Poprzednio...
Znalazłam to w furgonetce, którą odjechał Arman.
Oddech diabła.
Leki, które mu pani podała, mogą być groźne.
Sędzia zdecyduje, czy Luca może z panią zostać.
Mogę go stracić?
Moja rodzina może tu umrzeć.
Nie zostawiamy ludzi na pustyni. Miało być inaczej.
Ale nie jest.
- Chris? - Ona nie oddycha.
Oddychaj.
Zostałam z niczym.
Ale potrzebowałam więcej, niż kiedykolwiek miałam.
Opatrzę cię.
Musiałam walczyć. Dla dziecka.
Pewnie tak samo było z Lucasem.
Tym razem to ja prawie straciłam syna.
Mamo!
Zajmę się tym.
Jestem.
Miałeś zły sen?
O pani, która zaprowadziła mnie do lekarza.
Pani Susan?
Wiem, że się bałeś.
Nie chcę, żeby jutro znów mnie dokądś zabrała.
Nie zabierze.
Nie pozwolę, by ktoś mi ciebie odebrał.
Ale nie powstrzymałaś ludzi, którzy zabrali ciocię Fi.
Ciocia wróciła,
a pani Susan chce z tobą tylko porozmawiać,
żeby sprawdzić, czy jesteś szczęśliwy.
Połóż się.
Czasem chciałbym być żółwiem i ukrywać się w skorupie.
Też tak czasem mam.
Śpij już.
Jutro ważny dzień.
PANI SPRZĄTAJĄCA
Uspokoił się?
Tak.
Mówię mu, że wszystko będzie dobrze, choć nie wiem, czy to prawda.
Przekonamy sędzię, że jesteś świetną matką.
A jestem?
Robiłam straszne rzeczy.
Żeby ściągnąć nas do domu.
Co nowego w sprawie Armana?
Znaleźliśmy furgonetkę, w której odjechał.
W środku był narkotyk zwany "oddechem diabła".
Chryste.
Jorge to sprawdza.
Wiesz, kto tym handluje?
Kto tym handluje?
Jak leci?
Ty mi powiedz.
Znasz gościa?
- Handluje "oddechem diabła". - Co z tego?
Nazywa się Dragan.
Znajdziesz go na budowie przy dwieście piętnastce.
Dzięki.
- Dragan? - A kto pyta?
Gdzie Arman Morales?
Nie wiem, o czym mówisz.
Na pewno go nie masz?
Kim jesteś?
W porządku?
- Tak. - Chodź tu.
Już dobrze. Jesteś w domu,
Kolejne marzenie spełnione.
Przykro mi, że spotkało cię coś takiego.
Gdybym wtedy zachował się inaczej...
Byliśmy młodzi. Nie obwiniaj się.
Urodziło nam się dziecko.
Gdybym był odpowiedzialny, nie wylądowałabyś na pustyni.
Miałam Chrisa. Przerosło cię to.
Co poczułaś na widok jego ojca?
Jaz mówiła, że Chris go poznał.
Minęło dużo czasu.
Nie odpowiedziałaś na pytanie,
ale to nic. Rozumiem.
Ważne, że jesteś w domu.
Nie chcę znów cię stracić.
Wiesz co?
- Zamieszkaj ze mną. - To poważny krok.
Nie musisz decydować teraz, ale wiedz,
że nie przestałem cię kochać.
Rozstanie mi to uświadomiło.
Zastanowisz się?
Tak, ale...
muszę sprawdzić, czy Thony
nie potrzebuje pomocy przed wizytą kuratorki.
Co z Lucą? Miał więcej koszmarów?
Nie, ale się nie wyspał.
Zrobi sobie drzemkę przed przyjściem Susan.
Wracaj do łóżka. Musisz być wykończona.
Jedzenie przebija sen.
To dla mnie?
Dla Chrisa.
A ja?
Dzieciaki.
Co się dzieje?
Twój trop był cenny, ale zdarzył się wypadek.
Macie Armana?
Jeszcze nie.
Wyjaśnię, gdy przyjedziesz.
Dziś nie mogę. Luca spotyka się z kuratorką.
Dante cię odbierze.
Jorge wpadł na trop.
Muszę jechać.
A rozmowa Luki?
Wrócę przed wizytą Susan.
- Kto jest przed domem? - Przyjechał po mnie.
Oni nie mogą zbliżać się do naszej rodziny.
Wkrótce zakończymy współpracę.
Dlaczego nie powiedziałeś o furgonetce i fiolce?
Porwałeś go bez konsultacji ze mną.
- Ma Armana. - Mogłeś wszystko zepsuć.
Panowałam nad sytuacją.
Co zrobią, gdy odkryją, że on zniknął?
Nie odkryją. Zatarłem ślady.
Pomyślą, że nie chcemy płacić i zabiją Armanda.
Chciałem go przesłuchać.
Dantego trochę poniosło.
Już po nim.
Ubezpieczenie Nadii pokryje okup.
Myślałem, że coś mi powie.
Gość z tatuażem.
To on porwał Armana.
- Zabiliście go? - Dante myślał, że jest twardszy.
I tak nic nie powiedział.
Mógł zaprowadzić nas do Armana.
Byliśmy tak blisko, a zostaliśmy z niczym.
Odzyskamy Armanda w inny sposób.
To był on.
Sprowadzę go do domu!
Wczoraj odezwali się porywacze.
Gdy zdobędziemy pieniądze, umówimy się na wymianę.
Ufasz im?
Prawie go zabili. Wezmą kasę i uciekną.
Kwestionujesz moje metody?
- Nie... - Więc zamilcz i zacznij sprzątać.
Nie.
Przyjechałam tu, żeby dowiedzieć się czegoś o Armanie,
a teraz wracam do syna.
Tata cię tego nauczył?
Tak. Potrafi ugotować wszystko.
Nie mów tego mojemu tacie.
Masz jego zdjęcie?
Przed jego restauracją.
A to mój tata.
Fajnie, że go poznałeś.
Może i ty go kiedyś poznasz.
Nie utknęłaś tu.
Możesz lecieć, dokąd chcesz.
Ciebie to nie powstrzymało.
Cześć, ciociu.
Cześć.
Co tak ładnie pachnie?
Buko?
Chciałem, żeby w domu unosił się ładny zapach.
Udało ci się. Dziękuję.
- Gdzie Luca? - Śpi.
- Mam go obudzić? - Sama to zrobię.
Luca.
Luca?
- Jest tu Luca? - Myślałam, że śpi.
Chris!
Nie ma Luki.
Byłem u niego godzinę temu.
Luca!
Gdzie jesteś?
Luca!
Jeśli się chowasz, czas wyjść.
Sprawdzaliście wszędzie?
Na pewno?
- Dziękuję. - Przed domem go nie ma.
- Ani w salonie gier. - Na tyłach też nie.
Przepraszam. Myślałam, że dzieci mają na niego oko.
Spał w swoim pokoju.
To niczyja wina.
Ktoś go porwał?
Przeszukamy okolicę.
Pytajcie sąsiadów, czy go widzieli.
Pójdziemy do parku i lodziarni.
Wiemy, gdzie lubi się bawić.
Jedź z JD-im, a ja wezmę van.
- Pojadę z tobą. - Wiesz, gdzie go szukać.
Racja. W drogę.
Gdzie jesteś?
Luca!
Nie słuchasz mnie.
Zakład klientki doszczętnie spłonął.
Pani Morales nie zgodzi się na mniej niż sto milionów.
Sto milionów na wczoraj.
- Co się stało? - Zadzwoń do Ramony.
Mój syn zaginął. Chyba go porwała.
Jak to?
Rano zezłościła się, gdy ją przycisnęłam.
Siostra nie ma powodu, by porywać twojego syna,
a ty jesteś nietykalna ze względu na Armanda.
Ale mój syn nie.
Groziła mu, gdy tu była.
Spytaj, czy ma z tym związek.
To mały chłopiec. Nie zasłużył na to.
Spytam, a ty szukaj syna.
Szukam. Dziękuję.
Przyszłam na rozmowę.
- Luca gotowy? - Jeszcze nie wrócił.
Wyszedł z Fioną, której zepsuł się samochód.
Możesz wpaść później?
Poczekam.
I tak muszę obejrzeć dom. Mogę?
Luca?
Luca!
Widziała pani tego sześciolatka?
Nazywa się Luca.
- Przykro mi, nie. - Dziękuję.
Widział pan to dziecko? Ma sześć lat.
Takiego wzrostu.
Nie.
Przepraszam.
Widział pan tego chłopca?
Nie? Na pewno?
Sprawdzę w dmuchanym zamku.
To jakiś obłęd.
- Rozdzielmy się. - Czekaj.
Musimy trzymać się razem.
Pokój Luki wygląda dobrze. Przechodzę do kuchni.
Przepraszam za bałagan.
Upiekliśmy buko. Masz ochotę?
Nie.
Nie mieliśmy czasu, żeby jechać na zakupy.
Zazwyczaj jest wypełniona.
- Lekarstwa Luki? - Tak.
Przepisane przez wyznaczonego lekarza.
Cztery leki.
Mogę zadzwonić, gdy wróci, żebyś nie musiała czekać.
- Tu jestem. - Nadal?
Susan przyszła.
Fiona?
Gdzie Luca? Słyszałam, że byliście razem.
Tak, ale...
zostawiłam go w salonie gier.
W drodze do warsztatu.
Co się tu dzieje?
Jeśli nie wiesz, gdzie jest Luca, trzeba działać.
- Jest w salonie gier. - Ona ma rację.
Zadzwonimy, gdy wróci.
Pomogę ci, ale musisz być szczera.
Jeśli Luca zaginął,
liczy się każda sekunda.
Kiedy widzieliście go ostatnio?
Trzy godziny temu.
Mógł uciec?
Nie miał powodu. Nie jest taki.
- Mógł zostać porwany? - Nie.
Czy jest ktoś, kto chciałby ci zaszkodzić?
Nie.
Największe szanse na znalezienie dziecka mamy w ciągu 48 godzin.
W 24 - żywego.
Jeśli uważasz, że ktoś mógł go uprowadzić, musimy rozpocząć poszukiwania.
Rano przed domem był jakiś mężczyzna.
Pod czterdziestkę. Ciemne włosy i broda. Wysoki.
W czarnym BMW. Zapamiętałem rejestrację.
To nie znaczy, że porwał Lucę.
Ale wystarczy, by zaczęli go szukać.
Nie mam nic do powiedzenia?
Już nie.
Co będzie, gdy go znajdziemy?
Odwołamy poszukiwania.
Postąpiłeś słusznie.
Coś ty narobił?
- Nie znasz tych ludzi. - Znam i dlatego musiałem to zrobić.
Czy on nie mógł porwać Luki?
To nie była twoja decyzja.
- Dokąd idziesz? - Po Lucę, żeby to odkręcić.
Jadę z tobą.
Co z odszkodowaniem Nadii?
Załatwiłem to.
- Kiedy dostaniemy pieniądze? - W ciągu dwóch dni.
Dlaczego płacimy okup, nie wiedząc, czy Armando żyje?
Dante to potwierdzi, a potem dokona wymiany.
Porwali naszego krewnego, a ty chcesz dać im sto milionów?
Cieszę się, że znów traktujesz go jak krewnego.
Czego od niego chcesz?
Przeciągnąć na naszą stronę, bo Eduardo się od nas odciął?
- To zemsta? - Nie.
Będziecie współpracować, gdy odejdę.
Nigdzie się nie wybierasz.
Sam zdecyduję, z kim będę pracował.
Gdy wróci, przypomnisz sobie, jak było kiedyś.
Patrz, co zrobiłam.
Spróbujesz?
Oczywiście.
Postaw ją na stole. Zaraz przyjdę.
Dzięki!
To nie wszystko.
Zaginął syn Thony.
Wiesz coś o tym?
- O co pytasz? - Myślę, że wiesz.
Po co miałabym krzywdzić dziecko Thony?
Lubisz gierki.
Zdobądź kasę Nadii.
Gdy zadzwonią do Dantego, trzeba się będzie śpieszyć.
POSZUKIWANY
Stój. Ręce na widoku.
- Czy w pojeździe jest ktoś jeszcze? - Nie. O co chodzi?
Przeszukaj auto.
Odwróć się.
Już
Ręce na samochód.
Luca!
Już tu byłyśmy.
Znajdziemy go.
Przepraszam za JD-ego,
ale jeśli on porwał Lucę lepiej dmuchać na zimne.
Nie zawsze.
Przestań mnie oszukiwać.
Co się dzieje?
Kim są ludzie, z którymi pracujesz?
Powiedz!
To kartel.
Co?
Myślałam, że pracujesz z rodziną Armana.
Jego rodzina to kartel Sin Cara.
Dobrze, że uruchomiliśmy poszukiwania.
Jeśli Lucę porwał kartel,
tylko to może go ocalić.
Dowiedziałaś się czegoś?
Mam złe wieści.
Policja zatrzymała mężczyznę, o którym mówił JD,
ale nie było z nim twojego syna.
Spokojnie.
Luca?
Chcesz zagrać?
- Nie. - W porządku?
- Tak. - Zaczepia cię?
A co cię to obchodzi?
Jak to?
Sama o siebie zadbam.
Co cię tak wkurzyło?
Nic.
Po prostu mnie zostawiłeś. Tak jak wtedy, gdy poleciałeś do Manili.
- Nieprawda. - A gdybyś nie mógł wrócić do domu?
Co zrobiłabym bez ciebie i mamy?
Posłuchaj...
Przepraszam.
Nie chciałem cię zranić.
Musiałem pomóc mamie i bałem się, że mnie powstrzymasz.
Masz rację. Mogłem ci powiedzieć.
Przepraszam.
Głupi jesteś.
Wiem.
- Co zrobisz? - Nie wiem. Źle, że aresztowali Dantego,
ale nie chcę o tym myśleć, bo muszę znaleźć Lucę.
To Chris.
Przeszukali salon gier i cały park.
Coś przeoczyliśmy.
O czym dziś rozmawialiście?
Chciał gdzieś iść?
Miał zły sen i...
Chyba wiem, gdzie może być.
Zawróć.
Gdy tu byliśmy, Chris pokazywał Luce, jak wejść bez biletu.
- Przykro mi. - Poproszę dwa bilety.
Niepotrzebnie. Wiem, gdzie jest.
Dziękuję.
Szukaj żółwi.
Luca?
Nic ci nie jest?
Wszędzie cię szukaliśmy.
- Jesteś na mnie zła? - Martwiłam się.
Nie możesz tak uciekać.
Rozumiesz?
Nie chcę, żeby ta pani mnie zabrała.
Było ciężko i nie wiem, co się stanie,
ale jestem twoją mamą
i nie pozwolę,
by spotkało cię coś złego.
Zadbam o to, żeby było ci dobrze,
bo kocham cię najbardziej na świecie
i to się nigdy nie zmieni.
Ja ciebie też, mamo.
Znalazłyśmy go.
Dzięki Bogu.
Możesz odwołać poszukiwania.
Jest bezpieczny.
- Zaraz to zrobię. - Dziękuję.
Będziemy w domu za 10 minut, żebyś mogła z nim porozmawiać.
Idę do sądu.
Mogę dać go do telefonu.
Odpowie na twoje pytania.
Nie wiedziałaś, gdzie przebywa twój syn.
Rozpoczęto poszukiwania.
Sędzia się o tym dowie.
Rozmowa niczego już nie zmieni.
Nic mu nie groziło.
Kiepsko to wygląda. Przykro mi.
Zobaczymy się na rozprawie.
Naprawdę mi przykro.
Zrobiłeś to dla Luki.
Wykorzystają to przeciwko mnie w sądzie.
- Wiem. - Aresztowanie Dantego to kolejne kłopoty.
Mam niepokoić się o dzieci?
Nie wiem.
Gdybym ustaliła, za co go aresztowali, mogłabym coś zrobić.
Masz znajomego w policji?
Pracuje w komendzie.
Może spytać aresztujących, o co oskarżyli Dantego.
Chcę z nim porozmawiać.
Jakie zarzuty mu postawiono?
Dante nie porwał mojego syna.
Chodziło o coś innego.
- Co? - Nie mogę powiedzieć.
Nie potrzebujecie nakazu, żeby przeszukać samochód?
O co pani chodzi?
Wycofajcie zarzuty.
Nie jestem prawnikiem tylko stróżem prawa.
Nie tworzę go i nie naginam.
Miłego dnia.
Świetne wieści.
Właśnie to chciałem usłyszeć.
Pogadamy rano.
Kłopoty to twoja specjalność.
Namieszałam, ale można to naprawić.
Znalazłaś syna?
Tak. Nie chciałam rozpoczynać poszukiwań.
Wiem, że przysporzyły wam problemów.
Delikatnie mówiąc.
Możemy je rozwiązać.
Poważnie? Jak?
Jesteś prawnikiem.
Spraw, żeby wydawało się, że nie było żadnych poszukiwań.
Nie będą mogli wykorzystać dowodów,
oddalą zarzuty dla Dantego, zwolnią go, a Ramona będzie spać spokojnie.
Nieźle.
Tobie też by to pomogło.
Owszem.
Może sąd przyznałby mi opiekę nad synem.
Jesteś konsekwentna.
Wszyscy na tym skorzystają.
Sam wiesz, jak trudno wychowywać dziecko w pojedynkę.
Nie jestem tak bogata jak ty. Gdy popełniam błąd, muszę za niego płacić.
Zrób to dla mojego syna.
Świetna przemowa.
Wykorzystaj ją, żeby przekonać sędzię.
Co robisz?
Uciekasz?
Mam go spakować, gdyby nie wrócił do domu.
Jeśli...
Jeśli przegrasz,
pozwolisz mu odejść?
Nie.
Tylko go pakuję.
Luca.
Zostaniesz tu z JD-im.
Niedługo wrócimy.
Pan Porter reprezentuje stan Nevada.
Słuchamy.
Pomoc społeczna rozpoczęła dochodzenia
w sprawie Thony De La Rosy,
która jest oskarżana o zaniedbywanie swojego syna.
Dziękuję.
Pani Estefany Marino reprezentuje panią De La Rosę?
Zgadza się.
Proszę usiąść.
- Proszę wezwać pierwszego świadka. - Wzywam Fionę De La Rosę.
Proszę podnieść prawą rękę. Przysięga pani mówić prawdę,
- całą prawdę i tylko prawdę? - Tak.
Teoretycznie jest moją szwagierką,
ale to siostra, której zawsze potrzebowałam.
To najlepsza matka pod słońcem.
Przepraszam, mamo.
Pokazuje nam, jak walczyć o to, w co wierzymy.
Zawsze mogę z nią porozmawiać.
Mogę na nią liczyć, gdy dzieje się coś złego.
Dzięki niej zdałam egzaminy z fizyki. Pomagała mi się uczyć.
Poświęci wszystko dla rodziny.
Poruszyła niebo i ziemię,
żeby Luca mógł grać w koszykówkę jak inne dzieci.
Pogubilibyśmy się bez niej
i małego Luki.
Pani De La Rosa podawała synowi niezatwierdzony lek,
ale terapia uratowała mu życie.
Wszelkie zarzuty związane z tą sprawą zostały oddalone.
To prawda, ale rozmawiamy tu o nadużyciach.
Proszę kontynuować.
Podczas moich wizyt zauważyłam,
że pani De La Rosa zrobi wszystko dla dziecka.
Podjęła przez to kilka nieodpowiedzialnych decyzji.
Wczoraj policja szukała jej dziecka.
Zgłoszenie zostało wykreślone z protokołu.
Niemożliwe.
Proszę podejść.
Pan też.
- Co się tu dzieje, panie...? - Jorge Sanchez.
Doszło do nieporozumienia,
dlatego stan nie może wykorzystywać poszukiwań przeciwko pani De La Rosa.
Rzeczywiście je wykreślono.
Nie wiem, za jakie sznurki pan pociągnął,
ale nie lubię cyrkowych sztuczek na swojej sali.
Proszę usiąść.
Według sądu nie rozpoczęto poszukiwań,
ale pozostaje kwestia zaniedbania.
- Mogę coś powiedzieć? - Oczywiście.
Dziękuję.
Nie wiem, czy jest pani matką,
ale miłości rodzicielskiej nie da się z niczym porównać.
Gdy dziecko cierpi, czujemy nieznośny ból.
Gdy Luca chorował,
nie cofałam się przed niczym, by go ocalić,
jeszcze raz usłyszeć jego śmiech
i zaśpiewać mu do snu.
Podałam mu leki, które nie są tu zatwierdzone,
ale są uznawane za bezpieczne w mojej ojczyźnie.
Nie żałuję tego, co zrobiłam, bo...
mój syn żyje.
Błagam, żeby sąd nie kazał mu...
cierpieć za moje błędy.
Wszystko, co zrobiłam...
Każda decyzja, którą podjęłam,
była w najlepszym interesie mojego syna.
Wnosi pani sprzeciw?
Nie.
Na podstawie dostępnych dowodów
zasądzamy, że Luca powinien zostać pod opieką pani De La Rosa.
- Dziękuję. - Jednakże...
widzę kilka spraw, które mnie niepokoją.
Luca pozostanie pod nadzorem pomocy społecznej.
Pani Redman będzie kontynuować niezapowiedziane wizyty.
Proszę uważać z lekami albo Luca trafi pod opiekę państwa.
Rozumie pani?
Tak.
Dziękuję.
Udało się. Wracasz do domu.
Wiedziałem, że wygrasz.
Idziemy na lody?
Chodźmy.
Trochę wyżej.
Kawałek w prawo.
Dobrze.
Nie podoba mi się.
Spróbujmy z drugim obrazem.
Musimy porozmawiać.
Zająłem się Dantem.
Skoro nie było poszukiwań, nie mogą wykorzystać dowodów.
- Nie mieli nakazu, więc oddalili zarzuty. - Co za różnica?
Dante miał nadzorować wymianę.
Aresztowali go, więc siedział w celi, gdy zadzwonili porywacze.
- Idę powiedzieć "dobranoc" Violetcie. - Chcę sprowadzić go do domu,
- póki jest czas. - Mamy czas.
Zgadzanie się na każde żądanie, oznacza słabość, ale...
Ale co?
Zaślepia cię słabość do Armanda.
Nieprawda.
Ty i Thony mogliście wszystko zepsuć.
Nie wiem, dlaczego jej pomagasz,
ale musi przestać wtrącać się w sprawę Armanda, zanim go zabiją.
Dziękuję za dzisiaj.
Mamy większe problemy.
Dante kontaktował się z porywaczami Armanda.
Jak to?
Aresztowanie uniemożliwiło wymianę.
Boże... Co z Armanem?
Nie wiemy, czy żyje.
Poszukiwania Luki skomplikowały sprawę.
Od teraz nie wchodź nam w drogę, bo wszyscy mogą ucierpieć.
Łącznie z twoim synem.
Co to znaczy?
Ramona nie porwała Luki, ale mogłaby to zrobić.
Nie pozwolisz jej skrzywdzić mojego syna.
Nie panuję nad Ramoną.
MUZYKA
ZDJĘCIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antoni Regulski