Johnie Essex, przyszłam się pożegnać.
Chciałam zrewolucjonizować komedię jako pierwsze niebiałe,
sekspozytywne wcielenie Marka Twaina.
Ale wolałam wagarować i bzykać.
Brzmi fajnie, ale takie nie jest.
Jestem bucem.
Zraziłam do siebie wszystkich, ambicję ceniłam wyżej od przyjaźni
i zmarnowałam wszystkie szanse.
Odchodzę więc.
Będę tęsknić za tobą i koleżankami
oraz morzem napakowanych, chętnych facetów.
Ale muszę popracować nad sobą.
Jaki masz gruby kark!
I masz ze dwa metry dwadzieścia.
Gdybyś tu dziś był, śliniłabym się do ciebie.
Przepraszam, Bela Malhotra? Prosiłaś o przeniesienie.
Tak.
Pierwszy rok mnie rozczarował.
Wytrzepałam paru gościom, by się załapać się do magazynu...
Wystarczy i nie możesz się przenieść.
Nigdy nie widziałam tak słabych ocen. Dziewczyna w śpiączce miała lepsze.
Na zachętę.
Musisz zostać i poprawić oceny.
A to nie John Essex, tylko Jacob Meier Yates, zły człowiek.
Zamarzł na śmierć po zjedzeniu swojej rodziny.
Kiepsko dobieram facetów.
ŻYCIE SEKSUALNE STUDENTEK
Co za lato!
Opowiem wszystkim, jak wędrowałyśmy z plecakiem po Europie.
Trudno to nazwać wędrówką.
Miałyśmy szofera i spałyśmy w luksusowych hotelach.
Ale miałam śliczny plecak.
Kocham Vermont.
Liście, góry, syrop klonowy.
Gdyby nie byli socjalistami, mógłbym tu mieszkać.
Świetne miejsce dla lesbijek.
Które kochają podatek od spadku.
Tato, miło, że jesteś, ale nie musiałeś jechać.
Nie przegapiłbym wycieczki z moimi dziewuchami.
I mama radziła mi więcej wychodzić.
Możesz się zatrzymać?
Jasne.
- Wszystko okej? - Tak.
Muszę zadzwonić.
Przepraszam.
Minutka.
Jeśli myślisz, że gada z inną, to się mylisz.
Ja też tak pomyślałem, ale nie warto się dręczyć.
Jako pierwsza z rodziny dotrwałaś do drugiego roku.
Brawo.
Studiujesz dłużej od kuzyna Rona,
którego wywalili za rozsyłanie obcym fotek penisa.
Puchnę z dumy.
Whitney się odzywała?
Ghostuje mnie z powodu Canaana.
Kłótnia o chłopaka nie zniszczy waszej przyjaźni.
- Wszystko się ułoży. - Dzięki, mamo.
Ja chcę poznać Canaana.
W co ty się ubrałeś?
Fajna? Donald Glover miał podobną na rozdaniu BAFTA.
Bardzo opalizuje.
I nie oddycha. Pocę się jak świnia.
Jest źle.
Ale zrobię wrażenie na twoim chłopaku.
Nie ustaliliśmy naszej relacji.
No to partnera czy jak tam dziś mówicie.
- Osobo-przyjaciel? - Nie.
Musimy jechać.
Kocham was!
A lunch?
Canaan miał zobaczyć moją koszulę.
Opowiem mu o niej. Kocham was!
Pokaż nam taniec pożegnalny matki i córki
Idealnie, zaraz to wrzucę.
Już nie powiedzą, że jestem sztywna.
Cieszę się, że mogę ci pomóc w twojej ważnej pracy.
Kocham cię!
Twój drugi rok będzie niesamowity.
Jesteś!
Nie! Ja ją znam!
Napastniczkę?
To nie napaść. Jesteśmy razem w stowarzyszeniu.
Przepraszam.
Po 6 stycznia wystrzegamy się szarżujących blondynek.
Nie szkodzi, kręgosłup wytrzymał.
Pomogę, moja siostro, ale nie "sista".
Powiem wprost: to dziwne, że tu mieszkasz.
Nieprawda. Dom Kappa to luksus i jest bliżej boiska.
- To będzie wspaniały rok. - Dziwię się, że nie mieszkasz z Kimberly.
Lubiłam ją. Zawsze wysyłała mi pinezkę, gdzie się bawicie.
Cóż, my...
- Co się stało? - Nic. Potrzebowałam odmiany.
- Odprowadzisz mnie? - Jasne.
Nie uprzedmiotawiam młodych mężczyzn.
Ale nie mogę oderwać wzroku.
Mamo, przestań. Przypał.
Dobrze, że jesteś. Katastrofa.
Dostałyśmy trójkę.
Cześć, Bela, ja też miałam udane wakacje.
To jest salon, a wszystkie śpimy w małej sypialni.
Do kitu!
- Zajebiście dziwne. - Mamy trzy łóżka.
Niesymetryczne.
Kręci mi się w głowie.
Nie będę spać na piętrowym jak na koloniach.
- Zamawiam pojedyncze. - Przesadzacie.
To po prostu dziwne.
Co z Whitney?
Była naszą Sporty Spice.
Będziemy mniej seksowne. Tęsknię za laską.
Mnie się tu podoba.
Mamy lepszy widok.
Można oglądać ptaki.
Spoko. Bylebyśmy to urządziły.
Jak z tym fotelem, który zamontowałam.
Drugi rok, trzeba się postarać.
- W porządku? - Tak. Później poprawię.
W tym roku ja urządzam wnętrze.
Tak jest.
Odzywała się do was Whitney?
Ze mną nie gada, ale to dziwne, że nie pisze na grupce.
- Jest nowa grupka bez ciebie. - Co?
Byłyśmy u niej w D.C. i jadłyśmy kolację z Kamalą Harris.
- Co?! - Tego nie chciałam jej mówić.
Musicie się pogodzić.
Stresuje mnie to na grupkach.
Bela wrzuca te same żarty, a ja muszę udawać rozbawienie dwa razy.
Próbowałam coś zdziałać.
Pisałam, dzwoniłam, wysłałam filmik, jak gram na ukulele.
Ale nie odpowiedziała, więc pewnie potrzebuje czasu.
Albo zrozumiała, że jest jej bez ciebie dobrze.
Tak mówiła Kamali.
- Rozmawiała o mnie z Kamalą? - Głównie Dougiem.
Też tam był?
Czy tylko ja mam wrażenie, że kilku chłopaków wyprzystojniało?
Chudy Greg przypakował.
Patrzcie na jego klatę.
- Chyba przelecę Niechudego Grega. - Ja też chcę coś ogłosić.
Po głębszej refleksji robię sobie przerwę od komedii.
Nie zostałaś czasem wyrzucona?
Bo mówisz, jakby to był twój wybór.
Masz rację, ale ja jednocześnie postanowiłam się zmienić.
W zeszłym roku byłam straszna: samolubna, leniwa
i zbyt skupiona na seksie.
- Nawet teraz mam rozpiętą bluzkę. - Jestem z ciebie dumna.
Nie jest łatwo dojrzeć swoje wady i chcieć je zmienić.
Dobre wieści.
Przez ciebie wiem, gdzie zaczynali wszyscy komicy z SNL-a,
a przecież jestem popularna.
Byłe osoby pierwszoroczne.
Miło was widzieć...
Frude, wszystko gra?
Nie. Zaraziłem się tropikalnym zapaleniem płuc
i wracam do Szwecji.
Szukam kogoś, kto może mnie zastąpić jako mentora.
To taka ważna funkcja. Kto pocieszy nowych?
Kto będzie im psikał w noski Narcanem?
Ja! Będę mentorką.
Ty... mówisz serio.
Spiszę się na medal.
Zrobiłam wiele błędów. Świetnie się nadaję na mentorkę.
Zwykle to tak nie działa.
Pomogę im uniknąć moich wpadek.
Naprawdę dam radę.
Raz byłam opiekunką na obozie i prawie nikogo nie zgubiłam.
Dobrze, prześlę ci materiały.
Frude, kochamy cię! Ale odejdź od jedzenia.
Spadam. Kupię prezent na przeprosiny dla Whitney.
Myślę o małej, gustownej figurce szopa.
Durnostojka za wygrzmocenie chłopaka?
Już nie byli razem, a my się nie bzyknęliśmy.
Przez całe lato?
Co to za cnotliwa zdrada?
Canaan był w Nowym Jorku, a ja strzygłam psy w swoim mieście.
Próbowaliśmy przez Zoom,
ale mój komp włączał mi filtr z pirackim kapeluszem.
Wymyśl lepszy prezent.
Musicie się pogodzić.
A może zrobię jej coś sama?
Czyli nie. Zastanowię się.
Wyślę ci pomysły. Nie ufam twoim.
Skąd masz tyle krzepy?
Zaczęłaś brać sterydy?
Kiwnij raz na "tak", dwa, jeśli dasz mi coś na porost tyłka.
Wyobrażam sobie głupi ryj Kimberly.
Moim zdaniem jest ładna.
Wiedziałam, że to zadziała.
Wściekaj się, a dotrzemy do rozgrywek krajowych.
Wznowienie.
Powracające niebieskie, nowe żółte.
- Pokażemy im, gdzie ich miejsce? - Wiadomo.
Liczę na ciebie. Nie ćwiczyłam od czerwca.
Ta nowa jest dobra. Na jakiej gra pozycji?
Atakuje ze środka.
Masz konkurencję.
Leighton.
Profesor Tocchini. Gdzie są wszyscy?
To nie topologia algebraiczna i różniczkowa?
Tak, ale tylko ty przeszłaś kwalifikacje.
Uczelnia likwiduje kurs.
Karzecie mnie za to, że tylko ja jestem dobra z matmy?
- Tak. - To posrane!
Tak się cieszyłam na fibracje i wiązki włókien.
Możesz zapełnić okienko innym moim kursem.
Myślałaś kiedyś o roli matematyki w "Hobbicie"?
- Do kogo dzwonisz? - Do naszego prawnika.
Tata i dziadek nie poszli na dwie różne wojny, żeby tu studiować,
więc nie będą zadowoleni.
Chwileczkę. Zatrzymaj się!
Poczekaj!
Możesz też iść na ten kurs na sąsiedniej uczelni.
Essex należy do konsorcjum,
więc zapraszam na zaawansowane zajęcia na UVM.
- Jak to daleko? - Pół godziny...
godzina... półtorej.
Ładne krajobrazy.
Dobrze.
Deszczownica!
Muzyka jak w spa.
Bulgari?
Zabieram.
Cześć.
Zaskoczyłaś mnie.
Chodzę cicho, żeby wiedzieć, co o mnie gadają.
Jestem Blair. Jak ci się podoba Kappa?
Będę tęsknić za kolegą z piętra, który pomylił nasze drzwi z pisuarem.
Ale poza tym nie najgorzej.
Tak się cieszę.
Chciałam z tobą porozmawiać.
To ja zabrałam mydełka i szampony. Tyle luksusu.
Nie byłaś na Bajglowym Poranku, więc muszę ci to wysłać.
Składka na bajgle 80 dolców?
Grałam w piłkę.
Uwielbiamy to, że wymiatasz na boisku,
ale znajdź dla nas czas,
albo dawaj znać z wyprzedzeniem, że cię nie będzie.
Do zobaczenia na herbatce. Będzie super!
Whitney, ktoś do ciebie.
- Cześć. - Cześć.
- Mogę cię przytulić? Chciałabym. - Nie, dzięki.
Nie odpisujesz, więc przyszłam przeprosić.
Brak mi ciebie. Myślałam o tobie całe lato.
Widziałam twoją twarz w pyskach psów i kotów, które strzygłam.
Czego chcesz?
Chciałam cię przeprosić i dać ci to.
Kuferek na make-up.
Spodobał ci się mój, więc może tobie też się przyda.
Jeśli chcesz się przyjaźnić,
trzeba było nie kręcić z moim eks i nie kłamać.
- Że co? - To prywatna rozmowa.
W stowarzyszeniu nie ma tajemnic.
Nigdy nie oczerniam kobiet,
ale jeśli to zrobiłaś, jesteś lachociągiem.
Nieprawda!
Że też miałaś czelność tu przyjść
przepraszać w tych lamerskich jegginsach i dziwnych ekobutach.
Nie są dziwne. Za każdą kupioną parę dają drugą biednym.
Dają bezdomnym brzydkie buty? Spadaj!
Nie jesteś tu mile widziana.
Zostawię kuferek na ganku.
Muszę z tobą porozmawiać.
Już to ustaliłyśmy - sny erotyczne o Kristen Stewart to nie zdrada.
Kto ich nie ma?
Nie o to chodzi.
Chciałam ci powiedzieć, że...
rzucam Essex.
- Żeby pracować dla Carrie Watanabe. - Burmistrzyni Bostonu?
Tak, jest świetna.
I będę bezpośrednio pod nią.
Dlatego wisiałam na telefonie. Dowiedziałam się dziś rano.
Naprawdę rzucisz studia?
Nie po to, by handlować metą.
Takiej pracy bym szukała po dyplomie.
To go najpierw zrób.
- Oszalałaś. - Taka okazja się nie nadarzy.
Po co robić sobie większe długi? Nie wszystkich stać na studia.
- Nie musisz być złośliwa. - Nie chciałam.
Już zdecydowałaś,
więc zabieram się stąd wraz ze swoim przywilejem.
Miłego Bostonu.
Też mi metropolia.
Wyłączają metro na noc.
Witajcie, pierwszoroczni!
Oto wasza mentorka - Bela Boss Bitch Malhotra!
Tak jest!
Dzięki za wstęp.
Żartuję, sama wrzeszczałam.
Nazywam się Bela Malhotra i będę waszą mentorką.
Pomogę wam przetrwać pierwszy rok z troską,
poczuciem humoru i mądrością.
A jestem mega mądra.
Pierwsze pytanie.
Dlaczego nosisz krawat?
Taki styl, przewartościowuję modę męską.
Queery mówią, że to cool.
Ja jestem queer i nie znam nikogo, kto się tak ubiera.
Wspaniale, że jesteś queer.
A to jest modne.
Jestem z New Jersey, a ty?
Z Mayfair w Londynie.
- Szlag. - To prawda, że masz średnią 1,8?
- Skąd wiesz? - Tweetowałaś. Sprawdziłam cię.
Wrzuciłaś zrzut ekranu z podpisem: "Jeden osiem? Raczej jeden owszem!".
Dostałam dużo lajków.
13.
To sporo. Sorki, że nie jestem Ryanem Reynoldsem.
I tym bardziej się cieszę, że jestem mentorką.
Pierwszy rok poszedł mi kiepsko, ale pomogę wam uniknąć moich błędów.
Kto jeszcze?
Nikt?
Nadal ty.
Taylor.
Mogę powiedzieć coś grupie?
Jasne.
Zabrzmię jak zetka, ale trudno.
Moim zdaniem tutejsza tradycja wyznaczania kogoś
do opowiadania o starych dobrych czasach to przeżytek.
Zamykam część spotkania poświęconą krytyce mentoringu.
Wyjmijcie telefony.
Pora skasować ChatGPT.
Najpierw Hillary Clinton, teraz ja. Kobiety u władzy pod ostrzałem.
To nie mizoginia,
tylko uzasadnione wątpliwości co do tego, czy się nadajesz.
Racja, zazdroszczą.
- Nie to powiedziałam. - Na pewno chcesz to robić?
Frude się męczył, a teraz umiera.
Może się pospieszyłam.
Chciałam zrobić pożytek ze swoich błędów.
Rozumiem. Znajdziesz inny sposób.
Fakt.
Może odpalę podcast o tym, co wyprawiamy w college'u.
Pierwszy odcinek o dziewczynie, która sypia z żonatym trenerem.
O mnie? Gadaj o własnych błędach!
Powiedz Frude, że nie chcesz być mentorką, a my w końcu wyperswadujemy ci podcast.
Zrzucasz Alicię? Umacniasz swoją energię alfa-dom-femme?
Pokazujesz, że jesteś matką?
Spasuj ze slangiem LGBT.
Wprawiam się!
Ignoruję Alicię, bo rzuca studia.
- Poważnie? - Zadzwoń i przekonaj ją, by została.
Jest uparta jak osioł.
Jak jej coś odradzę, zrobi to na pewno.
A jak urwę kontakt, zrozumie, że to głupi pomysł.
Czasem najlepiej jest zamilknąć.
To działa?
Faktycznie.
Muszę lecieć. Widzimy się na imprezie 2000.
- Macie już najntisowe stylówy? - Pewnie!
Założę najlepsze stringi Leighton.
Nie ma mowy. Wiesz, że przychodzi Kimberly?
- Pewnie z Canaanem. - Mam to gdzieś.
Byle Kappa jej nie urwały głowy.
Żartujesz, że nie pożyczysz stringów?
Ani trochę.
Przepraszam...
Nie widziałam tu jeszcze tak ładnej dziewczyny.
Czipsa z banana?
Nie, dzięki.
Pyszne są. I bogate w potas.
Twoja strata.
Dokąd jedziesz?
Na uniwersytet w Vermoncie.
Daleko.
Ja wysiadam w West Bolton.
Pracuję tam dla inseminatora koni. Dużo fizycznej roboty.
Wyciągam źrebaki z klaczy.
Wybacz, jestem gadułą.
Jak często będziesz jeździć?
- Trzy razy w tygodniu. - Sporo.
Tak, ale zależy mi na zajęciach.
Nie mam wyboru.
Nie martw się.
Będę twoją kompanką.
Co tylko chcesz wiedzieć, mogę ci powiedzieć. Zrymowałam!
Ważna rada: nie maluj paznokci.
Sporo wybojów.
Dziękuję. Zdrzemnę się.
Świetny pomysł.
Jeszcze daleko.
- Kimberly! - Canaan!
Byłam ciekawa, kiedy dojedziesz.
Ocaliłam dla ciebie najmniej pogniecionego rogalika.
Nie wierzę, że to mówię, ale brakowało mi tych suchych wypieków.
Mnie też.
Przywiozłem ci koszulkę.
"Ja precel Nowy Jork"?
Zabawne!
- Aż tak? - Naprawdę.
Jak dobrze cię zobaczyć.
Nawzajem.
Bez publicznych macanek!
Żartuję, na zapleczu jest polówka, jak chcecie się pomiziać.
- Dzięki, nie trzeba. - Na pewno?
Przebiorę się. Zaraz wracam.
Nie wyobrażałam sobie was razem.
Ale wyglądacie słodko.
Nie ma jak romans międzyrasowy. W realu.
W telewizji wolę, jak trzymają się swoich. Nie wiem czemu.
Dzięki. Bardzo lubię Canaana. Tak się cieszę, że go widzę.
Niesamowite, że jeszcze ze sobą nie spaliście.
To jak supernudny program randkowy.
Dziś mamy trochę czasu sami.
A ja zużyłam groupon mamy na pełną depilację dołu.
- Teraz mi zimno w krocze, nie polecam. - Rozmawiałaś z Whitney?
Próbowałam. Jest wściekła, ale kiedyś mi wybaczy.
Posłuchałaś serca i super - masz Canaana.
Ale twoja przyjaźń z Whitney to przeszłość.
Nieprawda. Byłyśmy tak blisko. Nie zrezygnuje z tego.
Ta relacja przepadła.
To nie jest moja opinia, tylko jedno z przykazań.
Ukradłaś jej faceta, to koniec.
Tako rzecze Mojżesz.
Drugi rok. Powinnyśmy łoić szoty, nie krzywiąc się.
- Damy radę. - Zdrówko. Na trzy...
- Nawet jeszcze nie wypiłaś. - Ale powąchałam.
Dorośnij. To nie ma zapachu... Boże.
Gotowe?
Leighton, wyglądasz tak pięknie, że się rozpłaczę.
Nie chciałam pięknie, tylko mega seksownie.
Jesteś gorętsza od babki z wiadomości.
Jak mnie Alicia zobaczy, nie rzuci studiów.
- A rzuca? - Nie rozmawiałyśmy o tym?
Na lunchu z Whitney.
Miałyście drugi lunch?
Nie cierpię się powtarzać.
Chyba że to historia o Zendayi w windzie.
To było coś.
Obie jechałyśmy na parter.
Wychodzimy?
Mam popitkę na biforek.
Szykujemy się do wyjścia.
Ale to zblendujecie?
Dopiero nałożyłyśmy puder.
Lubię przed wyjściem puścić muzykę, potańczyć, napić się.
- Ktoś dołączy? - Brzmi super.
Ale to kolejne 45 minut.
Spoko. Poczekam na was.
Chyba nie idziesz w tym?
Dlaczego nie?
Nie czytałaś mejla?
Ubieramy się na niebiesko.
Do zdjęcia grupowego.
Chcemy mieć ocean błękitu.
To się będzie gryzło.
Nie chcę znów pobierać opłaty.
Za niewłaściwy kolor ciuchów?
Niestety tak. I retusz zdjęcia.
Dobra, idę się przebrać.
Super!
Ale super!
Fantastycznie.
Późne 90. rządzą.
Myślicie, że DJ puści numer z "Frasiera"?
Pij!
Pójdę przodem, bo mam kółeczka.
Bela, nie!
Kurwa.
Kto mnie popchnie do baru?
Co tam?
Wyglądacie super. Zwłaszcza ty.
- Beznadzieja. - Tak.
Nie cierpię, jak kobiety się kłócą.
Chyba że w reality show.
- Sprawdzisz, co z Whit? - Tak. Na razie.
- Wszystko gra? - Tak.
Chodźmy po drinka.
Dobrze, że już się z nimi nie zadaję.
Są tragicznie nudne.
Może.
Ale niektóre mają głębię.
Whitney, chodź, zasłonisz moje dziwne kolano.
Obowiązek wzywa.
Alicia jest.
- Mam zostać? - W żadnym razie.
Jak wyglądam?
Wspaniale. Krok w lewo i będziesz miała z tyłu światło.
Wiele cię nauczyłam. Dzięki.
Hej?
I tyle? Musimy porozmawiać.
Dzwoniłam trzy razy, nawet na Facetimie, a wiesz, że go nie cierpię.
Podejmuję życiową decyzję
i chcę z tobą pomówić, a ty mnie unikasz.
Przepraszam. Nie chcę, żebyś wyjeżdżała.
Muszę.
Boję się, ale też cieszę.
I chciałabym, żebyś cieszyła się ze mną.
Tym, że wyjeżdżasz?
Bo to dla mnie najlepsze.
Nie przyjechałam uczyć się, od którego piwa mam zgagę, i narobić sobie długów,
tylko odkryć, co chcę robić w życiu - i już wiem. Czy to nie sukces?
Ale co będzie z nami?
- To koniec? - Ja tego nie chcę.
Choć zrozumiem, jeśli tak zdecydujesz.
Kocham cię.
I jadę do Bostonu.
A ten związek będzie trwał, póki go nie zakończysz.
- Nie zamierzam. - Naprawdę?
Zobaczymy, co nam przyniesie los.
Idealnie.
I ja też cię kocham.
Nie kazałam ci odejść?
Nie posłuchałam.
Znajdziemy sobie ustronne miejsce?
Dobry pomysł.
- Cieszę się, że w końcu to zrobimy. - Ja też.
Co u twojej mamy?
Dlaczego o niej mówisz?
Nie wiem, to dziwne. Zapomnij.
Musimy jutro w kawiarni wymienić szczotki do WC.
Co jest grane?
- Nie wiem. Nie czujesz się dziwnie? - Trochę.
Staram się o tym nie myśleć.
Znam cię jako kumpla z pracy, którego lubię i podziwiam,
masz wspaniałe ciało, które budzi pożądanie.
Ale coś mi nie gra.
Tak. Czuję się niezręcznie.
Jak dotknąłem twojej piersi, chciałem zrobić "bip, bip".
A nigdy nie naśladuję dźwięków.
Przede wszystkim nie mogę zrobić tego Whitney.
Tęsknię za nią.
Bardzo.
I gdy myślę o studiach, to głównie o naszej przyjaźni.
Szanuję to.
A śmieszne dźwięki są spoko.
Wiem o tym.
Jak zdjąłeś koszulkę, chciałam powiedzieć "fiu, fiu!".
Jasne.
- Musimy porozmawiać. - Tak?
- Proszę cię. - Nie, nie.
- Wynocha. - Chcę pogadać z przyjaciółką.
- Nie przeganiaj mnie jak kota. - Ja to ogarnę.
Zdzira mówi "co?".
- Nie powiem "co". - Powiedziałaś.
- To się nie liczy. - Nie wyzywaj mojej kumpeli, suko.
Ochłońmy.
A wy idźcie do schowka i się pogódźcie.
Nie wejdę.
To siodło na byka?
Gadajcie. Zamknęłam.
Co?
- Nie łap mnie za rękę. - To manekin.
- Kurwa, co? - Przepraszam cię.
Z Canaanem to koniec.
Nie chodzi o niego.
Byłaś moją przyjaciółką,
a poleciałaś na faceta, który złamał mi serce i mnie okłamałaś.
Zraniłaś mnie.
Masz rację, schrzaniłam.
Nie myślałam o twoich uczuciach.
Jeśli mi wybaczysz, już nigdy cię nie zranię.
Bardzo za tobą tęsknię.
Ja za tobą też.
I jeśli to ważne, nie spaliśmy ze sobą.
Dotknęłam go poniżej pasa tylko raz, przypadkiem,
- odkurzając gablotkę na ciastka. - Nie opowiadaj.
Chciałam, żebyś wiedziała wszystko.
Możemy się pogodzić?
Tak.
I chcę znów z wami mieszkać.
Kappa ciągle czegoś chcą, zwykle forsy.
Byłoby super!
Nie mamy dla ciebie łóżka, ale coś wymyślimy.
Dziewczyny!
Wszystko zostało powiedziane?
Jeśli nie, powiedzcie to sobie teraz.
Chyba wszystko.
Wypuść nas, tu są dziwne rzeczy.
Dobrze.
Brawo. Może będzie z ciebie dobra mentorka.
Już prawie rok 2000!
Dziesięć, dziewięć...
Co się stało?
Wszystko wysiadło?
- Drinki? - Tak!
Leighton.
Wyprawy autobusem do Vermont odpadają.
Nie wytrzymam tygodnia, nie mówiąc o latach.
- Przykro mi. - I tyle?
To ma być jedna z najlepszych uczelni w kraju?
Essex nie jest dla matematyków.
Mogę podpytać kolegę w MIT o przeniesienie.
To MIT?
W Bostonie?
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĘPUJĄ
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Murawska