Pois aí está, el.
O campión de peso bolboreta da liga de boxeo de Piltover,
Gustove Jowler, o rabudo.
Que ben se che ve, irmanciña.
Espera, non...
Non te quero escoitar soltar outra palabra.
É Vander.
Non vou caer noutra das túas trampas.
Está...
vivo.
As dúas sabemos que é mentira.
Precisa a nosa axuda.
Podo demostralo.
Meses dedicados a manter a paz.
Incontables operacións.
Océanos de suor e lágrimas.
Empezara a pensar que estabamos acabando coas abominacións perversas de Zaun.
Que parva fun.
A besta veu por ti.
Invocáchela ti.
Por experiencia,
só quen cala, outorga.
Por experiencia,
ninguén con poder é inocente.
Hai celas no máis fondo deste cárcere
tan faltas de luz,
aire puro e as consideracións humanas máis básicas
que, ata agora, prohibín o seu uso.
Se non queres estragar os días que che quedan nunha delas,
tes un recurso.
Dinos todo o que precisamos saber para cazar este animal.
A túa xuventude traizóate.
A paciencia é produto da idade.
E eu posúo ambas en abundancia.
É a túa última oportunidade.
Dime cal era o teu plan.
Como estaba involucrada Jinx?
Vas podrecer aquí.
Elora?
A Rosa Negra.
Espero que estes apousentos sexan do teu agrado.
Aínda non responderon á miña petición de cambio.
Quen hai aí?
Nin eu o sei, a verdade.
Os nosos anfitrións revólvennos a tortilla.
Mataron a miña amiga.
Elora estaba aí
e, despois...
Elora.
Os xefes do antigo mundo
sempre están dispostos a ensinar unha mostra da súa forza.
Onde estou?
Polo que eu entendo,
nun Oculorum.
Segundo a lenda,
os antigos fixeron
cámaras especializadas para encerrar profetas falsos.
Persoalmente, penso que son covas elegantes
nas ós príncipes pavo real lles gusta meter os amigos.
Príncipes pavo real?
Síntoo, é un chiste familiar.
O tipo de mandatario cun toque artístico.
Descúbrete.
Kino?
Son eu, irmán.
Mel.
Medraches.
Tiña a esperanza de que non fosen por ti.
Aquí foi onde o perdín.
Mola, non?
E non é tóxico.
Penso que non.
Por que ía estar Vander aquí embaixo?
Eu que sei.
Pregúntalle a el.
Cando vas admitir que esta é unha das túas historias?
Ou non queres que a nena saiba que estás tola?
Non foi sempre así.
Antes era bastante caralluda, antes de meterlle a malleira da súa vida.
O que eu che dicía.
Tola.
Oxalá alucinase cando decidiches
xuntarte cos piltis que asasinaron a mamá e papá.
Polo menos non poden ver o psicópata que é a súa filla.
Cal delas?
Esperta, irmanciña.
Son unha heroína.
Liberei medio Zaun de Stillwater
mentres ti afogabas as penas en alcol.
Agora cala e camiña antes de que te volva rebentar.
Non durarías nin un segundo
sen os teus cacharros nin os teus trucos de mala morte.
E que me dis desas manoplas de deseño
que nin fixeches ti?
Pensas que as preciso para...
Mira, un segundo.
- Última oportunidade para renderte. - Veña, dálle, mans reboludas.
Ei, nena.
Tes todos os órganos?
Non nos deixes tiradas.
Por que viñeches por min?
A verdade é que non me precisas.
Hai moito que non.
A última vez que Vander nos precisou, intentámolo por separado e...
nada volveu ser igual.
Así que...
se cadra é unha segunda oportunidade.
Ademais,
el tamén é teu pai.
Estiven esperándote.
Que confianza, non?
Sempre teñen a mesma mirada.
Os que cobizan unha arma.
Loitei nas Penas Sanguentas, na Chaira de Dalamor...
Nunca vin unha besta tan feroz.
Ningunha besta é máis feroz que un home.
Supoño que terás condicións.
Estarás ó meu servizo.
Os meus inimigos serán os teus. As túas armas serán as miñas.
A cambio, cubrirei todas as túas necesidades.
Tratarante como un estimado conselleiro.
Pero esixo lealdade absoluta.
Non me poñas a proba,
ou desexarás os calabozos de Caitlyn.
Xa sabes o que quero.
El non é un monstro.
Foi un home hai tempo.
Moi respectado, de feito.
Vítima dunha gran traxedia.
Tiña unha gran vontade de vivir.
Unha incrible tolerancia á dor.
Con el,
fun capaz de dar pasos imposibles con outros exemplares.
Pero a mente...
Non a puiden recuperar.
O home perdeuse para sempre nas entrañas da besta,
motivado só polo cheiro do sangue.
Ou iso pensaba eu.
Agora parece que precisaba descubrir o catalizador correcto.
Bochas e rochas.
Fíxose un funeral teu en Noxus.
Mamá encargou unha estatua?
Eu celebrei ritos en Piltover.
Pensa que estás morto.
Gústame decepcionala.
Como aprendiches a facer iso?
Non o sei.
Só sentín...
É unha especie de crebacabezas.
Kino, que che pasou?
Como acabaches aquí?
Non cho contou.
Despois dunhas roldas cuns dubidosos nobres en Basilich,
empecei a escoitar rumores raros sobre mamá.
Diferentes ós habituais.
Disque hai moitos anos
pasou pola súa vila e...
namorouse.
Non pode ser nosa nai.
Xa.
Pero canto máis investigaba, máis o cría.
Os antigos cadernos de viaxe, as contas locais.
Debín pasar do tema, pero...
Desa aventura naceu un bebé.
É imposible.
É o motivo polo que estamos aquí.
Sinxelamente,
sexa o que sexa o que ese fillo herde interésalles moito ós nosos captadores.
Isto permitirache localizar a túa besta?
Non exactamente.
Os arquivos da miña familia esclareceron moitos misterios da cidade.
Comandante.
Xeneral.
Un deses misterios chamou a miña atención.
O curioso despido dun venerado alquimista da academia.
Sen precedentes, polo que se di.
E non se menciona cal foi o seu crime.
Isto conduciume a outra peza perdida,
cuxa ausencia sempre me fixo comer a cabeza.
Quen inventou o Shimmer?
Agora temos a resposta, non, doutor Reveck?
Es un monstro.
Por que?
Por que fas todo isto?
Por que se cometen actos que outros consideran horribles?
Por amor.
Se cadra,
noutra vida...
seriades amigas.
Todo o que fixen foi para curala.
E penso que a besta ten a última chave.
Que intentabas curar exactamente?
O mal que todos sufrimos.
A morte.
Imaxinade un mundo que non teña que temela.
- Mel? - Vou sacarnos de aquí.
Isto debe ser algún tipo de labirinto sórdido.
Normalmente, os que fallan estas probas sofren consecuencias.
Consecuencias mortais.
Merezo saber a verdade.
Por suposto.
Debes pensar por que cho ocultou, non?
Todos estes anos.
Fáltame algo.
Un pouco de instinto de supervivencia, penso.
Ti non es meu irmán.
Quen es? Que lle fixeches a Kino?
Esperabamos moito del.
Ó principio, parecía posible que el fose o bebé...
Pero, despois, túa nai...
guiounos onda ti.
Irmá.
Que é iso?
Unha mensaxe de Vander.
Para Silco.
- "Silco, busquei por todo, pero..." - Busquei por todo, pero...
É evidente, non queres que te atopen.
Merda, isto dáseme de pena.
Síntoo.
Cando morreu, toleei.
Díxenme que o que che fixen foi polo ben de todos,
que o merecías.
Pero os dous tiñamos as mans manchadas.
Con todo, sabes onde atoparme.
Bochas e rochas.
V.
Se el atopase isto,
se cadra todo sería distinto.
Hai que saír de aquí.
É el, é Vander.
- Non é Vander. - Si que é.
Algo alporizouno.
Non, Vander, non.
Son eu.
Vaite matar.
Non o manques.
Escoita!
Vi, é el.
Tes que crerme.
Vander.
Que se celebra?
A unha dama non lle pode prestar unha canción familiar?
A esta dama non, e esta canción tampouco.
Esta noite o plan disparatado pensado por estes dous parvos
para converter unha greta na terra nunha comunidade sa e próspera
fíxose realidade.
Esta noite, eh?
Oíchelo, parvo dous?
Conseguímolo, fixémolo.
Por desgraza, estás equivocado.
Eu son o parvo un.
Unha noite de descubrimentos.
Estou preñada.
- É unha nena. - Como o sabes?
Non era parte do meu plan,
pero supoño que pasa cando vives semana a semana.
Que dixo Connol?
Non llo dixen.
Estou preparándome.
Non sei nada de nenos.
Súo cando estou soa con un.
Vas ser unha gran nai.
Cala.
Non estou preparada.
Comecei a pensar en nomes e decateime de que esta palabra
é unha decisión coa que vai vivir toda a vida.
Non podo protexela de toda a merda que hai aquí
e aprender a ser nai ó mesmo tempo.
Despois, decateime de que non teño que facelo.
Por que?
Porque cando volo dixen, engancheivos.
Vós ides crear Zaun.
Dáme igual se a tedes que esculpir en rochas e cheos de bochas.
Xa non podedes fallar máis.
Por ela.
Por min.
Que sentido ten se non podemos criar un cativo?
Por Zaun, daquela.
Bochas e rochas.
Sempre me gustou o nome de Violet.
A que esperas?
El tamén é o teu pai.
Salo?
Que fas aquí?
Jayce.
Podería preguntar o mesmo.
Como dás camiñado?
Quen pensas que podería curar alguén tan roto?
Queres falar con el?
Jayce.
Temía non ter a oportunidade de volver falar contigo.
Viktor?
Preferiría falar en persoa.
Pero hai moito choio por facer.
Como o fas?
Supoño que isto está máis avanzado que onde o deixamos.
Salo segue aí?
Onde estaría se non?
Tes a miña palabra
de que todo o que discutades será completamente confidencial.
Débolle a Viktor...
todo.
Moi amable, Salo.
Teño moitos avances que compartir contigo, Jayce.
Pensaba que non querías saber máis de Hextech.
Nin de min.
As emocións nubráronme o sentido.
Ven, visítame.
Mira o que conseguín.
Axudei a moitos.
Décheslle Hextech á xente?
Como sempre prometemos que fariamos.
Viktor fixo verdadeiras marabillas.
Hextech non é un milagre.
É unha maldición.
Temos que rematar con isto, Viktor.
Temos que facelo.
Estás cambiado.
Algo che pasou.
Agora véxoo.
Ti tamén tocaches o Arcano.
A túa mente sufriu.
Se me desculpas,
teño que volver onda el.
- Non te podo deixar marchar. - Sinto que o vexas así.
Eu tamén o sinto.
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez