‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‎(ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ ‎องค์กรหรือเหตุการณ์จริง)
‎พ่อเอ๊ย
‎(ตอน 12)
‎แย่จริง ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‎ครับ ไม่เป็นไรครับ
‎ผมว่าผมเห็นอะไรเข้าน่ะ
‎ปล่อย ปล่อยฉันสิ ไอ้บ้า
‎ปล่อยเดี๋ยวนี้
‎นอนพักสักตื่นนะคะ
‎ตื่นมาทุกอย่างจะเรียบร้อยค่ะ
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎ฆ่าคนเป็นให้ตาย
‎แต่พอคนอยากตายกลับยื้อเอาไว้
‎คุณคงกำลัง...
‎จะเป็นพระเจ้าจริงๆ สินะ
‎ที่เหลือฉันจัดการเอง ปล่อยเถอะค่ะ
‎ช่วยแขวนให้หน่อย
‎แขวนตรงประตูก็ได้ค่ะ
‎ทำไมไม่เห็นหัวหน้ายูเลย ‎วุ่นวายขนาดนี้
‎ลาออกแล้ว หัวหน้าคนใหม่มาแล้วไง
‎หัวหน้าแพคน่ะ
‎- เดจาวูเหรอ ‎- อือ
‎ที่จริงเดจาวูคือ ‎การแอบมองตัวเองในอีกโลก
‎ในจังหวะที่ความถี่จูนเข้าหากัน
‎นายก็รู้นี่ว่าฉันเคยอยู่ชมรมวิทยุ
‎ทำไมอยู่ดีๆ พูดเรื่องนี้ล่ะ
‎เมื่อกี้ฉันเห็นตัวฉันเอง
‎คนหน้าเหมือนฉัน ‎อยู่กับคนหน้าเหมือนนาย
‎คนที่หน้าเหมือนฉันคนนั้นไว้ผมสั้น
‎ส่วนคนหน้าเหมือนนาย ‎ใส่ชุดผู้ป่วยอยู่
‎ชุดผู้ป่วยเหรอ
‎นารีจ๋า
‎ใช่ไหมล่ะคะ คุณกำลังเจ็บอยู่
‎คนบาดเจ็บอาจมีอาการเพ้อจากไข้สูง
‎แต่ฉันได้ยินมาสองทีแล้ว ‎ขอถามหน่อยแล้วกัน
‎นารีคือใครเหรอคะ
‎ทำไมทุกคนเรียกฉันว่านารีล่ะ
‎มยองซึงอา กรมประชาสัมพันธ์
‎เราคุยกันเป็นทางการ ‎เธอทำงานเก่ง พูดเก่งด้วย
‎"มานี่"
‎"ผมจะรีบหายดี มานี่เร็ว"ต่างหาก ‎ไม่ใช่นารีสักหน่อย
‎ตั้งใจไว้ว่าอย่างนั้นน่ะ
‎คนโกหกไม่เป็นอย่างหัวหน้าโจเนี่ย
‎ฉันสอนวิธีเอาตัวรอด ‎จากสถานการณ์แบบนี้ให้ไหมคะ
‎ถึงเวลาแล้วล่ะ
‎ที่คุณจะขอเบอร์ฉันสักที
‎- ศูนย์หนึ่งศูนย์... ‎- คุณนี่เอง
‎ที่ไอ้หมอนั่นมันพูดถึง
‎ที่ตาสวยๆ
‎อะไรนะคะ
‎นี่ เด็กใหม่
‎เก็บเบอร์ตัวเองเอาไว้เถอะ ‎ห้ามแจกเบอร์ให้คนอื่นด้วย
‎โอ๊ย นึกว่าจะโดนจับได้ซะแล้ว
‎เหมือนนารีเปี๊ยบเลย โห
‎จะอยู่โลกไหนก็สวยหมดเลยแฮะ...
‎นารี
‎เธอสบายดีไหม...
‎นารีจ๊ะ นารีจ๋า...
‎เฮ้อ โจอึนซอบ
‎เดี๋ยวนี้ทำตัวแปลกเกินไปแล้ว
‎ไม่ใช่ว่าฝันอะไรแปลกๆ อีกนะ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎ขอเมนูหน่อยค่ะ พอดีเพิ่งเคยมา
‎นี่ค่ะ
‎นี่อะไรเหรอคะ
‎ชานมนี้ขายดีที่สุดเลยค่ะ
‎รสสัมผัสจะหนึบๆ เพราะมีไข่มุก
‎และนุ่มเพราะมีพุดดิ้งค่ะ
‎เหมือนอยู่เมืองนอกเลยนะคะ
‎ฟังดูดีจัง ขอหนึ่งแก้วค่ะ ‎กลับบ้านนะคะ
‎ทั้งหมด 5,800 วอนค่ะ
‎นี่ค่ะ
‎รบกวนรอสักครู่นะคะ
‎มาแล้วเหรอ รอก่อนนะ
‎อึนบีกาบียังไม่เสร็จเลย
‎ทำไมมาไวจังล่ะ
‎ไหนจับแชฉันล่ะ
‎มาเอาจับแชอะไรป่านนี้ ‎อยากโดนจับทึ้งหัวไหม
‎เธอบอกให้มาเอาไม่ใช่หรือไง ‎พูดแล้วห้ามเบี้ยวสิ เร็วเข้า
‎เครื่องดื่มได้แล้วค่ะ
‎ขอโทษด้วยนะคะ
‎พอดีเรารู้จักกันตั้งแต่เด็กน่ะค่ะ
‎ค่ะ
‎- อร่อยจังเลยค่ะ ‎- แวะมาอีกนะคะ
‎นี่ ไม่เห็นเหรอว่ามีลูกค้า
‎ตัดผมทำไม ไม่มีผมให้ฉันดึงเลย
‎นารี ฉันขอยืมรถ ‎ที่จอดอยู่ข้างหน้าหน่อยนะ
‎ใบขับขี่ก็ไม่มี อยากตายหรือไง
‎(ใบอนุญาตขับขี่ โจอึนซอบ)
‎ขบวนเสด็จวีไอพี ‎ผ่านสี่แยกแนกกแล้วครับ
‎จุดหมายคือสำนักข่าวกรองแห่งชาติครับ
‎อดทนอีกนิดนะ ผู้หมวดจองแทอึล
‎ฉันจะไปหาเธอแล้ว
‎ฉันรับรอง
‎ฉันจะหาเธอให้เจอจนได้
‎จากนี้ไป
‎ผมขอให้ทุกคนใช้บิ๊กดาต้า ‎ในการติดตามคนในรูปนี้ครับ
‎ช้าไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว
‎นี่คือการขอร้อง
‎มากกว่าคำสั่งราชาครับ
‎- พ่ะย่ะค่ะ ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมขอข้อมูลเต็มได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด ‎เลยไม่ค่อยละเอียดเท่าไร
‎พอมองออกไหมครับ
‎มองออกพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่เราไม่มีพิกัดแน่ชัดของเป้าหมาย
‎- อาจต้องใช้เวลาหน่อยพ่ะย่ะค่ะ ‎- ผมเข้าใจครับ
‎ฝ่าบาท มีสายเข้าพ่ะย่ะค่ะ
‎(ดาบหนึ่งในนภา)
‎ว่าไง ยอง
‎ลูกพี่ สายสืบคังอะไรนั่น ‎โทรมาหาผมอีกแล้ว
‎เขาบอกว่าเจอตัวลูน่าแล้ว
‎แต่เกิดอุบัติเหตุตอนไล่ตาม ‎เลยตามไม่ทัน ประมาณนั้นครับ
‎บอกให้สายสืบคังโทรหาฉันตอนนี้เลย
‎อย่าลืมทำเสียงขรึมล่ะ
‎มีโน้ตบุ๊กกับห้องเงียบๆ ‎ให้ผมใช้บ้างไหมครับ
‎พ่ะย่ะค่ะ ‎กระหม่อมจะจัดเตรียมให้เดี๋ยวนี้เลย
‎ผมเห็นวิดีโอแล้วครับ
‎เธอมุ่งหน้าไปทางวังหลวงนี่ครับ
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทลองดูไฟล์ที่สาม ‎ประมาณวินาทีที่ 15
‎เธอคือลูน่าแน่นอนครับ
‎เธอไม่ใช่คนที่ ‎สายสืบคังตามหาหรอกครับ
‎- แต่ก็ขอบคุณนะครับ ‎- คนที่เราตามหา...
‎- อะไรนะครับ ‎- รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
‎ผมจะไปขอบคุณคุณทีหลัง
‎ระบุเครื่องแต่งกาย ‎ของเป้าหมายได้แล้วครับ
‎เสื้อฮู้ดสีเทา กางเกงวอร์ม ‎รองเท้าผ้าใบขาว
‎ผมยาว รวบผมหางม้าอยู่ครับ
‎ค้นหาในเส้นทางจากตลาดตะวันออก ‎มุ่งหน้าไปทางวังหลวงครับ
‎(พี่แทอึล)
‎(ลูกพี่ชินแจ)
‎โจอึนซอบเหรอ
‎โจยองครับ สายสืบจองไม่รับสาย
‎มาที่ยออีโดหน่อยครับ ‎ผมต้องการความช่วยเหลือ
‎มือถืออึนซอบอยู่กับนายเหรอ ‎มีเรื่องอะไร
‎- นายจะยอมติดหนี้ฉันเหรอ ‎- ผมจะรอนะ
‎ไปเถอะ
‎เธอไปพักบ้างก็ได้
‎ขอบใจที่เหนื่อยนะ
‎ยินดีค่ะ
‎ได้เรื่องบ้างหรือยัง
‎หวังว่าคงเป็นข่าวดี ‎ที่จะทำให้ฉันหายป่วยนะ
‎จากการสอบพยานที่อยู่ ‎เจ้าหน้าที่วังสี่คนที่เข้าเวร
‎อีกียุน ยุนโดคยอง คิมซูอา ‎ไม่มีอะไรผิดสังเกตค่ะ
‎แปลว่า
‎พัคซุกจินมีอะไรงั้นเหรอ
‎พัคซุกจินออกนอกวังสองครั้ง ‎ไปร้านหนังสือในสลัมใต้สะพานทุกครั้ง
‎และทุกวันที่เธอออกไปข้างนอก
‎ตรงกับวันที่ฝ่าบาท ‎ไม่มีตารางราชกิจค่ะ
‎หลังกลับมาจากร้านหนังสือ
‎เธอก็เผาสิ่งนี้ค่ะ
‎แล้วก็เหตุผลที่ดิฉันรายงานท่าน ‎เป็นเพราะร้านหนังสือที่เธอไป
‎คือแหล่งกบดานของพวกกบฏเหลือรอด ‎ที่ฝ่าบาทไปบุกทำลายมาค่ะ
‎อะไรกัน
‎แล้วคนแบบนั้น
‎เข้ามาทำงานในวังได้ยังไง
‎เธอเข้ามาได้เพราะเป็นทายาท ‎ผู้เสียสละต่อประเทศชาติ
‎เป็นหลานของวีรบุรุษพัคดงอูค่ะ
‎แต่พัคซุกจินที่เป็นหลานพัคดงอู ‎เป็นคนละคนกันค่ะ
‎หมายความว่ายังไง
‎ตัวจริงของพัคซุกจินคนนี้อยู่พยองอัน ‎ใช้ชื่อว่ามินซอนยอง
‎และมีบันทึกว่ามินซอนยอง ‎เคยสูญเสียลูกชายไปเมื่อนานมาแล้วค่ะ
‎ว่าไงนะ มินซอนยองงั้นหรือ
‎ฉันอุตส่าห์ระวัง คัดคนแล้วคัดอีก
‎แต่เธอดันเป็นโจรซะเอง
‎จริงๆ แล้วเธอชื่ออะไร
‎ใช่มินซอนยองที่เคยเสียลูกชายไป ‎เมื่อนานมาแล้วหรือเปล่า
‎ปิดปากให้สนิท
‎ถ้าเรื่องวันนี้ ‎หลุดออกไปนอกวังเมื่อไหร่
‎พวกเธอจะโดนลงโทษสามชั่วโคตร
‎ตามคำปฏิญาณตนตอนเข้ามาทำงานในวัง
‎- ค่ะท่าน ‎- ค่ะท่าน
‎เรียกประธานศูนย์แพทย์หลวงมา
‎แล้วเอาแม่นี่ไปไว้ที่พยอลกุงซะ
‎ห้ามให้ตายเด็ดขาด
‎ฉันจะต้องรู้อย่างแจ่มแจ้งให้ได้
‎ว่าใครเป็นคนปิดปากแม่นี่ไว้
‎นี่
‎ขับรถดีๆ ไม่เป็นหรือไง
‎เกือบตายแล้วรู้ไหม
‎คุณจะตายที่นี่ไม่ได้นะครับ
‎นายกคูซอรยอง
‎ฉันดูเหมือนพวกข้าราชการงั้นเหรอ
‎จำคนผิดแล้วล่ะ
‎ผมว่าผมจำไม่ผิดนะ
‎ฉันบอกว่าจำคนผิดไง
‎ทำไมถึงจำคนผิดได้ล่ะ
‎อันตรายนะ รู้ไหม
‎- ว้าย เกิดอะไรขึ้น ‎- อะไรน่ะ
‎ตำรวจมาแล้ว
‎ทางนี้ค่ะ มีคนโดนยิงค่ะ ‎รีบลงมาหน่อยค่ะ
‎เสียงปืนเมื่อกี้เหรอ
‎เฮ้ย โจยอง ตั้งสติหน่อย
‎แค่ฝึกซ้อมครับ ไปเถอะครับ
‎ไม่มีอะไรครับ แค่ฝึกซ้อมกัน
‎ไม่ไปโรงพยาบาลแน่นะ
‎โรงพยาบาลเราเก่งที่หนึ่งเลยนะ
‎เสื้อเกราะของจักรวรรดิผม ‎ก็เก่งที่หนึ่งเหมือนกัน
‎กระดูกไม่หัก อวัยวะปลอดภัยดี
‎แค่กล้ามเนื้อกับเส้นเอ็นฉีกขาดเอง ‎เล็กน้อยมากครับ
‎จักรวรรดินายนี่มันยังไงนะ ‎โดนยิงแต่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลเนี่ย
‎ลบภาพจากกล้องหน้ารถให้แล้ว ‎ขับไปคืนนารีเองนะ
‎ถึงเวลาที่นายต้องพูดความจริงแล้ว
‎จักรวรรดิเกาหลีเป็นอะไร ‎ทำไมยิงกันง่ายจัง
‎(เธออยู่ไหน)
‎จะแก้ตัวหรืออธิบายอะไรก็พูดมา
‎ถ้าเงียบ ฉันจับนายก่อนแน่
‎ไม่มีครั้งที่สองแน่นอนครับ
‎ผมจะอธิบายให้ฟังเมื่อฝ่าบาทกลับมา
‎หมอนั่นจะมาเมื่อไหร่ล่ะ
‎ฉันอุตส่าห์ช่วยนายนะ
‎มือไม่มีแรง เปิดฝาให้ที
‎รู้ไว้นะครับ ถ้าเรียกฝ่าบาทแบบนั้น ‎คุณโดนตัดหัวแน่
‎นายก็เรียกฝ่าบาทไปคนเดียวสิ
‎คุณก็จำได้ไม่ใช่เหรอครับ ‎ว่าฝ่าบาทคือฝ่าบาทของคุณ
‎ว่าฝ่าบาทเคยร้องไห้อยู่
‎นายเป็นองครักษ์ตั้งแต่ตอนไหน
‎ตั้งแต่สี่ขวบ
‎แต่งเรื่องอีกแล้วนะ
‎จากนี้ไป นายคือดาบหนึ่งในนภา
‎ตอนนั้นฝ่าบาทแปดขวบ ส่วนผมสี่ขวบ
‎ผมเจอฝ่าบาทครั้งแรกที่พิธีราชาภิเษก
‎นั่นคือตอนที่ผมคิดครับ
‎ว่าอยากให้ฝ่าบาทมีความสุข
‎คงเป็นโชคชะตาน่ะ
‎ไม่รู้เพราะอยู่กันคนละโลกหรือเปล่า
‎แต่ฉันไม่รู้จะไปต่อยังไงเลย
‎พวกนายคบกันเหรอ
‎มีข่าวลือเป็นครั้งคราวครับ
‎แต่สายสืบคังกับสายสืบจอง ‎ก็เป็นแบบนั้น
‎ต่างปกป้องรักษากฎหมาย ‎และความยุติธรรมด้วยชีวิตนี่ครับ
‎ฝ่าบาทคือสิ่งนั้นสำหรับผม
‎แล้วตอนนั้นหมอนั่นร้องไห้ทำไม
‎พระราชกรณียกิจแรกของฝ่าบาท
‎คือพิธีพระบรมศพ ‎ของกษัตริย์องค์ก่อนครับ
‎พ่อหมอนั่นตายแล้วเหรอ ‎เกิดอะไรขึ้นกับกษัตริย์องค์ก่อน
‎ถูกพี่ชายแทงสวรรคต
‎ฝ่าบาททรงเห็นทุกอย่าง
‎ตั้งแต่คืนนั้นมา
‎ฝ่าบาทก็เป็นกษัตริย์ที่นอนหลับ ‎อยู่บนความตายมาโดยตลอด
‎คุ้มครองเธอ
‎เธอคือว่าที่ราชินี ‎แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‎เพราะสำหรับฝ่าบาทแล้ว ‎วังเป็นทั้งบ้านที่ปลอดภัยที่สุด
‎และเป็นสมรภูมิรบที่ ‎อันตรายที่สุดเช่นกัน
‎ตอนนี้ฝ่าบาทกำลังมุ่งหน้า ‎ไปยังสมรภูมิรบแห่งใหม่
‎หากนั่นเป็นโชคชะตาของฝ่าบาท
‎ผมก็ต้องตามไป
‎ไม่ว่าสมรภูมินั้นจะเป็นอะไรก็ตาม
‎ฉันขอข้ามคำว่าขอบคุณไปนะ
‎ข้ามหลายอย่างจัง
‎ฉันคิดถึงคุณนะ
‎ฉันคิดถึงคุณ
‎แล้วก็ปืนนั่น
‎เหลืออีกสองนัด
‎ไปที่วังกันเถอะ
‎จองแทอึล
‎รองหัวหน้าซอก จัดการตรงนี้ที ‎ฝากแม็กซิมุสด้วย
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท
‎อาจารย์ฮวังมาถึงแล้ว ‎เตรียมห้องพักแขกไว้แล้วเพคะ
‎ไม่ ไปที่ห้องนอนผมเลย
‎พาอาจารย์ฮวังไปที่ ‎ห้องบรรทมฝ่าบาทโดยด่วน
‎ฝ่าบาท เกิดอะไรขึ้นเพคะ
‎เลือด ตายจริง
‎- แค่เปื้อนเฉยๆ ‎- งั้นหรือเพคะ
‎คุณดีขึ้นแล้วใช่ไหม
‎ผู้หญิงที่ผมชอบแต่ละคน
‎เจ็บป่วยกันหมดเลย
‎ตายจริง
‎ยังอยู่ตรงนี้อีกหรือเพคะ
‎ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะเพคะ
‎ก็คุณไล่ผมออกมา
‎กระหม่อมทำแผลให้เรียบร้อยแล้ว
‎ส่วนภาวะขาดน้ำ ‎อีกไม่นานคงดีขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เธอหลับอยู่ เข้าไปข้างในเถอะเพคะ
‎หม่อมฉันต้องไปดูแลเรื่องอาหาร ‎ให้อาจารย์ฮวังก่อน
‎ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณมากนะครับ
‎เชิญทางนี้ค่ะ
‎ปวดหัวจริงๆ
‎นอนต่อเถอะ
‎ทำไมล่ะ
‎ฉันเพิ่งได้เห็นคุณชัดๆ นะ
‎สภาพฉันดูไม่ได้เลยใช่ไหม
‎ไม่เลย
‎ตอนนี้เธอเหมือน ‎พลาสเตอร์ปิดแผลอันใหญ่
‎แต่เป็นพลาสเตอร์ที่สวยมาก
‎ว่าแต่
‎คุณหาฉันเจอได้ยังไง
‎บอกแล้วไงว่า ‎อยู่ที่นี่ฉันสติเต็มร้อย
‎ฉันกินน้ำที่โรงเรียนสอนเทควันโด
‎แล้วสลบไป
‎ฉันรู้แล้วว่าการชิมก่อนสำคัญยังไง
‎ค่อยๆ เล่าให้ฟังก็ได้
‎รอเธอหายดีก่อน
‎ฉันนึกว่านั่นเป็น ‎ครั้งสุดท้ายของเราซะอีก
‎ที่ป่าไผ่วันนั้น
‎ระหว่างนั้น
‎เกิดเรื่องขึ้นมากมาย
‎ฉันเลยไปหาเธอไม่ได้
‎ค่อยยังชั่ว
‎ฉันนึกว่าประตูนั้นปิดไปแล้วซะอีก
‎ไม่ต้องห่วง
‎ถ้าประตูนั้นปิดลง
‎ฉันจะเปิดประตูทั้งจักรวาลเลย
‎ทำแบบนั้น
‎ฉันจะได้ไปหาเธอได้ไง
‎ต้องมานะ
‎แล้ว...
‎อึนซอบล่ะ
‎คือว่า...
‎อึนซอบอยู่โรงพยาบาล
‎โชคดีที่เขาไม่เป็นอะไรมาก
‎หนึ่งในเรื่องที่ ‎เกิดขึ้นมากมายนั่นล่ะ
‎งั้นเหรอ
‎พอฉันตื่นแล้ว
‎เราไปหาอึนซอบกันนะ
‎ฉันคิดถึงเขา
‎คิดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉันเหรอ
‎โจยองสบายดี
‎เจ้ายอง...
‎สำหรับฉัน เธอมาก่อนยองนะ
‎อย่ามาโม้
‎ขอโทษที
‎เจ็บจัง
‎อะไรนะ
‎"ขอโทษ" เหรอ
‎ลืมตาแล้ว
‎อยากมองฉันอีกล่ะสิ
‎- ออกไปได้แล้ว ‎- นี่ห้องฉันนะ
‎อ๋อเหรอ
‎พรุ่งนี้ต้องเดินชมสักหน่อยแล้ว
‎ถ้ามีเพชรพลอยเยอะๆ ก็ดีสิ
‎(พรรคจินซอน)
‎ฝ่าบาททำอย่างกับ ‎จักรวรรดิเป็นของเล่นเลย
‎ไปกำจัดพวกกบฏเหลือรอดเองว่าหนักแล้ว
‎ยังประกาศแต่งตั้งราชินีอีก
‎เป็นเรื่องที่ใครก็คิดไม่ถึงจริงๆ
‎ประกาศแต่งตั้งราชินี ‎หลังจากผ่านเหตุนองเลือด...
‎ถือเป็นการกระทำเชิงสัญลักษณ์ ‎และมีความหมายโดยนัยครับ
‎เราต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงคนนี้ ‎เป็นใครมาจากไหน
‎ว่าแต่นายกคูจะนอนนิ่ง ‎ไปจนถึงเมื่อไหร่กัน
‎ประกาศแต่งตั้งราชินีแล้ว ‎คะแนนเสียงก็ตกแล้ว
‎กลายเป็นหมาหัวเน่า ‎สมควรหรอกที่จะป่วย
‎ถ้าคนนอกได้อำนาจไปคงประสาทกินน่าดู
‎ขนาดลูกคนขายปลาอย่างนายกคู ‎ยังปวดหัวจะบ้าเลย
‎เอาล่ะๆ
‎เราต้องสืบให้ได้สักอย่าง ‎อายุ โรงเรียน ครอบครัว อาชีพ
‎ขุดมาๆ
‎(ประวัติการโทร)
‎(วิธีปลูกพลับพลึง)
‎(จางมี)
‎หัวหน้าครับ รุ่นพี่ครับ ‎สั่งอะไรกินกันดีครับ
‎ฉันกินข้าวที่บ้านมาแล้ว
‎ฉันอยากกินซุปข้อวัว
‎สองคนที่เหลือล่ะครับ
‎เมื่อกี้มีคนกดอ่านนี่ครับ
‎ตอบมาแค่จุดก็ได้
‎เครื่องหมายตกใจก็ได้ครับ
‎หรือเครื่องหมายคำถามก็ได้
‎แงๆ
‎รุ่นพี่ มาแล้วเหรอครับ
‎เห็นข้อความหรือยังครับ ‎ตอนนี้กำลังรับออเดอร์อยู่
‎กินกันก่อนเลย
‎- แทอึลยังไม่มาอีกเหรอ ‎- หือ
‎นายก็ไม่รู้เหมือนกันเหรอ ‎จองแทอึลลาพักร้อน
‎พักร้อนเหรอ แทอึลเนี่ยนะ
‎ใช่ ลา 21 วันรวดเลย
‎ทำไมพวกนายทำกับฉันแบบนี้อยู่เรื่อย
‎- จู่ๆ ก็เป็นบ้าเป็นบอ... ‎- ไปรับลมเล่น
‎ไม่ต้องห่วง
‎และไอ้แววตาหนักใจที่มองมาเนี่ย
‎ก็ทำฉันจะบ้าอยู่แล้ว
‎- นั่นน่ะสิ ‎- ฉันควรทำตัวยังไง
‎วันนี้ต้องเลี้ยงทีมแล้วล่ะ ‎ไปร้านเดิมไหม
‎ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไรๆ
‎- อยู่ไหน รับโทรศัพท์หน่อย ‎- ไปกันดีกว่า
‎ยาหมดแล้วครับ เลยจะถอดสายออกให้
‎ค่ะ
‎ขอบคุณนะคะ
‎- ดีจังค่ะ ได้เจอกันอีกแล้ว ‎- เช่นกันค่ะ
‎ฝ่าบาทสั่งว่าถ้าคุณตื่นแล้ว ‎ให้พาคุณไปหาค่ะ
‎อ๋อค่ะ ขอบคุณค่ะ
‎ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนเหรอคะ
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
‎คือว่า...
‎ฝ่าบาททรงใส่ชุดทหาร ‎ซาวข้าวอยู่น่ะค่ะ
‎อะไรนะคะ
‎ตื่นแล้วเหรอ มาช้าจัง
‎ฉันซาวข้าวหมดทั้งถุงแล้วนะ
‎ไปไหน
‎ฉันตั้งใจทำให้เธอดูนะ ‎เธอจะหนีไปได้ยังไง
‎อย่าไปนะ
‎มือฉันชาหมดแล้วเนี่ย
‎นี่เธอ
‎- รู้แล้วเจ้าค่ะ งั้นก็ทำไวๆ สิ ‎- ทำไงดีล่ะ
‎เธอบอกว่าจะใช้ชีวิตแค่วันนี้
‎ฉันเลยลองทำให้เธอหัวเราะ ‎ถึงฉันจะหัวเราะเยอะกว่าก็เถอะ
‎ฉันหิวเลยไปไหนไกลไม่ได้
‎คนอะไรไปสุดทุกทางจริงๆ
‎เป็นกษัตริย์น่ะ ‎เหมาะกับฉันที่สุดแล้ว
‎ถ้าฉันทำแบบทดสอบเอ็มบีทีไอนะ
‎ได้ "เคไอเอ็นจี" แน่นอน เดอะคิง
‎เตือนแล้วนะว่าอย่ายุ่งตอนโมโหหิว
‎อือ ค่อยๆ กินนะ
‎ว่าแต่
‎อาจจะไม่ใช่ฉันก็ได้นะ
‎วิ่งเข้ามาแบบนั้น ‎ถ้าเป็นคนหน้าเหมือนขึ้นมาจะทำยังไง
‎ฉันน่ะ...
‎กำลังคบกับคนคนหนึ่งที่อยู่ในอีกมิติ
‎คนคนนั้นจะมัดผมในช่วงเวลาสำคัญ
‎แต่มักจะรวบไม่หมด ‎มีลูกผมเหลืออยู่ทุกครั้งไป
‎เธอไม่รู้หรอก ‎เพราะเธอไม่เห็นตัวเองนี่นา
‎แล้วไงอีก
‎ก่อนเริ่มบทสนทนา ‎เธอชอบดื่มเหล้ามากกว่าชา
‎ต้องผสมเหล้าสองอย่างด้วย
‎ตอนผสมเหล้าต้องตั้งใจ
‎ตอนเขย่าแก้วต้องสนุกไปกับมัน ‎และตอนยกดื่มต้องให้ไว
‎แต่...
‎เมื่อถึงเวลาที่ต้องกล้าหาญ ‎เธอจะกลายเป็นนักรบทันที
‎นั่นล่ะคือเธอ
‎กินเสร็จแล้วไปหาอึนซอบกัน
‎แต่ข้อเสียของเธอคืออยากพูดอะไรก็พูด
‎แม้แต่ตอนที่ฉันกับข้าวให้ ‎ไม่ก็สารภาพรักอยู่
‎เสื้อผ้าฉันอยู่ไหนเหรอ
‎ในห้องไม่เห็นมี เอาไปซักเหรอ
‎ฉันเตรียมเสื้อผ้า ‎สไตล์ที่เธอชอบใส่ไว้ให้
‎เลือกใส่ตามสบาย
‎ทำไมเตรียมมาแค่สไตล์ที่ฉันชอบใส่ล่ะ
‎เตรียมสไตล์อื่นมาให้ด้วยสิ
‎ไม่มีเดรสเหรอ
‎เดรสอยู่ทางโน้น
‎ฉันแค่ล้อเล่นเอง
‎ชุดนี้แล้วกัน
‎รู้อยู่แล้วล่ะ ฉันแค่อยากอวดเฉยๆ
‎ว่าฉันมีเดรสสวยๆ เยอะ
‎นั่นชุดอะไรเหรอ
‎เอาไว้ใส่ตอนไหน
‎ใส่ในโอกาสที่ทรงเกียรติที่สุด
‎เช่น ตอนที่ถือดอกไม้อยู่ในมือ
‎เธอชอบดอกอะไรล่ะ
‎ลองคิดดูแล้ว
‎ฉันยังไม่เคยให้ดอกไม้เธอเลย
‎เพราะงั้นฉันเลย...
‎ข้ามจักรวาลมาหาเธอ
‎ฉันไม่ชอบดอกไม้หรอก
‎รีบไปกันเถอะ อยากเจออึนซอบแล้ว
‎อือ
‎พาเธอไปห้องเปลี่ยนเสื้อที
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎เชิญทางนี้ครับ
‎ฝ่าบาทอยากให้คุณใส่ของทุกชิ้น ‎ที่ฝ่าบาทเตรียมให้ครับ
‎ทุกชิ้นเลยนะครับ
‎ไม่มีอะไรในกระเป๋าเสื้อเหรอ ‎กล่องอะไรพวกนี้น่ะ
‎ดอกบ๊วยใช่ไหม
‎สร้อยสวยมากเลย
‎แต่เพราะว่ามันสวยมากๆ
‎ก็เลยอยากเก็บไว้ใส่ ‎ในโอกาสที่ทรงเกียรติหน่อย
‎ตอนที่ฉันไม่มีแผลน่ะ
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันจะเลือกชุดนี้ ‎ใส่ไว้ถูกชุดซะด้วย
‎ฉันรู้หมดนั่นแหละ
‎ไปกันเถอะ อึนซอบรอแย่แล้ว
‎หัวหน้าครับ ‎อีกสักครู่ฝ่าบาทจะเสด็จมา
‎ฝ่าบาทขึ้นลิฟต์ ‎มาจากชั้นหนึ่งแล้วครับ
‎อือ รับทราบ ‎เดี๋ยวฉันตรวจดูความปลอดภัยเอง
‎ไอ้หมอนั่นทำประมาณนี้ใช่ไหมนะ
‎ซอบ
‎อะไรน่ะ
‎เสียงแบบนี้ ใครกัน
‎พี่
‎พี่จ๋า
‎นี่ไม่ใช่ฝันใช่ไหม ‎พี่แทอึลตัวจริงแน่นะ
‎สบายดีไหม
‎กล้าหาญจริงๆ เลยนะเรา
‎ฟังนะ ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ ‎หยิบปืนขึ้นมายิง
‎ผมเห็นกระสุนพุ่งมาพอดี ‎สัญชาตญาณเลยพาไป
‎ว่าแต่พี่ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ
‎ข้ามมาให้เจ็บตัวเหรอ
‎มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ
‎โจอึนซอบ อยู่นี่เป็นขุนนางเลยนะ
‎ถ้าผมตั้งใจนะ เป็นเสนาบดีได้แน่
‎อะไรเหรอ ของผมหรือเปล่า
‎โรลเค้กที่นายบ่นอยากกินไง
‎ฉันแวะไปที่ร้านขนมปังก่อนอาหารเอง
‎เพื่อสั่งทำให้พิเศษเลยนะ
‎ลงทุนเบอร์นั้นเลยเหรอ
‎นี่ ตัดให้หน่อย เอาชิ้นใหญ่ๆ นะ
‎เรื่องนั้นนายต้องทำเอง
‎ถ้าขอให้ฉันซื้อร้านขนมปังร้านนี้ ‎ค่อยว่าไปอย่าง
‎จริงเหรอลูกพี่ พูดจริงนะ นับถือเลย
‎คราวที่แล้วผมพลาดโอกาส ‎ได้โรงงานพีชกระป๋องมาครองล่ะ
‎เสียดายชะมัด
‎วันหลังลองให้เขาเปิดประตูรถให้สิ
‎สุดยอด ทำไมผมคิดไม่ได้นะ
‎อะไรเนี่ย ทำไมรสชาติสูงส่งเพียงนี้
‎ถ้าอึนบีกาบีอยู่นะ ‎ซัดหมดไม่เหลือแน่
‎อึนบีกาบีกินดีอยู่ดี
‎เข้าเรียนครบ เก่งมากด้วย
‎อึนซอบที่นั่น ‎ก็เหมือนจะโดนอึนบีจับได้แล้ว
‎บอกแล้วว่าให้ระวังให้ดี
‎ไม่ถามถึงนารีเหรอ
‎หือ นารี
‎นารีเหรอ
‎ผมไม่ได้คิดถึงเธอเลยสักนิด
‎- ไม่ค่อยคิดถึงเท่าไร... ‎- เธอไม่ถูกกับโจยอง
‎เธอบอกว่าเมื่อก่อนเคยดูดีกว่านี้
‎ผมก็บอกเจ้านั่นแล้ว
‎ว่าแล้วว่าสไตล์มันไม่ได้ ‎คิดไว้อยู่แล้วเชียว
‎ลูกพี่ ‎ช่วยเปิดประตูห้องน้ำให้หน่อยสิ
‎ทำไมอยู่ดีๆ เจ็บแผลแบบนี้ล่ะ
‎โรงพยาบาลที่นี่ใหญ่ใช้ได้เลยนะ
‎เอ๊ยๆ เดี๋ยวๆ
‎อะไรเนี่ย
‎เฮ้ย ทำไมทำเฉยเลยล่ะ
‎คนที่พาฉันมาที่นี่คงเป็นอีริมใช่ไหม
‎พอเดาได้ไหมว่าทำไม
‎เธอเห็นร่มในมือเขาไหม
‎ร่มเหรอ
‎ฉันไม่เจออีริมเลย เจอแต่ลูกน้องเขา
‎ฉันเคยบอกไปแล้วใช่ไหม
‎ว่าเราต่างถือสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ ‎อยู่คนละครึ่ง
‎ดูเหมือนว่าเขาจะซ่อนมันไว้ในร่ม
‎ส่วนฉัน...
‎คุณซ่อนไว้ในแส้นี่เอง
‎เขาน่าจะรู้แล้วเหมือนกัน ‎ว่าฉันซ่อนไว้ที่ไหน
‎เลยเอาฉันมาไว้ที่นี่สินะ ‎จะได้แลกกับส่วนของคุณ
‎ถ้ามันถูกขโมยไป
‎ประตูฝั่งคุณก็จะปิดลง
‎อือ
‎ตอนนี้คือศึก ‎ว่าใครจะเป็นฝ่ายขโมยได้ก่อนเหรอ
‎เปล่า ต่อสู้เพื่อไม่ให้ ‎ถูกอีกฝ่ายขโมยไปต่างหาก
‎ถ้าปกป้องเอาไว้ไม่ได้ ‎ก็จะไม่เหลืออะไรเลย
‎แต่ในศึกนี้
‎คุณเป็นฝ่ายเสียเปรียบสินะ
‎เพราะคุณต้องใช้สิ่งนั้น
‎ในการมาหาฉันนี่นา
‎ทำไงดีล่ะทีนี้
‎งั้นก็อย่าใจร้ายกับฉันสิ
‎ไม่ต้องห่วง
‎ไม่มีใครขโมยของของฉันไปได้หรอก
‎แต่ถ้าเธอยังกังวล
‎เราไปขอพรกันไหม
‎ขอให้พระเจ้า
‎คุ้มครองพวกเราด้วย
‎ฉันเคยหาที่นี่ ตอนอยู่ที่โลกของเธอ
‎โบสถ์นี้อยู่ที่เดียวกัน ‎ทั้งสองโลกเลย
‎จริงเหรอ ‎แล้วทำไมคุณถึงตามหาโบสถ์นี้ล่ะ
‎พ่อแม่ฉันแต่งงานที่โบสถ์นี้
‎เสด็จพ่อตกหลุมรักเสด็จแม่ตั้งแต่ครั้งแรก ‎ที่เห็นท่านบรรยายในงานสัมมนา
‎งานสัมมนาวิทยาศาสตร์นานาชาติน่ะ
‎เสด็จแม่ของฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์
‎ได้แม่มานี่เอง
‎ใช่
‎เสด็จพ่อขอเสด็จแม่แต่งงาน
‎และเสด็จแม่นับถือคาทอลิก
‎เพราะงั้นเสด็จพ่อเลยต้องเรียน ‎หลักศาสนาอยู่หกเดือน
‎เรียนที่นี่ทุกสัปดาห์ ‎ไม่ขาดเลยสักครั้ง
‎ว้าว
‎หลังจากนั้นท่านก็แต่งงานกัน ‎แล้วก็มีฉัน
‎หลังจากนั้นสามปี
‎เสด็จแม่ก็เสียไป
‎ท่านร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เกิด
‎ฉันจำไม่ได้หรอก
‎คนอื่นเล่าให้ฉันฟัง ‎และฉันก็เพิ่งเคยเล่าเองครั้งแรก
‎ดีจังที่มีเธอคอยฟังอยู่
‎เติบโตมาอย่างดีจริงๆ นะ อีกน
‎เราข้ามอะไรไปหลายอย่างเลยเนอะ
‎ตอนฉันอายุห้าขวบ
‎พ่อแม่ฉันเปิด ‎โรงเรียนสอนเทควันโดด้วยกัน
‎แม่เป็นครูที่เนื้อหอมมาก
‎แต่เพราะมะเร็ง...
‎ตอนนี้ฉันก็ยังผูก
‎สายดำของแม่อยู่เลย
‎เติบโตมาอย่างดีจริงๆ นะ
‎จองแทอึล
‎ฝ่าบาท
‎สวัสดีครับ ท่านบาทหลวง
‎กระหม่อมไม่ได้รับแจ้งว่า ‎ฝ่าบาทจะเสด็จมา
‎ผมมาเป็นส่วนตัวน่ะครับ ‎ผ่านมาแถวนี้พอดี
‎ท่านบาทหลวง
‎คุณเก็บความลับเก่งไหมครับ
‎อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ
‎พระเจ้าทรงส่ง ‎คนมาดูแลปากของกระหม่อมไว้
‎เพื่อปกป้องคำพูด ‎ของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นช่วยถ่ายรูปให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
‎รายนี้เขาอยากได้รูปคู่เก็บไว้น่ะ
‎พร้อมนะครับ
‎สาม สอง...
‎เพราะเหตุใดคุณจึงเป็นเช่นนี้
‎เหตุใดคุณจึงทรุดนั่งอยู่ ‎ริมลำธารเพียงลำพังเช่นนี้
‎ในขณะที่ใบหญ้าสีเขียวงอกงาม
‎ในขณะที่ผืนน้ำสั่นไหว ‎ด้วยลมฤดูใบไม้ผลิ
‎เราเคยสัญญากันไว้ว่าหากจะไป
‎คุณก็จะไม่จากไกล
‎ฉันออกมานั่งที่ริมลำธารทุกวัน
‎นั่งคิดถึงบางอย่างอย่างเลื่อนลอย
‎คำสัญญาที่ว่าหากจะไปก็จะไม่จากไกล
‎คือคำขอให้อย่าลืมกันใช่ไหม
‎เรียบร้อยแล้วครับ
‎ต้องทานยาติดต่อกันสามวัน
‎และมียาปฏิชีวนะด้วย ‎ฉะนั้นห้ามดื่มเหล้านะครับ
‎พอดีคนไข้ถามพ่ะย่ะค่ะ
‎เหล้างั้นเหรอ
‎ฆ่าเชื้อไง ว่าจะกินแค่แก้วเดียว
‎แผลพวกนี้เลือดต้องหมุนเวียน ‎จะได้หายไว
‎อยู่ดีๆ ก็เหนื่อยเฉยเลย
‎ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน
‎บอกหลายครั้งแล้วว่าที่นี่ห้องฉัน
‎จริงด้วย
‎แล้วที่ผ่านมาคุณนอนที่ไหนเหรอ
‎ที่นี่
‎ที่นี่เหรอ นอนยังไงล่ะ
‎นอนข้างๆ เธอไง
‎- เตียงกว้างจะตายไป ‎- คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‎มิน่าล่ะ ทุกคนมองฉันแปลกๆ
‎อย่าสำออยไปหน่อยเลย ‎ฉันไม่ได้ตีแรงสักหน่อย
‎ตรงนี้เจ็บแสบเหมือนโดนไฟไหม้เลย
‎แผลที่ยองบอกเธอนั่นแหละ
‎จริงเหรอ ขอดูหน่อย ตรงไหนเหรอ
‎นี่มันอะไรกัน
‎คงเป็นผลข้างเคียง ‎จากการเดินผ่านสายฟ้า
‎เธอโอเคไหม ไม่เจ็บใช่หรือเปล่า
‎คิดว่าไม่เป็นไรนะ
‎ดูให้หน่อยสิ ฉันมีแผลหรือเปล่า
‎ตกใจหมด
‎หน้าร้อนเขาโชว์กันประมาณนี้น่า
‎- ดูให้หน่อยสิ ‎- ผู้หญิงคนนี้นี่จริงๆ เลย
‎เจ็บกว่าเมื่อกี้อีก
‎ไม่มีแผล
‎ไม่มีเหรอ
‎แปลว่ามันสุ่มคนเอาเหรอ
‎นั่นน่ะสิ
‎งั้นแปลว่าไม่ใช่ทุกคน ‎ที่ข้ามประตูจะเป็นแผล
‎หรือว่าจะเป็นแบบนี้
‎ที่เราชอบพูดเวลาสาปแช่งคนเลวๆ
‎"ขอให้ฟ้าผ่าตาย"
‎ว่าจะเลิกตัดหัวคนแล้วนะ
‎ก็ลองดูสิ
‎นี่...
‎ฉันว่าฉันเตือนแล้วนะ
‎ว่าถ้าพูดจาไม่เพราะกับฉัน ‎จะถูกตัดหัวนะ
‎ฉันฆ่าคุณตายแน่
‎วันนี้อากาศไม่ดีเลย ขอโทษนะครับ
‎ไม่เป็นไรครับ เชิญเถอะ ‎ผมไม่ทันมองเหมือนกัน
‎ทำไม
‎ทำไมกัน
‎ทำไมไอ้แผลพวกนั้น ‎ถึงโผล่มาอยู่เรื่อย
‎ทำไม
‎ฆ่าฉันสิ
‎ฆ่าฉันทิ้งไปเลย
‎ฉันไม่ได้เลี้ยงเธอไว้
‎เพื่อฆ่าเธอแบบนี้สักหน่อย
‎เธอคือเหยื่อล่อชั้นดีเลยล่ะ
‎นั่นคือเหตุผล ‎ที่ฉันไว้ชีวิตเธอมาจนถึงตอนนี้
‎ถ้าลูกเธอยังอยู่ ‎จะโตขึ้นมาเหมือนเขาไหมนะ
‎เพราะเธอ
‎หน้าเหมือนแม่ของหลานชายฉันยังไงล่ะ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ ‎เชิญโต๊ะด้านในเลยค่ะ
‎ห้องไม่ว่างเหรอคะ
‎พอดีท่านนายกทานอยู่ในห้องน่ะค่ะ
‎พี่ซอรยองเหรอคะ
‎ไม่มีพวกบอดี้การ์ดด้วย
‎คัลกุกซูใส่งาหนึ่งที่ค่ะ
‎ไม่เจอกันนานเลยนะคะ พี่ ‎เห็นพี่นั่งทานอยู่คนเดียว
‎- นั่งด้วยได้ไหมคะ ‎- ตามใจ
‎ได้ยินว่าพี่ป่วย
‎อือ
‎นี่เป็นมื้อแรกเลยล่ะ
‎อาหารยังร้อนอยู่ ‎อย่าเพิ่งชวนคุยนักเลย
‎ฉันไม่ได้อยากให้เธอกินด้วยหรอกนะ
‎ฉันกลัวลูกเธอหิวต่างหาก
‎ลูกชายแน่เลยค่ะ ฉันกินเก่งมากเลย
‎- ยังไม่ได้ตรวจเพศเลย ‎- ฉันว่าลูกสาวนะ
‎อะไรนะคะ
‎สั่งอะไรหรือยัง
‎เดี๋ยวก็มาเสิร์ฟแล้วค่ะ
‎สามีฉันต้องไปดูงานที่อาหรับ ‎กับพี่ด้วยใช่ไหมคะ
‎ประธานยุนนี่น่ารักดีจัง
‎เล่าเรื่องงานให้ภรรยาฟังด้วย
‎เสียเวลาเปล่าน่า
‎คนทำตัวเสียเวลาคือพี่มากกว่านะคะ
‎เสียดายจัง ‎อุตส่าห์ทำคะแนนมาตั้งสี่ปี
‎พี่คงอดเป็นราชินีแล้วล่ะ
‎หมายความว่ายังไง
‎ไม่รู้เหรอคะ
‎นี่พี่ป่วยหนักจริงๆ เหรอคะเนี่ย
‎ฝ่าบาทประกาศแต่งตั้ง ‎ว่าที่ราชินีเรียบร้อยแล้วค่ะ
‎ขอยืมโทรศัพท์หน่อย
‎ถึงขั้นไม่หยิบมือถือออกมาเลยเหรอคะ
‎(พระเจ้าอีกนประกาศแต่งตั้งว่าที่ราชินี)
‎พี่ต้องเป็นนายกอีกสมัย ‎ให้ได้แล้วล่ะค่ะ
‎ไม่งั้นพี่ก็จะเป็นแค่...
‎ลูกสาวร้านขายปลาธรรมดาๆ เท่านั้น
‎ขอให้คลอดง่ายๆ นะ
‎หวังว่าจะได้คลอดที่จักรวรรดิเกาหลี
‎อะไรของเขา เสียอารมณ์หมด
‎อือ ว่าไง
‎อุดปากมันไว้ก่อน
‎ฝ่าบาท อีซังโดมีอาการ ‎เจ็บปวดพ่ะย่ะค่ะ
‎- เจ็บเหรอ ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎ร้อนเหมือนโดนไฟแผดเผา ‎มักเป็นตอนฝนตกพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาท
‎เมื่อครู่นายกคูเข้ามาที่วัง ‎โดยไม่ได้ติดต่อมาก่อนเพคะ
‎หายป่วยแล้วสินะ
‎เธออยู่ที่ไหนครับ
‎ลาป่วยไปนานเลย
‎- ดีขึ้นหรือยังครับ ‎- เพคะ ฝ่าบาท
‎ข่าวช็อกทำเอาหม่อมฉันหายป่วยเลยเพคะ
‎ผมขอพูดเรื่องของผมก่อนแล้วกัน
‎นายกคู
‎คุณดึงบังเหียนจนได้เลยนะ
‎คุณทำไปทำไม
‎มัดมือมัดเท้าผมไว้ทำไม
‎ถ้าหม่อมฉันไม่มัดเอาไว้
‎ป่านนี้ฝ่าบาทจะไปถึงไหนแล้วเพคะ
‎คงไปขอผู้หญิงแต่งงานล่ะสิท่า
‎ดีเลยครับ
‎คุยกันเรื่องนี้ก่อนเลย
‎จะได้คุยกันรู้เรื่อง
‎ข่าวที่ออกไป
‎เป็นความจริงทั้งหมด
‎เธอคนนั้น
‎คือผู้หญิงที่ผมรักครับ
‎คนที่ผมคอยเป็นกำลังใจ ‎ให้ทุกก้าวและทุกช่วงเวลา
‎ฝ่าบาทจริงใจเสมอเลยนะเพคะ
‎อยู่ริมทะเล ฝนเลยตกบ่อยค่ะ
‎ทุกอย่างดีหมดเลยยกเว้นข้อนี้แหละ
‎ดื่มชาเถอะค่ะ
‎ที่ผ่านมาคุณคงเสียใจ ‎ในสิ่งที่ฉันทำกับคุณ
‎แต่ฉันทำไปเพื่อปกป้องฝ่าบาท
‎โปรดเข้าใจฉันด้วยนะคะ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎ฉันขอถามอะไรคุณหน่อย
‎คุณช่วยตอบอย่างเดียว ‎ไม่ต้องถามอะไรกลับได้ไหมคะ
‎ห้ามพูดถึงหรือเล่าให้ใครฟังนะคะ
‎คุณเองก็ทำงานรับใช้ชาติ
‎ฉันจึงเชื่อใจคุณ
‎ถามมาได้เลยค่ะ
‎ฉันชื่อโนอ๊กนัมค่ะ
‎พ่อฉันชื่อโนกีซอบ ‎ส่วนแม่ฉันชื่อชินจองแอ
‎มีน้องสาวชื่อโนยองนัม
‎ฉันเกิดปี 1932 ‎ที่พยอกซอง จังหวัดฮวังแฮ
‎ฉันจากบ้านมาตั้งแต่อายุ 17
‎และไม่ได้รับรู้ข่าวที่บ้านเกิด ‎มา 67 ปีแล้ว
‎ฉันเลยอยากถามคุณ...
‎สงครามนั้นเป็นอย่างไรคะ
‎สงครามที่เกิดใน ‎เดือนมิถุนายน ปี 1950 น่ะ
‎ฝ่าบาทกับผู้หมวดจอง...
‎โลกสองใบนั้นช่างไกลกันเหลือเกิน
‎เอายังไงดีล่ะ จะลองตอบคำถามฉันดูไหม
‎จะมีหนทางสำหรับเราสองคนไหมนะ
‎เลิกทำตัวอวดดีแล้วหลีกไปซะ
‎หยุดเดี๋ยวนี้ นายกคู
‎แล้วถ้าฉันจับคุณล่ะ
‎- จองแทอึล ‎- จะยอมให้จับไหม
‎จะบอกความลับอะไรให้อย่างก่อนตายไหม
‎- ฉันคิดว่าฉัน... ‎- มันอะไรกันนะ
‎เจอป่าไผ่ของอีริมแล้ว
‎แผลเป็นพวกนี้
‎คนที่หน้าเหมือนฉันน่ะ ‎คุณเจอเธอแล้วเหรอ
‎ให้ฉันอยู่กับเธอวันนี้ดีไหม
‎เราต้องมาเจอกันสิ
‎ถ้าเธอเจอฉันตอนนี้ เธอตายแน่