(ตระกูลแห่งมังกร)
เร่งมือเข้า
- ไป ลากไป - เดินไป
อย่ามัวอิดออด เร็วเข้า
ยกไปเลย ยกไป
ไปเลยๆ
สามนายเข้าหลังนี้
เจ้า ไปกับพวกนั้น
อีกสองนายเข้าหลังนี้
เจ้าตรงนั้นน่ะ พาเขาไปด้วย
ในนี้อีกสอง
ขออีกสอง
เจ้าสามคน เข้าหลังนี้
ได้โปรดขอรับ
บ้านเรามันแออัดอยู่แล้ว
เรามีตั้งหมื่นห้าพันคน
รับแค่สามก็บุญแล้ว
- แออัดหน่อยก็ไม่แย่ - ระวังคำหน่อย
หากไม่ชอบใจ ก็ไปบ่นกับลอร์ดออร์มุนด์
ดูซิจะได้เรื่องไหม
ขออภัย ท่านลอร์ดขอรับ เรื่องที่พักของเรา...
ท่านไม่พอใจที่พักรึ ลอร์ดฟุตลี่
เราแค่ผูกพัน กับบ้านบรรพบุรุษของเรามาก
ท่านหลับนอนอยู่ในห้องนอนของเรา
ท่านคุกเข่าให้ เรนีร่า ทาร์แกเรี่ยนจอมแอบอ้าง
ไม่ใช่รึ ท่านหญิงฟุตลี่
ถูกต้อง
งั้นขอเตือนความจำว่า โทษของกบฏคือความตาย
เราไม่ฝักใฝ่สงคราม ท่านลอร์ด
ทัมเบิลตันไม่มีแม้ป้อมปราการ
ราษฎรเรารู้จักแต่ค้าขาย เราไม่เคยคิดเผชิญสงคราม
ท่านจึงสาบานต่อนาง เพราะความกลัว
เราสาบานเพราะพระนางเป็นราชินี
งั้นรึ
หรือแค่นังแพศยาที่มีมังกร
เจตจำนงข้าคือทวงคืน สายเลือดอันชอบธรรมสู่บัลลังก์เหล็ก
ด้วยการณ์นั้น ข้าจำต้องพักเต็มอิ่ม
และด้วยการณ์นั้น ข้าก็ควรมีที่พักอันเหมาะสม
ข้าจะกำชับ ให้คนของข้าประพฤติตนให้ดี
ยามที่อยู่ในเมืองท่าน
ถ้าหากว่าท่าน...
ประพฤติตนดีตาม
พาออกไป
ไม่ต้อง
ยามรับมือพวกต่ำกว่า ต้องเที่ยงตรงแต่เด็ดขาด
ขอรับ
เจ้าชาย
ท่านลอร์ด มีอีกาจากสตอร์มส์เอนด์
นำจดหมายแก้ตัว ลอร์ดบอร์รอส บาราเธี่ยนมาเพิ่ม
เจ้าคนขลาดนั่นยอมสัญญาหมั้นหมาย
ยกลูกสาวหน้าเหมือนม้าของมัน ให้เจ้าชายเอม่อนด์
แล้วตอนนี้เขามัวไปอยู่ที่ใด
ส่งอีกาไปอีกตัว
บางทีครานี้มันอาจเข้าใจ หากใช้ภาพวาดแทนตัวอักษร
มีข่าวจากฮาร์เรนฮัลไหม
หากเวก้าร์ไม่มา
แนวป้องกันของเรา ย่อมไม่อาจต้านทานไว้ได้
อย่าได้ท้อใจไป แดรอน
พี่เจ้าตามมาสมทบแน่
"เหตุใดต้องยึดทัมเบิลตัน"
มันไม่ใช่ฐานที่มั่น เป็นแค่เมืองค้าขาย
ลอร์ดที่นั่นขี้ขลาด กำแพงแทบไม่มีคนคุม
เหมือนพวกไฮทาวเวอร์ เอาเป้าธนูมาติดที่อก
ทำไมกัน
หรือเขาหมายจะดึงพวกนั้นเป็นพวก
เขาท้าทายให้ข้าพ่นไฟ ใส่เมืองที่เคยชูธงข้า
แล้วทุกคนคงตราหน้าข้า ว่าเป็น "เมกอร์มาเกิด"
พวกนั้นจะต่อต้านข้า
แล้วทวยเทพองค์ที่ประทานบัลลังก์ให้
ก็จะโค่นข้าลง
ขออภัย
ฝ่าบาท กองทัพของเจ้าชายเดม่อน กำลังมาคิงส์แลนดิ้ง
ทัมเบิลตันก็อยู่ไม่ไกล
หากให้ทัพพระองค์มุ่งไปที่นั่นแทน...
แม้จะต้องมีการนองเลือด
แต่ก็ยังเมตตากว่าการส่งมังกรไป
ให้กองทัพไปที่นั่น
แล้วขุดรากถอนโคน ไฮทาวเวอร์ทีละหลัง
เป็นแผนที่ดี
ส่งคำสั่งไปให้ลอร์ดทัลลี่
นี่ ออร์ไวล์
ตราบใดที่ท่านยังคงภักดี และทำประโยชน์
ท่านจะได้นั่งในสภาของข้า
และดำรงตำแหน่ง แกรนด์เมสเตอร์ต่อไป
เรื่องอีกายังเป็นหน้าที่ของท่าน
แต่แจ้งท่านหญิงมิซาเรีย ให้รู้ทุกการเข้าออกด้วย
ซากเดนจากขั้วอำนาจเก่า
กว่าชาวลุ่มน้ำจะถึงทัมเบิลตัน คงหลายสัปดาห์
ส่งมังกรไปเฝ้าระวังก่อนเถิด
ออร์มุนด์อาจยึดเมืองไว้ได้
แต่เขาไม่ได้ออกแน่ เว้นข้าจะไล่เอง
ในระหว่างนี้ เรามีเรื่องที่ต้องเร่งด่วนที่นี่
เราจัดหาน้ำมันจำนวนเล็กน้อย ให้ตลาดแล้ว แต่...
หัตถ์ข้าอยู่ไหน
สภาโหรงเหรงสิ้นดี
แต่งตั้งเจ้ากรมคลังเถิด
ไม่ช้าราษฎรก็จะล่วงรู้ ความขัดสนของเรา
จะได้ไปโทษเขาแทน
ไปสืบเรื่อง เซอร์ทอร์เรน แมนเดอร์ลี่
เขาน่าสนใจดี
หากเหมาะสมก็ยกเรื่องทอง ให้ดูแลร่วมกับเดม่อน
ส่วนข้า จะสะสางออร์มุนด์ ไฮทาวเวอร์
ข้ารู้พอๆ กับเจ้า
ข้า... ข้าไม่เชื่อ
วิเซริสส่งลูกเจ้าให้เขาเลี้ยง แต่ข้าไม่เคยเจอ
ข้ารู้จักเขาเพียงน้อยนิด เมื่อนานมาแล้ว
หลังท่านพ่อพาเข้าวัง ข้าก็แทบไม่ได้กลับโอลด์ทาวน์
บอกเรื่องที่เจ้ารู้สิ
เขามองตนเป็นนักปราชญ์
เขาศึกษาประวัติศาสตร์ เขาสะสมผ้าปัก แต่งลำนำ
รังเกียจพวกโง่เขลาเบาปัญญา
ตอนเด็ก กเวย์นคิดว่าเขาโหด แต่...
กเวย์นก็คิดกับหลายคน
เขาดูแลแดรอนเช่นไร
เห็นว่าเลี้ยงเหมือนพ่อ
แดรอนยังทารกตอนเขาพาไปดูแล
อะไรน่ะ
โอ้ ดูนี่สิ
เจ้าเจ็บปวดไหมยามส่งลูกไปไกลตา
ข้าเลือกเอง
ทำไม
ข้าคลอดทาร์แกเรี่ยน ให้วิเซริสสามคน
แต่คนสุดท้องของข้า...
ข้าอยากให้เขาเป็นไฮทาวเวอร์
ตามจริงข้าดีใจที่พูดสู้ครานั้น
ยามเห็นสิ่งที่ลูกคนอื่นๆ เป็น
การส่งแดรอนไปห่างไกล อาจเป็นสิ่งพิสูจน์ความเป็นแม่ของข้า
แม้ข้าจะไม่รู้ว่า ทางเลือกนั้นจะลิขิตเขาอย่างไร
รู้ไหมข้าคิดไว้ชีวิตเขา
เขาเป็นคนจมูกไวต่อกลิ่นมาก
ออร์มุนด์น่ะ
ไวต่อกลิ่นรุนแรง
"ท่านหัตถ์"
ราชินีทรงเรียกท่านเข้าเฝ้าที่อนุสภา
ข้าคือหัตถ์นะ ไม่ใช่โอษฐ์
ปล่อยพวกชาวบ้านพล่ามพูดไปเถิด
จะให้ไปกราบทูล ว่าท่านค้านพระองค์รึ
ว่าข้ากำลังทำงาน ให้มีประสิทธิภาพกว่า
พระนางมีมังกรเป็นขุมพลังแล้ว
คงหวังพึ่งชายแห่งท้องทะเลน้อยลง
แต่ลูกข้าจะรับหน้าที่แทนข้า เพราะเจ้าก็เหมาะสมดี
ข้าไม่ใช่คนในวัง ข้าทำตัวไม่ถูก
ที่นั่นมีโอกาสทองรออยู่
ข้าไม่อาจมอบความชอบธรรมให้
แต่ข้ามอบโอกาสยกระดับตัวเจ้าได้
ความโกรธไม่อาจสยบได้ ด้วยคมดาบ ท่านลอร์ด
ออกเดินทางได้
เร็วเข้า
ซันไฟร์
นี่ข้าเอง
ข้าอยู่นี่
จับมังกรจ่ายหนึ่งเพนนีนะ
ป่านี้ไม่มีสิ่งใดได้เปล่า
จะนั่งอานต้องจ่ายหนึ่งฮาล์ฟโกรต
จับอย่างเดียวก็พอ ขอบคุณ
เราหาที่พักอยู่ รู้กสเรสต์ไปทางไหน
เขาใช้สองมือแตะ ถือว่าจับสองครั้ง
ขาเจ้าเป็นอะไร
เจ้าจะฆ่าคนศรัทธาธรรม เพื่อไม่กี่เพนนีก็ตามใจ
แต่ทวยเทพคงไม่ใจดีกับเจ้าแน่
เจ้าดูไม่เหมือนเซปตัน
เขายังไม่ตาย
ข้ารู้ดี เขายังรอด ต้องใช่แน่
ซันไฟร์
- เอาเถอะ เกรกอร์ - ตื่นสิ ซันไฟร์ ข้าอยู่นี่
อย่าไปรบกวนคนที่นี่ดีกว่า หือ
ตื่นสิ ซันไฟร์ ข้าอยู่นี่
สติไม่ดี
"ตื่นเถิด ลุกขึ้นสิ"
เขาพูดว่าไง
ซันไฟร์ กลับมาหาข้าสิ
ตื่นสิ ข้าอยู่นี่ ข้ารู้ว่าเจ้ายังไม่ตาย
อยู่ต่อไม่ได้แล้ว ภัยนี้อันตรายนัก
ข้าเสียใจอย่างยิ่ง
แต่พระองค์ ต้องยอมรับความจริงตรงหน้า
ไม่
ตื่นสิ ตื่น
พระองค์ทรงอยากเห็น ก็ได้เห็นแล้ว
- เขาตายแล้ว - ไม่
จะทรงอยู่เน่าตายไปกับเขา
หรือจะทรงลุกขึ้น มีชีวิตต่อ
หลงทางรึ
เจ้าปราสาทอยู่ไหน
ตายแล้ว
งั้นผู้สืบทอดเขาล่ะ
ตายแล้ว
ผู้ที่สืบทอดต่อจากเขาก็เช่นกัน
แล้วเจ้าเป็นใคร
เป็นผู้ดูแล ทำนองนั้น
ยามนี้มีดีที่สุดแค่นี้แหละ
นี่คือหัตถ์ราชา
เรามาตามหาเจ้าชายเอม่อนด์
ข้าเชื่อว่าหลายคนก็หาเขา
เขาควรมาพบเราที่นี่
หากเจ้ารู้ว่าเขาอยู่ไหน แนะนำให้บอกมาจะดีกว่า
เขาเคยมานี่
เขายึดปราสาทไว้ หลังจากเจ้าชายเดม่อนทอดทิ้งไป
แต่เมื่อทราบ ข่าวเรนีร่ายึดคิงส์แลนดิ้งได้
เขาก็ขี่มังกรไป
เรนีร่ายึดคิงส์แลนดิ้งเมื่อใด
ตายแล้ว พวกท่านยังไม่รู้รึ
เราตรวจค้นทั่วบริเวณแล้ว ท่านหัตถ์
พบร่องรอยรังมังกรตัวใหญ่ แต่มันถูกทิ้งร้าง
เจ้าชายเอม่อนด์บินไปแล้วเป็นแน่
คิงส์แลนดิ้งล่มสลาย
เอก้อนสวรรคต
ราชินีทั้งสองถูกจองจำ
และเราโดดเดี่ยวอยู่นี่ กับทัพกระจ้อยร่อยไร้มังกร
เราต้อนศัตรูจนมุมได้ตามแผนเลย
- เอม่อนด์ไม่ทอดทิ้งข้าหรอก - แต่พระองค์ไม่อยู่ที่นี่ ใช่ไหม
ส่งอีกาไปทัมเบิลตันเถิด
แจ้งข่าวแก่ญาติข้า
ถึงเจตนาจะร่วมกำลังเขา
ออร์มุนด์อาจหัวแข็งขี้คุย แต่ไม่ใช่คนขลาดหรือเขลา
เขาคงเตรียมกลอุบายไว้แล้ว
ไม่
เกมจบลงแล้ว เซอร์คริสตัน เราพ่ายแพ้
มีประโยชน์อะไรที่จะดึงดันต่อ
ผู้สูงศักดิ์อย่างท่าน คงมองเป็นแค่เกมล่ะสิ
มีแพ้มีชนะ แล้วกลับบ้านไปนอนบนเตียงนุ่ม
ข้าเคยเป็นพลทหารราบ ท่านรู้ไหม แค่ลูกพ่อบ้าน
ทุกอย่างที่พ่อมีขึ้นอยู่กับ ความพอใจของลอร์ดดอนดาร์เรี่ยน
ยามสิ้นความเอ็นดู เราก็ไม่เหลืออะไร
พ่อข้าตรอมใจตาย
ไม่มีบ้านสำหรับคนอย่างข้าหรอก
ตราบใดที่เรนีร่ายังครองบัลลังก์
หน้าที่เราเรียบง่าย
ขวางสวะแดนลุ่มน้ำ ไม่ให้ไปคิงส์แลนดิ้ง
ให้เวลาออร์มุนด์รวบรวมไพร่พล
- กองทัพมันใหญ่กว่าเราเป็นสิบเท่า - ยี่สิบเท่า
แต่เราจะจู่โจม เหมือนแมงป่องต่อยโคหนุ่ม
เป็นดั่งภูตผี ใช้ความกลัวเป็นธงศึก
จู่โจมในความเงียบและมืดมน
ศึกนี้ไม่ขาวสะอาดแต่บริสุทธิ์
สู้ตัวต่อตัว
ไร้ซึ่งมังกรมาเกี่ยว
เซอร์เอ็ดการ์
เราคงถ่วงมันได้ไม่นาน
- ไม่อาจเปลี่ยนเส้นทางมันได้ - ก็อาจจะใช่
แต่จริงอย่างท่านว่า เซอร์กเวย์น
เรายึดมั่นในเกียรติ มิเช่นนั้นจะเป็นเดรัจฉานซะเอง
นั่นใครน่ะ
อาลินแห่งฮัลล์
ให้เข้ามา มา
ฝ่าบาท
ลอร์ดคอร์ลิสขี่ม้าออกไป ทางประตูมังกรแล้ว
ไปล่าพวกโจรไตรประมุข ที่ป่วนเส้นทางการค้า
เขามียอดขุนพลคอยนำทัพได้ตั้งเยอะ
แต่ราชินีต้องดิ้นรนฟื้นฟู อาณาจักรที่แตกสลาย
ฝ่าบาท ขอประทานอภัย
ท่านพ่อของข้าสูญเสียมามาก พบอุปสรรคมาตลอด
การได้รบอาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการ
ผลงานทั้งชีวิตของท่านพ่อ
แบบจำลองนครโอลด์วาลีเรีย
เพื่อเป็นสิ่งย้ำเตือนตัวเขาว่า...
แม้แต่ราชวงศ์ยิ่งใหญ่ก็ล่มสลาย
และมงกุฎบนหัว ไม่ควรทำให้เขาชะล่าใจ
เคยมีผู้นินทาว่าท่านพ่อข้าอ่อนแอ
แต่พอได้มองผ่านสายตาเขา
ข้าได้แต่อึ้งที่เขารักษาสมดุล ได้เนิ่นนานเพียงนี้
คนเป็นพ่อมักมีพลังน่าขัดใจ
ที่จุดประกาย และจุดโทสะได้ในคราเดียว
เจ้าว่าไหม
ให้ตาย น่ารำคาญยิ่งนัก
เพราะเอก้อนสั่งแขวนคอ คนจับหนูตายหมด
บนเรือเราจะเลี้ยงแมว
เตรียมใจไว้
เราต้องเก็บงำเจตนาไว้
ยามที่ข้าแอบสืบหาเรือเงียบๆ
นี่กองทหารของโคล ต้องภักดีต่อข้าสิ
นี่ไม่ใช่กองทหารหรอก
เราต้องคิดไว้ก่อนว่า คนพวกนี้ภักดีแค่ตัวเอง
เราอยู่ที่นี่นานไม่ได้
สวัสดี สหาย เรามาขออาหารและที่พัก
เหมือนหลายคนที่นี่ เราสูญสิ้นเพราะสงคราม
เป็นชาวแดนลุ่มน้ำรึ
ข้าเกลียดชาวแดนลุ่มน้ำมากยิ่งนัก
เรามาจากชาร์ปพอยต์
เจ้าชายเอม่อนด์เผามันจนวอดวาย
ด้วยมัง...
รอดมาได้อย่างไร
เกือบไม่รอดแล้ว
อย่างที่ท่านเห็น
คือ คนเยอะเกินไปแล้ว
ไปซะ
ข้าพอมีเงินอยู่
เจ้าจะได้กระโจม หากพร้อมทำงาน
มีวิชาชีพไหม
ข้ารู้เรื่องสมุนไพร
และพออ่านออกได้บ้าง
คงมีประโยชน์
ข้าเป็นคนคุมแถวนี้
โอ้ เรื่องนั้นชัดเจนยิ่ง นายท่าน
เจ้าลิ้นพันคอยล้างส้วม
เก็บเยี่ยวให้ช่างฟอกหนัง เก็บขี้ให้ชาวนา
เจ้าไปช่วยเขาซะ
แยกถังด้วยล่ะ ถ้าผสมกัน พวกนั้นไม่จ่าย
ข้าไม่แตะส้วมเฮงซวยนั่น
ทำตามที่เขาบอก เกรกอร์ เถอะน่า
- ข้าก็อ่านออกได้พอกับเขา - แค่...
เจ้าลิ้นพันกับเจ้าหน้าเละ
คงเข้าขาได้ดี
พอเริ่มชินแล้ว
- ก็ไม่แย่นักหรอก พี่ชาย - อย่ามาจับตัวข้า
มาเถอะน่า
มาเถอะ
ไม่ต้องจับ
"ข้าว่าเราอยู่นี่คงสำราญใจแน่"
คืนนี้เรามาสำราญกันเถอะ
ต้องดีกว่าฮันนี่โฮลต์แน่นอน
ช้าก่อน
ข้าขอตรวจดูสินค้า
ไปหยิบโรสแมรี่หน่อย
มาน่า
เอามือออกไป เอามือสกปรกเจ้าออกไป
มาร์น่า
เฮ้ย
พาพวกเขาไป พาพวกเขาไป
อย่ามาจับพี่ข้านะ ไอ้ทหารสวะไฮทาวเวอร์...
(คิงส์แลนดิ้ง)
(ทัมเบิลตัน)
เซอร์ฮิว แฮมเมอร์ ฝ่าบาท
เซอร์ฮิวรึ
ข้ารับรอง หากมีข่าวเรื่องบ้านพัก
จะส่งคนไปตามท่าน
ทราบมาว่าเซอร์อัลฟ์ จะถูกส่งไปทัมเบิลตัน
ใช่
หากพระองค์ทรงโปรด
ข้าขออาสาตรวจตรา บนหลังเวอร์มิธอร์
ภรรยาท่านอยู่ทัมเบิลตันไม่ใช่รึ
เซอร์อัลฟ์ไม่มี ส่วนได้ส่วนเสียเรื่องนี้
ส่งข้าไป เพราะข้ามี
ข้าไม่มีวันละสายตา ตราบใดที่คนรักอยู่เบื้องล่าง
งั้นผลัดเวรกัน
เฝ้าดูเมืองนั้น และระวังให้กัน
ท่านไปเป็นผลัดแรกเลย
คอยแจ้งอัลฟ์ให้รู้แผนด้วย
ฝ่าบาท
รัชทายาทพระนางก็...
น่ารังเกียจ
มันเขียนว่าอะไร
"ราชินีพวกนอกสมรส"
พวกภักดีไฮทาวเวอร์ พยายามสู้ในศึกที่พวกมันแพ้ไปแล้ว
(ราชินีพวกนอกสมรส)
"นั่นอัลฟ์"
ข้ากลับมาแล้ว
- ว่าไง - มาเร็ว
- ไง - ผู้พิชิต
- ใช่แล้ว - อัลฟ์ ราชามังกร ไง
เป็นดั่งเทพเหนือมนุษย์
ไง ท่านลอร์ดจะให้เกียรติ เลี้ยงสุราสหายหน่อยไหม
ราคามันแพงขึ้นจนเราจ่ายไม่ไหว
- บอกไปเลย อัลฟ์ - เลี้ยงทุกคนรึ
ได้ยินไหม
เลี้ยงสุราทุกคน เต็มที่เลย
เลี้ยงทุกคน
- มันหักแขนข้า - มันทำจมูกข้าหัก
- มันทำร้ายน้องสาวข้า - นี่หรือทหาร ช่างน่าอัปยศนัก
- เด็กๆ หวาดกลัวกันหมดแล้ว - มีเรื่องอะไรกัน
ท่านบอกว่าคนของท่านมีเกียรติ
แต่ว่าคนนี้ชั่วช้า
ข้าถูกส่งไปพักโรงตีเหล็ก ท่านลอร์ด
ช่างตีเหล็กกลับไม่พอใจ
เขาอาจไม่พอใจที่โดนบังคับ
ไม่ก็ยังภักดีต่อเรนีร่า
แต่เขาทำร้ายข้า
ท่านลอร์ด โปรดเมตตา เราไม่ได้คิดร้ายต่อท่านเลย
แต่ชายคนนี้จะย่ำยีน้องสาวข้า
ซ้ำยังหักแขนภรรยาข้า ตอนนางไปห้ามไว้
นางเป็นช่างทอผ้า
เราต้องพึ่งพารายได้นาง
- จริงหรือไม่ - ไม่จริง ท่านลอร์ด
- โกหก - ดูแขนสตรีผู้นี้สิ
- นางทำร้ายข้าก่อน - บ้านเราไม่มีความปลอดภัย
- หลงเหลืออยู่แล้วรึ - นางด่าข้า...
พวกเจ้าเงียบได้แล้ว
เจ้าชื่ออะไร
การ์ริค ท่านลอร์ด แห่งไวต์โกรฟ
การ์ริคแห่งไวต์โกรฟ
เจ้าละเมิดสิทธิ์ผู้มาเยือน
ย่ำยีเกียรติสตรีนางหนึ่ง ซ้ำยังทำร้ายอีกนาง
โทษทัณฑ์เจ้าจะสาสมกับความผิด
เจ้าต้องถูกตอน
และเจ้าจะต้องถูกหักแขนด้วย
เจ้ายังรับใช้ข้าต่อได้
แต่หากเจ้าทำผิดซ้ำ จะถูกแขวนคอ
ท่านลอร์ด ข้ามีภรรยา
ไม่ ท่านลอร์ด
- มานี่ - ไม่นะ
พาไปส่งบ้าน ให้เมสเตอร์ไปรักษาแผลให้ด้วย
ไม่
ท่านลอร์ด
เราต้องคุมให้เด็ดขาด
สถานการณ์ตึงเครียด
ความโกลาหลไร้ขื่อแป ประชิดประตูเมืองแล้ว
ขอรับ
ข้าอยากเห็นจดหมายโต้ตอบ ระหว่างเร้ดคีป
กับออร์มุนด์ ไฮทาวเวอร์ ตั้งแต่ท่านพ่อเสีย
ฝ่าบาท
พวกไฮทาวเวอร์มีอิทธิพล เหนือศรัทธาธรรมมากเพียงใด
พวกเขาบริจาคทุน สร้างวิหารสตาร์รี่เซปต์
และโอลด์ทาวน์ก็เป็นฐานอำนาจ
มาหลายศตวรรษก่อนการพิชิต
ศรัทธาในสัตตเทพ หยั่งรากลึกในไฮทาวเวอร์
เช่นที่มังกรผูกพัน กับตระกูลทาร์แกเรี่ยน
แต่คงไม่ถึงขั้นควบคุม
ศรัทธาธรรมทะนงตน เกินกว่าให้ใครจูงจมูก
ไฮเซปตันไม่ยอมเจิมแต่งตั้งให้ข้า
ศรัทธาธรรมหวงแหน อำนาจเอกเทศเสมอ
หากข้าขอกราบทูลถาม ฝ่าบาท
มันสำคัญด้วยหรือ
- อะไรนะ - พระองค์ทรงครองบัลลังก์
แล้วราษฎรก็ต้อนรับพระองค์ ในฐานะผู้ปลดปล่อย
มังกรพระองค์ก็ครองน่านฟ้า
สิ่งเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ ไม่พออีกหรือ
หรือไม่ข้าก็ควรปลดเขา
กษัตริย์ทรงเคยมีอำนาจอยู่บ้าง
ในการแต่งตั้งไฮเซปตัน
แต่การจะปลดเขาออกไปคงจะ...
ปลุกปั่นศรัทธาธรรม
รวมถึงผู้ศรัทธาทั้งมวล
เว้นแต่จะทรงพิจารณา...
การปลดอย่างถาวร
ไม่นึกว่าท่านจะกระหายเลือดเช่นนี้
น่าประทับใจทีเดียว
แต่คงไม่หรอก
นำจดหมายออร์มุนด์มาเมื่อรวมเสร็จ
ยังไม่มีข่าวความคืบหน้า จากเจ้าชายเดม่อนรึ
ยังเลยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
"นึกว่าจะไม่ได้พบท่าน ในแดนหุบเขาอีก เจ้าชายเดม่อน"
ยิ่งหลังเหตุน่าสลด ของชายาคนแรกท่านด้วย
แต่ข้าก็ได้รับอีกาตัวแล้วตัวเล่า จากผู้ชูธง
คอยรายงานความคืบหน้าท่าน ทั่วดินแดนข้า
เวลาเยียวยาได้ แม้กระทั่งบาดแผลลึก
ยินดียิ่งที่ได้หวนกลับมา ท่านหญิง
ใครเล่าไม่หลงเสน่ห์ ที่ท่านต้อนรับอย่างอบอุ่น
แต่ข้ารอไม่ไหว
ท่านสัญญาจะส่งกำลังพล แลกเปลี่ยนมังกร
ท่านได้มังกรแล้ว แต่เรายังไม่ได้กำลังพลเลย
ข้าควรส่งทารกไป
กว่ามังกรเจ้าชายจอฟฟรี่ย์จะโตพอ ปกป้องแดนหุบเขาก็อีกหลายปี
แล้วเรนีร่าก็ยังช่วงชิงมันอีก
หากเป็นคนใจร้อน
คงมองว่าสิ่งที่ราชสำนักหยิบยื่น เป็นการดูหมิ่น
สัญญาเป็นคำสัตย์
ตามที่ข้าเข้าใจ ท่านคว้าชัยแล้ว เจ้าชาย
พระนางทรงต้องการทหารเพิ่มไปไย
อันที่จริง
ข้าไม่ได้มาขอไพร่พลแต่เป็นทองน่ะ
ที่แท้คลังหลวงว่างเปล่า
เพราะน้ำมือไฮทาวเวอร์จอมทรยศ
แต่บางทีการที่ท่านมอบทองกำนัล
คงช่วยพิสูจน์ความภักดีของท่านได้
เจ้าชายเดม่อน ทาร์แกเรี่ยน มายืนในโถงข้า
เยี่ยงขอทานถือแก้วดีบุก
ไม่นึกไม่ฝันจะได้เห็นภาพเช่นนี้
ทองคำกำนัลจะช่วยให้ข้า รีบไสหัวไปจากที่นี่ไง
ก็ย่อมได้
เฮ้ย
"นิ่งไว้ คาแร็กซิส"
"เราจะบินกลับบ้านกัน"
นี่
"นิ่งไว้"
"ใจเย็นๆ"
"ไม่เอาน่า คาแร็กซิส"
"เจ้าบินไปผิดทางแล้ว"
"ฟังคำสั่งข้า"
เผยตัวออกมาซะ
เรน่า
(ภาษาไฮวาลีเรีย)
เจ้าทำอะไรลงไป
ได้ไง
ข้าป้อนแกะให้เขา
เรนีร่าเชื่อว่ามังกรตัวนี้ และคนขี่คือเหตุ...
ที่เจซต้องตาย
ข้าเพียงแค่อยากช่วย
- ไม่ๆ - เพื่อให้พระนางและท่านเห็น
ข้าไม่ได้ตั้งใจ...
- ทรงทุกข์มากไหม - (ภาษาไฮวาลีเรีย)
เจย์น อาร์รินรู้ว่าเจ้าอยู่นี่
เจ้าควรไปเพนทอส พร้อมเหล่าลูกชายข้าสิ
มีคนคอยดูแลแล้ว พวกเขาปลอดภัยแน่
- เจ้าสาบานจะเป็นผู้ปกป้อง - แล้วยังไง
สอนเขาเป็นท่านหญิงแห่งดินแดนรึ
ข้าอยู่นั่นก็ไร้ประโยชน์
เช่นเดียวกับยามที่ข้าอยู่ที่นี่
หากเจ้าไปตอนนี้ ไปยังที่ที่เจ้าควรอยู่
เรนีร่าก็จะไม่ต้องรู้
หาเรือสักลำ ทิ้งมังกรไว้นี่ซะ
ข้าไม่มีวันทิ้งเขา
เขาไม่เหมือนตัวอื่น เรน่า นั่นมังกรป่า จะไว้ใจได้อย่างไร
เขาเป็นของข้า คือส่วนหนึ่งของข้า
ข้าโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิต
เป็นทาร์แกเรี่ยนที่ไร้มังกร
จะโดนมองข้ามหรือแย่กว่า
โดนสมเพช
ท่านกล้าพูดรึว่าเคยเหลียวแลข้า มากกว่าเพียงชั่ววูบ
เรน่าผู้โชคร้าย
เรน่าผู้ต่ำต้อยในบรรดาลูกท่าน
งั้นกลับไปพร้อมข้า ไปคิงส์แลนดิ้ง
- ไม่ - เราจะไป...
คุยกับนางด้วยกัน
บอกว่ามันเป็นความผิดพลาด
ข้าจะสู้หน้าพระนางได้อย่างไร หลังจากสิ่งที่ข้าทำลงไป
ไม่ ข้าไม่มีวันกลับไป
ข้าจะอยู่ที่นี่อย่างโดดเดี่ยว โดนเนรเทศ
เป็นการไถ่บาปข้า
นางจะพลิกแผ่นดินหา
ตอนนี้ก็ล่าอยู่
ปล่อยให้อาลัยข้า คิดว่าข้าจมทะเลตาย
เว้นแต่ท่านทรยศข้า
เจ้าขอให้ข้าโป้ปดนาง นั่นแหละทรยศ
ข้าไม่เคยขอร้องอะไรท่านเลย ท่านพ่อ ตลอดชีวิตข้า
- ยามนี้ข้าขอท่านสิ่งเดียว - เรน่า
เรน่า เรน่า
เรน่า
สงบสติหน่อย เจ้าพวกขนดก
หยุดร้องได้แล้ว
มีอีกาเพิ่งมาถึง จากฮาร์เรนฮัล ท่านลอร์ด
ประทับตราไฮทาวเวอร์ไว้
ออกไป
เจ้าชาย
ออกไป เดี๋ยวนี้
ไอ้คนโง่งี่เง่า ระยำ
ระยำ ระยำ ระยำ
กเวย์นลุงเจ้าส่งข่าวมาน่ะ
ดูเหมือนเอม่อนด์พี่เจ้า จะไม่มาสมทบเราอีกแล้วล่ะ
ลุงกเวย์นจะมาทัมเบิลตันรึ
เราต้องเปลี่ยนแผนการแล้ว
"เซอร์อ็อตโต้เขียนจดหมาย ถึงออร์มุนด์ไม่ขาดสาย"
ทว่าไม่มีการตอบรับ
ท่านแน่ใจรึว่าไม่ผิดพลาด ไม่ตอบเลยรึ
ข้าไม่เข้าใจเลย
ข้าคิดว่าคงเป็นเพราะ ลอร์ดออร์มุนด์ปกครองโอลด์ทาวน์
ราวกับเป็นอาณาจักรของตนไปแล้ว
เซอร์อัลฟ์ ไวต์ยังคงรออยู่ ฝ่าบาท
เข้ามา
ฝ่าบาท
นับเป็นเกียรติที่ได้รับใช้
ได้ถวายชีวิต แด่เจตจำนงของพระองค์
ใช่ ข้าเชื่อ
มีธุระอะไร
ข้าอยากรู้ว่าพระองค์ จะทรงว่าข้ารับใช้ผู้ต่ำต้อยไหม
ถ้าข้าจะยื่นฎีกาขอหนึ่งเรื่อง เอ๊ย หลายเรื่อง
ว่ามาสิ
แด่ชายชื่อมุจจา
ขอที่ดินผืนย่อมรอบปราสาทรอสบี้
พร้อมยกเว้นภาษี ขอบพระทัย ฝ่าบาท
และแก่สหายชื่อเคลย์
ขอประทานอภัยโทษคดีลหุโทษ
เรื่องนั้นไม่จำเป็นต้องลงลึก
- กับเส้นทางสู่ลิส... - ไม่ได้ขอเพื่อตัวท่านเองรึ
ไม่ๆ ฝ่าบาท
ขอให้สหาย
ในโรงเหล้าที่ข้าเคยไปเยือนบ่อยๆ
- ก่อนหน้านี้ - โรงเหล้ารึ
แล้วหากสายของพวกไฮทาวเวอร์
เอามีดเสียบพุงท่านยามดื่มเหล้าล่ะ
มันไม่ใช่สถานที่พรรค์นั้น อีกอย่างมัน...
ก็พุงข้าเอง
แต่มันไม่ใช่แล้ว ไม่ ท่านเป็นคนของราชสำนัก
หากเกิดภัยกับท่านหรือพุงท่าน
ข้าจะต้องเสียมังกรไป
และเอกภาพของแผ่นดินจะสั่นคลอน
ไม่ ท่านห้ามไปเยือน โรงเหล้าอีกต่อไป
หา
ข้าเกรงว่าท่านคงต้องหา...
เบียร์ดื่มภายในกำแพงเร้ดคีปแล้ว
ท่านจะต้องอยู่ที่นี่
เว้นแต่ยามถูกพาไปดราก้อนพิต
ไปทำหน้าที่ที่ทัมเบิลตัน
หากมีเพียงเท่านี้ ก็ไปได้แล้ว
เขาประท้วงพระองค์ รู้ไหม
ข้างนอก ในเมืองน่ะ
ข้าเห็นถ้อยคำอัปยศบนกำแพง...
เขียนว่า...
"ราชินีพวกนอกสมรส"
ข้ามั่นใจว่าเป็นฝีมือของ ราษฎรบางคนที่หลงผิด
ที่เชื่อไปเองว่า ราชินีของตนไร้เมตตา
ฝ่าบาท
ท่านช่วยส่งข่าวถึงเซอร์ลูเธอร์ที
ให้หน่วยผ้าคลุมทองออกตรวจหา
ข้อความปลุกปั่นตามท้องถนนเมืองนี้
ลบมันทิ้ง
แล้วหาตัวคนผิด
ให้พาตัวมาหรือ ฝ่าบาท
แค่ให้มันจบเรื่อง ได้โปรด
มีเรือสินค้าบราวอส ออกจากดัสเก้นเดลในอีกไม่กี่วัน
ข้าหาม้าตัวใหม่ให้เราได้...
ข้าคือกษัตริย์นะ หากมันรู้ว่าข้าเดินปะปนอยู่...
ถึงมีคนเชื่อพระองค์ แต่บัดนี้ เรนีร่าครองบัลลังก์
พระองค์ก็ไร้มังกร
นางเอื้อเรา ที่ประกาศว่าพระองค์ตาย
- ข้าตายรึ - ด้วยน้ำมือเอม่อนด์
เขาว่ากันแบบนั้นรึ
ข้าจะฆ่ามัน
- ข้าจะฆ่านังนั่นด้วย นัง... - รอเวลา รอก่อน
มีสิ่งให้เรียนรู้อีกเยอะ จากคำนินทาในค่ายนี้
การไม่มีตัวตนถือเป็นผลดีต่อเรา
มันช่วยให้การฟื้นคืนชีพท่าน...
ในภายภาคหน้า...
กลายเป็นลำนำและตำนานเล่าขาน
เสวยหน่อยเถิด
อาหารหมดแล้ว
บางทีเป็นแบบนี้ แต่...
พรุ่งนี้พวกเราน่าจะได้กิน
พรุ่งนี้รึ
ข้าจะไม่ทนเรื่องนี้
งามหน้านัก
เจ้าคุมประสาอะไร ปล่อยให้อาหารขาดแคลน
ตอบข้ามา
นั่งลง
- ก่อนข้าจะซัดเจ้า... - คิดว่าพูดอยู่กับใคร
ข้าจะสั่งตัดลิ้นเจ้าไอ้ลิงสามหาว
- เดี๋ยว เฮ้ยๆ... - เดี๋ยว
ข้าก็จะชำแหละเจ้า เหมือนปลาเลย ไอ้งั่ง
อย่า... อย่าเพิ่งใจร้อนเลย
คุกเข่าลงซะ ถ้าอยากรอดน่ะ
จูบเท้าข้าซะ
ข้าถอนคำพูด
หรือจะตาย ข้าไม่สนหรอกนะ
แต่เจ้าต้องเรียกข้า "นายท่าน"
- จาโนส... - เจ้าก็ด้วยรึ
การไต่สวนดำเนินไปอย่างถี่ถ้วน
เราน่าจะมั่นใจได้ว่า
ไม่ว่าทรัพย์สินราชสำนักจะอยู่ที่ใด
มันจะไม่ตกไปอยู่ใน...
ข้านำความเที่ยงธรรม
นำการแก้แค้น
นำทองมาด้วย
นี่มันอะไร
คนที่ขี่ชีปสตีลเลอร์
พร้อมทั้งเหรียญทองหมื่นดราก้อน จากท่านหญิงเจย์น อาร์ริน
มีข่าวจากผู้ชูธงของนางบ้างไหม
เรายังรอคำตอบ จากพวกตระกูลใหญ่อยู่
และธนาคารเหล็ก ก็ยังไม่ตอบรับคำขอกู้เรา
ช่วยอธิบายทีว่านั่นใคร
ข้าคือเซอร์ทอร์เรน แมนเดอร์ลี่ เจ้าชาย
เจ้ากรมคลังคนใหม่
กับคลังน้อยนิดเหลือให้คุม
อ้อ ขอเดาเจ้าคงคิดว่า ตนฉลาดมากนักสิ แมนเดอร์ลี่
- เอ่อ... - เจ้าควรรู้ไว้
แถวนี้ข้าฉลาดสุด
- ได้ขอรับ - ทองอันน้อยนิด
ที่เดม่อนหามาได้นั้น จำต้องนำไป
- บรรเทาความอดอยาก - หน่วยพิทักษ์เมือง
กำลังขาดคนอย่างหนัก
ทหารเราต้องได้รับค่าจ้าง
ต้องรับสมัครเพิ่มด้วย มิฉะนั้นโกลาหลแน่
- ฝ่าบาท... - โกลาหลแน่
หากราษฎรรู้สึกว่าราชสำนัก เพิกเฉยต่อความทุกข์ยาก
มีใครพิจารณาเก็บภาษีหรือยัง
ออกไปให้หมด
นี่มันอะไร
ความยุติธรรมแด่ราชินี
เขาคือใคร
แล้วเหตุใดเขาถึงสยบมังกรป่าได้
เขาตัวคนเดียวรึ หรือว่า...
เขาเป็นพวกพ้องกับเอม่อนด์ หรือกับออร์มุนด์
ข้าก็ต้องการคำตอบเดียวกัน
แต่มังกรไม่ใช่สิ่งที่ควบคุมได้ ดั่งใจนึก
แล้วชีปสตีลเลอร์ล่ะ
ไปแล้ว โดยไร้คนขี่
เป็นการบ้าบิ่นนัก ที่คิดจะสยบมังกรป่า
คงไม่มีโอกาสได้เห็นมันอีก
ข้าอยากจะเจอเขาเป็นๆ
ข้าอยากจะมองหน้าคนที่ฆ่าลูกชายข้า
เพื่อลงทัณฑ์มันเอง
แต่นั่นช่วยคลายความเศร้าเจ้าได้รึ
ข้าทำเพื่อผลประโยชน์ของเจ้า
ทองที่ท่านนำมา จะนำไปบรรเทาทุกข์แก่ราษฎร
หน่วยพิทักษ์เมืองวางใจท่าน ไปขอให้พวกเขาทนรออีกหน่อย
ราชสำนักจะขอผัดหนี้...
ไปอีกสักหน่อย
ข้าคิดว่า...
ต้องขอบคุณท่าน
ยามสิ่งที่เจ้าก่อพังครืนลงมาทับนาง
เมื่อนั้นนางคงจะได้สติ
นั่นหัวของใคร
ข้าส่งยอดฝีมือ นำร่างไร้วิญญาณพ่อเจ้า
กลับไปส่งโอลด์ทาวน์แล้ว
วิเซริสคงปรารถนาเช่นนั้น
ขอบคุณ
มานี่
เฮเลน่า
- หลีกทางไปซะ - หลบไปให้พ้น
- เข้าออกเป็นเวลา - เร็วเข้าๆ
รีบเข้าบ้าน
ทุกคนเข้าบ้าน
ไปเร็วๆ
หลบไปให้พ้น
ออกไป
- อะไร - เข้าบ้านหรือโดนแขวนคอ
- มังกร - มังกร
มังกร
เปิดประตู คำสั่งจากราชินี
- เร็วสิวะ - ตรงนี้
ตรงนี้
เจ้า บนนั้น
- เจ้า บอกมาว่าใครทำ - ลากพวกมันออกมาจากบ้านซะ
ฝีมือใคร
- ไปหาคนที่ทำกำแพงนี้แปดเปื้อน - ไปหามา
- ใครทำกำแพงแปดเปื้อน - ขัดซะ ขัดซะ
- ลากออกมา - กบฏหน้าไหนก่อเรื่องแบบนี้
ลากพวกมันออกมา
เจ้า บอกมาว่าฝีมือใคร
รู้อะไรบ้าง
- มันสารภาพหรือยัง - ยังขอรับ
ข้าไม่ได้ทำ ขอร้องล่ะ
- อย่านะ - ได้โปรด
อดทนหน่อย เด็กดี
อีกไม่นานเราจะได้โบยบินกันอีก
ข้าเคยเตือนเจ้า อย่าไปลุ่มหลง สัตว์เดรัจฉานนั่นมากนัก
(ภาษาไฮวาลีเรีย)
ข้าทราบดี
เจ้าเป็นเด็กดี
วาจาสุภาพ ทั้งหมั่นสวดภาวนา
ข้าเลี้ยงเจ้าใต้แสงแห่งสัตตเทพ
และเทพบิดาก็แย้มสรวลให้
แต่มีมลทินในสายเลือดเจ้า
พวกทาร์แกเรี่ยน เป็นเผ่าพันธุ์ป่าเถื่อน
ไร้ซึ่งปัญญาแต่เจ้าเล่ห์เพทุบาย
มันใช้มนตร์ดำสร้างสิ่งโสมม
เพื่อยึดสิทธิชอบธรรมของเรา
เราคือผู้ประเสริฐ
แต่ยามเผชิญสิ่งนั้น...
ก็ไม่อาจต่อกร
ทวยเทพทรงมอบ เจตจำนงอันศักดิ์สิทธิ์ให้เจ้าแล้ว
เจตจำนงใดหรือขอรับ
พวกคนเถื่อนนั่น ยกสตรีให้ครองบัลลังก์เหล็ก
ช่างลบหลู่ดูหมิ่น
เหตุผลอยู่ไหน ความเหมาะสมอยู่ที่ใด
โชคดีเหลือเกิน ที่เจ้ามาโตที่โอลด์ทาวน์
พี่ชายเจ้าหลงละเลิง
แต่เจ้ายึดมั่นวิถีไฮทาวเวอร์
ได้เติบโตใต้ร่มเงาซิทาเดล
ในแสงสว่างแห่งสตาร์รี่เซปต์
ยามนี้...
เจ้าต้องเป็นกษัตริย์
ท่านคงไม่หวังให้ข้า
แปรพักตร์หักหลังพี่น้องตนเองใช่ไหม
เจ้าจะกอบกู้จารีตโบราณของเรา
ชัยชนะจะเป็นของเรา มันคือพระประสงค์ของทวยเทพ
ปล่อยตัวเขาไปแล้วนี่
กษัตริย์ผู้ทรงธรรม ต้องสำแดงว่าทรงยึดมั่นคุณธรรม
ทั้งเกียรติยศ ปัญญา และเที่ยงธรรม
เขาทำไป เพราะคนของเราทำร้ายสตรีก่อน
มันบังอาจล่วงเกินไฮทาวเวอร์
ทหารผู้นั้นคือแขนขาของเจ้า ของราชสำนัก
ความเที่ยงธรรมต้องบังเกิด
แล้วความเมตตาไม่ใช่ธรรมราชารึ
ฟังดูเหมือนคำพูดพ่อเจ้าไม่มีผิด
ขออภัย
ข้าเสี่ยงภัยหลายครั้งหลายครา เพื่อชุบเลี้ยงเจ้า
เจ้าคงไม่ทำข้าผิดหวังใช่ไหม
ไม่
ท่านลอร์ด
ได้โปรดล่ะ ข้าขอล่ะ ขอร้อง
อย่า ได้โปรด ท่านลอร์ด ไม่เอา ท่านลอร์ด
ขอล่ะ ท่านลอร์ด ไม่ โปรดเมตตาด้วย
ท่านลอร์ด ข้ามีครอบครัวต้องดูแล ข้ามีครอบครัว ท่านลอร์ด
ได้โปรดล่ะ
ท่านลอร์ด ได้โปรด
ถึงคราเริ่มต้นแล้ว