-Onu sen alacaksın, değil mi? -Sen alacaksın sanıyordum.
Ben bırakırım dedim. Ben bırakırım, sen alırsın.
-Ben dün almıştım. -Ben de bırakmıştım. Gördün mü?
Ama alamam. Sana söylemiştim.
Evet, selam.
Bobs, seni annen alacak, tamam mı?
Harika olacaksın. Seni seviyorum. Seni de seviyorum.
Endişelenmeyi bırak. Bunu halledeceğiz.
Günün güzel geçsin.
Görüşürüz.
Ona de ki aynen benim dediğim gibi yapsın.
Tamam.
Dediğiniz gibi önce kızlarla başlayacağız.
-Sonra oğlanlar. -Sonra oğlanlar, sonra ikisi de.
-Doğru, değil mi? -Doğru. Selam küçük şebekler.
-O giysileri keser misin? -Elbette.
Çocuklar, kalkın bakalım. Harika.
Muhteşem.
Tamam. Çikolata mı?
Aramızdaki Augustus Gloop'un üstünü değiştirelim.
Buna bakmam lazım.
Bekleyemez miydi? Tam da ortasındayım...
Aman Tanrım!
Cesetleri mi çıkarıyorlar?
Evet, dinliyorum.
Bunu kafam almıyor şu an.
Şu an bunu dinleyemem.
Yapamam. Sonra geri ararım. Üzgünüm.
Arayacağım.
SEKİZ AY SONRA
Minik Kuş bugün benimle okula geliyor.
Hayır, onu yine çıkarma.
-Geri dönüyor. -Evet.
Ama biz yakalayınca. Bir gün camdan uçup gidecek.
-Sakin ol anne! İsa aşkına! -Kötü kelimeler kullanma.
"İsa" kötü bir kelime değil. Bir adamın ismi sadece.
Ama "Kahretsin" kötü bir kelime ve sen sürekli söylüyorsun.
Tanrım!
-Selam Ian. -Günaydın Christine.
Seni sonra alacağım. Seni seviyorum.
Teşekkür ederim. İyi günler.
Kahretsin.
Şanslı ayakkabılar, şanslı ayakkabılar
kazanmamı sağlayın, asla kaybetmeyeyim.
Gidebilirsiniz. Üçüncü kat.
RESEPSİYON
TİŞÖRT ÜÇ EURO
CEKET 30 EURO
ELBİSE ON EURO
Bakmayı kabul ettiğin için sağ ol Liz.
Ne demek.
Sen nasıl oldun Christine? Yaşananlardan sonra.
-Yaşananlardan sonra mı? -Evet.
Bir şeyim yok.
-İşleri rayına koymak için hevesliyim. -Anladım.
Geçen sefer tedarikçileri kendin bulmadın mı?
Dünyayı gezerek. İlham verdi aslında.
Tek kişilik kadın gösterisi. Büyük bir sorumluluk. Büyük bir baskı.
Evet, öyleydi.
TYKIE 2019 YAZ SERİSİ PLANI
Yakında yeni bir tasarım isteyeceğiz. Nasıl olduğunu bilirsin.
-İptaller, değişimler. -Tabii.
Ama bunlar...
Bunlar?
Güzel bir çalışma Christine.
Kahretsin!
-Alo? -Selam, benim.
-Döndüm, yeni geldim. -Geldin, güzel.
Bobs'u alabilir misin? Yine titremelerim başladı.
-Evde misin? -Hayır ama eve gideceğim...
Arabada mısın? Dikkatli ol Christine.
Biliyorum, tamam. Onu al ama, olur mu?
Tamam, merak etme. Alıp eve götürürüm.
Tamam, görüşürüz.
Güzel bir çalışma Christine.
Lütfetti kahpe.
-Liz, selam. -Evde misin?
-Evet, yeni döndüm. -Dinle, tasarımını beğendik.
Yine de bazı değişiklikler gerek. Bazı parçalarda bilhassa.
Ürün yelpazenle yola devam edersek üretim konusunda rahatlarsın.
Hindistan'da aşırı makul bir işletmemiz var.
Bir de seçime katılman gerek.
-Bu harika Liz. -Bitmiş bir şey yok.
Bu bir ikna sunumu. Hızlı çalışman gerekli.
-Tabii, evet. Anlıyorum. -Ama
önerdiğim değişiklikler hızlı bir şekilde yapılabilirse
bence başarılı olma şansın yüksek.
Teşekkür ederim. Ben de bu şansı umuyordum.
Ayrıntılar için arayacağım. Kapatmam gerek.
-Haber edeyim dedim. -Çok teşekkür ederim.
-Hoşça kal. -Görüşürüz.
Merhaba.
Buyurun?
Selam Christine.
Birbirimizi tanıyor muyuz?
Ben Diana.
Diana. Size yardım etmeye geldim.
-Öyle mi? -Evet, beni istemiştiniz.
-Bugün gelip başlamamı istemiştiniz. -Öyleydi, değil mi?
Evet.
Unutmuşum.
-Tamamen aklımdan çıkmış. Ben... -Çok meşgulsünüz Christine.
-Evet. -Çok işiniz var.
-Evet. -Yardımım gerek.
Evet, o yüzden geldin.
-Harika. -Memnun oldum Christine.
Ben de öyle.
Lütfen, içeri buyur Diana.
Ev epey büyükmüş.
Evet, öyle galiba.
Çok da güzelmiş.
Nerede kalacağım Christine?
Tanrım! Ne yaşıyorum ben?
Hafızamda problemler var ama böyle bir şey yoktu.
Oda bile hazırlamadım.
Tabii ya. Beni takip et.
Kızınız evde mi?
Hayır, okulda.
Babası alıp eve getirecek.
-Tatlı duruyor. -Tatlı durur.
Evet.
Burası çalıştığım stüdyo.
Bu da senin odan olabilir.
Pekâlâ.
Ortalığı toplamam gerek. Yatak için çarşafım var.
-Epey hoş. -Öyle mi?
Birlikte daha hoş hâle getireceğiz.
Tam bir örnek iş oldu.
Eşyalarını yerleştirmen için seni rahat bırakayım.
İşin bitince aşağı gel.
Unutulmayacak kadar önemli bir şey.
Farkındayım.
Bilmem gereken başka bir şey var mı?
Kayıp akrabalarından gelen biri var mı veya mülteci falan aldın mı?
Diana.
Felix ve Bobs'la tanış.
-Merhabalar. -Memnun oldum Diana.
Harbiden ilginç.
-Selam Bobs. -Sadece arkadaşlarım bana Bobs der.
Bana Roberta demelisin.
Kabalık etme Bobs.
Sorun değil. Sana Roberta diyeceğim çünkü daha arkadaş olmadık.
-Buna alışması lazım. -Benim de.
Dalga geçiyor.
Filipinler'in neresindensin Diana?
-Cebu ilçesindenim. -Orada mı büyüdün?
Hayır. Daha güneyinde. Filipinler'i bilir misiniz?
-Güneyde nerede? -Sa Kilumkilom. Bilir misiniz?
Hayır, adalardan biri mi?
-Epey özel bir yer Felix. -Tabii.
Söylemem gerek Diana, benim için bu sürpriz oldu.
Geleceğini Felix'e söylemeyi unutmuşum.
Sonra konuşacağız. Duşa giriyorum.
Yorgun da.
Seyahat edip duruyor. İşi gereği.
Akşam yemeği hazırlayabilirim.
-Daha yeni geldin. -Sorun değil.
Lütfen Christine, hoş olur.
Hemen işbaşı demek?
Evet, hemen işbaşı Christine.
...eve gelince bunu görmemeliydim.
Yapacak işi olan tek kişi sen değilsin Felix.
Evet ama çalışmanı engelleyen ben değilim.
Çocuk bakıcısı önermiştim ama sen kabul etmedin.
-Baş edebilirim sanmıştım. -Belli ki yapamıyorsun.
Demek başıma kakacaksın.
Bak Christine, her şeyi çekip çevirmeye çalışıyorum, tamam mı?
Böyle garip şeyler olmasın diye.
Birden ortaya çıkan bir yabancının evimizde yaşamasından bahsediyorum.
Pekâlâ, haklısın. Baş edemedim.
İşlerim daha da yoğunlaşacak. Bu yüzden fikrimi değiştirdim.
Yasak değil, değil mi? Fikrimi değiştirmem yasak değildir?
Kafama dank etti ve fikrine ikna oldum Felix.
-Mutlu oldun mu? -Kaç para alacak?
-Bilmiyorum şu an. -Hadi ama.
Felix, beni strese sokuyorsun! Çalışmam gerek!
Pekâlâ, yalnızca bir hafta vereceğiz, tamam mı?
Bir hafta.
Diana, epey leziz olmuş.
Humba derler.
Çin yemeği istemiyorum.
Diana Filipinli, Bobs. Ye hadi.
İstemiyorsa yemek zorunda değil.
-Roberta için başka bir şey yapayım. -Gerek yok, önündekiyle idare edecek.
Beğendin mi Felix?
Filipin yemeklerini hiç duymadın, değil mi?
Filipin restoranlarını da öyle.
O adanın kültürü kesinlikle ihmal edilmiş bir pazar.
-Felix pazarlama danışmanı da. -Pazarlama stratejisi uzmanı.
-Özür dilerim, stratejist. -Rica ederim.
Güzelmiş.
-Şaşırtıcı derecede hem de. -Daha var.
-Ne oldu? -"Şaşırtıcı derecede."
-İsa aşkına! -Kötü kelime anne.
Bir adamın ismiydi, unuttun mu?
İyi misin?
Neyin var? Gel, seni kaldırayım.
-Yardım edeyim mi? -Gerek yok.
Dinlenmesi gerekiyor sadece. Ne yapacağımızı biliyoruz.
Yardım edeyim mi?
Sorun yok, yardım edebilirim.
Merak etmeyin, geçireceğim şimdi.
-Diana, neydi bu? -Geçti mi?
Evet.
Geçti.
-Gözlerim kapanıyor baba. -Dayan bakalım uyku tulumu.
İyi geceler Roberta.
Bobs direkt uykuya daldı.
Masal bile istemedi.
Gir.
Bir şeye ihtiyacınız var mı?
Hayır Diana.
Ateş, müthiş bir yemek... Yeterince şey yaptın.
Ne zamandır böyle çevik hissetmemiştim.
Anlamadım?
Memleketimden ufak bir tedavi yöntemi.
-Bana da uygular mısın? -Birbirinize yapabilirsiniz.
Eskiden beni hep gıdıklardın.
-Evet, o zamanlar öyleydi. -O zamanlar neydi?
Artık gıdıklanmak isteyip istemediğinden emin değilim.
TYKIE DESTİNATÖR
Ünlü tasarimci dünyaya i̇lham veri̇yor
Burada seninleyim.
-Bobs? -Günaydın. Ben Diana.
Chrissy.
Diana gelmiş.
-Ne oldu Diana? -Kahvaltı hazırladım size.
Peki.
Teşekkürler.
Burayı beş yıldızlı otele çevirdin Diana.
Teşekkürler.
Şu ayaklı tepsiyi yıllardır görmemiştim.
Birçok eşyanız var.
Eski dikiş makineniz çok güzel.
Evet. Onu kullanmayı özledim. Şimdi sadece tasarlıyorum.
-Giysi dikmiyor musunuz? -Hayır.
-Onun için yardımcılarım gerek. -Yardımcılarınız kimler?
Sorular için saat biraz erken Diana.
Kahvaltı için teşekkürler. Çok düşüncelisin.
Ama buraya gelmen biraz sorun.
Genelde kahvaltıyı aşağıda yaparız, tamam mı?
Şimdi gidebilirsin Diana.
Yapma böyle Bobs. Diana'nın okul yolunu görmesi gerek.
Neyse, bu yasalara aykırı. Arkada kal.
-Babam öne oturmama izin veriyor. -Öyle mi?
-Sürerken değil ama. -Ama ben süreceğim.
O yüzden arkada dur ve kemerini bağla.
Anne?
-Evet? -Ayak izleri gördüm.
-Ayak izleri mi? -Benimkine benzer
-ama bir başkasınındı. -Pekâlâ.
Gidelim.
Yanlış yoldan gidiyorsun anne.
Öyle mi?
Benim...
Hatırlamıyorum.
Yürümeliyiz.
Yürürsek okul yolunu daha iyi öğrenirim, değil mi?
Roberta, bize yolu göster, olur mu?
Babam beni alacak mı?
Diana alacak.
-Tanrım! Taksi bile çağıramıyorum. -Bana verin.
Sabah iyiydim. Dursun istiyorum sadece.
Yardım edebilirim.
Gıdıklamanın bir faydası olacağını sanmıyorum.
Hayır, gıdıklamayacağım.
Bu farklı bir ilaç Christine.
Kokusu iyi mi, kötü mü emin değilim.
Ne yapıyorsun?
Sudaki kirler, sizden gelen kötü şeyler Christine.
Su temizlenince sizden gelen kötü şeyler gidecek.
-Sahi mi? -Evet.
Bana güvenin, olur mu?
Tamam.
Gördünüz mü?
Bu kocakarı ilacı, değil mi?
Herkes bunu biliyor mu yoksa bir tek sen mi biliyorsun?
Duymak isterseniz size bir şey söyleyeyim.
-Bilmek ister misiniz? -Evet.
Bir gün, ben daha küçükken...
...felaket bir fırtına vardı.
Yaşlı bir kadın yardım için evimize gelmişti.
Bu kadın bir Ongo'ydu.
Ongo'nun büyük bir gücü vardır, tabii bizim gibi buna inanırsan.
Seni iyileştirebilir veya mahvedebilir.
Ama bu Ongo epey güçsüzdü.
Ongo'nun yanına gittim.
Ölürken onu izledim.
Bir Ongo öldüğünde
ruhu çıkar ve başka bir insana geçer
ve onu ele geçirir.
Ölüm döşeğinde asla bir Ongo'nun yanında olmamalısınız.
Ama ben onunlaydım.
O günden sonra farklı hissetmeye başladım.
Dünyayı anlamıştım.
Çiçekleri, taşları, suyu.
Güçlerinin farkına varmıştım.
Yol gösterilmiş gibiydim.
O zamanlar fakirdik. Bu yüzden ailem bu yeteneğimi para için kullandı.
İnsanların bana ihtiyacı vardı ama benden korkuyorlardı da.
İyileştirici ve mahvedici gücümden.
O güç içimdeydi.
Ongo'ydum.
Bu hikâyeye inanayım mı, bilemedim.
Önemli olan bu ilaca inanmanız.
İnanmak önemlidir.
Güvenmek de öyle.
Kalkın.
Vücudunuzu hareket ettirin.
Titreme gitmiş.
Beynimdeki sis bulutu dağılmış gibi.
Pardon. Çok minnettarım.
Dinlenin. Sonsuza dek sürmeyecek.
Neyse, dinlenemem. Çalışmam gerek.
Teşekkürler ama yapmam gerekenler var.
Dinlenmelisiniz Christine.
Kabarcıklar ve kirli bir taş. Bunlar doğaüstü şeyler.
Öyle değil, işe yaradı.
Çok çabuk inanıyorsun.
Aptal olduğumu düşünüyorsun.
Felix dışında herkes aptaldır tabii. Ben, müşterilerin, herkes...
Böyle bir şey yok. Sen epey ehliyetlisin.
Sadece bazen
odağını yitiriyorsun, yanlış yöne sapıyorsun.
Tek bildiğim, şu anda iyi olduğum.
Peki.
Önemli olan da bu galiba.
Kabul ediyorum.
-Biraz konuşabilir miyiz? -Buyurun.
Oturun.
"Deri ve saç dökülmesi, şiddetli baş ağrıları, sinir harbi, titremeler,
"baş dönmesi ve dalgınlık yaşıyorum. Bazen nerede olduğumu bile bilmiyorum.
"Etrafımda olmayan şeylerin kokusunu alıyorum.
"Belirtilerim bir var bir yok. Doktora gidince kayboluyorlar.
"Bazen aklımı kaçırdığımı düşünüyorum."
Benim söylememdense okuman daha iyi olur dedim.
Lütfen buyur.
Bir köpekle karşılaşmıştım.
Ürkütücü bir şeydi. Nereden geldiğini bilmiyorum.
Hayvanda bir sürü kene vardı.
Kâbuslarımda o köpeği görüyorum.
Sizi ısırdı mı?
Hayır ama bir kene ısırdı.
Sonra da şikâyetlerim başladı.
Titrememe ve hafızama yardım ettin.
Diğer şikâyetlerime de çözüm bulabilir misin?
Size yardım edebilirim ama sonsuza dek sürmez.
Tabii, anlıyorum.
Ayrıca bu ek iş için sana fazladan ücret öderim.
Sağ olun ama bunu istemiyorum.
-Ama doğrusu bu. -Olmaz.
Ama bana yardım edebilirsiniz.
-Nasıl? -Bana güvenin.
Güveniyorum. En azından öyle düşünüyorum.
Düşünmekle kalmayın. Güvenin.
İçinizde bir şey gizli Christine.
Kendinizden sakladığınız bir şey.
Size görünmüyor ama görmeniz gerek.
Sizi hasta ediyor.
Sizin için onu çıkaracağım
ve size göstereceğim.
Ama içinize girmeme müsaade edin Christine.
Bununla yüzleşmeniz için sizi hazırlayacağım.
Gördüğünüzde anlayacaksınız.
Ne olması gerektiğini anlayacaksınız.
Ve özgür olacaksınız.
Diana dün gece uçuyordu.
-Öyledir. -Gördüm onu.
Çatıdan uçtu, bulutlara çıktı.
Rüya görmüşsündür.
Uyanıkken rüya görebilir misin?
Belli ki bazıları görüyor.
-Git buradan! -Gidecek yerimiz yok!
Burası artık maden arazisi.
Sizi hayvanlar! Ya gidin ya ölün!
Gidin buradan!
Sabahları geleneksel şeyler severim.
-Benim için yani. -Geleneksel şeyler yapabilirim.
Kalsın, almayayım.
-İlaçlarım yok. -Ne?
Onları atacağınızı söylediniz Christine.
Öyle mi?
Tanrım! Yine hafıza kaybı.
Hayır, hafıza kaybı yaşamıyorsun.
Yaşamadığımı nereden biliyorsun?
Ben bile bilmiyorum.
-Onlara ihtiyacınız yok, tamam mı? -Umarım.
Bana güvenin Christine.
Tamam, sana güveniyorum Diana.
Neden annem beni götürmedi?
-Annen çok meşgul Roberta. -Her zaman meşgul.
Bobs?
İmdat!
Sakin ol, buradayım.
Nedir bu?
Ne oldu?
Sakin ol.
-Diana, konuşmamız gerek. -Şimdi mi?
Evet.
Saatin geç olduğunun farkındayım ama bu...
Vaktimiz varken konuşmamız gereken bir şey.
Bak, Christine'in birçok problemi var. Tamam mı?
Tabii ki. Ona yardımcı oluyorum.
Ama bu hastalık...
Aklında.
Üzeri örtülmüş bir suç.
-Suç mu? -Evet, kendisini suçluyor.
Ya da belki stres veya yorgunluktandır. Bilemiyorum.
Aklı karışık ve çok savunmasız bir yerde şu an.
Senden istediğim şey karımın aklına girmemen.
Diana, demek istediğimi anlıyor musun?
Anlıyorum.
Güzel. Pekâlâ.
Anlıyorum ama Christine'in aklından çıkamam.
-Ne? -Sorun aklındaysa
onları bulup çıkartacağım.
Öyleyse seninle sorun yaşayacağız.
Sizinle bir sorunum yok Felix.
Benim için sorun olmazsanız.
Nedir bu? Tehdit falan mı?
Hayır. Bence çok içki içtiniz ve odama gelmemeliydiniz.
Hayır, burası benim odam.
Burası benim odam ve bu ev benim.
Ve bunu da kokuşmuş bir sahtekârla paylaşmayacağım.
Sabah konuşsak daha iyi olacak.
Gidip uyuyun.
Merdivenlere dikkat edin.
HUZUR İÇİNDE UYU MİNİK KUŞ
Okuldaki herkes benden nefret ediyor. Annem hasta.
Babam bir katil ve Minik Kuş cennete gitti.
Yapayalnız kaldım.
Zavallı Roberta.
Bana niye iyi davranıyorsun? Sana berbat davranıyorum.
Öylesin çünkü kızgınsın.
Korkuyorsun ama bunu istemiyorsun.
Sana kaba davrandığım için özür dilerim. Sen çok iyisin.
Yemeklerini de çok beğeniyorum.
Senin arkadaşın olmak istiyorum Roberta. Buna müsaade eder misin?
Öyleyse bundan sonra arkadaşınım? Artık yalnız değilsin.
Seninle olacağım, her daim.
Katil.
Ne görüyorsun?
Görmek istemiyorum.
Buraya gel.
Şimdi sus bakalım.
Artık geri geldin, tamam mı?
-Buradasın. -Evet.
-Güçlüsün? -Evet.
-Mutlusun. -Evet.
Şimdilik.
Diana nerede? Neden üzgünsün anne?
Üzgün değilim bebeğim, mutluyum. Sikerim, çok mutluyum hem de.
Bu bayağı kötü bir kelime.
Sikimde bile değil.
Benimle çalışmak zorunda olması doğru değil.
Oyun oynamalı.
Bu hayat ona göre değil.
Şifa için tekrar bağış kabul eder misin?
Ailem gibi konuştun.
Her şey satılık değildir. Hem bunlara saçmalık demiyor muydun?
Her şey kafada bitiyor, demiştim.
Kafada bitmeyen var mı?
Şanslı ayakkabı, şanslı ayakkabı, kazanmamı sağla, asla kaybetmeyeyim.
Memleketimdeki çocuklar da benden hoşlanmazdı.
-Hoşlanmazlar mıydı? -Evet.
Kızlar, oğlanlar... Hiçbiri hoşlanmazdı. Neden biliyor musun?
Çünkü onlar gibi değildim.
Ama iyi bir açıdan.
-Sana bir şey diyeyim mi Bobs? -Ne?
Bence sen de onlar gibi değilsin. İyi bir açıdan.
Belki de.
Okulda ne öğreniyorsun?
Toplama, yazım, dünya ve her şeyin nerede olduğu falan.
Bugün başka bir şey öğrenmek ister misin? Okula gitmeyelim.
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
Portreler
Anne, bir fotoğraf çekinebilir miyiz?
Tamam, gel hadi.
Giderek ağırlaşıyorsun.
-Kameraya dönün lütfen. -Kameraya gülümseyin.
Komik görünüyorsun Anina!
Gülümseyin!
Pekâlâ, bizi büyüledin.
Geri döndüğünde tam bir geri dönüş oluyor, değil mi?
Çok istekliyiz Christine, eğer sen de öyleysen.
Öyle olduğumu biliyorsunuz.
Hem çevrimiçi hem de televizyon gibi kapsamı genişletilmiş
güçlü bir kampanya başlatmayı düşünüyoruz.
Bununla birlikte çocukların dans ettiğini düşünüyorum.
Biraz şehirli, biraz etnik, biraz da Güney Doğu Asya. Tamamdır!
Bunu yapalım. Sen de tamam mısın?
Elbette.
Ne yapıyorsun?
Öğrenmek ister misin?
Harikayım ben ya!
Onları nereden buldun?
Onun yatağının altından.
Anneme ne söyleyeceğiz?
-Annenle ben konuşurum. -Kızacak ama.
Kızmayacak.
Orada olduğunu nasıl açıklayacaksın?
Ayrıca ürkütücü vudu sunağı şeyini görmelisin.
Pek akla uygun değil.
-Bana güvenmiyor musunuz Christine? -Beni manipüle mi ediyordun Diana?
-Bana güvenmiyorsunuz. -Neden sana güveneyim?
Ne düşündün Diana?
Belli ki ilaçları yemeğine koyuyordu.
Onun yardım ettiğini san istiyordu.
Ona bağlı ol, ihtiyaç duy diye. Seni kontrol ediyor.
Ondan duymak istiyorum.
Kontrole gerek duyan kişi ben değilim.
Açıklaman var mı?
Açıklama faydasız Christine.
-Bana güvenmiyorsun. -Bir şey söyle!
Artık sana yardım edemem.
Seni zavallı sefil.
Anahtarlarını ver, gideceksin.
Eşyalarımı toplayayım.
Topla, sonra da git.
Daha yeni arkadaş olmuştuk. Gitme lütfen.
-Gitmek zorundayım. -Hayır!
Ama sonsuza dek seninle olmamı istiyorsan
benim için bir şey yapabilirsin.
-Sonsuza dek mi? -Evet.
Seni bir daha görecek miyim?
Hayır.
Ama beni yine duyacaksın.
Christine!
Tanrım! İyi misin?
Hepsini alıyor musun?
Evet.
-Unutmayacak mısın? -Unutmayacağım.
Kuşlar solucan yer ama şimdi solucanlar Minik Kuş'u yiyor.
-Tanrım! Bobs. -Ne oldu? Doğru ama.
-Anne? -Efendim?
Neden babam Diana'nın ilaçlarını aldığını söyledi?
-Çünkü almıştı tatlım. -Hayır, almamıştı.
Neden öyle söylüyorsun?
İlaçlar babamın arabasındaydı.
Ne?
Babamın arabasındaydı, gördüm.
-Ne zaman gördün? -Okuldan dönerken.
Öne oturunca gördüm.
Yeni olduklarını düşündüm ama sana hiç vermedi.
Hiçbir şey demedin.
Öne oturduğumu öğrenirsin diye söylemedim.
Manipülatör, kontrolcü piç seni!
-Doğruyu söylemiyor. -Neden yalan söylesin?
Suçu kendi çocuğuna atıyorsun. Alçaklığın dik âlâsı!
-Bir şeyler ters Christine. -Neymiş ters Felix?
Bilmiyorum ama Bobs'la konuşup neden yalan söylediğini anlamalıyız.
-Yalan mı? -Yanıldığını diyelim, her neyse işte.
Kimsin sen?
Kim miyim? Kocanım.
Chrissy, senin en iyi arkadaşınım. Sana bakıyorum, iyi değilsin.
İyi değilim demek? Deli miyim yani?
Hayır, sadece iyi değilsin.
İnanılmazsın!
İnanman gereken tek kişi benim.
Bak, ben...
Eşyalarımı yukarı taşıyacağım. Sana biraz alan açacağım.
Diana'nın artık odaya ihtiyacı yok. Sen de yatışırsın.
Yatışmakmış. Bana hiçbir açıklama yapmadın.
Bunu çözeceğim Chrissy, söz veriyorum.
Yalanı demek istedin.
Yeni bir anlatı, pazarlama stratejisi.
-Ne? Bana güvenmiyor musun? -Sen güveniyor musun bana?
-Evet Christine. Güveniyorum. -Çatlak bir kadına güveniyor musun?
Merdivenlere dikkat et.
Baban iyileşene kadar bir süre hastanede olmak zorunda kalacak.
Senin de gitmen gerekiyor mu?
Kameralar olacak, dans edilecek. Eğlenceli olacak.
Ve hareket.
İyi misin?
Geçti.
Anne?
Hasta mısın anne?
Git.
Lütfen git.
Ağlama Christine.
Artık buradayım.
Başladığımız şeyi bitireceğiz.
Tırabzanlara tutun.
Daha hızlı.
Altına gir.
Tanrı aşkına! Yine mi geç kaldın? Saate bir bak!
-Acele et! -Tamam efendim.
Maaş alınca domuz eti alıp humba yapacağız.
TYKIE DESTİNATÖR
Artık hazırsın Christine.
İçinde olan şeyle, sana işkence eden şeyle
yüzleşme vaktin.
Görme vaktin.
Ve anlama vaktin.
Şanslı ayakkabılar, şanslı ayakkabılar kazanmamı sağlayın,
asla kaybetmeyeyim.
Hadi.
Kadınlar saatte 25 tişört yapıyor, değil mi?
Evet hanımefendi.
Belki 30 da yapabilirler.
Evet hanımefendi ama kalite düşecek.
İstenirse mutlaka bir yol bulunur.
Evet hanımefendi.
Şurada bir kapı var.
Görünüşe göre çalışanlar girip çıkmakta özgürler
ama tüm eşyaların muhasebesi için
yoldan çıkılmamasını isterim.
Belki kapıya kilit vurulabilir,
böylece çalışanlarınız çıktığında
eşyaların çalınmadığına emin olursunuz.
Evet, tabii hanımefendi.
Sen de kimsin?
Gel, ısırmam seni.
Çok tatlısın. Fotoğrafını çekmeme izin verir misin?
Çeker misin Juan?
Tam bir örnek iş oldu.
Büyü, insanları partine getirecek. Yalnız olmayacaksın.
-Bugün çift mesai. -Ne?
Çift mesai.
Ne kadar sürede iyileşirim?
Artık tedavi etmiyoruz Christine.
Bu, tedaviden çok daha iyisi.
Anladım.
Burada domuzlar gibi kavruluyoruz.
Kızım susadı, su içmesi gerek.
-O çocuğun burada olmaması gerek. -Bırakacağım hiçbir yer yok.
Tamam, git hadi. Kayıp dakikalarını yazacağım.
Hindistan cevizi suyu anne.
Yanında bir şey var mı?
Su.
Mesaiden sonra.
-Ama çok sıcak. -İşini bitir.
Anne!
Beni içeri alın! Bebeğim!
Ne görüyorsun?
Gözlerini kapatıyor.
Yanmalarını izlemek istemiyor.
Çok korkuyor.
Bir çocuğum vardı Christine.
Bir kız, Bobs gibi.
Çok güzeldi, çok iyiydi.
Ama sonra sen geldin, açgözlü parazit!
Sen bir kenesin Christine.
Bizden her şeyi emerek beslenen!
Kızımı benden çaldın Christine.
Ben de kızını senden çalacağım!
Lütfen yapma!
Özür dilerim.
Bağışla beni.
Artık özgürsün Christine.
Sana ihtiyacın olan şeyi getirdim, saklandığın şeyi.
Seni hasta eden şeyi.
Kendi hükmünle yüzleşeceksin!
Hoşça kal Bobs.
Sonsuza dek benimle olacağını söylemiştin.
Söz vermiştin.
Sözümü tutacağım.
Bahçeye çık.
Yukarı bak.
Diana!
Christine?
Bitti artık Jomar.
Gitmem gerek.
Hayatıma mutluluğu getirdiğin için sana teşekkür ediyorum.
Alt yazı: IYUNO Group Alt yazı çevirmeni: Oğuzcan Balyemez
LARRY, UMBERTO VE LIAM IÇIN.
TÜM KENTEX IŞÇILERI IÇIN ADALET.