Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PAMIĘCI SAMIRA BANGARY I BHUPESHA PANDYI
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Tam wisi naczynie. Są też pudełka na lunch.
Sprawdźmy to.
Stój.
Boże.
To dom pana Shivendry?
Tak.
SHANTI KUNJ 1936 R.
Alok.
Świetnie wyglądasz, brachu.
Parchun.
Nie czas na żarty.
Miał 27, może 28 lat…
Nazywał się Astik.
Od wesela minęło pięć miesięcy.
Sandhya? Biedaczka siedzi w pokoju.
Od wczoraj nie wychodzi.
Nie, żadnych złych wróżb.
Horoskopy im się nie zgrały.
Mamo, masz w walizce moją pastę do zębów?
Jeszcze się nie rozpakowałam. Zapytaj któregoś z gości.
To Achint.
Tak, wyrósł.
Posłuchaj.
Używam tylko pasty Pepsodent.
Zaczekaj, zaraz ci ją dam.
Dość.
Chłopcy ciągle histeryzują.
Przyjechał na pogrzeb i wydziwia.
Witaj, ciociu Tuliko.
Sandhya…
Trzyma się?
Słyszałam, że się załamała.
Siostro, dzwoni Gulu z Bahraichu.
Córka ciotki Saroja, jej mąż jest urzędnikiem.
Nie umiem tego wyjaśnić. To się stało tak nagle.
Wczoraj skremowaliśmy ciało.
Nie było na co czekać.
Może właśnie tak miał skończyć.
Niechaj Radha ma go w opiece.
Tak, też w porządku.
Uważaj, myję się.
Ile za dobę za te materace?
Są po 35 rupii.
Zdzierstwo.
Skądże. Pan Rizvi wie o pana synu,
stąd 20% zniżki.
Nie chcę przysług.
Umarł mój syn.
Nie proszę o zniżkę.
Normalna stawka to 25 rupii i tyle zapłacę.
Sandhya…
Tak, wszyscy się o nią martwimy.
„Był słońcem na rozgwieżdżonym niebie”.
„Smucimy się, że już go z nami nie ma”.
„Spoczywa w pokoju”.
„Niech wam Bóg dopomoże…”
„Spoczywa w pokoju”.
Wszystko skopiowane.
Otwórz drzwi.
Zmień ten dzwonek.
Otwórz drzwi.
Gdzie Sandhya?
Mamo!
Tato, Sangyi i Snehu nie ma?
Wystarczy, mamo.
Już nie płacz.
Przyślę herbatę.
- Mamo. - Tak?
Nie chcę herbaty.
Załatw mi pepsi.
Parchun przyniesie ze sklepu.
Pepsi w takiej chwili?
No dobrze.
Ale nie chcę herbaty.
Trzymasz się?
- Mamo. - Tak?
Mamo, kto mi zabrał z pokoju łóżko?
- Nie wiem. - Ja.
- Dlaczego? - Astik nadal z nami jest.
Dusza zostaje w domu przez 13 dni.
Karmimy go przez naczynie na drzewie.
Dusza uwalnia się od ciała przez dziesięć dni.
Trzynastego dnia wolna dusza odchodzi do Yamlok.
Byłeś przy obrządku.
Przestrzegaj zasad przez 13 dni.
Żadnych papierosów, alkoholu ani tytoniu.
Jeden posiłek dziennie, bez kurkumy, czosnku i cebuli.
Śpisz na podłodze, z dala od innych.
Czemu nikt mi nie powiedział?
Nie zrobisz tego dla zmarłego brata?
Zapomniałam, tata nie słodzi.
Spokojnie, stary.
Gdybym to ja umarł, Astik nie musiałby spać na ziemi.
Co?
Gdybyś umarł, leżałbyś pod ziemią.
Co ci za różnica?
Odsuń się.
Czemu to ja mam wszystko robić?
Astik martwił się tylko o siebie.
Nawet po śmierci sprawia problemy.
Sandhya to wdowa, ja jestem łysy.
Lekcje angielskiego z nią też się skończą.
Przynajmniej czegoś cię nauczyła.
Ja to zrobię.
Usiądź.
Jak długo zostaniecie?
Trzynaście dni, co najmniej do czuwania.
Tutaj?
Tak, a co?
Nie ma szans.
Tu nie ma zachodnich łazienek.
Wszystko po indyjsku.
Jak będziesz korzystać?
Ja po pięciu miesiącach sobie nie radzę.
Z Sandhyą jest coś nie tak.
Na pewno. Ale Usha trzyma to w tajemnicy.
Janaki?
- Tulika? - Kiedy przyjechałaś?
Witaj, Bhai Sahab.
Dopiero przyjechaliśmy.
W nocy zadzwonił Shivendra.
Wystraszyłam się.
Myślałam, że to mama zmarła.
Nie sądziłam, że to może być Astik.
„Jesteśmy dla bogów niczym muchy dla łobuzów.
Zabijają nas dla rozrywki”.
Szekspir.
Jak ty to zapamiętujesz?
Ja nawet nie rozumiem słów.
Lunch gotowy. Chodźcie.
- Jasne. - Dobrze.
Mąż ją zostawił.
Nie przyznaje się, ale wszyscy wiedzą.
Jest w Dubaju.
Prawda, mamo?
Usha.
Daj spokój.
Usha to twoja synowa.
Jestem Janaki, twoja córka.
Wszystkiego zapominasz.
Pytanko.
Jak tu właściwie śpimy?
Otwórz drzwi.
Niech ktoś odłączy ten dzwonek!
Otwórz drzwi.
Wybaczcie, dzwonek…
Namaste.
To dom Shivendry Giriego?
Jestem Nazia Zaidi.
Nazia!
Zostaw walizkę, przyślę ją.
Dobrze.
Nazia Zaidi.
Wiem z Facebooka.
Twoja siostra wrzuciła posta.
Ma 235 komentarzy.
Bhabhi.
Wuj poprosił, żeby zanieść jej bagaż do twojego pokoju.
Mogę?
Chodź.
Wezmę to.
- Parchun. - Tak?
Twój sklep jest otwarty?
Chcesz coś?
Tak, pepsi dla Nazii.
Dobrze.
I paczkę chipsów.
Ostrych.
Alok też nie mógł tego jeść.
Przyniosę.
- Mamo… - Jedz i nie marudź.
Komuś jeszcze curry?
Wszyscy źle jecie.
Giri ji, spyta pan Sandhyę,
czy chciałaby u pana pomieszkać.
Nie.
Co by tam robiła?
Tu jest jej dom.
Później ją spytamy.
Teraz jest w kiepskim stanie.
PTSD.
Zespół stresu pourazowego.
Psychologia.
Uraz psychiczny.
Częsta rzecz w takich okolicznościach.
Pan Ghanshyam jest bankierem.
Ale zna się na wszystkim.
Co z tobą, Sandhya?
Zachowujesz się, jakby nic się nie stało.
Nazia.
Jak byłam mała, mieliśmy kotkę, Katrinę.
Wpadła pod samochód.
Długo płakałam.
Nie jadłam przez trzy dni.
Ale teraz tak nie mam.
Nie chce mi się płakać
i ciągle jestem głodna.
Mam raczej ochotę uciec.
Ale nie mogę.
Tayaji, coś jeszcze?
Tak, zaraz oberwiesz.
Odda szacunek bratu.
Lepiej. Idziemy.
Sandhya kazała mi się nie wtrącać aż do czuwania.
Bez obaw, zrobię pranie.
Albo wezmę coś od Sandhyi.
Mamy ten sam rozmiar.
Oddzwonię.
Usiądź na krześle, szybko.
Nazia, znajdź jakieś kartki.
- O co chodzi? - Mówię…
Posłuchajcie mnie. Już.
Usiądź na krześle.
Tak.
Poszukaj jakiegoś kamienia albo czegoś pod wok.
Kamienia?
Na co czekasz? Leć, coś znajdziesz.
Mam.
Postaw wok na kamieniu i podrzyj gazetę.
Szybciej.
Dlaczego jej słuchasz, Nazia?
Daj jej robić swoje.
Kontynuuj.
Od razu wiedziałam.
Złe oko rzuciło urok.
Naprawię to.
To także twój dom.
Nie mogą cię wyrzucić.
Co ty gadasz? Kto ma mnie wyrzucić?
Nie wiesz, co się dzieje.
Proszę, nie opieraj się.
Unieś stopy.
Błagam, unieś.
Ty i te twoje przesądy, mamo.
Widuję to od dziecka.
Jak spadłam z roweru w szóstej klasie,
mówiłaś, że to urok złego oka.
Sprawdzałaś, czy mam całe kości,
bo kto by chciał kulawą.
Tak się martwiłaś o mój ślub,
że oddałaś nowiutki rower.
Cudnie.
Zamiast wziąć korepetycje,
nosiłam pierścionek z szafirem na małym palcu,
żeby mieć lepsze oceny.
No i byłaś najlepsza z angielskiego.
Tak, ale co z tego?
Wszystko. Dobry mąż, co zarabiał 70 000 miesięcznie.
A teraz?
Co robisz?
Tylko twoje łzy odstraszą złe oko.
Tego nie wiem, ale to mnie zabije.
- Tyle dymu. Potężny duch. - Odpuść.
O tej porze?
Wynieś to, szybko.
Co robisz?
Sandhya, kochana?
Kto tam?
To ja.
To ja, Alka.
Trzymaj się, Alka.
Skąd tu tyle dymu?
Z zewnątrz. Nie do zniesienia.
To chłopcy coś palą.
Jakieś stare opony.
Pójdę do nich.
Wuj Ghanshyam…
Astik…
Załatwi jego akt zgonu.
Ma też parę spraw w banku,
będzie potrzebował dokumentów Astika.
Poszukasz ich w szafie?
Wejdź.
Bhabhi.
Zastanawiałem się, czy nie zaprosić Nazii na kolację.
Pappu mówi, że trwa żałoba…
i trzeba zachować czystość.
Co się dzieje?
Nie szanujesz obrządku.
A ty?
Nie kłóć się i idź spać.
Dzisiaj spróbujesz najlepszego biryani z baraniną.
W życiu takiego nie jadłaś.
Owszem, bo jestem wegetarianką.
Ty, Nazia?
Nie jesz mięsa?
Nie.
Cóż, nie każdy Johnny to Depp.
To nic.
Mamy równie słynne restauracje wegetariańskie.
PODATEK DOCHODOWY
DLA MOJEGO UKOCHANEGO…
Dlaczego ta chwila
Boli tak?
Dlaczego jestem
Na siebie tak zła?
Jak mam
Zapytać go
Dlaczego mnie oszukał?
Zła na siebie
Mam pragnienia
Lecz boję się żyć
Wzlatuję i upadam
Życie jest na mnie złe
Jak spadające gwiazdy
Odlatujesz, kochanie
Wskazując mi drogę
Posłuchaj.
Jeśli Sandhya chce z nami wrócić…
porozmawiaj z nią.
Mamy już dwie niezamężne córki.
Nie radzisz sobie z drobiazgami,
a gadać potrafisz.
Me oczy
Milczą
Nie wiem
Czego chcą
Sny
Co w nich jaśniały
Dlaczego straciły blask?
Skąd wiedzieć mam?
Wierzyliśmy w Boga.
Nazwałem syna Astik.
Mam swe pragnienia
Lecz boję się żyć
Wzlatuję i upadam
Życie jest na mnie złe
Jak spadające gwiazdy
Odlatujesz, kochanie
Wskazując mi drogę
Didi, herbata.
Zostaw. Ja to zrobię. Wypij herbatę.
Dziękuję, Jhumri.
Dzień dobry.
Wyspana?
Ty masz w czerwonym kubku.
Coś w nim szczególnego?
Owszem.
Ciotka Usha zrobiła go dla ciebie.
Dzięki.
Za słodka?
Nie.
Załatwię nową.
Jhumri, zrób jej herbatę.
Mam sporo pracy.
Muszę zanieść babci herbatę.
Zostaw tu jej kubek. Ja jej zaniosę.
Zanieś te dokumenty mamie.
- Nazia? - Tak?
Zaniosę babci herbatę.
Proszę, Chachi.
Przyniosła dokumenty.
Jesteś zapominalski, mężu.
Nad rzeką będzie zimno. Weź szal.
Nie, będzie ładnie. Sprawdzałem w Google.
- Giri ji? - Tak.
Siadaj, nie trzeba.
Odbierzemy prochy z krematorium
i pojedziemy do Kanpuru, gdzie wysypiemy je do świętego Gangesu.
Dobra. W drogę.
Co będziecie tam robić?
Czworo wystarczy.
Twój portfel.
Kazał się nie martwić.
Tak było mówione.
Dobrze.
Widzimy się za pół godziny.
Masz paragon?
Nie, dałem go Alokowi.
Szuka go.
Jesteście nieostrożni.
Jaki paragon, Tayaji?
Ten z krematorium, z numerem,
żebyśmy zabrali właściwe prochy.
Paragon? Ja go mam.
Czemu nie mówisz?
Już późno, a ty łazisz po drabinie.
Kazałeś mi wymienić dzwonek.
Cicho. Sprawdź, czy Alok jest gotów.
Dalej!
Zabierz drabinę.
Zabieraj!
Zostaw ten dzwonek, zabierz drabinę!
Alok, włożyłeś spodnie?
Czas jest cenny, durnie.
Obiboki.
Masz niezorganizowaną rodzinę.
Skoro nie musimy jechać, mogli dać znać wczoraj.
Wstałem wcześnie na marne.
Babciu.
Coś ci powiem.
Ale nikomu nie mów.
Spójrz.
Dziewczyna Astika.
Zwykła dziewczyna.
Tylko nos ma dziwny.
I jakaś ciemna jest.
Nie wydaje się wykształcona.
Na pewno nie ma magisterki.
Znasz ją?
Kto to, babciu?
Usha.
Szybciej, spóźnimy się.
Ubrałeś się już?
Jedziemy.
Muszę siku, mamo.
Mówiłam, żebyś nie piła tyle wody.
Cześć, Tarun.
Nie, synu.
W żałobie nie dotyka się stóp.
- To syn Taruna? - Tak.
Aditya.
- Czym się zajmuje? - Jest bezrobotny.
Próbuje otworzyć knajpę.
Prosił mojego męża o pożyczkę.
Mamo, gdzie jest łazienka?
Za tymi… blaszanymi drzwiami.
Spóźniłeś się.
Spytaj o to Shivendrę.
Nie wiedziałem, czy mam przyjechać.
Nie w tym rzecz.
Daj spokój, Bhai Sahab.
Nie czas na tę rozmowę.
Nie uważasz mnie za krewnego.
O co chodzi?
Spytaj go.
Poinformował mnie?
Taka wielka tragedia,
a on nawet nie dał mi znać.
Niechcący.
Nie pierwszy raz mnie ignorujesz.
Minęło 15 lat. Masz coś do mnie,
odkąd pracuję w skarbówce.
Moja żona założyła rodzinną grupę na WhatsAppie,
to ją opuścił.
Przyjechałeś na żałobę czy kłótnię?
Ty zacząłeś.
Dość.
Rozgośćcie się. My jedziemy po prochy. Później pomówimy.
Jadę z wami.
Nie ma miejsca w aucie. Za późno.
Idziemy.
Bhai…
Mam nadzieję, że kierowca jeszcze jest.
Co tam robiłeś?
Piekłem ciastka.
Z drogi. „Ciastka”.
Czego szukasz?
Miałam tu chipsy.
Wczoraj je zjadłam.
Zjemy pani puri?
Jestem głodna.
Chcę iść na pani puri.
Odbija ci. Gadasz od rzeczy.
Dlaczego? Astik może robić, co chce,
a ja nawet zjeść nie mogę?
A co takiego zrobił?
Idziesz ze mną czy nie?
Pozwolą ci wyjść?
Przekonamy się.
Zostaw telefon. Jak ten wzór?
Ghanshyam jadł przed wyjściem?
Sprawy w banku muszą potrwać.
Spokojnie, szybko to załatwi.
To specjalista.
Dwa tygodnie temu zmarł jego wuj.
Wtedy też załatwiał papiery.
Wiesz co, Tulika?
Gdy czasem czegoś nie mamy,
nie chcemy widzieć tego u innych.
Rinku, posłuchaj.
Wiesz, jaka jest Janaki. Czemu się nią przejmujesz?
Nawet dziecka nie potrafią zrobić,
a ona ze mnie drwi.
- Mamo. - Potrzebujesz czegoś?
Jadę do lekarza z Nazią.
Co się stało?
Brzuch mnie od wczoraj boli.
Masz gorączkę?
Tylko boli mnie brzuch i jestem niespokojna.
Mam też jechać?
Albo wezwiemy dr. Alego.
Nie, Nazia mnie zawiezie. To tylko ból brzucha.
Lepiej, jak ktoś z tobą będzie.
Po co ją zmuszasz?
Nie możesz jej zamknąć w klatce.
Dobrze, jedź. Poinformuję dr. Alego.
- Dobrze. - Jedź.
Weź pieniądze.
- Mam pieniądze. - Na wszelki wypadek.
Co teraz?
Teraz? Lekarz i pani piri.
Idziemy.
Panowie z prochami?
Proszę ze mną.
Czyje to prochy? Matka, ojciec? Mamy zniżki.
To mój syn.
Macie na to zniżkę?
ASGAR ALI - PRZYCHODNIA
- Sandhya Giri. - To ja.
Pani kolej.
Parchun, popilnuj tu butów.
Pełno tu złodziei.
Zostań.
Wyciągnij prawą dłoń.
Do przysięgi.
Nazwisko zmarłego?
Astik Giri.
Tylko ostre.
Nie boisz się, że ktoś nas zobaczy?
Nie myślę o tym.
A o czym?
Załatwiłem łódź.
Zanurzymy prochy pośrodku rzeki.
Nie przyszedłem tu pływać.
Po co tak daleko? To bez różnicy.
Pan się boi rzeki.
Proszę pomyśleć, jaka podróż czeka duszę.
Co?
Żył kiedyś człek,
zły, chciwy i przebiegły,
co pożądał cudzych żon.
Znalazłam to w szafce Astika.
Pewnego razu w dżungli rozszarpał go tygrys.
Natychmiast zjawił się bóg śmierci, aby pomóc jego duszy.
W piekle zaczął zliczać jego złe uczynki
i skazał go na całe multum kar.
Kąsanie przez węże,
topienie we wrzącym oleju, biczowanie,
ból i tortury.
Po co aż tam? Rozsypmy prochy tutaj.
Spokojnie. Proszę słuchać dalej.
Chcę ją poznać.
Po co?
Nie wiem.
W międzyczasie na Ziemi
jego ciało gniło.
Nagle nadleciał orzeł,
wyrwał z niego kość i wzbił się w przestworza.
Kolejny, gdy zobaczył kość,
jął mu ją wyrywać.
Orły zaczęły walczyć o kość,
a podczas szamotaniny wpadły do Gangesu.
Kość wypadła im z dziobów i wpadła do świętej rzeki.
Astik będzie przeklęty. Jego dusza nie zazna spokoju.
Po co przeklinać zmarłych?
Co by nie było, to twój mąż.
Możesz mu wybaczyć.
Tylko ja mogę.
Ale czemu miałabym?
Niech na wieki wisi na tym drzewie.
Sandhya…
Gdy kość wpadła do Gangesu,
rzeka zmyła złe uczynki grzesznika.
Yamaraj musiał posłać go do nieba.
Po to właśnie wrzucamy prochy do Gangesu.
Mamo, wysypaliśmy prochy pośrodku Gangesu.
Grzechy Astika zostały zmyte.
Mój brat jest w niebie.
Życie pełne kradzieży, gwałtów i egoizmu.
Wszystko znika po zanurzeniu w Gangesie.
To ma być uczciwe?
Jak Ganges ma niby przebaczyć?
Poślubił rzekę czy mnie?
- Siedź prosto. - Siedzę.
Nie. Próbuję zapleść warkocz z tej dżungli.
- Adi. - Tak?
Rozmawiałeś z wujem Ghanshyamem o kredycie?
Nie czas na to, mamo.
Dlaczego?
Mamy siedzieć i się dąsać aż do czuwania?
Dobrze, pomówię z nim. Jeszcze będzie czas.
Ile tu zostaniemy?
Mówiłam, całe 13 dni.
Co mam tu robić przez ten czas?
Masz książki, to się ucz.
Tutaj?
Jak ktoś musi się uczyć, może przy latarniach.
Ci, którzy niby tak robili,
zwykle kończą w polityce.
Patologiczni kłamcy.
Co ty mówisz?
- Dokąd to? - Poszukać latarni.
Co jest? Wystraszyłaś mnie.
Prześladujesz mnie?
Nic innego tu nie mam do roboty.
W której jesteś klasie?
- W dziewiątej. - Ja w dziesiątej.
No i?
Jesteś młodszy.
Żądam dystansu i szacunku.
Ten ogórek jest dla mnie?
Zaproponuj mi.
Ściągnęłam formularz.
Wszystko jest w Internecie?
Sandhya, Pappu cię wzywa.
Kontynuuj, ja pójdę.
Przyszło do ciebie paru znajomych Astika.
Dzień dobry.
Nasze kondolencje.
Wszystkim nam go brak.
Był dobrym człowiekiem.
Dobrym człowiekiem.
Sandhya…
- A ty to kto? - Akansha.
Koleżanka Astika.
- Moje… - Akansha.
Możemy porozmawiać?
Mamo, znalazłam papiery Astika z pracy.
Oddam jej je.
Usiądź.
Jakie dokumenty?
Trzymał je w bezpiecznym miejscu.
Kochałaś go?
Niczego nie podejrzewałam.
To nie…
To nie tak, jak myślisz.
On nigdy…
Nigdy cię nie zdradził.
Po co teraz kłamać?
Nie kłamię.
Kochaliśmy się.
Ale po waszym ślubie
pozostaliśmy znajomymi.
Nikim więcej.
Długo się znaliście?
Razem studiowaliśmy.
Już na pierwszym roku.
Pracowaliśmy w tej samej firmie.
Czemu za niego nie wyszłaś?
Rodzice się nie zgodzili.
Odmówiłaś ze względu na rodzinę?
Ty się z tego względu zgodziłaś.
A on nadal cię kochał.
Zachował twoje zdjęcie.
A ty?
Wybacz.
Akansha,
nie mam prawa cię wypytywać.
Ale osoba, która jest mi winna wyjaśnienia…
Co miałabym mu powiedzieć?
Rzadko rozmawialiśmy.
Lubił co innego.
Kiedyś podarowałam mu koszulę,
piękną, z nadrukiem.
Nawet raz jej nie założył. Dalej nosił te co zwykle.
Oficjalne.
Niebieskie.
To jego ulubiony kolor.
Co się stało? Co to jest?
Niebieskie…
To ulubiony kolor Astika.
Jego koszule i koszulki… Wszystkie niebieskie.
Miała rację.
Kto?
„Akansha Roy. Wicedyrektor ds. marketingu”.
Twój szal jest na łóżku.
Posłuchaj.
Tak?
Astik…
Będzie dobrze.
Guru ji tak powiedział.
Mówił, że Bóg nas poddaje próbie.
Że musimy przyjąć jego wolę.
Wysłuchaj mnie.
O co chodzi?
Wielu rzeczy nie dokończył.
Jak mamy się zająć domem?
Zwłaszcza z kredytem.
Cóż.
Powiedz swojemu guru ji…
żeby przysłał Astika z powrotem.
Spłaci kredyt.
Otworzę.
Alok.
Wolno ci wychodzić z pokoju?
A co, doniesiesz Pappu Tayaji?
A co mnie to?
Dobra, mam dla ciebie pilną robotę.
Słucham.
Nekrolog Astika w gazecie.
Babaji kazał mi go napisać po angielsku.
Pomyślałem, że go przejrzysz.
Przeczytaj.
Może sama przeczytasz?
Nie rozczytam twojego pisma.
Piszesz jak kura pazurem, i to pijana.
Daj spokój, nie jest tak źle.
Napisałem tak.
„Z dużym żalem zawiadamiamy…”
Z wielkim żalem.
„Wielkim”.
Wiel… kim.
Czyli bardzo dużym.
Wielkim.
„Z wielkim smutkiem zawiadamiamy o zgonie naszego…”
Zmień na „odejście”.
Tego „wielkiego”?
Nie, zmień „zgon” na „odejście”. Lepiej brzmi.
Pisz. O-D…
„Z wielkim smutkiem zawiadamiamy
o odejściu szanowanego Astika Giriego…”
Nie „szanowanego”.
„Ukochanego”.
A to nie tylko dla dziewcząt?
Dla mężczyzn też.
„Ukochanego Astika Giriego”.
Zostaw mi swój notes, przepiszę ci to.
Dobrze.
Jutro rano trzeba to przekazać.
Dobrze.
Bhabhi…
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Zatrzymaj się.
- Sandhya, pójdę z tobą. - Nie trzeba, jedź.
Wybacz.
Poprosiłam o spotkanie w tygodniu, a na pewno masz dużo pracy.
Nie szkodzi.
Usiądź.
Sama chciałam z tobą pomówić.
Naprawdę? A o czym?
Czuję się winna.
Uwierz mi…
Po waszym ślubie niemal nie rozmawialiśmy.
My także.
Założyłam, że tak już jest.
Ludzie na studiach się zakochują,
ale mnie się nie udało. Bałam się.
Sądziłam…
że on również nie rozumiał miłości.
Ale ty mi pokazałaś, że jednak był romantykiem.
Prawda?
Co paniom podać?
Cóż…
Poproszę cappuccino.
- Sandhya? - Dla mnie też.
Dwa razy.
W porządku.
Powiedz mi.
Nie będę zła, obiecuję.
W cztery oczy taki nie był,
ale na walentynki, w listach, wiadomościach, e-mailach…
Wypisywał jakieś romantyczne bzdury.
Widywaliście się w biurze?
Chodziliście też na randki?
Zanim on…
Zanim się pobraliście.
Gdzie się spotykaliście?
Dlaczego mnie o to pytasz?
Nie wiem.
Po prostu chcę wiedzieć.
Dokąd chodziliście?
O czym rozmawialiście? Wszystko.
Byłam jego żoną.
Proszę tylko o kilka wspomnień.
Jeśli mogę.
Cierpię nieco mniej
Nie jestem już kimś obcym
Me serce otworzyło się
Na nowe nadzieje
- Dzień dobry. - Witam.
Nie jestem już kimś obcym
Mam nowe nadzieje
Małe radości
Skryte we mnie
Nie jestem już kimś obcym
Takie życie kocham
To guru ji Ushy.
Tak.
Ja go wezwałem.
Bhagawadgita pomaga ukoić myśli.
- Idiota. - Czemu mnie bijesz?
Co zyskuje? Spływa na niego moc Wisznu.
Ma boską aurę.
Aurę?
Hej, ptaszyno
Co mówisz mi nieznane słowa
Me serce raduje się bez powodu
Me serce jest
Szalone i uparte
Ja odmawiam, on się zgadza
Słońce i cień
Jednością stały się
Znam już drogę
Która do ciebie prowadzi
Mam nowe nadzieje
Małe radości
Skryte we mnie
Nie jestem już kimś obcym
Takie życie kocham
Aditi, posłuchaj mnie. Co się dzieje?
Mówiłam, nie w usta.
No ale tak się robi, nie?
W zasadzie jesteśmy kuzynostwem.
Ale bardzo dalekim.
Dobrze. Ale tylko raz.
Dobra.
To enema.
Pomaga na ból brzucha.
Tylko umyj ręce.
Tak.
Ojciec kazał ci siedzieć z babcią?
- Nie, sam chciałem. - Usha!
- Ja ją nakarmię. - Nie dasz rady.
- Usha! - Już idę.
Mamo, masz coś na zgagę?
Nazia się struła w restauracji.
Tak, zaraz ci coś dam.
Nakarmisz babcię?
- Ciągle mnie woła. - Usha!
Usha!
Wyślesz jedzenie na górę Alokowi?
No i załatw też dla nas, już późno.
- Giri. - Tak?
Ta śmierć to coś okropnego.
Ale musimy pamiętać o przyszłości Sandhyi.
Ma przed sobą całe życie.
Dlaczego ma być sama?
Jesteśmy raczej otwarci. Częstuj się.
Czasy się zmieniły.
Jak zechce, może ponownie wyjść za mąż.
- Co ty pleciesz, Tarun? - Mówię poważnie.
To miła, wykształcona dziewczyna.
Bez trudu znajdzie kandydata.
Newchance.com.
W Internecie jest masa stron dla wdów i rozwódek.
Jeśli się zgodzicie,
utworzę jej profil.
Usha.
Wystarczy.
Sandhya.
- Z drogi. - No już.
Parchun.
To ma być nowy dzwonek?
Tayaji, dałeś mi 50 rupii, na nic innego nie wystarczyło.
„Nie wystarczyło”.
Jhumri, sprawdź, kto to.
Shibu!
Mogę iść?
Nie, Jhumri pójdzie. Ty siadaj.
Kapłan wysłał listę zakupów na czuwanie.
Wyjaśnię wam.
Proszę.
- Jak coś… - Tayaji, ten pan do Sandhyi.
Dzień dobry, jestem B.K. Arora.
Pan Arora, witamy!
Dzień dobry, panie Ghanshyam.
Witam. To ja do pana napisałem.
Tak.
- Proszę. - Dziękuję.
To pan Arora z firmy ubezpieczeniowej IndiaFirst Life Insurance.
Tak.
Pani Sandhya musi złożyć kilka podpisów.
Dlaczego?
Pan Giri wykupił u nas polisę.
Ubezpieczył się na pięć milionów rupii.
Uposażył do nich swoją żonę.
Musi podpisać dokumenty i odebrać czek.
Kogo jeszcze uposażył?
Zapewne rodziców.
Nie.
Tylko i wyłącznie żonę Sandhyę Giri.
- Sandhyę… Pójdę po nią. - Dziękuję.
Chodź szybko. Ktoś ważny do ciebie.
Mamo, co ty wyprawiasz?
Czeka na dole. Szal! Szybko.
Nazia! Mamo!
Dzień dobry.
Proszę przyjąć moje kondolencje.
Firma przesyła wyrazy współczucia.
- Proszę usiąść. - Tak.
Odsuńcie się.
Usiądź.
Mąż miał polisę na pięć milionów. Jest pani uposażona.
Przygotowałem już…
ROSZCZENIE PRZYJĘTE
…wszystkie dokumenty.
Tak.
Wystarczy, że pani podpisze.
Proszę.
Przysuń stolik.
Nazia, zabierz szklankę.
Jhumri.
Tak?
- Zabierz wodę. - Dobrze.
Ma pani długopis?
- Ma ktoś długopis? - Giri ji, daj długopis.
Jest w domu.
Przynieś długopis.
Ja mam.
Proszę tu podpisać.
Co?
Ghanshyam, ufaliśmy ci jak swojemu.
A co ja zrobiłem?
Uposażył ją, a nie mnie.
Mogłeś poinformować nas wcześniej.
A co to by zmieniło?
I tak byście tego nie zmienili.
Założyłem…
że Astik wam powiedział.
Był twoim synem.
Nim się nie przejmuj.
Cały dzień ogląda seriale kryminalne,
a nie widzi zbrodni pod własnym dachem.
Nie było żadnej zbrodni.
Sandhya była na jego utrzymaniu, to ją uposażył. I tyle.
„To ją uposażył”.
A ty? Ciebie nie utrzymywał?
Dobrze zarabiał, dlatego wysłał cię na emeryturę.
A z twojego funduszu emerytalnego spłacił pierwszą ratę za nowy dom.
Jak spłacisz pozostałe?
O mnie się nie martw.
Dzięki łasce Pana nadal mam rodową posiadłość.
Poważnie?
Walka o nią w sądzie trwa od lat.
Daj spokój, do niego to jak do ściany.
Uważa się za Billa Gatesa.
Wiem, że nim nie jestem.
Gdy Astik żył, dawał mi siłę i wsparcie.
Umarł…
i nic już nie zrobimy.
To nieprawda.
To Indie.
Tu cuda dzieją się każdego dnia.
Spróbujmy przekonać pana Arorę.
Po co? Co niby zrobi?
Ty się nie wtrącaj.
Shibu, jeszcze wiele może zrobić.
Spotkajmy się z nim.
Wszyscy tu stoicie? Co się dzieje?
Nic takiego.
Omawiałem obrzędy czekania…
Czuwania. Zapraszam.
- Bhabhi? - Tak.
Wiecie, co sobie dziś pomyślałam?
Co takiego?
W pościgu za Dolly.
Co to?
Taki film z Sonam Kapoor.
A gdzie ja mam oglądać filmy?
Co w nim takiego szczególnego?
W tym filmie Sonam
wżenia się do pewnej rodziny,
okrada ją i ucieka jeszcze przed skonsumowaniem małżeństwa.
Nie wiem, czy go znacie,
ale matka Sandhyi na pewno go widziała.
Zostaw mi trochę orzeszków.
Chcesz coś oddać do wyprasowania?
Nie, Nazia wszystko wyprasowała rano.
- Gdzie ona jest? - Na kolacji z Parchunem.
Twoi teściowie są zacofani.
Nawet jej kubek trzymają osobno.
Zauważyłaś, jak się na ciebie gapili,
gdy podpisywałaś dokumenty?
Nie oglądaj tyle seriali, mamo.
Nie powinnaś dłużej tu zostać.
Jesteś wykształcona. Możesz zacząć od nowa.
Wróć z nami do domu po czuwaniu.
Pomyślimy, co dalej.
Sandhya.
Herbaty?
Tak.
Gdzie twoi rodzice?
Mieszkają w Delhi.
Ja mieszkam tu sama.
Sama.
Słodzisz?
I to sporo.
Lubisz ajurwedyjską herbatę?
Nie cierpię.
Masz ją tu, więc…
Astik ją lubił.
Chodźmy na górę.
To moja sypialnia.
I moje ulubione miejsce.
Spędzam tu sporo czasu.
Ładnie?
Bardzo.
Wszystko jest tu ładne.
Ten widok.
Twój dom.
Sypialnia.
I to łóżko.
Wszystko.
Po której stronie spał Astik?
- Co? - Sypialiście ze sobą, nie?
- Proszę cię. - Powiedz.
Nie.
Przez ciebie Astik nigdy mnie nie pokochał.
O czym ty mówisz?
Nie jestem głupia.
Rozumiem. Nawet po ślubie trzymał mnie na dystans.
Nawet raz szczerze nie rozmawialiśmy.
Nie widziałam w jego oczach iskry. Dlaczego?
Bo ty spełniałaś jego potrzeby.
Przestań.
To chciałaś wiedzieć?
Nigdy cię nie zdradził.
Nie był taki.
Kochaliśmy się.
Naprawdę.
A ty nigdy tego nie zrozumiesz.
Jesteś zbyt ograniczona.
Szkoda mi ciebie.
Żałuję, że nie poznałaś prawdziwego Astika.
Czasem wieki Czasem chwila
Czasem trudno Czasem łatwo
Czasem dąsy Czasem kłamstwo
Czasem kompletne Czasem zepsute
Czasem jak świetlik Czasem jak gwiazda
Czasem mniej Czasem więcej
Życie ma słodki głos
Ale gorzki smak
Powoli, po trochę
Nadzieje runą po kawałku
Jesteśmy naiwni, nie rozumiemy
Cyrku życia
Powoli, po trochę
Nadzieje runą po kawałku
Jesteśmy naiwni, nie rozumiemy
- Cyrku życia - Szaleństwo
Mnich wędruje
Szukając diamentów na pustkowiu
Szaleństwo
- Mnich wędruje - Gdyby zaklęcie mogło ukoić ból
- Szaleństwo - Umysł to marionetka, zabawka
Mnich wędruje Odrzucając relacje
Jestem malarzem Jestem garncarzem
Jestem nienawiścią Jestem miłością
We mnie jest cała prawda
Jestem cząstką Jestem światem
Odrodzimy się
Spalimy ducha
Kwiaty zakwitną na grobie
Odprawimy czary
Powoli, po trochę
Nadzieje runą po kawałku
Jesteśmy naiwni, nie rozumiemy
Cyrku życia
Powoli, po trochę
Nadzieje runą po kawałku
Jesteśmy naiwni, nie rozumiemy
Cyrku życia
Szaleństwo
Mnich wędruje
Szukając diamentów na pustkowiu
Szaleństwo
- Mnich wędruje - Łzy są srebrem, ból jest złotem
Promieniem lub mrokiem
- Szaleństwo - Umysł jest marionetką, zabawką
Mnich wędruje
Odrzucając relacje
Dziś dziesiąty dzień żałoby. Dusza Astika znów się zjednoczy.
Trzynastego dnia
wyruszy do nieba wraz ze swymi przodkami.
Możecie teraz złożyć ofiarę.
Teraz powiemy Astikowi, że przez dziesięć dni
„zapewnialiśmy mu żywność i wodę”.
Módlmy się do Najwyższego, aby zaprowadził jego duszę do nieba.
Alok, uwolnij brata.
Sandhya.
Co się stało?
Wybaczyłam mu.
Teraz zbiera mi się na płacz.
Ale jestem też głodna.
Co? Przestań.
Przyprawy,
materace, kołdry. 3084…
Cukier.
- Babaji. - Tak?
Zrobiłam coś nie tak?
Nie, dziecko.
Próbuję tylko coś policzyć.
Pomogę ci.
Będę czytać liczby, a ty liczyć.
To na czuwanie?
Dwadzieścia kilo ryżu, 1160.
Piętnaście kilo masła klarowanego, 6960.
Dwanaście kilo soczewicy, 1200.
Namiot, 6080.
Nie, 6088.
Sporo wydatków.
Możesz iść.
Poradzę sobie.
Jak pan myśli, panie Arora?
Nijak. Muszą panowie zrozumieć,
że nic nie da się zrobić. Już mówiłem.
Wierzymy, że to zależy od pana.
Jeśli potrzeba łapówki, to mój brat coś załatwi.
Chce pan zdradzić wdowę po synu, oferując mi łapówkę?
Chcemy z tobą porozmawiać.
O czym?
Nazia, pozwolisz?
Oczywiście.
Bhai Sahab…
Posłuchaj. Czekaj.
Nie bądź taki…
Ani słowa. Postąpiłeś okropnie.
Ja nic nie zrobiłem. Po to przyszliśmy.
Czemu się na mnie wścieka?
Przypomnij wujowi…
Tak. Muszę iść.
Niepotrzebnie ich posłuchałem.
Tak mi wstyd.
Odpuść.
Ale dlaczego?
Tarun…
chciał, żebym przekupił agenta.
Jeśli ktoś się dowie, spalę się ze wstydu.
- Nikt się nie dowie. - Skąd możesz wiedzieć?
Sprawa załatwiona. Uspokój się.
Przestałeś się modlić, stąd te nerwy.
Astik nas opuścił…
i zostawił nas z tym chaosem.
Będzie dobrze, zaufaj mi.
Rozmawiałam z Sandhyą.
Rashmi u mnie była.
Posłuchaj mnie spokojnie. Mówi, że Aditya polubił Sandhyę.
Jeśli nie mamy nic przeciwko i…
I?
I Sandhya zechce…
Aditya ją chętnie poślubi.
Więc…
Poszłaś prosto do niej?
Tak. Martwię się o jej przyszłość.
O jaką część…
ubezpieczenia ją poprosiłaś?
Taką ścieżkę spłaty zobowiązań doradził ci guru ji?
Zmowę z Rashmi.
Ty też w akcie desperacji udałeś się do tej firmy.
Nie szkodzi.
Jeśli znasz inny sposób, powiedz.
A jeśli nie…
to spotka się z Adityą.
Ostatecznie to i tak jej wybór.
Czas na twoje ćwiczenia, babciu.
Prawa.
Mama mówi…
Chwileczkę.
Że chcesz mnie poślubić.
Wdowę po kuzynie?
Tak.
Dlaczego?
Bo cię lubię.
Babciu!
Nie masz w tym doświadczenia,
więc ci powiem.
Ślub bez miłości
to jak jedzenie deseru…
przed głównym daniem.
Pracujesz w gastronomii, znasz to uczucie.
Tak, ale…
ja cię kocham.
Zatem…
wyjdziesz za mnie?
Czego tam szukasz?
Parchun i Alok przychodzą tu zapalić.
Mam dla ciebie drogi trunek.
Dobrze nalałem?
Idealnie.
Pogratulowałbym ci, gdyby nie żałoba.
Czego?
Wszyscy chcemy jak najlepiej dla Sandhyi.
Oczywiście. To też dobre dla ciebie.
Aditya chce otworzyć knajpę?
Taki ma plan.
Nie potrzebowałby nawet pożyczki.
Mam nadzieję, że zgadzasz się z Shivendrą.
Żebyście się nie kłócili.
Ciężko się z nim dogadać,
ale Rashmi i Usha to omówiły.
Najważniejsze, że pieniądze zostaną w rodzinie.
- Sandhya się zgodziła? - Tak.
Teraz dobrze.
Postradałaś zmysły?
Zgodziłaś się go poślubić?
- Co? - Spieszy ci się?
- Skąd wiesz? - Wszyscy wiedzą.
Trzeba było spytać.
On chce mnie poślubić, nie ty.
Nie czas na drwiny.
Nie bądź głupia.
Zależy mu na pieniądzach, nie na tobie.
Chce otworzyć restaurację.
Ty nie chcesz mojego szczęścia.
Jestem aż tak bez wartości?
Można mnie kochać tylko za kasę?
Rób, co chcesz.
Skoroś taka dorosła.
Ja okazałam troskę.
- Wyjeżdżasz jutro wieczorem? - Mogę i dziś.
Chodź, Nazia, pomożesz mi się spakować.
Idę, ciociu!
Bhabhi.
Tak, Alok?
Jest tu gdzieś laptop Astika?
Tak, tutaj.
Pewnie ci się nie przyda. Mogę go wziąć?
Jasne.
Ładowarka leży obok, też ją weź.
Przyjdziesz jutro na obrządek?
Jutro czuwanie, pamiętasz?
Bo wszyscy chyba zapomnieli.
Raczej biorą się za świętowanie.
Dlaczego chcesz go poślubić?
Powiedz mi, proszę. Dlaczego?
Bo mnie kocha.
Nie.
Wiesz, że cię nie kocha.
Wiesz także, kto naprawdę darzy cię uczuciem.
Alok… Jestem twoją bratową.
Alok…
Co się stało?
Chcę z tobą pomówić.
Słucham.
Myślę…
że przed ślubem powinniśmy lepiej się poznać.
Bez tego…
jak mielibyśmy się zakochać?
Nie wiedząc nawet, jakie kolory lubimy?
Ja lubię czerń, a ty?
Niebieski.
Wrzuć.
Śmiało, Nazia.
Jesteśmy raczej otwarci.
Obrządek dobiegł końca. Złóżmy ostatnie ofiary.
Babciu.
Wiesz, co zrobię, prawda?
Zatem posłuchaj.
Pewnie spotkasz Astika w niebie jako pierwsza.
Wyjaśnij mu to, dobrze?
Czekałam na czuwanie.
Te 13 dni wywróciło moje życie do góry nogami.
Wszyscy mieli mnie za wariatkę.
Ale wiesz co?
Gdy kobiety zyskują mądrość,
świat uważa, że oszalały.
Zrozumiałam, co jest najważniejsze, babciu.
Jeśli nie wezmę życia w swoje ręce…
inni będą decydować za mnie.
Czy tego chcę, czy nie.
Coś musi się zmienić, babciu.
Co się dzieje, synku?
Dokąd pędzisz?
- Wyjeżdżam. - O czym ty mówisz?
Co się stało? Dlaczego tak czmychnął?
- Odmówił poślubienia Sandhyi. - Dlaczego?
Sandhya jest w ciąży.
To dziecko Astika.
- Kto tak twierdzi? - Sama mu powiedziała.
Mnie niczego nie mówiła.
Chodziła do tego lekarza.
Powinniśmy się zorientować.
Jak mogła nam powiedzieć w żałobie?
Pobłogosław mnie, babciu.
Potrzebuję tego.
Trzymaj się.
To niemożliwe, nie może być w ciąży.
Aditi, to sprawy dorosłych.
Ale ja jestem pewna.
Skąd?
Mam okres. Wczoraj skończyły mi się podpaski.
Spytałam o nie Sandhyę,
a ona odparła, że też ma okres
i została jej jedna paczka. Dała mi dwie podpaski.
- Wyjdźmy. - Posłuchaj.
Aditi.
No przecież rozumiecie.
Jak może być w ciąży, skoro ma okres?
O czym ona mówi?
Wszyscy są nagle Sherlockami. Kino zepsuło to pokolenie.
Pomówię z Sandhyą.
Nazia? Sandhya?
Co się stało?
Nie ma jej w pokoju.
Czym się przejmujesz? Pewnie jest na dole. Chodź.
Co to?
List od Sandhyi.
Do ciebie.
Mamo, twoje gusła zadziałały.
Złe oko odeszło. Wyjeżdżam.
I nie jestem w ciąży.
Szkoda, że nie widziałaś miny Adityi.
Nie kochał mnie.
Skłamałam, by obnażyć jego kłamstwo.
Mówiłaś, że jestem wykształcona.
Poradzę sobie sama.
I tyle.
Nie martw się. Zadzwonię, gdy dotrę do celu.
Usha.
Droga teściowo, jutro mam rozmowę o pracę.
Wyjeżdżam, bo świat decyduje, co jest najlepsze dla kobiety,
nie pytając ją o zdanie.
Astik w ciągu tych 13 dni przybrał nową formę,
a ja odnalazłam się na nowo.
Wiem, że chciałaś dla mnie jak najlepiej.
Za to ci dziękuję.
Parchun, posłuchaj.
Gdzie Sandhya? W domu nie ma.
- Wyszła z Nazią. - Sprawdź, czy wyszła.
- Dobrze. - Ruchy.
Zostawiłam Babajiemu pieniądze z ubezpieczenia.
Babcia ma czek pod poduszką.
Tata nie przyzna, ale wiem, że potrzebuje ich bardziej.
SHIVENDRA GIRI PIĘĆ MILIONÓW
Usha.
Teraz sama będę zarabiać.
Każ Babajiemu przestać się martwić.
Zajmę się nim jak Astik.
Sandhya.
A jednak się zjawiłaś.
Wybacz. Narzucałam ci się.
Nic się nie stało.
Dziś o nic cię nie spytam.
Chcę jedynie coś ci zwrócić.
- I jak? - Szukaliśmy wszędzie. Bez skutku.
Moment, przepraszam.
Alok…
Córka ciotki Sharmy wysłała ci zaproszenie do znajomych.
Przyjmij je.
I pisz bez błędów.
Twój angielski jest okropny.
Potrzebujesz nowej nauczycielki…
bo ja wyjeżdżam…
w poszukiwaniu pracy.
Zabrałam laptop i ładowarkę.
Będą mi potrzebne.
Gdzie moja pepsi?
Żartuję. Trzymaj się.
Ty też. Daj znać, jak dojedziesz.
I wyślę ci numer Parchuna!
Oddaj serce
Spełnij marzenia
Piękne widoki wokół ciebie
Wzywają cię
Co powiedz swym kochankom?
Spełnij swe marzenia
Ja powiem światu
Posłuchaj mych historii
Co powiedz swym kochankom?
Spełnij swe marzenia
Ja powiem światu
Który nazywa mnie
- Nazywa mnie - Szaleńcem
Szaleńcem
Wiele lat
Gromadziłem radość w sercu
Radość w sercu
Z sercem się zmagałam Robiłam to
Czasem robiłam to dla swego serca
O tak
Oddaj swe serce
Spełnij marzenia
Piękne widoki wokół ciebie
Wzywają cię
Oddaj swe serce
Spełnij marzenia
Piękne widoki wokół ciebie
Co powiesz swym kochankom?
Spełnij swe marzenia
Ja powiem światu
Posłuchaj mych historii
Co powiesz swym kochankom?
Spełnij swe marzenia
Ja powiem światu
- Nazywają mnie - Szaleńcem
Szaleńcem
Napisy: Konrad Szabowicz