‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.
‫فصل اول — قسمت هفتم ‫«دریفت‌مارک»
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: aManOfWar@
‫امروز گرد هم آمده‌ایم...
‫تا بانو لینا از خاندان ولاریون را...
‫به دریای ابدیت، ‫ یعنی بارگاه خدای سفیدگون بسپاریم.
‫که تا ابدیت تحت حفاظت وی باشد.
‫اکنون که او آماده‌ی این سفر می‌شود...
‫دو فرزند دختر از وی به جای می‌ماند.
‫هرچند که مادر از این سفر باز نمی‌گردد...
‫اما آن‌ها توسط پیوند خونی‌شان ‫ تا به ابد از از یک‌دیگر حمایت خواهند کرد.
‫در خون ما نمک جریان دارد.
‫و خون ما خروشان است.
‫خون ما خالص است.
‫و نباید هیچ‌گاه آرام بگیرد.
‫برادرزاده‌ی عزیزم...
‫باشد که باد موافقی به قدرت اراده‌‌ات...
‫و امواجی به آرامی روحیه ات...
‫و آخرتی به به پرباری ‫ نیکی‌ات از تو استقبال کند.
‫از دریا آمده‌ایم...
‫و بدان برخواهیم گشت.
‫پدرت رو ندیدی؟
‫دخترعموهات مامانشون رو از دست دادن.
‫بد نیست بری بهشون تسلیت بگی.
‫یه نفر هم باید به من تسلیت بگه.
‫- جیس. ‫- باید می‌رفتیم هارن‌هال...
‫که برای ارباب لایونل و ‫ سر هاروین سوگواری کنیم.
‫خوبیت نداره.
‫خاندان ولاریون با ما نسبت دارن، ‫ولی استرانگ‌ها نه.
‫به من نگاه کن.
‫متوجه‌ای؟
‫دستان مشغول بافتن هستند.
‫قرقره‌ی سبز، قرقره‌ی مشکی...
‫اژدهایانی از جنس گوشت و خون.
‫اژدهایانی از نخ می‌بافند.
‫دستان مشغول بافتن هستند...
‫- این به کی رفته؟ ‫- ولی خواهرمونه.
‫- خودت باهاش ازدواج کن پس. ‫- حاضرم وظایفم رو انجام بدم...
‫- یعنی اگر مادر ما رو نامزد می‌کرد. ‫- اگر می‌کرد...
‫باعث تقویت قدرت خاندان می‌شه.
‫خون والریاییمون خالص می‌‌مونه.
‫- دختره احمقه. ‫- همسر آیندته.
‫ولی راستش...
‫یه تفاهم داریم.
‫هردومون چیزهایی رو دوست داریم که ‫پاهای بلند و کشیده‌ای دارن.
‫آهای!
‫- یکی دیگه بده! ‫- اگان...
‫گوشت و خون اژدها، ‫اژدهایانی از نخ می‌بافند.
‫از وقتی که اومدیم، پسر لایونل استرانگ ‫ به شما خیره شده علیاحضرت.
‫نگاه زشتی داره.
‫نگاهش بخاطر غروره سر کریستون.
‫لریس ارباب جدید هارن‌هال شده.
‫هم جایگاه من، و هم های‌تاید...
‫روزی مال تو می‌شه لوسریس.
‫برادرت هم که بدون شک پادشاه می‌شه.
‫سرگرم شورا و جلسات می‌شه.
‫ولی ارباب امواج حاکم دریا می‌شه.
‫متاسفم...
‫علاقه‌ای ندارم.
‫حقته پسر.
‫برای این که من ارباب دریفت‌مارک بشم... ‫همه باید بمیرن.
‫- تسلیت عرض می‌کنم. ‫- ممنونم. ممنونم.
‫مادربزرگ...
‫دوست ندارم دیگه مامانم رو نبینم.
‫برو و دوستت رو بیار.
‫برادر...
‫بچه‌هات خیلی شبیه مادرشونن.
‫این هم مایه آرامشه، هم یادآور غم و اندوه.
‫خودم تجربه‌ش رو داشتم.
‫گاهی اوقات خدایان بی‌رحمند.
‫ولی ظاهرا فقط با تو بی‌رحمانه رفتار کردن.
‫آره.
‫بهتره با ما برگردی بارانداز پادشاه.
‫وقتشه برگردی خونه.
‫خونه‌ی من پنتوسه.
‫- و خونه‌ی بچه‌هام. ‫- دیمون...
‫می‌دونم که بین ما کدورت زیاد بوده...
‫ولی گذشته رو فراموش کن.
‫جای تو در جوار من خالیه.
‫انگار که اصلا بهش تعلق داری.
‫من به هیچ‌جا تعلق ندارم.
‫برادر...
‫بهتون تسلیت عرض می‌کنم شاهزاده.
‫زالو هرچقدر هم که بمکه، ‫شکمش سیرمونی نداره.
‫وقت خوابه.
‫- مامان! ‫- گفتم وقت خوابه.
‫من می‌رم بخوابم اما.
‫می‌خواید که من مراقب ملکه آلیسنت باشم؟
‫نه سر هارولد.
‫وظیفه‌ش با توست سر کریستون.
‫فرمانده.
‫داداش؟
‫برو گمشو بخواب.
‫ می‌خواست برگرده خونه.
‫ولی اون اجازه نداد.
‫دیمون کاری که فکر می‌کرد به ‫ صلاح بود رو انجام داد.
‫آره، ولی به صلاح خودش.
‫لینا باید پیش طبیب‌های خودمون می‌بود.
‫جراحان پنتوس هم به اندازه‌ی پزشک‌های ما...
‫تجربه دارن.
‫سرنوشتش این بوده، ولی دنبال یه نفری ‫که سرزنشش کنی.
‫شاید هم خدایان بخاطر غرور بی حد و مرزمون...
‫تحقیرمون کردن.
‫تاج سلطنت حق تو بود...
‫ولی اون احمق‌ها توی شورای بزرگ ‫به زور ازت گرفتنش.
‫عیبی داره که شوهرت بخواد پسش بگیره؟
‫یه امشب هم که شده تظاهر رو بذار کنار.
‫انگیزه تو برقرار کردن عدالت نیست.
‫جاه‌طلبی خودته.
‫میلت به تاج و تخته.
‫برای خودت هم اگه نشد، ‫برای یه نفر از ترکه خودت.
‫من سال‌ها پیش قید تاج و تخت رو زدم.
‫این تویی که قبول نمی‌کنی ‫بی‌خیال این هدف بشی.
‫حتی الان که هزینه‌ش رو با جان ‫بچه‌هامون می‌پردازیم.
‫اگه برای خودمون میراث جمع نکنیم...
‫پس این زندگی فانی چه ارزشی داره؟
‫هدف تو از زندگی میراثیه که به‌جا می‌ذاری.
‫می‌خوام که دریفت‌مارک به ‫ وارث لینا یعنی بیلا برسه.
‫به یه ولاریون اصیل.
‫حالا که همه اینجان اعلامش کن...
‫این‌طوری به یادگار لینا هم احترام می‌ذاریم.
‫و پسرمون رو ازش محروم کنم؟
‫اون همسر حکمران می‌شه.
‫پسرش روزی بر روی تخت آهنین می‌نشینه.
‫با این کار شایعاتی که پشت سر ‫ اون بچه‌ها هست...
‫چندین برابر بیشتر می‌شه.
‫کسی اینجا نیست همسرم...
‫می‌تونی صاف و ساده، ‫ حقیقتی که واضحه رو بگی.
‫فرزندان رینیرا از خون تو نیستند.
‫ولی بچه‌های لینا هستند.
‫اون‌ها میراثشن.
‫تاریخ خون مردم رو ثبت نمی‌کنه.
‫اسمشون رو ثبت می‌کنه.
‫لینور برای سال‌ها تلاش کرد...
‫ولی الان بی‌مصرف می‌شه.
‫یا حتی بدتر.
‫خودم بهتر از هرکسی می‌دونم که ‫ ازدواج‌مون مسخره‌ست.
‫ولی حداقل سعی می‌کنم که ظواهر رو حفظ کنم.
‫چون چیزهای بیشتری برای از دست دادن داری.
‫آره، از وقتی پدرم من رو وارث نامیده، ‫ همین‌طور بوده.
‫ما سعی کردیم...
‫که بچه‌دار بشیم.
‫تا جایی که می‌تونستیم به ‫وظایفمون عمل کردیم.
‫ولی فایده‌ای نداشت.
‫توش لذتی نبود.
‫لذتم رو جای دیگه پیدا کردم.
‫خواستنی بودن حس خوبی داشت.
‫شنیدم که سر هاروین خیلی...
‫خودش رو وقفت کرده بود.
‫آره، کرده بود.
‫و من هم بهش اعتماد داشتم.
‫باید از برگشتن به روددیار منع‌اش می‌کردم.
‫می‌گن طلسم هارن هنوز بعد ‫فتح هم ادامه داره.
‫خرافاته.
‫خرافاتی که سر آتو و ملکه به خوبی ‫ازش سواستفاده کردن.
‫بعید می‌دونم که آلیسنت ‫انقدر خونسردانه آدم بکشه.
‫همه‌ی ما بیش از اونی که فکرش رو بکنی...
‫توانایی تباه شدن داریم.
‫تباه شدن تو که دور از ذهن نیست.
‫اگه داری بهم اتهامی می‌زنی...
‫بهتره حرفت رو مستقیم بگی.
‫من تنها بودم.
‫- تو ترکم کردی. ‫- گذاشتم در امان باشی.
‫- خیلی بچه بودی. ‫- آره.
‫آره، بچه بودم.
‫ولی ببین بدون تو به چه روزی افتادم.
‫مصیبت کامل.
‫الان وضعیت من خیلی خوبه؟
‫از وضع تو خبری ندارم.
‫دوستش داشتی؟
‫به اندازه کافی خوشبخت بودیم.
‫خب این به نوبه خودش پیشرفت بزرگیه.
‫- متاسفم... ‫- نباش.
‫حداقل حق این رو دارم که بخاطر مرگ ‫ عزیزانم ناراحت باشم.
‫رینیرا...
‫دیگه بچه نیستم.
‫به خواست خودمه.
‫گوه توش.
‫دوهاراس!
‫دوهاراس ویگار! ‫لیکیری!
‫سووس!
‫دوهاراس ویگار! ‫سووس!
‫ایول!
‫جیس، جیس.
‫پاشو جیس. پاشو.
‫- یه نفر ویگار رو دزدیده. ‫- چی؟
‫کیه؟
‫چیکار می‌کنیم جیس؟
‫- خودش بود. ‫- خودم بودم.
‫- ویگار اژدهای مادرمه. ‫- مادرت مرده.
‫- و ویگار هم یه سوار جدید داره. ‫- اون حق من بود.
‫پس باید به دستش میاوردی!
‫بهتره پسرعمو‌هات یه خوک برات پیدا کنن.
‫بهت هم میاد.
‫دوباره نزدیکم بشی می‌دم اژدهام بخورتت!
‫قراره مثل پدرت حین سوختن فریاد بزنی!
‫حرام‌زاده‌ها.
‫پدر من زنده‌ست.
‫خبر نداره مگه نه؟ جناب استرانگ.
‫جیس!
‫فورا تمومش کنید!
‫برید اون طرف!
‫شاهزاده، شاهزاده، بذار ببینم.
‫خدایان رحم کنند.
‫چطور اجازه دادی چنین اتفاقی بیافته؟
‫من جواب می‌خوام.
‫فکر می‌کردم شاهزاده‌ها خواب هستند سرورم.
‫نگهبانی با کی بود؟
‫شاهزاده توسط پسرعموهاش ‫ مورد حمله قرار گرفت اعلی‌حضرت.
‫مثلا قسم خوردید که خانواده من مراقبت کنید!
‫واقعا متاسفم اعلی‌حضرت.
‫گارد پادشاهی تابحال نشده بود که از ‫شاهزاده‌ها در مقابل هم دفاع کنه، اعلی‌حضرت.
‫این که نشد جواب!
‫خوب می‌شه، مگه نه طبیب؟
‫زخمش خوب می‌شه.
‫ولی چشم نابینا شده علیاحضرت.
‫- کدوم گوری بودی؟ ‫- من؟
‫- برای چی می‌زنی؟ ‫- این در مقابل رنجی که...
‫برادرت حین عیاشی‌های تو...
‫کشیده هیچی نبود.
‫معنی این کارها چیه؟
‫بیلا، رینا! چی شده؟
‫چی شده؟
‫جیس؟
‫لوک!
‫ببینم. ببینم.
‫- کار کی بوده؟ ‫- بهم حمله کردن!
‫- اون به بیلا حمله کرد! ‫- دماغ لوک رو شکست!
‫اون اژدهای مادرم رو دزدید!
‫- بسه. ‫- می‌خواست جیس رو بکشه!
‫- کار من نبود! ‫- بسه.
‫پسر من باید قضیه رو تعریف کنه!
‫- اون بهمون گفت... ‫- ساکت!
‫اون بهمون گفت حرام‌زاده.
‫ایموند...
‫بگو که چی شده.
‫- همین الان. ‫- می‌خواستی چی بشه؟
‫پسرت علیل شده، کار پسر اون بوده.
‫- حادثه ناگواریه. ‫- حادثه؟
‫شاهزاده لوسریس توی دعوا چاقو کشیده.
‫می‌خواسته پسر من رو بکشه.
‫پسرهای من مورد حمله قرار گرفتن...
‫و مجبور بودن از خودشون دفاع کنن.
‫بهشون توهین‌ زشتی شده.
‫چه توهینی؟
‫مشروعیت تولد پسرام با ‫صدای بلند زیر سوال رفته.
‫- چی؟ ‫- بهمون گفت حروم‌زاده.
‫پسرهای من بعد من وارث تخت آهنین ‫محسوب می‌شن اعلی‌حضرت.
‫خیلی توهین بزرگیه.
‫باید سرسختانه از شاهزاده ایموند بپرسیم...
‫که این تهمت‌ها رو از کجا یاد گرفته.
‫بخاطر یه توهین؟
‫پسرم چشمش رو از دست داده.
‫بگو ببینم پسر. ‫این اراجیف رو از کجا شنیدی؟
‫همین توهین‌ حین تمرین غوغا به‌پا کرد.
‫- خیلی‌ها شنیدن. چیزی نیست. ‫- ایموند...
‫ازت سوال پرسیدم.
‫برام سواله که سر لینور کجاست؟ ‫مثلا پدر بچه‌هاست.
‫شاید حرفی برای گفتن داشته باشه.
‫آره، سر لینور کجاست؟
‫اطلاعی ندارم اعلی‌حضرت، ‫من خوابم نمی‌اومد...
‫رفته بودم قدم بزنم.
‫گمونم مشغول سرگرمی با سرباز‌هاش باشه.
‫ایموند...
‫من رو ببین.
‫پادشاه ازت سوال پرسیده.
‫این اراجیف رو کی بهت یاد داده؟
‫اگان گفت.
‫من؟
‫تو چی پسر؟
‫این مزخرفات رو از کجا شنیدی؟
‫اگان! حرف راست از دهنت دربیاد!
‫خودمون خبر داشتیم پدر.
‫همه خبر دارن.
‫آخه نگاهشون کن.
‫وقتشه این دعواهای بی‌پایان خاتمه پیدا کنه!
‫با همتونم!
‫ما خانواده‌ایم!
‫حالا از هم عذرخواهی کنید ‫و حسن نیتتون رو نشون بدید.
‫این خواسته‌ی پدر شما، ‫پدربزرگ شما، و پادشاه همتونه!
‫کافی نیست.
‫آسیبی که ایموند دیده دائمیه.
‫«حسن نیت» درمانش نمی‌کنه.
‫می‌دونم آلیسنت، ولی نمی‌تونم ‫ چشمش رو برگردونم.
‫نه، چون چشمش رو ازش گرفتن.
‫- می‌خوای چیکار کنم؟ ‫- باید تاوانش رو پس بدن.
‫می‌خوام که یکی از چشم‌های ‫پسر اون هم کور بشه.
‫- همسرم... ‫- ناسلامتی پسرته ویسریس.
‫از خونته.
‫نذار که خشمت...
‫جلوی قضاوتت رو بگیره.
‫ پادشاه خواهان عدالت نیست، ‫ولی ملکه که هست.
‫سر کریستون...
‫چشم لوسریس ولاریون رو برام بیار.
‫- مامان! ‫- آلیسنت!
‫می‌تونه انتخاب کنه کدوم چشمش باشه، ‫پسر من حق انتخاب نداشت.
‫خوابش رو ببینی.
‫- بس کن. ‫- تو برای من سوگند وفاداری خوردی!
‫سوگند حفاظت خوردم، ملکه‌ی من.
‫آلیسنت، این مسئله تموم شد.
‫متوجه‌ای؟
‫و بهتره بگم که...
‫هرکسی که جرئت کنه مشروعیت فرزندان...
‫شاهدخت رینیرا رو زیر سوال ببره.
‫زبانش رو از حلقش می‌کشم بیرون.
‫ممنونم، پدر.
‫علیاحضرت!
‫آلیسنت!
‫از پادشاه مراقبت کنید!
‫نزدیک نشو!
‫- نکن سر کریستون! ‫- آلیسنت!
‫نکنید!
‫سر کریستون!
‫آلیسنت!
‫نه!
‫تکون نخور کول!
‫دیگه خیلی زیاده‌روی کردی.
‫من زیاده‌روی کردم؟
‫به به جز وظیفه‌م چه کاری انجام دادم؟
‫سعی کردم قلمرو، این خانواده ‫و قانون رو سرپا نگه‌دارم.
‫- درحالی که تو هرکاری دلت می‌خواد می‌کنی. ‫- ولش کن آلیسنت!
‫وظیفه چی می‌شه؟ ‫فداکاری چی می‌شه؟
‫دوباره همه‌ش رو زیرپا گذاشتی.
‫خنجر رو بنداز آلیسنت.
‫حالا هم که پسرم کور کردی.
‫و حتی فکر می‌کنی حق داشتی.
‫خسته شده بودی، نه؟
‫این همه مدت زیر این نقاب درست‌کارانه ‫ مخفی شده بودی.
‫ولی الان دیگه همه خود واقعیت رو دیدن.
‫برام ناراحت نباش مادر.
‫معامله خوبی بود.
‫شاید یه چشمم کور شده باشه...
‫ولی یه اژدها به دست آوردم.
‫تمومش کنید.
‫وزیر اعظم تشریف آوردند علیاحضرت.
‫حرفت رو بزن.
‫چه حرفی رو باید بزنم؟
‫که جوری رفتار کردم که...
‫در شان جایگاهم نبوده.
‫یا هر حرف دیگه‌ای.
‫که خونسردیم رو از دست دادم...
‫به شاهدخت حمله کردم.
‫و دارن شایعه می‌سازن که من دیوانه شدم.
‫کاملا درسته.
‫آبروی خودم رو بردم.
‫و کاری کردم که شوهرم همیشه از اون دفاع کنه.
‫و با این‌حال...
‫تا حالا این روت رو ندیده بودم دخترم.
‫شک داشتم که چنین رویی داشته باشی.
‫- من کار زشتی کردم. ازش پشیمانم. ‫- بازی‌ای که درگیرشیم خودش زشته.
‫و الان برای اولین بار...
‫می‌بینم که برای بردنش مصممی.
‫- رینیرا... ‫- توی روی واقعیش رو می‌بینی.
‫لجاجت پادشاه‌ چه‌ها که نکرده.
‫- الان چی‌کارم می‌کنه؟ ‫- می‌بخشت.
‫چه کاری می‌تونه بکنه؟
‫حالا هم برو پیشش، بگو پشیمانی.
‫بگو پسرت زخمی شده.
‫احساساتت رو کنترل کن.
‫و بهت قول می‌دم که به وقتش پیروز می‌شیم.
‫کاری که ایموند سرکش...
‫با آوردن ویگار به جبهه ما انجام داد.
‫حرف درستی زد.
‫ارزشش هزاران برابر از بهایی که ‫ پرداخت بیشتر بود.
‫زخم خوب می‌شه، ولی جاش می‌مونه.
‫فولان والریایی زخم بزرگی به جا نمی‌ذاره.
‫خدای من.
‫همه خوبن؟
‫بدترین صدمه شکستن دماغ بود.
‫ممنونم طبیب.
‫ما رو تنها بذار.
‫شما هم همین‌طور.
‫به اندازه کافی امروز دردسر درست کردین.
‫چشم مادر.
‫کاش من اونجا بودم.
‫این رو بذار شعار خانوادمون.
‫من با دشمنان وحشتناکی جنگیدم...
‫ولی نتونستم از خواهرم که...
‫دور از خانه رنج می‌کشید مراقبت کنم.
‫- از تو هم نتونستم مراقبت کنم. ‫- بشین.
‫ایموند به پسرهامون گفته حروم‌زاده.
‫من ناامیدت کردم رینیرا.
‫ازدواج ما...
‫من تلاشم رو کردم.
‫پسرهامون...
‫- من دوستشون دارم. ‫- می‌دونم.
‫عمیقا دوستشون دارم.
‫ولی ظاهرا...
‫به اندازه کافی نداشتم.
‫چند باری که با هم خوابیدیم...
‫امیدوار بودم بچه‌های تو رو به دنیا بیارم.
‫شاید اوضاع فرق می‌کرد.
‫از خدایان متنفرم که این‌طوری خلقم کردند.
‫من نیستم.
‫تو مرد شریفی هستی.
‫با نیتی خوب.
‫این خصوصیات کم پیدا می‌شه.
‫ما چند سال پیش یه قراری بستیم...
‫که وظایفمون رو انجام بدیم...
‫و با این‌حال دنبال خوشی خودمون باشیم.
‫ولی گاهی اوقات فکر می‌کنم...
‫امکان نداره این دو همزمان ممکن باشن.
‫سر کارل به زودی به نبرد ‫جزایر استپ‌استون برمی‌گرده.
‫ولی من خودم رو به تو اختصاص می‌دم.
‫به تو و تقویت خاندانمون تا تو ‫برای حکمرانی آماده بشی.
‫پسرهامون رو طوری بزرگ می‌کنم ‫ که شاهزاده‌های قلمرو بشن.
‫- لینور. ‫- لیاقت تو بیشتر از این‌هاست.
‫لیاقت تو یه شوهره.
‫بهشون گفتم که توی کشتی ‫برات شراب فراهم کنند.
‫که بتونی بخوابی.
‫واقعا متاسفم.
‫ویسریس...
‫دیگه بحث کافیه.
‫آتش قدرت عجیبیه.
‫خاندان تارگرین همه‌چیزش رو مدیونشه.
‫با این‌حال هرچیزی که ما دو تا ‫دوست داشتیم رو از ما گرفته
‫شاید ولاریون‌ها حق داشتن.
‫دریا متحد بهتریه.
‫آتش یه زندانه.
‫و دریا یه راه فرارش.
‫جلوی عدالت گرفته شد.
‫شاهزاده جوان...
‫مصدوم شد.
‫عجب خشمی.
‫درسته.
‫اگه برای برقراری عدالت یه چشم می‌خواید، ‫بنده در خدمت هستم.
‫لزومی نداره.
‫ارادت شما از دیدم پنهان نیست.
‫زمانه‌ی خطرناکیه.
‫بدون شک روزی خواهد رسید که به ‫دوستی مثل شما نیاز داشته باشم.
‫نه فقط بخاطر مهارت‌تون، ‫بلکه بخاطر بصیرت‌تون.
‫منتظر اعلام شما هستم ملکه‌ی من.
‫من بهت نیاز دارم عمو.
‫نمی‌تونم تنهایی با سبزها روبرو بشم.
‫بیا پیمان خونی ببندیم.
‫مثل کاری که اگان فاتح با خواهرانش کرد.
‫اگه تو شوهر من و همراه پسرم بشی...
‫نمی‌تونن انقدر ساده ادعای وراثت ‫ من رو به چالش بکشن.
‫ولاریون‌ها از دریا نشات می‌گیرن...
‫ولی ما...
‫زاده آتش هستیم.
‫تقدیر ما این بوده که با هم بسوزیم.
‫تنها درصورتی می‌تونم باهات ‫ازدواج کنم که لینور بمیره.
‫می‌دونم.
‫شنیدم توی استپ‌استون چیکار می‌کنی.
‫سر کارل.
‫می‌گن خیلی مهارت‌ داری.
‫خجالتم می‌دید سرورم.
‫ولی هرچی باشه رعیتی.
‫یه شوالیه بی‌همه چیز... ‫که سلیقه‌ش مثل ارباب‌هاست.
‫سر لینور بهم لطف داشتند.
‫می‌دونستی...
‫اون‌طرف دریای باریک جاهایی هست که...
‫مهم نیست اسمت چی باشه...
‫فقط مهمه که چقدر طلا داری.
‫ازم چی می‌خواید سرورم؟
‫یک مرگ سریع.
‫جایی که شاهد وجود داشته باشه.
‫من نمی‌خوام ستمگر بشم.
‫و بر وحشت مردم حکومت کنم.
‫یه ستمگر فقط به وسیله ‫ وحشت مردم حکومت می‌کنه.
‫اگه از پادشاه نترسن، ازش حساب نمی‌برن.
‫درسته که برای یه ملکه قوی بودن باید ‫عشق و احترام رو ترویج بدی...
‫ولی بنده‌هات باید ازت بترسن.
‫کی راهت داده اینجا؟
‫چرا اومدی توی قصر پدرم؟
‫من همیشه برات ناچیز بودم.
‫من لینور رو دوست دارم.
‫پس این لطف رو در حقش بکن.
‫از این بند رهاش کن.
‫جایگاهت رو فراموش کردی.
‫سرورم، لطفا!
‫به نگهبان‌ها خبر میدم!
‫این کار تنها فرزند باقی مانده...
‫ارباب کورلیس و شاهدخت رینیس ‫ رو از بین می‌بره.
‫و کل قلمرو می‌گن که مصببش من بودم.
‫نه!
‫بذار بگن.
‫نه!
‫چطور گذاشتی این‌طوری بشه؟
‫توی قصر کوفتی خودم؟
‫حرف بزن!
‫حقیقت رو خودمون می‌دونیم، ‫دشمن‌هامون نمی‌دونن.
‫از بقیه توانایی‌هامون می‌ترسن.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: aManOfWar@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.