Απόδοση & Συγχρονισμός: haroldpoi
Άκουσέ με, Όντιν, Ανώτατε Πατέρα των Θεών.
Κάλεσε τις σκιές των περασμένων αιώνων,
όπου οι Μοίρες του Βορρά κυβερνούσαν το πεπρωμένο των ανθρώπων.
Άκου για την εκδίκηση ενός πρίγκιπα,
που κατέβηκε στις φλεγόμενες πύλες της Κόλασης.
Ένας πρίγκιπας προορισμένος για το Βάλχολ.
Άκουσέ με.
Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ
895 Μ.Χ.
Ήρθε.
Μητέρα, ήρθε ο Πατέρας!
Ποτέ μην μπαίνεις στο δωμάτιό μου απρόσκλητος!
Ο βασιλιάς, κυρία. Ο βασιλιάς.
Έλα.
Ο Όντιν τον έφερε σπίτι.
Χαίρε, Βασιλιά Κοράκι!
Χαίρε, Πολεμικό Κοράκι!
Χαίρε, κύριέ μου!
Χαίρε, Πολεμικό Κοράκι!
Χαίρε, βασιλιά!
Εμπρός, αδελφέ!
Πήγαινε.
Χαίρε, βασιλιά Αουρβαντίλ, Πολεμικό Κοράκι!
Χαίρε!
Σαν σκυλί της μάχης που επιστρέφει στο αφεντικό του,
έρχομαι να κάνω τις ξανθές μπούκλες της βασίλισσάς μου αλυσίδα μου.
Είμαστε δεμένοι μαζί για πάντα, άρχοντά μου.
Πρίγκιπα Άμλεθ,
είσαι πολύ μεγάλος πια για να σε χαιρετήσω σαν παιδί.
Χαίρε, βασιλιά.
Αλλά ένας Πατέρας δεν είναι ποτέ πολύ μεγάλος…
για μια καλή αγκαλιά! Πόσο μου έλειψες, γιε μου.
Και δεν θα μας τιμήσει ο αδελφός σου με την παρουσία του;
Μην ανησυχείς για τον Φιόλνιρ. Σύντομα θα έρθει μαζί μας.
Βρήκα αυτό γύρω από το λαιμό ενός πρίγκιπα.
Αλλά προοριζόταν γι' αυτόν τον πρίγκιπα.
- Να το φοράς πάντα, με την αγάπη μου. - Σε ευχαριστώ, Πατέρα. Βασιλιά μου.
Φιόλνιρ.
Ο Φιόλνιρ επέστρεψε.
Το θηρίο είναι εδώ.
Χαίρε, βασιλιά μου.
Βάλε ένα ποτό σε αυτόν τον άγριο δήμιο των ανθρώπων,
για να του κάνω πρόποση.
Δέξου το ποτήρι μου, συγγενή μου.
Κυρία μου.
Η κούπα της βασίλισσας ταπεινώνεται από άνδρες εκτός του βασιλιά της.
Ποιο μέταλλο θα χάριζε μια αρωματική γουλιά;
Με γλυκό ασήμι ή σκληρό σίδερο;
Σιωπή, σκύλε!
Μα τον Φρέιρ, συκοφαντείς τον άρχοντα και τον προστάτη σου!
Σε παρακαλώ, αδελφέ. Είναι απλώς ένα αστείο.
Ο Χέιμιρ έχει μεγάλη γλώσσα, αλλά είναι βαθιά πιστός φίλος.
Έλα, αδελφέ.
Εδώ κάποιος που χρειάζεται την προστασία σου περισσότερο από μένα.
Θόριρ.
Θόριρ!
Ο γιος μου! Για τον αδελφό μου, το Πολεμικό Κοράκι!
Για το βασίλειο του Χράφνσεϊ!
Στην υγειά μας!
Ο εχθρός δοκίμασε το συκώτι μου.
Τραυματίστηκες;
Σχεδόν τόσο ώστε να διορίσω τον Άμλεθ διάδοχό μου.
Σήμερα είδα την αθωότητά του.
Πρέπει να αφυπνιστεί για όσα τον περιμένουν.
Είναι αγόρι.
Έχει την ίδια ηλικία με τον παππού μου όταν ανέβηκε στο θρόνο.
Αυτό ήταν διαφορετικό. Έπρεπε πρώτα να σκοτώσει τον θείο του.
Δεν έχεις δει τη βασίλισσά σου μια ολόκληρη εποχή.
Έλα. Άσε με να σε πάω στο κρεβάτι μας.
Όχι.
Προσευχήσου να με δουν τα τυχερά μου πνεύματα σε πολλές ακόμη μάχες…
…αφού νικήσω αυτή την πληγή. Αρνούμαι να πεθάνω από ασθένεια…
…ή να ζήσω μια μακρά ζωή ενός αξιολύπητου γέρου.
Θα πεθάνω από το σπαθί.
Θα πεθάνω με τιμή.
Μην ανησυχείς.
Θα πεθάνεις στη μάχη, άρχοντά μου.
Οι πύλες του Βάλχολ σε περιμένουν, το ξέρω.
Είναι ο ίδιος δρόμος που περπατούσα με τον Πατέρα μου,
και αυτός με τον δικό του.
Τώρα, πρέπει να τον περπατήσουμε μόνοι μας.
Όντιν.
Μη φοβάσαι, Άμλεθ. Κάνε ό,τι κάνω.
Ποιος γαβγίζει;
Γαβγίζουν οι λύκοι του Υψίστου;
Ή μήπως γαβγίζουν οι μπάσταρδοι του χωριού;
Προσέξτε με, δίποδα σκυλιά.
Πιείτε το μεθύσι της γνώσης,
για να μάθετε τι σημαίνει να ζεις και να πεθαίνεις με τιμή,
να σκοτώνεσαι στη μάχη…
…και να ανταμείβεσαι με την αγκαλιά των Βαλκυρίων.
Οι πολεμίστριες θα σε μεταφέρουν στις αστραφτερές πύλες του Βάλχολ.
Είστε σκυλιά που θέλουν να γίνουν άντρες.
Απόδειξε ότι δεν είσαι σκύλος.
Δεν είσαι απλώς ένας άνδρας, αλλά εσύ τρως σαν βασιλιάς.
Κι εσύ, αγοράκι, τι είσαι;
Μυρίζομαι έναν έμπειρο μαθητή.
Σε κάθε βήμα πρέπει να κοιτάζεις γύρω σου,
να κατασκοπεύεις…
…διότι ο εχθρός μπορεί να κρύβεται.
Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι σοφός, και αρκετά σοφός για να είναι ανόητος.
- Αρκετά σοφός για να είναι ανόητος. - Πες μου, πώς έχασε το μάτι του ο Όντιν;
- Μάθαινε τη μυστική μαγεία των γυναικών. - Μην ψάξεις τα μυστικά των γυναικών…
…αλλά πάντα να τις ακούς. Οι γυναίκες γνωρίζουν τα μυστήρια των ανθρώπων.
Οι Μοίρες του Βορρά, που γυρίζουν και υφαίνουν στο πηγάδι τους.
- Ζήσε με τιμή. - Ζήσε με τιμή.
- Προστάτευσε την καταγωγή σου. - Προστάτευσε την καταγωγή σου.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, Άμλεθ, γιε του Αουρβαντίλ;
Αν πέσω από το σπαθί του εχθρού,
πρέπει να με εκδικηθείς ή να ζεις πάντα σε ατίμωση!
Θα το κάνω, Πατέρα!
Το σπαθί μου θα ησυχάσει όταν πιει το αίμα του ανοιχτού λαιμού του!
Ζήσε πάντα χωρίς φόβο,
γιατί το πεπρωμένο σου είναι έτοιμο και από αυτό δεν υπάρχει διαφυγή.
Ορκίσου το.
Το ορκίζομαι.
Ιδού το τελευταίο δάκρυ που ρίχνεις από αδυναμία.
Θα σου επιστραφεί όταν το χρειάζεσαι περισσότερο.
Τώρα, στάσου σαν άντρας.
Έλα πιο κοντά, Άμλεθ,
και δες στο αίμα μας το δέντρο των βασιλιάδων.
Πατέρα!
Φύγε!
Ελάτε να ψοφήσετε, κοπρόσκυλα!
Κοιτάς με δέος το βλέμμα στο πρόσωπο του αδελφού σου.
Το ήξερα ότι θα το έκανες αυτό.
Κρίμα που δεν πρόσεξες ποτέ πριν τα μάτια του μπάσταρδου.
Τώρα, δες πόσο γρήγορα χτύπα το σπαθί του ο αδελφός σου.
Κάν' το, αδελφέ, κάν' το.
Αλλά να ξέρεις ότι ένα κλεμμένο δαχτυλίδι δεν κάνει έναν μπάσταρδο βασιλιά.
Ποτισμένο με το αίμα μου,
σύντομα θα γλιστρήσει από το χέρι σου σαν φίδι.
Το βασίλειό σου δεν θα διαρκέσει.
Ας βασανίσει αυτή η προδοσία όλες τις νύχτες σου,
μέχρι μια φλεγόμενη εκδίκηση να τραφεί με το θάνατό σου.
Κάν' το.
Κάν' το!
Για το Βάλχολ!
Ο βασιλιάς Αουρβαντίλ είναι νεκρός!
- Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ! - Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ!
Ζήτω ο βασιλιάς!
Φέρτε μου το κεφάλι του αγοριού!
Τον βλέπεις;
- Εκεί πέρα! - Κόψε τον!
Θα το κάνω σιγά-σιγά.
Ζήτω ο Φιόλνιρ, ο αδελφοκτόνος!
Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ!
Ζήτω ο Φιόλνιρ!
Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ!
Ο βασιλιάς Φιόλνιρ απέκτησε μια βασίλισσα.
Φιόλνιρ!
Φιόλνιρ! Άρχοντά μου!
Το αγόρι!
Το αγόρι.
Το αγόρι είναι νεκρό. Πέθανε στη θάλασσα.
Ναι. Βυθίστηκε σαν πέτρα.
Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα! Θα σε σώσω, Μητέρα!
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ! Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα!
Θα σε σώσω, Μητέρα! Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ!
Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα! Θα σε σώσω, Μητέρα!
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ! Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα!
Θα σε σώσω, Μητέρα! Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ!
Η ΓΗ ΤΟΥ ΡΩΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Τα μυαλά των αρκούδων σας θα καούν στα σώματα των ανθρώπων.
Γιοι του λύκου Φένριρ, ελευθερωθείτε από τη σάρκα σας.
Οι λύκοι θα ουρλιάζουν στην καταιγίδα του Όντιν.
Οι πολεμιστές θα πέσουν από το πόδι της αρκούδας.
Θα πολεμήσουμε μέχρι ως το Βαλχάλα!
Μέχρι να ανακτήσουμε την ανθρώπινη μορφή μας.
Απτόητοι, θα πιούμε αίμα από τις πληγές των εχθρών μας.
Ενωμένοι στην οργή, θα σπείρουμε πτώματα στα πεδία των μαχών.
Ο Πατέρας του Πολέμου μας διατάζει: Μεταμορφώστε το δέρμα σας, αδέρφια!
Αιμοδιψείς λύκοι, Μπερσέρκερ! Εξαπολύστε την οργή σας!
Για το Βάλχολ!
Όχι!
Τι κάνεις; Έλα εδώ.
Αυτοί οι άγριοι θα γίνουν καλοί σκλάβοι.
Έτσι, Μπγιορνόλφρ;
Τα πήγαμε καλά.
Καλύτερα από ποτέ.
Από τότε που σε γνωρίσαμε ως παιδί,
ήξερα ότι είχες παγωμένη σιδερένια καρδιά.
Είναι πολύ αδύναμοι! Θέλω τους δυνατούς! Όχι τους αδύναμους!
Μαμά!
Παίξε, ηλίθιε. Παίξε!
Παραμονεύει στις σκιές, δήμιος του λαού μου.
Κρύψου.
Ακόμα κι αν τα αδέρφια σου μου έκλεψαν τα μάτια,
σε βλέπω.
Δεν είμαι αδελφός κανενός.
Δεν αρκεί να είσαι αυτός που δεν κλαίει ποτέ,
πρίγκιπα Άμλεθ.
Ο πρίγκιπας που απέρριψε το πεπρωμένο του.
Ένα θηρίο που δεν νοιάζεται για τίποτα.
Ένα θηρίο που βγάζει δάκρυα από τα μάτια των ανθρώπων.
Θυμήσου για ποιον έχυσες το τελευταίο σου δάκρυ.
Θυμήσου τον όρκο που κάνες για να διορθώσεις το λάθος.
Θυμήσου τον Βασιλιά Κοράκι. Θυμήσου.
Θυμήσου, ότι περιέχει τον αλμυρό ωκεανό…
…που πρέπει να ταξιδέψεις ως τα πέρατα της γης.
Τροφοδοτεί το παγωμένο ποτάμι του μίσους που τρέχει στις φλέβες μου.
Θα σε πάει σε ένα νησί στο βορρά…
…από το οποίο θα πηγάζει μια πύρινη λίμνη…
…από την κορυφή ενός μαύρου βουνού.
Εκεί θα πνίξω τον δολοφόνο του Πατέρα μου.
Ακολούθησε την ουρά της αλεπούς στην κατοικία του αρχαίου,
για να βρεις το σπαθί του πεπρωμένου που ταιριάζει με την κτηνώδη μανία σου.
Γιατί μιλάς για την τύχη μου, μάγισσα;
Γιατί εκεί που τελειώνει το μονοπάτι σου από στάχτες,
ένα άλλο θα ξεκινήσει το ταξίδι του.
Ένας παρθένος βασιλιάς.
Ελευθέρωσέ με.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη μοίρα που οι Βόρειοι έχουν ορίσει.
Τώρα, πήγαινε!
Αυτοί οι σκλάβοι θα πάνε στην Ουψάλα.
Αυτοί, στην αγορά του Κιέβου.
Στείλε τους στην Κωνσταντινούπολη.
Και αυτοί, οι δυνατοί, θα επιβιώσουν στη βάση του Φιόλνιρ στην Ισλανδία.
Ποιος είναι αυτός ο Φιόλνιρ;
Φιόλνιρ ο αδελφοκτόνος. Έτσι τον λένε από τότε που σκότωσε τον αδελφό του,
τον ατιμασμένο βασιλιά Αουρβαντίλ, το Κοράκι του Πολέμου.
Έχω ακούσει γι' αυτόν. Γιατί οι σκλάβοι του πηγαίνουν στην Ισλανδία;
Ο Φιόλνιρ βασιλεύει στο Χράφνσεϊ.
Κατέφυγε σε εκείνα τα έρημα σύνορα με τη γυναίκα και το παιδί του,
όταν ο βασιλιάς Χάραλντρ της Νορβηγίας ανέλαβε το βασίλειό του.
Ο Φιόλνιρ σκότωσε τον αδελφό του για το τίποτα. Τώρα είναι βοσκός.
Πατέρα.
Μην ανησυχείς. Όταν δω τον ιδιοκτήτη σου,
θα τον ευχαριστήσω για τη ζεστασιά που μου έδωσες.
Φέρε μου αυτά τα δύο σκοινιά.
Τα ρούχα σου δεν σε κρύβουν, Άνθρωπε του Βορρά.
Τι λες, αγαπητή μου;
Αν θέλεις να είσαι σκλάβος, κρύψε την πονηριά σου.
- Δείξε στον βοσκό ότι είσαι πρόβατο. - Θα δείξω στον βοσκό τον θάνατό του.
Κρατήστε το σφιχτά!
Μείνετε όρθιοι!
Πιάσε το χέρι μου!
Σε έπιασα!
Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα. Θα σε σώσω, Μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Εκεί!
Άφησέ την.
Περπάτα!
Άσ' τον να σαπίσει!
Θα τον φάνε οι γλάροι! Πεινάνε.
Κουνήσου, γουρούνι!
Γιατί να φύγεις σε αυτό το κολασμένο μέρος;
Αυτή η γη κρύβει το κακό.
Το πεπρωμένο μου με έφερε εδώ για να πάρω πίσω αυτό που μου έκλεψαν.
Τι σου έκλεψαν;
Μια Μητέρα, έναν Πατέρα, ένα βασίλειο.
Είναι το βασίλειό σου;
Ο προδότης που έκλεψε το βασίλειό μου το έσκασε εδώ.
Θα φύγω όταν τελειώσω μαζί του.
Είμαι η Όλγα, από το Δάσος της Σημύδας,
και επίσης ορκίζομαι να δραπετεύσω από αυτό το νησί.
- Θα αντιμετωπίσεις πολλούς εχθρούς. - Ακριβώς όπως εσύ.
Αλλά τους αντιμετωπίζεις μόνος σου.
Η δύναμή σου σπάει τα οστά των ανθρώπων.
- Η πονηριά μου σπάει τα μυαλά τους. - Σκάστε, εσείς οι δύο!
Περπατάτε!
- Γιατί το κάνουμε αυτό; - Ποιο;
- Αυτό. - Τι;
Είναι εργασία σκλάβων. Εσύ είσαι το αφεντικό.
Είναι ο ναός σου
και εγώ είμαι ο κληρονόμος, αυτού του ιερού.
Κανείς δεν ξέρει αν θα γιορτάσει στις επόμενες γιορτές ως βασιλιάς…
…ή ως σκλάβος.
Καλύτερα να ετοιμάζεσαι και για τα δύο.
Και για να γλυτώσεις το δεύτερο, δείξε στους σκλάβους σου…
…ότι είσαι το ίδιο δυνατός.
Αλλά κανείς δεν μας βλέπει.
Πάνε να μας φέρεις λίγο βουτυρόγαλα. Σκέψου τι είπα.
- Κράτα την ασπίδα ψηλά. - Αυτό κάνω!
- Δεν το κάνεις! - Επίθεση, Χιάλτι!
Όχι!
Φιόλνιρ, άρχοντά μου!
Το φορτίο σου έφτασε.
Ωραία. Για να δούμε.
- Πού είναι οι άλλοι; - Σηκωθείτε!
- Όρθιοι! - Όρθιοι!
Σηκωθείτε, γουρούνια!
Μπείτε στη σειρά, μπάσταρδοι!
Ντροπή. Δεν μπορούν καν να σταθούν όρθιοι.
Δεν θα επιβιώσουν το χειμώνα. Πούλα τους όλους.
Για να δω αυτόν.
Κρατήσαμε και χειρότερους.
Δεν εντυπωσιάστηκα.
Χάλια.
Μη με κοιτάς ποτέ στα μάτια, σκλάβε.
Πώς λέγεται ένα τέτοιο θηρίο εδώ;
Το όνομά μου είναι Μπγιορνόλφρ.
Από το όνομα μόνο καταλαβαίνεις ότι είναι δυνατός σαν αρκούδα.
Αλλά αν είσαι αναξιόπιστος σαν λύκος, ορκίζομαι να σε σκοτώσω εγώ ο ίδιος.
Κρατήστε αυτόν. Οι άλλοι φεύγουν.
Αλλά η Μητέρα θέλει δύο για την κουζίνα και μία για τα ρούχα.
- Προχώρα. - Και δύο άνδρες για τον θερισμό.
Καλώς.
Αυτές οι δύο θα βοηθήσουν στην κουζίνα κι αυτή με τα ρούχα.
Και διάλεξε δύο άντρες για να δουλέψουν στα χωράφια.
Και μένει κι αυτή.
Είθε τα χέρια της να παραμείνουν λευκά και τα μαλλιά της, μακριά.
Σκέφτεσαι να το σκάσεις, ε, Αρκουδόλυκε;
Ακόμα και δραπετεύσεις από αυτό το αγρόκτημα,
θα καταλήξεις σαν ψοφίμι για τις γαλάζιες αλεπούδες και τα σέλκι.
Αυτό το νησί είναι μια ερημιά. Καλύτερα να κοιμηθείς λίγο.
Φύγε!
Καταραμένε κλέφτη.
Φύγε!
Φύγε από εδώ!
Φύγε από εδώ τώρα!
Φύγε!
Θα σε εκδικηθώ, Πατέρα.
Θα σε σώσω, Μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
Εδώ. Γρήγορα!
Πάνε να κατουρήσεις.
Εκεί.
Σταματήστε.
Εσύ! Μην στέκεσαι εκεί! Κουνήσου!
Δεν έχεις καθόλου μυαλό; Γύρνα πίσω.
Κλείσε την πόρτα.
Το βρήκες; Αυτό που έχασες.
Στο σπίτι σήμερα, ήταν εκεί;
Το βρήκα, μαζί με πολλά άλλα.
Είναι εφιάλτης.
Τότε πρέπει να ξυπνήσεις.
Είναι ένας εφιάλτης γι' αυτούς.
Εσύ!
Εσύ, γυναίκα! Έλα μαζί μας!
Δεν πρέπει να είσαι εδώ. Ο Φιόλνιρ σε θέλει κοντά του.
Αν με χάσεις, Θα έρθεις να με ψάξεις; Θα έρθεις;
Έλα.
Κάτσε κάτω, Άμλεθ, γιε του Αουρβαντίλ.
Ο φίλος μας που τρώει πουλιά σου μίλησε για μένα;
Όχι.
Κάποιος πολύ πιο ομιλητικός.
Ένας γέρος ανόητος.
Καημένε Χέιμιρ.
Μιλά για τις μέρες που πέρασαν και τις μέρες που έρχονται.
Ο Φιόλνιρ του έκοψε τη γλώσσα…
…και του έβγαλε τα μάτια πριν τον σκοτώσει,
αλλά του έφτιαξα καινούργια.
Τι καλός φίλος. Να ξέρεις ότι θα σε εκδικηθώ κι εγώ.
Δυστυχώς, πρέπει να απευθύνεσαι σε μένα,
καθώς δεν του έφτιαξα καινούργια αυτιά.
Και αυτά υπέκυψαν στο σπαθί του Φιόλνιρ.
Αρκετά! Ξέρεις γιατί ήρθα.
Είσαι ακόμα θηρίο κρυμμένο μέσα σε ανδρικό δέρμα.
- Μίλα, μάγε. - Όπως επιθυμείς, σκλάβε!
Περιπλανώμενε προφήτη…
…ξύπνα τώρα…
…από τον φόνο σου.
Άκου με!
Ο Χέιμιρ είναι εδώ!
Γεια σου, παιδί μου.
Ψάχνω το όπλο που επέλεξαν οι Μοίρες του Βορρά για την εκδίκησή μου.
Άκουσέ με.
Σφυρηλατημένο από τους πιο θανατηφόρους οπλοποιούς…
…βγαλμένο από τα σπλάχνα του μεγάλου σκουληκιού…
…ένα σπαθί φτιαγμένο από το πιο κρυφό και σπάνιο σίδηρο…
…διακοσμημένο με τα οστά του Γίγαντα του Πάγου.
Ελαφρύ στο χέρι του χειριστή του. αλλά, όπως ο κυνόδοντας ενός δράκου…
…το δάγκωμά του δεν χάνει ποτέ την οξύτητά του.
Η λεπίδα του μπορεί μόνο να τρέφεται με ανθρώπινο αίμα.
Είναι μοναδική πολεμική φλόγα.
Και το λένε: Ντρόιγκρ.
Το Απέθαντο.
Είναι προορισμένο.
Ντρόιγκρ!
Αλλά η φύση του είναι περίπλοκη,
επειδή μπορεί να αποκαλυφτεί μόνο στο σκοτάδι της νύχτας…
…ή μπροστά στις μαύρες πύλες της Κολάσεως.
Οι πύλες της Κολάσεως. Εκεί το σπαθί μου θα είναι τέλειο.
Μέχρι τότε, θα απολαμβάνω να τρέφω στο Ντρόιγκρ την αιώνια νύχτα.
Τότε θα απολαύσεις επίσης τη στιγμή που πρέπει να επιλέξεις…
μεταξύ καλοσύνης για τους δικούς σου, και μίσους για τους εχθρούς σου.
Αυτό δεν είναι τίποτα. Η καρδιά μου γνωρίζει μόνο εκδίκηση.
Δείξ' το μου.
Πρέπει να επισκεφθείτε τον ιδιοκτήτη του Ντρόιγκρ, τον κατοίκου του τύμβου.
Κοίτα προσεκτικά το φως της πανσελήνου,
γιατί οι σκιές δεν είναι φιλόξενες.
Κοίτα προσεκτικά το φως της πανσελήνου!
Ο Θόριρ θα επιλέξει τον ισχυρότερο.
Αύριο θα δείξουμε τι οι άνδρες του Χάκον είναι φτιαγμένοι από λάσπη και νερό.
Η λάσπη θα είναι το μόνο που θα μείνει από αυτούς.
Ράκι!
Ράκι.
Ράκι. Πηγαίνετε τον Ράκι πίσω στο σπίτι.
- Και εσείς… - Ράκι, έλα.
- Είναι σχεδόν ξημέρωμα. Ύπνο. - Ναι, κύριέ μου. Ράκι.
Ξύπνα, εσύ. Φέρε την σε μένα. Ξέρεις ποια εννοώ.
Ναι.
Ξύπνα, Όλγα. Ξύπνα, Όλγα. Σήκω πάνω.
Τα μαλλιά μιας Βαλκυρίας,
στο κεφάλι μιας άγριας σλαβικής σκύλας.
Λίγο αίμα.
Ακάθαρτη πόρνη!
Θα τη διορθώσεις, αλλιώς θα καταλήξετε κι οι δύο κάτω από τη γη.
Ευχαρίστησε τους Βόρειους που θα δεις μόνο αίμα γυναίκας…
…στο σπίτι σου σήμερα, δειλέ.
Είμαι ανόητος.
Μου είπαν ότι θα σκοτώσω τον δολοφόνο του Πατέρα μου σε μια φλεγόμενη λίμνη.
Μέχρι να έρθει εκείνη η ημέρα,
θα βασανίζω τον άνθρωπο. που έκανε τη ζωή μου κόλαση.
Κοιμήσου καλά, ξίφος της νύχτας.
Ναι, διψάμε για εκδίκηση,
αλλά δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο μας.
Μπείτε στη σειρά!
Ζωντανέψτε!
- Γρήγορα! - Μην κάθεστε!
Είναι για τη γιορτή…
- Πού μας πάνε; - Μιλούν για τη γιορτή του αφεντικού.
Τον είδα μαζί σου χθες το βράδυ.
Ξέρεις τότε ότι το άγγιγμα του Φιόλνιρ δεν θα μείνει μαζί μου όταν φύγω.
Υπερασπίστηκες καλά τον εαυτό σου.
Και βρήκα το κρύο σίδερο που θα τον σκοτώσει.
- Πότε θα το κάνεις; - Όταν πρέπει.
Τώρα θα στοιχειώνω αυτό το αγρόκτημα, σαν πτώμα που επιστρέφει από τον τάφο.
- Νομίζει ότι ο Άμλεθ έχει πεθάνει. - Ναι, αλλά τι γίνεται με τη Μητέρα σου;
Θα απολαύσει την αγωνία του Φιόλνιρ.
Προσποιείται ότι τον αγαπάει για να προστατεύει το γιο της.
- Αλλά δεν θα…; - Όταν την ελευθερώσω, θα πάρω το παιδί.
- Με επέστρεψαν στην κουζίνα. - Μπγιορνόλφρ!
- Το σχέδιό μας πρέπει να περιμένει. Φύγε. - Μπγιορνόλφρ, κουνήσου!
Εσύ, πίσω!
Γυναίκα!
Θόριρ, άρχοντά μου, μας λείπει ένας άντρας.
Δεν είμαι παιδί. Τα μαλλιά μου είναι δικά μου.
Ξέρω ηλικιωμένους άνδρες που χρειάζονται μια γυναίκα να φροντίζει τα μαλλιά τους.
Μπείτε στη σειρά!
Θα γιορτάσεις μετά τους αγώνες, σκλάβε. Βιάσου!
Κύριέ μου.
Θόριρ, κύριέ μου.
Μπορείς να πολεμήσεις, σκλάβε;
Κοίτα με στα μάτια, σκλάβε.
Σε ρώτησα αν μπορείς να πολεμήσεις.
Τι είναι αυτά;
Δεν έχεις ξαναδεί ένα κνάτττρε;
Μέχρι το σούρουπο, θα δεις αρκετά.
Παίξτε για αίμα!
Είσαι ντροπή για την οικογένειά σου! Χρειαζόμαστε περισσότερους άνδρες!
Πάμε!
Όχι!
- Γκόναρ! - Όχι!
Σταμάτα το παιχνίδι!
Μην τον αγγίξεις!
- Γκόναρ! - Σταμάτα το παιχνίδι!
Γκόναρ!
Ηλίθιε νάνε!
Όχι!
- Γκόναρ. - Ξύπνα.
Ανόητο αγόρι. Ξύπνα.
- Γκόναρ. - Γκόναρ.
Ξύπνα, έλα. Ξύπνα, Γκόναρ. Ξύπνα!
Γκόναρ.
- Ξύπνα. - Γκόναρ.
- Ξύπνα! - Όχι.
Ξύπνα.
Κερδίσαμε;
Μίλησες σαν γιος ενός πραγματικού αρχηγού.
Είναι ένα γενναίο αγόρι, ένας γενναίος νεαρός άνδρας.
Εσύ.
Έλα μαζί μου.
Αποδείχτηκες γενναίος και πιστός.
Όταν επιστρέψουμε στη φάρμα, θα σου παραχωρηθούν ορισμένα προνόμια.
Η εργασία σου θα είναι λιγότερο επαχθής. Θα στείλεις άλλους στους κόπους τους,
και, Μπγιορνόλφρ,
ως ανταμοιβή που νίκησες για εμάς, θα σε αφήσω να διαλέξεις δική σου γυναίκα.
Ακόμα και τη Σλάβα σκύλα που σ' έχω δει να κοιτάς.
Ο Πατέρας μου την βρήκε πολύ πεισματάρα.
Αλλά να ξέρεις ότι δεν θα σου δώσουμε ποτέ ελευθερία.
Ένας χαμηλόσωμος σκλάβος δεν μπορεί ποτέ να απαλλαγεί από τη δυσωδία του.
Ναι.
Ευχαριστώ.
- Θα μας λείψεις. - Που καθάριζες την τουαλέτα.
- Για τον γιο μου, τον Γκόναρ. - Για τον Γκόναρ!
- Στην υγειά μας! - Στην υγειά μας!
Όλγα.
Με βρήκες.
Χάθηκες;
Μόνο αν με έψαχνες.
Μητέρα Γη, άκουσε την προσευχή της κόρης σου.
Δείξε μου πώς να καταστρέψω αυτούς που μας υποδουλώνουν,
να ελευθερώσω την αγάπη μου από τη φωτιά και τον πόνο τους.
Τι κάνεις;
Εδώ, όπου τα νήματα του πεπρωμένου μας έφεραν κοντά,
αγκαλιασμένοι κάτω από τα δέντρα, εδώ μιλάω στη Γη.
Και τι σου λέει;
Πώς να βρεις τη Μητέρα σου.
Η γήινη μαγεία μου θα ζωντανέψει τις φλόγες του σπαθιού σου.
Αύριο το βράδυ, εσύ κι εγώ…
…θα ξεκινήσουμε αυτόν τον εφιάλτη…
…και θα φέρουμε χάος στη ζωή του Φιόλνιρ.
ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΡΕΦΕΤΑΙ
Τελειώσε.
Πίσω στο στάβλο.
Εσύ.
Οι υπηρέτες του Φρέιρ. Άφησέ τον στα πόδια του Κυρίου μας.
Αδύναμε.
Μη φοβάσαι. Είσαι ο πρώτος από τους πολλούς.
- Όχι. - Παρακαλώ, θα σας ελευθερώσουμε!
Θα βρω αυτούς που το έκαναν αυτό.
Θα τους βρω και θα τους βγάλω τα μάτια!
Και θα κόψω τις γλώσσες τους!
Θα δειπνήσουν στην Κόλαση!
Κοίτα, Πατέρα.
Κοίτα τι έκαναν στους γενναίους μου φίλους.
Χριστιανικά τέρατα!
Τέρατα!
Άμουσε, εσύ το έκανες αυτό;
Απάντησέ μου!
Σταμάτα!
Γιε μου.
Σύνελθε.
Ήταν καλά παιδιά.
Μα τον Φρέιρ, θα τους εκδικηθούμε.
Πάρτε τον.
Έχει δίκιο ο Θόριρ; Μήπως ήταν τα χριστιανικά γουρούνια;
Ο Θεός τους είναι ένα πτώμα καρφωμένο σε ένα δέντρο.
Αλλά γιατί;
Δεν τα έβαλαν ποτέ μαζί τους.
Και πώς πήραν όπλα;
Όχι.
Αυτές οι πληγές δεν είναι από τον κόσμο μας.
Αυτό το ταραγμένο πνεύμα θα ξανά χτυπήσει.
Κρατάει μια πεινασμένη λεπίδα.
Φύγετε. Θα ετοιμάσω μια θυσία.
Προχωρήστε, καταραμένοι χριστιανοί αιμοπότες!
Κάντε ό,τι σας λένε.
Φύγετε.
- Έχω τα μανιτάρια. - Όχι απόψε.
Τα πνεύματα θα ιππεύσουν και θα χυθεί περισσότερο αίμα.
Σκοτεινό θηλυκό πνεύμα, υποχώρησε.
Πάρε αυτή την προσφορά στην ερωμένη σου…
…και κράτα μακριά τον λυσσασμένο σου δολοφόνο.
- Ράκι. - Ράκι!
Τι τρέχει, Ράκι;
Ράκι!
Κάτω, Ράκι!
Ράκι! Ράκι…
Ράκι!
Ελευθερώστε την.
Φαίνεται ότι ο ίδιος ο Φρέιρ αποφάσισε ποιος είναι κατάλληλος για θυσία.
Το αίμα του με τύφλωσε…
- Ας ελπίσουμε ότι η πείνα τους θα κορεστεί. - Αυτό δεν είναι έργο του θεού μου.
Είναι μαγεία των τρολ.
Απόψε θα οπλιστείτε για να υπερασπιστείτε το αγρόκτημα,
καθώς είναι και δικό σας σπίτι.
Πώς να εμπιστευτούμε ότι θα μας προστατεύσουν;
Έλα, σκύλε.
Ο Πατέρας σου δεν θέλει μια εξέγερση ενθαρρυμένων σκλάβων.
- Μην αμφισβητείτε τη σοφία του. - Προχώρα!
Μαύρα όνειρα, ελάτε.
Σκλάβοι, μου αρέσουν τα μπαστούνια σας!
Ναι. Καλή τύχη να παλέψετε το διάολο με αυτά.
Εδώ.
Πεινάς;
Απόψε, το φαγητό είστε εσείς!
Πάνε να πάρεις αέρα. Θα το τελειώσω εδώ.
Άντε.
- Φύγετε μακριά μας! - Τρέξτε!
Μια γυναίκα-διάβολος!
Μην τους αγγίζεις. Μην τους κοιτάς στα μάτια.
Τα πνεύματα της νύχτας μπήκαν μέσα τους από το δέρμα και το μυαλό τους.
Θόριρ! Φύγε, Ντισίρ!
Φύγε!
Θα σε συναντήσουμε πριν την αυγή.
Πατέρα.
Άφησέ με.
- Το σπαθί σου είναι μακρύ. - Σταμάτα να αστειεύεσαι.
Είμαι ο γιος σου.
Άμλεθ;
Είσαι ζωντανός. Ακόμα.
Μια ζωή γεμάτη θάνατο.
Αλλά ορκίστηκα να επιβιώσω μέχρι αυτή τη στιγμή.
Αύριο θα κάνω το καθήκον μου με τιμή.
Μόνο τότε θα ξέρω είτε μου αρέσει να ζω είτε όχι.
- Άξιος γιος της Μητέρας σου. - Και του Πατέρα μου.
Ήρθα να εκδικηθώ τον βασιλιά Αουρβαντίλ,
να πνίξω τον προδότη θείο μου. στο αίμα του μέχρι να πεθάνει…
…και να σε ελευθερώσει.
Βλέπω ότι κληρονόμησες την απλότητα του Πατέρα σου.
Τι λες;
Ποτέ δεν τον θρήνησα.
Ήσουν η βασίλισσά του.
Ο Πατέρας σου με ανέχτηκε…
…επειδή του έδωσα ένα γιο.
Όχι.
Νοιάζονταν μόνο για το ασήμι και να καβαλά τις πόρνες του.
Δεν ήξερα αν είχε αρκετή καρδιά να σε αγαπήσει.
Σιωπή.
Ήταν ένας δειλός που παρίστανε τον βασιλιά. Δεν ήταν τίποτα,
αλλά ένας ακόμη περήφανος, λάγνος δουλέμπορος.
Κράτα τη γλώσσα σου!
- Κακολογείς τον νεκρό σου σύζυγο. - Αλλά ο αδελφός του…
Τι σπουδαίος αδελφός.
Ένας μπάσταρδος δεν ντρέπεται για αυτόν ούτε για τις δουλειές του.
Ο θείος σου με αγαπούσε, αν και ήξερε καλά το παρελθόν μου.
Άμλεθ.
Ακόμα πιστεύεις το παραμύθι που σου είπα.
"Η ευγενής αρραβωνιαστικιά από τη Βρετάνη".
Ποτέ δεν ξεκίνησα ως αρραβωνιαστικιά του.
Όλοι γινόμαστε γρήγορα πριγκίπισσες όταν τα θηρία μας κάνουν συζύγους τους.
Ναι.
Γεννήθηκες αναγκαστικά. Ενώ ο Γκόναρ, με αγάπη.
Όχι.
Και θέλω να ξέρεις…
…ότι εγώ παρακάλεσα γονατιστή…
…τον Φιόλνιρ να σκοτώσει τον βασιλιά Αουρβαντίλ.
Πίεσα τα χείλη μου…
…στο δυνατό, γλυκό του χέρι.
Το φίλησα και τον παρακάλεσα.
Και για να μην έρθει ποτέ αυτή η μέρα,
ο Φιόλνιρ διέταξε να σε σκοτώσουν με τη συγκατάθεση της Μητέρας σου.
Αλλά το είδα.
Είδα ότι ο Φιόλνιρ σε κουβάλησε στην πλάτη του…
…ενώ ούρλιαζες.
Ούρλιαζα; Γελούσα.
Ψέματα!
Αφού ήρθες εδώ, τι κάνουμε;
Θα έπρεπε να σκοτώσω εσένα, και ό,τι αγαπάς.
Αλλά με αγαπάς.
Οι γιοι αγαπούν τις μητέρες τους και οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους.
Και έσωσες τη ζωή του αδελφού σου. Εσύ…
Εσύ αγαπάς.
Εσύ…
…αγαπάς.
Μόνο εγώ ξέρω ποιος είσαι.
Κι διψάς τόσο για εκδίκηση,
γιες της αγριότητας.
Αν σκοτώσεις τον Φιόλνιρ…
Αν σκοτώσεις τον Θόριρ…
…και αν είσαι τόσο ανεξέλεγκτος που σκοτώσεις τον Γκόναρ μου…
…θα είσαι ο νέος μου βασιλιάς, Άμλεθ…
…και μαζί…
…θα βασιλεύσουμε.
- Σκύλα! - Το στόμα σου και το μυαλό σου…
…θυμίζουν τον βρωμερό Πατέρα σου.
- Έπρεπε να είχες πεθάνει μαζί του! - Τα λόγια σου είναι δηλητήριο!
Είμαι ο θάνατός σου!
Πέθανε!
Πού είναι η Μητέρα σου;
Πες μου.
Πού;
Είναι τόσο κακιά όσο το Φιόλνιρ.
Θα αποτελειώσω αυτόν και όλα όσα αγαπάει.
Θα γίνω μια καταιγίδα από σίδερο και ατσάλι!
Θα πάρω εκδίκηση!
Και πολλά άλλα.
Τι κάνουμε τώρα;
Πρέπει να πάω στους λόφους.
Η Μητέρα μου ξέρει ποιος είμαι. Σύντομα όλοι θα γνωρίζουν.
- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι.
Μη μάθουν ότι συμμετέχεις.
- Το πρωί θα με κυνηγήσουν. - Γιατί;
Τη σκότωσες;
Δεν θα σκότωνα ποτέ μια γυναίκα. Ούτε καν αυτή.
- Ο Θόριρ πέθανε στα χέρια της οργής μου. - Καιρός ήταν.
Αύριο βράδυ θα επιστρέψεις για να σκοτώσεις τον Φιόλνιρ;
Αν το επιτρέψουν οι Μοίρες του Βορρά.
Και ό,τι κι αν συμβεί αύριο, ετοιμάσου να φύγεις.
Η καρδιά του.
Την καρδιά του. Πήρε την καρδιά του!
Τι κακό είναι αυτό;
Τι κακό τρώει την καρδιά των γενναίων νέων μας;
Φρέιρ, με ακούς;
Να είσαι φρόνιμος.
Να είσαι άντρας μπροστά στους κατωτέρους σου.
Δεν υπάρχει κακό πνεύμα εδώ.
Σου το είπα. Στο είπα.
Το έκανε ο καταραμένος γιος μου, ο Άμλεθ.
- Τον ξεφορτωθήκαμε όταν ήταν παιδί. - Πρέπει να με πιστέψεις.
Είναι εδώ. Οι απόγονοι του Αουρβαντίλ είναι ακόμα ζωντανοί.
Φοβάμαι ότι τον οδήγησε εδώ το πνεύμα κοράκι του νεκρού αδελφού σου.
- Αυτό δεν είναι δυνατόν. - Σκέψου.
Σκότωσε τους άνδρες σου, σκότωσε τον μεγαλύτερο γιο σου…
…και δεν θα ησυχάσει. μέχρι να βρεθείς στο χώμα…
…και ο Γκόναρ μας να βρίσκεται νεκρός δίπλα σου.
Είναι ο Άμλεθ.
Κανένας θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό το έργο.
Πρέπει να βρεις το γιο μου και να τον σκοτώσεις με τα ίδια σου τα χέρια.
Ας είναι τα λόγια μου η ακονόπετρα της πικρής σου οργής,
επειδή οι χθεσινοβραδινές κακίες δεν ήταν έργο ενός ανθρώπου.
Βρες τους σκλάβους που συμμαχούν μαζί του.
Βρείτε τους!
Στα γόνατα!
Στο έδαφος!
Στο έδαφος, όλοι σας!
Δεν ξέρω, και δεν με ενδιαφέρει,
αν αυτός ο σκλάβος ήταν συνεργός στο θάνατο του γιου μου,
αλλά αυτό είναι το τέλος σας περιμένει, αν δεν ομολογήσετε όσα ξέρετε.
Όχι;
Βλέπω ότι δεν φοβάσαι πια το αίμα μιας γυναίκας.
Εσύ. Φυσικά και είσαι εσύ.
Φιόλνιρ!
Άφησε την!
Σου προσφέρω την καρδιά του γιου σου με αντάλλαγμα τη ζωή του!
Είμαι ο Άμλεθ, ο Αρκουδόλυκος,
γιος του βασιλιά Αουρβαντίλ, Πολεμικό Κοράκι,
και εγώ είμαι η εκδίκησή του!
Σκοτώστε τον!
Φέρτε τον σε μένα!
- Σκοτώστε τον! - Είναι δικός μου!
Στο τέλος…
…είσαι ακριβώς σαν τον Πατέρα σου.
Το κακό γεννάει το κακό.
Πώς ξέρεις ότι είναι η καρδιά του γιου σου,
και όχι ενός λυσσασμένου σκύλου που πέθανε πριν από δύο νύχτες;
Πού είναι;
Δεν μπορείς να με σκοτώσεις.
Ακόμα κι αν μου επιτεθείς με το σπαθί σου, δεν θα μου έκανε κακό.
Η ώρα μου δεν έχει έρθει. Θα πεθάνω στη μάχη.
Πού είναι η καρδιά του γιου μου;
Ο Όντιν, ο Ανώτατος Πατέρας, θα νικήσει τον Θεό της ανέγερσής σου.
- Φοβήσου τον. - Σιωπή!
Θα επιστρέψω για την καρδιά σου.
Και η Μητέρα σου κι εγώ θα τη φάμε.
Όντιν, άφησε τη Βαλκυρία, την πολεμίστρια παρθένα σου,
να με πετάξει στις αστραφτερές πύλες σου.
Βλέπω τον Πατέρα μου και τη Μητέρα μου.
Βλέπω τους νεκρούς συγγενείς μου.
Βλέπω τον αφέντη μου στην αίθουσα της Φρέγια.
Με καλεί.
Απόψε, τελειώνει το πένθος μας για τον Θόριρ.
Είθε το νέκταρ του λαιμού αυτού του γρήγορου αλόγου…
…να σε πάει σύντομα στο ψηλότερο δέντρο των πολεμικών κλωστηρίων, αδελφέ.
Είσαι τώρα ο μοναδικός μας κληρονόμος.
Ο καιρός της θλίψης…
…έχει τελειώσει.
Η στιγμή της εκδίκησης που τροφοδοτείται από οργή…
…αρχίζει!
Αυτό δεν είναι το Βάλχολ.
Δεν σε πήγα τόσο μακριά.
Δεν είμαι Βαλκυρία.
Τα όνειρα της μεταθανάτιας ζωής πρέπει να περιμένουν.
Εξάλλου, δεν έχω τελειώσει μαζί σου ακόμα.
Το πεπρωμένο μου με έφερε στην Ισλανδία για να εκπληρώσω τον όρκο της εκδίκησης.
Αλλά η μοίρα μου…
…δεν με προετοίμασε να σε συναντήσω.
Πάντα πίστευα ότι θα έπρεπε να καλύπτω την καρδιά μου.
Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα την άνοιγα για έναν Άνθρωπο του Βορρά.
Θυσιάστηκες για να μπορέσω να το σκάσω.
Κι εσύ επέστρεψες για μένα.
Δεν έχω νιώσει ποτέ πριν τόσο δεμένος με κάποιον.
Τουλάχιστον όχι από τότε που ήμουν παιδί.
Καταριέμαι την κακία της Μητέρας σου.
Σκότωσε το παρελθόν μου.
Δεν θα μπορούσαν οι Μοίρες του Βορρά να σου έδωσαν άλλο νήμα να ακολουθήσεις;
Τι σου λένε οι Θεοί της Γης;
Ότι όπου κι αν πάω, πρέπει να σε πάρω μαζί μου.
Έχω συγγενείς στο Όρκνεϊ.
Ας βρούμε έναν ασφαλή τρόπο να ταξιδέψουμε εκεί.
Μαζί.
Αλλά πραγματικά δεν νομίζω ότι έσβησες την επιθυμία σου για εκδίκηση.
Το μίσος είναι το μόνο πράγμα που ξέρω.
- Μακάρι να απαλλασσόμουν από αυτό. - Είναι δική σου επιλογή.
Ας ανακαλύψουμε το μέλλον μας.
Καλώς ήρθατε, ταξιδιώτες.
Το κατάστρωμα αυτού του ξύλινου θηρίου θα είναι το μόνο που πατάτε για 21 ημέρες.
Αν τα πνεύματα της τύχης μας χαμογελούν.
Περίμενα περισσότερους άνδρες του Φιόλνιρ. Ο γιος του θα έρθει μαζί μας.
Ο Θόριρ έφυγε νωρίς…
…με το δικό του πλοίο.
Σηκώστε άγκυρα!
Σηκώστε πανιά!
- Ασφαλίστε τα καλύμματα. - Μάλιστα.
- Προσήνεμα, πηδαλιούχε. - Μάλιστα!
Το τραύμα σου.
Δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με αυτά που έχουμε υποστεί.
Το είχα ήδη ξεχάσει.
Το αίμα της οικογένειάς μου.
Το δικό μου αίμα είναι μέσα σου.
Εσύ είσαι η πηγή από την οποία θα ξεπηδήσει η δυναστεία μας.
Δεν ήθελα να το μάθεις…
…μέχρι να μπορέσω να σου εκμυστηρευτώ ότι ο γιος μας θα ήταν ασφαλής.
Όσο ζει ο Φιόλνιρ, τα παιδιά μας δεν θα είναι ποτέ ασφαλή.
Αν ήξερε γι' αυτό, θα σε κυνηγούσε με όλη τη φωτιά των θεών.
- Δεν μπορεί να περιμένει. - Αρκετά.
- Είναι ένα ζωντανό νήμα που μας ενώνει. - Ήμουν ανόητος.
Ήθελα να το σκάσω μαζί σου από το πεπρωμένο μου.
Το όραμά μου μου δείχνει ότι θα γεννήσεις δύο.
Και το σπαθί μου θα τους σώσει.
Αλλά πρέπει να έρθεις μαζί μας. Πρέπει!
Μου είχε προφητευτεί ότι θα έπρεπε να επιλέξω…
μεταξύ της καλοσύνης των δικών μου και του μίσους προς τους εχθρούς μου.
Δες την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας.
Επιλέγω και τα δύο.
Πήγαινέ τη στο Όρκνεϊ.
Οι συγγενείς μου θα σου πληρώσουν εννέα φορές την αξία του δαχτυλιδιού.
Όχι! Άμλεθ!
Θα γίνεις η Μητέρα ενός βασιλιά!
- Δεν ξεφεύγουμε από το πεπρωμένο μας. - Όχι!
Άμλεθ!
Ελάτε μαζί μου, κόρες του Βοριά!
Πάρτε με μαζί σας…
…στις ακτές των προγόνων των παιδιών μου!
Εκεί θα σας φυτέψω ένα δάσος από σημύδες…
…με απύθμενα κλαδιά που θα χορεύουν στον ήχο της θύελλας σας…
…μεθυσμένα από το αεράκι σου!
Είναι εδώ! Πάνε στον Φιόλνιρ!
Αυτός είναι!
Αποκλείστε το σπίτι!
Το αγόρι που κάποτε κυνηγούσες έφαγε τη μύτη σου.
Ο λύκος μεγάλωσε. Θέλει να φάει τα υπόλοιπα.
Ό,τι κι αν ακούσεις, πρέπει να μείνεις κρυμμένος.
Κράτα τον ασφαλή.
- Και τους δυο σας. - Θα το κάνω.
Πάρε την ελευθερία σου,
και κάνε με αυτήν ό,τι θέλεις.
Φιόλνιρ!
Ποτέ!
Στην καρδιά.
Σε ευχαριστώ.
Μητέρα!
Θα σε συναντήσω στις πύλες της Κόλασης.
Στις πύλες της Κόλασης, θα με βρεις.
Και εκεί θα πεθάνεις,
στα χέρια αυτού που σκότωσε τον Πατέρα σου.
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ
Νεκροί από το σπαθί,
θα ξαναβρεθούμε στο φρούριο του Υπέρτατου Πατέρα.
Θα σε εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω τα νήματα της μοίρας.
Θα σε εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω τα νήματα της μοίρας.
Θα σε εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω τα νήματα της μοίρας.
Θα σε εκδικηθώ.
Το αίμα μου θα ζήσει!
Το Βάλχολ με περιμένει!
Το νήμα που μας συνδέει δεν μπορεί ποτέ να σπάσει.
Είμαστε ασφαλείς.
Τώρα, πέρασε το κατώφλι.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ Απόδοση & Συγχρονισμός: haroldpoi