Poprzednio...
Jestem zwykłą sprzątaczką. Mogę się tym zająć.
Dobra robota. Bądź pod telefonem.
Robię to dla syna.
Jego leki utknęły w Meksyku.
To nasza szansa.
- Kim oni są? - Sin Cara.
Musimy być czujni.
Ufasz mu?
Pojawia się, gdy go potrzebuję.
Kochasz ją?
Luca czuje się gorzej.
- Ten lek jest nielegalny. - Aresztuję panią.
Doktor De La Rosa pomaga w sprawie federalnej.
- Przejmuję ją. - A Fiona?
Pójdzie z nami.
Wierzysz, że FBI cię ochroni?
Zginął, bo złamałaś procedury.
Koniec ugody z FBI.
Przez nią deportowali mamę.
Pomóż mi ją tu ściągnąć.
Napraw to.
To nie będzie proste. Nadia nie może się o tym dowiedzieć.
Ktoś wróci następnym transportem.
Otwórzcie!
Wpuśćcie mnie!
Kto ci to dał?
Arman Morales.
PANI SPRZĄTAJĄCA
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Co zaśpiewamy?
Nie wiem.
Może coś radosnego.
Ulubioną piosenkę cioci Fi.
W duecie.
Bez cioci to nie to samo.
Chodź tu.
Też za nią tęsknię, ale niedługo wróci do domu.
Pamiętaj, że jest miejsce, w którym zawsze możesz ją znaleźć.
Właśnie.
WSZYSTKO GOTOWE. SPOTKAJMY SIĘ ZA DWIE GODZINY.
Skoro nie chcesz śpiewać, przeczytam ci bajkę.
Dwie bajki?
Jedną przeczytasz ty, a drugą ja.
Wybierz książkę.
Zaraz wracam.
Mogę wejść?
Zajmij się dziś Lucą.
Położę go spać. Wystarczy, że zostaniesz w domu.
Chodzi o twoją mamę.
Prawnicy, z którymi rozmawiał JD mówią, że szybko nie wróci.
- Co chcesz zrobić? - Nie mogę ci powiedzieć.
Właśnie dlatego ją deportowali.
MANILA, FILIPINY
Wciąż się kręcą.
- Prosiłaś tatę o pomoc? - To jego wina.
Użyj produktu, który ci kupiliśmy.
Zostawiłam go w domu.
Wyślę zdjęcie tacie
i ci go przywiezie.
Przykro mi, że ominie cię bal.
Mnie też.
Przepraszam.
Dzwoni ciocia T. Muszę kończyć.
Wyglądasz niesamowicie.
Kocham cię.
Oby cię tu szybko ściągnęła.
Wszystko gotowe. Zaraz spotkam się z Armanem.
Samolot będzie w Manili za jakieś 16 godzin.
Wiedziałam, że coś wymyślisz.
Musiałam. Jesteś tam przeze mnie.
To była nasza wspólna decyzja.
Wszyscy mówili, żebyś tego nie robiła.
Muszę nad tym popracować.
Ja też.
Czy to na pewno bezpieczne?
Inaczej pilot nie wpuści cię na pokład.
Sama z nim porozmawiam.
Tylko bez szaleństw.
Nie chcemy, żeby ciebie też deportowali.
Bez szaleństw. Obiecuję.
Zróbmy to.
Do zobaczenia.
Idealne.
Arcydzieło architektury.
Luksusowe, schludne, praktyczne.
Nawet w sypialniach dzieci
są pokoje kąpielowe z podgrzewanymi podłogami.
Zamieszkam tu sama.
Chcę złożyć ofertę.
Płacę gotówką.
O co chodzi?
Autoryzowałaś dzisiejszy transport?
Nie.
Samolot stoi na płycie.
- Czy Arman tam jest? - Tak.
Co?
Narkotyki? Poważnie?
Co się tu dzieje?
Kryj się!
Padnij!
- Arman! - Nie wychylaj się.
- Thony? Gdzie jest Arman? - Po drugiej stronie.
Podjedź tam.
Armando!
Ruszaj!
Co się tam stało?
- Co się stało?! - Nie widziałam.
- Dorwali go? - Nie wiem.
- Dlaczego go zostawiłyśmy? - Musiałyśmy.
Nie miałyśmy wyboru.
- Pozabijali by nas. - A jeśli go mają?
To znaczy, że jest cały. Że żyje.
Kim oni byli?
Nie mam pojęcia.
Używałaś mojego samolotu bez pozwolenia.
Chciałam ściągnąć Fionę do domu.
Więc to wszystko twoja wina.
Wysiądź z samochodu.
Przepraszam.
Wynoś się z mojego samochodu!
Już!
Tata cieszy się, że jesteś w domu.
Będzie tęsknił, ale się nie przyzna.
Też będę tęsknić, ale muszę wracać do dzieci.
Ojciec Jaz to porządny człowiek.
Tak, ale Chris jest sam i muszę z nimi być.
Bo jesteś dobrą mamą.
Czasem mam wątpliwości.
Gapi się na ciebie.
Co?
Zdecydowanie.
Jesteś beznadziejna.
- Mogę uderzyć? - Co?
Spróbuję.
Jeśli trafię, podzielimy się pół na pół.
Gramy o sześć tysięcy pesos.
To jego decyzja.
Chodźmy już.
Nie trafisz.
Albo zrobię to za plecami i zgarnę całą stawkę.
Za plecami?
Tak.
Zgoda.
Jeśli spudłujesz, zapłacisz trzy tysiące.
Nie masz tyle kasy.
Wiem.
Przepraszam.
Nie dostaniesz naszych pieniędzy.
Jesteś oszustką i naciągaczką.
Widziałeś to uderzenie?
Niczym Magik Efren Reyes.
Nikt nie chce kłopotów.
Nie wstyd ci?
Magiczka!
Wciąż tu jesteś.
Nie przeniosłem się do Stanów jak Magiczka.
Przepraszam, że się nie pożegnałam.
Bałam się, że przekonasz mnie, żebym została.
Daj spokój.
Zgarnęłaś wygraną i wyjechałaś,
a ja robię to samo co wtedy.
- Źle się wyraziłam. - Nieważne.
Chodź. Coś ci ugotuję.
Muszę lecieć. Przepraszam.
Ale miło było cię zobaczyć.
Wzajemnie.
Do następnego.
Tu Arman. Wiesz, co robić.
Pani Morales, mamy problem.
FBI! Wyłazić!
Agentka specjalna Katherine Russo.
Nie obchodzi mnie, kim jesteś. Nie możecie tu wchodzić.
Gdzie Arman?
Wiem tyle co ty.
Był na lotnisku, a potem zniknął.
Daj znać, gdy go znajdziecie.
Chronisz go, choć woli inną?
Nie pójdę na żadną ugodę.
Pójdziesz na dno za faceta, który cię zdradzał?
Zasługujesz na więcej.
Arman?
Jesteś tu?
Co się stało?
Straciłam Armana.
Przepadł.
Jak to?
A mój samolot?
Przewozili nim narkotyki.
Ktoś je odbierał, a potem pojawiła się policja.
Straciliśmy wszystko.
Samolot i Armana.
- Dlaczego na pokładzie były narkotyki? - Nie miało ich tam być.
Przepraszam.
Zostawiłam go tam.
Musiałaś.
Gdyby cię złapali, straciłabyś też Lucę.
A jeśli straciłam Armana?
Może uciekł.
Zadzwoniłby.
Wie, że to dla nas ważne.
Ściągnę cię do domu, ale potrzebuję więcej czasu.
Spróbuj znaleźć Armana.
Pamiętaj, że możesz na mnie liczyć.
A ty na mnie.
Chciałam sprawdzić, jak się czujesz.
Wydzwaniałam całą noc.
Nie wiedziałam, że gotujesz.
Nie gotuję.
Odzywał się?
Obdzwoniłam trzysta szpitali.
Policja ani federalni go nie mają.
Pozostały tylko kostnice.
Może gdzieś poszedł.
Nie rozmawialiście, co robić, gdy wszystko się posypie?
Sprawdzałam wszędzie.
Jeśli żyje, ktoś go więzi.
- Tego nie wiemy. - Dlatego się do nas nie odzywa.
- Tak albo nie. - Czuję to w kościach.
Kto wiedział, że przemycacie narkotyki z Manili?
- Kto mógł go tak wykiwać? - Wszyscy.
Ludzie Kamdara w ramach zemsty.
Kupcy, żeby mieć towar, albo Sin Cara.
Wtedy już by nie żył.
Może uciekł, ale nie odzywa się,
bo chce nas chronić
i jest gdzieś, gdzie nie ma z nami kontaktu.
Jego rodzice?
Może?
Nie poznałam ich.
Wielokrotnie prosiłam Armana, żeby do nich zadzwonił.
Nie rozmawiali od lat? Właśnie w takim miejscu by się ukrył.
Usmażę jajka, a ty się przebierz i pojedziemy tam razem.
O co chodzi?
Jestem Nadia.
Dziewczyna pańskiego syna.
Nie jesteś tu mile widziana.
Szukamy Armana.
Był tu?
Armando?
Stało się coś złego? Dlaczego przyjechałyście?
Wejdźcie.
Co z naszym synem?
Ma kłopoty? Możemy coś zrobić?
Nie wiemy. Miałyśmy nadzieję, że tu będzie.
Nie widzieliśmy go od 23 lat.
Ale codziennie się za niego modlę.
Nie wyobrażam sobie, co państwo czują.
- Nie możemy wam pomóc. - Możecie.
Sądzimy, ze Armano mógł zostać porwany i zastanawiamy się, przez kogo.
Nic o tym nie wiemy.
Czas, żebyście wyszły.
Armano mówił, że wasza rodzina ma powiązania z przemytnikami.
- Mogliby pomóc nam go znaleźć. - Wynoście się.
Nie ma czasu do stracenia.
Dla nas są martwi.
- Tak jak Armando. - Eduardo!
Wciąż jest waszym synem.
Może być ranny.
Podjął decyzję i przyniósł nam wstyd.
Nie znacie swojego syna.
Proszę nam o nim opowiedzieć.
Zawdzięczam mu wszystko.
Uratował mojego chorego syna.
Walczył o niego.
Może nie rozumiecie jego wyborów, ale to dobry człowiek.
Co ci dał?
- Krwawe pieniądze? - Przestań.
- Przemoc rodzi przemoc. - Błagam pana.
Nie wiem, co z nim będzie, jeśli nam nie pomożecie.
- Jest waszym synem i was potrzebuje. - Porzucił nas.
Odwrócił się od całej rodziny.
Gdy poszedł do Hayaka, wykopał sobie grób.
- Czas, żebyście sobie poszły. - Nie pomożecie nam?
- Już idziemy. - Przepraszam.
I więcej tu nie wracajcie.
Mogłam się domyślić.
Nigdy by tu nie przyszedł.
Nadia!
Wybaczcie Eduardowi.
Nie chcieliśmy państwa denerwować.
Arman zawsze szukał kłopotów
i w końcu się doigrał.
Bądźcie ostrożne. Lepiej nie zadawać pewnych pytań.
Ale jeśli musicie,
weźcie to.
Prezent dla Eduarda od tamtej rodziny.
Co to?
Kartel.
Nie martw się. Wrócisz do Vegas w odpowiednim czasie.
Dzięki, tato.
Skoro nie jedziesz, odwiedź starych znajomych.
Nie zostanę tu. Thony ściągnie mnie do domu.
To jest nalot. Nie ruszać się.
Thony De La Rosa.
Przemytniczka.
Gdzie Thony?
- O co wam chodzi? - Thony De La Rosa. Przemytniczka.
- Co? - To nie jest Thony,
tylko moja córka, Fiona.
Thony De La Rosa.
- Co z nią? - Gdzie jest?
Tu jej nie ma.
Nie mamy pieniędzy.
Co ona robi? Każ jej przestać.
Modli się o wasze dusze, bo postępujecie źle.
Wydajcie ją, albo wrócimy po ciebie.
Wynoście się!
Wynoście!
Nie wierzę, że jego rodzina była powiązana z kartelem.
Myślisz, że mówił ci o wszystkim?
Armano miał 14 lat, gdy Eduardo odciął się od rodziny.
Jak ich znajdziemy?
Nie możemy wypytywać o kartel.
Ktoś może nas zabić.
Odbierz.
Wszystko w porządku?
Nie. Wyznaczyli nagrodę za twoją głowę.
Co?
Za leki, które wywiozłaś z kraju.
Do domu wpadło troje bandytów.
Tata jest ranny. Myśleli, że jestem tobą.
Ukryjcie się.
Co z tatą?
Mogę przysłać lekarza.
Lekarze cię wydali, a policja ściga. Ludzie zabiją za tę nagrodę.
Jeśli cię nie znajdą, załatwią mnie.
Przepraszam. Nie masz z tym związku.
Co za różnica?
Gdy uznają, że z tobą współpracowałam, wyznaczą nagrodę także za moją głowę.
Nie.
Coś wymyślę.
Musimy porozmawiać z kimś, kto ich odwoła.
Spotkałam Paola, ale minęło tyle lat.
Ma posłuch u ludzi.
Może.
Sprawdź, co z Chrisem.
Jaz ma tatę, a on jest sam.
Bardzo się denerwuje.
Wiem, że masz dużo na głowie,
ale jeśli coś mi się stanie, obiecaj...
Nawet tak nie mów.
Musimy pogodzić się z tym,
że mogę nie wrócić.
Ściągnę cię tu.
Dałam słowo.
Jesteś tu? Wszystko gra?
Serio? Ktoś mierzył do mojej mamy.
Sprowadzę ją do domu.
Ciągle to mówisz i co się stało?
Przestań.
Możemy porozmawiać?
Mam dość rozmów i bezradności.
Chcę zobaczyć mamę.
Wiem...
Jadę do JD'ego.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
Chris!
W porządku?
Nie. Coś spotkało mojego przyjaciela, który miał pomóc ściągnąć Fionę.
Znacie bezpieczne sposoby, by ją tu sprowadzić?
Znam sposoby, ale nie są bezpieczne.
Sama utknęłam na granicy w niechłodzonej przyczepie.
- Urodziłam się tutaj. - Kuzyn przedostał się przez granicę.
Skontaktuje cię kojotem - Angelem.
Dziękuje.
Musisz jechać?
Nie chcę.
Wolałbym zostać tu z tobą,
ale czasem trzeba się poświęcić, żeby było lepiej.
Będzie lepiej, gdy wróci ciocia Fi.
Na pewno.
Chodź tu.
Posłuchaj. Opiekuj się mamą, gdy mnie nie będzie.
Mamy wydają się silne, ale bardzo nas potrzebują.
Będę tęsknił.
Szukam Angela.
Przysłał mnie Ricardo.
To ja.
Pomożesz mojej siostrze przekroczyć granicę?
Masz gotówkę?
Najpierw powiedz, jak to zrobisz.
Ile masz?
Kilka tysięcy.
Za mało.
Ricardo mówił, że się dogadamy.
Zależy od tego, co jest gotowa zrobić.
Nie ma mowy.
Nie chodzi mi o seks.
Ale jeśli przewiezie trochę kokainy...
Znajdę inny sposób.
Kojarzysz ten kartel?
Grozisz mi?
Nie. Chcę ich znaleźć.
Składam ci propozycję, a ty idziesz do konkurencji?
Zapłacę ci.
Zaprowadź mnie do nich.
Myślisz, że wystarczy zadzwonić?
Naraziłbym się dla ciebie.
- Poważnie? - Proszę.
Świetnie.
Zabierz ją na tyły.
Wróciłaś, żeby pokazać jakąś sztuczkę?
Ostrzegam, że ćwiczyłem.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Niedługo wyjeżdżam,
ale chcę ci coś powiedzieć.
Zanim znów przede mną uciekniesz?
Nie chodziło o ciebie.
Tak się poczułem.
Coś nas połączyło i nagle...
Coś nas połączyło, ale...
Nie musisz się tłumaczyć.
Urodziłam dziecko.
Twoje.
Mamy syna.
Ukrywałam to przed tobą,
żebym mogła wywieźć go do Ameryki.
Nikt nie wiedział.
Kłamałam odnośnie ojca Chrisa, żeby dostać dokumenty.
Chris?
Tak.
Na pewno mnie nienawidzisz.
- Nieprawda. - Sama się znienawidziłam.
Nie wiem, co czuję.
Jest porządnym chłopcem.
Tak?
Jest dobry, troskliwy
i tańczy breakdance jak ty.
Poważnie?
Ale to nie wszystko.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Ktoś zaatakował moją rodzinę.
- Jesteś cała? - Tak.
Wszyscy cię znają i słuchają.
Mógłbyś wytłumaczyć ludziom, że nie handluję prochami?
Opowiadaj.
Ze szczegółami.
Otwórzcie!
Kto ci to dał?
Arman Morales.
- Kim jesteś? - Nikim.
Szukałaś nas.
Nie.
Szukałam kogoś, kto przewiezie moją siostrę.
Mów prawdę,
albo źle to się dla ciebie skończy.
Skąd znasz Armana Moralesa?
Sprzątam dla niego.
Przestań kłamać!
Nie kłamię. Sprzątam dla pana Moralesa.
Powiem ci, kim, naszym zdaniem, jesteś.
Lekarką. Mam rację?
Spróbujmy ponownie.
Skąd znasz Armana Moralesa?
Pomogę ci.
Jeśli wydasz nam Armana,
darujemy ci życie.
Będziesz mogła stąd wyjść.
Jeśli nie...
Wykorzystywałam wasze szlaki,
żeby przemycać leki do mojej kliniki.
Arman nie ma z tym związku.
Zabierzmy ją do Sin Cary.
Naprzód.
Sin Cara?
Tato?
Dlaczego tu przyjechałeś?
Musiałem.
Tylko spójrz.
Nie pozwolę, by ktoś was skrzywdził.
Nie możesz tu być.
Skąd je masz?
- Znalazłem w twojej szafie. - Co?
Już dobrze.
Zdecydowałem się na dobrowolny wyjazd.
Nie jest dobrze.
Wiesz, co musiałam zrobić, żeby wywieźć cię do Stanów.
- A jeśli nie będziesz mógł wrócić? - Coś wymyślimy.
Co? Nawet Thony nie potrafiła mnie tam ściągnąć.
Dlatego przyjechałem.
Cokolwiek wymyśli ciocia, będę przy tobie.
Nie chcę, żebyś była sama.
Nie mogę cię stracić.
Żyjesz tylko dlatego, że milczałaś.
Jeśli zaczniesz o nas rozmawiać,
zginiesz.
Gdzie poznałaś Armanda i dlaczego ryzykujesz, by go chronić?
Ocalił mi życie.
- A potem uratował mojego syna. - Dlaczego?
Bo chciał mi pomóc.
Jak długo jesteście razem?
Nie jesteśmy razem.
Na pewno?
Martwię się o niego. Macie go?
To my zadajemy pytania.
Jeśli nie macie, pomóżcie mi go znaleźć.
Może być w niebezpieczeństwie.
Zlecimy to naszym najlepszym ludziom.
Mam wam zaufać,
choć to wasi ludzie zaatakowali nas na pustyni?
Nie rozumieli, że Armando jest dla mnie ważny.
Nie wiedzieliście, że to Arman,
a on nie wiedział, że pani to Sin Cara.
Jego ojciec zerwał z panią kontakt.
Rozstanie z bratem było bolesne,
ale nie miałam pretensji do bratanka.
Zawsze miałam nadzieję, że kiedyś będę mogła mu pomóc.
Znajdzie go pani?
Skoro to masz, musisz być dla niego ważna.
Zapewniam,
że go ochronimy.
Dziękuję pani.
Nazywaj mnie Ramona.
Abonent niedostępny.
Wulkan.
Co robisz?
Zrobimy pankejki z ciocią, gdy już wróci?
Ananas na pewno jej posmakuje.
Weź miskę.
Świetnie ci idzie, ale będziemy musieli poćwiczyć.
Wrzućmy wszystko do miski.
Ty urwisie.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Jesteś pankejkiem z truskawkami.
Chodź tu.
Jak mogłeś?
Mały urwis.
- Kto to? - Nie wiem.
Sprawdzę, a ty się nie ruszaj.
Przestań.
Thony De La Rosa?
- To ja. - A to pani syn, Luca?
O co chodzi?
Susan Redman.
Kuratorka z opieki społecznej.
Przydzielili nam kuratorkę?
Po pani aresztowaniu, Luca trafił do nas.
Zarzuty wycofano.
Rozumiem, ale jest w naszym systemie
i nie pojawił się na obowiązkowym badaniu.
Nie poinformowano mnie o tym.
Wszystko było w dokumentach, które dostała pani w szpitalu.
Obawiam się, że Luca musi iść z mną.
Nie chcę nigdzie iść.
TEN SEZON DEDYKUJEMY NASZEMU PRZYJACIELOWI
MUZYKA
ZDJĘCIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antoni Regulski