เวรเอ๊ย
หายใจไว้
ทีนี้เบ่ง
เบ่งอีก
เบ่ง
หัวโผล่แล้ว
- ลูกชายเจ้าค่ะ เจ้าหญิง - ขอบคุณเทพมารดา
- แข็งแรงไหม - เตะแรงเหมือนแพะเลย เจ้าหญิง
ไง ไงจ๊ะ
เจ้าหญิง
ราชินีมีรับสั่งให้พาเด็ก ไปหาพระนางทันทีเจ้าค่ะ
ทำไม
ข้าจะพาไปเอง
- เจ้าหญิงควรนอนพักก่อนนะเจ้าคะ - ก็ใช่น่ะสิ ช่วยแต่งตัวที
ชู่...
เจ้าหญิง
ถอดชุดเจ้าค่ะ
- เจ้าหญิง - จะออกแล้ว
รกเจ้าค่ะ
ลูกชาย ข้าเพิ่งรู้
- ใช่ - ดีมาก
- เจ้าจะไปไหน - นางอยากเจอเขา
ตอนนี้เหรอ
งั้นข้าไปด้วย
- ก็หวังอย่างนั้น - ให้ข้าอุ้มเถอะ
ข้าจะไม่ยอมให้สมใจนางเด็ดขาด
อย่างน้อยเกาะแขนข้าไว้ก็ยังดี
เจ็บมากเลยหรือเปล่า
โอ้ ทวยเทพ
ข้าเคยโดนหอกปักไหล่ครั้งหนึ่ง
เห็นใจอย่างสุดซึ้งเลย
- เจ้าหญิง - เจ้าหญิงข้า
- ดีใจเหลือเกินที่ข้าไม่เกิดเป็นหญิง - เจ้าหญิง
เจ้าหญิง ท่านลอร์ด
อะไร
มีอะไร เป็นอะไรหรือเปล่า
เวร
เดิน เดินสิ
นางต้องการอะไรกันแน่
ข้านึกว่าจบเรื่องแล้วเสียอีก
เจ้าหญิง เซอร์เลนอร์
นับเป็นอภิสิทธิ์ยิ่ง ที่ได้แสดงความยินดีด้วยเป็นคนแรกๆ
ขอบใจ ลอร์ดคาสเวล
หากมีอะไรให้ข้ารับใช้...
วันนั้นอาจจะมาถึง ท่านลอร์ด
เรากลับกันเถอะ ให้นางเป็นฝ่ายมาหา ตกลงไหม
ไม่ เว้นแต่เจ้าจะแบกข้า ลงบันไดเฮงซวยนั่นเอง
บ้าบอสิ้นดี
เจ้าหญิง
เรนีร่า
เจ้าควรนอนพักหลังคลอดสิ
ข้าไม่สงสัยเลย ฝ่าบาทย่อมต้องการเช่นนั้นอยู่แล้ว
เจ้านั่งก่อนเถอะ
ทัลย่า ไปหาเบาะมาให้เจ้าหญิง
- ไม่จำเป็นหรอก - เหลวไหล
ไว้ทำต่อทีหลัง
ฝ่าบาท
มีข่าวดีแต่เช้าเลย
แน่แท้ ฝ่าบาท
เขาอยู่ไหนล่ะ
หลานชายข้าอยู่ไหน นี่เอง
อยู่นี่เอง
เจ้าชายรูปงาม
แข็งแรง
เจ้าจะเป็นอัศวินที่น่าเกรงขาม
- แน่อยู่แล้ว - เด็กน้อยมีชื่อหรือยัง
- เรายังไม่ทัน... - จอฟฟรี่ย์
เขาจะใช้ชื่อว่าจอฟฟรี่ย์
ชื่อแปลกหูทีเดียวสำหรับชาววาลีเรีย
ข้าว่าเขาได้จมูกพ่อเขามานะ
ว่าไหม
หากฝ่าบาทไม่ว่าอะไร ธิดาพระองค์ทุ่มแรงอย่างกล้าหาญ
- จึงควรได้นอนพัก - ได้สิ
ไง...
เก่งมาก ลูกพ่อ
หวังว่าการคลอดจะง่ายดายนะ
รู้สึกว่าข้าจะเรียกหมอตำแย ว่านังสารเลวด้วย
พยายามเข้า เซอร์เลนอร์
ไม่ช้าก็เร็ว เจ้าจะได้ลูก ที่หน้าตาเหมือนเจ้าจนได้
ไม่คิดจะปรึกษาข้า ก่อนตั้งชื่อลูกข้าเลยหรือไง
เขาเป็นลูกเรา หรือไม่ใช่
มีแค่ข้าฝ่ายเดียวที่หลั่งเลือด
ข้าควรได้ตัดสินใจ เรื่องในครอบครัวตัวเองบ้างสิ
พักหลังมานี้ไม่เห็นเจ้าจะสนใจ เรื่องครอบครัวเลยนี่
แล้วเขาก็เห็นมังกรตัวใหญ่ น่าหวาดกลัว
ท่านแม่
ดูนี่
เราเลือกไข่มาให้น้องแล้ว
ใบนั้นดูเหมาะมาก ๆ เลย
- ข้าให้ลุคเลือก - ขอบใจ เจซ
ปกติไม่ได้มีการนำไข่ ออกจากดราก้อนพิตทุกวัน
ข้าเลยคิดว่าควร มาคุ้มกันเด็ก ๆ ด้วยจะดีกว่า
เลนอร์กับข้า ขอขอบใจท่านผู้บัญชาการ
ได้ข่าวว่าได้ลูกชายอีกคน
เจ้าจะต้องเป็นยอดอัศวินแน่ ๆ ว่าไหม
ขอข้า...
เซอร์ฮาร์วิน อยากทำความรู้จักจอฟฟรี่ย์น่ะ
ได้สิ
จอฟฟรี่ย์งั้นเหรอ
ท่านพ่อ ข้าขออุ้มจอฟฟรี่ย์ด้วยได้ไหม
ไม่... กลับดราก้อนพิตไปเลย เจ้าสองคน
- โธ่ - ก่อนพวกเขาจะส่งคนออกตามหา
หลับใส่ผู้บัญชาการหน่วยพิทักษ์เมือง
ไม่เคารพเอาซะเลย
เกรงว่าความโอหัง คงอยู่ในสายเลือดน่ะ
รอก่อน
ปล่อยมันเข้ามาได้
ออกคำสั่งเวอร์แม็กซ์ซิ เจ้าชายเจเซริส
ฟังคำสั่ง
หยุด
ดีมาก
เวอร์แม็กซ์
หยุด
ท่านต้องควบคุมมังกรของท่านให้ได้ เจ้าชายน้อย
เหมือนที่เจ้าชายเอก้อน ควบคุมซันไฟร์
ทันทีที่มันผูกพันกับท่านอย่างเต็มที่ มันจะไม่ฟังคำสั่งจากผู้ใดอีก
ขอพูดได้ไหม
เพลิงมังกร เวอร์แม็กซ์
เอม่อนด์ เรามีของจะให้เจ้า
- อะไรเหรอ - ของพิเศษสุด ๆ เลยล่ะ
เจ้าเป็นคนเดียว ในหมู่พวกเราที่ไร้มังกร
- ใช่น่ะสิ - พวกเรารู้สึกแย่น่ะ
- เลยหามาให้เจ้า - มังกรเหรอ
- หาได้ไง - ทวยเทพประทานให้
- เชิญชม มฤตยูชมพู - มฤตยูชมพู
ตอนขึ้นขี่ก็ระวังด้วยล่ะ บินครั้งแรกยากเสมอ
ตัวนี้มี 60 วง
แต่ละวงมีขาสองคู่
รวมเป็น 240
ใช่แล้วล่ะ
มีตาด้วย
แต่...
ข้าว่ามันมองไม่เห็นหรอก
แล้วทำไมเจ้าจึงคิดว่าเป็นเช่นนั้น
มันเกินกว่าจะเข้าใจได้
คงถูกของเจ้า บางสิ่งก็เป็นเช่นนั้น
ฝ่าบาท
เอม่อนด์
ไปทำอะไรมา - เอาอีกแล้วล่ะสิ
เตือนไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ต้องให้แม่ขังเจ้าไว้ในห้องเลยไหม
- พวกนั้นบังคับให้ข้าทำ - อย่างกับเจ้าต้องให้ใครยุ
- เจ้าหมกมุ่นจนเกินเข้าใจแล้ว - พวกนั้นเอาหมูให้ข้า
- อะไรนะ - บอกว่าหามังกรมาให้ข้าได้
- วงสุดท้ายไม่มีขาเลย - แต่มันเป็นหมู
สักวันเจ้าจะมีมังกรเอง
- เขาต้องทำเป็นไม่สนบ้าง - แม่รู้แล้ว
พวกนั้นพากันหัวเราะข้า
แถมยังติดปีกให้มัน
ติดหางด้วย
- เขาก็ไม่น่าหัวอ่อนปานนั้น - เขายังเด็ก
เขาคิดว่า พวกนั้นไปเจอมังกรป่านิรนามเข้า
เลยล่อกลับดราก้อนพิตงั้นเหรอ
- หลานชายท่านก็ร้ายกาจนัก - พวกนั้นเด็กกว่าเขาซะอีก
ป่าเถื่อนสิไม่ว่า ไม่น่าแปลกใจเลย
แน่ใจเหรอว่าไม่ใช่เอก้อนลูกเรา ที่เป็นคนต้นคิด
ข้าก็แปลกใจอยู่ที่ไข่พวกเขาฟักตัวได้
- ทำไมล่ะ - ท่านก็รู้ว่าทำไม
- ข้าว่าข้าไม่รู้นะ - อย่า...
วิเซริส
ช่วงบ่ายค่อยมาทำต่อ เอ็ดดาร์ด
ข้าเคยพูดเรื่องนี้มาแล้ว
แต่ท่านไม่ยอมให้พูด ข้าถึงต้องยั้งเอาไว้
การมีลูกเช่นนั้นสักคน คือความผิดพลาด
แต่ถึงสามคือการดูหมิ่น
หมิ่นบัลลังก์ หมิ่นท่าน
หมิ่นตระกูลเวลาเรี่ยนและคู่ครอง ที่ท่านลำบากลำบนจัดหาให้
นี่ยังไม่พูดถึง ทำนองคลองธรรมเลยนะ
ข้าเคยมีแม่ม้าดำ
ขนดำขลับราวอีกา
วันหนึ่งมันหนีออกไปจากทุ่ง
แล้วพ่อม้าหนุ่มทุ่งข้างกันก็ทำมันท้อง
พ่อม้าตัวนั้นมีขนสีเงิน ราวพระจันทร์ในคืนฤดูหนาว
ส่วนลูกม้า เกิดมามีสีเกาลัด
เป็นม้าสีน้ำตาลแสนธรรมดา ที่สุดเท่าที่เคยพบเห็น
ธรรมชาติเป็นสิ่งที่น่าพิศวง
ท่านรู้ได้ไง
พ่อม้าสีเงินน่ะ รู้ได้ไงว่าเป็นตัวนั้น
ท่านเห็นกับตาตัวเองหรือเปล่า
ผลที่จะตามมาของคำครหา ที่เจ้ากล่าวเล่นลอย ๆ...
จะเลวร้ายมาก
อย่าเอาเรื่องนี้มาพูดอีก
นี่ข้าเสียสติไปแล้วเหรอ เซอร์คริสตัน
ข้าหลงผิดอยู่คนเดียว หรือคนอื่นมัวแต่หลับฝัน
เพ้อพกเรื่องเดียวกันกันแน่
บางครั้งก็ดูเหมือนอย่างนั้น ฝ่าบาท
นางอวดอภิสิทธิ์ของการเป็น ผู้สืบทอดอย่างไร้ยางอาย
หวังให้ทุกคนในเร้ดคีป ปฏิเสธความจริงที่เห็นอยู่คาตา
- ส่วนกษัตริย์ พ่อของนาง... - ทรงทราบดี
ทรงทราบแน่ล่ะ หรือเคยทราบ แต่หลอกให้ตัวเองเชื่อตรงข้าม
ไม่จัดการอะไร นอกจากหาข้าแก้ตัวให้นาง
เจ้าหญิงเรนีร่าทั้งอวดดี และไม่ยอมอ่อนข้อ
เหมือนแมงมุมที่กัดเหยื่อ แล้วดูดเลือดจนแห้งตาย
นังจอมเหลิง
ข้าพูดจาเหิมเกริม ฝ่าบาท โปรดอภัย
ข้าต้องเชื่อว่าสุดท้ายเกียรติยศ และทำนองคลองธรรมจะมีชัย
เราต้องยึดมั่นเรื่องนั้น
และยึดมั่นต่อกันไว้
- ใครเป็นคนต้นคิด - โอ้ เวรล่ะ
เรื่องหมูน่ะ แผนเจ้าเหรอ
เปล่า
เจซต่างหาก
แล้วก็...
สองคนนั้นแหละ ข้าไม่แน่ใจ
- เอม่อนด์เป็นน้องชายเจ้า - เขามันงี่เง่า
เราเป็นครอบครัว
ตอนอยู่บ้าน เจ้าอาจรังแกเขาได้ตามใจชอบ
แต่ในโลกภายนอก เราต้องปกป้องพวกเดียวกัน
ก็มันตลกออก
คิดว่าลูกชายเรนีร่า จะเป็นของเล่นให้เจ้าไปตลอดเหรอ
จากรูปการณ์
เรนีร่าจะขึ้นครองบัลลังก์ เจเซริส ทาร์แกเรี่ยนจะเป็นทายาท
แล้วไง
เจ้าจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วแท้ ๆ มองอะไรตื้นเขินอยู่ได้ยังไง
หากเรนีร่าครองอำนาจ
ชีวิตเจ้าอาจต้องจบสิ้น
เอม่อนด์ก็ด้วย
นางอาจกำจัดทุกคน ที่ท้าทายสิทธิ์ของนาง
- งั้นข้าก็จะไม่... - เจ้าคือผู้ท้าทายสิทธิ์
เจ้าคือผู้ท้าทายสิทธิ์ เอก้อน ด้วยการที่เจ้ามีชีวิต มีลมหายใจอยู่
เจ้าเป็นโอรสองค์โตของกษัตริย์
แล้วที่พวกเขารู้ ที่ทุกคนในดินแดนรู้
รู้ในเลือดเนื้อกระดูกดำ
ว่าสักวันหนึ่ง เจ้าจะเป็นกษัตริย์ของเรา
ใส่เสื้อผ้าซะ
หัวใจแกะรสเลิศมาก
เราโชคดีที่มีพ่อครัว ฝีมือเยี่ยมน่ะ ใต้เท้า
เดี๋ยวจะมีเค้กพลัมมาเสิร์ฟ ให้เราแย่งกันกินจนเกลี้ยงอีก
ก่อนที่เราจะวางมวยกัน...
ขอดื่มให้กับเอก้อนผู้พิชิต บรมบรรพบุรุษของท่าน
ผู้ร่วมมือกับเราต่อต้านโวแลนทิส ในศตวรรษนองเลือด
ขี่ยอดมังกรบาเลเรี่ยน มาช่วยเหลือเราในนครลิส
และเผากองเรือศัตรูวอดวาย จนพลิกหน้าสงครามได้
เอก้อนผู้พิชิต
- แด่เอก้อน - แด่เอก้อน
ว่าแล้วข้าก็นึกถึงกิจธุระ
ข้อเสนอที่ข้าอยากจะหยิบยื่น...
ด้วยเจตนารมณ์ที่จะเชิดชู พันธไมตรีอันเลื่องลือของเรา
หากใต้เท้าหมายมั่นจะแต่งงาน กับลูกสาวคนใดคนหนึ่งของเรา
ก็น่าจะข้ามประวัติศาสตร์ แล้วพูดมาเลยตรง ๆ
อะไรนะ
ข้าไม่คิดว่าตัวข้าจะคู่ควร ขนาดนั้นหรอก ท่านหญิงเลน่า
ข้าอยากเสนอที่พำนักถาวร ให้กับพวกท่านในเพนทอส
คฤหาสน์หลังนี้ ข้าขอมอบให้ท่านโดยสมบูรณ์
พร้อมทั้งเรือกสวน ที่ดิน ไร่องุ่น และผืนป่า
ผู้เช่าที่จะจ่ายค่าเช่ารายปี ให้กับลอร์ดทาร์แกเรี่ยนคนใหม่
ท่านจะมีอิสระในนครนี้ รวมถึงท่าเรือ
ให้สมกับฐานะอันสูงส่ง
ว่ามา
ลิสและพันธมิตรจะรุ่งเรืองอีกครั้ง
กลุ่มไตรประมุขหันไปร่วมมือ กับคอเรน มาร์เทลแห่งดอร์น
พวกเขาอาจเบนเป้า มาทางเหนือเมื่อไหร่ก็ได้
ครอบครัวท่านมีมังกร
ตอนนี้สาม ในอนาคตอาจเป็นสี่
ข้าหมายจะปกป้องเพนทอส จากความละโมบของพวกไตรประมุข
ให้ความช่วยเหลือเพนทอส อย่างที่เอก้อนเคยทำ
แล้วข้าจะแสดงความซาบซึ้ง บุญคุณท่านอย่างล้นปรี่
ใต้เท้า เราเป็นแขกเดินทาง มาเยือนที่นี่จนนานเกินกำหนดแล้ว
เป็นข้อเสนอที่เอื้อเฟื้อมาก
เราจะนำไปใคร่ครวญแน่
ท่านจะใคร่ครวญ ข้อเสนอของเจ้าชายเรจจิโอ้
ชีวิตเราที่นี่ได้อยู่สุขสบาย
อยากทำอะไรก็ได้ทำ มีคนต้อนรับขับสู้อย่างดี
- และเป็นแขกไปตลอดกาล - ถูกแล้ว
เราจะไร้ภาระหน้าที่ และกลอุบายทางการเมือง
การแปรพักตร์และการเปลี่ยนสิทธิ์ สืบทอดไม่รู้จบจะไม่ใช่เรื่องของเรา
- พวกเขาใช้เราอยู่ - ก็เปลี่ยนบรรยากาศดีนะ
ข้อแลกเปลี่ยนง่าย ๆ เรามีมังกร พวกเขาก็มีทองคำ
เรามีดีมากกว่านี้ เดม่อน
เราไม่ใช่พวกขับลำนำหรือนักแสดง ที่เล่นบทเอาใจเจ้าชายต่างแดน
เราคือสายเลือดโอลด์วาลีเรีย
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา
วาลีเรียล่มไปแล้ว ไม่มีที่ของเราอีกต่อไป
ข้าอยากให้ลูกเกิดในที่ที่ข้าเกิด
บนเกาะดริฟต์มาร์ก ในปราสาทท่านลอร์ดพ่อข้า
ข้าอยากให้ลูกสาวเติบโตในบ้านเกิด
พร้อมหน้าครอบครัว ตามสิทธิ์ที่มีแต่กำเนิด
เมื่อถึงคราว ข้าก็อยากตายเยี่ยงผู้ขี่มังกร
ไม่ใช่เยี่ยงลอร์ดเจ้าของที่ตัวอ้วนฉุ
ย่อเข่าหน่อย
เท้าให้ไว
เท้าไวแล้ว มือหนักด้วย
- ให้ได้อย่างนี้สิ ไลโอเนล - ทิ้งน้ำหนักมาข้างหน้า
ให้เด็ก ๆ มาเรียนรู้ด้วยกัน ฝึกซ้อมด้วยกัน
คว่ำอีกฝ่ายให้ลง ช่วยฉุดกันขึ้นมา
พวกเขาจะผูกพันกันชั่วชีวิต เจ้าเห็นด้วยไหม
ก็หวังเช่นนั้น ฝ่าบาท
อย่ายืนแน่นิ่งเกินไป เจ้าชาย เดี๋ยวจะถูกคว่ำเอาได้
เอก้อน
ข้าชนะยกแรกแล้ว เซอร์คริสตัน คู่ต่อสู้ร้องขอความปรานี
งั้นก็เจอคู่ต่อสู้คนใหม่ ท่านลอร์ดแห่งหุ่นฟาง
ดูซิว่าท่านจะแตะข้าได้ไหม
ท่านกับน้องชายของท่าน
ต้องทำให้ดีกว่านี้สิ
ถืออาวุธ เด็ก ๆ อย่ายอมอ่อนข้อให้ศัตรู
เหมือนว่าเด็กเล็กจะทำได้ดีขึ้น ถ้าท่านใส่ใจกว่านี้ เซอร์คริสตัน
ท่านข้องใจวิธีการสอนของข้าเหรอ
เปล่า ข้าแค่เสนอแนะให้ท่าน ใช้วิธีเดียวกันกับศิษย์ทุกคน
งั้นก็ได้
เจเซริส
มานี่ ไปสู้กับเอก้อน
ให้ลูกชายคนโตมาดวลกัน
- แทบไม่เป็นธรรมเลย - ข้ารู้ว่าท่านไม่เคยรบจริง
แต่เมื่อดาบออกจากฝักแล้ว ก็ไม่ควรหวังการต่อสู้ที่เป็นธรรม
ตั้งดาบ
ปะทะ
- เล่นสกปรก - ข้าจัดการเอง
วางเท้าให้มั่น ส่วนสูงท่านได้เปรียบ ใช้ซะ
เดินหน้าบุกโต้เขา โจมตี และใช้ท่าเขาต่อต้าน...
ที่อก ไม่ใช่ที่ตา เจ้าทำได้
เจ้า
เข้าประชิด
ดันไปข้างหลัง เข้าประชิด
โจมตีต่อไป ใช้เท้าด้วย
อย่าให้เขาลุกได้
โจมตีอย่าหยุด
พอแล้ว
- กล้าดียังไงมาแตะตัวข้า - เอก้อน
- ท่านลืมตัวแล้ว นั่นเจ้าชายนะ - เจ้าสอนแบบนี้เหรอ โคล
โหดเหี้ยม...
กับคนที่อ่อนแอกว่าเหรอ
ท่านใส่ใจการฝึกของเจ้าชายน้อย มากผิดปกตินะ ท่านผู้บัญชาการ
คนส่วนใหญ่จะทุ่มเทขนาดนี้ ก็แต่กับญาติ
กับพี่น้อง
หรือกับลูก
ถอยไป
พูดอีกสิ
พูดอีก
กะไว้แล้ว
ใช้ผ้าชุบน้ำอาบให้เขา
แล้วให้พ่อครัวเตรียม ไวน์ใสอย่างดีให้เจ้าดื่มด้วย
เจ้าหญิง
เกิดเรื่องขึ้นที่ลานซ้อมเจ้าค่ะ
มันทำให้ข้าอับอายไม่หยุดหย่อน
งั้นก็เพราะอย่างนี้เองสินะ ท่านอับอาย
เราอับอายกันหมด ฮาร์วิน
อับอายหมดทั้งตระกูลสตรอง
เพราะข้าไปแตะต้อง ไอ้โคลคนเหลือทนนั่นเหรอ
- ไอ้ลูกชายพ่อบ้านน่ะนะ - เขาเป็นอัศวินราชองครักษ์
- มันทำร้ายเจ้าชายเจเซริส... - ผู้ปกป้องราชสำนัก
เรื่องชาติกำเนิดของเขา...
เจ้าเปิดช่องให้เราเสี่ยง
เจอข้อกล่าวหาทรยศ ที่เลวร้ายยิ่งกว่า
ทรยศเรื่องอะไรกัน
อย่ามาแกล้งโง่กับข้า ไอ้หนู
ความสัมพันธ์ลึกซึ้งของเจ้า กับเจ้าหญิงเรนีร่าเป็นความผิด
ที่มีโทษถึงขั้นเนรเทศ และประหารชีวิต
ทั้งเจ้า ทั้งนาง แล้วก็เด็ก ๆ ด้วย
มันก็แค่ข่าวลือ
- ที่ศัตรูของเจ้าหญิงปลุกปั่นขึ้น - คนเขามีตานะ ไอ้หนู
แต่ดูเหมือนว่าองค์ราชา จะไม่ยอมรับสิ่งที่ตาพระองค์เห็น
มีแค่เกราะบาง ๆ ของพระองค์ ที่ขวางเจ้ากับเพชฌฆาตเอาไว้
พ่อที่จงใจตามืดบอดเพื่อลูกตัวเอง
ข้าก็อยากให้พ่อข้า ตามืดบอดอย่างนั้นบ้าง
หลายปีมานี้ ข้ายังไม่ทำอีกเหรอ
แต่วันนี้
เจ้ากลับทำร้ายอัศวินราชองครักษ์ อย่างโจ่งแจ้งเพื่อปกป้อง...
ท่านมีเกียรติของท่าน ข้าก็มีเกียรติของข้า
ไว้บรรเทาปวดเจ้าค่ะ เจ้าหญิง
"นั่นไง เจ้าหมี หมีเอ๋ยหมี ขนสีดำและสีน้ำตาล"
- ขอบใจ - อีกวันสองวันท่านก็จะดีขึ้น
เมื่อน้ำนมแห้งแล้ว
"'เทศกาลหรือ' เจ้าหมีเอ่ยถาม 'แต่ข้าเป็นหมี
มีขนสีดำและสีน้ำตาล คลุมไว้ทั่วร่าง'"
"เส้นทางทอดยาวจากนี่ถึงนั่น"
"เด็กชายสามคน แพะและหมีเต้นรำ ร่วมกันร่ายระบำ..."
เมียที่รัก
เจ้าหญิง
ข้าสะดุดล้ม
- หายไปไหนมา - เที่ยวกับคาร์ล ไม่ได้บอกเหรอ
เจ้าปวดมากหรือเปล่า
น้ำนมน่ะ...
ทำให้อกบวม...
จะว่าอะไรไหม เซอร์คาร์ล ข้ามีเรื่องจะคุยกับสามี
ได้สิ เจ้าหญิง
สงครามส่อแววจะปะทุ ที่สเต็ปสโตนอีกแล้ว เรนีร่า
กลุ่มไตรประมุขก่อตัวใหม่ จากการผูกมิตรกับดอร์น
พวกนั้นซุ่มโจมตีเรือขนสินค้า
คาร์ลไปรบที่นั่น เขาให้ข้าดู...
เขาให้ข้าดูถุงไพลิน เม็ดใหญ่เท่าลูกวอลนัต
ฉกมาจากโจรสลัดที่เขาฆ่า
อยู่เฉยมานานปี นี่เลยที่ข้าต้องการ
ไปเสี่ยงภัยสักหน่อย
สงครามของจริง ที่จะทำให้เลือดข้าสูบฉีดอีกครั้ง
เขาบอกว่าที่นั่นมีนายพลไทรอช คนหนึ่ง... ตัวใหญ่ยักษ์ เห็นว่านะ
เจ้านั่นย้อมเคราเป็นสีม่วง และสวมชุดกระโปรงของผู้หญิง
อาจจะแค่ไม่กี่เดือน
จะได้กลับสู่ทะเล
จะบ้าเหรอ
รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น...
ตอนเจ้ามัวกระดกเอลอยู่ ที่ฟลีบ็อตท่อมและทำอะไรอีกบ้างไม่รู้
ข่าวลือชั่วร้ายไล่ล่าเรา เลนอร์
มันตามเรามาติด ๆ แล้ว
คำถาม...
เรื่องชาติกำเนิดของลูก ๆ เรา
คำพูดส่อนัยต่ำช้าน่ารังเกียจ
คำพูดส่อนัยงั้นเหรอ
นั่นลูกของเรานะ
ลูกเจ้ากับข้า
พ่อแท้ ๆ จะไม่ทิ้งพวกเขาไปตอนนี้
เพื่อดื่มเหล้าเมายาในทะเลแคบ
กวัดแกว่งดาบ ขยิบตาเกี้ยวลูกเรือตัวเอง
ข้าเป็นอัศวิน
และนักรบ
แล้วข้าก็สวมบทบาทที่นี่อย่างซื่อสัตย์
ร่วมสิบปี
- เจ้าติดหนี้ข้า... - ไม่มีใครติดหนี้เจ้า
สิบปีที่ผ่านมา เจ้าเอาแต่สุขสำราญในราชสำนัก
ซื้อม้าพันธุ์ดีที่สุด
ดื่มด่ำไวน์หายากยิ่ง หลับนอนกับเด็กหนุ่มร่านราคะ
มันเป็นข้อตกลงของเรา ข้าไม่ได้บ่นว่าเจ้าเลย
แต่...
เจ้าจะทิ้งฐานที่มั่น ตอนพายุโหมกระหน่ำไม่ได้
ลูกเรือที่ฉลาดจะหนีเมื่อพายุก่อตัว
งั้นก็ได้ ข้าจะขอสั่งเจ้า
ในฐานะเจ้าหญิงและรัชทายาท
เจ้าได้รับบัญชาให้ประจำ อยู่ที่คิงส์แลนดิ้ง ข้างกายข้า
นี่ก็แปดปีแล้วนะ ลูกรัก
- ครึ่งหนึ่งในนั้นทำไม่ได้เลย - ทำอะไร
ฟักไข่
พวกเขาจะให้ข้าอยู่ไหม
ใครจะให้เจ้าอยู่เหรอ
เจ้าชายแห่งเพนทอส
แม่ไม่เข้าใจ
เขาต้องการท่านกับท่านพ่อ
เบล่าด้วย
เพราะพวกท่านมีมังกร
การผูกสัมพันธ์กับมังกร มีมากกว่าหนึ่งวิธีนะ
แม่ไม่มีมังกรสักตัวจนอายุ 15 ปี
มาตอนนี้แม่ขี่เวก้าร์ มังกรตัวใหญ่ที่สุดในโลก
เส้นทางของเจ้ายากกว่า มังกรของเบล่าเกิดมาเพื่อนาง
แต่หากปรารถนาเป็นผู้ขี่ เจ้าต้องเรียกร้องสิทธิ์นั้น
พ่อเจ้าก็คงจะพูดแบบเดียวกัน
ท่านพ่อเมินข้า
เขาทำดีที่สุดแล้ว
เลนอร์ส่งสารมา
เรนีร่าคลอดลูกชายอีกคนแล้ว
พี่เจ้าได้บอกไหมว่าเด็กคนนี้
ก็หน้าตาบังเอิญละม้ายคล้ายคลึง
ผู้บัญชาการหน่วยพิทักษ์เมือง เข้าอีกคน
ดูเหมือนเขาจะละเรื่องนั้นเอาไว้
ข้าคิดถึงพี่ชาย เดม่อน
ข้าว่าท่านก็ด้วย
ข้าคิดถึงไวน์รสเข้มของเวสเทอรอส
มันอาจเป็นที่พึ่ง ให้ลืมเลือนอะไร ๆ ได้สักพัก
น้ำอำพันชั้นเลวที่ดื่มกันอยู่นี่...
ท่านไม่โหยหาบ้านบ้างเหรอ
ไม่
- ข้าไม่เชื่อหรอก - เจ้าจะเชื่ออะไรก็แล้วแต่
ท่านสรรเสริญ ความดีงามของเพนทอส
แต่กลับไม่สนใจมันเลย
หากสนท่านคงไปเที่ยวในเมืองแล้ว
แต่นี่กลับขลุกตัวอยู่ในห้องสมุด
อ่านประวัติราชามังกรผู้ล่วงลับ
ที่ท่านอ้างว่ามรดกของพวกเขา ไม่มีอิทธิพลเหนือท่าน
ไม่ยักรู้ว่าข้าถูกเฝ้ามองอยู่ตลอด
ท่านไม่หลับไม่นอน
มีเจ้าตามหลอนทุกฝีก้าว ข้าจะหลับยังไง
ข้ารู้ว่าท่านผิดหวังกับชีวิต
ข้าเองก็อาจไม่ใช่ชายา ที่ท่านปรารถนาไว้
เลน่า...
ข้าไม่เจ็บปวดหรอก
ข้าทำใจได้แล้ว
แต่ท่านเป็นได้มากกว่านี้ เดม่อน
ชายที่ข้าแต่งงานด้วย เป็นได้มากกว่านี้
ลอร์ดแบล็กวู้ดจึงโต้แย้งว่า
พวกแบร็กเค่นแอบย้าย หินเขตแดนกลางดึก
แล้วปล่อยม้าไปกินหญ้าในทุ่งเขา
ทำไมไม่แจ้งเรื่องนี้ กับลอร์ดโกรเวอร์
เขาอับจนปัญญาจนยุติ ข้อพิพาทเรื่องหินไม่ได้หรือไง
ได้ยินมาว่าลูกชายลอร์ดโกรเวอร์ เป็นผู้ครองริเวอร์รันตัวจริงแล้ว
เขาเป็นคนตระกูลทัลลี่
ยังไงก็เป็นปัญหาของทัลลี่อยู่ดี
ข้าเห็นด้วย
งั้นไปต่อเลยไหม ทุกท่าน...
แต่พวกแบร็กเค่นกับพวกแบล็กวู้ด
จะหาข้ออ้าง ให้อีกฝ่ายได้นองเลือดอยู่ดี
เพราะฉะนั้นต้องไปดูปัญหานี้
ชาวบ้านน่าจะรู้เส้นเขตแดน ที่ขีดแบ่งเอาไว้หลายรุ่น
แบบนั้นก็ง่ายอยู่
แน่ล่ะ
เซอร์ไทแลนด์
เราควรหารือเรื่องปัญหาล่าสุด ที่เกิดขึ้นในหมู่เกาะสเต็ปสโตน
เราจะมีวันจบ เรื่องที่เฮงซวยนั่นสักทีไหม
ถ้าถามข้า ข้าว่า พวกแบล็กวู้ดเป็นฝ่ายได้เปรียบนะ
เราไปเรื่องสเต็ปสโตนแล้ว ลอร์ดบีส์บูรี่
ส่วนไตรประมุข ก็ได้ดอร์นเป็นพันธมิตรใหม่
ข้าหวังว่า การเจรจาของเรากับซันสเปียร์
อาจโน้มน้าวให้พวกเขาเห็นเหตุผล
การไว้ใจพวกมาร์เทล ก็มีแต่จะผิดหวัง
ว่าแต่เจ้าชายเดม่อนไปอยู่ที่ไหน
หรือต้องให้ข้าเรียกว่าราชา
เหมือนที่เขาให้สมญาตัวเอง หลังชนะศึกที่นั่น
ครั้งหนึ่ง
นั่นมันสิบปีก่อน ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่อยู่ป้องกันดินแดนเลย
เราต่างหากที่ไม่ไปป้องกัน
ทั้งที่ควรมีการสร้างป้อมปราการ
หอยืนยาม ตั้งกองเรือรบ
และส่งทหารไปตั้งฐานที่มั่น
เราจ่ายไม่ไหวหรอก
ทรัพย์สินในท้องพระคลังมีมาก แต่ใช่ว่าจะไม่มีวันหมด
เราต้องคำนึงถึง ความเสียหายต่อราษฎร
- ข้าเห็นด้วย - สงครามทำให้เสียหายได้มากกว่า
แต่เรากลับหละหลวม จนปีศาจตัวเดิมโงหัวขึ้นมาได้
จบแค่นี้เถอะ
ได้
เดี๋ยว
ข้ามีเรื่องอยากจะพูด
นั่งลงก่อน
ข้ารู้สึกได้ถึง...
ความขัดแย้ง...
ระหว่างครอบครัว ช่วงหลังมานี้ ราชินี
หากข้าทำสิ่งใดให้ขุ่นเคือง ข้าก็ขออภัยด้วย
แต่เราเป็นตระกูลเดียวกัน
และในอดีตก่อนนั้น เราเป็นเพื่อนกัน
เจเซริส ลูกข้า จะสืบบัลลังก์เหล็กต่อจากข้า
ข้าเสนอให้หมั้นหมายเขา กับเฮเลน่าลูกท่าน
ให้เราเป็นทองแผ่นเดียวกัน เป็นการถาวร
- ให้พวกเขาปกครองไปด้วยกัน - เป็นข้อเสนอที่ชาญฉลาดมาก
นอกเหนือจากนี้ หากไซแร็กซ์ออกไข่อีกรุ่น
เอม่อนด์ลูกท่านจะได้เลือกด้วย
เป็นการแสดงไมตรีจิตจากเรา
เรนีร่า..
นรกแท้
ลูกรัก ไข่มังกรเป็นของขวัญที่วิเศษ
ราชากับข้าขอบใจสำหรับข้อเสนอ เราจะนำไปใคร่ครวญ
ท่านต้องพักแล้ว สามี
ได้
จิ้งจอกพูดจาหวานหูนัก เมื่อถูกหมาล่าเนื้อต้อนให้จนมุม
นางพูดจากใจ
นางหมดหนทางน่ะสิ
คงรู้สึกว่ากำลังจะไม่มีแผ่นดิน ให้เหยียบยืน
แล้วยังหวังให้เราเพิกเฉย ต่อการกระทำผิดของนาง
หวังให้ข้ายกลูกสาว คนเดียวให้แต่งกับ...
ลูกชายธรรมดาสามัญของนาง
มันเป็นข้อเสนอที่ดีนะ ราชินี
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
จบเรื่องบาดหมางแบบเด็ก ๆ นี่ซะ
จับมือกันให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม
ท่านจะทำอะไรก็ทำเลย สามี
ตอนที่ข้าลงหลุมไปแล้ว
อลิเซนต์...
อลิเซนต์
ข้าไม่อยากได้ผ้าห่ม
หัตถ์ราชา ฝ่าบาท
- องค์ราชาพักผ่อนอยู่ - ข้าจะพบเขา
ก้มไปข้างหน้าที
ข้าโดนตามจู้จี้ไม่หยุดเลย ไลโอเนล
เหลือเชื่อที่ข้ายังเข้าสุขาลำพังได้
ฝ่าบาท
ที่มามีกิจธุระอะไร ลอร์ดไลโอเนล
ฝ่าบาท ข้ารู้สึกว่า...
ข้าขอลาออก จากตำแหน่งหัตถ์แห่งพระราชา
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้
ฮาร์วิน ลูกชายข้าทำตัวน่าอัปยศ
ไม่ช้าหญิงปากตลาดทุกนาง ในคิงส์แลนดิ้งจะนำไปโพนทะนา
ที่เจ้าหนุ่มฮาร์วินบันดาลโทสะ เป็นเรื่องแย่ นั่นก็จริงอยู่
แต่เขาก็โดนไล่ออก จากหน่วยพิทักษ์เมือง
นั่นเป็นบทลงโทษที่เพียงพอแล้ว
ขออภัย ฝ่าบาท มันยังไม่พอ
เจ้ารับใช้ข้าอย่างซื่อสัตย์มานาน หลายปี เป็นหัตถ์อีกสิบปี
คำแนะนำของเจ้าก็ปราดเปรื่อง ไร้ผลประโยชน์ส่วนตน
ซึ่งตรงกันข้ามกับคนอื่น ๆ ทั้งหมด
ทรงกรุณานัก
แต่มีเงามืดปกคลุมบ้านข้า นับวันยิ่งแผ่ความมืดมน
จนข้าไม่อาจรับใช้พระองค์ ได้อย่างซื่อตรงอีกต่อไปแล้ว
เงามืดอะไรกัน
บอกมา ถ้ามันจะมืดมนถึงปานนั้น
ใช่ ท่านต้องอธิบายเหตุผลมา ให้เข้าใจแจ่มแจ้ง
ข้าบอกไม่ได้
งั้นข้าก็ยอมรับไม่ได้
- สามีที่รัก... - ข้าบอกว่าไม่
- หากพระองค์ทรงยืนกราน - ถูกแล้ว
เจ้าจะต้องรับใช้ราชสำนักต่อไป
ถ้าเช่นนั้นข้าจะขอลา พาลูกชายออกจากราชสำนัก
เพื่อส่งกลับไปยังที่มั่น ของครอบครัวที่ฮาร์เรนฮัล
เขาเป็นทายาทข้า...
สักวันจะเป็นลอร์ด ผู้ครองปราสาทแห่งฮาร์เรน
ถึงเวลาอันควรแล้ว ที่เขาต้องกลับไปทำหน้าที่
ไปได้
จะไม่ช่วยข้าหน่อยเหรอ
ข้าถือวิสาสะลงมือกินก่อน ฝ่าบาท
มันดูจะผิดบาปอยู่ หากปล่อยให้พายเย็นชืด
ท่านทำถูกแล้ว ลอร์ดลาริส
แน่ล่ะว่าท่านไม่ได้ห่วง เรื่องบาปกับไวน์
กินเนื้อไม่แกล้มไวน์ก็บาปเหมือนกัน
ข้ามีหน้าที่รายงานเรื่องราว ที่เกิดขึ้นภายในปราสาท
แต่คืนนี้พระองค์ทราบ ข้าไม่ทราบ
องค์ราชาได้พูดคุยกับพ่อของข้า
เขาพยายามจะขอลาออก
ข้าก็คิดอย่างนั้น
เกียรติของเขาเหมือนหินโม่ ที่ล่ามคออันภาคภูมิของเขาเอาไว้
น่าสนใจที่บอกว่า "พยายาม"
สามีข้าไม่ยอมรับน่ะสิ
แสดงว่าเขาสารภาพ ความผิดของพี่ข้าไม่สำเร็จ
ที่ระเบิดอารมณ์ในลานซ้อม
ก็เท่ากับพี่ท่านสารภาพ ความจริงจนหมดเปลือกแล้วล่ะ
ความจริงมีหลายรสชาติ ฝ่าบาท
พระองค์หวังเหรอว่าองค์ราชา จะเนรเทศธิดาที่รัก หรือถึงกับ...
ทัลย่า ไว้ก่อน
มันเป็นความเต็มใจจะมืดบอด
องค์ราชาน่ะ
ฝ่าบาทเองก็คงเป็น หากเจอแบบเดียวกัน
ไม่เป็นแน่
ลอร์ดไลโอเนลจะพา เซอร์ฮาร์วินกลับฮาร์เรนฮัล
เพื่อดูแลที่มั่นของเขา ระหว่างที่เขาทำหน้าที่หัตถ์ต่อไป
แต่หัตถ์ราชามีจุดอ่อน จากการกระทำของลูกชาย
พ่อข้าไม่อาจให้ คำแนะนำกษัตริย์อย่างไร้อคติได้
เสียใจที่สุดก็ตอนนี้ที่พ่อข้าไม่อยู่ด้วย
เขาไม่ลังเล ที่จะพูดความจริงกับกษัตริย์แน่
- ถ้าอ็อตโต้ ไฮทาวเวอร์เป็นหัตถ์ - องค์ราชินี ทรงพูดไม่ได้หรอกว่า
บิดาพระองค์ จะเป็นกลางได้ในเรื่องแบบนี้
ไม่ แต่เขาจะอยู่ข้างข้า
ทั้งคิงส์แลนดิ้ง ไม่มีใครอยู่ข้างข้าเลยหรือไง
ตรงหน้าข้า รวมผู้กล้าที่ไม่ธรรมดาไว้จริง ๆ
ทั้งฆาตกร...
พวกเบี่ยงเบน...
ผู้ทรยศต่อราชสำนัก
จากความผิดที่ก่อ พวกเจ้า ต้องโทษประหารด้วยการแขวนคอ
ต้องการอะไรจากเรา
ข้าพร้อมจะหยิบยื่น ความปรานีให้กับเจ้า
หากเจ้าพร้อมจะแลกสักหน่อย
- เบ่งเลย ท่านหญิง - เบ่ง
เบ่งเลย เบ่ง
- ท่านต้องเบ่ง - เบ่ง
ต้องเอาเด็กออกให้ได้
เบ่ง
เร็วเข้า เบ่งอีก
ท่านต้องเบ่งเดี๋ยวนี้ ท่านหญิง
เบ่ง
ข้าก็สุดปัญญาแล้วจริง ๆ
เด็กไม่ยอมคลอดออกมา
โธ่ หญิงกล้าของข้า
ข้าขออภัยยิ่ง เจ้าชาย
เราอาจใช้วิธีเปิดครรภ์
ใช้มีดผ่านำตัวทารกออกมา
แต่ข้ารับรองไม่ได้ว่า เด็กจะรอดหรือไม่
แล้วแม่เด็กจะรอดไหม
ไม่
เวก้าร์
เลน่า
เป็นเด็กดีกับแม่นะ
ไว้มีโอกาสข้าจะมาเยี่ยม
แต่นั่นก็อาจจะอีกสักพักเลย
เจซ
ข้าจะกลับมา
ข้าสัญญา
เมื่อเราพบกันใหม่ ข้าจะกลายเป็นคนแปลกหน้า
เจ้าหญิง
เราจะใช้อีกาส่งจดหมายหากัน น่าสนุกออกนะ
ฮาร์วิน สตรองเป็นพ่อข้าหรือเปล่า
ข้าเป็นลูกนอกสมรสเหรอ
เจ้าคือทาร์แกเรี่ยน
มันสำคัญแค่ตรงนี้
ขอคุยหน่อย
เขาไปแล้วสินะ
อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว เราต้องไป
แล้วข้อเสนอของเจ้าล่ะ เจซกับเฮเลน่าอีก
ข้าถูกบ่อนทำลาย
โดนเอาไปพูด พวกเขาซุบซิบเรื่องข้าตามทางเดิน
แต่ข้าจะปล่อยไปแล้ว
ไปดราก้อนสโตนใช่ไหม
เราน่าจะไปเมื่อหลายปีก่อน
แล้วตำแหน่งของเจ้าล่ะ
เจ้าพูดมาตลอดว่า หากไปจากราชสำนัก
นางจะใช้คำหวานเป่าหูบิดาเจ้า
ลูกเรือที่ฉลาดย่อมหนีเมื่อพายุก่อตัว
เลนอร์
พาเขาไปด้วย
เราต้องรวมกำลังให้ได้มากที่สุด
ท่านพ่อ
ข้าจะไหม้แล้ว
- ฮาร์วิน - ข้าจะไหม้แล้ว
ฮาร์วิน
ลูก ๆ จะเป็นอะไรได้ นอกจากความอ่อนแอ
ความโง่เขลา
สิ่งไร้ประโยชน์
เราคิดเองว่าจะใช้พวกเขาโกง ชัยชนะจากความมืดมิดอันยิ่งใหญ่ได้
เราจะดึงดันไปตลอด ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ราวกับว่าพวกเขาจะป้องกัน ไม่ให้เรากลายเป็นเถ้าถ่านได้
แต่เพื่อพวกเขา
เรายอมเสียสละสิ่งที่ไม่ควรสละ
เราอาจรู้ว่า สิ่งใดเป็นสิ่งที่ควรกระทำ
แต่ความรักฉุดรั้งเอาไว้
ความรัก...
คือความหายนะ
ใช้ชีวิตโดยไม่มีภาระผูกพันจะดีที่สุด
หากถามข้า
พวกเขาตายเหรอ
ฝ่าบาทก็เคยได้ยิน เรื่องเล่าขานของฮาร์เรนฮัล
สร้างด้วยอหังการของฮาร์เรน จอมทมิฬเพื่อเป็นอนุสรณ์ความยิ่งใหญ่
โลหิตผสมกับปูนก่อ
ว่ากันว่ามันเป็นที่ต้องคำสาป
ว่ากันว่ามันจะพิพากษา ทุกคนที่ผ่านประตูเข้าไป
ไม่ ท่าน... ท่านพิพากษา
ราชินีประสงค์มา
ข้าแผ่นดินที่ไหน จะไม่หาทางสนองให้สมปรารถนา
ข้าว่าตอนนี้ พระองค์เขียนสารหาบิดาเถอะ
ลาริส...
ข้าไม่ได้ประสงค์สิ่งนี้
ข้าแน่ใจว่า พระองค์จะตอบแทนข้า...
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม