Καίει, καίει, καίει.
Θυμάμαι πως η μαμά μού ζητούσε πάντα
να της πω μια ιστορία.
Και δεν καταλάβαινα τον λόγο.
Ίσως ήταν κάτι που την έκανε να χαμογελά.
Να ξεφεύγει μακριά απ' όλα.
Έρχεται!
Χαιρέτα.
Πολύ αργότερα κατάλαβα ότι οι ιστορίες που μου ζητούσε να λέω
δεν είχαν καμία σχέση με εκείνη.
Μετά κατάλαβα πως οι πιο σημαντικές ιστορίες που έχουμε να πούμε…
είναι αυτές που λέμε στον εαυτό μας.
Είστε έτοιμοι;
-Μπου! -Θεέ μου! Πολύ τρομακτικό!
Αρκούδα, μου χαλάς την κουβέντα.
Αμπρακατάμπρα!
Μπι, αυτό είναι καταπληκτικό!
-Γεια σου, γιαγιά. -Γεια σου. Σ' αγαπώ.
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ
Δεν ξέρω αν τον είδες, αγάπη μου. Πέρασε μέσα.
Μερικές φορές με βοηθάει να παρκάρω το αυτοκίνητο.
Ήμασταν τυχεροί που βρήκαμε πάρκινγκ, επειδή συνήθως το βράδυ,
δεν βρίσκεις καθόλου.
Και πρέπει να γυρίζω γύρω από το τετράγωνο
κι αν σταθώ πολύ τυχερή, να βρω μια θέση.
Θεέ μου.
Αυτές οι σκάλες!
Ουφ…
Επιτέλους.
Λοιπόν, φτάσαμε.
Έλα μέσα. Ναι, έλα μέσα.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει και πολύ. Δεν νομίζω.
Εκτός…
Αυτός ο καναπές ήταν εδώ την προηγούμενη φορά;
Δεν νομίζω ότι ήταν.
Ορίστε.
Δεν ξέρω γιατί ρωτάω εσένα,
αφού ήσουν τόση δα.
Λοιπόν, έκανα μερικά ψώνια, επειδή…
Πεινάς καθόλου; Εννοώ, αν…
Λοιπόν, ωραία. Πες μου αν πεινάς,
επειδή η κουζίνα είναι από εδώ.
Μάλιστα. Λοιπόν…
Και εδώ,
έχουμε καθαρά σεντόνια και φυσικά, καθαρές πετσέτες στην καρέκλα.
Και εδώ, ίσως θυμάσαι κάτι λίγο ιδιαίτερο.
Κράτησα κάθε ζωγραφιά που έφτιαξες εκείνο το καλοκαίρι εδώ μέσα.
Μετά βίας μπορούσα να παρακολουθήσω όσα συνέβαιναν
σε αυτό το κεφαλάκι σου.
Γιαγιά;
Έκλεισα τα δώδεκα.
Δεν το κάνω πια αυτό.
Φυσικά.
Απλώς θα τα βάλω όλα αυτά
εδώ μέσα.
Ωραία.
Τελείωσε. Τελείωσε.
Καλύτερα να πηγαίνουμε, γιατί ο μπαμπάς σου θα σε περιμένει.
Και μάλλον θα θέλεις να φας μαζί του.
Μπορείς να φας κάτι εδώ αν θέλεις. Να σου φτιάξω κάτι;
Πού είναι τα κλειδιά μου;
Κάπου τα άφησα.
Κλειδιά, κλειδιά.
Θα έρθω σε ένα λεπτό.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ
-Πώς νιώθεις; -Νιώθω καλά.
Θα ειδοποιήσω τον γιατρό και θα σε ενημερώσει για όλα.
Ναι, πες του ότι ήρθα. Θα προχωρήσουμε από κει.
Μα πώς μπήκες εδώ μέσα;
Ντρέπομαι γι' αυτήν.
Δεν είμαι σε κατάσταση να χορέψω.
Αλλά αν πρέπει να χορέψουμε, θα το κάνουμε στ' αλήθεια, εντάξει;
Θέλεις;
Εντάξει, θέλει να χορέψει. Πάμε. Θα το κάνουμε.
Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.
Ναι, και το 'χεις.
Πάμε. Ναι. Ναι. Αυτό είναι.
Τι; Μεγάλο φινάλε! Έλα, κορίτσι μου!
Δεν έχουμε κάνει πρόβα.
Ευχαριστώ, κριτές. Να 'στε επιεικείς.
Το χειροκρότημα με κρατάει νέο.
Μπι, από δω η Τζάνετ. Τζάνετ, η κόρη μου, η Μπι.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω, Μπι.
Ο πατέρας σου μου είπε πολλά για σένα.
Κι εγώ χαίρομαι.
-Τι σου δίνουν; -Αυτό;
Μαγεία.
Σας αφήνω να τα πείτε. Θα μπορούσα να σου φέρω κάτι, Μπι;
-Θέλεις κάτι; -Τίποτα, ευχαριστώ.
Μόνο ένα μπέργκερ για μένα. Έξτρα τυρί, μπέικον. Χοληστερόλη, βασικά.
-Μπαμπά. -Ναι;
Εντάξει. Έχει δίκιο. Μπρόκολο.
Μόνο μπρόκολο. Ωραία.
Και ένα νερό ίσως. Συνήθως είναι πιο διασκεδαστική.
Λοιπόν, πώς ήταν ο ερχομός;
Λυπάμαι που δεν μπόρεσα να έρθω για να σε πάρω.
Μόνο τότε μπορούσε η Χάριετ να κάνει πρόβα, και είναι ντίβα.
Μπαμπά.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Να κάνω τι;
Να μου φέρεσαι σαν σε παιδί.
Η ζωή δεν πρέπει να είναι διασκεδαστική πάντα, έτσι;
Αυτό είναι αλήθεια.
Μεγάλη αλήθεια.
Δεν μας εμποδίζει, όμως, να προσπαθούμε.
Ξέρεις κάτι, όμως;
Έχεις δίκιο.
Η ζωή δεν είναι διασκεδαστική πάντα.
Ούτε και η επιστροφή εδώ.
Μας θυμίζει τη μαμά πάλι, έτσι;
Και ίσως, σε κάνει ακόμη και να ανησυχείς μήπως αυτό συμβεί ξανά.
Τα καλά νέα, όμως, είναι…
ότι εγώ δεν είμαι η μαμά.
Δεν είμαι άρρωστος.
Είμαι μόνο… χαλασμένος.
Και μπορούν να με φτιάξουν εμένα.
Κοίταξέ με.
Είναι μια πολύ απλή επέμβαση.
Και θα γίνω καλά.
Υπόσχομαι.
-Εντάξει. -Αλλά πρέπει να μου υποσχεθείς κάτι.
Ότι δεν θα μείνεις εδώ μέσα.
Ότι θα βγεις εκεί έξω
και θα διασκεδάσεις λίγο.
Πρέπει να παραδεχτείς
ότι κάποια μέρα θα γίνει μια φοβερή ιστορία.
Τι;
Η ζωή στη Νέα Υόρκη;
Η παιδική σου ηλικία.
Εσύ κι εγώ μπορούμε να κάνουμε μια βόλτα αργότερα.
Θα μου άρεσε αυτό.
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πήγαμε βόλτα.
Είσαι πολύ καλόκαρδη, Βίτα.
Να με περιμένεις, Έλγουντ. Επιστρέφω αμέσως.
Λοιπόν, εσύ βολέψου, Χάρβεϊ.
Ορίστε. Εντάξει;
Η Βίτα θέλει να μας μιλήσει.
…διέσχισε με σκέιτμπορντ τον Καναδά σε 11 μήνες,
συγκεντρώνοντας πάνω από 14 εκατομμύρια για καταπολέμηση καρδιακών νόσων.
Κάλυψε πάνω από 8.000 χιλιόμετρα…
Γεια σου.
Τι; Τι; Μπορείς…
Θεέ μου.
Θεέ μου. Θεέ μου.
Πρόβλημα. Πρόβλημα.
Με ακολουθεί, με ακολουθεί.
Άκου!
Θεέ μου, όχι. Όχι, όχι.
Μείνε, μείνε!
-Περίμενε! -Θεέ μου.
Τόσες σκάλες. Τόσο πολλά σκαλοπάτια.
-Νομίζω ότι με ακολούθησε. -Τι εννοείς, σε ακολούθησε; Πότε;
-Μόλις τώρα. -Τι εννοείς "τώρα";
Αυτήν τη στιγμή. Επειδή νομίζω ότι…
-Νομίζω ότι με είδε. -Τι εννοείς;
Κατάματα. Μπουμ!
Και μετά τρέξιμο, τρέξιμο. Και μετά σκάλες, σκάλες.
Αλλά εκείνη ακολουθούσε κι ερχόταν.
Και ήταν μεγαλύτερη, και πιο γρήγορη.
Και νομίζω ότι…
Γεια σου.
Σε παρακαλώ, φύγε.
Εγώ…
Προσπαθούσα να πω ένα γεια στο κοριτσάκι σας.
Δεν έχει κοριτσάκι εδώ. Σε παρακαλώ, φύγε, παρακαλώ!
Εντάξει.
Μετακόμισα στον κάτω όροφο…
και δεν έχω κανέναν για να μιλήσω.
Ποιος…
-Ποιος είναι; -Συγγνώμη, ήμουν…
Εσύ είσαι.
Καλύτερα να πας κάτω. Δεν πρέπει να είσαι εδώ τέτοια ώρα!
Μάλιστα, κυρία.
Χάρβεϊ!
Χάρβεϊ;
Γεια!
Γεια.
Για μένα είναι αυτά;
Όχι, είναι για τον μπαμπά μου.
Αστειεύομαι.
Θες να παίξουμε σκάκι;
Η τηλεόραση χάλασε.
Ορίστε;
Δεν πειράζει. Δεν φταις εσύ.
Γι' αυτό η μαμά μού πήρε σκάκι.
Ντάμα.
Τι έπαθες;
Έπεσα.
Πέφτω συχνά.
Αυτήν τη φορά έσπασα το πόδι μου και τον…
κόχυγκα;
Κόζυγκα; Όχι, κόγγυγα μου;
Κόξυγκα;
Ξέρεις, έσπασα τον πισινό μου.
Και το μπράτσο σου; Από πού έπεσες;
Ξεχωριστά περιστατικά.
Κατάλαβα.
Με λένε Μπέντζαμιν.
-Εμένα Μπι. -Κουλ!
Είναι το κανονικό σου όνομα;
Όχι. Η μαμά μου μ' έλεγε Μπι.
Μ' αρέσει. Σκέτο Μπι.
-Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα. -Χάρηκα κι εγώ.
Ξέρεις πού να με βρεις!
Το 'σκασα… Μην το πεις στην Τζάνετ.
Καλή τύχη στην ενηλικίωση! -Μπαμπάς
Γεια σου.
Πρέπει να σταματήσεις.
Ποτέ.
Θεέ μου. Τόσο πολλά σκαλοπάτια!
Πρέπει να φύγουμε αμέσως.
Δεν πάω πουθενά. Μόλις έβαλα…
Αυτός είναι.
Θεέ μου.
Είναι η τελευταία φορά που το κάνω αυτό. Ποτέ ξανά.
Συγγνώμη, πώς φταίω εγώ;
-Άφησες τις φωτογραφίες έξω και τις βρήκε. -Είπα ότι δεν φταις εσύ.
-Δεν κάθομαι να σε ακούσω. -Συγγνώμη…
Δεν θα τον άφηνα ποτέ…
Επειδή, πρώτον, είναι πολύ μεγάλος. Είναι γενικά πολύ μεγάλος.
Και δεύτερον, όλα τ' άλλα!
Είναι γιγάντιος. Πώς ανέβηκε πάνω;
Όμορφο σπίτι.
-Φαντάσου. Κάποια μέρα. -Στον δεύτερο όροφο.
Λες και ξέρω πώς ανέβηκε εκεί πάνω.
-Εσύ πήγαινε από κει. Εντάξει. -Προχώρα!
Είσαι τόσο αγενής.
Μπλε!
Μπλε;
Βαρέθηκα.
Ορκίζομαι στον Θεό,
αν δεν μου απαντήσεις αυτήν τη στιγμή,
η εξαφάνιση θα είναι το λιγότερο…
Γεια.
Βρε, βρε, για κοίτα.
Εντάξει, εντάξει. Ξέρω πώς φαίνεται.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι με αγαπάει!
Τα πάμε τέλεια!
Αλήθεια; Εγώ άκουσα ότι έκλαιγε μία ολόκληρη ώρα.
Έλα τώρα. Μία ώρα ακούγεται υπερβολικό.
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να κλαις μία ώρα;
Πάρε τα πράγματά σου. Φεύγουμε.
Όχι, όχι, όχι!
Δεν μπορείς να με πάρεις. Αυτή είναι η τέλεια.
Μου ταιριάζει τέλεια. Το υπόσχομαι.
Της μίλησες;
Όχι. Ήταν δύσκολο με τόσο κλάμα.
Ακριβώς. Αυτό δεν είναι καλό.
-Σε είδε κιόλας; -Θα μ' έβλεπε.
-Θα σ' έβλεπε; -Απολύτως!
Μπορώ σχεδόν να το εγγυηθώ.
Νομίζω.
Τι έγινε;
Έβαζε μια ανατριχιαστική κούκλα για ύπνο.
Σταμάτησε. Σήκωσε το βλέμμα της.
Σίγουρα κάτι ένιωσε.
Οπότε πήγα αργά προς το μέρος της.
Και καθώς πλησίαζα, εγώ…
-Περίμενε. -Εγώ…
Τι κάνεις;
Όχι, Μπλε, μην το κάνεις αυτό. Μην το κάνεις αυτό, εντάξει;
Μπλε. Άκου, άκου.
Ορκίζομαι στον Θεό, δεν θα σου ξαναμιλήσω αν το κάνεις αυτό.
Σε παρακαλώ. Μην το κάνεις αυτό. Σε παρακαλώ.
Όχι, όχι, όχι. Όχι. Όχι. Όχι!
-Να παίξουμε πάλι! -Τέλεια. Ναι!
Γεια.
Θεέ μου.
Εγώ δεν θα το έκανα αυτό.
-Τι ήταν αυτό; -Απλά αλλάζω τον δίσκο!
Γίνεται πολύ γκρινιάρης όταν πειράζουν τα πράγματά του.
Μην πειράξεις τίποτα!
Βλέπεις;
Ποιος είσαι εσύ;
Τι εννοείς; Είμαι ο Μπλε!
Μα είσαι μοβ.
Ναι, είχε αχρωματοψία, οπότε…
Ποιος είχε;
Το παιδί μου! Θυμάσαι;
-Τι; -Για όνομα του Θεού, Μπλε!
Φυσικά και δεν θυμάται. Νομίζει ότι θα τη φας.
Συγγνώμη γι' αυτά που κάνει.
Είναι ο πιο αξιολάτρευτος μπελάς, αλλά παραμένει μπελάς.
Ευχαριστώ!
Παρακαλώ.
Θα μπορούσες να σηκώσεις την προσκαλεσμένη μας από το πάτωμα;
Έτσι μπράβο. Μεγάλο δάχτυλο.
Υπέροχα. Μπράβο, Μπλε.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πώς πίνεις το τσάι σου;
Δεν πίνω τσάι.
Τι κορίτσι είσαι εσύ που δεν πίνεις τσάι;
Δεν βοηθάς!
-Είμαι η Μπλόσομ, και γνώρισες τον Μπλε. -Πάλι εγώ.
-Αυτός είναι… -Ξέρει ποιος είμαι.
Έχουμε…
Έχουμε ξαναβρεθεί.
Πέρασε καιρός από τότε… που ανέβηκες εδώ.
Την τελευταία φορά που σε είδα, ήσουν…
μικρότερη.
Τι συμβαίνει;
Αυτή είναι κατανοητή ερώτηση, δεδομένου του… και…
Επ!
-"Επ"; -Ναι, επ.
Θα τα εξηγήσουμε όλα ακριβώς εδώ και θα της τα δώσουμε μασημένα;
-Πρέπει να προσπαθήσουμε. -Συγγνώμη.
Θα σταματήσεις να την πειράζεις;
Συγγνώμη. Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό!
-Ποιο; -Το ότι γύρισες!
-Μπλε! Αρκετά. -Εννοώ…
Τι είναι αυτό;
Δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει "μην πειράζεις τα πράγματά μου";
Έλα τώρα! Αυτά ήταν σε αλφαβητική σειρά!
-Είπες κάτι για το… -Και ταξινομημένα ανά χρώμα.
…παιδί σου;
Ναι. Το λένε Τζέρεμι.
Αμάν! Θ' ακούσω πάλι για τον Τζέρεμι!
Εκείνο το σπίτι που ήμασταν απόψε
ήταν του Τζέρεμι;
Όχι. Αυτό ήταν άλλο. Αυτό ήταν ένα πιθανό ταίρι.
Και θα μπορούσε να είχε πετύχει, αν δεν ήταν ξέρεις ποιος.
Εντάξει, ξέρεις κάτι; Κάν' το μόνος σου.
Εντάξει; Να μου λείπει αυτό.
Να μου λείπουν όλα αυτά.
Εντάξει.
Ήταν μια δύσκολη μέρα γι' αυτόν.
Αλλά εσύ… Είμαι βέβαιη ότι έχεις ερωτήσεις.
Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσάς;
Πες όχι!
Ναι.
Ναι! Πολλοί σαν κι εμάς!
Θέλω να πω, σχεδόν κάθε παιδί έχει έναν. Είχε έναν.
Είχε τι;
Έναν φίλο.
Έναν φανταστικό φίλο;
Φίφι. Μας φωνάζουν "Φίφι".
Το 'πιασες; Φανταστικοί. Φίλοι.
Κι αφήνουμε στη φαντασία τους το αν είμαστε πραγματικοί!
Ωχ! Εντάξει, ας μη βιαζόμαστε εδώ.
Τα μάτια της μοιάζουν έτοιμα να πεταχτούν έξω.
Λοιπόν…
τι γινόταν απόψε;
Ήταν μια προσπάθεια τοποθέτησης σε ένα καινούριο παιδί.
Ανοίξαμε μια όμορφη, μικρή επιχείρηση.
Όλοι μαζί;
-Αυτός. -Τι είδους επιχείρηση;
Κάτι σαν γραφείο συνοικεσίων! Βρίσκουμε καινούρια παιδιά στους Φίφι.
Καινούρια παιδιά;
Το δικό σου παιδί τι έπαθε;
Μεγάλωσε.
-Δεν με χρειάζεται πια. -Δεν σε χρειάζεται;
Αυτό είναι πολύ λυπηρό.
Μάλλον τρομακτικό.
Ωχ, όχι.
-Γιατί αν δεν με χρειάζεται… -Μπλε.
…δεν μπορεί να με δει.
Μπλε, εδώ.
-Κι αν δεν μπορεί να με δει… -Κοίταξέ με.
…τότε το μόνο που μένει είναι να εξαφανιστώ!
Μπλε.
Χαρούμενες σκέψεις!
Καφές και κρουασάν. Καφές και κρουασάν.
-Ωραία. -Καφές και κρουασάν.
-Εντάξει.
-Καφές και κρουασάν. -Όλα αυτά σου έπεσαν βαριά.
Ναι! Ναι, είναι… βαρύ.
Για όλους. Πάμε για ύπνο.
Η μικρή τα πάει πολύ καλά.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Όλα αυτά πέφτουν βαριά. Για να μην πω ότι είναι αργά.
Δεν νομίζω ότι θέλουμε να είμαστε στη λάθος πλευρά της πόρτας
όταν βγει η περίεργη μάγισσα.
Πρέπει να φύγεις.
Έλα, Καλ, ένα παιδί είναι.
Δεν είμαι παιδί.
Αυτό ήταν, λοιπόν.
Καληνύχτα.
Πω πω, με τρόμαξες.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Φεύγεις.
Έφτιαξα πανκέικ.
Φαίνεται ότι κόλλησαν στο τηγάνι.
Έχω λίγα δημητριακά ή λίγο γκρέιπφρουτ.
Δεν πεινάω και τόσο.
Πες μου αν χρειαστείς οτιδήποτε.
-Θα σου πω. -Ωραία.
Θεέ μου.
Υπάρχει καθόλου φαγητό;
Φυσικά.
Τι τραβάει η όρεξή σου; Αληθινό φαγητό;
Ή βρόμικο; Ναι.
Υπάρχει αυτόματος πωλητής στο τέλος του διαδρόμου δεξιά.
Πώς από δω;
Τι κάνεις; Βγες από εκεί!
Πολύ θα το 'θελα, αλλά δεν μπορώ να νιώσω τα πόδια μου.
Θεέ μου.
Έλα, δώσε μου το χέρι σου.
Το χέρι σου. Δώσε μου το χέρι σου.
Έλα. Εντάξει, έλα.
-Έλα. -Όχι, μη.
-Έλα, σήκω. -Εντάξει, περίμενε.
Εντάξει.
Είσαι δυνατή!
-Μπορούμε να το ξανακάνουμε; -Εντάξει, σήκω.
Σήκω. Σήκω.
Ξενοδοχείο είναι αυτό;
-Τι κάνεις εδώ; -Εσύ τι κάνεις εδώ;
Επισκέπτομαι τον μπαμπά μου!
Α, ναι! Χάλασε η καρδιά του μπαμπά σου;
Πρέπει να είναι τρομακτικό.
Τι; Όχι, δεν είναι.
Τι κάνεις εδώ; Δεν πρέπει να με δουν να σου μιλάω.
Γιατί όχι;
Υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι εδώ. Θα φαίνομαι τρελή!
Έλα τώρα. Παιδί είσαι.
Γεια!
Σε ποιον μιλάς;
Εντάξει…
-Άνοιξε! -Εντάξει.
Άνοιξε! Έχω το…
πράγμα σου.
-Τι είσαι τέλος πάντων; -Ένας Φίφι.
Το ξέρω αυτό. Αλλά τι;
Δεν ξέρω.
Επιτέλους!
Εσύ είσαι.
Γεια σου!
-Θέλω να σταματήσει αυτό. -Α πα πα! Θα φτιάξω τσάι.
Νομίζω ότι είπε πως…
Τέλος πάντων.
Τι να κάνω να σταματήσει;
Όλα αυτά. Δεν το χρειάζομαι αυτό.
Δεν ξέρω τι να σου πω, όμως αυτό δεν λειτουργεί έτσι.
Τι δεν λειτουργεί έτσι; Τι μου συμβαίνει;
-Είσαι η εκλεκτή. -Όχι! Μην της δημιουργήσουμε κόμπλεξ.
Είναι αρκετά εκρηκτική από μόνη της.
Τι εκλεκτή είμαι;
-Όλο αυτό είναι κατάρα. -Τώρα το πιάνεις.
Όχι! Μπορείς να κάνεις πολύ καλό. Θα μπορούσες να σώσεις όλους μας!
Ποιους όλους;
Και μην πεις Φίφι.
Πρέπει να τον αφήσεις να το πει, αλλιώς το κεφάλι του μπορεί να εκραγεί.
Καλά.
Φ-Ι-Ι-Ι-Ι-Ι-Ι-Ι-Φ-Ι-Ι-Ι.
Ευχαριστώ.
Πώς μπορώ να τους βοηθήσω;
-Δεν μπορείς. -Φυσικά και μπορεί.
Δεν θέλουμε τίποτα άλλο απ' το να είμαστε με τα παιδιά μας.
Τα παιδιά μας, όμως, μας έχουν λησμονήσει.
Χρειαζόμαστε καινούρια.
Μπορείς να μας βοηθήσεις να τα βρούμε.
Όπως λέω πάντα:
"Καλύτερα να έχεις καινούριο παιδί παρά να μην έχεις… ένα… παιδί".
Δεν το είπε ποτέ αυτό.
Όμως, το σκέφτηκα.
Δηλαδή, σας βοηθάω να τους τοποθετήσετε σε καινούρια παιδιά,
και τελειώνω;
Όλα γυρίζουν στο φυσιολογικό;
Πρόσεχε τι εύχεσαι.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ
-Θέλω να τους γνωρίσω. -Ποιους;
Τους Φίφι που προσπάθησες να τους βρεις ταίρι.
Είναι αδύνατον.
Γιατί;
-Επειδή δεν πρέπει να με δουν να σε πάω… -Πού;
Πουθενά.
Χρειάζεσαι βοήθεια.
Δεν έχεις ιδέα πόσο σωστή είναι αυτή η δήλωση.
Όχι, όμως, όπως νομίζεις.
Απ' ό,τι είδα χθες βράδυ, δεν ξέρεις πώς να τους τοποθετήσεις.
Αλήθεια τώρα;
Μπορώ να σε βοηθήσω.
Πώς;
Επειδή είμαι παιδί.
Λοιπόν…
αυτό είναι.
-Πού πάμε; -Να ζητήσουμε βοήθεια.
Από ποιον;
Από κάποιον πιο καταρτισμένο.
Αυτό δεν είναι της αρμοδιότητάς μου.
Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Ποιο;
Που τους βοηθάς όλους έτσι.
Δεν έχω και καμιά άλλη επιλογή.
Δεν φεύγουν ποτέ.
Πόσο καιρό μπορείς να τους βλέπεις;
Από τότε που θυμάμαι.
Πού ζουν;
Δεν "ζουν" ακριβώς. Αυτός είναι ένας σχετικός όρος,
αλλά συνήθως όπου βρίσκονται παιδιά ή έχουν βρεθεί.
Είναι…
μαγικά;
-Τι; -Εκεί που πάμε.
Ήταν κάποτε.
Εδώ κατεβαίνουμε.
Περίμενε, έχω ξανάρθει εδώ.
Αλήθεια;
Ναι, η μαμά μου μ' έφερε εδώ μια φορά.
Αρχίζεις να τα θυμάσαι όλα, έτσι;
Περίμενε.
Οι Φίφι ζουν εδώ;
Το ελπίζω.
Είναι κλειδωμένα.
Θα σου δώσω ένα λεπτό να το σκεφτείς αυτό.
Μείνε εδώ. Θα μπω κρυφά από πίσω για να βρω ένα κλειδί.
Με αφήνεις μόνη;
Ποτέ δεν είσαι πραγματικά μόνη! Νόμιζα ότι ήταν πια προφανές.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ
Σίγουρα θέλεις να το κάνεις αυτό;
Ναι.
Δεν ξέρουμε ποιος είναι πίσω από αυτήν την πόρτα σήμερα.
Είναι κάποιοι τρομακτικοί;
Κάτι χειρότερο.
Απελπισμένοι.
Βίκι. Πώς είσαι;
Νέο άρωμα; Μυρίζει…
Εντάξει. Όρια, φυσικά.
Ήρθα να δω τον αρχηγό. Ναι, τον γερο-αρκούδο.
Εντάξει.
Δείξε ζωντάνια.
Η κόρη σας ζούσε στο σπίτι της μητέρας της;
Μιλάνε δυνατά.
Χρησιμοποιούσατε τους λογαριασμούς υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.
Ο σύζυγός σας λέει ότι η κόρη σας δεν ζούσε στο σπίτι.
Έλα!
Πάμε! Έλα.
Γιατί είναι αυτό εδώ;
Γεια, Τοντ!
Λοιπόν. Ας αρχίσουμε όπως κάνουμε πάντα.
Μεγάλη εισπνοή.
Και έξω.
Και μέσα.
Και έξω.
Υπέροχα.
Ποιος θέλει να ξεκινήσει;
Ήμουν…
Την περασμένη εβδομάδα ένιωθα πολύ καλά,
αλλά αυτήν την εβδομάδα, δεν ξέρω τι έγινε!
-Ησύχασε. -Άρχισα να καταρρέω!
Αρχίσαμε.
Πολύ δακρύβρεχτο, δηλαδή. Έχω δίκιο, Τέρι;
-Έλα τώρα. -Τεντ, ξέρεις ότι είναι κλαψιάρα!
Αυτό δεν είναι ευγενικό. Δεν κάνει κανέναν να νιώθει καλά.
Παιδιά, παιδιά.
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι τα παιδιά μας επιλέγουν να μας λησμονήσουν.
Όλα περνούν από κάτι που τα κάνει να λησμονούν.
Μακάρι να μπορούσα να τον δω άλλη μια φορά.
Μακάρι να μπορούσα να του πω ότι είμαι εδώ!
Πάντα ήμουν εδώ!
Όπα, όπα, όπα! Όχι την κάπα.
Αυτό είναι τοξικό.
Θα φέρουμε κάποιον να το καθαρίσει.
Άκου, γιατρέ, σε πληρώνω όπως όλοι,
και το Slime Ball τρώει όλο τον χρόνο.
Γιατρέ, έχω μια ερώτηση. Μήπως τα παιδιά είναι απαίσια;
Θεέ μου. Παιδί είναι αυτό;
-Τι είναι αυτό; -Θεέ μου!
Πώς είναι η φλούδα;
Τι αίσθηση έχει;
Αντανακλάται φως από τη φλούδα;
Ή δεν υπάρχει φως; Ναι.
-Γεια. -Τζούντιθ, μπορείς να καλυφθείς.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα.
Καλ. Ακόμα μου χρωστάς 20 δολάρια από το πάρτι με τον αφρό.
Σωστά, ναι.
Είπαμε ότι δεν θα μιλήσουμε ποτέ για αυτό με λόγια.
Πρέπει να βρω κάποιον, αλλά πρέπει να το κάνω ήσυχα, εντάξει;
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
-Αυτό είναι… -Όχι.
-Ναι. -Πω πω.
Πρέπει να δω τον Λούις. Πού είναι ο Λούις;
Νομίζω ότι τον είδα να πηγαίνει προς την πισίνα.
Στην πισίνα, εντάξει. Πάμε, πάμε.
Ναι, έγινε. Κανένα πρόβλημα. Καλή τύχη!
Ελάτε, παιδιά. Το έχουμε ξαναπεί αυτό.
Δεν είναι σνακ. Είναι τέχνη.
Πώς νιώθεις; Μετάνιωσες και σου κάθισε στον λαιμό;
-Ε, Καλ! -Αμάν, Κος!
-Το κορίτσι; -Είσαι με τα καλά σου;
-Γεια, Λουκουμάκι! -Είναι φίλη!
-Τι είδους φίλη; -Μη!
-Είσαι πιο δυνατός απ' όσο φαίνεσαι. -Μη!
-Ξέρεις ότι θα μάθω. -Ναι;
Όπως νομίζεις, φίλε.
Την κάνω από δω!
Καταλαβαίνεις γιατί μένω μόνος.
Κιθ!
Τι παιδί δημιουργεί έναν αόρατο Φίφι;
-Ήταν ξαπλωμένος; -Ποιος ξέρει;
Κάτω και πάνω, και κάτω και πάνω, και κάτω και πάνω,
και κάτω και πάνω, και κάτω.
Λυγίστε καλά τα γόνατα, κυρίες!
-Φαίνομαι κόκκινη; -Ναι.
Δόξα τω Θεώ!
Έλα.
Λούις; Έχω κάποια που θα ήθελα να γνωρίσεις.
Γεια σου, Ελίζαμπεθ.
Χαίρομαι για τη γνωριμία.
Ευχαριστώ.
Για πες, σου έκανε τη μεγάλη ξενάγηση;
Περίπου.
Πώς σου φάνηκε;
Δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα.
Θέλει να βοηθήσει στις τοποθετήσεις.
Ο Λούις εδώ είναι 93.
Έφτιαξε αυτό το μέρος. Θα σε διδάξει όσα πρέπει να ξέρεις.
-Έτσι δεν είναι, Λούις; -Κάλβιν.
Ξέρεις, δεν ήταν πάντα έτσι.
-Όχι; -Μπα.
Ο γερο-Κάλβιν ήταν παλιά κλόουν. Σου το έχει πει;
Όχι.
Μάλιστα.
Μοναδική του ασχολία στη ζωή ήταν να σε κάνει να χαμογελάς.
Αλλά όχι πια.
Εντάξει.
Τα έχετε όλα υπό έλεγχο, βλέπω. Θα σου δείξει τα κατατόπια.
Πιθανώς να σε βάλει να γυαλίσεις κανένα αυτοκίνητο.
Αν δεν σου κάνει αυτός τη μεγάλη ξενάγηση,
γιατί δεν του την κάνεις εσύ;
Συγγνώμη, τι;
Αυτό το μέρος μπορεί να είναι οτιδήποτε θέλεις να είναι.
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι λίγη φαντασία.
Όχι. Όχι.
Όχι, όχι, όχι. Μην το κάνεις αυτό.
Δείξε μας πώς το έβλεπες στο κεφάλι σου.
Αυτό είναι.
Όχι.
Τι έγινε;
Τίποτα, Ματ. Πήγαινε πάλι μέσα. Ορίστε.
Τι κάνεις, Σνίζι; Βοήθησέ με.
Κάτι συμβαίνει!
Τίποτα δεν συμβαίνει!
Ναι!
-Μπες μέσα. -Όχι, όχι, όχι! Θέλω να δω!
Όχι, θέλω να δω, θέλω να δω!
Μπες μέσα!
Θεέ μου! Μοιάζει με όνειρο!
Θεέ μου! Αυτή είναι η πισίνα;
Όπα, ωραία.
Συγγνώμη.
Καλ;
Είσαι καλά;
Από πού ξεφύτρωσες εσύ;
Όχι, όχι, όχι το φρούτο!
Μια ζωντανή παλέτα πλησιάζει.
Ήρεμα… Ήρεμα.
Ανόητε! Που να πάρει!
Πού ήσουν; Έπρεπε να είχες έρθει πριν πέντε λεπτά!
-Βγαίνεις! -Τι; Τι εννοείς;
Έλα, βγες εκεί έξω!
Πάμε!
Ευχαριστώ.
Εδώ είμαστε.
Πρόσεχε!
Για δες ποιος διασκεδάζει πάλι.
-Γύρισες. -Είναι καλά;
Ήταν διασκεδαστικό!
-Φαίνεσαι χάλια. -Είσαι καλά, γλύκα;
Είπες G-4; Μπίνγκο!
Αυτή ήταν η πιο περίεργη συνέντευξη για δουλειά που έχω δει.
Ωραία! Χαίρομαι που διασκεδάζεις.
Αυτό μας κάνει συναδέλφους;
Ας μην προτρέχουμε, εντάξει;
Κιθ!
Τα λέμε αύριο.
Ξέρεις τι δεν σου λένε για τα νοσοκομεία;
Δεν υπάρχει τίποτα καλό να διαβάσεις.
Πώς πάει η ιστορία σου;
Δεν έχω χρόνο γι' αυτό.
Έπιασα δουλειά.
Εντάξει.
Υποθέτω ότι δεν επιτρέπεται να κάνω ερωτήσεις.
-Όχι. -Όπως διατάξετε!
Βλέπεις;
Έχουμε ακόμα ελπίδες.
Γεια σου!
Μήπως έχεις υπερηχητική ακοή;
Όχι. Απλώς σε περίμενα.
Ακόμα χαλασμένη η τηλεόραση.
Πες να σου τη φτιάξουν.
Νομίζω πως κάτι έκανε η μαμά μου.
-Η μαμά σου; -Ναι.
Λέει ότι οι οθόνες κάνουν τον εγκέφαλό μου πουρέ.
Κι αν τη χάλασε εκείνη;
Μάντεψε. Έπιασα δουλειά.
Ουάου. Σε μαγαζί με παγωτά;
Είναι κάτι σαν γραφείο συνοικεσίων.
Ό,τι κι αν είναι, είμαι σίγουρος ότι κάνεις φοβερή δουλειά. Καλή τύχη!
Ευχαριστώ.
-Άκου. -Ναι;
Είχες ποτέ φανταστικό φίλο;
Όχι.
Θέλεις έναν;
Αμέ!
Είναι περίπου οκτώ ή εννέα, οπότε δίνουμε προτεραιότητα στο χόμπι.
-Πω πω. -Ωραία.
Βρες κάποιον με εμπειρία στη μαγεία ή τη φαντασία.
Καλή τύχη.
Η φαντασία είναι Κουτί της Πανδώρας.
-Ίσως στο παιδί τους άρεσαν οι υπερήρωες. -Ναι. Σ' αυτόν αρέσουν.
-Ή η τέχνη. -Ναι. Αγαπάει την τέχνη.
-Ή η τηλεόραση. -Δεν θα σου το ξαναπώ.
Βάλε κανένα παντελόνι, τους φρικάρεις όλους.
Παντελόνι.
-Πώς νιώθουμε; -Νιώθω καλά.
-Εσύ νιώθεις καλά; -Ναι. Όσο καλά γίνεται.
Δικό σου είναι το σόου. Αρχίζουμε.
Κάλεσέ τους μέσα.
Εντάξει, να κάτσω εδώ; Τα κατάφερα, εντάξει.
-Τέλεια. Γεια. -Γεια.
Γεια! Θεούλη μου!
Είναι πολύ συναρπαστικό!
Λοιπόν, πώς σε λένε;
Με λένε Άλι.
Σάνι.
Ανδρόμεδος ο Τρίτος, υιός του…
Στίβεν.
Ποπ. Επειδή μερικές φορές, όταν με πιάνει άγχος…
Θεούλη μου.
Δεν υπάρχει λόγος να έχεις άγχος. Τα πας υπέροχα.
Είναι τόσο γλυκιά.
Το όνομα του κοριτσιού μου ήταν Τάμπιθα.
Με ονόμασε Μόνο, επειδή…
επειδή είμαι Μονόκερος!
Συγγνώμη. Είμαι πολύ νευρική!
Και από πού είσαι;
Καταγωγή; Από Φιλαδέλφεια.
ΝτεΚαλμπ. Ιλινόις.
Σποκέιν.
Νιου Τζέρσι. Να λείπουν τα σχόλια, παρακαλώ.
Από μαγαζί με ηλεκτρικά είδη.
Να σκεφτώ, μετακομίσαμε το '83. Όχι! Το '84; Ήταν δύσκολο.
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ.
Μιλάμε για δύσκολο.
Πουκίπσι; Έλα τώρα, βρε μπαμπά.
Θα μπορούσαμε να είχαμε μετακομίσει στο φεγγάρι, έτσι;
Δεν είναι αστείο. Δεν είναι.
Είσαι έτοιμος;
Για ποιο πράγμα;
Για οτιδήποτε.
Δίναμε παραστάσεις κάθε μέρα.
Ακόμα και απανωτές παραστάσεις!
Όλο με συναρμολογούσαν και με ξανασυναρμολογούσαν.
Αλλά δεν μου έβαλαν λέιζερ για να ρίχνω από τα μάτια μου!
Δεν θα πω ψέματα ότι το πρόγραμμα δεν ήταν βάναυσο, επειδή ήταν.
Τελικά, όμως, οι επευφημίες του πλήθους.
Θεέ μου!
Οι θείοι…
Οι θείοι ήταν οι καλύτεροι.
Λοιπόν, έχω ένα σωρό φίλους εδώ.
Εσύ να μου λες ποιον μπορείς να δεις.
Εντάξει.
Λοιπόν, μπορείς να δεις αυτόν τον τύπο;
Όχι.
Τίποτα;
-Κανένα πρόβλημα. -Ποιο είναι αυτό το παιδί;
Τίποτα;
Ξέρετε, η πιο δύσκολη για μένα ήταν ίσως η ώρα του ύπνου.
Κοιτάξτε, η μαμά δεν καταλάβαινε.
Επιτρέψτε μου να σας πω κάτι σχετικά με το σκοτάδι, εντάξει;
Όλα τα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι. Όλα τους!
Ακόμα κι αν δεν το παραδέχονται. Και γιατί;
Επειδή τα φωτάκια της νύχτας δεν κάνουν τίποτα! Γι' αυτό.
ΟΝΟΜΑ: ΑΛΙ ΣΚΟΠΟΣ: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Ναι, μαμά, έχεις μια δουλειά να κάνεις. Τα πας υπέροχα.
Πες μου, όμως.
Όταν βάζεις το παιδί για ύπνο,
ποιος θα φυλάει το Πουκίπσι;
Μπορείς να δεις αυτόν τον τύπο;
Εντάξει. Ορίστε!
-Όχι. -Τι είπε;
Ρώτα τον πάλι.
-Αλήθεια; -Όχι.
Τέρμα. Το 'χω. Όχι, το 'χω!
Η μαμά είπε πως τα πολλά γλυκά δεν κάνουν καλό στην κοιλιά, αλλά είπα…
Θεέ μου.
Το γεύομαι στα μάτια μου.
Ζητώ συγγνώμη.
Το γεύεσαι στα μάτια σου;
Μπορώ να βρω οποιονδήποτε. Οπουδήποτε!
Μη, μη! Εντάξει, εντάξει.
Εσύ από πού είσαι;
Σιγά μη σου πω.
Σιγά μη σου πει.
ΟΝΟΜΑ: ΚΟΣΜΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗ: ΑΓΝΩΣΤΗ
Ωραία, ευχαριστώ, κύριε.
-Ωραίος αλλά χαζός. -Μπήκε στο…
Μπήκε στο στόμα μου.
Φαίνεσαι καλό παιδί, οπότε θα μιλήσω στα ίσα.
Στην αρχή, σκέφτηκα,
μήπως με δημιούργησε ως κάποιο είδος μεταφοράς;
Θα μπορούσε να ήταν πραγματική ιδιοφυΐα, σωστά;
Λάθος.
Ήταν στην Αριζόνα και απλώς διψούσε. Και να 'μαστε!
ΟΝΟΜΑ: ΠΑΓΟΣ ΣΚΟΠΟΣ: ΔΙΨΑ
Μην τον κοιτάς στο μάτι.
-Ποιο από τα δύο; -Ξέρεις πολύ καλά ποιο.
Και θέλω απλώς να πω ότι σας ευχαριστώ γι' αυτό.
Σημαίνει πραγματικά πάρα πολλά για όλους!
Όχι.
Δεν νομίζω ότι ξέρει τι θέλει. Τι στο καλό θέλεις;
Ποιος είναι ο επόμενος;
Κιθ!
-Όχι. -Συμφωνώ.
-Ναι, αυτό μπερδεύει. -Ο Κιθ είναι ο χειρότερος.
Το αγαπημένο του σνακ ήταν τα κρουασάν.
Ήταν ένα είδος ζαβολιάς.
Επειδή οι γονείς του είχαν έναν φούρνο ακριβώς από κάτω.
Οπότε ήταν βολικό!
Έτσι είχαμε πολλά κρουασάν.
Και ψωμί. Υδατάνθρακες. Πολλούς υδατάνθρακες.
Όχι ζυμαρικά. Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Όμως όλα τα άλλα που έφτιαχναν ήταν μια γιορτή από νοστιμιές.
-Επ! -Όχι, όχι, όχι!
Όπα!
Εντάξει, είδατε… Το είδατε αυτό! Το βλέπετε αυτό!
Αυτή είναι η ζωή μου με λίγα λόγια, εντάξει;
Όχι.
Κανείς άλλος;
Όχι.
Δεν πέτυχε.
Λυπάμαι.
Δεν πειράζει. Έχω ακόμα εσένα!
Ο πολύς ενθουσιασμός εξαντλεί!
Εντάξει, πάμε για ύπνο.
Λοιπόν, πώς πήγε;
Δεν πέτυχε.
Ξέρεις,
ίσως δεν ήταν γραφτό να πετύχει.
Μετά από τόσο καιρό που προσπαθούν να βρουν καινούρια παιδιά,
σταμάτησαν να ψάχνουν για τα παλιά τους.
Μα τα παιδιά τους έχουν μεγαλώσει.
Δεν τους χρειάζονται πια.
Όλα τα παιδιά χρειάζονται τους φανταστικούς φίλους τους.
Ειδικά όταν μεγαλώνουν.
Μα έχουν λησμονήσει.
Τίποτα που αγαπάς δεν μπορεί να λησμονηθεί.
Μπορείς πάντα να επιστρέψεις.
Πώς;
Αναμνήσεις.
Ζουν για πάντα. Ακριβώς εκεί στην καρδιά σου.
Πρέπει μόνο να βρεις τρόπο να τις προσκαλέσεις για να βγουν.
Για μένα, είναι η μυρωδιά της θαλασσινής αύρας.
Ή τα βήματα που ακούγονται σε μια ξύλινη προβλήτα.
Μετά από αυτό,
απλώς κλείνεις τα μάτια σου,
και αμέσως τα θυμάσαι όλα.
-Πάμε; -Νόμιζα ότι δεν θα το ζητούσες ποτέ.
Περιμένετέ με! Περιμένετέ με!
Γεια!
Πολύ καλό, ε;
-Το λατρεύω. Κοίτα αυτό. -Θεέ μου!
-Λουλούδι είναι αυτό; -Πολύ χαριτωμένο.
Δικό μου! Θέλω να δοκιμάσω!
Ευχαριστώ, καλέ μου κύριε.
Κοίτα αυτά!
Φαίνονται υπέροχα.
Η καλύτερη νύχτα της ζωής μου!
Ουάου! Κοιτάξτε με!
Εμπρός, αγαπητοί φίλοι!
-Υπέροχα! -Μπορώ να γλείψω;
Τα φώτα σβήνουν.
Πρέπει να ξεκουραστείς. Αύριο θα έχεις δύσκολη μέρα.
Γιατί, τι θα συμβεί αύριο;
Πρέπει να σταματήσεις.
Ποτέ.
Εκεί έκανα το τελευταίο μου κολύμπι πριν πάω στο αεροδρόμιο.
Κανονικά, σηκώνεσαι έτσι, σωστά;
Απλώς λες "Ωπ!" και σηκώνεσαι.
Δεν μπορούσα, επειδή είχα σπασμένο πόδι.
Λοιπόν, θέλεις κι άλλο από αυτό;
Επειδή δεν ήξερα τι γεύση σου αρέσει.
-Γι' αυτό τα πήρα όλα. -Όχι, ήταν τέλειο.
Τα πήγες τέλεια.
Ωραία.
Μάλιστα.
Γιαγιά;
Να σου κάνω μια ερώτηση;
Φυσικά. Ό,τι θέλεις.
Τι ήθελες να γίνεις
όταν ήσουν παιδί;
Καλέ!
Τι; Θεέ μου.
Αυτή είναι μια καλή ερώτηση.
Λοιπόν, εγώ…
Πάντα ονειρευόμουν να γίνω χορεύτρια.
Αλήθεια;
Μην εκπλήσσεσαι τόσο.
Ο παππούς σου με έβρισκε πολύ ελκυστική.
-Σε είδε να χορεύεις; -Φυσικά!
Έχω κάτι εδώ.
Α, ναι. Θεέ μου.
Αυτή είναι η γιαγιά σου.
Είσαι όμορφη.
Το ίδιο πίστευε κι εκείνος.
Στην πραγματικότητα, έτρεμα εκείνη την ημέρα.
Ολόκληρη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θέλω να πω, ήταν η πιο σημαντική μέρα της ζωής μου,
επειδή είχαν επιλεχθεί μόνο έξι σχολεία για να εμφανιστούν
πέρα από το ποτάμι σε ένα όμορφο μικρό θεατράκι.
Και ακόμα θυμάμαι
τον ήχο του ξύλου στο πάτωμα που έτριζε.
Και η μουσική ξεχυνόταν από την ορχήστρα, σαν κύμα.
Και πώς η σκόνη φαινόταν στο φως καθώς έπεφτε.
Και με έκανε να νιώθω σαν να ήμουν σε όνειρο.
Και τι έγινε μετά;
Αγαπημένο μου κορίτσι, μεγάλωσα.
Πολύ ψηλή.
Πολύ άχαρη.
Και πολύ μεγάλη.
Ποιος θέλει να δει μια ηλικιωμένη γυναίκα να χορεύει;
Λοιπόν, να σου φέρω επιδόρπιο;
Έχω παγωτό. Νομίζω ότι έχω παγωτό.
Αν δεν έχει πάγο από πάνω.
Γιατί σχηματίζεται πάγος πάνω στο παγωτό;
Σου λείψαμε κιόλας;
Είναι εδώ εκείνη;
-Ποια; -Η Μπλόσομ.
Γεια! Έφτιαξα μόνο για δύο.
Θα φτιάξω κι άλλο.
Είσαι δική της.
Αίνιγμα είναι αυτό; Τα λατρεύω.
Η γιαγιά μου. Είσαι η Φίφι της.
Φυσικά και είμαι.
Αξεπέραστο στιλ, αξιολάτρευτη προφορά.
Περίμενα ότι θα ήταν προφανές.
Τότε πάμε!
Είναι εδώ από κάτω, δεν θα το πιστεύει.
Μπι, δεν φταίει η έλλειψη προσπάθειας.
Ήμουν εκεί κάτω μαζί της κάθε μέρα.
Διάβαζα μαζί της, έβλεπα τηλεόραση μαζί της,
πέρασα ακόμη και τη φάση του πιλάτες μαζί της.
Δεν μπορούσε να με δει.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα αν δεν μπορούν να θυμηθούν.
Τότε πρέπει να τη βοηθήσουμε.
Ελίζαμπεθ.
Μπι!
Τι κάνεις;
ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
Τι κάνουμε; Αυτό είναι γελοίο!
Τι στο καλό κάνεις;
Μπι;
Θεέ μου. Πού ήσουν;
Αυτό είναι το δωμάτιό σου; Μ' αρέσει. Ρετρό.
Τον βρήκα. Δουλεύει στην πόλη.
Σου είπα ότι μπορώ να βρω οποιονδήποτε, οπουδήποτε!
Καλή τύχη, μικρή! Όλα εξαρτώνται από σένα.
Την κάνω από δω!
Ελπίζω ότι αυτό κάνει.
ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ
Λέει ότι πρέπει να είναι στο επόμενο τετράγωνο.
Πρέπει να βιαστούμε.
Λοιπόν, ας ανακεφαλαιώσουμε.
Θα τον δούμε στ' αλήθεια, λοιπόν;
-Ναι! -Εντάξει.
Ουάου. Να τον δούμε τώρα!
Έτσι που πας δεν το βλέπω.
Εντάξει, αλλά πώς ξέρουμε ότι είναι αυτός;
Είναι όλα στον φάκελο.
Ναι, αυτός είναι.
Πω πω.
Ουάου. Δεν είμαι έτοιμος γι' αυτό. Νομίζω πως θα ξεράσω.
-Τι, τον βλέπεις; -Προχωράει. Ελάτε!
-Πού; -Πάμε, πάμε. Τρέχουμε.
Έπρεπε να είχα φορέσει κοστούμι!
Ο επόμενος!
Πω πω.
Φαίνεται…
μια χαρά!
Ουάου! Κοιτάξτε τον!
Κορμάρα!
Παλιά μου έμοιαζε περισσότερο.
Φαίνεται ότι κάτι έκανε στα μαλλιά του.
Νομίζω ότι είναι ιδρώτας.
Είμαι τόσο συγκινημένος!
Είναι η ευκαιρία μας.
Ωραία. Πρέπει να μπεις εκεί μέσα.
Στάσου, τι;
Δεν μπορώ να μπω εκεί μόνος μου.
Πήγαινε μαζί του.
Όχι, δυστυχώς δεν παίζει αυτό.
Δεν απεχθάνομαι τις δημόσιες τουαλέτες…
Έλα τώρα.
…αλλά σίγουρα τις σιχαίνομαι.
Μπήκε στην αντρική τουαλέτα. Μπες, έλα.
"Το 20% του τρίτου τριμήνου του επόμενου έτους…
Το 20% του τρίτου τριμήνου του επόμενου έτους.
Πώς είναι δυνατόν;
Πώς είναι δυνατόν, θα αναρωτηθείτε".
Έλα, φίλε, συγκεντρώσου.
Πήγαινε!
Ήρθε η στιγμή.
"Το 20% του τρίτου τριμήνου του επόμενου έτους.
Πώς ξέρω ότι είναι εφικτό;
Πώς ξέρω ότι είναι εφικτό;"
Το 'χεις.
Εντάξει; Είσαι μια χαρά.
Μην κλαις.
Σε παρακαλώ, μην κλαις.
Έλα. Κοίταξέ με!
Μην κλαις.
Έλα.
Έλα, έλα, έλα.
Θεέ μου.
Πώς πήγε; Θεέ μου!
Έλα!
Τα μούσκεψα.
Αηδία. Έλα.
Θεέ μου, έφτασε η στιγμή;
-Καλ, εξαφανίζομαι; -Σίγουρα δεν πάει έτσι.
Πω πω! Νομίζω ότι πρέπει να ξεράσω.
Λοιπόν…
κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Δεν πέτυχε.
Δεν καταλαβαίνω. Στεκόντουσαν ο ένας δίπλα στον άλλο.
Εντάξει, ναι. Πρέπει να ξεράσω. Ή να φάω ένα σνακ. Ένα από τα δύο.
Ίσως η διάθεση να μην ήταν σωστή.
Για να λέμε και το δίκιο, η μουσική ήταν χάλια.
Ναι, πρέπει οπωσδήποτε να φάω κάτι.
Πεθαίνω της πείνας.
Αυτό είναι.
Ποιο είναι;
Μην τον χάσεις.
Μπορώ να βοηθήσω;
Ναι.
Είμαι εδώ για μια παράδοση.
ΟΝΟΜΑ: ΜΠΛΕ ΧΡΩΜΑ: ΜΟΒ
ΠΑΙΔΙ: ΤΖΕΡΕΜΙ *ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟ
Κύριε Γκρίφιθ.
Θα σας δεχτούν τώρα.
Είσαι εντάξει.
Εντάξει.
Γεια σας. Ευχαριστώ που με δεχτήκατε. Είμαι ενθουσιασμένος που βρίσκομαι εδώ.
Πιστεύω ότι θα πάει καλά.
Θέλω να πω, αυτό ήταν…
Θέλω να πω, ήταν τόσο…
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
Συγχαρητήρια.
Τα κατάφερες.
Μαζί τα καταφέραμε.
Νομίζω ότι είμαστε πολύ καλό δίδυμο, έτσι;
Ναι, είμαστε.
-Εντάξει! -Εσύ έφτιαξες τα βραχιόλια;
Ναι, φυσικά! Όλο μου το χέρι ήταν καλυμμένο με αυτά.
Ευχαριστώ πολύ.
Πού ήσουν;
Συγγνώμη, βγήκα με μερικούς φίλους.
Έλα μέσα. Έλα, έλα μέσα.
Ησύχασε, γιαγιά.
Είμαι καλά, αλήθεια.
Όχι εσύ.
Ο πατέρας σου.
Είμαι σίγουρη ότι είναι καλά.
Πάρε ό,τι χρειάζεσαι, και θα μιλήσουμε στο αυτοκίνητο.
Πού είναι τα κλειδιά μου;
Δεν μπορώ να το κάνω.
Δεν πειράζει.
Είσαι εντάξει.
Θέλω να με βοηθήσεις.
Ε, εδώ είμαι.
Δεν μπορώ να το ξανακάνω.
Τι δεν μπορείς να κάνεις;
Να πω αντίο.
Τότε μην πεις.
Δεν ξέρω τι να πω.
Τι να του πω;
Πες του μια ιστορία.
Σ' ευχαριστώ.
-Περιμένετε εδώ μια στιγμή. -Καταλαβαίνω. Ευχαριστώ.
Μπι. Ο μπαμπάς σου πέρασε μια κουραστική μέρα.
Χρειάζεται λίγη ανάπαυση.
Γεια.
Λοιπόν…
Έγραψα την ιστορία μου.
Και είμαι έτοιμη να σ' την πω τώρα.
Είναι μια ιστορία για…
ένα μικρό κορίτσι.
Ένα μικρό κορίτσι που ήταν τόσο λυπημένο
και τόσο φοβισμένο,
που έκανε ό,τι μπορούσε για να κρυφτεί από τον κόσμο…
και να μην αναγκαστεί να νιώσει ποτέ ξανά τίποτα.
Αλλά δεν μπορεί.
Δεν μπορεί επειδή έχει έναν άνθρωπο…
έναν μαγικό άνθρωπο…
που όσο κι αν προσπάθησε να τον διώξει…
όσο κι αν προσπάθησε να μεγαλώσει…
εκείνος δεν την αφήνει.
Μόνο συνεχίζει να την κρατάει
όλο και πιο σφιχτά.
Και το παράξενο είναι…
ότι είναι το μόνο μέρος που εκείνη νιώθει πραγματικά ασφαλής.
Είναι το μόνο μέρος που θέλει να βρίσκεται.
Γι' αυτό δεν πρέπει να φύγεις.
Ένα παιδί είμαι μονάχα.
Σε παρακαλώ, μπαμπά, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Αυτή είναι μια πολύ καλή ιστορία.
Τι γίνεται μετά;
Σ' αγαπώ.
Ξύπνησε! Ξύπνησε.
Έλα.
Άνοιξε την πόρτα.
Παρακαλώ;
Ποιος είναι;
Άνοιξε την πόρτα.
Προσπαθείς να μπεις εκεί μέσα;
Ναι. Ο φίλος μου μένει εδώ.
Ο φίλος σου;
Με βοήθησε και θέλω να του πω ευχαριστώ.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν είναι κανείς εκεί μέσα.
Εντάξει.
Νομίζω ότι τα μαζέψαμε όλα.
Μπορούμε πάντα να επιστρέψουμε.
ΟΝΟΜΑ: ΜΠΛΟΣΟΜ ΠΑΙΔΙ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ: ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΤΣΑΙ ΣΚΟΠΟΣ: ΧΟΡΟΣ
ΟΝΟΜΑ: ΛΟΥΙΣ ΠΑΙΔΙ: ΤΣΑΡΛΙ
Τα πήρες όλα;
Επιστρέφω αμέσως.
ΜΑΜΑ - ΕΓΩ - ΜΠΑΜΠΑΣ
ΚΑΛΒΙΝ
Ερχόμουν να σας αποχαιρετήσω.
Εσύ ήσουν.
Πάντα εσύ ήσουν.
Και ζητώ συγγνώμη που δεν σε θυμήθηκα νωρίτερα.
Μάλλον θα νομίζεις ότι…
δεν σε χρειάζομαι πια.
Ότι μεγάλωσα.
Γι' αυτό…
έπρεπε να έρθω να σου πω
ότι θα σε χρειάζομαι πάντα.
Ειδικά όταν μεγαλώσω.
Το μόνο που έχω να κάνω είναι να κλείσω τα μάτια μου
και θα τα θυμηθώ όλα αμέσως.
-Αηδία. -Αηδία.
Όταν ήμουν μικρή,
θυμάμαι ότι έλεγα μια ιστορία.
Και όσο μεγαλώνω, συχνά κοιτάζω στο παρελθόν,
και αμφισβητώ κάποιες λεπτομέρειες.
Όμως κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, πάντα υπενθυμίζω στον εαυτό μου
να παίρνω μια ανάσα…
και να αναρωτιέμαι:
"Τι θα γινόταν αν…"
Θα τα καταφέρουν.
Εκείνη θα τα καταφέρει.
Λοιπόν…
πάμε μέσα;
Θεέ μου.
Ντάνι, γύρισα!
Ωραίος. Υπέροχα τα γένια. Πόσων χρονών είσαι;
Την κάνω από δω!
Ό,τι να 'ναι.
Έλα, πάμε.
Το 'χεις.
Πάμε, έλα.
Γεια.
Μπορώ να σου ομολογήσω κάτι;
Δεν ξέρω καν τι είναι το ρολό πίτσας.
Έπρεπε να το ομολογήσω νωρίτερα.
-Είναι βαρύ αυτό; -Λίγο.
Λίγο; Τέλεια. Πήρα τα υπόλοιπα.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Γεια, Κιθ.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΑΣ, ΛΟΥΙΣ ΓΚΟΣΕΤ ΤΖΟΥΝΙΟΡ.