Nakikita ko na.
Di ka puwedeng umalis.
Pasensya na kung ’yan ang nararamdaman mo.
Pasensya na rin.
Kaawa-awang Salo.
Hindi si Jayce ’yon.
May kung anong nagpapakilos sa kanya.
Parang may narinig ako bago sumara ’yong portal.
Sinauna, parang...
Parang boses.
Isa itong masalimuot na salamangka.
Wala itong katulad,
at sabay itong kusang dumarami at kusang nawawasak.
Ngayon lang tayo nakakita ng ganito.
Malinis.
Katangi-tangi.
Walang kaayusan.
Pinahahalagahan ng Noxus ang lakas higit sa ano pa man
at nahahati ito sa tatlong pangunahing prinsipyo.
Hangarin.
Ang tuktok ng tatsulok.
Ang pagpaplano ng landas
at pagkakaroon ng karunungan para tahakin ’yon.
Dito ka magsisimula, iha.
Nakikita mo ang hindi nakikita ng iba.
Kapangyarihan.
Ang pasunurin sa kagustuhan mo ang mga nasa paligid mo.
Bumibilis ka na.
Pero kakailanganin mo ng puwersa.
Ilalagay ka sa panganib ng sobrang puwersa.
Tama ka.
Ang panghuli ay katusuhan.
Mga aparisyon.
Mga manlilinlang.
Mga mage.
Kawalan ng dangal.
Kawalan ng pananagutan.
Ito ang tandaan mo, Caitlyn.
May mga hindi ka makikita.
Magpupuyos ka sa galit.
Lalamunin ng dilim ang puso mo.
Ito ang diwa ng pandirigma.
May natuklasan akong ikaapat na prinsipyo.
Ito ang nangunguna sa lahat.
Sakripisyo.
Ang estado ng isip na nagmula sa pagdurusa.
Nauunawaan natin ’yon hindi gaya ng iba.
Pinagbubuklod tayo no’n.
Pasensya na.
Natunton ko siya sa Zaun.
Tugisin natin ang halimaw.
Vi.
Umasa akong babalik ka.
Hayop kang traydor ka.
Tama ka. Ako nga ’yon no’ng lugmok na lugmok ako.
Napakasama ko.
Pero pinalaya ako ng Sugo sa nakaraan ko.
Binigyan niya ako ng pagkakataong makabawi.
- Gusto mo ng tubig? - Tanggap ang lahat dito.
Pero kailangan ninyong iwan ang mga armas n’yo.
Lugar ito ng kapayapaan.
Maligayang pagdating sa inyo.
Kaibigan.
Gusto mo ng prutas?
Ang hinahangad ng Sugo.
Halikayo. Hinihintay niya kayo.
Balita namin nakakagamot ka.
Viktor.
Ang sabi mo sa ’kin, may limitasyon ang lahat ng sistema.
Susugal ako sa kanya.
Nagkasala-salabid na ang diwa ng halimaw at ang isip ni Vander.
Ba’t kilala mo siya?
Sinabi niya sa ’kin.
Manggagamot ang ipinunta,
de-bakal na manghuhula ang nakuha.
Nakita ko ang ama n’yo.
Ang pangarap niya sana para sa inyo at para sa Zaun, nakita ko...
na maganda ’yon.
Manghuhula.
Matutulungan mo ba siya?
Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko.
Pero sa isang kondisyon.
Mukhang hindi lang isa.
Malaki ang maitutulong mo sa komunidad na ’to, Powder.
Magagamit ang talento mo sa pagbuo sa halip na sa pagsira.
Okay na ’ko sa alam ko. Salamat na lang.
Ang kondisyon ko, kailangang nakagapos siya sa gabi.
Nakita ko ang pinsalang kaya niyang gawin.
Ano sa tingin mo?
Hinihingi mo talaga ang opinyon ko?
Ayoko sa manghuhula.
Ilalabas ka namin diyan, Vander.
- Mga anak ko. - Pow-Pow, halika.
Naaalala mo ba sila?
Mas naaalala ko ’yong amoy ni Mama.
- Amoy grasa. - Amoy grasa.
Itong lugar na ’to.
Sa tingin mo uubra ’yon?
Langit sa kaila-ilaliman na pinapamunuan ng payatot na taong lata.
Siguro kapag nilamon na ng lupa ang Piltover.
Paano kung dito na lang tayo?
Para tulungan sila?
“Tayo”?
Abante.
Tigil.
Bawal ang mga armas.
Pasensya na, utos ng Sugo.
Mawalang-galang lang.
Palagay ko dati kong estudyante ang Sugo na ’yon.
Isa siyang scientist.
Kakausapin ko siya.
Ihanda ninyo ang mga hukbo.
Gusto kong makilala ang Sugo na ’yon.
Naramdaman mo, hindi ba?
Ang paghina mo?
May hangganan ang kapangyarihan mo.
Nababawasan ’yan sa bawat paggamit.
Inaasahan ko ang pagdating mo, Doktor.
Viktor.
Pambihira.
Kung puwede ko lang makita ang mundo gaya ng nakikita mo.
Malaman ang nalalaman mo.
“Sa kanyang pakikipagsapalaran, nalihis siya ng landas.
Naging isa na ang anino niya at ang dilim.
Ang magagawa na lamang niya ay sumulong.
Tanging liwanag sa daan ang alaala ng sayaw ng kanyang mahal.”
Kabalintunaan ang kaalaman.
Kasabay ng pagdunong mo,
lalo mong mapagtatanto kung gaano ka kamangmang.
Kahanga-hanga siyang specimen, hindi ba?
Mapapatatag ka ng dugo niyang kayang makapagpa-regenerate.
Mahahalo ang pinakamataas na uri ng shimmer
sa iyo na pinakamataas na uri ng Hextech.
Mawawasak siya diyan sa sinasabi mo.
At para saan?
Sa pananakop?
Sa kasakiman ng mga hayok sa digmaan?
Para tapusin ang obra mo.
Para iligtas tayo sa mga sarili natin.
Kailangan mong mabuhay, Viktor.
Naniniwala ka ba sa tadhana, Doktor?
’Yong nakahanda na ang tatahakin nating landas
habang ginagabayan tayo ng hindi nakikitang kamay?
Hindi sa tadhana kundi sa ebolusyon.
’Yong patuloy na pagbabago ng pinakamalakas na puwersa ng kalikasan.
Hindi.
May patutunguhan ang ebolusyon.
Hindi para labanan ang kalikasan
kundi para palitan ’yon.
Ang huli at maluwalhating ebolusyon.
Pero hindi siya isang specimen.
Tao siya.
At kailangan niya ang tulong ko.
Hindi ko isasakripisyo ang pagkatao niya para sa layunin mo.
Makakaalis ka na.
Sige.
Pero palagay ko naman naiintindihan mo
na kung mamamatay ka, susunod ang buong komunidad na ’to.
Nagtatrabaho na naman.
Hindi ka puwede dito.
Dito sa binagsakan ko
matapos akong sunggaban ng nauulol na ulupong?
Ulupong?
’Yang buhok mo.
Mukha kang rumaragasang grasa.
Pinaganda mo pa, cupcake.
Binabantayan ang pasukan at labasan nitong barangka.
Walang makakapasok o makakalabas nang hindi kinukuwestiyon.
Sino’ng mga ’yon?
May natunton kaming bagong chemweapon dito.
Isang halimaw na uhaw sa dugo.
Ikaw, ano’ng ginagawa mo dito?
Sinusubukan kong iligtas
ang tatay ko.
Tiwala si Viktor na kaya niyang iligtas ’yong tao sa loob ng halimaw.
Kung magtatagumpay siya, wala nang silbi ang nilalang na ’yon.
Kung gano’n, gagamitan natin siya ng puwersa.
Kaya ko sigurong makagawa ng serum para pigilan ang binabalak ni Viktor.
Siguraduhin ninyong may bantay.
Ano ’yon?
Si Vi.
Wala talagang masayang reunion.
Magaling, Caitlyn.
Oras na.
May mga bantay na tayo, sir.
Anim lahat sila.
Kasindulas ng igat.
Sabi na makukuha mo, e.
Alam mo, nag-iisip-isip ako nito lang.
Mula no’ng dumating ka sa buhay ko, para bang nag-iba na ang paningin ko.
’Yon nga lang, di ko masabi kung lumabo ba o luminaw.
May joke ako.
Isang madramang ex-con, isang mabuhok na higante,
at dalawa sa most wanted ng Piltover
ang pare-parehong nagpunta sa isang kulto.
Ito na ’yong punchline.
Vi.
Alam mo, interesting ka.
Nakuha mo ang puso ni Caitlyn.
Nagpapasalamat ako sa ’yo.
Nag-iwan ka ng puwang sa puso niya na pinunan ko.
Kung iba ang sitwasyon,
baka inalok pa kita ng posisyon sa organisasyon ko.
Hindi maikakaila ang katatagan mo.
Pero siyempre, hindi mangyayari ’yon.
Ang dami mong dalang problema.
Hindi puwedeng magulo ang isip ni Caitlyn.
Wag kang mag-alala, di nagulo ang isip niya.
May turo sa ’kin ang tatay ko tungkol sa tiwala.
Kung gusto ko raw no’n, tatlong bagay lang ang dapat kong gawin.
Maging tapat ka.
Sabihin sa kuda nang kuda na amoy imburnal ang bunganga niya.
Magtiyaga ka.
Di ko pa alam kung pa’no ’yon pero malaking tulong ang pagkakagapos ko.
’Yong pangatlo?
Isara mo ang bunganga mo.
Bantay-sarado sa mga tore ang Bitak.
Maya’t mayang may nagpapatrol sa lugar.
Nakapuwesto ang mga bantay ni Ambessa dito, dito, at dito.
Wala silang inaasahang gulo sa posisyon niya.
Kung tama ang tiyempo, samahan pa ng suwerte at...
At ng malaking panggulo.
Kahit ano’ng gawin mo,
wag kang magpakakampante kay Ambessa.
Nasa panganib si Vander.
May plano ako.
At di mo ’yon magugustuhan.
Sana di nasayang ang oras mo sa ’kin.
Hindi ako mabibigo.
Pinapunta ako ni Vi.
Ilalabas kita dito.
Nagtiwala si Ambessa sa ’yo.
Walang kasinsakit ang magiging kamatayan mo.
Huwag mong sasaktan ang anak ko.
Ikaw.
Hindi ako mabibigo.
Isinusumpa ko.
Vander.
Naiintindihan ko na.
Ang mensaheng nakapaloob sa pattern.
Ang dahilan ng mga kabiguan dito sa komunidad.
Tama ang doktor.
Hindi ito matatakasan.
Ang pagiging tao.
Ang pinakadiwa natin.
Ang mga damdamin natin.
Ang galit.
Ang pagmamalasakit.
Ang poot.
Ang dalawang mukha ng realidad.
Hindi mapaghihiwalay.
Vander, teka lang!
Huwag!
Isha!
Ang nagtutulak sa ating gumawa ng kabutihan...
ang siya ring sanhi ng ating kasamaan.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo at Maui Felix