Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Δεν είναι εύκολη κουβέντα αυτή.
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Έχω πολύ άγχος.
Πώς να ξεκινήσω, πώς να μιλήσω, πώς να το πω;
Βλέπεις, σου μιλάω συνεχώς μέσα στο μυαλό μου.
Πώς να μιλήσω, πώς να το πω;
Όχι, τελικά θέλω να το πω στα ίσια.
Χρειάζομαι λίγο χρόνο μόνος, Μπουρτσού.
Θέλω λίγο προσωπικό χώρο.
Ξέρεις, η αδερφή μου δεν θα φύγει.
Ζορίζομαι στη δουλειά.
Άλλωστε, είμαστε μαζί…
Μην κλαις, να χαρείς.
Είσαι πολύ πολύτιμη για μένα, το ξέρεις.
Να πάρω παραγγελία;
Περιμένω παρέα.
Μα μιλούσατε.
-Να… -Τι γίνεσαι;
Γεια σου.
Δεν πήγες στη δουλειά σήμερα;
Θα πάω αργότερα. Είναι ο Ερμπίλ.
Παρήγγειλες;
Σε περίμενα.
Λοιπόν;
Πες μου, τι ήθελες να μου πεις;
Λοιπόν… Ας…
Ας παραγγείλουμε κάτι πρώτα. Είναι…
Εντάξει. Μπορείς να μιλάς στο μεταξύ.
Σωστά.
-Και η καδένα σου; -Τι;
-Αυτή που… -Έτοιμοι να παραγγείλετε;
Ναι. Θα ήθελα ένα φλιτζάνι καφέ με λίγη ζάχαρη.
Εντάξει. Εσείς;
-Έχετε αλκοόλ; -Όπα! Φαίνεται τόσο πολύ;
Λοιπόν, πού είναι η καδένα σου;
Τι γίνεται;
"Τι γίνεται;" Έγινε κάτι;
Το ευρώ. Τι γίνεται με το ευρώ;
Ανεβαίνει. Είναι απίστευτο.
Και η Συρία…
-Ωχ. Κάτι συνέβη. -Δεν είναι τίποτα.
Καιρό έχουμε να μιλήσουμε οι δυο μας, Μπουρτσού.
"Μπουρτσού". Μην είσαι έτσι. Μη με τρομάζεις, σε παρακαλώ.
Έχω πολύ καιρό να μείνω μόνος μου.
Θέλω να μείνω λίγο μόνος μου.
Κι αυτό προκαλεί στρες.
Λίγο χρόνο μόνος…
Δεν έχω χρόνο. Η αδελφή μου δεν φεύγει απ' το σπίτι.
Πάνε έξι μήνες. Δεν φεύγουν.
Ο Τζανέρ είναι τρελός, ξέρεις.
Η τρέλα του στράφηκε και σ' εσένα.
Δηλαδή…
-Μου είπε "Θείε, ας…" -Αζίζ.
"Ας παίξουμε Lego".
Πού είναι η καδένα; Νόμιζα είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ.
-Έχεις εμμονή με την καδένα. -Φυσικά.
Γιατί δεν μου απαντάς; Ρωτάω κάτι.
Σταμάτα τις υπεκφυγές.
Απάντησέ μου. Είναι απλή ερώτηση.
Πού είναι η καδένα; Μπορείς να πεις "Στην τσάντα".
Αλλά δεν απαντάς στην ερώτησή μου. Λες άλλα αντ' άλλων.
Δεν καταλαβαίνω. Νιώθω παράξενα.
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ.
Είδες τον Ερμπίλ;
-Όχι. -Βγήκε για φαγητό;
-Με ζήτησε κανείς; -Όχι.
Δεν άντεξα να τη χωρίσω.
Δηλαδή, εγώ άντεχα, αλλά εκείνη όχι.
Χρειάζεσαι δικηγόρο.
Όχι, δεν είμαστε παντρεμένοι.
Δεν υπάρχει βέρα.
Υπήρχε μια καδένα και την έχασα.
Έβγαλα το άλογο που δάγκωσε το μωρό.
-Τι; -Αλλιώς θα δυσκολευτούμε.
Είναι πολλοί ζωόφιλοι στο Twitter. Θα χαλάσουν την καμπάνια μας.
Όχι, κανένα πρόβλημα. Εντάξει.
Αζίζ;
-Γύρισες; -Ναι, γύρισα.
Σε έψαχνα.
Έκανες τη δουλειά σου;
Ο κύριος Αλπ σε γύρευε.
Για ποιο πράγμα;
Ρώτησε τα κορίτσια αν ήρθες.
Μου το είπαν κι εμένα.
Χτύπησα την πόρτα του, μήπως υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω.
Θα ρωτήσω τον Αλπ.
Λοιπόν…
Να σε ρωτήσω κάτι.
Έμεινα στο σπίτι σου τις προάλλες, θυμάσαι;
Βέβαια! Ήταν υπέροχη μέρα, Αζίζ.
Πρέπει να το κάνουμε πιο συχνά, έτσι;
Μήπως ξέχασα μια καδένα στο σπίτι σου;
-Καδένα; -Ναι, καδένα.
Κάτι σαν αλυσίδα.
-Σαν αλυσίδα. -Ναι.
Όχι.
Τέλος πάντων…
Πάω στον κύριο Αλπ.
Ώστε καδένα;
Ήταν πολύτιμη;
Δεν έχει χαθεί.
Θα βρεθεί όταν καθαρίσω το σπίτι.
Άσχημα τα πράγματα αν την έχασες έξω. Στον δρόμο, ας πούμε.
Έφυγε. Κάτσε, αν θέλεις.
Έχασε την καδένα του.
"Κάτι σαν αλυσίδα" είπε.
Πολύ πολύτιμη.
-Δεν το είπε αυτό. -Μας άκουγες;
-Το πάτησες; -Πόσες φορές σ' το είπα;
-Τι εννοείς; -Μη φωνάζεις! Ακούν οι γείτονες!
-Τι σπαστικό! -Το πήρα και μετά το έβαλα στο τραπέζι!
-Περάστε! -Μα πώς το πάτησες;
Αζίζ, πέρνα μέσα, παρακαλώ.
Κύριε Νεζάτι, κυρία Φισούν, ο Αζίζ.
Ο φίλος που μόλις ανέφερα. Είναι ο καλύτερος για μοντάζ, για CGI.
-Γεια. -Καλώς τον.
Ο Αζίζ έφτιαξε όλα τα ψεύτικα viral
που μόλις σας έδειξα.
Είναι καταπληκτικός.
Έκανες αυτόν που έπεσε ενώ καθάριζε τα τζάμια;
Πολύ ρεαλιστικό. Ωραίο. Καλή δουλειά.
Λοιπόν, με ζήτησες;
Ναι. Κάθισε, παρακαλώ. Θέλω να ακούσεις κι εσύ.
Ο κος Νεζάτι μας θέλει για συμβούλους.
Η Τσανσού έχει ρεύμα.
Τι θα κάνουμε μαζί, πώς θα πάμε στο επόμενο βήμα;
Θα εξηγήσετε συνοπτικά στον Αζίζ; Πόσες θεάσεις έχουμε;
-Πάνω από 400,000. -420,000.
Εμένα ρώτησε.
Έλα, απλώς μιλάμε. Μην κάνεις σαν παιδί.
-Ίσως καλύτερα να μιλά ένας μόνο. -Εντάξει, Νεζάτι. Συνέχισε.
Τι εννοείς;
-Τι είν' αυτό που κάνεις τώρα; -Πώς μιλάς έτσι;
Πώς μιλάω; Εμπρός, πες τους.
-Θεέ μου! -Τι έγινε;
-Φισούν! -Τι "Φισούν"; Θεέ μου.
-Ρωτάει… -Κι εγώ του απαντάω.
Δίνεις λάθος πληροφορίες.
-Όπως; -Είπες "400,000".
-Πρέπει να πεις 420,000. -Συγγνώμη, αλλά με ρώτησε.
-Και λοιπόν; -Είπα "Πάνω από 400,000".
Πρέπει να πεις 420,000.
-Δεν είν' έτσι. -Δώσε σωστή πληροφορία.
Μη χάσεις αυτήν την ευκαιρία, Τσανσού. Βγάλε το κινητό σου.
Κοπελιά!
Μπράβο! Εντάξει, λοιπόν, πες τους!
Τι κάνεις;
Τσανσού! Πάλι το 'βαλε στα πόδια.
Αν το μέλλον της δεν εξαρτιόταν απ' αυτό, δεν θα τα κάναμε αυτά.
Έχει επηρεαστεί πολύ. Και νιώθω άσχημα ως μητέρα.
-Εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις. -Προσπαθεί πάρα πολύ.
Εμείς, ως γονείς, κάνουμε αυτήν την προσπάθεια…
Την προστατεύουμε.
Τη στηρίζουμε, επειδή τη σεβόμαστε.
Αυτό είναι όλο.
Όπως βλέπετε, έχει ταλέντο για το σινεμά.
Αναμφισβήτητα. Και θέλουμε να τη στηρίξουμε.
Αλλά τώρα κολλήσαμε.
Οι θεάσεις έπεσαν.
Πάνε οι διαφημίσεις.
Υπήρχε μια ροή.
Αλλά δεν υπάρχει πια.
Τον τελευταίο μήνα, τίποτα. Πρέπει να το διορθώσουμε.
Πρέπει να μας δείξετε κάποιον τρόπο.
Πρέπει να βρούμε κάτι πιο δημιουργικό.
Μπορώ να τη μαυρίσω στο ξύλο.
Να την πετάξω από το παράθυρο. Ή να με πετάξει έξω αυτή.
Η Τσανσού θα το καταγράψει. Μπορεί να γίνει;
Τα εφέ θα ήταν ρεαλιστικά;
Τα χτυπήματα, το παράθυρο.
Αν δεν έχει ρεαλισμό, θα ρεζιλευτούμε.
-Είναι πιθανό. -Μια φορά μαλώναμε.
Το τράβηξε κρυφά, το έβαλε στο ίντερνετ.
-Έτσι άρχισαν όλα. -Θύμωσε.
-Φρίκαρα. Δεν μου άρεσε. -Έχει δίκιο.
Είναι η προσωπική μας ζωή.
Μετά, μου το έδειξε. "Κοίτα, μπαμπά. Προβολές, σχόλια".
-Το ταλέντο της είναι προφανές. -Και τα λεφτά.
-Ήταν απίθανο. -Το ταλέντο της είναι προφανές.
Ένα παιδί έχουμε.
-Ευλογία. -Δώρο Θεού.
Όταν…
Όταν την πιάνει…
Αναστατώνομαι.
Μητρική αγάπη.
Άλλος!
Αζίζ.
Πού ήσουν; Πάμε κάτω.
Πολύ σέξι οι κοπέλες.
Αλπ, θα ήθελα να φύγω τώρα.
Θα χώριζες με την κοπέλα σου.
Μη ρωτάς!
Αλπ!
Αζίζ! Μην πίνεις πολύ! Δεν είσαι μαθημένος!
Θα σε βρω! Πήγαινε φέρε κοκτέιλ!
Βρες τον Ζαγκόρ και ζήτα το κοκτέιλ μου!
Παρακαλώ;
Θα ήθελα ένα ποτήρι βότκα και χυμό πορτοκάλι…
αλλά η βότκα…
-Τι η βότκα; -Θέλω να πω…
Χωρίς βότκα.
Είσαι ο Ζαγκόρ;
Άντε, φίλε! Τράβα!
Θα χόρευα, αλλά η πίστα είναι πολύ γεμάτη.
Τι καλός ο Αλπ!
Κι έχει χιούμορ!
Είναι και όμορφος!
Πώς γνωριστήκατε;
Ο Αλπ ξέρει από διασκέδαση!
Ναι.
Αζίζ, πού πας, φίλε;
-Πρέπει να φύγω -Αποκλείεται!
-Γιατί; -Θα έχουμε χορό της κοιλιάς!
Είναι πρωτοχρονιά!
Ακόμα Οκτώβριος είναι.
Δεν θα ζήσεις αν σκέφτεσαι έτσι. Να μην κάνουμε τίποτα, δηλαδή.
Έτσι πάει;
Δεν μπορώ να μπω στο νέο έτος μαζί σου.
-Αποκλείεται! Αζίζ! -Φεύγω!
Αζίζ, φίλε! Σε παρακαλώ!
Λατρεύω το νέο σου σπίτι. Φανταστικό το μπάνιο. Καλή χρονιά!
Θα σε δω στο γραφείο.
Πόσα σου χρωστάω;
Συμφωνήσαμε για 60 κορίτσια, αλλά σου έφερα 80.
-Το ξέρεις. -Πολύ ωραία.
-Δεν παίρνω λεφτά για τα αγόρια. -Πολύ ωραία.
Πεντακόσιες λίρες για τα ρούχα.
Μας κάνει σύνολο 50,000. Συν τα έξοδα για ταξί.
Ευχαριστώ.
Τα υπόλοιπα δικά σας.
-Φέρε μου τα κουπόνια του ταξί. -Κι εσύ;
-Όπως συμφωνήσαμε, 4,500 λίρες. -Φεύγουμε!
Ας μαζευτούμε γρήγορα!
-Κι εσύ; -Είναι 750 λίρες.
-Ωραία, φτηνά. -Αυτές είναι οι τιμές.
-Είπα, είναι φτηνό. -Συγγνώμη.
-Γιατί; -Δεν μπορώ να κάνω έκπτωση.
Με ξέχασες.
-Πόσα σου χρωστάω; -Δύο χιλιάδες. Συν μεταφορικά.
-Μείνε εδώ, να γλιτώσεις τα έξοδα. -Όχι, ευχαριστώ.
Έχεις τον σκληρό δίσκο;
Λοιπόν;
Έχω τον σκληρό δίσκο. Τον κρατάω.
Στο δεξί χέρι.
Μπορώ να το κρατήσω και στο αριστερό μου χέρι.
Αφού όμως είπα στο δεξί χέρι, θα τον κρατώ με το δεξί χέρι.
-Τι; -Ο σκληρός δίσκος είναι στο χέρι μου!
Είναι στο δεξί μου χέρι. Μην ανησυχείς!
Εντάξει τότε, Ερμπίλ.
Κατέβασε το χέρι.
Δεν κατάλαβα, Αζίζ. Πες το πάλι!
Πολύ δυνατά δεν είναι η μουσική;
Εύχομαι σ' εσένα και στους αγαπημένους σου να ζήσουν πολύ με υγεία, Αζίζ.
Γιατί, Ερμπίλ;
Άκου!
Δυνατά δεν είναι;
Τι γίνεται;
Θείε! Γιατί δεν ήρθες χτες;
Η παρουσιάστρια στο NTV είναι πολύ σέξι!
Έχασες, πραγματικά!
Πολύ σκληρά τα νέα. "Πέθανε ο ένας, ο άλλος".
Είχε αγανακτήσει πια.
Όπως ανεμίζει τα μαλλιά…
Αχ! Με σκοτώνει!
Τι κοιτάς; Σήκω να παίξουμε.
Τα Lego είναι έτοιμα. Να παίξουμε.
Θείε;
Ακούς;
Σήκω, αλλιώς θα κάψω το κρεβάτι! Το ορκίζομαι!
Μα τι λες τώρα;
Κατέβασε το χέρι!
-Κατέβασε το χέρι σου! -Άντε χάσου!
Κοίταξέ με!
-Τζανέρ. -Ναι;
Καλά, θα σηκωθώ.
-Μη σηκώνεις χέρι πάνω μου! -Να μη σηκωθώ;
Μη σηκώνεις χέρι πάνω μου!
Λοιπόν, σηκώνομαι.
-Με ακούς; -Ναι!
Τι αντιπαθώ περισσότερο στη ζωή;
-Τα λαχανικά. -Το δεύτερο;
Πού να ξέρω; Υγιεινά τρόφιμα, φρούτα.
Όχι αυτά. Το δεύτερο χειρότερο;
-Πού διάβολο να ξέρω; -Μόλις το είπα.
Χέστηκα!
Θείε! Μη με τρελαίνεις!
Μου έκλεισες την πόρτα κατάμουτρα;
Άνοιξε την κωλοπόρτα!
Άνοιξέ τη!
Ορκίζομαι ότι θα τη σπάσω την πόρτα!
Άνοιξέ τη!
Έφυγες νωρίς χθες.
Ένιωθες άβολα με τον κόσμο.
Ας κάτσουμε παρέα ήσυχα απόψε.
Να καλέσουμε δύο κορίτσια. Ή οι δυο μας, αν θες.
Ή ό,τι άλλο θέλεις.
Αν θες να αράξεις στο σπίτι μου, ελεύθερα. Κανένα πρόβλημα.
Αν έχεις μυστικά από το κορίτσι σου…
-Κορίτσι; -Απλώς λέω!
Κορίτσι ή αγόρι. Κάνε ό,τι παρέες θες.
Μα έλα απόψε. Θα καλέσουμε δύο κορίτσια.
Έχεις εμμονή με τα κορίτσια.
-Σωστά; -Δεν με αφήνουν ήσυχο, Αζίζ.
-Αλήθεια; -Αλήθεια. Με ερωτεύονται.
Ό,τι κι αν κάνω. Είτε τους τηλεφωνήσω, είτε όχι.
Μόλις κουνήσω το δαχτυλάκι μου, τηλεφωνούν. Και λέω στον εαυτό μου "Αλπ!"
"Ναι;"
"Τι είδους άντρας είσαι;"
-"Πώς μπορείς…" -Έχω δουλειά να κάνω.
Λοιπόν, να βρεθούμε απόψε. Πρέπει να έρθεις στο σπίτι μου.
Θα κάνουμε βόλτα στο δάσος και θα πάμε στη σάουνα.
-Θέλεις να φας κάτι; -Τώρα;
Όχι, απόψε.
Τι λες για δύο κορίτσια;
-Έχω κοπέλα. -Αλλά σκόπευες να τη χωρίσεις.
Όχι, δεν μπόρεσα.
Μπορείς να τη χωρίσεις σπίτι μου.
Λοιπόν, Αζίζ;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Μα θα κλείσουμε σε λίγο.
Πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα.
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις.
-Μπουρτσού. -Πού είναι;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις.
-Μπουρτσού. -Πού είναι η καδένα;
-Μπουρτσού. -Είπες δεν θα τη βγάλεις.
Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Είπες δεν θα τη βγάλεις.
-Όχι. -Λοιπόν, η καδένα;
Ψάξε την καδένα.
Την έψαξα την καδένα.
Ίσως την πήρε η γάτα να παίξει.
-Έχεις γάτα; -Όχι.
Αλλά θέλω μια γάτα.
Η μοναξιά είναι σκληρή.
Έρχεσαι καμιά φορά και μένεις μαζί μου.
Ευχαριστώ. Μου δίνεις χαρά, μα…
Χρειάζομαι κάποιον στο σπίτι.
Είτε μια γάτα είτε…
μια Ουκρανή…
Λένε "Παραγγέλνετε στο ίντερνετ.
Ένας μήνας για 500 δολάρια".
Θα έκανε τις δουλειές και…
Τέλος πάντων, να πηγαίνω.
-Ό,τι πεις. -Θ' ανησυχεί η αδερφή μου.
Οι καλές πάνε 750 δολάρια.
Καλά. Τα λέμε αύριο στο γραφείο.
Συγγνώμη αν σε ενόχλησα.
Λένε "Οι καλύτερες πάνε 1,000 δολάρια".
-Ποιος το λέει; -Ο κύριος Αλπ. Στενοχωριέται για μένα.
Μην ακούς τον Αλπ. Μην του μιλάς για τέτοια πράγματα.
Πάνω απ' όλα η υγεία, Αζίζ.
-Έτσι λες; -Φυσικά.
Εντάξει, θα το έχω κατά νου.
Πίνεις πολύ νερό;
Πέρασε η ώρα…
Να πίνεις νερό, Αζίζ.
Να πίνεις πολύ νερό. Να το έχεις κατά νου.
Η ζωή περνά γρήγορα.
Σήμερα ζεις, αύριο όχι.
Κανείς δεν λέει στους άλλους τέτοια σημαντικά πράγματα.
Τα κρατάνε μέσα τους.
-Ας πούμε, η υγεία… -Πάνω απ' όλα.
Μπράβο.
Σου δίνω μια συμβουλή. Πρέπει να πίνεις…
-πολύ νερό. -Πολύ νερό.
Ναι.
Τέλος πάντων.
Πέρασε η ώρα. Πρέπει να πάω για βραδινό.
Ευχαριστώ, έχω φάει. Μια άλλη φορά.
Πες τους χαιρετίσματα.
Ναι, θα τους πω.
Βασικά, ήθελα να σου πω κάτι άλλο, αλλά δεν μπορούσα.
Προσπαθούσα να το αποφύγω.
Αλλά μην ανησυχείς.
Δεν είμαι καλά.
Μόλις το έμαθα.
Πριν το μπαϊράμι…
πήγα στον τάφο της μητέρας μου.
Πάντα ήθελε να τη θάψουν δίπλα στον πατέρα της.
Και ο πατέρας της είναι θαμμένος στην άκρη του νεκροταφείου.
Μου κόπηκε η ανάσα για να φτάσω.
Έφτασα στον τάφο.
Ζαλίστηκα, λιποθύμησα στον τάφο του πεθερού μου.
Με βρήκε ο μικρός που ποτίζει, μου έριξε νερό στο πρόσωπο και ξύπνησα.
Δεν μπορούσα να κουνήσω το χέρι μου.
Και μου είπε "Αν είναι να κοιμάσαι έτσι, μπες μέσα στον τάφο".
Είπα "Έναν υπνάκο πήρα".
Τέλος πάντων, με το ζόρι σηκώθηκα. Για να συντομεύω.
Μετά το μπαϊράμι, πήγα σε γιατρό.
Και δεν είναι καλά τα πράγματα.
Δεν έχω καπνίσει ποτέ μου τσιγάρο.
Δεν τα πάω καλά με το αλκοόλ.
Αλλά τα πνευμόνια μου…
Ναι;
Αγαπητέ πελάτη, η τηλεφωνική γραμμή σας διακόπηκε λόγω απλήρωτων λογαριασμών.
Παρακαλούμε, εξοφλήστε τους λογαριασμούς το συντομότερο δυνατόν.
Αυτό είναι που θέλω να σου πω, Αζίζ.
Αυτό είναι το θέμα.
Η εξόφληση γίνεται…
Νομίζω ότι πρέπει να το ξέρεις.
Χρεωστική ή πιστωτική.
Ο γιατρός μού δίνει έξι μήνες ζωής.
Για οδηγίες…
Είπα "Γιατρέ, σοβαρολογείς;"
Είπε "Ναι".
…πιέστε μηδέν.
"Αν δεν έχεις συγγενείς, μπορείς να κάνεις τις αναγκαίες διαδικασίες".
…πιέστε δύο.
Εντάξει, λοιπόν.
Μη!
Τι στο καλό είναι αυτό; Είναι φυσιολογικό αυτό;
Του έλειψες του παιδιού, Αζίζ. Παίξε μαζί του.
Μιλάει για σένα όλη μέρα.
Θείε!
-Έτοιμο το φαγητό; Πεινάω πολύ. -Ναι.
Ψήνει στα κάρβουνα.
Γαμώτο!
Γαμώτο! Σκατά!
Ρουγιά! Νερό!
-Ρουγιά! -Τι έγινε;
Γρήγορα! Γαμώτο!
-Σκατά! Γρήγορα! -Περίμενε.
Χέσε με! Ρίξε το νερό!
Θεέ μου, όχι.
Ευτυχώς, έχει μπάμιες από χθες.
Αν δεν φας εσύ, θα το φάω εγώ.
Έλα, θείε!
Τι κοιτάς;
Θα φας ή όχι; Τι κοιτάς;
Άκου, στο όνομα του ψωμιού…
Αν δεν ήταν εδώ αυτοί, θα ήξερα τι να σου κάνω!
-Φάε το φαΐ σου, μικρέ! -Μη με λες "μικρό"!
Φάε το φαγητό σου!
Τι είναι αυτά;
Πες κάτι, γαμπρέ μου! Τι κοιτάς;
Τζανέρ, μωρό μου.
Ο θείος δούλευε, είναι κουρασμένος.
Άσ' τον να φάει και μετά μπορείτε να παίξετε μαζί.
-Δεν έχει παιχνίδι, ούτε τίποτα! -Μαμά!
Δεν μου αρέσει αυτή η συμπεριφορά.
-Σωστά; -Σωστά.
Ναι, δεν μ' αρέσει.
Του το έχω πει τόσες φορές!
Το λέω όλη την ώρα…
Άκου, το λέω όλη την ώρα
χωρίς να λέω παλιόλογα, σωστά;
Ναι, γιε μου.
-Σωστά, φίλε; -Σωστά, γιε μου.
Μα πού πας; Φάε το φαΐ σου.
Στον διάολο!
Αν φέρεται έτσι, ας πεθάνει της πείνας!
Δώσε μου ό,τι έμεινε.
Δώσ' του το.
Δεν καταλαβαίνει μία.
Δεν παίζει μαζί μου. Τον βαρέθηκα!
Όπα! Δώσε μου αυτά που δεν άγγιξε με το πιρούνι του.
Μου γέμισες το πιάτο με σκουπίδια.
Ο γιος σου θα τα φάει, όχι ο σκύλος σου! Αμάν πια.
Είπες "δώσ' το", σ' το έδωσα.
Γιατί μου αντιμιλάει συνέχεια;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις. Πού είναι η καδένα;
-Μπουρτσού. -Είπες δεν θα τη βγάλεις.
Πού είναι η καδένα; Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ.
-Μπουρτσού! -Πού είναι;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Αζίζ.
-Έλα, αδερφέ! -Τι κάνεις, Αλπ;
Τα ίδια, φίλε.
Κορίτσια, τέτοια.
-Τι; -Είπα "Κορίτσια!"
Δεν με αφήνουν ήσυχο, αδερφέ!
Είμαι σε πάρτι τώρα.
Είσαι καλά;
Γι' αυτόν τον λόγο σε πήρα.
-Ποιον λόγο; -Είμαστε στην ίδια κατάσταση.
Κορίτσια και τέτοια.
Είπες ότι…
"Αν θες να αράξεις στο σπίτι μου…"
Αν δεν είσαι στο σπίτι σου…
Και πήρες αμέσως.
Ναι, πήρα.
Ήθελες να το πω αυτό.
Ναι, το ήθελα.
Τι λες, αδερφέ;
Ναι, αδερφέ!
Βέβαια! Το σπίτι μου είναι σπίτι σου!
Θα πάρεις το κλειδί από τον φύλακα.
Πότε θα έρθεις;
Βλέπεις, θα βρεθώ με μια κοπέλα και…
Σε μισή ώρα. Εντάξει;
Τι μπερμπάντης που είσαι!
Φυσικά.
Κλείνω, λοιπόν. Τα κορίτσια περιμένουν, αδερφέ!
Εντάξει, Αλπ.
Τα λέμε.
Ευχαριστώ.
Κύριε Ερμπίλ, περάστε.
Είστε άνετα;
Αρχίζουμε τη διαδικασία.
Θα μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου.
Θα βλέπετε φώτα, θα ακούτε δυνατούς θορύβους.
Μα μην ανησυχείτε, δεν κρατά πολύ.
Μπορείτε να έχετε κλειστά τα μάτια, αν θέλετε.
Θέλω να κρατάτε αυτό το κουμπί, μήπως χρειαστεί.
Μπορείτε να το πιέσετε, ναι;
Μαμά.
-Έγινε κάτι; -Βρήκες την καδένα;
Δεν τη βρήκα.
Έλα στο σπίτι μου.
-Μπορούμε να ψάξουμε μαζί. -Το κάναμε ήδη, δεν το θυμάσαι;
-Δεν είναι σπίτι σου. -Μάλλον.
-Τι έγινε; Ερμπίλ! -Ερμπίλ!
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ
Σκατά!
Εμπρός;
Θέλω να παραγγείλω φαγητό.
Σωστή η διεύθυνση.
Έχει ντονέρ κεμπάπ;
Θέλω τούρκικη πίτσα με κρέας και τυρί.
Σβήσατε τον φούρνο;
Έχετε μαγειρευτά;
Μάλιστα.
Θα πάρω σούπα τότε. Φακές…
Και γιατί είστε ανοιχτά;
Δεν με νοιάζει. Γιατί απαντάτε τηλέφωνα;
Ζητήσατε διεύθυνση.
Σκοτίστηκα για το πάρτι σας.
Ζητήσατε διεύθυνση…
Αν η κουζίνα είναι κλειστή, τότε γιατί ζητάτε τη διεύθυνσή μου;
Τότε γιατί απαντάτε στο τηλέφωνο;
Για να πείτε ότι κλείσατε;
Για όνομα του Θεού! Και λοιπόν;
Ναι. Και λοιπόν;
Ποια τούρτα;
Στείλτε μου ένα κομμάτι τούρτα.
Όχι, δεν θέλω κεριά.
Όχι, δεν το θέλω.
Τι σας νοιάζει η ηλικία μου;
Για όνομα πια! Κλείσ' το!
Να πάμε στον Ερμπίλ;
Περνούσα από εδώ.
Βγήκε απ' το νοσοκομείο. Να τον επισκεφτούμε. Είναι ολομόναχος.
Θα χαρεί πολύ να μας δει.
Περιδρόμιασες γερά. Μου άνοιξες την όρεξη.
ΚΕΦΤΕΔΕΣ / ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΣΕΦ ΤΑΡΙΚ
Μα δεν θέλω να φάω τέτοια ώρα.
Θα πιω τσάι στου Ερμπίλ.
Πρέπει να του πάρουμε κάτι. Μην πάμε έτσι.
Κάνε το τσιγάρο σου.
Μετά θα πάμε σε ένα ζαχαροπλαστείο.
Γιατί γυρίσαμε σπίτι; Τζεβντέτ.
Λοιπόν; Γιατί γυρίσαμε;
Λοιπόν, Τζεβντέτ; Ξέχασες το κινητό σου;
Τέλος πάντων, σε περιμένω εδώ.
Τζεβντέτ.
Τζεβντέτ, άνοιξε την πόρτα!
Γιατί τριγυρνούσες τόση ώρα, λοιπόν;
Άνοιξε την κωλοπόρτα!
Τζεβντέτ, να πάω στην τουαλέτα; Θέλω να κατουρήσω.
Φίλε;
Τουαλέτα, φίλε.
ΕΡΜΠΙΛ
Καμουράν, μη με παρεξηγείς, αλλά έχω ερωτευτεί.
Λένε "Ποτέ δεν είναι αργά για να ερωτευτείς". Μα κάνουν λάθος.
Γιατί πεθαίνω.
Του χρόνου θα έχω πεθάνει. Δεν μπορώ να ερωτευτώ.
Ο Ιμπν Χαλντούν λέει…
"Η ζωή είναι ένας μακρύς δρόμος.
Για να μη σου κοπεί η ανάσα,
βρες νέα παιδική ηλικία".
Λοιπόν, εγώ…
Ποια είναι; Με ποια ερωτεύτηκες; Πες μου τα όλα!
Πες το μου στα ίσια.
Μια από το γραφείο.
Τη λένε Βιλντάν.
Είναι πολύ καλή γυναίκα.
-Όλοι την αγαπούν και τη σέβονται. -Τι έχει που δεν έχω εγώ;
-Είναι ζωντανή. -Σκύλα!
-Μην το λες έτσι, πεθαίνω. -Συλλυπητήρια σε μένα.
-Είναι πολύ συνετή, πίστεψέ με. -Είναι νέα;
Όχι, είναι στην ηλικία μας.
-Είναι όμορφη; -Ναι, είναι. Δηλαδή…
Καλούτσικη είναι.
Είναι σαν… Κάτσε. Πώς την έλεγαν;
Εδώ το έχω το όνομά της.
-Δεν έχει παντρευτεί ποτέ; -Μάλλον.
Όπως είπα, είναι συνετή.
Και λοιπόν;
Καμουράν, πεθαίνω της πείνας. Θα πάρω κάτι να φάω.
Λιποθύμησα, Καμουράν.
Μου άνοιξε η μύτη στο γραφείο. Λιποθύμησα.
Κάλεσαν ασθενοφόρο, χάρη στον κύριο Αλπ.
Και μετά…
κατέληξα στο νοσοκομείο.
Το νοσοκομείο στο Σισλί. Που πήγαμε τη μάνα σου.
Το νοσοκομείο έχει αλλάξει πολύ.
Το ανακαίνισαν.
Έφτιαξαν καινούριες πτέρυγες.
Τέτοιο ακτινολογικό, ούτε στην Ευρώπη.
Στο κυλικείο έχει τα πάντα. Ό,τι θες.
Αλλά θα σου πω ένα πράγμα, το τσάι κάνει δέκα λίρες.
Είπα "Όπα! Αυτό είναι κλοπή! "
Ερμπίλ, άσε το νοσοκομείο. Και η γυναίκα;
Ναι.
Θέλω να πω ότι…
πεθαίνω, Καμουράν.
Θα έρθω κοντά σου στα μέσα Ιουνίου, πριν σφίξουν οι ζέστες.
Αλλά θέλω να μάθω κάτι, πριν έρθω εκεί.
Θέλω να πω…
Πριν έρθω εκεί, αν…
Αν συμβεί κάτι μ' εμένα και την κυρία Βιλντάν,
θα μου κάνεις μαύρη τη ζωή μετά τον θάνατο;
Θα μιλάς συνέχεια γι' αυτό;
Θα μου κάνεις μούτρα; Θέλω να ξέρω.
Μην πεις τίποτα τώρα. Σκέψου το.
Αλλά σκέψου προσεκτικά. Θέλω να μάθω τι με περιμένει.
-Σε ικετεύω, για τα 30 χρόνια μας. -Εκείνη ξέρει ότι πεθαίνεις;
Όχι. Δεν άντεξα να της το πω.
Αλλά είδε το ατύχημα. Οπότε…
Με είδε όταν λιποθύμησα στο γραφείο.
Πες το και βλέπεις. Ποια θέλει άντρα που θα πεθάνει σε τρεις μέρες;
Ούτε καν τον Καντίρ Ινανίρ.
Γιατί να σε θέλει σε τέτοια ηλικία;
-Έτσι λες; -Φυσικά.
Σύνελθε, Ερμπίλ.
Κάνε υπομονή, μην κάνεις σαν παιδί.
Δεν μένει πολύς καιρός ως τον Ιούνιο.
Θα βγεις εκτός μάχης σε δυο μήνες.
Θα σε μπουκώνουν παυσίπονα και θα είσαι εξαντλημένος.
Θα μένεις στο κρεβάτι όλη μέρα.
Θα παρακαλάς να πεθάνεις.
Ξέρεις, έχω πείρα σ' αυτά.
Θα ήταν κακό να έχω κάποια να μου μιλά
ή να μου κρατά το χέρι;
Άντε γαμήσου, Ερμπίλ. Κάνε ό,τι θες.
Αχ, Καμουράν!
"Άντε γαμήσου";
Τι έχεις πάθει;
Δεν έβρισες 30 ολόκληρα χρόνια.
Ούτε "γαϊδούρι" δεν είπες.
Τι έχεις πάθει; Ώστε "Άντε γαμήσου";
Κάτι έχεις πάθει.
Καμουράν;
Είσαι με κάποιον; Γνώρισες κάποιον;
Λοιπόν;
Πού έμαθες τέτοια λόγια;
Ήταν ένας στο κτίριο που έβριζε.
Εργολάβος. Πέθανε από φυσικά αίτια, είπαν.
Μήπως αυτοκτόνησε για να σε συναντήσει;
Τι μαγειρεύεις εκεί έξω;
Καμουράν, πες κάτι, να χαρείς.
Πες…
Τι…
Τι κάνεις;
Άκουσα ότι πήρες εξιτήριο και ήθελα να σε δω.
Χρειάζεσαι κάτι;
-Πρέπει να πεθάνω αμέσως, Αζίζ. -Τι;
Η γυναίκα μου κάτι σκαρώνει εκεί.
-Πρέπει να πεθάνω αμέσως. -Τι;
Πρέπει να…
Μακάρι να ήθελε κάτι άλλο.
Ήταν γραφτό.
Δεν θέλω να πεθάνει.
Θέλει να πεθάνει, είπες.
Άνοιξε και είπε "Πρέπει να πεθάνω".
Είπε "Η γυναίκα μου…"
Θα ρωτούσα, αλλά ο πολυέλαιος έπεσε στο κεφάλι του.
Κάτι σκαρώνει.
Γύρισε αμέσως μόλις έφυγε.
Έχει ασφάλεια, σωστά;
Ερμπίλ.
-Αζίζ. -Εγώ είμαι.
Είναι κι ο Τζεβντέτ.
Περαστικά σου.
Τι μου συνέβη;
Ο πολυέλαιος έπεσε πάνω σου.
Σοβαρά; Έσπασε;
Ευτυχώς, φτηνά τη γλίτωσες.
Ήταν δώρο γάμου από την αδερφή μου.
Ήταν από την Τεχεράνη.
Ο γαμπρός μου δούλευε στο Αρτσελίκ τότε.
Ήρθε τόσο δρόμο, μη μου πεις ότι έσπασε.
Ερμπίλ, πονάς;
-Πού είμαστε; -Είμαστε στο νοσοκομείο.
Σε έφερα εδώ όταν λιποθύμησες.
Καμουράν.
Ο Τζεβντέτ είμαι. Από το γραφείο.
Καμουράν.
Ποιος με έσωσε;
Δεν σε έσωσα.
-Τότε ποιος; -Έχω αγχωθεί πολύ.
Γύρνα το κεφάλι σου.
Εσύ με έσωσες, Αζίζ;
Σε έφερα στο νοσοκομείο.
Οι γιατροί σε έσωσαν.
Χέσε τους γιατρούς.
-Γιατί λες τέτοια πράγματα; -Αχ, Καμουράν.
Έχεις ασφάλιση, έτσι δεν είναι;
Μας ρώτησαν, δεν ξέραμε τι να πούμε.
Τι τρέχει εκεί πέρα, Καμουράν;
Θα τον γδύσουν κανονικά.
Έχεις ασφάλιση, έτσι δεν είναι;
Ζει ο Καντίρ Ινανίρ, Τζεβντέτ;
Δεν έχει ασφάλιση.
Δεν έχει.
Καμούς.
Μαμά.
Μαμά! Σήκω επιτέλους! Μαμά!
Άντε! Έλα, μπαμπά!
Σήκω επιτέλους! Σήκω!
Βαρέθηκα. Σοβαρά, βαριέμαι πολύ!
Έλα! Μπαμπά! Ακούς;
Πόσα λεφτά σου χρωστάω;
Χίλιες λίρες; Πω πω!
Καλησπέρα. Ντονέρ κοτόπουλο ή αρνί;
Τι λες εκεί;
Τι σόι όνειρο είναι αυτό;
-Το έπιασες, γιε μου; -Εντάξει. Να 'σαι καλά.
Μην πέσεις, γιε μου.
Για ποιον με πέρασες; Μην ανησυχείς.
Φύγε, μη στέκεσαι εκεί. Τι κοιτάς; Δίνε του!
Θα σε φωνάξω όταν τελειώσω.
Εντάξει, γιε μου.
Άκου, αδερφή μου. Θυμώνεις όταν το λέω,
μα δεν είναι φυσιολογικός.
Ίσως πρέπει να τον πας στον γιατρό.
Γιατί μιλάς έτσι, Αζίζ;
Αν σκοτώσει έναν από εμάς, δεν θα πάει φυλακή
γιατί είναι παιδί.
Θα είμαστε τα θύματα.
Τι είναι αυτά που λες πρωινιάτικα, Αζίζ;
Με στενοχωρείς.
Σε συμπαθεί πολύ. Μιλάει για σένα όλη μέρα.
Μην το λες έτσι.
Θα πάει σχολείο του χρόνου, έτσι;
Ναι, θα πάει.
Δεν ξέρω, πώς να τον στείλω στο σχολείο;
-Να τον στείλεις σε οικοτροφείο. -Παιδί είναι.
-Ίσως κάπου στα νοτιοανατολικά. -Αποκλείεται!
Λένε ότι το Καρς είναι σπουδαία πόλη.
Έχει εκπληκτικά μέρη. Τα μνημεία στο Ανί και τα λοιπά.
Ή ίσως μπορεί να δουλέψει στην αυτοκινητοβιομηχανία.
-Θα προσαρμοζόταν γρήγορα. -Αζίζ, σου έστριψε;
Ούτε στο νήπιο δεν τον έστειλα.
-Αποκλείεται! -Ώστε έτσι;
Ποτέ!
Γιατί δεν μιλάς, Καμούς;
Ωραία τα λέγαμε.
Ούτε ο θάνατος δεν μας χώρισε, τι πάθαμε τώρα;
Τι συμβαίνει εκεί;
Τι;
Τα έχεις με άλλον;
Είμαστε σύντροφοι ζωής τόσα χρόνια.
Μπορείς να μου πεις τα πάντα.
Δηλαδή…
Ήταν από πείσμα;
Εξαιτίας της κυρίας Βιλντάν;
Δεν ήθελα να κάνω κάτι χωρίς να το ξέρεις.
Τι έπρεπε να κάνω;
Δεν σου έκρυψα τίποτα.
Ούτε όσο ζούσες, ούτε μετά τον θάνατό σου. Έκανα κάτι λάθος;
Αγαπημένη μου Καμούς.
"ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ". ΕΛΟΝ ΜΑΣΚ
Πάρε την κοπέλα σου.
Τι;
Στον χιονοδρομικό, εννοώ. Κάθεσαι στο σπίτι μου.
Μπορεί να έρθει για σκι.
Όχι, φίλε.
Δεν θα έρθει.
Περάσατε καλά χθες βράδυ;
Ήταν πραγματικά υπέροχα.
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Αύριο θα πας για σκι με την Άιμπικε.
Μπορούμε να κάτσουμε…
στο σπίτι σου;
Το σπίτι σου θα είναι άδειο, σωστά;
Έτσι;
Αδερφέ;
Αδερφέ.
Βέβαια. Εννοείται.
Μυστήριος άνθρωπος είσαι.
Γιατί;
Τι να πω, δεν ξέρω.
Τι;
Πας εκεί με μια κοπέλα, αλλά δεν βλέπω ανακατωσούρα.
Α! Λοιπόν…
Είμαι διακριτικός, έτσι;
Πολύ.
Τι κάνεις;
Τζανέρ. Τι γίνεσαι;
-Καλά, θείε. Εσύ τι κάνεις; -Τίποτα. Δουλειά και τέτοια.
Εννοώ, τι έκανες εκεί μέσα;
-Τίποτα. -Τίποτα;
Ναι.
Δηλαδή…
Απλώς τριγυρνάω.
Τριγυρνάς στο δωμάτιο των γονιών μου;
-Μια ματιά έριξα. -Μια ματιά;
Ναι.
Μια ματιά στην ιδιωτική ζωή των γονιών μου;
Πώς σου ήρθε αυτό;
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Για έλα εδώ.
-Πού; -Έλα μαζί μου.
-Πού; -Έλα.
-Μαμά! -Τζανέρ.
Βγάλε αυτήν τη μπάρα.
-Γιατί; -Βγάλ' τη. Έλα, θείε!
Εγώ δεν φτάνω. Έλα τώρα.
Εντάξει, δώσ' τη μου.
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
-Αυτό είναι μεγάλη αγένεια! -Τι;
Τζανέρ! Αδερφή!
Αδερφή! Έλα εδώ! Αδερφή!
Καμουράν.
Τι μου κάνει η Καμούς μου;
Το αγόρασες;
Είδα έναν τύπο.
Αυτόν στον πρώτο όροφο.
Πώς τον έλεγαν αυτόν που βρίζει;
Είπε "Η γυναίκα σου…"
-Ερμπίλ. -Τι;
-Το αγόρασες; -Όχι. Ο φαρμακοποιός έλειπε.
Δεν ήθελα πολλά-πολλά με τον βοηθό του.
-Μετά… -Πού είν' η σακούλα;
Λοιπόν… Ποια σακούλα;
Δεν ήρθες με σακούλα; Άκουσα τον θόρυβο.
Αγόρασα γιαούρτι από το μπακάλικο.
Είχε τελειώσει το γιαούρτι.
Κύριε Ερμπίλ, μπορώ να φύγω;
Βέβαια, καλή μου. Ευχαριστώ.
Κυρία Καμουράν, τα λέμε αύριο.
-Καληνύχτα σας. -Καληνύχτα. Τα λέμε το πρωί.
-Ερμπίλ. -Ψυχή μου.
Θέλεις τη σούπα σου;
Κάτσε, μισό λεπτό.
-Ερμπίλ. -Ψυχή μου;
Σκότωσέ με, αγάπη μου.
Καμουράν, μην το λες αυτό, να χαρείς. Μη μιλάς έτσι.
Απλώς κάν' το.
Μην το κάνεις αυτό. Τι θα έκανα χωρίς εσένα;
Δεν αντέχω άλλο.
Τα φάρμακα σε ζαβλάκωσαν.
Θα μιλήσω στον γιατρό αύριο. Έλα.
Θα φέρω τη σούπα. Ίδρωσες, καλή μου;
Θα σου αλλάξω ρούχα.
Κάτσε, μισό λεπτό.
Καλή μου Καμούς.
Ας φάμε τη σούπα.
Έλα, αγάπη μου.
-Άνοιξε το στόμα σου. -Σταφύλι…
-Τι;
-Σταφύλι… -Τι λες;
-Θέλω σταφύλι. -Τι σταφύλι;
Μαύρο σταφύλι.
Καμουράν, πού να βρω σταφύλι τέτοια εποχή;
-Μπορείς να βρεις. -Δεν μπορώ, καλή μου. Πού;
Μαύρο σταφύλι; Τέτοια εποχή; Τι σου ήρθε;
-Το λαχταράω. -Τι; Εντάξει.
Θα πάω αύριο, όταν έρθει η νοσοκόμα.
Τώρα.
Σε παρακαλώ, Καμουράν. Πού να βρω μαύρο σταφύλι τέτοια ώρα, βραδιάτικα;
Το λαχταράω πολύ.
Το μπακάλικο στο παλιό σπίτι των γονιών μου πρέπει να έχει σταφύλια.
Των γονιών σου; Στο Κουρούτσεσμε; Το μπακάλικο δίπλα στο τζαμί;
Καμουράν, τρελάθηκες; Τέτοια ώρα…
Να σε αφήσω μόνη σου τέτοια ώρα, βραδιάτικα;
Θα πάω αύριο, όταν έρθει η νοσοκόμα.
-Άνοιξε το στόμα σου. -Τώρα.
Εντάξει.
Γύρνα πίσω. Πάμε πίσω, εκεί απ' όπου με πήρες. Γρήγορα!
Γρήγορα!
Αχ! Καμουράν!
Καμουράν!
ΑΝΤΙΛ ΣΟΪΛΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ
Όχι έτσι, Ερμπίλ. Να το σκουπίζεις με υγρό πανί.
Ερμπίλ! Μη στέκεσαι εκεί, πήγαινε στο μπάνιο
πάρε το πανί πάνω απ' το πλυντήριο και βρέξε το.
Σκούπισέ το καλά.
Εμπρός.
Καμουράν;
Θεέ μου!
Τα είπαμε λίγο οι δυο μας, έτσι, Τζανέρ
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω. Θέλεις να έρθεις να τα πούμε κάποια φορά;
Θα δούμε, γιατρέ. Δεν το υπόσχομαι.
Δεν θέλω να σε κρεμάσω. Θα δούμε.
Ναι.
Τώρα θα μιλήσω με τους γονείς σου.
Έχει μερικά βιβλία που μπορεί να σε ενδιαφέρουν.
Δεν έχεις κανένα τάμπλετ;
Τι βιβλία μου λες;
Ναι.
Κύριε Ριζά, κυρία Ρουγιά.
Θα ήθελα να σας πω καλά νέα, δυστυχώς όμως…
φαίνεται πολύ σοβαρό.
Τι έχει, γιατρέ;
Ο Τζανέρ…
δυστυχώς…
είναι κόπανος.
Δεν πειράζει, αγάπη μου.
Δεν το βλέπουμε συχνά αυτό σε τόσο μικρή ηλικία.
Συνήθως δεν συμβαίνει μέχρι την εφηβεία.
Αρχίζει σε σχολική ηλικία.
Εγκαθίσταται στον χαρακτήρα μέσω της λαϊκής κουλτούρας.
Λοιπόν…
Πόσο προχώρησε η ασθένεια;
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Θα ήθελα σας ενθαρρύνω,
αλλά τα συμπτώματα με τρομάζουν.
Μιλάει άσχημα.
Λέει ψευτοεξυπνάδες. Λυπάμαι.
Δυστυχώς, είναι μεγάλος κόπανος…
παρότι τόσο μικρός.
ΚΑΜΕΡΑ 1
Καμουράν.
Ήρθε η κα Βιλντάν.
Δεν ξέρω τι θέλει.
Πώς θα μπορούσε… Για κοίτα.
Είναι η κυρία που σου έλεγα.
Τι θα κάνουμε;
Καμούς;
Κυρία Βιλντάν;
Σου έφτιαξα σούπα.
Από μεδούλι.
Μιλούσαν για σένα στο γραφείο.
Είσαι ξεγραμμένος, έτσι;
-Είσαι ξεγραμμένος; -Τι λες;
Ετοιμοθάνατος. Δεν κατάλαβα καλά;
Σωστά. Ναι, έχεις δίκιο.
Θα πεθάνω.
-Ο Θεός να σε αναπαύσει. -Ευχαριστώ πολύ.
Οι γιατροί λένε ότι θα πεθάνω τον Ιούνιο.
Δεν έχω να σε κεράσω τίποτα.
-Είναι νωρίς. -Τι να κάνουμε; Θεού θέλημα.
Όχι, για το κέρασμα.
Να περάσω μέσα;
Συγγνώμη. Φυσικά. Με συγχωρείς. Πέρνα μέσα.
Παρακαλώ, πέρνα.
Να φτιάξω ένα τσάι στα γρήγορα.
Δεν πίνω τσάι φτιαγμένο στα γρήγορα.
Με αρρωσταίνει.
Έχει και κακή γεύση.
Όταν βράσει, πρέπει να χαμηλώσεις τη φωτιά.
Καθένας κάτι λέει.
-Αλλά πρέπει να βράσει 18 λεπτά. -Ναι;
Αν όμως η τσαγιέρα είναι κρύα…
-Πρέπει να βράσει για 25 λεπτά. -Βέβαια.
Δεν θα μείνω πολύ.
-Να μη σε απασχολώ. -Ναι.
Πας να ξαπλώσεις;
Όχι ακόμα.
Πάω στην κουζίνα να φέρω λίγο νερό.
Εσύ μπήκες σε τόσο κόπο για μένα.
Λοιπόν… Σε ευχαριστώ και πάλι.
Ερμπίλ.
Καμουράν.
Ένα ποτήρι νερό δεν αρκεί.
Σου έφερε σούπα.
Πήγαινε να πάρεις κάτι από το ζαχαροπλαστείο στη γωνία.
Πήγαινε πάρε λεμονάδα.
Καμουράν,
πες μου αν νιώθεις άσχημα. Θα της εξηγήσω.
Δεν ήξερα ότι θα ερχόταν.
Μην το κάνεις! Θα ήταν πολύ ανάρμοστο.
Έλα, αγάπη μου.
Άκουσέ με. Πήγαινε να αγοράσεις βουτήματα
και αλμυρά κρακεράκια.
Και βγάλε την τσαγέρα που φέραμε από την Αμερική.
Μην τo σερβίρεις με το κουτί.
Αχ, Καμουράν. Ήσουν βουβή και τώρα μιλάς.
Ορίστε.
Με συγχωρείς για πέντε λεπτά, κα Βιλντάν;
Θα γυρίσω αμέσως.
Τι τρέχει, κύριε Ερμπίλ;
Για πέντε λεπτά μόνο. Βολέψου, σαν στο σπίτι σου.
Είπα πέντε λεπτά,
αλλά ίσως πάρει λίγο παραπάνω.
Ίσως πάρει επτά ή οκτώ λεπτά. Δέκα το πολύ.
Ας πούμε δέκα.
Πες 12. Το ασανσέρ χάλασε. Θα ανέβω τέσσερις ορόφους με τα πόδια.
-Πρέπει να… -Έντεκα;
Δεν θα τολμώ να σε αντικρίσω αν το αθετήσω, κα Βιλντάν.
-Βιλντάν. -Κι εγώ τι είπα;
Είπες κα Βιλντάν.
Δεν χρειάζεται να με λες "κυρία".
Ναι.
Θα βγω να φωνάξω στην πλατεία Ταξίμ, τότε.
Και είπε "Πρέπει να μου κόψεις 5,000 λίρες".
Τότε είπα "Αν δεν το θέλεις, μην το αγοράσεις".
Σωστά;
Είναι καθαρό. Δεν έχει γρατζουνιές, ούτε ιστορικό ατυχημάτων.
Και λέει "Πρέπει να μου κόψεις 5,000 λίρες.
Τα χερούλια δεν είναι γνήσια".
Αν μπορείς να βρεις τα γνήσια χερούλια…
Ο χρόνος μετρά αφού βγεις απ' την πόρτα;
-Ποιος χρόνος; -Τα 12 λεπτά.
Α, ναι. Συγγνώμη.
Να του σφίγγεις τα λουριά, δεσποινίς.
Θέλεις κάτι άλλο;
Όχι. Έβαλες τη λεμονάδα;
Στο πλαστικό μπουκάλι. Για να μη χυθεί.
Όλα εντάξει. Κέικ, λεμονάδα…
Μήπως θέλεις κεριά;
-Τι; -Μήπως θέλεις κεριά;
Όχι. Το κτίριο έχει γεννήτρια.
Καλή σου μέρα.
Ελπίζω να μην ξεπέρασα τα 12 λεπτά.
Κυρία Βιλντάν;
Ντροπή σου!
Είσαι νεκρή, μα κάνεις σαν μωρό παιδί.
Ούτε ένα παιδί δεν θα το έκανε αυτό.
Δεν σου κρύβω τίποτα.
Θέλω να πω… Σου το είπα, σωστά;
Είπα "Μου αρέσει η κυρία Βιλντάν".
Δεν σου το είπα;
Μην το κάνεις αυτό, να χαρείς. Κουράστηκα.
Είμαι εξαντλημένος.
Αν φέρεσαι έτσι
Εντάξει, δεν μιλάς, αλλά γιατί κλείνεις τα μάτια σου;
Αχ, Θεέ μου.
Καμούς.
Το τραγούδι μας.
Αχ, Καμούς.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα πια.
Ναι, δεν μιλάς, αλλά δείξε μου,
στείλε ένα σημάδι, κάνε κάτι.
Για όνομα του Θεού! Πώς μπορώ να επανορθώσω; Πώς…
Πώς να σε πλησιάσω;
Σε παρακαλώ, στείλε μου σημάδι.
Υπάρχει άλλος ένας τρόπος
Λες να είναι ο θάνατος;
Πες μου, αγάπη μου, τι λες;
Υπάρχει άλλος ένας τρόπος
Λες να είναι ο θάνατος;
Πες μου, αγάπη μου, τι λες;
Η ένωσή μας είναι άλλο σύμπαν
Αξίζεις μια ολόκληρη ζωή
Η ένωσή μας είναι άλλο σύμπαν
Αξίζεις μια ολόκληρη ζωή
Έχεις δουλειά;
Κάτι έχω να κάνω, μα…
Ωραία.
Εντάξει, τότε. Θα περάσω αργότερα.
Έλα να σε αγκαλιάσω.
Θέλω να πω…
Κάνε τη δουλειά σου.
Θα περάσω αργότερα.
Θα το κάνω αργότερα, δεν πειράζει.
Αν μπορώ να κάνω κάτι, μπορούμε να το κάνουμε μαζί.
Είσαι πολύ νέος.
Είσαι ακόμα παιδί.
Είναι απρεπές;
Σε μονοθεϊστικές θρησκείες.
Θρησκείες;
Εύχομαι σε σένα και τους αγαπημένους σου να ζήσετε πολύ και με υγεία.
Τι;
-Στο όνειρό μου. -Στο όνειρο;
Είπες κάτι τέτοιο στο όνειρό μου.
Με είδες στο όνειρό σου;
-Όχι, ήταν κι άλλοι… -Δεν πειράζει.
Να μη σε κρατάω, τότε.
Κάνε τη δουλειά σου.
Εγώ απλώς είπα να περάσω.
Καλά έκανες, Αζίζ. Πολύ καλά έκανες.
Ναι.
Ωραία, θα τα ξαναπούμε.
Λοιπόν…
-Τα λέμε αργότερα. -Αζίζ.
Ναι;
-Η υγεία… -Πάνω απ' όλα.
Ναι, το ξαναείπες αυτό.
-Στο όνειρό σου; -Όχι. Μπροστά στην πόρτα, όπως τώρα.
Καλά έκανα.
Ναι.
Ωραία.
Τα λέμε.
Αντίο.
Μπράβο μου.
ΚΑΜΟΥΡΑΝ ΤΣΙΝΑΡ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ
Έφυγε.
Αυτό ήθελε.
Μακάρι να ήθελε κάτι άλλο.
ΑΖΙΖ
Αγαπητέ Αζίζ,
τώρα που διαβάζεις το γράμμα,
θα έχω φύγει.
Πάρε το σπίτι μου.
Πάντα ήθελες ένα μέρος για να είσαι μόνος.
Εδώ μπορείς να είσαι μόνος.
Έμεινα μόνος εδώ δέκα χρόνια. Τώρα θα μείνεις εσύ.
Να δεις τι θα πει…
Γιατί το έβαλες εκεί, Ερμπίλ;
Ίσως δεν άνοιγα αυτό το συρτάρι για μήνες.
Αδερφέ.
Πω πω.
Έφυγε, έτσι;
-Ναι, πάει. -Είναι σίγουρο;
Ορίστε.
Είναι δικό σου.
Τι είναι αυτό;
Τα κλειδιά του σπιτιού μου. Τι κάνεις απόψε;
Αν θες να αράξεις, θα λείπω.
Μπορείς να αράξεις εκεί. Ή μαζί…
Ευχαριστώ πολύ.
Αλλά δεν χρειάζεται πια.
-Τι; -Θέλω να πω…
Δεν θα ξανάρθω σπίτι σου.
Σου είμαι πολύ ευγνώμων, να ξέρεις.
Γιατί;
-Μου άνοιξες το σπίτι σου. -Όχι. Εννοώ, γιατί; Τι έγινε;
Την χώρισα.
Δεν θα ξανάρθεις;
Μπα, όχι.
-Ποτέ. -Ναι.
Λες ότι τελείωσε.
Ωραία ζωή!
ΟΙ ΑΖΙΖ
ΑΖΙΖ ΜΑΛΑΚΙΑ
ΑΖΙΖ ΧΟΡΟΣ ΑΣΤΕΙΟ
ΠΟΛΥ ΑΣΤΕΙΟΣ ΧΟΡΟΣ 3
ΑΝΕΒΑΣΜΑ ΒΙΝΤΕΟ
ΦΟΡΤΩΣΗ #ΟΙ_ΑΖΙΖ
Αγαπητέ Αζίζ,
τώρα που διαβάζεις το γράμμα,
θα έχω φύγει.
Πάρε το σπίτι μου.
Πάντα ήθελες ένα μέρος για να είσαι μόνος.
Εδώ μπορείς να είσαι μόνος.
Γνώμη μου, μην είσαι τόσο μόνος.
Να είσαι μόνος, μα όχι πολύ.
Αν θες να είσαι μόνος, φυσικά να είσαι μόνος,
αλλά όχι και πάρα πολύ.
Μείνε μόνος για λίγο. Για παράδειγμα, δέκα μέρες.
Ή 15 μέρες.
Άσε τα νούμερα, εσύ ξέρεις.
Μπορείς να είσαι μόνος για δέκα ή 20 μέρες. Ίσως για έναν μήνα.
Το ιδανικό. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Είναι η προσωπική μου γνώμη. Εσύ αποφασίζεις.
Δεν θέλω να ανακατευτώ στη ζωή σου, όμως.
Απλώς λέω. Εσύ θα το κρίνεις αυτό.
Υπάρχει ένα κουτί με καραμέλες στο τραπεζάκι.
Να τρως τις καραμέλες μου και να με θυμάσαι, εντάξει;
Δηλαδή, όταν δεν θέλεις να είσαι μόνος.
Να ανοίγεις το κουτί.
Είναι ο Αζίζ.
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις ποτέ. Πού είναι η καδένα;
Είπες δεν θα τη βγάλεις. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις. Πού είναι η καδένα;
Είπες ότι δεν θα τη βγάλεις.
Να τη! Γιατί με έκανες να ρωτήσω 40 φορές;
Μ' αρέσει πολύ η καδένα και σου πάει πολύ.
Μην τη βγάλεις ποτέ. Όχι μόνο επειδή το θέλω εγώ,
αλλά επειδή το θέλεις εσύ ο ίδιος. Αν πρόκειται…
Στέγνωσε ο λαιμός μου.
-Να πιούμε κάτι; -Εντάξει.
Κάτι θα μου έλεγες.
Εμπρός, πες μου τι θέλεις. Σ' ακούω.
Αζίζ!
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια