W poprzednich odcinkach...
Pani Tucker planowała zabić męża.
Mogę wygrać jej sprawę, tylko jeśli całkowicie się zaangażuję.
Dlatego nie mogę jej bronić.
Corey Cash brzmi jak pseudonim.
Jest o krok od sławy.
Moja klientka nie wpłaci kaucji.
Zostanie w areszcie.
- Czego chcesz? - Chcę być w domu z dziećmi.
Ale Corey ma rację. Nie mam forsy.
Dostaniecie po 10 000 dolarów.
- Tak. - Dziękuję, Adrianie.
Wiedziałem, co robił. Choć tak mogę pomóc.
Brakuje 100 tysięcy.
Mogę zdobyć resztę pieniędzy.
Nie możemy zastawić domu.
Shanelle musi zostać w areszcie
i wyglądać jak ofiara.
Jak się nie uda, to będzie twoja wina, Jax. Nie moja.
Nie ma jej tu.
Wygląda na to, że ukryła 30 milionów JT.
Uciekła z kasą, a my mamy przejebane.
- Nie ma jej tu. - Na pewno?
Tak. Wszędzie jej szukałam.
Nie ma aplikacji, żeby znaleźć wyłączony telefon?
Daniel już próbował.
Musiała wyłączyć tę opcję.
Nie chce zostać znaleziona.
Boże, Jax.
Daj mi chwilę. Spokojnie.
- Corey. - Znalazłyście ją?
Jesteśmy tu, a jej nie ma.
- Musiała uciec. - A może zrobiła sobie krzywdę?
Używała ostatnio karty kredytowej?
Na razie nie.
To nie ma sensu.
Dlatego czuję, że coś jest nie tak.
Nie doszłoby do tego,
gdybyśmy trzymali się mojego planu
i zostawili ją w areszcie.
Dlatego nie chciałam, by tam została.
Musi być przerażona na śmierć.
Gdybyś zrobił to delikatniej, nie uciekłaby.
- Więc przyznajesz, że uciekła? - Posłuchaj.
To teraz nieistotne. Rozprawa wstępna jest jutro o 13.30.
Jeśli jej nie znajdziemy, będziemy mieć przesrane.
Możemy odłożyć na bok to, kto miał rację, i zacząć współpracować?
No to spytajmy sędziego,
czy poczeka z nakazem kilka dni.
Wstrzymajmy się.
Nie będzie zbiegiem, jeśli namówimy ją,
by wróciła przed rozprawą.
Dobra, ale może być wszędzie.
Musimy mieć plan.
Shanelle, coś ty zrobiła?
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
Musimy znaleźć Shanelle.
Pamiętasz, co powiedziała, gdy ją ostatnio widziałaś?
Nie mówiła nic dziwnego.
Powiedziała tylko,
że potrzebuje czasu, by odetchnąć i pomyśleć.
Wydawała się przytłoczona, co nie było dziwne,
więc się tym nie przejęłam.
A co z torbą, którą zostawiła dla Jordan?
Sprawdzałaś tam? Może coś przeoczyłaś?
Co?
NA NAGŁE WYPADKI
To pewnie klucz do jej skrytki bankowej.
Wiem, gdzie jest.
- Masz do niej dostęp? - Tak.
Dobrze. Pójdziemy do banku rano, tuż po otwarciu.
Kto wie? Może do tej pory wróci.
Dziękuję.
Co? Co tam jest napisane?
Shanelle powierzyła mi opiekę prawną nad Jordan.
Co?
Czyli była tu niedawno.
Pytanie, czy przed, czy po zabójstwie JT?
Jakie to ma znaczenie?
Jeśli po, to planowała uciec. Jeśli przed...
Planowała go zabić.
Co potwierdza teorię Lucy.
Napiszę do Daniela. Może zdoła
zhakować system i zdobyć nagrania.
Boże.
Co? Cholera!
Wiedziałaś o nich?
To... ja je zrobiłam.
Sally!
Obiecałam jej, że nikomu nie powiem.
- Macie ją? - Jeszcze nie.
Jest znacznie gorzej, niż sobie wyobrażałam.
Jak mogłam nie wiedzieć...
Skarbie, przykro mi.
Skąd mogłaś wiedzieć, jeśli ci nie mówiła?
Próbowała mi powiedzieć, ale nie...
Jax, masz leki przeciwlękowe?
- Nie. - Dobra.
W porządku. Zrobimy ćwiczenia oddechowe?
Dobrze.
Dziękuję, Lewis.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Nie ma sprawy.
Cholera.
Pieniądze to ślepa uliczka.
14 dni przed śmiercią JT przelano 30 milionów,
ale Shanelle ich nie tknęła.
Dwa tygodnie wcześniej?
To po co zbierałyśmy na kaucję?
A może poprosiła o to,
żeby nie zwracać uwagi na fakt, że ma tyle gotówki?
Może myślała, że to wzbudzi podejrzenia.
Nie zrobiłaby tego. Shanelle taka nie jest.
Sally to jej rodzina i najbliższa przyjaciółka.
Powierzyła jej własną córkę.
Ale nie prosiła Sally o pieniądze, prawda?
Nie, ale wiedziała, że zbieramy na kaucję.
Może Shanelle nie wie o tej kasie?
Nie. To i tak źle wygląda.
Przelewa pieniądze, zabija męża,
a teraz może być w drodze do Szwajcarii.
Jak mówi Jax, nie jest geniuszem zbrodni.
Najprędzej uciekłaby do Meksyku.
Nie umiałaby oszukać TSA.
Nie, ale sprawdziłem monitoring z banku
i patrzcie, co znalazłem.
Shanelle była wczoraj w banku, ale nie sama.
Z kim tam poszła?
JT i Adrian byli przyjaciółmi.
Nie mam tylu zdjęć nawet ze swoją rodziną.
Byli ze sobą blisko.
Ale pomógł nam sprzedać rzeczy JT, żeby opłacić kaucję.
To się nie klei.
A co do finansowania kaucji Shanelle, sprawa się komplikuje.
Sprawdzając konta JT zauważyłem,
że strona, której używają, była otwarta
ponad dwa miesiące przed jego śmiercią.
Już wtedy zbierali pieniądze, żeby razem uciec?
- Tego nie wiemy. - Nie.
Ale wygląda na to, że nie wiesz o niej wielu rzeczy.
W zeszłym sezonie został kontuzjowany,
więc teraz nie gra.
Ma mnóstwo czasu na uwodzenie i knucie.
Może potrzebuje kasy.
Może chcieli uciec w stronę zachodu słońca z pieniędzmi JT.
Ale ten stanął im na drodze i dał się zabić.
Chyba zgadzasz się z Lucy.
Próbuję zrozumieć, co planowała,
by opracować strategię.
Najpierw musimy znaleźć Shanelle.
Musimy się dowiedzieć, co się dzieje.
Jak bronić i atakować.
A może Shanelle nie tknęła tych 30 milionów,
bo to sprawka Adriana?
Myślisz, że się nada do nowych dokumentów?
Tak, chyba tak.
Ciągle zmieniałam dla niego wygląd.
Codziennie byłam nową laską.
Myślałam, że nie będzie pieprzył innych.
Nie działało.
W porządku.
Wolę cię bez niej.
Ale to już wiesz.
Daniel coś znalazł?
Żyje. Tak nam się wydaje.
Sally, posłuchaj.
Obiecałaś Shanelle, że nie powiesz mi pewnych rzeczy,
ale muszę wiedzieć wszystko.
Dobrze.
Nie chciałam mówić tego przez telefon,
ale kamery w banku ujawniły, że jest z Adrianem.
Sądzimy, że razem uciekli.
Adrian Hunter, podopieczny JT?
Tak.
Myślałam, że widziała w nim młodszego brata.
Bez względu na to, czy mają romans,
tak odbierze to opinia publiczna.
To może wyglądać jak motyw zabójstwa.
Jeśli naprawdę uciekli, co się stanie z moim domem?
Jeśli nie stawi się
na przesłuchanie wstępne,
to przepadną nie tylko pieniądze, które wpłaciłyśmy,
ale będziemy musiały wpłacić resztę kaucji,
czyli dwa miliony.
Jeśli zastawiłaś dom,
to zabiorą go, by pokryć tę kwotę.
- O Boże. - Hej.
Przykro mi, Sally. Spójrz na mnie.
Wymyślimy coś. Obiecuję.
Jeśli stracę dom, mogę też stracić męża.
Rany...
Chyba coś mam. Patrzcie na to.
Bankomat znajduje się przy drodze nr 15.
Krystal miała rację co do Meksyku.
Obraz jest niewyraźny, ale chyba znam kogoś,
kto może wyostrzyć tablice.
- To na pewno Adrian? - Tak, to on.
- Idziemy do sędzi Roth. - Jeszcze mamy czas.
Zaczekajmy do ostatniej chwili.
- Możemy... - Nie mamy czasu, Jax.
To zaczyna być nie do przyjęcia.
Musimy coś z tym zrobić.
Może już pójdę?
- Siedź. - Tak, idź.
Ty możesz ryzykować, ale ja nie.
Nie wygłupiaj się. Wiemy, że jest z nim.
Wiemy, co planują.
Jak ich znajdziemy,
- coś wymyślimy. - Niby co?
O czym ty mówisz?
Jesteś przyjaciółką uciekinierki
czy jej prawnikiem? Już nie wiem.
Pójdę już.
Spójrz na to.
Patrz!
Ta kobieta była bita i torturowana.
Bała się. Musimy jej pomóc.
Dobrze, że zrobiła te zdjęcia.
Wszyscy muszą zobaczyć, jak niebezpieczny był dla niej JT.
Wiem, że to dla ciebie trudne,
ale możemy ich użyć w strategii.
I bez względu na to, czy ją złapią,
czy nie, będę jej bronił, ale potrzebuję twojej pomocy.
Pozwól mi wykonywać moją pracę i powiadomić władze.
Dobrze.
Uciekła?
Czy mogłaby pani poczekać z nakazem
- przez tydzień? - Tydzień?
Wtedy może już być w Meksyku.
Sędzia musi wydać nakaz aresztowania.
A 24 godziny?
Mamy obowiązek chronić społeczeństwo,
a morderczyni uciekła.
Nie jest morderczynią.
Nieprawda. Przyznała się do zabicia męża.
W samoobronie przed oprawcą.
A skoro jesteśmy dokładni, to nie morderstwo.
Właśnie. Zagraża wyłącznie sobie.
Dopóki nie zabije nieznajomego, który stanie jej na drodze.
Spokojnie. Nie ma tu przysięgłych. Wiem, że w to nie wierzysz.
Co pani na to?
Weź to. Od teraz komunikujemy się przez nie.
Dobrze, że jestem sentymentalny. Zachowałem pierwsze auto.
Nowe fury mają GPS i lokalizatory,
ale tego starego rangera nie namierzą.
Gdy zrobimy nowe zdjęcie,
Dallas załatwi nowy paszport.
Kiedy mogę zadzwonić do Jordan i Natashy?
Gdy przekroczysz granicę.
Ale i wtedy musisz poczekać kilka tygodni.
Cholera.
Co jest?
To nie jest dobry pomysł. Miałam już być w Meksyku.
- Mamy dzień opóźnienia. - Wiem, przykro mi.
Dallas miał problem z dokumentami.
Ale i tak szybko tam dotrzesz.
Skąd wiesz?
Wiem, że się na to zgodziłam.
Ale może wygrałabym proces.
Wczoraj mówiłaś co innego.
Ale teraz jest dziś.
Uświadomiłam sobie, że będę uciekinierką w Meksyku,
zupełnie sama, bez przyjaciół, bez rodziny,
bez...
Bez ciebie.
Kocham cię, Adrian.
Shanelle.
Nie znam nikogo takiego jak ty.
Jesteś piękna, mądra, troskliwa, zabawna.
Tak mi przykro, że nie poznałem cię przed tym potworem.
Ja też cię kocham.
Jestem...
w tobie zakochany.
Pojadę z tobą.
- Nie możesz. - Dlaczego nie?
Przeze mnie jesteś w tej sytuacji.
- Nie możesz poświęcić dla mnie życia. - Ty jesteś moim życiem.
Już nigdy nie zostawię cię samej.
Jesteśmy razem.
- Pani Wargo, tutaj. - Myśli pani, że jest winna?
Mam dobre pytanie. Proszę.
Nie znamy miejsca pobytu Shanelle Tucker.
Nie stawiła się na zaplanowanej na dziś o 13.30
rozprawie wstępnej.
Wygląda na to, że uciekła.
Może być uzbrojona i niebezpieczna.
Słucham.
Halo?
Wszystko w porządku?
Ciągle dzwoni do mnie nieznany numer.
Gdy pracuje się przy głośnych sprawach,
zawsze pojawiają się jacyś dziwacy.
Załatwić nowy numer i kartę SIM?
Jasne. Byłoby super.
Departament Więziennictwa w Nevadzie.
Proszę o status Petera Thompsona, więźnia nr JW048.
Proszę czekać.
Nadal w więzieniu.
No tak.
Dobrze. Dziękuję.
Nadine?
Jednak nie potrzebuję nowej karty SIM.
Dam sobie radę.
- Dobrze. - Dobrze.
Dzięki.
Musimy bezpośrednio zaatakować Wargo.
Zarzuty są przesadzone, a Shanelle uciekła ze strachu.
Zgadzam się, ale niekoniecznie z tą strategią.
Lucy nie jest ofiarą. Jest nią Shanelle.
Na niej musimy się skupić.
Dobrze, masz rację.
Umówmy cię na wywiad.
Znam producentów z CBN.
To może się udać. Mogę też porozmawiać z ludźmi z IG Live.
To skuteczniejsze. Zbliżę się do publiczności.
Trzeba przekonać opinię publiczną przed wyborem przysięgłych.
Dobrze. To nie jest najgorszy pomysł.
Zrobisz to na swoim profilu?
Nie. Brandy Michaels.
Jest działaczką przeciw przemocy domowej.
Udzielę wywiadu na jej profilu.
Dobrze.
- To wszystko? - Tak.
Co? Zgadzam się z tobą.
Dobrze.
C.C.!
Mam część rejestracji auta Adriana z kamery bankomatu.
Mogę zapytać o nią Cynthię,
- ale zrobi się niezręcznie... - Tak.
Nie rozmawialiśmy, odkąd mnie olała.
Przy okazji dowiedz się, co wie policja.
Musimy znaleźć Shanelle przed nimi.
Zajmę się tym.
Policja. Mamy nakaz przeszukania.
To dla pana. Idziemy.
Chwila.
- Szukajcie pani Tucker. - Chwila.
- Proszę pana. - Halo.
My też szukamy Shanelle.
Czemu mielibyśmy ją ukrywać?
Może dlatego, że jesteście rodziną.
Daj spokój.
Zastawiłam ten dom na kaucję.
Myślisz, że pomogłabym jej uciec, ryzykując jego utratę?
Chyba macie parę spraw do omówienia.
Ale najpierw zadam wam kilka pytań.
Dokumenty proszę.
Tato, zawieziesz mnie później do Resheidy?
Niczego nie obiecuję.
Zależy, kiedy skończę pracę.
A kiedy będziesz wiedział?
Nie wiem, Naimo. Za pięć minut mam spotkanie.
- OMG. - Co?
Już tam są. Zaczęli beze mnie.
To będą musieli ci opowiedzieć
jutro w szkole.
Serio?
Nic nie rozumiesz.
Nikt mnie nie rozumie.
Tato, boli mnie głowa.
Chyba mam gorączkę.
- Dobrze, już. - Cholera.
Wiesz, gdzie mama trzyma leki?
A ty nie wiesz?
Myślałem, że wiem. Chyba je przeniosła.
Dobra, Spens, przepraszam.
Daj mi kilka minut. Znajdę je po spotkaniu.
Weź sobie napój imbirowy i zimny ręcznik.
- Cześć. - Wszyscy gotowi?
- Hej, Lewis. - Zaczynajmy.
Super. To nie potrwa długo.
Jak wiecie, AutoDrive 2 startuje...
Tato, boli mnie głowa.
- Poważnie. - Przepraszam.
- Rany. - Chwileczkę.
Dobra, Spens.
Przepraszam, dokąd to? Musisz się zameldować.
Przyszedłem do Cynthii. Wiem, gdzie siedzi.
Odeszła do agencji rządowej.
Jakiś tydzień temu.
Co? Dokąd?
FBI? CIA? NSA?
Takich rzeczy się nie rozpowiada.
Dlatego nic nie mówiła.
Mogę ci w czymś pomóc?
Co zrobiłby Cash?
Słucham?
Przepraszam.
Bardzo przepraszam. Zacznę od początku.
Nie przedstawiłem się.
Jestem Daniel. Dan.
- Rene. - Rene. Piękne imię.
Tak jak twoje oczy.
To francuskie imię, prawda?
Nie.
No tak...
Słuchaj, Rene.
Sprawdzisz dla mnie tę rejestrację?
- Serio? - Wiem, że tak nie można,
ale wyglądasz na buntownika.
Cynthia i ja mieliśmy układ.
Tak.
Nie wiem, jak się umawialiście z Cynthią,
ale skoro mówisz po francusku, zapytam: „Chcesz Moulin Rouge?”.
Mam to gdzieś.
Rozumiem.
PODEJRZANA SIĘ NIE STAWIŁA
Rozliczysz mi chociaż parking?
SPRAWA NUMER 1029F-ST
1029f-ST
Dzięki. Dobry z ciebie kumpel.
Prokuratura chce ukarać Shanelle Tucker za to, że przeżyła.
Musi ponownie przeżyć traumę, broniąc swoich czynów.
Ta kobieta została przyparta do muru.
Nie usprawiedliwiam tego ani nie pochwalam,
ale rozumiecie, dlaczego uciekła.
Chcę z wami porozmawiać o mojej byłej klientce,
Isabelli Torres.
Ich sprawy są bardzo podobne,
ponieważ Isabella siedzi teraz w więzieniu,
tylko dlatego, że chciała przetrwać.
Wiele kobiet zostało oskarżonych,
bo broniły się przed oprawcami.
System jest zepsuty.
Gdyby istniał precedens, gdzie kobieta jak Shanelle
znalazła sprawiedliwość, na jaką zasługuje, w systemie prawnym,
który działał na jej korzyść, a nie przeciwko niej,
nie musiałaby teraz uciekać.
Przemyślcie to.
Nie znamy miejsca pobytu Shanelle Tucker.
Nie stawiła się na zaplanowanej na dziś o 13.30
rozprawie wstępnej.
Znam cię.
Grałeś w San Diego, prawda?
Tak, to ja.
Rok temu prawie zdobyliście tytuł.
Ale to nic. Może w tym roku.
Mogę zrobić sobie z tobą zdjęcie?
Nie dzisiaj. Przykro mi.
- Serio? - Tak.
Nie masz czasu na fotkę z fanem?
Zadufany w sobie zasraniec.
Zadufany i bogaty.
Wypierdalaj stąd. Żaden z ciebie MVP.
Higgins i tak cię wygryzł.
Tak.
Musimy zmienić wóz.
Dlaczego?
Dallas? Mam jeszcze jedną prośbę.
A dzieci?
Czy JT był agresywny
przy którejś z córek?
Podnosił na mnie głos, ale nie używał przemocy fizycznej.
Cześć, Jax.
W porządku?
Znamy się od liceum.
Sądziłam, że wiem o niej wszystko, ale...
Nie mogłaś wiedzieć.
Takie kobiety potrafią ukrywać
swoje przeżycia, zwłaszcza przed najbliższymi.
Przysięgam, że nie mogłaś nic zrobić.
Dziękuję, Corey. Potrzebowałam tego.
Nie ma za co.
Tak.
- Hej, Desiree. - Hej, Lewis.
- Jak się masz? - Dobrze.
Przepraszam, Jax nie ma.
Spodziewała się ciebie?
Bez obaw. Jak zrobi się późno, Naima może zostać.
Naima!
- Cześć, kochanie. - Dzień dobry.
Mówiłem, że nie idziesz.
Mówiłeś, że nie możesz mnie zawieźć. Problem rozwiązany.
Mama Rasheidy mnie podwiezie.
Przykro mi, że przyjechałaś aż tutaj,
ale Naima nigdzie się dziś nie wybiera,
bo dostała karę.
Czekaj. Tato, ty tak serio?
Chciałem spytać o to samo.
Idź do pokoju.
Dzieciaki.
Chciałabym ci powiedzieć, że będzie lepiej, ale to bzdura.
Powodzenia.
Naima.
Ten live to dobry początek,
ale nie wystarczy, by zmienić narrację.
Może opublikujemy zdjęcia?
Chciałbym, ale nie możemy pokazać dowodów
przed procesem.
My nie możemy, ale Sally tak.
Ciekawe. To może się udać.
Polowanie na Shanelle Tucker może się wkrótce zakończyć,
- bo widać ją... - Cholera.
Na zdjęciu zrobionym przez kasjera.
Jeśli wiecie coś o miejscu pobytu Shanelle Tucker,
zawiadomcie władze.
Widziałeś zdjęcie, Danielu?
Tak.
Z policją kicha,
ale mój kumpel z komunikacji sprawdził tablice.
Jadę do Carlsbad, mogę ich dogonić.
O ile nie widzieli wiadomości i nie zmienili auta.
Nie jestem psychicznie ani fizycznie przygotowany,
by stawić czoła uciekinierce i futboliście.
Wezwiesz wsparcie?
Rozumiem. Jak ich znajdziesz, nie zbliżaj się.
- Zaraz tam jedziemy. - Cholera.
Dzięki za informację.
O co chodziło?
O nic. To inny klient.
Wiesz coś o Shanelle?
Tak. Jedziemy do Carlsbad.
Masz wóz dla Adriana?
Nie.
Tylko starocie. Nic nowego.
Dobra, jasne. Na razie.
Cholera.
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
Nie ma sprawy.
- To pański samochód? - Tak.
Nie wiem, co to, ale chyba chciał pan z tym odjechać.
Marihuana jest legalna, ale jazda na haju nie.
Nie, panie władzo.
Nigdzie się nie wybieram.
Miałem właśnie wysiąść z auta.
Wysiądzie pan z samochodu, panie Dallas Johnson?
Dobrze.
Jakiś problem, panie władzo?
Okazuje się, że tak. Mamy nakaz pana aresztowania.
- Mogę to wyjaśnić. - Za późno.
Nie stawił się pan w sądzie
w sprawie zarzutów o napaść.
No tak. O to chodzi.
Może chce pan wyjaśnić coś jeszcze?
Kod 6C, ford ranger. Są przy zjeździe 52, jadą na południe.
Oceanside Boulevard,
1029 Fokstrot Sierra Tango.
Podejrzana o morderstwo.
Hej, Siri. Zadzwoń do Jax.
DZWONIĘ DO JAX...
Jax, mamy problem.
Kurwa! Zadzwoń do Casha.
Jestem za tobą. Jakieś wieści?
Rozmawiałam z Danielem. Gliny namierzyły Shanelle.
- Kurwa! - Właśnie.
Jak dotrą tam pierwsi...
Wiem. Zadzwonię do Lucy. Połączę cię.
- Jax. - Wiemy, gdzie jest Shanelle.
Chcemy ją złapać.
Mogliście interweniować, zanim uciekła.
Lucy, wiem, co myślisz. Oskarżona o morderstwo pierwszego stopnia ucieka.
Masz wszystko, czego ci trzeba.
Wygrałabyś i tak by się skończyło.
Ale może się skończyć inaczej.
Im bliżej granicy,
tym więcej zarzutów o brutalne zaniedbanie policji.
Jak glina pociągnie za spust,
to z morderczyni będzie męczennica.
Kolejny katastrofalny błąd policji w LA.
Ruch Black Lives Matter nie da ci spokoju.
Tego chcesz?
Chcemy tego samego.
Sprawiedliwości rozegranej w sądzie.
To jak będzie?
Chcesz zwyciężyć w LA czy wrócić do Vegas?
Dobra. Możecie jechać pierwsi.
Ale z policyjną eskortą. Dwa samochody.
Dobra, ale bez syren, a gliny jadą za nami.
Dobra. Ale Shanelle pojedzie z moimi ludźmi.
Gdzie jest, kurwa, Dallas?
Sprzedawca już mnie rozpoznał.
Zaraz będzie ktoś inny. Cholera.
Wiedziałam, że to błąd.
Zadzwonię jeszcze raz.
To on? Chyba tak.
- Tak. - Wezmę telefon.
- Masz telefon? - Tak.
Dobra, chodźmy.
Cholera! Kurwa!
Adrian, co jest, kurwa? Co robimy?
Jak oni nas...
Dość! Miało nie być syren.
Shanelle!
Jeśli to zrobisz,
Jordan i Natasha stracą oboje rodziców jednocześnie.
Jeszcze możesz zapewnić im dobre dzieciństwo.
Będziemy za ciebie walczyć, ale nie w ten sposób!
„Jeśli poczujesz, że toniesz pod powierzchnią...”
„Skoczę za tobą na głęboką wodę”.
Nie dam ci utonąć.
Obiecuję.
Nie. Nie!
- Nie! - Przepraszam.
Pa. Też cię kocham. Już dobrze.
Kocham cię.
ARESZT ŚLEDCZY FOX HILLS
- Hej. - Hej.
Nie wierzę, że pamiętasz tę głupią piosenkę.
Tak.
Kompozycja.
Nie znosiłam tego przedmiotu.
Tak. Beznadziejne akordy.
Ale zawsze ci mówiłam, że to głęboki tekst.
Pomógł nam w trudnych chwilach.
No cóż.
Przyjaźnimy się od ponad 20 lat.
Nie sądziłam, że będzie tak ciężko.
Shanelle, czemu uciekłaś?
Cały świat we mnie wątpił.
Nawet ty zwątpiłaś.
Widziałam ludzi, których broniłaś.
Brałaś beznadziejne przypadki,
a i tak wygrywałaś.
A gdy przyszło do mnie, nagle nie byłaś taka pewna.
Jak miałam wierzyć w wygraną?
Jax, ty znasz mnie najlepiej.
Gdy mnie porzuciłaś i oddałaś Corey’owi,
wiedziałam, że nie ma nadziei.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, co ci robił przez te wszystkie lata.
Przyzwyczaiłam się
do tłumienia tego w sobie.
Gdy o tym nie mówiłam, to się nie działo.
Teraz wchodzę w to na całego.
Zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Dobrze.
- Hej. - Cześć.
Długi dzień, co?
Tak.
Wiem, że mówiłam, że nie chcę się w to mieszać,
ale najwyraźniej muszę.
Nie, chcesz tego.
To prawda, ale tylko dlatego, że muszę wspierać przyjaciółkę.
Jeśli się zgodzisz, chcę być twoją prawą ręką.
Mam pytanie.
Myślisz, że nie wygram tej sprawy?
Nie. Wcale tak nie myślę.
Dobrze.
Muszę być przewodniczącym pod każdym względem.
Nie chciałbym powtórki sytuacji z kaucją.
Rozumiem. Poprawię się.
Dobrze. Witaj w zespole.
Gdzie byłeś?
Wiem, że jesteś zły, ale nie sądziłam, że ucieknie.
Myślałam, że będzie dobrze.
Zrobiłam, co musiałam.
Jest dużo „ja” w tym, co mówisz.
Ani jednego „my”.
A my jesteśmy teraz winni pełną kaucję.
Jeśli szybko czegoś nie wymyślimy,
stracimy dom,
w którym mieszkamy.
Zadzwonię do banku w sprawie refinansowania, mam też emeryturę.
Poproszę rodziców o pomoc.
Coś wymyślimy.
Teraz to „my”.
Porozmawiamy o tym rano.
Chodź do łóżka.
Nie mam ochoty.
WIĘZIENIE CALIMESA
Skoro przyjechałeś, to musisz mieć dobre wieści.
Dobre i złe.
Dowiedziałem się, że odrzucono twoją apelację.
Rozumiem.
- Nic więcej nie zrobimy. - Nie. To był plan A.
Plan B jest lepszy.
Jak myślisz, czemu zostałem w mieście?
Zajmuję się sprawą Shanelle Tucker.
Tak?
Isabello, to bardzo popularna sprawa
i zdobędzie taki rozgłos, że postaramy się o ułaskawienie.
Oczywiście, jeśli wygramy. A wygramy.
Nikogo nie obchodzi kobieta, która zabiła męża w samoobronie.
Obchodzi ich, gdy mąż jest sławny.
Jeszcze jak!
To właśnie próbuję ci powiedzieć.
Przejąłem sprawę Shanelle Tucker, żeby ci pomóc.
Mówiłam ci, że nie potrzebuję twojej pomocy.
A ja mówiłem, że pomogę.
Wiem, Corey, ale nie trzeba.
- Nie musisz tego robić. - Właśnie że muszę.
Isabello, gdyby nie ja, nawet by cię tu nie było.
Corey, to nie twoja wina, że tu jestem.
On to zrobił, nie ty.
Dokonałam koniecznego wyboru. Pogodziłam się z tym.
Mimo, że tu siedzę, moje życie jest lepsze.
Jeśli ja mogę mu wybaczyć to, co mi zrobił...
- Nie. - To ty musisz wybaczyć sobie.
To za mało. To nie wystarczy.
Nie, dopóki cię nie ułaskawią.
Nie przestanę, dopóki tak się nie stanie.
Niech ten dzień się skończy.
Boże, tak się bałam, Lewis.
Gdybyś zobaczył te zdjęcia.
Nie mogłaś wiedzieć.
Nikt nie wiedział.
To nie twoja wina.
Myślałam, że zdrowiej będzie unikać tego bólu, ale...
Chyba lepiej się z nim zmierzyć.
Lewis, muszę się zająć...
Zajmiesz się jej sprawą.
Wiem, że ty i rodzina mnie potrzebujecie,
ale Shanelle też.
Mam nadzieję, że omówimy to i wymyślimy,
jak to ze sobą pogodzić, bo potrzebuję obu tych rzeczy.
Do tego potrzebuję szczerości.
Musimy być ze sobą szczerzy, nawet w kwestii błędów.
Bo jeśli trzeba, to razem damy radę.
Sprawa Shanelle jest nie tylko twoja.
Jest nasza.
Dziękuję, kochanie. Naprawdę.
Dziękuję.
- Jak dzieci? - O rany.
Od czego zacząć?
Chyba wreszcie spadła ci gorączka.
Dobrze się czujesz?
Tak, w porządku.
Czemu to wyciągnąłeś?
Pamiętam, że ciągle ci to czytałam.
Tak. Mówiłaś, że czasem można mieć złe dni.
Ty też jesteś ostatnio przybita.
Może oboje mamy gorsze dni.
KOMENDA POLICJI W LOS ANGELES
Adrian! Witaj z powrotem!
Dobrze, że znaleźli twoją licencję na broń.
Udało ci się to, o czym rozmawialiśmy?
Niezupełnie. Potrzebuję więcej czasu.
No to mogę cię podwieźć.
Wskakuj.
Nie trzeba. Wezmę taksówkę.
To niebezpieczne.
Pewnie masz rację. Mamy wiele do nadrobienia.
- Zdecydowanie. - Tak.
Zacznijmy od tego, co z moją forsą.