‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‎(ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ ‎องค์กรหรือเหตุการณ์จริง)
‎คุณมาควังฮวามุนจริงๆ ด้วย
‎ใส่ชุดที่มีกระดุมเยอะๆ
‎แปลกจัง
‎สายตาเธอดูเหมือนรู้จักฉันเลย
‎ข้ามขั้นนั้นไปเถอะ
‎ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ตอนนี้ ‎คงต้องเสียดายทีหลังแน่
‎ไม่มีความบังเอิญในโชคชะตา
‎โชคชะตาจะมาถึงฉันสักวันหนึ่ง
‎แต่กว่าจะรับรู้ได้ถึงความหมายของมัน
‎ก็มักจะสายเกินไปเสมอ
‎(พ่อ)
‎- พ่อ ‎- นี่
‎พอพ่อวางสายแกเสร็จนะ ‎พ่อก็จับมันได้หมดเลย
‎นี่อยู่ที่ไหน
‎หนูโทรไปเหรอ
‎เฮ้ย ทำไมเสียงเป็นงั้นล่ะ
‎นี่ๆ ตำรวจมาแล้ว เขาเรียกหาพ่อ
‎เดี๋ยวโทรไปใหม่นะ
‎คนหรือเปล่า
‎ตายแล้ว
‎คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‎เลือดออกด้วย แจ้ง 119 ก่อนดีกว่า
‎นั่นแหละ
‎งั้นแปลว่าแม่ฉันเจอกับแม่อีกน...
‎ไม่สิ แม่อีจีฮุนงั้นเหรอ
‎ที่โรงแรมเกรซเฮอริเทจครับ
‎ถ้าเริ่มแกะรอยจากภาพวงจรปิดโรงแรม ‎เราก็จะเจอจุดหมายของซงจองฮเย
‎คุณจะช่วยผมไหม
‎นายสะกดรอยตามแม่ฉันทำไม
‎คุณจะช่วยผมไหม
‎ฮัลโหล
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย ‎ชื่อฮยอนมินใช่หรือเปล่า
‎คังฮยอนมิน
‎หาแม่ไม่เจอเหรอ
‎ฉันจะช่วยหาให้
‎แกเป็นใคร
‎ทำไมหน้าไม่เปลี่ยนไปเลย
‎นั่นสิ
‎ฉันเลยนึกว่าตัวเองมีเวลาอีกมาก
‎ลองคิดดูอีกที
‎มันคือรอยแตกแรกของฉันนี่เอง
‎หลานชายตัวน้อยของฉัน
‎เติบโตไวมากจนตอนนี้มารอบีบคอฉันแล้ว
‎เลิกดราม่าครอบครัวสักที
‎แล้วตกลงโทรมาทำไม
‎ถึงเวลาที่นายจะต้องตอบแทนฉัน ‎ที่เปลี่ยนชีวิตให้นายแล้วล่ะ
‎แม่ที่ถูกหลอกมาทั้งชีวิต
‎กับแม่ที่หลอกลวงมาทั้งชีวิต
‎แม่ทั้งสองคนจะเป็นตายยังไง ‎ขึ้นอยู่กับตัวนายแล้ว
‎เข้าเรื่องสักทีสิ แกต้องการอะไร
‎นายคือคนที่อยู่ทั้งใกล้ ‎และไกลหลานชายฉันที่สุด
‎ข้อตกลงนี้ง่ายนิดเดียว
‎เอาแส้ของอีกนมาให้ได้ ‎ไม่ว่าจะวิธีไหนก็ตาม
‎ถ้าฆ่าอีกนได้ยิ่งดี
‎ไม่มีข้อเสนอธรรมดากว่านี้แล้วเหรอ
‎ฉันไม่ใช่ลูกกตัญญูนะ
‎- ไม่มีความกตัญญูรู้คุณหรอก ‎- ต้องมีสิ
‎ต้องมีหัวจิตหัวใจที่หวาน ‎แต่ก็ละลายเร็วบ้าง
‎เพราะงั้นนะ ฮยอนมินลูกแม่
‎ตายไปพร้อมกับแม่เถอะ
‎- นะลูกนะ ‎- ไม่เอา
‎- ฮยอนมิน ‎- แม่
‎- แม่ขอโทษนะลูก
‎แม่ขอโทษจริงๆ ลูก
‎แป๊บเดียวเท่านั้นนะ ฮยอนมิน
‎- แม่ขอโทษจริงๆ ‎- หยุดนะ...
‎แม่ขอโทษ
‎อย่ามายุ่ง จะไปไหนก็ไป
‎ชื่อมินซอนยอง
‎ลูกชายคือคังฮยอนมิน
‎ลายนิ้วมือคุณใช่ไหมครับ
‎ตกลงกันแล้วไงว่าจะคืนเงินพรุ่งนี้
‎ยังไม่ถึงวันเลย
‎คุณสวดมนต์หรือเปล่า
‎ชีวิตที่คุณกำลังจะทิ้ง ‎เอามันมาทิ้งที่ผมเป็นไง
‎ผมจะให้ชีวิตใหม่ ‎กับคุณสองคนแม่ลูกเอง
‎ให้คุณได้เป็นพัคซุกจิน ‎เจ้าหน้าที่ในวัง
‎ส่วนลูกของคุณ ‎ก็จะมีพ่อเป็นคนรวยยังไงล่ะ
‎แกเป็นใคร พูดอะไรไร้สาระ ‎แกจะมาให้ชีวิตใหม่เราได้ยังไง
‎คุณ นี่คุณ...
‎เจ้าฟ้ากึม
‎คุณตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ
‎แต่พยักหน้าก็พอ
‎พยักหน้าให้กับโชคที่อยู่ตรงหน้าคุณ
‎ทำไมเหรอครับ
‎- เส้นลายมือผมไม่ดีเหรอ ‎- ฉันแค่ทึ่งน่ะค่ะ
‎รอยแผลนี้ทับเส้นโชคชะตา ‎จนกลายเป็นโชคชะตาซะเองเลย
‎โชคชะตาอะไรเหรอครับ
‎เราดูกันเล่นๆ ฉันเลยบอกให้นะคะ
‎ถ้าเป็นสมัยก่อน ‎โชคชะตานี้หมายถึงคุณจะก่อกบฏค่ะ
‎แล้วสำเร็จไหมครับ
‎นั่นแหละคือปัญหาค่ะ
‎เส้นนี้บอกว่าคุณจะถูกตัดคอนะคะ ‎ถ้าเป็นสมัยก่อนน่ะ
‎งั้นแปลว่า
‎แกล้มเหลวสินะ
‎ถ้าแกคือฉันจริง
‎น่าจะเก็บดาบไว้ตรงนี้
‎โชคชะตานั้นผ่านไปแล้วครับ
‎ผมเดินตามโชคชะตานั้นด้วยตัวเอง
‎แน่นอนว่า ‎ตอนนั้นผมช่างโง่เขลาเหลือเกิน
‎ผมควรจะเชื่อตัวเอง
‎แล้วไปฆ่าองค์รัชทายาทก่อน
‎องค์รัชทายาทเหรอคะ
‎นารีจ๋า นารี เอ้า มยองนารี
‎นี่ ทำไมถึงจับมือกันอยู่ล่ะ
‎หวานเลี่ยนเป็นคนโบราณเลยนะ
‎ฉันเพิ่งสมัครเข้าชมรมดูดวงน่ะ
‎- นายอยากดูบ้างไหม ‎- ได้สิ
‎เหมือนเคยเห็นที่ไหนเลย
‎เดี๋ยวนะ เคยเจอที่ไหนแล้วนะ
‎เขาเป็นพวกกบฏ
‎จับเขาไว้
‎หลบอยู่หลังฉันไว้นะ
‎ใช่ครับ ที่แฮอุนแด
‎ฝากไปบอกหลานชายผมหน่อยได้ไหมครับ
‎"ไม่รู้นะว่าหลบอยู่ที่ไหน ‎ถึงไม่โผล่หน้ามาให้เห็น
‎แต่ก็หวังว่าจะได้เจอกัน ‎ในวันครบรอบวันตายของแม่นะ"
‎บอกด้วยว่าผมจะไปพิธีมิสซาไว้อาลัย
‎ถ้าเขาไม่โผล่ไปที่นั่นล่ะก็
‎ผมจะมาหาแม่หมอคนเก่งนี่อีกแน่
‎ใครน่ะ นายรู้จักเขาด้วยเหรอ
‎อยู่ตรงนี้ห้ามกระดุกกระดิกเลยนะ
‎ฉันขอโทรหาพี่แทอึลก่อน
‎- อยู่ข้างนอกนั่นไง ‎- หือ
‎พี่
‎อะไรของเขา
‎เมื่อกี้อีริมมาที่นี่
‎อีริมคนนั้นน่ะ
‎ที่นี่เหรอ แล้วพ่อฉันล่ะ
‎เพิ่งออกไปรับเด็กเมื่อกี้ ‎เห็นว่ายกเลิกคลาสบ่ายไม่ได้
‎- ใครเหรอ ทำไมกลัวขนาดนี้ ‎- เออน่า
‎อะไร ทำไมหน้าผากลูกพี่เป็นงั้นล่ะ
‎เจ็บอยู่นี่ ทำไมอยู่ตรงนี้
‎พี่บาดเจ็บเหรอ ตรงไหน ยังไง
‎อ๋อ มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ ‎ไปกันเถอะ ลูกพี่
‎จองแทอึล
‎โดนแทงข้างซ้ายไม่ใช่เหรอ
‎จริงด้วย
‎ฉันถนัดขวานี่เนอะ
‎นี่มันอะไรกัน
‎อึนซอบ ฝากดูนารีด้วย
‎ลูกพี่ ทำไมหน้าผากเป็นงั้นล่ะ
‎ฉันถามไปแล้ว
‎- แต่เขาไม่ตอบ ‎- หุบปาก
‎โจยองนี่เอง
‎อย่ามองฉันแบบนั้นสิ
‎เราคนบ้านเดียวกันนะ
‎ถ้าเจอกันที่บ้านเกิด ‎ฉันคงยิงเธอไปแล้ว
‎ใครบงการเธอมา
‎คนที่สั่งให้เธอวางยาฝ่าบาท
‎คืออีริมเหรอ
‎ยาแก้ปวดชนิดเสพติด
‎มักจ่ายให้กับ ‎ผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย
‎- เป็นมะเร็งเหรอ ‎- อือ
‎เดี๋ยวฉันก็ตายแล้ว
‎แต่ก็ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก
‎ทั้งสองคนออกไปก่อนได้ไหม
‎ฉันจะคุยกับยัยนี่เอง
‎โทรมานะ
‎ถ้ามีอะไรก็โทรมานะครับ
‎แล้วยังไง
‎เธอเป็นมะเร็ง
‎เลยจะมาฆ่าฉันงั้นเหรอ
‎ต้องการอะไรเหรอ
‎ตับหรือไตล่ะ
‎เพราะงี้เธอเลยแทง ‎ไม่ให้โดนอวัยวะภายในสินะ
‎จริงด้วยแฮะ
‎แววตาของเธอ
‎ไม่มีความกังวลใจอยู่เลย
‎เธอเป็นคนโทรบอกพ่อฉันใช่ไหม
‎ทำไมไม่แทงฉันให้ตายไปเลยล่ะ
‎ไงล่ะ เต้าเจี้ยวทำเองก็งี้แหละ
‎ซุปคือศิลปะจริงๆ
‎ฉันกลัวพ่อเธอเสียใจ
‎เธอคุยอะไรกับพ่อฉันเหรอ
‎เธออยู่ที่บ้านฉันตอนฉันไม่อยู่นี่
‎เรื่องกับข้าว
‎เรื่องเงิน
‎เรื่องงาน
‎เรื่องของเธอทั้งหมดเลย
‎พอนั่งมองแบบนี้แล้ว
‎เหมือนมองกระจกอยู่เลย
‎งั้นเล่าเรื่องเธอให้ฟังบ้างสิ
‎อ่อนไหวมากเหรอ
‎(กองอาชญากรรมรุนแรงสาม)
‎- โอ๊ย ตกใจหมด ‎- อ้าว
‎มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ
‎ผู้หมวดจองแทอึลไม่อยู่เหรอครับ
‎ตอนนี้เดือนเมษายนเหรอครับ ‎ปี 2020 ใช่ไหม
‎ขอโทษนะครับ ‎ว่าแต่คุณเป็นอะไรกับสายสืบจองเหรอ
‎ในที่สุดก็มาถึงปี 2020 จนได้
‎ตอนนี้ผู้หมวดจองแทอึลอยู่ที่ไหนครับ
‎ผมชื่อ
‎อีกนครับ
‎คุณออกไปไหนมาคะ
‎คุณต้องรักษาตัวให้หายก่อนนะคะ
‎มาถึงโรงพยาบาลแล้ว ‎ก็ควรจะตรงเข้าไปที่ห้องพักเลยสิ
‎ทำไมยืนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ
‎พอดีฉันรอใครคนหนึ่งอยู่น่ะค่ะ
‎มาแล้วค่ะ
‎นั่นไง
‎เธอ...
‎สบายดีใช่ไหม
‎ยังรอฉันอยู่ใช่หรือเปล่า
‎ฉันคิดถึงคุณ
‎ฉันคิดถึงคุณมากเลย
‎ขอโทษนะ
‎ที่เอาแต่ปล่อยให้เธอรอแบบนี้
‎ขอโทษจริงๆ
‎ขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษ
‎อย่าไปนะ
‎- ไม่ไปหรอก ‎- พรุ่งนี้ด้วย
‎ไม่ไปไหนหรอก
‎นอนเถอะ
‎พยาบาลยังดุว่าให้พักเลยนี่
‎จะไปตอนฉันหลับสินะ
‎ฉันไม่ไปไหนจริงๆ
‎ให้พิสูจน์ไหม
‎ใส่ชุดนี้ตลอดเลยนะ
‎อยากเปลี่ยนจะแย่แล้ว
‎แต่ไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้า
‎ทำไงดีล่ะ
‎ฉันดีใจนะที่คุณมาหาฉัน
‎ตอนฉันห้าขวบ
‎กับตอนฉันอายุ 27
‎รู้ไหมว่าฉันดีใจแค่ไหนที่เธอกอดฉัน
‎ที่ควังฮวามุน ตอนฉันมาครั้งแรก
‎ฉันคิดว่าคุณเป็นบ้าทั้งสองครั้งเลย
‎ฉันก็คิดว่าทั้งสองครั้ง ‎จะเป็นไปอย่างงดงามกว่านี้ซะอีก
‎ใครจะไปคิดล่ะ ‎ว่าเธอจะขอดูบัตรประชาชน
‎คุณจำได้หมดเลยไหม
‎ว่าเราเป็นยังไงบ้างหลังจากนั้น
‎ต่างจากครั้งแรก
‎คราวนี้ฉันเชื่อครึ่งหนึ่งว่า ‎เขาเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‎เข้าใจเรื่องโลกคู่ขนานเร็วขึ้น
‎และข้ามไปโลกของเขาไวขึ้น
‎ยังซื้อเมล็ดดอกไม้มาโปรยเหมือนเดิม
‎ตัดสินใจที่จะรักใน ‎โชคชะตาของฉันเร็วกว่าเดิม
‎แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
‎และโศกนาฏกรรม ‎ก็มาถึงไวขึ้นกว่าครั้งก่อน
‎โชคชะตาไม่เปลี่ยนแปลงไป
‎ไม่มีทางไหน
‎ที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของเราได้เลยเหรอ
‎ฉันว่าไม่มีทาง
‎โชคชะตาไม่สะเพร่าขนาดนั้นหรอก
‎ยิ่งเป็นโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่เท่าไร ‎ยิ่งต้องเดินไปไกล
‎จึงจะถึงจุดหมาย
‎เราแค่ยังไปไม่ถึงจุดหมายเท่านั้นเอง
‎นอนเถอะ
‎ไม่อยากนอน
‎ยอง
‎ฝ่าบาทเหรอพ่ะย่ะค่ะ
‎คังชินแจใช่ไหม
‎จะขอบคุณมากถ้านายช่วยเปลี่ยน ‎ให้ฉันคุยกับผู้หมวดจองแทอึล
‎ที่นั่งอยู่ซ้ายมือนาย
‎นายใช่ไหม
‎ที่โทรจากหน้าร้านไก่ทอด ‎เมื่อสี่ปีก่อน
‎ยอง
‎ที่งานพายเรือวันนั้น ‎คือฝ่าบาทจริงๆ เหรอพ่ะย่ะค่ะ
‎ฉันมาถึงปี 2020 แล้วจริงๆ สินะ
‎ดูจากที่พวกนายมีอายุขึ้นหน่อย
‎เดี๋ยวนี้ถึงขั้นกลับไปอดีตแล้วเหรอ
‎ดีแล้วพ่ะย่ะค่ะที่ฝ่าบาทปลอดภัย
‎กระหม่อมเจอซงจองฮเยแล้ว
‎สายสืบคังช่วยไว้เยอะ
‎มีเรื่องต้องใช้คืนอีกแล้วสินะ
‎ขอบใจที่ช่วย
‎ถ้าขอบใจก็คืนมาสิ
‎ค่าข้าว ค่าติดรถ คืนมาให้หมด
‎อยากได้อะไรล่ะ
‎ชีวิตมั้ง
‎เจออีริมแล้วสิท่า
‎คงมีแม่ทั้งสองคนเป็นเดิมพัน
‎อีริมสั่งให้นายมาฆ่าฉันด้วยเหรอ
‎ช่วยตายให้หน่อยได้ไหม ‎กลับไปตายที่บ้านเกิด
‎สังหารกษัตริย์คงยากหน่อยนะ
‎ฝั่งที่ไม่มีตัวตนน่าจะฆ่าง่ายกว่า
‎กลับไปตายบ้านเกิด ‎จะได้มีแขกมาร่วมงานศพเยอะๆ ไง
‎จะไปก็โทรมาบอกด้วยล่ะ
‎ฝ่าบาท
‎ซงจองฮเยล่ะ
‎บ้านหลังนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎อีริมยังไม่ออกมาให้เห็น
‎จับตาดูให้ดี
‎แล้วสืบหาทางที่ ‎อีริมใช้ไปป่าไผ่ของเขาให้ได้
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎อีกอย่าง โจอึนซอบติดต่อกระหม่อมมา
‎บอกว่าเจอกับอีริมแล้ว
‎แต่อีริม
‎พูดถึงพิธีมิสซาไว้อาลัย ‎ของราชินีองค์ก่อนด้วย
‎อีกยี่สิบนาที ‎ซงจองฮเยจะออกไปโบสถ์พ่ะย่ะค่ะ
‎มีคนติดตามด้วย
‎นายน่าจะดูเวลาผิดนะ
‎ปล่อย
‎ถ้าฉันตะโกนเป็นคนบ้าตรงนี้ ‎เรื่องจะใหญ่กว่าเดิมนะ
‎เธอนี่เอง
‎หลานชายของอีริม
‎ที่หน้าเหมือนจีฮุนลูกฉัน
‎ถ้าจีฮุนยังมีชีวิตอยู่
‎คงโตเป็นหนุ่มแบบเธอแล้วสินะ
‎แต่เขาตายไปเพราะเธอ
‎จีฮุนลูกชายฉันน่ะ
‎และเธอก็คงจะต้องตายเพราะฉัน
‎อีริมบอกว่านั่นคือเหตุผล ‎ที่เขายื้อชีวิตฉันไว้
‎สายสืบคัง ผมเองครับ ‎ผมต้องการความช่วยเหลือ
‎คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‎ใกล้ถึงวันครบรอบวันตายของแม่ผมแล้ว
‎ดูเหมือนว่า
‎อีริมจะพาคุณไปที่โน่นวันนั้น
‎หากคุณข้ามไปที่นั่น
‎คุณจะไม่ได้กลับมาอีก
‎ผมจะช่วยคุณเอง
‎เธอจะมาช่วยฉันไหมล่ะ
‎มาก่อนวันครบรอบสองวัน
‎ฉันรู้วันที่เหมือนกัน
‎- หน้าที่ของลูกชาย... ‎- ไม่ต้องพูดหรอก
‎ยังไงเรื่องทั้งหมด ‎ก็เป็นเพราะเธออยู่ดี
‎อย่าตายเพราะฉันล่ะ
‎ฉัน...
‎ไม่ใช่แม่ของเธอ
‎ไว้กระหม่อมจะมารับ
‎จะเสด็จกลับกี่โมงพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้ปกครองคนไข้จองแทอึล ‎คนไข้ออกมาแล้วค่ะ
‎ผมครับ ผมคือผู้ปกครองเธอ
‎ยอง ฉันขอแค่วันนี้วันเดียว
‎รอให้คนคนนี้ล้างหน้าเองได้ก่อนนะ
‎ต้องขอบคุณลูน่าแล้วล่ะ
‎เพราะฉันบาดเจ็บ ‎เราเลยได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ไง
‎ดูพูดเข้าสิ
‎หา
‎รู้ไหมฉันตกใจแค่ไหน
‎จัดผมให้เข้าทรงเดิมเลย
‎ฉันสวยได้เพราะทรงผมเลยนะ
‎ไหนดูซิ
‎อธิษฐานขออะไรเหรอ
‎ไม่ได้อธิษฐาน ขู่ต่างหาก
‎ให้พระเจ้าลงโทษเราแต่พอดี
‎พวกเราทำอะไรผิดนักหนา
‎ฉันอยากรู้นัก
‎ว่าพระเจ้าเคยปกป้องพวกเราบ้างไหม
‎เพิ่งเคยเจอผู้ใหญ่ในเกาหลี ‎ที่ใช้ไม่เป็นนะเนี่ย
‎อยากบอกอะไรเจ้าของร้านไหมครับ
‎ต้องบอกถึงจะทำอาหารให้เหรอ
‎"ขอบใจมาก จะกินให้อร่อยเลย"
‎ทานให้อร่อยนะครับ
‎อะไรเหรอ
‎เธออยากกินข้าวกล่องร้านสะดวกซื้อ ‎แทนข้าวโรงพยาบาลนี่
‎รู้หรือเปล่าว่าเขามีส่งให้ด้วย
‎ง่ายมาก สะดวกรวดเร็วมากด้วย
‎โดนเด็กอายุ 12 บ่นด้วยไม่ใช่เหรอ
‎โห เนื้อเยอะจัง
‎เด็กคนนั้นแค่พูดเสียงดังเฉยๆ
‎นี่
‎ทำไงดีล่ะ
‎ฉันต้องหายดีก่อน ‎ตอนนี้หยิบช้อนไม่ไหว
‎เธอนี่นะ
‎- เนื้อด้วย ‎- นี่ไง
‎อร่อยไหม
‎อร่อย
‎ดีจัง
‎ชีวิตประจำวันแบบนี้
‎กินเสร็จแล้ว เราแอบหนีไปข้างนอกกัน
‎พยาบาลครับ คนไข้จองแทอึล...
‎อะไรเล่า
‎กินเยอะๆ นะ ‎เลิกคิดเรื่องหนีออกไปด้วย
‎- ไปด้วยกันเถอะน่า ‎- พยาบาลครับ
‎ยอง ขอแค่วันนี้วันเดียว
‎ขอแค่บอกลาแค่นั้น
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ‎วันนี้กระหม่อมก็...
‎ขอบใจมาก ฉันรีดให้แล้วด้วย
‎ก็บอกให้เก็บไว้ไง เรียกฉันมาทำไม
‎ฉันรบกวนนายมามาก
‎ดูแลตัวเองดีๆ นะ
‎ห่วงอะไรไม่เข้าเรื่อง
‎นายก็อายุยืนไร้โรคภัยล่ะ ‎อย่าโดนยิงด้วย
‎มีพบก็ต้องมีจากเป็นธรรมดาเนอะ
‎กลับดีๆ ล่ะ ฉันไม่ไปส่งหรอกนะ
‎สอบใบขับขี่เองให้ได้ล่ะ
‎ถ้าได้ใบขับขี่มาแล้ว...
‎ความฝันที่ 65 ของนายคืออะไร
‎ความฝันเหรอ
‎อ๋อ
‎ตอนนี้ฉัน...
‎ไม่มีฝันอะไรแบบนั้นแล้ว
‎เหมือนจะมีอยู่นะ
‎เอางั้นก็ได้
‎- ไปนะ ‎- ไปแล้วเหรอ ตอนนี้เลย
‎มีสิๆ ฉันมี
‎ฉันมีความฝัน
‎ฝันที่จะได้เจอนายอีก
‎พวกเรา
‎ต้องได้เจอกันอีกนะ
‎พูดจริงนะ
‎ต้องได้เจอกันอีกนะ
‎เธอเคยพูดนี่ว่าเห็นคนอื่นทำก็ดีหรอก ‎แต่เอาจริงเมื่อยชะมัด
‎ฉันเคยทำซะที่ไหนล่ะ
‎ก็แค่พูดไปงั้นแหละ
‎ทำดูแล้วสบายดีจัง
‎ไว้วันหลัง
‎เรามาทำสิ่งที่เราข้ามไปกันอีกนะ
‎ไปเที่ยวกัน
‎ไปดูหนังกัน
‎ถ่ายรูปกัน
‎- แล้วก็... ‎- จองแทอึล
‎อย่านะ
‎ถ้าจะพูดว่า "ฉันต้องไปแล้ว"
‎อย่าพูดออกมาเชียว
‎ฉันไม่ปล่อยให้คุณไปแน่
‎ไม่ต้องไปกู้โลกอะไรนั่นหรอก
‎แค่ข้ามไปข้ามมา
‎แล้วใช้ชีวิตอยู่เพื่อวันนี้กันเถอะ
‎ฉันรู้ว่าคุณคิดจะใช้วิธีไหน
‎คุณตั้งใจจะกลับไปในอดีตอีกครั้ง
‎กลับไปจัดการอีริม ‎ก่อนที่เขาจะข้ามมาที่นี่
‎ถ้าเป็นแบบนั้น
‎ฉันจะจำคุณไม่ได้นะ
‎ถ้าทั้งสองโลกแตกต่างไปจากตอนนี้
‎ฉันจะต้องใช้ชีวิตอยู่ ‎แบบไม่รู้จักคุณนะ
‎โลกสองใบ
‎มันผิดพลาดไปมากอยู่แล้ว
‎(พิธีศพองค์ชายบูยอง อีจงอิน)
‎แต่เขาตายไปเพราะเธอ
‎จีฮุนลูกชายฉันน่ะ
‎เหตุผลที่ฉันอยากแก้ไขมัน
‎มีมากมายเลยล่ะ
‎แต่วิธี...
‎มีแค่วิธีนั้นวิธีเดียว
‎เพราะอย่างนั้น
‎ช่วยไล่ฉันไปที
‎บอกให้ฉันไป
‎ขอร้องล่ะ
‎ตั้งแต่เกิดมา
‎ฉันไม่เคยขออนุญาตใครมาก่อนเลย
‎ถ้าเธอรั้งฉันไว้
‎ฉันคงไปไม่ได้
‎บอกฉันสิว่าคุณจะกลับมา
‎นั่นคือกฎข้อสิบ
‎จะกลับมาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎นั่นข้อที่ 11
‎ต่อให้คุณจับอีริมได้
‎และประตูนั้นปิดลง
‎คุณก็จะเปิดประตูทั้งจักรวาล
‎แล้วกลับมาหาฉันให้ได้
‎นั่นคือข้อที่ 12
‎ได้สิ
‎ฉันจะเปิดประตูทั้งจักรวาลเลย
‎ฉันจะ...
‎กลับมาหาเธอให้ได้
‎เรียกคนอื่นมาเจอในที่แบบนี้
‎คุณควรจะมาถึงก่อนไม่ใช่เหรอคะ
‎คิดอยู่พอดีว่า ‎ถ้าเธออ่อนข้อลงจะทำยังไง
‎ฉันกังวลไม่เข้าเรื่องเลยสินะ
‎เธอหมดสิทธิ์เป็นราชินีแล้ว ‎แถมยังถูกระงับหน้าที่นายกอีก
‎คงปีนไปแตะที่สูงๆ ไม่ได้อีกแล้ว
‎ฉันเลยจะไปที่ที่กว้างขวาง ‎แทนที่สูงๆ ยังไงล่ะคะ
‎ของเจ้าฟ้ากึมคงอยู่ในร่มคันนี้
‎แล้ว...
‎ของอีกนล่ะคะ
‎ฉันอยากแย่งมันมาดู
‎ไม่ดีเหรอคะ
‎ฝ่าบาทกับฉันแบ่งกันคนละครึ่ง
‎มีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก
‎ให้เธอถือเจ้านี่ไว้ด้วยเลยไง
‎นี่คุณจะให้ฉัน...
‎ฉันกำลังโกรธเธออยู่ยังไงล่ะ
‎สิ่งที่ฉันอยากได้จากเธอ ‎มันไม่ซับซ้อนอะไรเลย
‎ครอบครองอีกนไว้ ‎ไม่ก็ยึดจักรวรรดิเกาหลีไว้
‎แต่เธอทำหลุดมือไปทั้งสองอย่าง
‎ชีวิตต่อจากนี้ของเธอมีเพียงทางเดียว
‎หาทางให้ฉันเข้าไป
‎ในพิธีมิสซาไว้อาลัย ‎ที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้ซะ
‎เธอ ฉัน
‎และราชินีที่ฟื้นคืนชีพ ‎ทั้งหมดสามที่
‎ฉันจะใช้ที่ตรงนั้นประกาศให้ทุกคนรู้
‎ว่าโลกเรามีทั้งจักรวรรดิ ‎และสาธารณรัฐเกาหลี
‎หลานชายฉันปรากฏตัวจนได้สินะ
‎(งานจัดแสดงโบราณวัตถุ ‎จักรวรรดิเกาหลี)
‎ไปไหนแล้วล่ะ
‎นี่อะไร
‎ฝ่าบาท ทำไมใส่ชุดนี้ล่ะเพคะ
‎ตายแล้ว ทำไมหน้าเป็นแบบนี้
‎ฝ่าบาท
‎ขอบคุณมากเลยนะครับ
‎ที่ปล่อยผมไปในคืนนั้น
‎หม่อมฉันทราบเพคะ
‎หม่อมฉันทราบทั้งหมดเพคะ ฝ่าบาท
‎งานครบรอบ 49 วันของท่านลุงล่ะ
‎ทุกคนคงคิดอะไรแปลกๆ เพราะผมไม่อยู่
‎เราประกาศว่าจัดเป็นงานปิด
‎และรายงานว่าฝ่าบาทเก็บตัวอยู่ที่ประทับ ‎ด้วยความโศกเศร้าเพคะ
‎ครอบครัวองค์ชาย ‎ออกไปจากจักรวรรดิหมดแล้ว
‎ส่วนคุณอีซึงฮอนจะออกไป ‎ในอีกสี่ชั่วโมงเพคะ
‎ท่านพี่ซึงฮอนขาเจ็บหรือเปล่าครับ
‎ใช่เพคะ ต้องเจ็บอยู่แล้ว
‎เช็กให้หน่อยครับ ‎ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน
‎ผมจะไปส่งเขาด้วยตัวเอง
‎ไอ้พวกเวรนี่
‎โธ่เว้ย
‎ฝ่าบาทเหรอ
‎พิธีไว้อาลัย 49 วันจบไปแล้ว
‎แค่ไม่เสด็จไปยังขายหน้าไม่พอ
‎จะมาบ่นอะไรให้วุ่นวายอีกล่ะ
‎จำผมไม่ได้เหรอ คืนก่อกบฏคืนนั้น
‎ตรงประตูหลังวัง
‎ผู้ชายที่ยิงขาท่านพี่คืนนั้น
‎นี่...
‎มันอยู่ที่แกได้ยังไง
‎สิ่งที่ดีที่สุดที่แกเคยทำ
‎คือการปิดบังเรื่องนี้ ‎จากท่านลุงไว้มิด
‎หากท่านรู้ว่าแกช่วยพวกกบฏล่ะก็
‎ท่านคงฆ่าตัวตายไปแล้ว
‎ต่อให้แกตาย แกก็เข้ามาใน ‎จักรวรรดิเกาหลีไม่ได้อีกต่อไป
‎เดี๋ยวสิ ฟังกระหม่อมก่อน ฝ่าบาท
‎เนรเทศอีซึงฮอน ‎โอรสองค์โตขององค์ชายบูยอง
‎ออกจากจักรวรรดิตลอดชีพ ‎ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
‎เพคะ ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยว
‎กน
‎ฝ่าบาท
‎กน
‎เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยนะคะ ‎คำสั่งจากองค์ราชาค่ะ
‎เธอคือฮยอนมินจริงๆ เหรอ
‎นี่แม่เอง จำแม่ได้ไหม
‎ตอนนั้น
‎แม่ไม่มีทางเลือกอื่น
‎ขอโทษนะ แม่ขอโทษจริงๆ
‎คุณหาผมไม่เจอ
‎หรือทิ้งผมกันแน่
‎มือของคุณหลุดไปจากผม ‎หรือตั้งใจปล่อยกันแน่ครับ
‎แม่อยากให้ลูกมีชีวิตต่อไป
‎อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดี
‎ชีวิตของผม
‎ไม่ได้ดีเด่นอะไรหรอกครับ
‎ไม่ต้องมีความหวังไปหรอกนะครับ
‎อย่าขอให้ผมให้อภัยด้วย
‎ผมแค่...
‎อยากเจอคุณสักครั้ง
‎ผมอยากตื่น
‎จากฝันร้ายสักที
‎ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ
‎ครั้งนี้
‎ผมเป็นคนทิ้งคุณเอง
‎กษัตริย์ไม่ได้กินพวกหม้อไฟ ‎หรือนพเก้าที่มีคนจัดไว้ให้เหรอ
‎พวกเขาจัดสำรับตามคนไปน่ะ
‎ก็จัดให้เข้ากับเราไง ทำไมล่ะ
‎มีเหล้าอีกใช่ไหม
‎ขอบใจนะ เรื่องวันนี้น่ะ
‎แม่นายจะไม่มีวันตกอยู่ในอันตรายอีก
‎ฉันคืนค่าข้าวเป็นสิ่งนี้แล้วกัน
‎ขอบใจเรื่องนี้ด้วยนะ
‎นายจะไปที่ไหนต่อ
‎จะอยู่ที่นี่
‎หรือว่าจะกลับไปล่ะ
‎แล้วนายจะไปไหนต่อล่ะ
‎จะกลับไปคืนนั้นอีกจริงๆ เหรอ
‎- ฉันต้องไป ‎- ถ้ากลับไปอีก
‎แน่ใจเหรอว่าจะจับตัวอีริมได้
‎ถ้าสนใจแค่อีริม ฉันทำได้แน่
‎ถ้าเข้าไปตอนที่เขากำลังบีบคอฉัน
‎อีริมจะไม่พร้อมป้องกันตัวเอง ‎เพราะเขากำลังโกรธ
‎แล้วทำไมไม่ทำแต่แรก
‎ฟังแล้วนายจะเสียใจที่ถามนะ
‎ก่อนหน้านั้นฉันทำกระจกโดมแตก
‎สัญญาณฉุกเฉินที่ชอนจนโกเลยดัง ‎ฉันจดจ่ออยู่กับตัวเองน่ะ
‎เพราะฉันอยากช่วยตัวเองตอนเด็กเอาไว้
‎งั้นแปลว่าคราวนี้ ‎นายจะไม่ช่วยตัวนายเองแล้วเหรอ
‎- นายก็จะหายไปนะ ‎- ถ้าฉันทำสำเร็จขึ้นมา
‎เวลาของนายที่สาธารณรัฐเกาหลี ‎ก็จะหายไปด้วย
‎เพราะมันถูกย้อนกลับไป ‎ก่อนที่คังฮยอนมินจะเจอกับอีริม
‎ฉะนั้น นายต้องเลือก ‎สิ่งที่นายจะไม่มาเสียดายทีหลัง
‎ถ้านายจะฆ่าฉัน
‎ตอนนี้คือโอกาสสุดท้ายแล้วนะ
‎ฉันวางยานายบ้างก็ดีหรอก
‎แทอึลรู้แผนการของนายหรือเปล่า
‎ให้เธอรู้ไม่ได้หรอก
‎ประมาทจนได้นะ
‎หัวหน้าแพค
‎แก...
‎นังคนต่ำตมอย่างแกบังอาจยิ่งนัก
‎ไอ้คนโง่เขลา ‎แกได้อธิษฐานไว้หรือเปล่า
‎ฉันอธิษฐานทุกวันเลย ‎ขอให้ฆ่าฉันให้ตายๆ ไปซะ
‎ในที่สุด
‎ฉันจะได้ตายสักที
‎ฉัน
‎เพิ่งจะได้ตายเอาป่านนี้...
‎ฉันอยู่เหนือความตายแล้ว
‎แต่โชคชะตาของฉันก็ไม่อาจ ‎หลุดพ้นไปจากแกได้งั้นเหรอ
‎มาดักรออยู่ตรงนี้ได้ยังไง
‎ถ้ามีผมแค่คนเดียวคงจะดีสินะ
‎แต่ผมไม่ได้มีคนเดียวน่ะสิ
‎คนหนึ่งคอยกำหนดวันเวลา
‎อีกคนคอยไล่ตามข้างหลัง
‎และอีกคนภาวนาให้จับตัวคุณให้ได้
‎ส่วนใครอีกคนนั้น
‎ก็กำลังเผชิญหน้ากับคุณอยู่
‎บังอาจ...
‎จะใช้พิธีมิสซาของแม่ฉันงั้นเหรอ
‎แกควรจะไปที่นั่นสิ
‎ฉันกับแกควรจะได้เจอกันที่นั่น
‎แบบนี้ไม่ได้นะ
‎เราจะจบกันแบบนี้ไม่ได้
‎ยังเหลือเวลาอยู่
‎ก่อนที่เวลาจะเดินอีกครั้ง
‎ตอนแรกก็แค่ 22 ก้าว
‎แกเข้ามาหยุดโลก ‎ที่ควรจะเป็นของฉันไว้นี่เอง
‎ตลอด 25 ปีที่ผ่านมา
‎แกใช้มันพาชิกจ็อก ‎ถ่วงความตายของตัวเองไว้
‎โลกเลยกำลังจะตายไปด้วย
‎เพราะฉะนั้น เราต้องให้มันจบลงตอนนี้
‎แบบนี้ไม่ได้สิ
‎มีอะไรผิดพลาดเหรอ
‎พวกแกเปิดประตูของฉันไม่ได้หรอก ‎น่าจะคิดไว้อยู่แล้วนะ
‎มันพาชิกจ็อกนั้น ‎มันชุ่มไปด้วยเลือดฉัน
‎นายสองคนรออยู่ที่นี่
‎นั่นมันเสาหินของท่านพ่อ
‎ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
‎ช่วงเวลาที่ฉันรอคอยมาตลอด ‎อยู่ตรงนี้นี่เอง
‎ไม่ได้ยินเสียงขลุ่ย
‎มันพาชิกจ็อกไม่ส่งเสียงเลย
‎นิรันดร์และอนันต์อยู่ในมือแกแล้ว
‎มัวพล่ามอะไรอยู่
‎มันพาชิกจ็อกจะส่งเสียงได้ยังไง ‎ในเมื่อมันเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว
‎ลืมเรื่องคืนก่อกบฏไปให้หมด
‎เราสองคนเข้าไปในนั้นด้วยกันเถอะ
‎มันพาชิกจ็อกไม่มีเสียง
‎ถ้ามันไม่ส่งเสียง
‎ก็จะกลับไปที่คืนก่อกบฏไม่ได้
‎เราต้อง
‎แยกมันอีกครั้ง
‎นายจะคืนครึ่งหนึ่งให้ไอ้นี่งั้นเหรอ
‎ไม่จำเป็นอีกแล้วล่ะ
‎กว่าจะได้กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกัน
‎ในประตูนั้นมีนิรันดร์และอนันต์อยู่
‎แกจะใช้มันแค่เพื่อกลับไปยัง ‎คืนก่อกบฏงั้นเหรอ
‎ฉันไม่ต้องการนิรันดร์ ‎หรืออนันต์อะไรนั่นหรอก
‎แกจะไม่มีวันได้เห็นหรือครอบครอง
‎สิ่งที่อยู่ในนั้น
‎ไอ้เด็กโง่เขลา
‎ได้สิ งั้นก็ลองดู
‎ลองขอไม่ก็ลองสั่งให้ไปตายดูสิ
‎ประตูของแก แกเป็นคนเปิดเอง
‎แต่ของฉันจะต้องมีคนพาเข้าไปด้วยกัน
‎แล้วจะใครล่ะ
‎จะสั่งให้ใครเข้าไปแล้วกลับมาไม่ได้ ‎ต้องตายอยู่ที่นั่นล่ะ
‎หุบปากซะ
‎แกไม่ได้อยู่เหนือความตาย
‎แค่ถ่วงเวลาฟ้าลงโทษเท่านั้น
‎ไหนจะรอยยิ้มเยาะของแกเมื่อกี้อีก
‎ฉันจะฆ่าแกให้ตายอย่างทรมานเอง
‎กระหม่อมจะอยู่ที่นี่ ‎แล้วตามไปพร้อมเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎ฉันข้ามไปกับไอ้นี่ได้ใช่ไหม
‎ฝ่าบาท กระหม่อมจะจัดการ ‎กบฏอีริมด้วยมือกระหม่อมเองพ่ะย่ะค่ะ
‎ฉันบอกหลายครั้งแล้วนะ ‎ว่าให้ไสหัวกลับโลกตัวเองไป
‎เอามาสิ ให้ไปตอนไหน
‎จะให้ฉันไปไกลถึงไหนกัน
‎ต้องไกลแค่ไหน
‎(ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า)
‎- ออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ลูกพี่จับอีริมมาได้ยังไง
‎ฉันตามซงจองฮเยไป
‎ตอนนี้ซงจองฮเยตายแล้ว
‎ฉันยืนยันไปว่าเป็นศพไร้ญาติ
‎อย่างน้อยเราก็ควรจะไปอยู่กับเธอนะ
‎เรามีเรื่องต้องสอบสวน ตามมา
‎(ซงจองฮเยผู้ล่วงลับ)
‎เลขาโมครับ
‎พรุ่งนี้เช้า
‎เราจะประกาศเรื่องเซจิน ‎เป็นรัชทายาทอันดับหนึ่งนะครับ
‎- ฝ่าบาท ‎- หากเกิดอะไรขึ้นกับผม
‎อีเซจิน หลานสาวขององค์ชายบูยอง
‎จะเป็นกษัตริย์ ‎ของจักรวรรดิเกาหลีครับ
‎ฝ่าบาท
‎มันพาชิกจ็อกอยู่ที่ไหน ไม่สิ
‎อยู่กับใคร
‎เธอมาตายที่นี่เหมือนกันเหรอ
‎จะเดินไปตายเองงั้นเหรอ
‎ตอบคำถามที่ฉันถามไปสิ
‎มันพาชิกจ็อกอยู่ที่ไหน
‎แกต้องหวาดกลัวสิ
‎ทำไมคนโง่อย่างพวกแก ‎ถึงเลือกทางนั้นล่ะ
‎ทำไมกัน
‎กลัวสิ
‎กลัวว่าเขาคนนั้นจะเดียวดาย
‎ฉันกลัว
‎ว่าโลกทั้งสองใบ ‎จะต้องเป็นแบบนี้ต่อไป
‎เพราะฉะนั้นคุณต้องเลือก
‎เข้าไปกับฉันไม่ดีกว่าเหรอ
‎นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่คุณจะโลภได้
‎มันพาชิกจ็อกอยู่ที่ใคร
‎ถ้าพวกแกหวาดกลัวสิ่งนั้นล่ะก็
‎ฉันคงจะสั่งสอนพวกแกผิดไป
‎ฉันหยิบยื่นนรกให้หลานชาย ‎กับนายกคูไปแล้ว
‎คุณอีเซจิน หลานสาวของ ‎องค์ชายบูยองที่พำนักอยู่ที่แอลเอ
‎เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ‎ทางรถยนต์เมื่อเช้านี้
‎ส่วนคู่กรณีผู้ก่อเหตุนั้น
‎คือคุณพัคจียอง ‎หลานสาวเจ้าของบริษัทยาโฮคยอง
‎และตอนนี้คุณพัคจียอง ‎กำลังตั้งครรภ์ใกล้คลอด
‎จึงยิ่งสะเทือนใจมากขึ้นไปอีก
‎คุณพัคจียองกำลังเดินทาง
‎ไปพบปะเพื่อนฝูงก่อนคลอด...
‎แกใช้จียองแบบนั้นเหรอ
‎ทั้งนี้ ทางทำเนียบขาว...
‎แม่คะ
‎แม่
‎วันนี้แม่...
‎กินอะไรเป็นข้าวเย็นเหรอ
‎ข้าวเย็นเหรอ
‎ลูกยังไม่ได้กินข้าวเย็นอีกเหรอ
‎ยุ่งมากเลยหรือไง
‎แม่ รีบตอบหนูมาสิ
‎แม่กินอะไรเป็นข้าวเย็นไป
‎แม่สั่งจาจังมยอนมากิน
‎ทำไมเหรอ ลูกอยากกินอะไรหรือเปล่า
‎อะไรกัน
‎เห็นฉันใกล้ตายเลยปล่อยไปงั้นเหรอ
‎ฉันยังอยู่ต่อได้อีกหน่อยนะ
‎อย่าอยู่ต่ออีกหน่อยเลย อยู่นานๆ เถอะ
‎ไม่งั้นพ่อฉันคงเสียใจแย่
‎พูดให้ฉันเข้าใจด้วยสิ
‎ฉันจะไปที่ที่หนึ่ง ‎อาจจะใช้เวลานานหน่อย
‎ระหว่างนั้นช่วยปกป้องพ่อฉัน ‎ในฐานะจองแทอึลด้วย
‎แต่เธอต้องไปขโมยของอย่างหนึ่ง ‎มาให้ฉันก่อน
‎ร่างกายน่ะ ดีขึ้นแล้วใช่ไหม
‎หมอใส่ทุกอย่างมาให้ครบหมดแล้ว ‎ทำงานหนักเลยนะ
‎เดี๋ยวเถอะ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่มีรอยงัดประตูเลย ‎ยัยนั่นหนีไปได้ยังไง
‎ฉันเพิ่งปล่อยเธอไปเมื่อกี้
‎ทำไมล่ะ
‎มันพาชิกจ็อกอยู่ที่ลูกพี่ใช่ไหม
‎ส่งมาให้ฉัน
‎ไม่มีนะ มันคืออะไรเหรอ
‎อีริมอยู่กับฉัน
‎ทำไมลูกพี่ถึงจับตัวอีริมมาที่นี่
‎ยังไงกฎหมายที่สาธารณรัฐเกาหลี ‎ก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่ดี
‎เพราะ 48 ชั่วโมงนี้เขาต้องปลอดภัย
‎เลยตกลงกันไว้ใช่ไหม
‎ว่าพอผ่านไป 48 ชั่วโมง
‎จะพาอีริมไปเจอกันที่ป่าไผ่นั่น
‎เอามันพาชิกจ็อกมาให้ฉัน ฉันต้องไป
‎ไปไม่ได้ เธอจะไปไหน
‎ถ้าเธอไป
‎อาจจะกลับมาไม่ได้นะ จะไปทำไม
‎ฉัน...
‎อดทนรออยู่คนเดียวไม่ได้หรอก
‎อย่าให้ฉันทำแบบนั้นเลย
‎ขอร้องล่ะนะ
‎ส่งมาให้ฉันเถอะ
‎เธอยังไม่เข้าใจที่ฉันพูดอีกเหรอ
‎ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้หรอก ยัยบ้า
‎ว่าจะเก็บไว้จนวันตาย
‎เธอดันทำให้ฉันต้องสารภาพจนได้
‎ฉันชอบเธอ จองแทอึล
‎ชอบแค่เธอคนเดียวมาทั้งชีวิต
‎แม้แต่หนึ่งวินาทีก่อนหน้านี้
‎ฉันก็ยังชอบเธอมาตลอด
‎แล้วฉันจะปล่อยเธอไปได้ยังไง
‎ฉันจะทนเห็นเธอตายได้ยังไง
‎เลิกเพ้อเจ้อแล้วกลับบ้านไป
‎ได้โปรด...
‎ส่งมาให้ฉันเถอะ
‎ฉันจะไม่ขอโทษ
‎ที่ไม่เคยรู้ว่าลูกพี่รู้สึกยังไง
‎ถ้าฉันบอกว่าเสียใจเอาตอนนี้
‎ก็คงเสแสร้ง
‎แต่ฉัน...
‎ก็ชอบคนคนหนึ่ง
‎เหมือนที่ลูกพี่ชอบฉัน
‎ฉันจะกลับมาชดใช้ ‎ที่ทำให้ลูกพี่ต้องทุกข์ทรมานเอง
‎เพราะงั้นให้ฉันเถอะนะ
‎ได้โปรด ช่วยฉันด้วย
‎ถ้าไม่ได้ไป
‎ฉันตายจริงๆ แน่ ลูกพี่
‎พระเจ้ารู้อยู่แล้ว
‎ว่าฉันเลือกจะจับอีริม
‎แทนที่จะช่วยตัวฉันเอง
‎ฝ่าบาทจะเสด็จไปที่เจ๋งๆ ‎ใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎จึงทรงสวมฉลองพระองค์สำหรับออกงาน
‎พระเจ้าจึงทำสัญลักษณ์ ‎ไว้บนไหล่ของฉัน
‎ให้ฉันไล่ตามโชคชะตานั้นไป
‎อย่างเห็นแก่ตัว
‎- ฝ่าบาท ‎- ผมบอกคุณไว้ก่อน
‎คุณจะได้ไม่หวั่นใจไปมากกว่านี้
‎อะไรหรือเพคะ
‎คุณคง...
‎เดียวดายมากสินะ
‎ที่ต้องคอยกุมความลับ
‎ทั้งของผมและของคุณเอง
‎บทกลอนเล่มนั้น
‎ผมตั้งใจให้คุณเป็นของขวัญ
‎เพลงกล่อมเพลงนั้น
‎ที่คุณเคยร้องกล่อมผมว่า ‎"แม่จ๋า พี่จ๋า"
‎อยู่ในเล่มนั้นด้วย
‎หม่อมฉันคิดไว้อยู่แล้ว
‎หม่อมฉันก็กลัวอยู่
‎แต่ทำไมฝ่าบาทไม่ถามหม่อมฉันล่ะเพคะ
‎ผมกลัวคุณจะกลับไป
‎ยังโลกของคุณ
‎- ฝ่าบาท ‎- เป็นเพราะคุณ...
‎ผมเลยได้อ่านบทกลอนอันงดงามยังไงล่ะ
‎และผมอยากจะขออะไรอย่างหนึ่ง
‎ได้โปรดปล่อยผม
‎ไปอีกครั้งนะครับ
‎หากหม่อมฉันปล่อยไป
‎ฝ่าบาทจะกลับมาอีกไหมเพคะ
‎คุณ...
‎ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะ
‎นี่เป็นคำสั่งสุดท้ายจากผม
‎ฝ่าบาท
‎คราวนี้จะเสด็จไปไหนอีกพ่ะย่ะค่ะ
‎- ยอง ‎- อย่าแม้แต่จะคิดพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาทห้ามเสด็จไปไหนพระองค์เดียว ‎ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม
‎กระหม่อมจะไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ว่าที่นั่นจะเป็นที่ไหน ‎จะเป็นสมรภูมิใด
‎ยิ่งเป็นที่ที่ไม่อาจกลับมาได้ ‎ยิ่งต้องไปพ่ะย่ะค่ะ
‎(ดาบสี่พยัคฆ์)