- Ściągałaś? - Nie jesteś kujonką?
Sama nie wiem. Jest?
Ściąga na egzaminach i chce się bzykać na biurku wykładowcy.
- To prawda. - To chyba niegrzeczna dziewczyna.
Mam spotkanie z dziekanem i komisją dyscyplinarną,
na którym muszę się wybronić, bo mnie wyrzucą.
Jasna cholera. Mocno porąbało ci się życie.
- Bela. - Ona ma rację.
Wszystko będzie dobrze. A jeśli nie...
- To co? - Nie wiem, dobra?
Myślałam, że wtrącicie się z czymś pocieszającym.
- Boże. - Już.
Spokojnie, skupmy się na pozytywach.
Skończyła się sesja,
a dziś idziemy na super imprezę z motywem "wszystko, tylko nie ciuchy".
Tak.
Ja zrobię gustowną, ale bardzo skąpą sukienkę
z taśmy ostrzegawczej. Ostrzegam, będzie widać mięcho z pośladów.
Nie mów przy jedzeniu o mięchu z pośladów.
Leighton, ależ jesteś spięta.
Robię ankietę. Czy "mięso z pośladów" brzmi odpychająco, czy atrakcyjnie?
- Mnie odrzuca. - Brzmi słabo.
- Dzięki. - Dobra. Patrzcie, idzie Nico.
- Zapytam go. - Wygląda na wkurzonego.
Leighton, musimy porozmawiać.
- Jestem zajęta. To nie może poczekać? - Nie. Chodź.
Przepraszam na chwilę.
- Idziemy podsłuchiwać, nie? - No raczej.
Nie miałaś prawa mówić tego Mai.
Zdradzałeś dwie moje znajome. To nie ja źle postąpiłam.
Nie rozumiem, czemu mi to robisz.
Błagam. Nikt nic ci nie robi. Sam to sobie zgotowałeś.
Ja tylko to zakończyłam.
Okropnie mi z tym, że kłócą się o mnie.
Chyba nie chodzi tylko o ciebie.
Bo przeleciałeś Kimberly!
Jasne, w dużym stopniu chodzi o ciebie.
Co ty możesz o tym wiedzieć?
Nigdy w życiu nie spotykałaś się z nikim na poważnie.
Byłaś podjarana Corym, ale po jednej randce go olałaś.
Bo był nudny.
Widziałeś jego konto na Insta? Wrzuca same zachody słońca.
Myślicie, że skończyli? Nic nie słyszę.
Zrobiło się cicho.
Właśnie przyszłyśmy.
Przepraszam, że moja dłoń czegoś dotknęła.
- Wszystko słyszałyście? - Nie, mają tu grube drzwi.
Kłamią. Wszystko słyszałam z kibla.
- Eric? - Tutaj.
- Na pewno chcecie tu być? - Tak.
Co się dzieje?
- Wiemy, co zrobiłeś Beli. - I Carli.
Nie mam pojęcia, o co chodzi.
- Nic nie zrobiłem. - Zrobiłeś.
Napastowałeś nas obie i dobrze o tym wiesz.
Możesz się dalej zarzekać,
ale my wierzymy im i podjęliśmy już decyzję.
Wyrzucimy cię.
Zaraz. Przystopujmy trochę.
Wierzycie jej, a nie mnie?
- Dziewczynie od ośmiu lasek? - Zrobiłam ich sześć.
Kogo obchodzi, ile zrobiła lasek?
To nie podważa jej wiarygodności.
Wiesz, że bym tego nie zrobił.
Czyli dwie różne kobiety wymyśliły to,
żeby bez powodu cię pogrążyć?
To nie ma sensu.
Nie zignorujemy tego. Decyzja podjęta.
Nie możecie mnie wyrzucić.
- Jestem współredaktorem. - Tak?
Chyba byłeś.
- Już wiem, czemu mnie zaprosiłaś. - Wykorzystuję cię dla twojego ciała.
Co z tym zrobisz?
Dam się wykorzystać.
Zdejmuję bluzkę.
Przepraszam.
Trochę dziwnie uprawiać seks w pokoju Kimberly.
- To jej ten wielki stanik? - Nie zwracaj na niego uwagi.
Popatrz na mój.
Tak, świetny ten stanik.
Zdjąć go?
- Człowieku. - Przepraszam. Dziwnie się czuję.
To porąbane uprawiać seks w pokoju współpracownicy.
Jej pluszak się na mnie gapi.
- To Penny. - Nie mów, jak się nazywa.
Whitney? Jesteś?
- Boże. - Co?
To moja mama.
- Co? - Ja pierdolę, jest tu.
- Ubieraj się. - Jasne.
- Nie musisz rzucać. - Kurwa.
Ja jebię.
Mamo, co tu robisz? Myślałam, że promujesz książkę.
Bo tak jest. Ale postanowiłam wpaść i zapytać cię o to.
Skończyłem instalować antywirusa. Powinien działać.
Masz bluzę tył na przód.
Mamo, to Canaan. To...
- Do zobaczenia. - Tak.
Kimmy, słonko. Świetnie trafiłaś.
Patrz, kto przyszedł. Twoja nauczycielka, pani Jarvis.
- Dzień dobry. - Nie widzę jej.
Czwarta alejka. Mocno kaszle. Na mokro.
- Tato, musimy porozmawiać. - Wszystko dobrze?
Zrobiłam coś złego.
Cokolwiek to jest, możesz mi powiedzieć.
Nieważne, co zrobiłaś, nigdy nie będę tobą zawiedziony.
Zostałam przyłapana na ściąganiu. Być może mnie wyrzucą.
- Chryste panie. - Przepraszam, tato.
Wiem, że nawaliłam. Nie bądź na mnie zły.
Oczywiście, że jestem zły. Co to ma być? To nie w twoim stylu.
- Wiem. - Co sobie myślałaś?
Nie myślałam, w tym rzecz. Jestem taka głupia.
- Nie wiem, jak powiedzieć mamie. - Nie mów jej.
Zachowajmy to dla siebie. Całkowicie ją to rozstroi.
Kimmy, nie zawsze musisz być idealna.
Ja na pewno nie jestem.
Pamiętasz, jak postawiłem prochy dziadka na dachu samochodu i odjechałem?
- Kocham cię, tato. - Ja ciebie też.
Musisz jakoś to odkręcić.
Zobaczymy.
Czemu przyjechałaś bez zapowiedzi?
Mogłaś zadzwonić.
Ty też mogłaś dać mi znać,
że w twojej drużynie wybuchła wielka seksafera.
Zdziwiłam się, że słyszę to od Carla, nie od ciebie.
Carl, co ty?
Dobrze, mamo, ale tylko marnujesz swój czas.
- Wszystko jest dobrze. - Wcale nie.
- Trener molestował zawodniczkę. - Jezu, nikt nikogo nie molestował.
To było dwoje dorosłych. A teraz to przeszłość, wyrzucili go.
Nie wierzę, że zadam ci to pytanie,
ale nie mówisz mi nic o własnym życiu. Czy to byłaś ty?
- Nie. - To kto?
Chcę być pewna, że nic jej nie jest.
Co jej powiedziałaś?
SZUKAM: TYLKO UJAWNIONE DZIEWCZYNY
Jeff, ostatni raz powtarzam. Teksty o twojej kuzynce nie są śmieszne.
- Nikt nie zna tej Emmy. - Jest straszną koniarą.
- Coś może w tym być. - Nic w tym nie ma.
Bela, twój tekst o Frankensteinie
odkrywającym w Izraelu swoje żydowskie korzenie był niezły.
Resztę proszę o przesłanie na jutro dwóch propozycji.
Dodajcie w mailu nową współredaktorkę, Evangeline.
Chwila. Zapomniałeś wspomnieć, że to pierwsza redaktorka w historii.
No dalej.
Zuch dziewczyna.
Chcę tylko powiedzieć,
że chujowo obeszliście się z Ryanem.
Zresztą z paroma innymi osobami też.
Jeśli chcesz bronić sprawców napastowania, może też powinieneś odejść.
Nie ma potrzeby nikogo więcej wyrzucać.
To było słowo przeciwko słowu.
Słowo Ryana nie trzymało się kupy.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Mówi laska, która na tym skorzystała.
Kurwa, jaja sobie robisz?
Uspokójmy się i wróćmy do sedna spotkania.
- Ja wyjdę. - Zostań, on powinien iść.
Nie, pójdę. Wybrałam Essex ze względu na Catullana.
Ale to był słaby wybór. Przez te dwa miesiące nazwano mnie dziwką,
robiono sobie ze mnie rasistowskie żarty i przystawiono mi fiuta do pleców.
Jeśli tak wygląda Catullan, to chyba sobie odpuszczę.
Słuchaj, co chcę powiedzieć komisji dyscyplinarnej.
Moje oświadczenie będzie chwytające za serce,
przemyślane i miejscami zabawne. Opowiem im, kim jestem
i czego nauczyło mnie to doświadczenie.
Co za nuda. Nie pojawiaj się z pustymi rękami.
Jeśli mają ci odpuścić, musisz coś im sprezentować.
- Słodycze? - Dowody.
Ukradłaś test z domu Thety, tak?
Nie sądzisz, że komisję zainteresują doniesienia
o masowym procederze ściągania, który toczy naszą piękną uczelnię?
- Powinnam nakablować? - Tak. Broń siebie, nie ich.
Willow będzie udawać laskę hetero?
Na pewno się uda.
Któraś chce mój strój na imprezę "wszystko, tylko nie ciuchy"?
- Ja nie idę. - Co?
Nie idziesz z nami?
Wyciągnęłaś Whitney na imprezę karaibską, chociaż miała mononukleozę.
- Miałam płyn w płucach. - Bela, musisz iść. Wszystkie idziemy.
Nie mogę, moja dusza cierpi. Umarły moje marzenia o karierze komiczki.
Będę nudną naukowczynią szukającą leku
na wrażliwe jelito czy coś.
- Nie pierdol, idziesz. - To tylko impreza.
Nieprawda.
Wykradnę kopie testów z szafki w Thecie
i oddam je do komisji dyscyplinarnej.
O kurwa.
Co? To typowa strategia przestępców z wyższych sfer.
Dorastałam na Upper East Side, więc wiem, że to sama prawda.
Strasznie się stresuję. Chcę, żebyście tam ze mną były.
Wchodzę w to, nie może mnie to ominąć. Chodźmy wykraść parę testów.
Która owinie mi to wokół tyłka?
- Żadna. Błagam. - Ona o tym marzy.
Potem zaczęliśmy się całować w jego aucie.
Nie tylko całować. Były też macanki.
Nie musisz zdradzać wszystkich szczegółów.
Nie. Chcę, żeby to wybrzmiało.
- Odebrał mi cnotę. - Jezu, zrobiło się zbyt osobiście.
Ma rację. Nie chcę przekraczać granic.
Jeśli czegoś ci trzeba, daj znać.
Muszę się po tym pozbierać, ale powoli mi się udaje.
Senator Chase. Możemy zrobić sobie zdjęcie?
Oczywiście. Carl?
Zrób nam zdjęcie, tylko pod dobrym kątem.
Odebrał ci cnotę?
Wiem, jestem w tym świetna. Może przejdę na studia teatralne?
Jesteś zaskakująco dobra. Dzięki, że się zgodziłaś.
Dopiero się rozkręcam.
Kiedy twoja mama wróci, postaram się rozpłakać.
Zdrówko!
Bela, co to było?
Marchewkowy sznaps. Był w promocji.
Nic dziwnego, jest ohydny.
- Mnie smakował. - Co nie?
Nadal czuję go na języku.
Tak jest. Pooglądamy dziś trochę fiutów z profilu.
Oby moja mama nie przyszła.
Naprawdę uwierzyła, że to Willow z nim sypiała?
Ja prawie uwierzyłam.
- Cześć, zdziry. - Co?
- Boże. - Genialny strój.
Dzięki. To 320 kondomów ze studenckiej świetlicy.
Mam zamiar wszystkie dziś zużyć.
Zaczynając od ciebie. Cześć.
Zamówimy po dwa shoty, udając, że to dla znajomych?
- Tak. - Super.
- Przepraszam? Cześć. - Co?
Może to zabrzmi dziwnie, ale obserwuję cię cały wieczór.
Jestem tu od sześciu minut.
To najlepsze sześć minut mojego życia.
Jesteś naprawdę uroczy i wszystko to robi świetne wrażenie.
- Ale nie jestem zainteresowana. - W porządku.
Skoro odrzucasz coś takiego, to jakie ty masz właściwie standardy?
Gość miał ośmiopak.
- Rozumiem. Dziękuję. - Kocham mięśnie brzucha.
Dziękuję.
Pogadamy o poniżającym przeżyciu, jakim było przedstawienie cię mojej mamie?
Nie. Nigdy o tym nie wspominajmy.
- Kobieta przesadza. Przepraszam. - Według mnie nie przesadza.
Przerwała promocję książki, żeby się tobą zająć.
Bardzo się o ciebie troszczy.
- Nie chcę ci psuć nastroju. - Dobra, dobra. Zabalujmy.
Bela, możemy pogadać?
Wszystko dobrze? Jak skończyło się spotkanie w Catullanie?
- Przerwali je, kiedy wyszłaś. - Wszyscy są na mnie źli?
Po twoim odejściu pogadałam z Jo i też postanowiłyśmy zrezygnować.
- Poważnie? - Tak.
Miałaś rację. Tam jest okropnie.
Za maksymalnie dwa tygodnie
Jeff dostanie załamania nerwowego i wróci do Connecticut.
Jakim cudem dopiero teraz zatrudnili do redakcji pierwszą kobietę?
O tym chcemy porozmawiać.
Chciałybyśmy utworzyć z tobą nową grupę komediową.
- Tylko dla kobiet. - Co myślisz?
Zajebiście.
Tak.
Chcę to zrobić, ale boję się, że będą problemy.
Zrób to teraz.
Nie patrzy. Robi coś innego.
- Chodźmy. - Tak.
Szybko.
To impreza. Wszędzie kręcą się ludzie.
Nie umiem tak. Nie jestem jak Tom Cruise.
- Są. - Bierz i uciekamy.
Kurde, dlatego wybrałaś taki strój?
- Umiem planować. - Jasne.
Cholera.
Co jest, kurwa?
- Co robicie? - A na co to wygląda?
Zostawię was.
Robisz to, bo jesteś na mnie zła?
- Przyłapali mnie na ściąganiu. - Serio?
- Cholera. - Jest niefajnie.
Chciałam oddać je komisji, żeby uratować swój tyłek.
- Zrób tak. - Serio?
Jeśli dzięki temu cię nie wyrzucą, to warto spróbować.
Dzięki.
Przydałaby się też taśma.
Pozwolił ci zabrać egzaminy?
- Tak. - Ale super.
Zaskakująco jak na niego.
Jezu, to Eric. Bardzo mnie dzisiaj wsparł.
Poczekajcie. Eric.
- Bela? Co ty masz na sobie? - Taśmę ostrzegawczą.
To widzę.
- Co tam? - Słabo.
Musiałem ostatecznie zerwać z moim najlepszym przyjacielem.
Będę musiał się wynieść z jego mieszkania, a do tego Catullan stracił
najlepsze komiczki.
- Kiepski dzień. - Brzmi sensownie.
- Gdzie zamieszkasz? - Nie wiem.
- Poproszę ojców o kasę na czynsz. - Ojców?
Tak, mam dwóch ojców.
- Fajnie. - Naprawdę tak uważasz?
- Tak. - W sumie jest fajnie.
Muszę iść, znajome czekają.
Może się kiedyś spotkamy?
- Tak. - Super.
Jezu, zamarzam.
Przepraszam, że bez zapowiedzi.
- Mogę wejść? - To słaby pomysł.
- Czemu? Masz gościa? - Nie.
- Po prostu to słaby pomysł. - Dobrze.
Przyszłam tylko...
żeby powiedzieć ci...
że za tobą tęsknię.
Byłoby fajnie, gdybyś odparła, że ty też za mną tęsknisz.
Tak jest. Ale chcę to zostawić za sobą.
Nie chcę się cofać.
Nie mogę. Odpuść sobie.
Mam oświadczenie. Jest dosyć długie.
Na razie nie trzeba. Zaczniemy od pytań.
Oszukiwała pani na egzaminie u profesora Bennetta?
Tak.
Czy profesor Bennett określił,
z jakich materiałów można korzystać podczas egzaminu?
Tak.
A więc wiedziała pani, że robi źle?
Tak.
Te pytania stawiają mnie w złym świetle.
To oczywiste, że złamała pani kodeks honorowy Essex.
- To poważna sprawa. - Wiem, nawaliłam.
Ale ja taka nie jestem.
Nigdy wcześniej nie miałam takich problemów,
ale tutaj ciężko mi sobie poradzić.
Zajęcia są wspaniałe, ale wymagające. Przynajmniej dla mnie.
Chcę się wykazać.
Ale pracuję pięć dni w tygodniu, żeby w ogóle móc opłacić czesne.
Nie chcę robić wymówek ani narzekać na swoją sytuację finansową,
ale nie mają państwo pojęcia, ile poświęciła rodzina, by mnie tu posłać.
Mama sprzedała pianino. To było przykre.
Ale to nic nie szkodzi, tacy już jesteśmy.
Tyle że przez to czuję presję, żeby mieć dobre wyniki.
Wiem, że zrobiłam źle. To się nigdy nie powtórzy.
Nauka na Essex wiele dla mnie znaczy. Nie mogę stracić tej szansy.
Powinnam była zamilknąć po: "To się nie powtórzy".
To się nie powtórzy.
Dziękujemy za pani oświadczenie.
Chce pani coś dodać?
Właściwie to tak.
Chcę cię przeprosić.
Kiedy przeczytałam artykuł, od razu pomyślałam o najgorszym.
- W porządku. - Nieprawda.
Ludzie oceniają każdą moją najmniejszą decyzję.
Dekolt za duży o kilka centymetrów i od razu trafiam na nagłówek w Breitbart.
Przez to traktuję cię bardziej surowo, a to niesprawiedliwe.
Nie powinnaś ponosić konsekwencji za moją pracę.
- Jesteś grzeczną... - Zrobiłam to. To byłam ja.
Ja byłam tą dziewczyną.
Którą?
Tą od romansu z trenerem.
Poprosiłam Willow, żeby udawała.
- Jest lesbijką. - Co?
Wiem, była bardzo przekonująca.
Wiesz, że nie o to pytam.
Miałaś...
Miałaś romans ze swoim trenerem?
Jak mogłaś to przede mną ukrywać i tak kłamać?
To był błąd, ale byłam w nim zakochana.
Jestem wściekła.
Wiem, że cię zezłościłam. Przepraszam.
- Nigdy... - Nie jestem zła na ciebie.
- Tylko na siebie. - Nie chciałam sprawić ci zawodu.
Jak mogłam do tego dopuścić?
Jestem twoją matką. Powinnam cię chronić.
Ale ty czułaś, że powinnaś to przede mną ukrywać.
Myślałam, że sama to ogarnę.
Nie musisz mi mówić tylko o dobrych rzeczach.
Masz moje wsparcie również w problemach.
Zwłaszcza w problemach.
Słuchaj, mam jeszcze trochę wolnego.
Może wezmę cię do hotelu i trochę porozmawiamy?
- Brzmi dobrze. - Świetnie.
Czyli Willow jest lesbijką?
Wiem, ma talent aktorski.
Jak poszło na spotkaniu? Płakałaś?
Troszkę. A potem bardzo, już w drodze powrotnej.
Kimberly.
- Dałaś im kopie egzaminów? - Tak.
Powinno być dobrze.
Jeśli 22 sezony Sekcji specjalnej czegoś mnie nauczyły,
to tego, że Chris Meloni to ciacho,
a okazywanie dowodów zawsze się sprawdza.
- Mam nadzieję. - Ja też.
Dobrze. Idę się spotkać z Evangeline i Jo.
Gdzie reszta?
Whitney wyszła, a Leighton chyba nadal śpi.
Śpi? Już prawie południe.
Tak.
- Leighton? - Idź sobie, błagam.
- Płaczesz? - Nic mi nie jest.
Co się dzieje?
Spotykałam się z kimś i to zjebałam.
Zjebałam to, bo jestem zjebana.
Nie wiedziałam, że się z kimś spotykałaś.
Nie jesteś zjebana.
Nie znam bardziej ogarniętej osoby.
Jesteś ładna i inteligentna.
Jeśli ten gość cię nie docenia, to jego strata.
Jasne?
Nie płacz. On nie jest tego wart.
To nie facet, tylko dziewczyna. Jestem lesbijką.
Leighton.
Ktoś jeszcze wie?
Nie.
- Jestem w szoku, że mówisz to mnie. - Ja też.
Jestem z ciebie dumna.
Nie chcę tego. To przerażające.
Nie chcę, żeby moje życie się zmieniło.
Rozumiem. Coming out brzmi strasznie.
Tak.
Ale wydaje mi się...
że jeśli chcesz być szczęśliwa, to musisz być sobą.
- Jesteś dobrym człowiekiem. - Ty też.
Zaraz, nie mówisz mi o tym tylko dlatego,
że niedługo mogą mnie wyrzucić?
Nie. Przynajmniej nie świadomie.
Dobrze.
Pamiętacie tego mięśniaka, który wczoraj podbijał do Leighton?
Przekopałam się na jego Insta trzy lata wstecz i znalazłam to.
Boże.
Leighton, musisz go wygrzmocić jak burą sucz.
- Leighton zasługuje na więcej. - Więcej?
- Popatrz na jego miednicę. - Cholera.
Mail od komisji dyscyplinarnej.
Co napisali?
- Nie wyrzucą mnie. - Tak.
Boże.
- Wystraszyłaś mnie. - Super.
Co się dzieje? Nie cieszysz się?
Odebrali mi stypendium.
Będę musiała płacić 23 tysiące za każdy semestr.
Napisy: Natalia Kłopotek