Tunggu!
Saya cuma mahu bercakap dengan awak.
Pergi dari sini, Ekko.
Saya cuma...
Saya cuma mahu bercakap dengan awak, Pow...
Jinx.
- Awak dah terlambat, Ekko. - Tunggu!
Ada saja halnya.
Saya nak duduk di sini sekejap.
Nak ambil nafas.
Nak cuba pujuk kawan lama supaya tak letupkan kita semua.
- Saya dah penat bercakap. - Jangan!
Saya belajar daripada seseorang...
yang sangat istimewa...
bahawa tak kira apa yang berlaku pada masa lalu,
masih tak terlambat untuk bina benda baharu.
Seseorang yang berbaloi untuknya.
Saya mahu awak dan para Enforcer lengahkan masa selama mungkin
supaya saya boleh tutup Hexgates.
Itu saja peluang kita.
Viktor fokus utama dalam hal ini, betul?
Kita sepatutnya kalah dalam perang ini.
Jika dia sampai ke Hexgates...
Jadi, kita patut halang dia.
Bergerak!
Kukuhkan artileri hadapan. Jangan biarkan mereka rempuh masuk.
- Pergi. - Ayuh.
- Tahan! - Tutup!
Isi semula!
- Beri ruang. - Awak okey.
Tunduk!
Belakang!
Ayuh!
Mari pergi.
Di sekeliling pagar.
Si kecil yang berani.
- Gerakkan unit awak dan tunggu di sana. - Tunggu.
Ayuh!
Bergerak!
Saya dah beri amaran tentang bahaya campur aduk hal kerja dan peribadi.
Keadaan terdesak menyebabkan kita tak sedar, nak.
Selesaikannya.
Saya hargai kemesraan awak.
Kalau mak ambil berat tentang saya, jangan bunuh mereka.
Tiada manfaat daripada pertumpahan darah yang sia-sia ini.
Masih licik bagai rubah.
Askar.
Berbaris!
Bergerak!
Tembak!
Jom lari!
Di mana Viktor?
Walaupun dalam keadaan ini, Jayce...
saya gembira dapat jumpa awak.
Pasti masih ada sebahagian daripada diri awak di dalam.
Diri saya lebih lengkap daripada dulu.
Apa lagi pilihan yang kita ada?
Mak, lihatlah akibat cita-cita mak.
Mak dah korbankan segalanya.
Rictus.
Kino.
Ini bandar yang saya bina untuk keluarga kita.
Kalau untuk kita, kamu takkan lawan mak.
Mak bukan keluarga Medarda.
Kamu ingat lagi...
Diam dan lawan.
Vi!
Ia jawapan yang saya dan awak cari sepanjang hidup kita.
Penamat bagi kekejaman, ketidakadilan.
Kita semua pengarang kisah panjang
perkembangan kita sendiri yang berterusan.
Demi kebaikan semua.
Manusia berhak memilih takdir mereka sendiri.
Pilihan adalah ilusi.
Yang penting adalah cara kita membalut dan memaafkan
naluri rendah kita yang mendorong kepada perpecahan.
Kematian, perang, prasangka.
Tenaga dihabiskan hanya untuk memakan diri sendiri.
Tapi kita boleh menjadi sependapat.
Bersatu.
Awak bertarung dengan baik, nak.
Sekarang!
Serigala tiada belas kasihan.
Anak awak lebih bijak daripada yang awak sangka.
Saya tabik awak, Ambessa.
Bagi orang yang tiada bakat,
awak agak menyusahkan.
Apa yang awak buat, saudaraku?
Saya nampak muka awak, penipu.
Gadis licik.
Kamulah serigala.
Nampaknya, awak tak patut kembali.
Masih tak faham, kakak?
Saya sentiasa bersama kakak.
Walaupun dunia kita berjauhan.
Hentikan kegilaan ini, Viktor.
Itulah niat saya.
Mata awak takkan menipu...
apabila minda awak...
terbuka, Jayce.
Vander.
Ayah?
Awak nampak?
Persimpangan yang menakjubkan antara keteraturan dan huru-hara.
Ini yang awak nampak?
Konflik ini.
Pembaziran yang sia-sia ini.
Saya tahu fikiran mereka, Jayce.
Mereka mahukan kehidupan yang lebih baik,
tapi emosi bertentangan dengan akal.
Percanggahan yang merosakkan diri manusia.
Awak selalu nak pulihkan benda yang awak anggap kelemahan.
Kaki awak.
Penyakit awak.
Tapi awak tak pernah rosak, Viktor.
Ada keindahan dalam ketidaksempurnaan.
Ia membentuk diri awak.
Kepingan yang tak boleh dipisahkan daripada semua...
yang saya kagumi tentang awak.
Alat itu tak mungkin wujud.
Saya sangka saya nak kita beri keajaiban kepada dunia.
Sekarang...
saya cuma mahukan...
rakan saya semula.
Kenapa awak tak putus asa?
Selepas semua yang saya dah buat?
Sebab saya dah janji dengan awak.
Kenapa awak berikan saya ini?
Kenapa?
Saya sangka saya boleh tamatkan penderitaan dunia.
Tapi apabila semua persamaan diselesaikan...
yang tinggal...
hanyalah kesepian yang luas tanpa impian.
Tiada ganjaran untuk kesempurnaan.
Hanya penamat untuk usaha.
Dalam semua garis masa,
dalam semua kemungkinan...
hanya awak...
yang boleh tunjukkan ini kepada saya.
Awak mesti pergi, Jayce.
Kita selesaikan ini bersama-sama.
KASTAM
Vi!
Vi, cepat! Awak boleh pergi ke belebas satu lagi.
Vi!
Apa yang awak...
Vi.
Vi?
Awak tak boleh selamatkan dia.
Vi!
Saya sentiasa bersama kakak.
Kamu boleh baca tentang perang di Piltover.
Tapi sejarah dijadikan abstrak yang mudah diterima.
Namun, sebenarnya...
penderitaan setiap pengorbanan...
kegembiraan setiap kejayaan...
adalah lebih daripada yang mampu ditanggung.
Kita...
yang di sini atas keputusan kita,
akan memikulnya selamanya.
Satu-satunya kelegaan kita adalah dengan setiap kehilangan,
kita jumpa kebaikan,
cahaya
yang berbaloi diperoleh
dan diperjuangkan.
Walaupun kita ditakdirkan untuk melihat semula kesilapan cara kita...
mencetuskan lebih banyak konflik...
kisah kita belum berakhir.
Awak...
menyanyi?
Ia cuma lagu yang mak saya selalu dengungkan.
Awak masih mahu teruskan perjuangan ini, Violet?
Sayalah kotoran yang melekat pada awak, sayang.
Tiada apa yang boleh mengubahnya.
Terjemahan sari kata oleh Syirah Salleh