Kto zjadł mój ostatni mus jabłkowy?
Ty. Jadłaś go rękami, jak się ostatnio upiłaś.
Dobrze wiedzieć.
Słuchajcie, czytałyście dzisiejszą gazetę?
- Gazetę akademicką? - Nigdy nawet nie spojrzałam.
Patrzcie.
Whitney, twojego trenera zwolnili, bo podobno miał romans z zawodniczką.
Poważnie?
Słyszałam o tym, ale nie znam szczegółów.
Smakowita afera. Nadawałaby się do jakiegoś talk-show.
Seksi ten trener? A zawodniczka?
Przyłapali ich na ostrym seksie pod prysznicem?
Chcemy znać każdy szczegół.
To... ja.
- Co? - Poważnie?
To byłam ja.
Skończyliśmy to jakiś czas temu. Tylko nikomu nic nie mówcie.
Jak mama się dowie, zabije nas wszystkie. Chyba nawet nie przesadzam.
Jasne, zrobimy, co zechcesz.
- Dzięki. - Whitney, nie przeczytasz?
Naprawdę nie chcę.
Piszą, że miał wcześniej romans z dziewczyną studiującą na Ithace.
O kurwa.
Nieważne. To już nic nie zmienia.
Pójdę się wykąpać.
DALTON - BYŁA JESZCZE INNA?
Idziesz do biura ds. dyskryminacji?
Alicia mi to doradziła, żeby rozeznać się w temacie.
Dowiedzieć się, co zrobić z tym oblechem i jego krzywym fiutem.
Jak to krzywym?
Czułam go jedynie przez plecy,
ale był jak puszka zupy, tylko miękka.
Może nie wspominaj o kształcie jego fiuta.
Powinnam być całkowicie szczera.
Widzimy się po drugiej stronie.
Powodzenia, Bela. #WszystkieKobiety.
A co z tobą? Jak się czujesz po tej sprawie z Nico?
Jakoś żyję.
Cholera. Nie gadałyście o tym?
- Mam sobie pójść? - Nie.
- Porozmawiajmy. - Jasne. Ja zacznę.
Ukrywałam to przed tobą, co było słabe.
Na przyszłość będę bardziej otwarta.
Nie dostałam infekcji przez siedzenie na mokrym krześle.
Tylko przez częsty seks z twoim bratem.
Przerażająca wizja.
Niezbyt miło było dowiedzieć się,
że wszyscy ukrywają przed tobą jakiś wielki sekret.
- Powinnam była ci powiedzieć. - Owszem.
Wtedy ostrzegłabym cię, żebyś z nim nie spała,
bo już ma dziewczynę.
Słuszna uwaga.
Twój brat jest przystojny, ale słabo wychowany.
Czemu mnie to mówisz? Nie jestem nim.
Przynajmniej przespałaś się z gościem, który jest poza twoim zasięgiem.
Nie chcę brać stron.
Mówię tylko prawdę.
Był jak puszka zupy?
Mówię o tym w razie, gdyby trzeba było identyfikować jego penisa.
Jak na policyjnej konfrontacji.
Oczywiście. Odnotuję to.
Co teraz? Skontaktuje się pani z Ryanem?
Kiedy da pani znać moim surowym hinduskim rodzicom?
Muszę ich ostrzec i może prewencyjnie uciec z kraju.
A może macie coś w stylu programu ochrony świadków?
Jeśli tak, to jestem zainteresowana.
Nie wybiegajmy tak w przyszłość.
To nasza pierwsza rozmowa.
Będziecie musiały złożyć pisemne oświadczenia.
Na ich podstawie zdecydujemy,
czy potrzebna jest interwencja, by chronić całą społeczność akademicką.
Jeśli tak nie będzie, to wy zdecydujecie, czy kontynuować dochodzenie.
Na razie radzę wam
unikać spotkań z Ryanem.
Zróbcie sobie przerwę od Catullana.
Nie. Wie pani, jakich zaległości w budowaniu więzi towarzyskich
narobi kilka dni nieobecności?
Myślałam raczej o kilku tygodniach.
Tygodniach? Czyli to pewne.
- Nie ma pani pojęcia o świecie komedii. - Nie mam z tym problemu.
Dlatego ciągle się spóźniałam, obijałam się w pracy
i niszczyłam sobie życie.
A co się okazało? Ten kutafon grał na dwa fronty.
- Wrzucaj na niego! - Tak!
Ale rób to w okolicy spieniacza do mleka.
Kilka razy prosiłem, żebyś go umyła.
Robi się. Przepraszam.
Wkurzam się, kiedy mówię o Nico.
Nigdy cię takiej nie widziałem. To nawet urocze.
- Jak Nemo wkurzający się na tatę. - Zrobił ze mnie totalną idiotkę.
Nie wiem, czy cię to pocieszy, ale do ciebie pasuje jakiś milszy gość.
Ktoś o imieniu Eugene albo Glenn.
Gość, który lubi grać w planszówki
i nosi buty New Balance albo szorty bojówki.
- W skrócie kujon. - Właśnie tak.
Zrozumiałaś. Umów się z kujonem.
Uczysz się do egzaminu?
- Co to, test próbny? - Nie patrz na to.
To prawdziwy egzamin.
Wykorzystasz go?
Tak, ale z przymusu. Tylko w ten sposób nie obleję.
Inaczej cały mój plan na życie legnie w gruzach,
bo będę miała D z jednego przedmiotu.
On cię przyłapie. Nie jesteś typem potrafiącym ściągać.
- Właśnie, że jestem. - Kłamiesz. Nie jesteś.
Ten egzamin potrwa trzy godziny.
Nawet jeśli znasz podstawy ekonomii, a ty ich nie znasz,
to nie zapamiętasz tylu odpowiedzi.
- Mam swój chytry plan. - Chytry plan?
Co chcesz... Nie, wiesz co? Nawet mi nie mów.
Tylko proszę, nie ściągaj. Nie uda ci się to.
- Uda. - Już teraz cała się pocisz.
To nie pot.
- Nie wiem, co to. - Jasne.
- Co tam? - "Co tam"? Poważnie?
Przespałeś się z moją koleżanką, a ja wyszłam na idiotkę.
- Zadowolony? - Możesz mówić ciszej?
- Maya jest na górze. - Jezu, jesteś okropny.
Rozumiem, że jesteś zła.
Ale co miałem zrobić? Napisać z pytaniem,
czy mogę puknąć twoją współlokatorkę?
Nie sądziłam, że muszę mówić,
że nie powinieneś pukać moich współlokatorek. Ale powiem.
Nie pukaj moich współlokatorek.
Jest załamana. Nie przywykła do takich gości.
Wiesz, jaki chłopak ją odwiedził?
- Wyglądał jak koza. - Czego ode mnie chcesz?
Nie wiem. Nie bądź takim chujem i porozmawiaj z Kimberly.
- Dobrze. - Dzisiaj.
- W porządku. - W cztery oczy.
- Świetnie. - Dobrze.
Nico? Jesteś na dole?
Tak, coś ogarniam. Zaraz przyjdę.
Jesteś jednym z większych oblechów w mojej rodzinie.
Nawet wujek Mark jest lepszy.
Przeproś ją. Dzisiaj.
Mamy szansę pokazać, co wcześniej ćwiczyłyśmy
i co mamy już wypracowane.
Damy radę. Dostosujemy się.
Jesteśmy świetną drużyną. Tylko...
Patrz.
Możecie mnie posłuchać?
Biorę za wszystko pełną odpowiedzialność.
Zrobiłam największą głupotę życia. Totalnie nawaliłam.
Zwolnili oboje trenerów, a my zostałyśmy zupełnie bez wsparcia.
Pewnie stracimy przez to szansę, o którą tak walczyłyśmy.
Nie naprawię tego. Ale mam nadzieję, że mi wybaczycie.
To nie twoja wina.
Właśnie że tak. Chyba że ktoś jeszcze z nim sypiał,
co w sumie jest możliwe.
To Dalton do tego doprowadził. Jest starszy i był twoim trenerem.
To obrzydliwe i nieakceptowalne.
Poza tym nie ukrywajmy, gość nie należał do najbystrzejszych.
Nie.
Zawsze po wyjściu z toalety miał na spodniach plamę po sikach.
To prawda.
Możemy już iść na trening?
Jebać.
- Żadne z nas się nie dostało. - Żadne?
Tyle się napracowaliśmy i nic.
- No jasne. - Naprawdę nikt?
Miałem ochotę rozerwać garnitur.
Tak, jak Hulk.
Nie wiem, co robić.
Nie pozwolę, żeby Ryanowi uszło na sucho,
ale chyba nie chcę wciągać w to administracji.
Czemu nie? Zasłużył na to.
Nie chcę przez to przechodzić.
Mnie też będą wypytywać i obserwować.
Ma rację. Może nie warto tego zgłaszać.
- Dzięki. - Poważnie?
- Serio? - Wiem, że to słabe.
Ale Bela ma trochę racji.
Czasem kobiety, które coś zgłoszą, przechodzą przez piekło.
Nie słuchaj jej. Gość cichaczem zaatakował cię fiutem.
Musi za to zapłacić. Przeciągnij go po urzędach.
Zaraz, może najpierw powinnaś poradzić się
kogoś starszego z Catullana.
Wszystkie opcje brzmią stresująco.
Pożyczyć ci piłeczkę relaksacyjną?
Ostatnio sporo jej używam, więc trochę oklapła.
Cześć. Późno już.
Wiem, moje współlokatorki mają masę problemów.
Ale chciałam cię zobaczyć.
Jak trzyma się Bela?
Najadła się żelków przed śniadaniem.
Nie wiem, czy to dobrze. Chyba nic jej nie będzie.
Co tam masz?
Chcesz mi wynagrodzić, że nie dopuszczasz mnie do swojego życia?
Właściwie to tak.
Kupiłam jedno z tych sklepowych ciast, które z jakiegoś powodu lubisz.
Są smaczniejsze niż takie drogie.
To nieprawda. Ale jeszcze cię naprostujemy.
Poprosiłam, żeby napisali lukrem: "Przepraszam, że jestem taką suką",
ale chyba sieć Stop & Shop ma zakaz pisania przekleństw.
Spróbuj w Price Chopper. Te sklepy to dziki zachód.
Tak zrobię.
Może gdzieś jutro wyjedziemy?
Gdzieś, gdzie możemy być sobą? Może nawet tam przenocujemy?
Brzmi nieźle. Mam propozycję.
Ja nas zawiozę i wybiorę miejsce, a ty zapłacisz za paliwo,
jedzenie i nocleg, bo ja jestem biedna.
- Umowa stoi. - Idealnie.
Pokaż to tanie ciasto.
Tak jest. Czy to minionek?
Nie, to autobus szkolny. Nie, minionek.
Powodzenia na meczu wyjazdowym. Na pewno dobrze wam pójdzie.
Dzięki. A tobie powodzenia na egzaminie.
Dzięki, przyda się.
- Mogę skorzystać z toalety? - Egzamin dopiero się zaczął.
Mam infekcję dróg moczowych, która się zaostrza.
Jednym z objawów jej moczopęd, bardzo bolesna sprawa...
Na przyszłość wystarczy powiedzieć, że to kwestia zdrowotna.
Dziękuję, że zgodziliście się spotkać.
Możemy się streszczać?
Mam bilety na maraton Kurosawy w kole filmowym.
Jasne. Chodzi o to...
że Ryan tak jakby mnie napastował.
Boże. Mówisz poważnie?
Tak. Kilka tygodni temu zabrał mnie do pokoju,
włączył pornosa i oglądał go przy mnie.
Co było dziwne, ale olałam to.
Ale kiedy składaliśmy pakiety tekstów,
zrobił coś gorszego.
Tak?
Powinniśmy słuchać tego sami?
- Nie powinno być świadków? - Co zrobił?
- Przycisnął mi erekcję do pleców. - Erekcję?
- Co, kurwa? - Eric, wyluzuj.
To poważne oskarżenie.
Zgadzam się. Dlatego musimy wyluzować i pozwolić Beli mówić.
Przykro mi, że to się stało. Wszystko w porządku?
Tak. Byłam w biurze ds. dyskryminacji, ale nie wiem, czy to zgłosić.
Byłaś już w administracji?
- Eric, proszę. - Nie chcę być w to zamieszany.
Szczerze mówiąc, to nie wiem, czy jest o co robić aferę.
To brzmi jak nieporozumienie.
Może Bela powinna to wyjaśnić z Ryanem.
Zrobił to też Carli. Pokazał jej fiuta.
- Co? - Dlatego odeszła.
Znam Ryana od lat.
To nie typ osoby, która ociera się o innych
swoim penisem we wzwodzie.
Przykro mi. Nie mogę w to uwierzyć.
Wiesz, że kobietom powinno się wierzyć?
Tak, zwykle wierzę. Cały czas wierzę kobietom.
Ale to co innego.
Następnym razem po prostu napisz maila.
Daj jakieś ostrzeżenie, nim zaczniesz rzucać oskarżeniami.
Chryste.
Dobrze zrobiłaś.
Jasne. Dzięki.
Daj jakąś wskazówkę, dokąd jedziemy.
Stresuję się, kiedy nie mogę dobrać stroju do okazji.
Serio? Mam wrażenie, że ten strój jest dosyć wszechstronny.
Chyba że jedziemy do luksusowego hotelu.
Alicia, jeśli śpimy w hotelu, muszę się przebrać.
Obiecuję, że to nie luksusowy hotel.
Zarezerwowałam uroczy pokój przy lokalnej pasiece.
Bardzo rustykalne miejsce. Można nawet spać w stodole.
Boże, brzmi genialnie. Do kiedy można odwołać rezerwację?
- Szukasz hoteli? - Tak.
To mi się podoba.
Może mniej rustykalnie, ale jest telewizor. Pooglądamy Bravo.
Widzę łóżko. Tyle mi wystarczy.
A co z tymi atrakcjami Vermontu, które chciałaś mi pokazać?
Nagle przestały mnie interesować.
Połóż się na plecach.
- Uwielbiam twoje ciało. - Nie przestawaj.
Serio zamówiłaś już room service?
Nie, poprosiłam o dodatkowe ręczniki. Proszę zostawić pod drzwiami.
Kurwa.
Manny, jestem!
Nie przejmuj się.
Po prostu bardzo chciałam to wygrać.
To był dla nas najlepszy sezon od jakiejś dekady,
a to głównie dzięki tobie. I mnie.
Ale przede wszystkim tobie. Za rok dojdziemy na sam szczyt.
Co?
Kurwa mać.
Dzień dobry.
Chyba będę nosić ten szlafrok na co dzień.
Czuję się jak seksowny baron narkotykowy.
Dokąd wybierzemy się najpierw?
Widzę dużo podmiejskich barów
i browar z zawodami w rzucaniu siekierą.
Niezłe połączenie.
Wrzuciłaś to na social media? W tle widać moją torebkę.
Jest rozmazana.
Uwaga skupia się na mnie i moim zajebistym szlafroku.
Usuniesz to?
- Poważnie? - Tak. To moja torba od Saint Laurent.
Ludzie ją rozpoznają i domyślą się, że śpimy w jednym pokoju.
Leighton, przesadzasz.
Ledwo ją widać. Nikt nie przybliży, żeby sprawdzić, czyja to torebka.
Bo masz masę znajomych, które kupują markowe torebki?
Bela polubiła zdjęcie. Mówię serio, usuń to.
Dobrze.
- Usunę. - Dziękuję.
Przysięgam, to prawda. Stan Lee miał cameo w Kapitan Marvel.
Miałby się pojawić w filmie z 2019 roku, chociaż umarł w 2018?
Jak widać, zupełnie nie czaisz, jak wygląda produkcja filmu.
Canaan?
Przepraszam, pani się zgubiła? Nie mieszka tu pani.
To akademik dla ludzi, którzy odpowiadają na SMS-y.
Przepraszam, że nie odpisywałam.
Miałam osobiste przejścia, ale chyba już po wszystkim.
- Rozumiem. - Jesteś zły?
Czy jestem zły?
Nie, przecież dałaś mi bardzo oględne i wymijające wyjaśnienie,
czemu mnie olewałaś.
- Więc między nami spoko. - Whitney.
Nie możesz nagle przyjść i oczekiwać, że on będzie wyczekiwał twojego powrotu.
- Ma alternatywy. - Racja.
Sporo szpetnych alternatyw, ale zawsze coś.
Jasne. Przepraszam. Powinnam była do ciebie napisać.
W porządku. Właśnie, słyszałem o meczu.
Przykro mi, ale w sumie to dobrze, że temat piłki nożnej jest zamknięty.
Będziesz miała więcej czasu dla mnie.
- Googlowałeś mnie? - Nie, przeczytałem na ESPN.
Chociaż musiałem długo scrollować.
Kobiecy sport nie pojawia się na górze strony.
- Zdecydowanie nie. - Chodź.
Co to miasteczko może nam zaoferować na kolację?
Myślałam o kurczaku z sieciówki.
Chyba musimy to skończyć.
Co?
Nie mogę spotykać się z kimś nieujawnionym.
Mam dość ukrywania się.
Mam wrażenie, że wciągasz mnie ze sobą do szafy.
Już przez to przechodziłam. Nie chcę się cofać.
A co ze mną? Jeszcze nie jestem gotowa.
Właśnie. Może nigdy nie będziesz. W jakiej pozycji mnie stawiasz?
Uwierz mi, rozumiem to.
Ciężko mi było zrobić coming out przed babciami w Wielkanoc,
ale zrobiłam to i od razu poczułam się dużo lepiej.
Nie podoba mi się idea coming outu.
Nie wiem, po co ogłaszać światu,
z jakimi ludźmi lubię sypiać. Nie chcę, żeby to mnie definiowało.
- To cię nie definiuje. - Właśnie że tak.
Wpisz nazwisko w wyszukiwarkę.
Jeśli ten ktoś jest homo, to będzie pierwsza podpowiedź.
Orientacja staje się twoją główną cechą. Nie chcę tego. Lubię siebie, jaką jestem.
Nie chcę robić z tego kwestii politycznej
i czegoś, co zmieni moje zachowanie, wygląd, sposób mówienia i zainteresowania.
Opisujesz mnie.
Za wszelką cenę chcesz uniknąć zostania mną.
Naprawdę mi na tobie zależy.
Lubię...
Ale chcę z tobą być otwarcie albo w ogóle.
Czyli to koniec.
Teraz Eric naprawdę mnie nienawidzi. Nie powinnam była nic mówić.
Myślę, że dobrze zrobiłaś. Człowiek zawsze żałuje, że milczał.
Może to jeszcze nie ten etap,
ale daj znać, kiedy będziesz gotowa zemścić się na tym zboku.
Z przyjemnością ci poasystuję.
Bela.
Cześć. To Eric, redaktor Catullana.
Nie dzisiaj, degeneracie. Zabieraj fiuta, nim go obetniemy.
Właśnie. Dzisiaj ci się dostanie, gnoju.
Czekajcie. To Eric, ten drugi redaktor. Ryan to ten przystojny.
- Co, do chuja? - Przepraszam. To był długi dzień.
Nieważne. Możemy porozmawiać sami?
Jasne.
- Zaproponujesz mi coś do picia? - Nie.
Zrobiłem notatki, nie chcę namieszać.
"Moja pierwsza reakcja była fatalna.
Jako redaktor i miejscami nieobyta i nierozważna osoba przepraszam.
Źle się zachowałem.
Wierzę ci i podejmę stosowne działania".
Dzięki, Eric.
No dobrze. Spadam stąd.
Pachnie tu jak w sklepie ze świeczkami.
Leighton.
Co tam?
Nic. Spaceruję sobie zupełnie bez powodu.
- Ja tak samo. - Po co ci ten bagaż?
Planowałam wyjazd, ale zmieniłam zdanie.
- W porządku? - Tak.
- A u ciebie? - Tak samo.
- Rozmawiał z tobą Nico? - Nie.
Serio? W ogóle się nie odezwał?
Dobra.
- Wracasz do domu? - Nie. Najpierw muszę gdzieś wstąpić.
- Cześć, co tam? - Nico cię zdradza i to bardzo.
Napisy: Natalia Kłopotek