W poprzednich odcinkach...
Czemu nie wprowadzisz się z powrotem?
Kiedyś tu wrócę.
Napraw małżeństwo, zanim będzie za późno.
Dlatego chciałam iść na terapię dla par.
- To próbna separacja. - Nie wyszłam za mąż, by spać sama.
Panie Miller, zatrzymuję pana pod zarzutem morderstwa drugiego stopnia.
Uznajemy oskarżonego za niewinnego.
Byłem przekonany, że Brayden to zrobił.
Jakiś Damon Cook. Był klientem?
Dawno temu.
Wiesz co? Moglibyśmy się przyjaźnić.
Muszę iść. To był Lewis.
Daj znać. Wiesz co? Możemy to skończyć tu i teraz.
Nie mógłbym cię skrzywdzić tak jak ty mnie.
Nie.
Do kogo piszesz?
Poznałam takiego futbolistę.
To Jamarion Tucker.
Gdybym chciała złego traktowania, zostałabym w domu.
Odejdź od auta.
Co jest, kurwa?
Mogę oddzwonić później?
Kurwa.
Co, do chuja?
Shanelle.
Dzwoń po karetkę.
Dzwoń, kurwa...
Shanelle.
Pomóż mi.
Nie idź.
Proszę.
Muszę iść do pracy.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
Mnie też.
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
Od porwania minęły dwa miesiące.
Jak się czujesz?
Czuję się lepiej, dr Lennon,
lepiej niż przez ostatnie kilka miesięcy.
Dwie noce z rzędu nie miałam koszmaru o Damonie i porwaniu.
Czujesz, że znów stajesz się sobą?
Czuję się inaczej, ale to dobra zmiana.
Rano robię dzieciom śniadanie, a przed południem ćwiczę.
Potem odbieram dzieci, pomagam im w lekcjach.
Robiłam to wszystko wcześniej,
ale teraz mogę robić to codziennie bez stresu,
a gdy nie mogę, nie czuję poczucia winy.
Zrozumiałam, że tak żyłam.
Niestety wiele z nas tak żyje. Zwłaszcza kobiety.
A Lewis? Wprowadził się z powrotem?
Nie, ale często u nas nocuje.
Dzieci nie wiedzą. Wymyka się, zanim wstają.
- Czyli nadal nie doszło do zbliżenia? - Nie.
Żadne z nas nie jest na to gotowe.
Zaczęłaś brać lorazepam?
- Jeszcze nie. - Dobrze.
Nie wiem, dr Lennon.
Po prostu... Mam wrażenie, że oszukuję.
Rozumiem to.
Ale zaakceptowanie rzeczy, które mogą pomóc, to nie oszustwo.
To rozwój.
Może zmienisz zdanie, gdy wrócisz do pracy.
Mogę wystawić ci pozwolenie na powrót.
Nie wiedziałam, że to nasza ostatnia sesja.
Nie musi nią być.
Jesteś gotowa wrócić do pracy?
Oczekują mnie jak najszybciej, więc nie mam wyboru.
Wszyscy mamy wybór, Jax.
Zastanów się i daj mi znać,
czy mam wypisać ci zaświadczenie.
Nie trzeba.
Proszę je wypisać.
Jasne.
Gdybyś potrzebowała terapii lub leków...
moje drzwi są otwarte.
W międzyczasie nie bój się wyznaczać granic.
Bądź ze sobą szczera, wiedz, co zniesiesz,
i nie bój się prosić o pomoc.
Mogę oddzwonić później?
Jax, zabiłam JT.
Kurwa.
MIEJSCE ZBRODNI – ZAKAZ WSTĘPU
- Nie. - Przepraszam.
To miejsce zbrodni. Proszę wyjść.
To moja siostra.
Proszę niczego nie dotykać.
O Boże.
Kochanie, co się stało?
O mój Boże. Nic ci nie jest?
Co się stało?
Ja...
JT ci to zrobił?
Chciałam go zostawić na dobre.
Powiedziałam, że zabiorę dzieci.
A on po prostu...
Dusił mnie. Myślałam...
Nie mogłam oddychać.
Złapałam statuetkę i udało mi się...
A potem...
Było pełno krwi. Zadzwoniłam po pomoc.
I po ciebie.
Naprawdę nie żyje?
Musimy zrobić zdjęcia obrażeń jako dowody.
Tak, ale musi też jechać do szpitala.
Proszę zrobić zdjęcia i wezwać karetkę,
która zawiezie ją do szpitala przez prywatne wejście.
Jest już jeden wóz transmisyjny.
Za chwilę będzie ich więcej.
Nie mogę jechać do szpitala.
- Wszyscy się dowiedzą. - Nie.
Rozumiem, jasne?
Trzeba cię opatrzyć i lekarz musi udokumentować twoje obrażenia.
Nie chcę cię straszyć,
ale wszystko, co się od teraz wydarzy, jest ważne.
Dobrze.
- Natasha jest w akademiku. - Tak.
Jordan jest w szkole. Co jej powiemy?
Rozgryzę to, obiecuję.
Dobrze? Nie martw się.
- Zajmij się moim dzieckiem. - Załatwię to. Idź.
Kurwa.
Co?
Słuchaj, wiem,
że był twoim kumplem, ale wdał się w bójkę z Shanelle i...
W bójkę? Pobili się?
Tak. Próbował ją zabić.
Tak mi przykro.
- Jest cała? - Tak.
Podjedziesz do szpitala?
Tak, mogę.
Ale ktoś musi odebrać dzieci.
Jasne. Już nie myślę.
Nie, w porządku.
Odbiorę dzieci, nie martw się.
Wzięłaś leki?
Nie miałam kiedy zrealizować recepty.
Chyba powinnam już kończyć.
Jax.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zrobiliśmy rentgen, ale wstępne badania wskazują,
że pani Tucker ma zwichnięty nadgarstek, rany na szyi
i opuchnięty przełyk.
Ma też stłuczone żebro. To uraz sprzed tygodnia.
Opatrzymy żebro i wypiszemy receptę.
Za kilka godzin zostanie pani wypisana.
- Proszę spróbować odpocząć. - Dobrze.
Prześlę ten raport jak najszybciej.
Dziękuję, dr Chen.
Pani Tucker, detektyw Jose Martinez.
Przykro mi, że spotykamy się w takich okolicznościach.
Chcielibyśmy zadać pani kilka pytań.
- Jax! - Mój Boże.
Gdzie ona jest?
W sali B217 z lekarzem.
Cały szpital jest otoczony przez prasę.
Jordan i Natasha są w domu z Chrisem.
Są w rozsypce.
W sieci piszą, że Shanelle go zabiła.
Ale to niemożliwe.
Wiedziałam, że nie było dobrze, ale...
było aż tak źle?
Nie wiem, ale jeśli ją dusił,
to pewnie nie był pierwszy raz.
Zdecydowanie.
Teraz czeka ją kolejny koszmar?
Wszędzie o tym mówią.
- To będzie niezła jazda. - Tak.
Możemy coś zrobić?
- Muszę wrócić do domu. - Tak.
Muszę iść do domu.
Kierowca zabierze ją
do Sally prywatnym wyjściem.
Dobrze? Nie wiem, co dalej.
Módl się i tyle.
Lekarka pozwoliła ci pracować?
Tak. Pozwoliła.
Dobrze, bo Shanelle przyda się każda pomoc.
- Tak, wszystkim się zajmę. - Dziękuję.
Oby wkrótce było po wszystkim.
- Jak Shanelle? - Nie wiem.
Nie wpuścili mnie.
Kto nie wpuścił?
Ile czasu minęło, nim wezwała pani pomoc po obezwładnieniu ofiary?
- Nie wiem. To było zaraz po... - Dzień dobry.
W czym mogę pomóc?
Pytamy panią Tucker o ofiarę.
Rozumiem.
A przedstawiliście jej prawa?
Tak. Przepraszam.
- Jest pani krewną? - To Jax Stewart.
Moja przyjaciółka.
I prawniczka.
Pani Stewart, to bardzo ważne,
byśmy otrzymali informacje o ofierze.
Tak, ale pani Tucker wiele dziś przeszła,
więc powinna odpocząć.
A po drugie, zapytaliście, czy chce wezwać prawnika?
Raczej nie.
Nazywacie pana Tuckera ofiarą,
a prawdziwa ofiara leży tu z licznymi obrażeniami,
zadanymi przez człowieka, którego gniew towarzyszył jej przez lata.
Zapiszcie to sobie.
No dobrze, detektywi.
Chyba macie to, czego chcieliście.
Na dziś.
Życzę zdrowia, pani Tucker.
Tak mi przykro. Co im powiedziałaś?
Niewiele. Tylko to, że...
Powiedziałam...
że JT mnie dusił i uderzyłam go, żeby przestał.
Posłuchaj mnie.
Wyciągniemy cię z tego, jasne?
- Dobrze. - A na razie
nie rozmawiaj z nikim sama.
Dobrze.
Dziękuję za pomoc.
Nie dałabym rady bez ciebie.
Tak mi przykro.
Usiądź.
Pamiętaj, co powiedziała dr Lennon. Oddychaj.
Pamiętaj, co mówiła.
- Pamiętaj, co mówiła dr Lennon. - Nie mogę...
Jeszcze raz.
Zrealizowałem receptę.
Przyniosę ci wody, dobrze?
Podgrzeję ci coś do jedzenia.
Nie, muszę...
Muszę napisać, co mam zrobić jutro dla Shanelle.
Autumn i Sally nie mogą pomóc?
Nie są prawnikami.
- Będziesz prawnikiem Shanelle? - Tak.
A kto inny?
Nie wiem. Ktokolwiek w stanie Kalifornia.
To była samoobrona.
Pomogę jej tylko w trakcie śledztwa i już.
Co innego mam zrobić?
Zadzwoniła moja przyjaciółka i powiedziała, że zabiła męża.
To jeden z najgorszych okresów w jej życiu.
W twoim też.
Przepraszam. Nie chcę się kłócić.
Ja też nie.
Idziemy w środę na terapię dla par?
To był twój pomysł.
Wieki czekaliśmy na wizytę...
Wiem, Lewis. Dam radę to pogodzić.
Jeśli mam być szczera, robię to od lat.
Zobaczymy się jutro, gdy odbiorę dzieci.
Dobrze. Wracaj do siebie. I tak wolisz tam być.
Nie, wolałbym zostać, ale mi to utrudniasz.
Dobrej nocy, Jax.
Czemu mówisz Squid Games?
To nie Squid Games, tylko Squid Game.
Nie, grają w różne gry.
Ale w grę Squid Game tylko raz na końcu.
Nieważne. Jestem czarna.
Będę mówić Squid Games.
Nie możesz sobie zmieniać tytułu.
Cholera. Jax wróciła.
Wybacz, nie powstrzymałem się.
Boże. Tęskniłam za wami.
Chodź tu.
- Co? - Dziękuję.
Ktoś tu chyba wypoczął i przeszedł lobotomię,
skoro się przytulamy.
- Ciągle mnie przytula. - Nieprawda.
Spokój, dzieciaki.
Daniel, dostałeś SMS-a?
Czekam, aż moja słodka Cynthia powie mi,
co policja wie w sprawie JT.
Słodka Cynthia?
- Nieźle, Daniel. - Byliście na dwóch randkach.
Nie bądź zazdrosna. I tak wolę ciebie.
Widzisz, co ja z nim mam?
Rozmawiałam z dr Culver.
Może przeprowadzić ocenę psychologiczną Shanelle.
Dzwoniłam do prokuratora.
Będzie w biurze cały dzień.
Spokojnie, nie zapowiedziałam cię.
Dobrze.
Czytałam też o podobnych sprawach przemocy domowej,
jakbyś chciała na nie spojrzeć
przed rozmową z Mikiem.
To nie jest żadna sprawa.
Zaniosę tylko pączki kumplowi, ale brawo, Krystal.
Pod moją nieobecność wzięłaś się do pracy.
- Jax wróciła. - To zabolało.
Dobra, powęszę na temat śledztwa.
- Idź już, proszę. - Dobrze.
- Krystal. - Tak?
- Spadaj. - Kocham cię.
Tak się cieszę, że wróciłaś. Chłopaki tu szaleją.
- Potrzebujesz czegoś? - Nie.
Dobra.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też, Jax.
Wiele się działo, odkąd Rich przeprowadził się na północ z żoną,
ale tak to wygląda.
Całkiem nieźle.
Teraz, gdy Jax wróciła, kolejny kwartał będzie jeszcze lepszy.
Witaj z powrotem, Jax.
Dziękuję wszystkim.
Słyszeliście, co spotkało Jamariona Tuckera.
Jego żona to moja przyjaciółka. Pomogę jej podczas śledztwa.
Chcą ją oskarżyć?
Wątpię, ale porozmawiam z Mikiem z prokuratury.
Dowiem się, co planują.
Oby uznali to za samoobronę i nic się nie stanie.
Będzie miała najlepszą prawniczkę.
Prawda?
Aż mam ochotę zabić żonę.
Żartuję. Tylko trochę.
Vince, skoro wróciłam,
chcę ograniczyć czas pracy.
Chcę spędzać więcej czasu z rodziną.
Nie zajmiesz się sprawą Jamariana Tuckera?
Jamariona Tuckera. To zależy.
Od czego?
W kadrach mówili, że możesz wrócić.
Chyba że to okres przejściowy.
Oczywiście, że nie.
Dam ci znać w sprawie Shanelle.
Dobrze. W porządku.
Kto następny? Vince, jak sprawa La Salle?
Myślałam o naszych córkach
i jego matce. O tym, co by przeżyły.
Wystarczy.
Dziękuję za pomoc, dr Culver.
Nie chciałam zwlekać z oceną.
Jak się czuje?
Musi przetrawić ostatnią traumę.
Nie jego śmierć, a to, że prawie ją zabił.
To zabrzmi dziwnie, ale ma poczucie winy.
Mimo że próbował ją zabić?
Przez lata fizycznej i psychicznej traumy
wyczerpał ją. Czuła, że na wszystko zasługuje.
Nie uważa się za ofiarę ani za ocalałą.
Nadal boi się konsekwencji.
I pana Tuckera.
JT?
Nie żyje. Już jej nie skrzywdzi.
Ona tak nie uważa.
Mam jeszcze kilka pytań,
ale przekażę taśmę do twojego biura.
Dziękuję.
Jesteśmy koło pracy mamy.
Może wpadniemy się przywitać?
Raczej nie.
Dobrze.
Tato, czy ciocia Shanelle naprawdę zabiła wujka JT?
Nie powiedziałeś tego rano, ale widziałam w sieci.
Naima, możesz...
- Nie czytaj tego. - Dobrze.
Jak masz jakieś pytania, pytaj mnie. Dobrze?
Zrobiła to?
Tak.
Ale to skomplikowana sprawa.
Czyli mama zostanie jej prawnikiem?
Pomaga jej, a co?
Nie chcesz, żeby wróciła do pracy?
Musi wrócić do pracy.
Ciągle wtrąca się w sprawy moje i Spencera.
Praktycznie napisała za mnie wypracowanie.
Jest taka irytująca.
Wcale nie. Dochodzi do siebie.
Twoja mama ostatnio wiele przeszła.
Tak. Mam nadzieję, że się pozbiera.
Ja też. I zrobi to.
W końcu.
Cieszę się, że jesteś tam co noc.
O czym ty mówisz?
- Wiemy, że u nas nocujesz. - Co?
- Skąd? - Jesteśmy mądrzejsi, niż myślisz.
Najwyraźniej.
Chwila, moment.
Kiedy przeszliśmy od tatusia do taty?
Tylko dzieci mówią „tatuś”.
Dobra.
Zaczyna się.
Puk, puk.
Niech zgadnę. Dwa słowa.
Rymują się ze Shamelle Rucker.
To już nie można przynieść pączków?
Wiem, że tęsknisz, odkąd mieszkasz w białej dzielnicy.
Highland Park nie jest biała.
Wciąż jest dużo Latynosów.
Ale dawno nie jadłem...
Wiesz coś o śledztwie w sprawie Tuckera?
- Nie jesteś na zwolnieniu? - Wróciłam.
Śledztwo jest w toku.
Na razie wszystko wydaje się proste.
Ciężkie pobicie, zabójstwo w afekcie i tak dalej.
No nie wiem, Mike.
Sądzę, że ocena psychologiczna wykaże,
że Shanelle bała się o życie i działała w samoobronie.
Więc nie będzie żadnego procesu i utraty reputacji.
Prokuratury, nie mojej.
Jeśli dowody wykażą to samo, weźmiemy to pod uwagę.
W każdym razie na pewno się dogadamy.
Nie chcę przeszkadzać.
Nie przeszkadzasz.
Jax, to jest Lucy Wargo.
Lucy, to Jax Stewart.
Miło mi. Pączka?
Pracujemy dla rządu.
Nie możemy przyjmować prezentów ani łapówek,
zwłaszcza od prawników. To konflikt interesów.
Tylko odwiedzam kolegę.
I tak dziękuję.
Jest interesująca.
Jest tu od niecałego roku.
Przyjechała z północy, ale pracowała już w tym stanie.
Pochodzi z Vegas.
Nazywają ją Wojowniczką Wargo.
Co się dzieje w Vegas, niech zostaje w Vegas.
Co?
Chrzanić to.
- Hej. - Hej.
- Co tu robisz? - Wpadłem po sok po treningu.
- Lewis... - Słuchaj, Jax...
Wiem, że się o mnie martwisz.
Dobrze? Ale nic mi nie jest.
Właśnie wracam z prokuratury.
Myślę, że ta sprawa z Shanelle skończy się w ciągu tygodnia.
- Naprawdę? - Naprawdę.
Zamówienie 293 gotowe.
To moje.
- Dziękuję. - Wracasz do pracy?
Idę do domu pooglądać HGTV.
Kenika pilnuje dzieci do 18.30.
Możemy zostać, zjeść i porozmawiać.
Tak. Z chęcią.
To Daniel.
Odbierz swój sok, a ja zajmę stolik.
- Tak, Danielu? - Złe wieści, Jax.
Cynthia nie oddzwoniła,
więc pogadałem z lekarzem.
Koagulacja krwi wskazuje na to,
że JT nie żył od dwóch i pół godziny, gdy Shanelle wezwała policję.
To mamy problem.
Może spanikowała. Nie wiedziała, co robić.
Dr Culver mówi, że nadal się go boi.
Dobra, ale jak wyjaśnisz fakt, że Shanelle przeniosła ciało
parę godzin po śmierci JT?
Co zrobiła?
Jeszcze to sprawdzam,
ale mam wrażenie, że to dopiero początek.
Dobrze.
Przepraszam, ale muszę jechać do Shanelle.
Innym razem?
Dwie i pół godziny? To niemożliwe.
Lekarz sądowy ustalił,
jak długo JT był martwy
na podstawie krzepnięcia krwi w jego ciele.
Pytali cię o to, kiedy zadzwoniłaś na policję?
- Tak. - Co powiedziałaś?
Powiedziałam, że nie wiem. To się stało tak szybko.
Pobiegłam na górę i się schowałam.
Byłam w szoku.
I zadzwoniłam do ciebie.
Najpierw do mnie?
- Zanim zadzwoniłaś na policję? - Tak.
Mówiłaś, że najpierw zadzwoniłaś na policję, a potem do mnie.
- Pamiętam to jak przez mgłę. - Dobrze. W porządku.
Ale...
twierdzą, że przeniosłaś ciało.
- Jak mogła przenieść JT? - Nie przeniosłam...
Odwróciłam go, żeby upewnić się, że nie żyje.
Czemu on to zapisuje? Co się dzieje?
To nie brzmi dobrze, siostro.
Nie jest dobrze.
- Sorki. - Broniłam się.
To była samoobrona. Czemu o tym rozmawiamy?
Cholera.
Nadal śni mi się, że na mnie krzyczy.
Nie żyje, a wciąż ze mną pogrywa.
- Przepraszam. - Czekaj.
Posłuchaj, Shanelle.
Wiem, że to trudne.
Ale musisz coś zrozumieć.
Ze względu na status JT
prokuratura może zostać zmuszona, by postawić ci zarzuty.
A przy tych niespójnościach, które najpewniej wzbudzą podejrzenia,
musimy ustalić, co zrobimy,
jeśli zrobią z tego coś więcej niż samoobronę.
Czekaj. Co?
Nie mogą mnie zamknąć za uratowanie własnego życia.
Wiele kobiet niesłusznie trafia za kratki za zabicie oprawców.
A jakaś ugoda czy coś?
Jeśli tego chcesz, mogę porozmawiać z prokuraturą.
Zobaczyć, jakie mamy opcje.
Chcę uniknąć długiego pobytu w areszcie.
Nie narażę Jordana i Natashy na wielomiesięczny proces.
Jeśli nie zażądają czegoś z kosmosu, wchodzę w to.
Chcę, żeby to się skończyło.
Cześć. Bardzo przepraszam.
Miałam zaległości w pracy i...
W porządku.
Na szczęście po was nie mam żadnej pary,
więc możemy chwilę przedłużyć.
- Dziękuję, doktorze Webb. - Nie mogę zostać.
Mam spotkanie w prokuraturze.
Muszę wyjść wcześniej.
W formularzu napisaliście o separacji w zeszłym roku.
- Co się stało? - Dał mi ultimatum.
Wybór między nim a karierą.
To uproszczenie.
- Nie tak było? - Niezupełnie.
Czyli poniekąd?
Jax niepotrzebnie przedkładała pracę nad wszystko.
Pracowała więcej, niż musiała.
Brała głośne sprawy, które zagrażały jej życiu.
Nie poświęcała nawet połowy tej energii
naszemu związkowi.
Kazałeś jej wybrać?
Nie, poprosiłem, by spróbowała znaleźć równowagę.
Gdy tego nie zrobiła, spytałem,
czy woli być prawniczką, czy żoną.
- Co chciałeś usłyszeć? - Że żoną.
Myślałem, że powie jedno i drugie.
- Piszesz historię na nowo. - Nie słuchałaś mnie.
Słyszy to, co chce usłyszeć.
Jak wszyscy.
- Jak większość. - Widzisz? Zgadza się ze mną.
A zgodzi się pan,
że to nie szaleństwo, że mąż chce spędzać czas z żoną?
Nie. To nie szaleństwo.
- Widzisz? - To szaleństwo, gdy praca jednej osoby
zapewnia konkretny styl życia.
Nie rób ze mnie biedaka, który żeruje na żonie.
- Tego nie powiedziałam. - Dobrze zarabiam.
Zajmuję się dziećmi.
Ostatnio zadzwoniła, żebym...
Co? Gdy byłam w szpitalu?
I poprosiłam, żebyś przyjechał?
Kto by się zajął dziećmi, Jax?
- O tym nie pomyślałaś. - Coś byśmy poradzili.
Potrzebowałam cię.
Nie tylko ja słyszę to, co chcę.
Wydaje mi się, że prowadzicie w związku
system punktowy.
Kto krzywdzi kogo bardziej?
Po równo. Ty ranisz mnie, a ja ciebie.
Ty mi dokładasz, a ja tobie.
Taki cykl może prowadzić do separacji.
Czy to trafny opis waszej relacji?
- Kto zwykle rani pierwszy? - Ona.
No proszę. To nieprawda.
Ultimatum było krzywdzące i niesprawiedliwe.
Wiesz, co takie jest?
Byłem przy tobie przez te dwa miesiące.
Myślałem, że naprawiamy relację,
ale ty wróciłaś do pracy i znów będzie to samo.
Nie wróciłam do pracy.
Pomagam przyjaciółce. Tymczasowo.
- A ataki paniki? - Dobrze. Chwileczkę.
Po to tu przyszedłeś?
Żeby na mnie naskarżyć i dostać potwierdzenie,
że ja jestem problemem, a ty jesteś idealny?
Bo miałeś idealne życie
- ze swoją rodziną. - Nie...
- Jesteś bez wad... - Słuchaj.
Wiesz, że tak nie było.
Ale wiesz co? W tym związku jest miejsce
na traumę jednej osoby. Tylko twoją.
- Dramatyzujesz. - Nie. Co?
- Czyżby? - Mogę się wtrącić?
Proszę.
Chcecie się pogodzić czy rozstać?
- Pogodzić. - Pogodzić.
To dobry początek.
Nie jestem tu po to, by liczyć z wami punkty.
Nauczę was komunikacji
poprzez szacunek, empatię, szczodrość i zaufanie.
Dobrze, że się kłócicie.
- Dlaczego? - Nie chcę się kłócić.
Bo to znaczy, że chcecie walczyć o związek.
Że wciąż jest w was pasja.
Więc możecie się kłócić.
Popracujemy nad tym, byście się przy tym nie ranili.
Bo jeśli związek ma wypalić,
musicie współgrać, gdy jest dobrze,
i wtedy, gdy jest źle.
Oboje musicie się postarać.
Nie będzie łatwo ani przyjemnie.
Zapnijcie pasy.
To było mocne.
Myślisz, że powinniśmy kontynuować?
Pa, Jax.
Cholera. To pa.
Cześć, mamo.
Jacqueline, widziałam wiadomości o mężu Shanelle.
Coś okropnego.
Nic jej nie jest?
Nie, mamo. Trzyma się.
- Na ile to możliwe. - Tak jej współczuję.
Wiem, jak ciężko jest stracić męża.
Wciąż przeżywam odejście Paula.
- Naprawdę go zabiła? - Wiesz co, mamo?
Nie mogę mówić o szczegółach.
- Muszę... - Ktoś napisał na Facebooku,
że ją bił.
Wyobrażasz sobie?
Zawsze wydawał się taki miły.
Cóż, pozory mylą.
A właśnie. Dostaję, jak to się mówi? Wiadomości prywatne.
Na Facebooku.
Jakie wiadomości?
Młodziaki chcą się ze mną umawiać...
Wciąż mam to coś.
To ciekawe. Nie wierzysz, że mąż Shanelle,
futbolista, mógł być agresywny, ale sądzisz, że...
- Myślisz, że kłamią? - Dobrze, mamo.
Lewis i ja wyszliśmy z terapii i muszę wracać do biura.
- Więc... - Ty i Lewis?
Myślałam, że to tylko do pracy.
- Chodzę na dwie terapie. - To lekka przesada.
Czujesz się lepiej?
W tej chwili? Nie.
Dlatego nie chodzę na terapię.
Po jednej wizycie czułam się gorzej.
Dziękuję bardzo.
Wystarczy mi Biblia i winko.
- Mam rację? - Mamo, muszę kończyć.
Kocham cię. Pogadamy później. Pa.
Zapinamy pasy.
Przepraszam za spóźnienie. Był jakiś wypadek.
Niestety nie mogę ci pomóc, Jax.
Odsunęli mnie od sprawy.
Co? Co się stało?
To będzie wielka sprawa, a prokurator stara się o reelekcję.
Henry chce, żeby zajęła się tym kobieta
i zagwarantowała wygraną, jak to ujął.
Czego ja nie dokonałem z Braydenem Millerem.
Mike, kto przejął sprawę?
Po dokładnym śledztwie policji z Los Angeles
oskarżamy żonę Jamariona Tuckera, Shanelle Ashley Tucker,
o morderstwo.
Pani Tucker została zatrzymana.
Policja uważa, że zamordowała męża z premedytacją
i upozorowała samoobronę.
Wnosimy o zatrzymanie bez możliwości wpłaty kaucji.
Będziemy walczyć o sprawiedliwość dla pana Tuckera i jego rodziny
za tę tragiczną śmierć.
Dziękuję.
Przepraszam,
ale od kiedy prokurator
zezwala na aresztowanie oskarżonej,
zanim powiadomi prawnika?
Tylko się przyjaźnicie.
Jestem też jej prawnikiem.
Cóż, przykro mi.
Będzie ci przykro,
gdy zrozumiesz, że to zbyt poważne zarzuty.
To nie było zamierzone.
Broniła się przed potworem.
- To była samoobrona. - Mam inną teorię.
Wierzę, że jest przestępczynią.
Jeśli jej nie powstrzymamy,
popełni kolejną zbrodnię.
Wiele razy to widziałam.
Uważasz, że Shanelle jest niebezpieczną przestępczynią,
która zabiła męża z zimną krwią i może zabić ponownie?
Raczej początkującą kryminalistką.
Przeniosła ciało dwie i pół godziny później,
zadzwoniła po prawniczkę, zanim wezwała policję,
i powiedziała, że: „Przed wezwaniem pomocy sprawdziła, czy nie żyje”.
Jesteś prawnikiem. Ponoć bardzo dobrym.
Na pewno się mylę?
Ta szopka może ładnie wyglądać przed kamerami,
ale na twoim miejscu przystopowałabym z konferencjami.
To żenujące.
Pozwól, że coś ci wyjaśnię.
Nie interesuje mnie przewaga, uwaga ani awans.
Nie obchodzi mnie futbol ani celebryci,
czy co tam lubicie w tym mieście.
Chcę ujawnić prawdę i szukać sprawiedliwości.
Gdy to zrobię, to nie ja będę się wstydzić.
Do zobaczenia w sądzie, pani Stewart.
BIURO SZERYFA ARESZT ŚLEDCZY FOX HILLS
Shanelle, tak mi przykro.
Z premedytacją?
Myślą, że to zaplanowałam?
Niedobrze, że zwlekałaś z wezwaniem policji.
Nie wiedziałam, co robić.
- Wierzysz mi? - Tak.
Naprawdę.
Ale to za dużo.
A przy tych dowodach...
To będzie skomplikowane.
A ugoda? Wciąż wchodzi w grę?
Niestety nie.
Kurwa.
A mogę stąd wyjść? Za kaucją?
Na jutrzejszym odczytaniu dowiemy się, jaka byłaby kaucja.
- Jeśli będzie taka opcja. - Jeśli?
Shanelle, jedyne, co możesz teraz zrobić, to zachować spokój.
- To dla mnie za dużo, Jax. - Wiem, kochanie.
Wiem, że to trudne.
Ale wszystko się ułoży.
A jak Jordan i Natasha?
W porządku.
Jordan u Sally, Natasha u mamy JT.
Będziemy cię wspierać bez względu na wszystko.
Dobrze.
Kocham cię, Shay Shay.
Ja ciebie bardziej.
Wiem, że miałam to rzucić.
To był w pizdu ciężki dzień.
To był w pizdu ciężki rok.
Fakt.
Wciąż nie wierzę, że możesz palić okazyjnie,
nie wpadając w nałóg.
Nie wiem.
Może nie jest mi to potrzebne.
Myślałem o tym, co wydarzyło się na terapii dla par.
Że mimo naszej złości nadal tego chcemy.
Być mężem i żoną.
Ale musimy sobie obiecać, że nigdy się nie poddamy.
Sprawa Shanelle już nie jest prosta.
Bez wdawania się w szczegóły,
z nowym prokuratorem będzie ciężko.
A dowody przeciwko Shanelle...
Myślisz, że chciała go zabić?
Naprawdę nie sądzę.
Mówiła, że chciała odejść, ale przysięgli mogą nie uwierzyć.
To znaczy, że mogę wygrać jej sprawę tylko wtedy,
jeśli całkowicie się zaangażuję i dam z siebie wszystko.
Dobrze.
Dlatego nie mogę jej bronić.
Miałeś rację.
To jeden z najgorszych okresów mojego życia.
I jeden z najlepszych...
bo w końcu postawiłam swoje uczucia na pierwszym miejscu,
a nigdy tego nie potrafiłam. Nawet jako dziecko.
Wiem.
Bardzo boli mnie to, że muszę odmówić Shanelle.
Muszę zrobić to dla siebie.
I dla nas.
Widzisz, jak spociły mi się ręce?
Nie wiedziałem, co powiesz.
- Przykro mi. W końcu mi się udało. - Tak.
Zawsze się udaje.
Dziękuję, że się tym ze mną podzieliłaś.
Przepraszam. Wiem, że byłem dla ciebie surowy.
Ale jestem z ciebie dumny.
Wiem, że niełatwo było odmówić.
Zwłaszcza gdy wiem, że chcesz ją wspierać.
Tak.
Ale zaczynam się zastanawiać, czy to wszystko nie próbuje mnie zabić.
Więc na to nie pozwól.
Chcesz przekazać sprawę jednemu ze wspólników?
Wiem, że Richa już nie ma.
Tak.
To będzie trudne.
Shanelle potrzebuje kogoś, kto będzie o nią walczył
w sądzie i poza nim.
Kogoś, kto rozumie prawo i wspiera kobiety.
Niestety nikt w firmie nie pasuje do tego opisu.
Znasz kogoś takiego?
Musisz zadawać trudne pytania?
Chodź tu. Musisz?
- Uwielbiasz to. - O tak.
- Czy sprawisz, że dojdę, Corey? - Wiadomo.
Hej.
Zaczekaj chwilę.
Daj mi chwilę.
Ty tak serio?
Poważnie?
Jax Stewart. Kopę lat.
W czym mogę pomóc?
O kurwa.