy.
Bale, ’yong “lugar” ’ka ko,
ang tinutukoy ko, kung saan nangyayari ang pag-iisip niya.
- Hindi ’yon totoong lugar na liblib sa... - Heimer, ano ka ba?
May nabuhay bang halaman?
Iba ang sinusubukan naming iligtas no’n.
Pero ang pattern na ’to.
Ba’t ’to lumabas do’n at dito?
Hala.
Nasaan si Viktor?
Huwag kang matakot.
Viktor.
Walang nandito.
Pasensya na, Commander.
Blue Hair.
Ang dulas mo talaga.
May lahing igat ka siguro.
Kaya puwedeng malaki ang singilin ko sa pagtunton sa ’yo.
Hindi nauubos ang puwedeng iareglo.
Gusto nilang buhay ka.
Pero puwedeng-puwede kong tuhugin ’yang mata mo.
Problema ’to sa inyong pang-long range.
Ako? Ako ’yong tipong lumalapit pa talaga.
Di ko akalaing mahuhuli kitang mangiyak-ngiyak.
Nakita man lang kaya ’to ni Silco?
Dalawang beses.
No’ng nakilala niya ’ko,
at no’ng pinatay ko siya.
Ikaw ’yon?
Lagi namang ako.
May hawak man akong granada o wala.
Namamatay ang lahat ng lumalapit sa ’kin.
Alam mo ba’ng twist dito?
Ikaw ’yong tipong lumalapit pa talaga.
Teka, sandali lang!
Puwede pa tayong mag-areglo.
Nalimutan mo na, Smeech? Nailapag mo na’ng huling alok mo.
Sabihin mo nga.
Sino’ng mukhang dagang-kanal ngayon?
Napadpad ka rito?
Hindi marunong tumahimik ’yong mokong na ’yon.
Hinayaan mo na lang sana akong matigok.
Kulang pa ba ang naitulong ko sa ’yo?
Hindi ko ipinaayos sa ’yo ’to.
Kaya kong ayusin, e.
Ganyan na naman ang tingin mo.
Ano’ng binabalak mo?
Ubusin ang natitirang pamilya ko.
Grabe.
Viktor.
Iwasan n’yong magasgasan ’yong mga gamit.
Bababa ang benta kapag nagasgasan.
Wag mo sanang personalin, p’re.
Sadyang matindi ang pangangailangan namin.
Labis-labis na pagdurusang walang katuturan.
Imposible.
Hindi n’yo na kailangang magdusa.
Pero...
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix