No i wszystko szlag trafił.
Chembaronowie walczą o władzę nad Alejami.
Uliczne zbiry szarpią się o ochłapy.
Zupełnie jak wtedy, gdy Vander zniknął.
Tyle że teraz...
Nie ma cię tu, by poskładać to do kupy, bo...
Bo ktoś cię tak strasznie podziurawił.
Vi mawiała, że umiem naprawić wszystko.
Zanim wszystko zniszczyłam.
Często to powtarzała.
Ty też.
Zawsze ustawialiście mnie do pionu.
Teraz jest tak cicho.
Jak mam sobie z tym poradzić?
Nie masz dość?
Czujesz to?
To...
bzyczenie za oczami?
Bo wiesz, że za chwilę
to wszystko może...
Nie ma lepszego uczucia, młoda.
POSZUKIWANA PRZEZ PILTOVER
No tak, to ja.
Jeśli chciałabyś kiedyś przekląć rodzeństwo,
rodzinę albo całe społeczeństwo...
masz moją wizytówkę.
Nie chcę się skarżyć,
ale zatrudniłeś mnie jako księgowego.
Odkąd mierzymy się z pozostałymi chembaronami,
finanse są...
Do dupy?
Chciałem ująć to inaczej...
Zastanawiałeś się kiedyś,
dlaczego mądrale, jak ty, pracują dla takich jak ja?
Nie, nigdy.
Używasz tylko połowy mózgu.
Knucie spisków.
Liczenie szans.
Wiesz, jak Silco przejął kontrolę nad Alejami?
Wyszarpał ją zębami.
To wydaje się dość pochopne.
Ostatnio przynajmniej dziesięciu zbirów pilnowało towaru Margot.
Margot i Chross mogą brykać do woli,
ale to ja będę się śmiał ostatni.
Dopóki nie zasiądę na tronie Silco,
twoim jedynym zadaniem jest trzymanie porządku w kasie.
Szarość.
Dotarła aż tu?
Kto by pomyślał? Wyczyścili lokal.
Tylko ułatwili nam robotę.
Nie, nie możemy.
To wyziewy z fabryki uwięzione pod ziemią.
Nic strasznego.
Szefie.
Idź przodem.
Wróć, by zdać raport.
Ja?
Wiem, że fantazjujecie o obcinaniu sobie nawzajem głów.
Więc przejdę do rzeczy.
Czas skończyć wojnę o terytorium.
To oni są agresorami. Ja tylko bronię swoich interesów.
Udawanie nieśmiałego do ciebie nie pasuje.
Zacząłeś tę zabawę, kiedy najechałeś Eskapadę Ekstazy.
Czego mógłbym chcieć od twojego brudnego bulwaru?
To górne miasto jest prawdziwym wrogiem.
Nasze konflikty tylko im służą.
Musimy odłożyć te bzdurne spory
i połączyć siły.
Z tą dwójką? Wolę zaryzykować z górą.
Nawet jeśli połączymy siły, mają przewagę cztery do jednego.
Nie licząc ostatnich ofiar.
Na górze to ma znaczenie,
ale walka tu, w szczelinach, to coś, o czym nie mają pojęcia.
A ten co, nie żyje?
Czemu nic nie mówi?
Ma rację.
Jeśli nie pozbędziemy się góry, nie przetrwamy.
Ale mam inne rozwiązanie.
Oddajmy im Jinx.
Tylko tego chcą.
POSZUKIWANA
Nie oddamy nikogo z naszych.
„My”? Przecież od dawna nic nie robisz, prawda, sroczko?
Ptaszek bez skrzydła to po prostu dziwny szczur.
Nadepnąłem na odcisk?
Zawrzyjmy układ.
Zgódź się oddać Niebieską Dziunię naszym przyjaciołom na górze,
a sprawię ci świeżutką rąsię, prima sort, ze wszystkimi bajerami.
Przemyśl to.
Obiecam ci jedno,
kolejnej oferty nie dostaniesz.
Nie wierzę, że chociaż jesteś trupem, to wciąż sprzątam twój bałagan.
Rany, rozum ci odjęło?
Gadasz z trupami.
Chcesz mnie wykończyć?
Nie wyświadczyłam ci już dość przysług?
Każdego dnia o tej samej porze.
Sierota nie potrafił sobie sam wstrzyknąć.
Niewiele potrafił zrobić sam.
Pewnie kazałby mi biegać po Alejach i zbierać kasę.
Budować mu bronie.
Zawierać układy.
Wysadzać wrogów.
Zawinął się,
a cały świat stanął na głowie.
Jego plany.
Wszystko, co zbudowaliśmy.
Co, do diabła, mamy teraz robić?
Patrzeć, jak wszystko płonie.
A nie mówiłem?
Viktorze.
Viktorze!
Viktorze...
Viktorze!
Viktorze...
Viktorze.
Jayce?
Viktor?
Mój Boże.
Czym...
jestem?
Jesteś...
Jesteś żywy.
Musi być ci zimno.
Zimno.
Nie, nie sądzę.
Wyczuwam ładunek.
Potencjał.
Powtarzający się impuls.
Nieprzyjemny, ale...
nie określiłbym go jako „zimny”.
Hexrdzeń.
Ocalił cię.
Dostosował się do twoich obrażeń.
Zmieniał się i ewoluował.
Jakby był z tobą połączony.
Zarejestrowałem wszystko, sugerując się twoimi notatkami.
- Wciąż pozostało wiele do wyjaśnienia. - Miałem umrzeć.
Obiecałeś, że zniszczysz hexrdzeń.
Nie.
Nie rozumiesz?
Heimerdinger się mylił.
My się myliliśmy. Rdzeń nie jest taki zły...
Zabił Sky, Jayce.
Co?
Nie.
Miała tyle marzeń.
Jak niegdyś my.
Zamierzam odejść z Rady.
Już rozumiem.
Moje miejsce zawsze było tu, w laboratorium, z tobą.
Naprawimy to. Razem.
Muszę pożegnać się z tym miejscem.
Z tobą.
Pożegnać?
Jesteś moim partnerem.
Nasze ścieżki rozeszły się dawno temu.
Przyjaźń trzymała nas razem.
Myślisz, że to takie proste?
Odwrócić się od miasta, które liczy, że je ocalisz?
Trzymać się zasad, gdy twój przyjaciel wykrwawia się w twoich rękach?
Nigdy o to nie prosiłem.
Dokąd idziesz?
Żegnaj, Jayce.
Wciąż ich przybywa.
To przez ciągłe walki. W końcu zabraknie nam miejsca.
Nie wspomnę o kwestii bezpieczeństwa.
Nie odmówimy ludziom azylu.
Po tylu latach w końcu pozbyliśmy się Silco.
I od razu ktoś nowy zajmuje jego miejsce.
Patrzcie na to.
Niepokojący znak.
To drzewo jest dla nas bardzo ważne.
Zapewnia nam jedzenie, świeże powietrze. Zbudowaliśmy wokół niego naszą tożsamość.
Kiedy tylko wydaje mi się, że złapaliśmy oddech...
Nie wszystko stracone, młodzieńcze.
Jeśli to tylko możliwe, znajdziemy rozwiązanie.
Widziałem już coś podobnego.
Czy to miejsce nie należy do ciebie?
Chodźmy.
Krzewogrzbiet opuścił dżunglę.
Zdajesz sobie sprawę, że kryptonimy trzeba wymyślić zawczasu?
Profesor?
Oczywiście, że tak.
- Co w ciebie wstąpiło? - Myślałem...
Dlaczego się pan tu włamuje?
I kto to jest?
To mój nowy uczeń, Ekko.
Ekko, to mój były uczeń, Jayce.
Przepraszam za wtargnięcie.
Próbowaliśmy się zakraść.
Daruj sobie. Jakby tobie się nigdy nie zdarzyło.
Śpisz tutaj?
Pijasz herbatę, Ekko?
Masz rację.
Wygląda jak to,
co widzieliśmy na roślinach, na których testowaliśmy hexrdzeń.
Gdzie to znaleźliście?
Głęboko pod ziemią.
Dom Ekko to wspaniałe miejsce.
Prawdziwy cud.
- Powinieneś zobaczyć... - Ej!
No tak, kiedy powiedziałem „dom”,
odnosiłem się do ośrodka poznawczego.
- Nie faktycznego miejsca ukrytego... - Heimer, co ty pleciesz?
Czy jakieś rośliny przetrwały?
To nie rośliny próbowaliśmy ocalić.
Ten wzór.
Skąd wziął się tam i tu?
O nie.
Gdzie jest Viktor?
Już dobrze.
Viktorze.
Czysto.
Przykro mi, dowódczyni.
Niebieska Dziunia.
Prosto pomiędzy ich palcami.
Musisz być po części węgorzem.
Będę mógł podbić znaleźne.
Wszystko da się dogadać.
Chcą cię żywą.
Ale może wykłuję ci oczy.
Spory kłopot dla takich dystansowców.
Z kolei ja lubię podejść blisko.
Nie sądziłem, że będziesz się mazać.
Ciekawe, czy Silco cię taką widział.
Dwa razy.
Kiedy mnie spotkał
i kiedy go zabiłam.
Ty?
To zawsze jestem ja.
Nieważne, czy sama wyciągam zawleczkę.
Każdy, kto się do mnie zbliży, umiera.
Chcesz usłyszeć coś śmiesznego?
Ty lubisz podejść blisko.
Zaraz, zaraz. Może zawrzemy układ.
Zapomniałeś, Smeech? Złożyłeś już swoją ostatnią ofertę.
Powiedz mi.
Kto teraz wygląda jak dziwny szczur?
Cóż za spotkanie.
Kretyn nigdy nie potrafił siedzieć cicho.
Mogłaś rzucić mnie na pożarcie.
Nie wyświadczyłam ci już dość przysług?
Nie prosiłam cię o to.
To akurat coś, co mogłam naprawić.
Znowu masz ten błysk w oczach.
Co planujesz?
Wykończyć to, co pozostało z mojej rodziny.
Boże.
Viktorze.
Tylko niczego nie porysujcie.
Bo się nie sprzeda za dobrze.
To nic osobistego, przyjacielu.
Po prostu mamy potrzeby, których nie da się zignorować.
Tyle niepotrzebnego bólu.
Nie musisz...
Nie musicie dłużej cierpieć.
Ale...
Napisy: Wojciech Winkowski