Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie jest mi łatwo.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Denerwuję się.
Od czego zacząć? Jak to powiedzieć?
W myślach ciągle z tobą rozmawiam.
A co powiedzieć teraz?
Nie, powiem to wprost.
Muszę pobyć trochę sam, Burcu.
Potrzebuję przestrzeni.
Moja siostra nie odejdzie.
W pracy jest ciężko.
Poza tym jesteśmy razem…
Proszę, nie płacz.
Wiesz, że jesteś dla mnie bardzo ważna.
Mogę przyjąć zamówienie?
Czekam na kogoś.
Ale coś pan mówił.
- No… - Cześć.
Cześć.
- Nie byłeś dziś w pracy? - Pójdę później. Erbil da sobie radę.
- Zamówiłeś już? - Czekałem na ciebie.
No więc?
O czym chciałeś porozmawiać?
No więc…
Najpierw coś zamówmy.
Zamówimy. Ale możesz też mówić.
No tak.
- Gdzie masz łańcuszek? - Co?
- Ten… - Mogę przyjąć zamówienie?
Kawę po turecku, niskosłodzoną.
A dla pana?
- Macie tu alkohol? - Aż tak to czuć?
To gdzie masz łańcuszek?
Co tam?
„Co tam”? Coś się stało?
Widziałaś, co się dzieje z euro?
Podrożało jak szalone.
A do tego Syria…
- Coś się stało. - To nic takiego.
Od dawna nie rozmawialiśmy tak ze sobą, Burcu.
„Burcu”? Nie bądź taki. Przerażasz mnie.
Od dawna nie miałem czasu dla siebie.
Muszę pobyć sam.
To powoduje stres.
Trochę czasu dla siebie…
W ogóle go nie mam. Moja siostra się nie wyprowadzi.
Minęło już pół roku. Nie wyprowadzą się.
Znasz Canera. To psychopata.
Ciebie też stawia w złym świetle.
Powiedział…
- Powiedział: „Wujku…”. - Aziz.
„Pobawmy się Lego”.
Gdzie masz łańcuszek? Mówiłeś, że nigdy go nie zdejmiesz.
- Masz obsesję na jego punkcie. - Tak.
Dlaczego nie odpowiesz na pytanie?
Nie owijaj w bawełnę.
Odpowiedz. To proste pytanie.
Możesz powiedzieć, że w torbie albo w szufladzie.
Ale ty nie odpowiadasz, tylko gadasz bzdury.
Nie rozumiem cię.
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
Widziałeś Erbila?
- Nie. - Wyszedł na lunch?
- Ktoś mnie szukał? - Nie.
Nie zerwałem z nią.
Byłem gotowy, ale ona nie.
Potrzebujesz prawnika.
Nie jesteśmy małżeństwem.
Nie mam obrączki.
Miałem łańcuszek, ale go zgubiłem.
Usunąłem konia, który ugryzł dziecko.
- Co? - Byłyby problemy.
Miłośnicy zwierząt pogrążyliby naszą kampanię.
Nie ma problemu. Jasne.
Aziz.
- Wróciłeś? - Tak.
Szukałem cię.
Zrobiłeś swoje?
Pan Alp pytał o ciebie.
W jakiej sprawie?
Pytał dziewczyny, gdzie Aziz.
Powiedziały mi.
Pytałem go, czy mogę mu w czymś pomóc.
Zapytam Alpa.
No dobrze…
Mam pytanie.
Pamiętasz, jak u ciebie nocowałem?
Tak, to był piękny dzień.
Musimy to powtórzyć.
Zostawiłem u ciebie łańcuszek?
- Łańcuszek? - Tak.
Taki naszyjnik.
- Naszyjnik? - Tak.
Nie.
No nic…
Zajrzę do pana Alpa.
Łańcuszek, co?
Cenny?
Na pewno się znajdzie
podczas sprzątania.
Gorzej, jeśli zgubiłeś go na ulicy.
Poszedł. Możesz usiąść.
Zgubił łańcuszek.
„Taki naszyjnik”.
Bardzo cenny.
- Nie powiedział tego. - Podsłuchiwałeś nas?
- Nadepnęłaś na to? - Ile razy mówiłam?
- Co to znaczy? - Nie krzycz. Sąsiedzi słyszą.
- Co za udręka! - Odłożyłam to na stół!
- Proszę! - Jak mogłaś na to nadepnąć?
Aziz, wejdź.
Panie Necati, pani Füsun, to Aziz.
Opowiadałem o nim. Nasz specjalista od montażu.
- Cześć. - Dzień dobry.
Aziz stworzył wszystkie klipy,
które wam pokazałem.
Jest geniuszem.
To ty nagrałeś gościa, który upada, myjąc okno?
Bardzo realistyczne. Świetna robota.
Wzywałeś mnie?
Tak, usiądź. Też musisz tego posłuchać.
Pan Necati potrzebuje konsultacji.
Cansu zaistniała w sieci.
Co możemy zrobić, by jej pomóc?
Możecie wprowadzić Aziza? Ile macie wyświetleń?
- Ponad 400 000. - 420 000.
Mnie pytał.
Tylko rozmawiamy. Nie bądź dzieckiem.
- Lepiej, żeby jedno z nas mówiło. - Dobrze. Mów.
Co to znaczy?
- O co ci chodzi? - Co to za ton?
No już, powiedz im.
- Boże. - Co się stało?
- Füsun! - No co?
- Zapytał… - To odpowiedz.
Podałeś złą informację.
- Jaką? - 400 000.
- Mamy 420 000 wyświetleń. - Zapytał mnie.
- No i? - Powiedziałem, że ponad 400 000.
Mów dokładnie.
- Nie o to chodzi. - Jasne informacje.
Nie marnuj okazji, Cansu. Wyciągnij telefon.
Hej! Dziewczyno!
Brawo! Powiedz im to!
Co robisz?
Cansu! Znowu uciekła.
Nie robilibyśmy tego, ale zależy nam na przyszłości dziecka.
Źle to na nią wpływa. Nie jestem dobrą matką.
- Nie rozumiesz tego. - Wkłada w to dużo wysiłku.
My, jako rodzice, także.
- Chcemy to chronić. - Chcemy to wspierać, z szacunku.
To wszystko.
Jak widzicie, ma talent do filmowania.
Bez dwóch zdań. Chcemy ją wspierać.
Ale utknęliśmy w miejscu.
Wyświetlenia spadły.
Nie ma reklam.
Był niezły ruch,
a teraz nic.
I tak od miesiąca. Trzeba coś z tym zrobić.
Musicie nam pomóc.
Musimy wymyślić coś kreatywnego.
Mogę ją pobić.
Lub wyrzucić ją przez okno. Albo ona mnie.
A Cansu to nagra. To wykonalne?
Wyszłoby realistycznie?
Pobicie, okno i tak dalej?
Bo jeśli nie, będzie po nas.
- To możliwe. - Raz się pokłóciliśmy.
Nagrała to i wrzuciła do sieci.
- I wybuchło. - Zdenerwował się.
- Spanikowałem. - Ma rację.
To nasze prywatne sprawy.
A potem pokazała mi wyświetlenia i komentarze.
- Ma wyraźny talent. - A do tego pieniądze.
- To było niesamowite. - Ma talent.
To nasze jedyne dziecko.
- Wspaniałe. - Dziękuję.
Kiedy…
Kiedy tak na to reaguje…
Denerwuję się.
Matczyna miłość.
Zajęte!
Aziz.
Gdzie się chowasz? Zejdź na dół.
Dziewczyny czekają.
Chciałbym już wracać.
Miałeś zerwać z dziewczyną.
Nie pytaj.
Alp!
Aziz, nie pij za dużo. Nie przywykłeś do tego.
Znajdę cię.
Poproś Zagora o mojego drinka!
Przepraszam?
Wódkę z sokiem pomarańczowym, ale…
Tyle że…
- Tyle że co? - Bez…
Bez wódki.
Zagor?
Możesz już odejść.
Zatańczyłbym, ale na parkiecie jest tłok.
Alp jest taki miły.
Zabawny.
I przystojny.
Skąd się znacie?
Alp lubi się zabawić.
Tak.
Dokąd idziesz, Aziz?
- Muszę lecieć. - Wykluczone!
- Dlaczego? - Będzie taniec brzucha!
To nowy rok!
Mamy październik.
Życie ci ucieka. Trzeba się bawić.
Nie sądzisz?
Nie przywitam z tobą nowego roku.
- Nie ma mowy! - Spadam.
Aziz, proszę cię!
Masz świetny dom i fantastyczną łazienkę. Najlepsze życzenia!
Do zobaczenia w biurze.
Ile jestem winien?
Miało być 60 dziewczyn, ale przyprowadziłam 80.
- Sam wiesz. - Miło.
- Za chłopaków nie policzę. - Fajnie.
Pięćset lir za kostiumy.
W sumie 50 000 lir. I opłaty za taksówki.
Dziękuję.
Reszta dla was.
- Przynieście kwity za taksówki. - A ty?
- Zgodnie z umową, 4500 lir. - Wychodzimy.
Szybciej!
- A ty? - 750 lir.
- Ale tanio. - Takie są ceny.
- Mówiłem, że tanio. - Wybacz.
- Dlaczego? - Nie dam zniżki.
O mnie zapomniałeś.
- Ile ci wiszę? - 2000. Plus za dojazd.
- Zostań tu i sobie odlicz. - Nie, dzięki.
Masz twardy dysk?
Co?
Mam dysk w ręku, Aziz.
W prawej ręce.
Mogę też trzymać go w lewej ręce.
Ale skoro mam go już w prawej, to tak go będę trzymać.
- Co? - Mam dysk w ręku!
W prawej ręce. Nie martw się.
W porządku.
Opuść rękę.
Nie dosłyszałem. Możesz powtórzyć?
Muzyka nie jest zbyt głośno?
Życzę tobie i twoim bliskim długiego życia w zdrowiu.
Dlaczego?
Hej!
Nie za głośno?
Cześć.
Wujku! Dlaczego wczoraj nie przyszedłeś?
Prezenterka w telewizji była seksowna.
Sporo cię ominęło.
Przekazała same złe wiadomości.
Była zdenerwowana.
Ale jak odgarniała włosy…
Nie mogłem tego wytrzymać.
Na co się patrzysz? Bawmy się.
Klocki Lego już gotowe. Wstawaj.
Wujku?
Hej!
Wstawaj albo podpalę to łóżko!
O czym ty mówisz?
Opuść rękę!
- No już! - Spierdalaj!
Spójrz na mnie!
- Caner! - Tak?
Już wstaję.
- Nie podnoś na mnie ręki. - Mam wstać?
Ale nie podnoś ręki!
Lepiej wstanę.
- Słyszysz mnie? - Tak!
Czego najbardziej nienawidzę?
- Warzyw. - A druga rzecz?
Nie wiem. Zdrowego jedzenia? Owoców?
Nie o to chodzi. Czego nienawidzę?
- Skąd mam wiedzieć? - Powiedziałem!
Mam to w dupie!
Nie denerwuj mnie, wujku!
Czy ty trzasnąłeś drzwiami?
Hej! Trzasnąłeś mi przed nosem drzwiami?
Otwieraj pieprzone drzwi!
Otwieraj!
Bo je wyważę!
Otwieraj!
Wcześnie wyszedłeś.
Nie lubisz tłumów.
Spotkajmy się wieczorem.
Zaprosimy dwie dziewczyny. Albo posiedzimy sami.
Jak wolisz.
Jeśli chcesz, możesz posiedzieć u mnie w domu.
Jeśli chcesz ukryć coś przed dziewczyną…
- Co? - Tylko mówię.
Możesz zabawiać się, z kim chcesz.
Ale wpadnij wieczorem. Zaproszę dziewczyny.
Masz fioła na punkcie dziewczyn.
- Prawda? - Nie dają mi spokoju.
- Serio? - Zakochują się we mnie.
Bez względu na to, co robię.
Wydzwaniają do mnie nieustannie. Zadałem sobie pytanie: „Alp?”.
„Tak?”
„Jakim jesteś człowiekiem?”
- „Jak możesz…?” - Mam robotę.
Zajmiemy się tym wieczorem. Wpadnij do mnie.
Posiedzimy w lesie i skoczymy do sauny.
- Chcesz coś zjeść? - Teraz?
Nie, wieczorem.
A co powiesz na dziewczyny?
- Mam dziewczynę. - Miałeś z nią zerwać.
Nie mogłem.
Możesz zerwać z nią u mnie.
Aziz?
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
Niedługo zamykamy.
Musimy to jakoś rozwiązać.
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
Miałeś go nie zdejmować.
- Burcu. - Gdzie jest łańcuszek?
Miałeś go nie zdejmować.
- Burcu. - Gdzie jest łańcuszek?
- Burcu. - Miałeś go nie zdejmować.
Gdzie jest łańcuszek?
- Pusto. - Łańcuszek?
Szukasz go?
Już go szukałem.
Może kot się nim bawił.
- Masz kota? - Nie.
Ale chcę mieć.
Samotność jest trudna.
Raz na jakiś czas mnie odwiedzasz.
Dziękuję. To mnie uszczęśliwia…
ale potrzebuję tu kogoś.
Albo kota…
albo Ukrainkę.
Można zamówić przez internet.
Za 500 dolarów miesięcznie.
Zajmowałaby się domem i…
Lepiej już pójdę.
- Jak chcesz. - Siostra będzie się martwić.
Te lepsze kosztują 750 dolarów.
Pogadamy jutro w biurze.
Przepraszam, że niepokoiłem.
A najlepsze są za 1000 dolarów.
- Kto tak mówi? - Pan Alp. Współczuje mi.
Nie słuchaj Alpa. Nie rozmawiaj z nim o takich rzeczach.
Zdrowie jest najważniejsze.
- Tak mówisz? - Oczywiście.
Dobrze, zapamiętam.
Pijesz dużo wody?
Robi się późno…
Musisz pić wodę.
Dużo wody. Pamiętaj o tym.
Życie szybko mija. Dziś jesteśmy, jutro nas nie ma.
Ludzie nie mówią sobie nawzajem ważnych rzeczy.
Zachowują je dla siebie.
- A zdrowie jest… - Najważniejsze.
Brawo.
Posłuchaj mojej rady. Musisz pić…
- Dużo wody. - Dużo wody.
Tak.
No dobrze.
Robi się późno. Idę na kolację.
Już jadłem, dzięki. Innym razem.
Pozdrów ich ode mnie.
Dobrze.
Chciałem powiedzieć ci coś jeszcze, ale nie mogłem.
Owijałem w bawełnę.
Nie ma się czym martwić.
Źle ze mną.
Właśnie się dowiedziałem.
Przed Bajramem…
odwiedziłem grób matki.
Zawsze chciała być pochowana obok swojego ojca.
A jego pochowali na szczycie cmentarza.
Gdy tam wszedłem, nie mogłem złapać tchu.
Dotarłem na górę.
Zemdlałem na grobie teścia.
Ocknąłem się, gdy chłopiec polał mi twarz wodą.
Nie mogłem poruszyć ręką.
A on powiedział, że jeśli chcę spać, to mam wejść do grobu.
Powiedziałem, że zemdlałem.
Z trudem wstałem. Do rzeczy.
Poszedłem do lekarza.
I nie jest dobrze.
Nigdy w życiu nie paliłem.
Alkoholu też nie ruszam.
Ale moje płuca…
Tak?
Pańska linia telefoniczna została odcięta z powodu zaległych opłat.
Proszę opłacić rachunki możliwie najszybciej.
To wszystko, Aziz,
co chciałem powiedzieć.
Może pan zapłacić…
Powinieneś o tym wiedzieć.
…kartą kredytową.
Według lekarza zostało mi pół roku.
Szczegóły…
Spytałem go, czy mówi poważnie. Powiedział, że tak.
…proszę wcisnąć 0.
Nie mam krewnych, więc powinienem poczynić przygotowania.
…wcisnąć 2.
No dobrze.
Nie!
Co to ma znaczyć? Uważasz, że to normalne?
Chłopak się stęsknił. Pobaw się z nim.
Cały dzień o tobie mówił.
Wujku!
- Kolacja gotowa? Padam z głodu. - Tak.
Robi grilla.
Kurwa!
Szlag by to!
Rüya! Wody!
- Rüya! - Co się stało?
Szybko! Kurwa!
- Pospiesz się. - Zaczekaj.
Zalej wodą!
Wielkie nieba.
Na szczęście została okra.
Jeśli nie jesz, ja zjem.
Daj.
Na co się patrzysz?
Jesz czy nie? Na co się gapisz?
Przysięgam na ten chleb,
że gdyby nie oni, rozprawiłbym się z tobą.
- Jedz, chłopcze! - Nie nazywaj mnie tak!
Jedz kolację!
Co to ma być?
Powiedz coś, szwagrze! Na co się gapicie?
Caner, skarbie.
Wujek wrócił z pracy zmęczony.
Daj mu zjeść, a potem się pobawicie.
- Nie będzie zabawy! - Mamo!
Nie podoba mi się to zachowanie.
- Prawda? - Tak.
No właśnie.
Ile razy mam mu powtarzać?
Mówię to na okrągło.
Ciągle to powtarzam.
I nie używam brzydkich słów, prawda?
Prawda, synu.
- Prawda, stary? - Prawda.
Dokąd idziesz? Zjedz.
Do diabła z nim.
Skoro tak się zachowuje, niech głoduje!
Podaj mi resztki.
Daj mu to.
On nic nie rozumie.
Nie chce się ze mną bawić. Mam go dość.
Daj to, czego nie dotykał swoim widelcem.
Nie chcę śmieci.
To dla twojego syna, nie dla psa.
Dałem ci, co chciałeś.
Dlaczego on do mnie pyskuje?
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
- Burcu. - Miałeś go nie zdejmować.
- Burcu! - Gdzie jest łańcuszek?
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
Aziz.
- Cześć, stary! - Co u ciebie, Alp?
Bez zmian.
Laski i w ogóle.
- Co? - Laski!
Nie dają mi spokoju.
Jestem właśnie na imprezie.
Wszystko gra?
Właśnie dlatego dzwonię.
- Dlaczego? - Jesteśmy w tej samej sytuacji.
Z powodu lasek.
Mówiłeś,
że jeśli chcę wpaść…
Jeśli nie ma cię w domu…
I od razu zadzwoniłeś.
Tak.
Chciałeś, bym to powiedział.
Tak.
Co ty na to?
Jasne, stary.
Mój dom jest twoim domem.
Ochroniarz da ci klucz.
Kiedy będziesz?
Jestem umówiony z dziewczyną…
Może być za pół godziny?
Ale z ciebie playboy.
Jasne.
Muszę kończyć. Dziewczyny czekają.
W porządku.
Do zobaczenia.
Dzięki.
Panie Erbil, proszę wejść.
Wygodnie panu?
Zaraz zaczniemy badanie.
Będzie pan mógł ze mną rozmawiać.
Zobaczy pan jasne światła i usłyszy pan głośne dźwięki,
ale to nie potrwa długo.
Może pan zamknąć oczy.
Gdyby coś się działo, tu ma pan przycisk.
Proszę go wcisnąć.
Mamo.
- Coś się stało? - Znalazłeś łańcuszek?
Nie.
Wpadnij do mnie.
- Poszukamy go razem. - Szukaliśmy, nie pamiętasz?
- Nie ma go tam. - Zapewne.
- Co się dzieje? Erbil! - Erbil!
POGOTOWIE RATUNKOWE
Cholera!
Dzień dobry.
Chciałbym zamówić jedzenie.
Adres się zgadza.
Macie döner kebab?
Poproszę pizzę z mięsem i serem.
Wyłączyliście piec?
A macie gulasz?
Ciekawe.
W takim razie zupę. Z soczewicy…
To dlaczego macie otwarte?
To po co odbierasz telefon?
Po co ci mój adres?
Co z tego, że masz urodziny?
Po co ci mój adres?
Skoro kuchnia jest zamknięta, dlaczego pytasz o adres?
Dlaczego odbierasz telefon? By powiedzieć, że nieczynne?
Na litość boską! No i?
Tak. No i?
Jaki tort?
Przywieźcie mi kawałek.
Nie, bez świeczek.
Nie chcę.
Po co pytasz o mój wiek?
Cholera. Rozłącz się!
Idziemy do Erbila?
Akurat przechodziłem.
Wypisali go ze szpitala i jest całkiem sam.
Ucieszy się.
Przez ciebie też zgłodniałem.
KOFTA / KIEŁBASA SZEF TARIK
Nie chcę jeść o tej porze.
Wypiję herbatę u Erbila.
Musimy mu coś kupić. Z pustymi rękami nie wypada iść.
Gdy skończysz palić,
zajdziemy do cukierni.
Dlaczego wróciliśmy do domu?
Co? Dlaczego tu przyszliśmy?
Zapomniałeś telefonu?
Zaczekam na ciebie tutaj…
Cevdet.
Otwieraj te pieprzone drzwi!
Po co się tak włóczyliśmy?
Otwieraj drzwi!
Mogę skorzystać z toalety? Chce mi się sikać.
Stary?
Wpuść mnie.
Nie zrozum mnie źle, ale zakochałem się.
Mówią, że nigdy nie jest za późno na miłość, ale są w błędzie.
Bo umieram.
Za rok będę martwy. Nie mogę się zakochiwać.
Ibn Chaldun mawiał:
„Życie to długi spacer.
Jeśli nie chcesz tracić tchu,
musisz czuć się dzieckiem”.
Więc…
Kim ona jest? W kim się zakochałeś? Mów natychmiast.
Bez owijania w bawełnę.
To ktoś z biura.
Vildan.
To miła kobieta.
- Każdy ją lubi i szanuje. - Ma coś, czego ja nie mam?
- Wciąż żyje. - Dziwka!
- Nie mów tak, umieram. - Przykro mi.
- Jest wrażliwa. - Młoda?
Nie, w naszym wieku.
- Piękna? - Owszem…
Jest w porządku.
Chwileczkę… Kim ona była?
Mam jej imię na końcu języka.
- Nie była mężatką? - Raczej nie.
Jak mówiłem, jest wrażliwa.
No i?
Padam z głodu, Kamuran. Muszę coś zjeść.
Zemdlałem dziś.
Krew poleciała mi z nosa.
Pan Alp musiał wezwać karetkę.
Potem…
trafiłem do szpitala.
Do tego w Şişli, w którym była twoja matka.
Bardzo się zmienił.
Zrobili remont.
Dobudowali nowe skrzydła.
Takiego oddziału radiologii nie ma w Europie.
Na stołówce mieli wszystko, czego chcesz.
Ale zwykła herbata kosztule 10 lir.
Rozbój w biały dzień.
Mniejsza ze szpitalem. Co z tą kobietą?
No tak.
Chcę powiedzieć…
Umieram, Kamuran.
Dołączę do ciebie w połowie czerwca, zanim nadejdą upały.
Ale na razie musisz coś wiedzieć.
To znaczy…
zanim tam dotrę…
Czy jeśli dojdzie do czegoś między mną i panią Vildan,
uprzykrzysz mi śmierć?
Będziesz mi to ciągle wypominać?
Będziesz się dąsać? Muszę wiedzieć.
Jeszcze nie odpowiadaj. Przemyśl to.
Chcę wiedzieć, co mnie spotka.
- Proszę, przez wzgląd na te 30 lat. - Czy ona wie, że umierasz?
Nie. Nie mogłem jej powiedzieć.
Ale widziała wypadek.
Widziała, jak zemdlałem.
Powiedz jej.
Kto chce mężczyznę, który zaraz umrze? Nawet jeśli to Kadir İnanır.
Dlaczego miałaby się z tobą zadawać?
- Tak mówisz? - Oczywiście.
Opamiętaj się.
Nie zachowuj się jak dziecko.
Zostało niewiele czasu do czerwca.
Za miesiąc nie wstaniesz z łóżka.
Będą cię faszerować lekami i będziesz wykończony.
Całymi dniami w łóżku.
Będziesz błagać o śmierć.
Mam w tym doświadczenie.
Czy to źle, że chcę z kimś porozmawiać
albo potrzymać za rękę?
Pierdol się. Rób, co chcesz.
Kamuran!
„Pierdol się”?
Co się z tobą stało?
Nie przeklinałaś przez 30 lat.
Nie mówiłaś nawet „osioł”.
Co się z tobą stało? „Pierdol się”?
Zmieniaś się.
Co?
Jest tam ktoś z tobą? Poznałaś kogoś?
Co?
Gdzie się nauczyłaś takich słów?
Jeden z sąsiadów tak przeklinał.
Budowlaniec. Niby zmarł z przyczyn naturalnych.
Zabił się, by z tobą być?
Co ty tam kombinujesz?
Powiedz coś, proszę.
Powiedz…
Co…?
Co słychać?
Słyszałem, że cię wypisali, więc wpadłem.
Potrzebujesz czegoś?
- Muszę natychmiast umrzeć. - Co?
Moja żona coś knuje po drugiej stronie.
- Muszę umrzeć. - Co?
Muszę…
Mógł zażyczyć sobie czegoś innego.
To musiało się stać.
Nie chcę, by umarł.
Mówiłeś, że chce umrzeć.
Powiedział, że musi umrzeć.
Chodziło o jego żonę.
Nie zdążyłem zapytać, bo spadł żyrandol.
On coś knuje.
Ledwo wyszedł i już wrócił.
Ma ubezpieczenie?
Erbil.
- Aziz. - To ja.
Cevdet też tu jest.
Zdrowiej.
Co mi się stało?
Żyrandol spadł ci na głowę.
Naprawdę? Zniszczył się?
Na szczęście nic ci nie jest.
To był prezent ślubny od siostry.
Prosto z Teheranu.
Mój szwagier pracował wtedy w Arçeliku.
Przejechał z nim taką drogę. Jest cały?
Boli cię coś?
- Gdzie jesteśmy? - W szpitalu.
Przywiozłem cię tu.
Kamuran.
To ja, Cevdet. Z biura.
Kamuran.
Kto mnie uratował?
Nie uratowałem cię.
- To kto? - Denerwuję się.
Odwróć głowę.
Uratowałeś mnie, Aziz?
Zabrałem cię do szpitala.
Lekarze cię uratowali.
Pierdolić lekarzy.
- Dlaczego tak mówisz? - Kamuran.
Masz ubezpieczenie?
Pytali nas, ale nie wiedzieliśmy.
Co tam się dzieje, Kamuran?
Skasują go za to.
Masz ubezpieczenie, prawda?
Czy Kadir İnanır nadal żyje?
Nie ma ubezpieczenia. Nie ma.
Kamuş.
Mamo.
Mamo, wstawaj!
Stary, wstawaj! Tato!
No już, wstawaj!
Nudzę się!
Tato! Stary!
Ile jestem ci winien?
Tysiąc lir? Rety!
Dobry wieczór. Kurczak czy jagnięcina?
Co ty wygadujesz?
Co to za sen?
- Trzymasz się, synu? - Niech ci Bóg błogosławi.
Nie spadnij.
Za kogo ty mnie masz? Bez obaw.
Odejdź, nie stój tak. Na co się gapisz?
Zawołam, gdy skończę ćwiczyć.
Dobrze, synu.
Wiem, że nie lubisz, gdy to mówię,
ale on nie jest normalny.
Powinnaś pójść z nim do lekarza.
Dlaczego tak mówisz?
Jeśli zabije kogoś z nas, nie pójdzie siedzieć,
bo jest dzieckiem.
Bylibyśmy ofiarami.
Dlaczego wygadujesz takie rzeczy z samego rana?
Smutno mi teraz.
On cię lubi. Mówi o tobie całymi dniami.
Nie mów tak.
Za rok pójdzie do szkoły?
Tak.
Ale nie wiem, jak mam go wysłać do szkoły.
- Może z internatem. - To wciąż dziecko.
- Do południowo-wschodniej Turcji. - Nie!
Podobno Kars to świetne miasto.
Ma tyle wspaniałych miejsc. Ruiny Ani i tak dalej.
Albo pójdzie do pracy w branży motoryzacyjnej.
- Szybko się przystosuje. - Odbiło ci?
Nie posłałam go nawet do przedszkola.
- Wykluczone! - Nie?
Nigdy!
Czemu milczysz, Kamuş?
Dobrze nam się rozmawiało.
Nawet śmierć nas nie rozdzieliła. A teraz?
Co tam się dzieje?
Co?
Widujesz się z kimś?
Byliśmy razem przez tyle lat.
Możesz mi powiedzieć.
Przecież…
Jesteś zła?
Przez panią Vildan?
Nie chciałem działać bez twojej wiedzy.
Co miałem zrobić?
Niczego nie ukrywałem.
Ani za twojego życia, ani po śmierci. Zrobiłem coś nie tak?
Droga Kamuş.
„BĄDŹ ZDETERMINOWANY DO DZIAŁANIA”. ELON MUSK
Zadzwoń do niej.
Co?
Spotykacie się u mnie, więc może jechać z nami na narty.
Nie, stary.
Nie pojedzie.
Dobrze się wczoraj bawiłeś?
Było niesamowicie.
Dziękuję.
Chciałem o coś zapytać.
Jutro jedziesz na narty z Aybike.
Czy możemy posiedzieć…
u ciebie?
Mieszkanie będzie puste, prawda?
Co?
Stary?
Stary.
Jasne. Nie ma sprawy.
Dziwny z ciebie gość.
Dlaczego?
Sam nie wiem.
Co?
Spotykasz się z panną, ale nie zostawiasz śladów.
No cóż…
Jestem dyskretny.
No tak.
Co robisz?
Cześć, Caner.
- Cześć. Co robisz? - Nic. Pracuję.
Ale co robisz tutaj?
- Nic. - Nic?
Tak.
To znaczy…
Spaceruję sobie.
Spacerowałeś po sypialni rodziców?
- Tylko zajrzałem. - Zajrzałeś?
Tak.
Interesuje cię prywatne życie moich rodziców?
Co ty sobie myślisz?
Za kogo ty się uważasz?
Chodź.
- Dokąd? - Chodź ze mną.
- Dokąd? - Chodź.
- Mamo. - Caner.
Zdejmij ten drążek.
- Dlaczego? - Zdejmij go, wujku!
Ja nie dosięgnę.
Daj mi go.
Co ty sobie, kurwa, myślisz?
- Okaż mi szacunek. - Co?
Caner! Siostro!
Podejdź tu!
Kamuran.
Co u mojej Kamuş?
Kupiłeś?
Spotkałem tego gościa.
Z pierwszego piętra.
Jak on się nazywa?
Powiedział, że ty…
- Erbil. - Co?
- Kupiłeś? - Nie. Nie było farmaceuty.
Nie chciałem prosić jego asystenta.
- A potem… - Gdzie torba?
Jaka torba?
Nie wróciłeś z torbą? Słyszałam hałas.
Kupiłem ci jogurt.
Skończyły nam się.
Panie Erbilu, mogę już wyjść?
Oczywiście, dziękuję.
Do jutra, pani Kamuran.
- Dobranoc. - Dobranoc. Do jutra.
- Erbil. - Kochanie.
Chcesz zupy?
Zaczekaj.
- Erbil. - Tak?
Zabij mnie, skarbie.
Nie mów tak. Nie mów takich rzeczy.
Zrób to.
Nie mów tak. Co ja zrobię bez ciebie?
Mam dość.
To przez leki.
Jutro porozmawiam z lekarzem.
Przyniosę ci zupę. Gorąco ci?
Przebiorę cię.
Zaczekaj.
Moja droga Kamuş.
Zjedz zupę.
No już.
- Otwórz buzię… - Winogrona…
- Co?
- Winogrona. - O co chodzi?
- Chcę winogron. - Jakich winogron?
Ciemnych.
Skąd wezmę winogrona o tej porze roku?
- Poszukaj. - Nie mogę. Gdzie?
Ciemne winogrona o tej porze roku? O co chodzi?
- Mam ochotę. - No dobrze.
Jutro poszukam.
Teraz.
Gdzie znajdę winogrona w środku nocy?
Mam na nie wielką ochotę.
W sklepie koło domu rodziców na pewno są.
W Kuruçeşme? Sklep obok meczetu?
Oszalałaś? O tej porze?
Mam cię zostawić samą?
Jutro poszukam, gdy przyjdzie pielęgniarka.
- Otwórz buzię. - Teraz.
Dobrze.
W porządku.
Wracajmy! Tam, skąd mnie pan zabrał!
Szybko!
Kamuran!
ADİL SOYLU AL-FATIHA ZA JEGO DUSZĘ
Nie w ten sposób. Zetrzyj to mokrą ścierką.
Nie stój tak. Idź do łazienki,
weź ścierkę z pralki i namocz ją.
A potem dokładnie wytrzyj.
No już.
Kamuran?
Rety!
Porozmawialiśmy sobie chwilę. Prawda?
Miło było cię poznać. Chciałbyś znów do mnie przyjść?
Zobaczymy. Niczego nie obiecuję.
Nie chcę rzucać słów na wiatr.
No tak.
Teraz porozmawiam z rodzicami.
Tam są książki, które mogą cię zaciekawić.
A jakiś tablet albo coś?
Książka, stary?
Tak.
Drodzy państwo,
chciałbym przekazać wam dobre wieści, ale…
sprawa jest poważna.
Co z nim jest, doktorze?
Caner jest…
niestety…
gnojkiem.
Nie martw się.
Rzadko się to zdarza w tak młodym wieku.
Zwykle dopiero podczas dojrzewania.
W wieku szkolnym.
Charakter zmienia się pod wpływem kontaktu z popkulturą.
Czyli…
Jak zaawansowany jest stan?
Możemy coś z tym zrobić?
Chciałbym dodać wam otuchy,
ale objawy są przerażające.
Pyskuje.
Jest przemądrzały.
Niestety jest strasznym gnojkiem,
mimo młodego wieku.
KAMERA 1
Kamuran. Przyszła pani Vildan.
Nie wiem, czego chce.
Skąd…? Ciekawe.
To o niej ci mówiłem.
Co zrobimy?
Kamuş?
Pani Vildan?
Ugotowałam ci zupę.
Rosół.
Mówili o tobie w biurze.
Już po tobie, prawda?
- Odmeldowujesz się. - Dokąd?
W zaświaty. Czy źle zrozumiałam?
No tak, masz rację.
Umieram.
- Spoczywaj w pokoju. - Dziękuję.
Według lekarzy umrę w czerwcu.
Nie mam nic do zaoferowania.
- Za wcześnie. - Co począć? Wola Boga.
Mówię o twojej propozycji.
Mogę wejść?
Przepraszam, oczywiście. Wejdź.
Zapraszam.
Zaparzę szybko herbatę.
Nie pijam takiej.
Niedobrze mi po niej.
Kiepsko smakuje.
Po zagotowaniu wody trzeba obniżyć temperaturę.
Każdy mówi co innego.
- Trzeba gotować przez 18 minut. - Tak?
Ale jeśli czajniczek jest zimny…
- Trzeba gotować przez 25 minut. - No tak.
Niedługo wyjdę.
- Nie zajmę ci czasu. - Tak.
Idziesz do łóżka?
Jeszcze nie.
Szedłem do kuchni po wodę.
Zadałaś sobie tyle trudu.
Jeszcze raz dziękuję.
Erbil.
Kamuran.
Szklanka wody nie wystarczy.
Przyniosła ci zupę.
Skocz po coś do cukierni na rogu.
Kup lemoniadę.
Kamuran,
powiedz, jeśli jesteś zła. Wyjaśnię to jej.
Nie wiedziałem, że przyjdzie.
Nie rób tego. Nie wypada.
No idź.
Posłuchaj mnie. Kup jakieś herbatniki
i słone ciasteczka.
I wyciągnij tę zastawę z Ameryki.
Nie wykładaj w pudełku.
Najpierw milczysz, a teraz znów rozmawiasz.
Proszę.
Mogę cię zostawić na pięć minut?
Zaraz wrócę.
Co się dzieje?
Pięć minut. Rozgość się.
Powiedziałem pięć minut, ale może zejść mi dłużej.
Siedem albo osiem minut. Góra dziesięć.
Zatem dziesięć.
Niech będzie dwanaście. Winda nie działa i muszę iść schodami.
- Musimy… - 11?
Byłoby mi wstyd, gdybym się spóźnił, pani Vildan.
- Vildan. - A co powiedziałem?
„Pani Vildan”.
„Pani” jest zbędna.
No tak.
Zacząłem krzyczeć na placu Taksim.
A on do mnie, że powinienem zejść o 5000 lir.
Mówię mu, że jeśli nie chce, niech nie bierze.
Prawda?
Czysty, bez zadrapań. Żadnych stłuczek.
A on mówi, żebym zszedł o 5000 lir.
Bo klamki nie są oryginalne.
Gdybym znalazł oryginalne klamki…
Czas liczy się od momentu wyjścia?
- Jaki czas? - 12 minut.
No tak. Przepraszam.
Nie żałuj rózgi, panienko.
Coś jeszcze?
Nie. Lemoniada zapakowana?
W plastikowej butelce.
Ciasto, lemoniada…
Chce pan świeczki?
- Co? - Świeczki?
Nie. Mam prąd w budynku.
Miłego dnia.
Chyba zmieściłem się w 12 minutach.
Pani Vildan?
Wstydź się!
Nie żyjesz, a zachowujesz się
gorzej niż dziecko.
Niczego nie ukrywam przed tobą.
Powiedziałem ci przecież.
Powiedziałem, że ją lubię.
Nie mówiłem ci?
Nie rób mi tego. Jestem zmęczony.
Wyczerpany.
Jeśli się tak zachowujesz…
Nie chcesz rozmawiać, ale dlaczego zamykasz oczy?
Boże.
Kamuş.
Leci nasza piosenka.
Kamuş.
Nic już z tego nie rozumiem.
Wskaż mi drogę,
daj mi jakiś znak, cokolwiek.
Na miłość boską! Jak mogę ci to wynagrodzić?
Jak do ciebie dotrzeć?
Proszę, daj mi znak.
Jest jedna możliwość
Myślisz, że to śmierć?
Co ty na to, kochanie?
Jest jedna możliwość
Myślisz, że to śmierć?
Co ty na to, kochanie?
Zjednoczenie z tobą to inny wymiar
Jesteś warta poświęcenia
Zjednoczenie z tobą to inny wymiar
Jesteś warta poświęcenia
Jesteś zajęty?
Trochę, ale…
W porządku.
Dobrze. To wpadnę później.
Niech cię uściskam.
No dobrze…
Nie będę ci przeszkadzać.
Zajrzę później.
Nie ma sprawy, mogę to przełożyć.
Może będę w stanie pomóc?
Jesteś za młody.
Jeszcze dzieciak.
To niestosowne?
W religiach monoteistycznych.
Religiach?
Życzę tobie i twoim bliskim długiego życia w zdrowiu.
Co?
- Mój sen. - Co takiego?
Powiedziałeś mi to w moim śnie.
Widziałeś mnie w swoim śnie?
- Byli też inni, ale… - W porządku.
No dobrze, nie przeszkadzam już.
Wracaj do swoich zajęć.
Tak tylko wpadłem.
Dobrze zrobiłeś, Aziz.
Tak.
Będziemy w kontakcie.
No dobrze…
- Do zobaczenia. - Aziz.
Tak?
- Zdrowie jest… - Najważniejsze.
Już to słyszałem.
- We śnie? - Nie, przed drzwiami.
Dobrze zrobiłem.
Tak.
W porządku.
Do zobaczenia.
Cześć.
Brawo.
KAMURAN ÇINAR AL-FATIHA ZA JEJ DUSZĘ
Odszedł.
Tego chciał.
Mógł chcieć czegoś innego.
Drogi Azizie,
skoro czytasz ten list,
mnie już nie ma.
Przyjmij mój dom.
Zawsze chciałeś mieć miejsce dla siebie.
Tam możesz być sam.
Spędziłem tam samemu dziesięć lat. Teraz twoja kolej.
A twoja matka…
Dlaczego tu to schowałeś?
Mogłem nie otwierać tej szuflady miesiącami.
Stary.
Rany.
Odszedł.
- Owszem. - To pewne?
Trzymaj.
To twoje.
Co to jest?
Klucze do mojego domu. Co robisz wieczorem?
Mnie nie będzie w domu.
Możesz tam posiedzieć. Albo razem…
Dziękuję bardzo.
Ale to już nie jest konieczne.
- Co? - No bo…
Więcej nie przyjdę.
Jestem ci bardzo wdzięczny.
Dlaczego?
- Wpuściłeś mnie do swego domu. - Ale co się stało?
Zerwałem z nią.
I już nie przyjdziesz?
Nie.
- Nigdy. - Tak.
To koniec?
Co za piękne życie.
NAGRANIA AZIZA
MASTURBACJA
ŚMIESZNY TANIEC 1
BARDZO ŚMIESZNY TANIEC 3
WRZUĆ FILM
WGRYWANIE
Drogi Azizie,
skoro czytasz ten list,
mnie już nie ma.
Przyjmij mój dom.
Zawsze chciałeś mieć miejsce dla siebie.
Tam możesz być sam.
Ale nie bądź zbyt samotny.
Bądź samotny z umiarem.
Jeśli chcesz być sam, bądź,
ale bez przesady.
Możesz być sam przez dziesięć dni.
Albo 15.
Mniejsza z liczbami, ty decydujesz.
Możesz być sam przez 20 dni albo nawet przez miesiąc.
Optymalnie. Rozumiesz?
To moje zdanie. Ale ty decydujesz.
Nie chcę ingerować w twoje życie.
Tak tylko mówię. Sam zdecyduj.
Na stoliku w salonie jest pudełko ze słodyczami.
Zjedz słodycze i pamiętaj o mnie.
Gdy nie będziesz chciał być sam,
otwórz pudełko.
To Aziz.
Miałeś go nie zdejmować. Gdzie jest łańcuszek?
Miałeś go nie zdejmować.
Tu jest! Dlaczego musiałam pytać 40 razy?
Uwielbiam go. Pasuje do ciebie.
Nie ściągaj go już. Ale nie dlatego, że tak mówię.
Musisz sam tego chcieć. Jeśli…
Ale jestem odwodniona.
- Napijemy się? - Dobrze.
Chciałeś mi coś powiedzieć.
O co chodzi? Zamieniam się w słuch.
Aziz!
Napisy: Michał Urbaniak