W poprzednich odcinkach...
Nazywam się Tucker.
Było aż tak źle? Wiedziałaś o zdjęciach?
Ja je zrobiłam.
Ciągle ją krzywdził. Nie przestawał.
Pieprz się, JT!
Rozmawiałeś z którąś z jego byłych?
Nie chcą być w centrum uwagi,
widząc, co się dzieje z Shanelle.
Nie potrzebujemy kolejnej kompromitującej porażki.
- Miło cię widzieć, Lucy. - Jak mnie znalazłeś?
Lucy Wargo?
Chcecie się pogodzić czy rozstać?
- Pogodzić. - Pogodzić.
Powinnam przestać.
Wiem, że uwielbiasz Jax.
Pieprzyć to, jesteś moim starszym bratem.
Bez ciebie jest dla mnie nikim.
- Po prostu wyjdź. - Dokąd mam pójść, Jax?
Myślisz, że mnie to obchodzi?
To nie jest bezwarunkowa miłość.
Może nie otrzymałaś jej w dzieciństwie.
Paul się do mnie przystawiał.
Jestem ojcem i nie będę udawał, że tak nie jest.
Wie pani, kto jest ojcem pani dziecka?
Nie.
Dziecko jest moje.
Jeśli nie chcesz już ze mną być, w porządku.
Ale nie powstrzymasz mojej miłości.
Lewis.
Chcę ciebie, całego ciebie.
Kocham cię bezwarunkowo.
I potrzebuję cię, Lewis.
Nie chcę cię stracić.
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
- Dzień dobry, rodzinko. - Dzień dobry, mamo.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Dobrze spałaś? - Jak dziecko.
Jesteście obrzydliwi.
Tak.
Terrance przyjechał na kilka dni.
Wpadnie jutro wieczorem.
- Będzie fajnie. - Tak.
- Naimo, co masz na sobie? - Koszulę.
- Podnieś ręce. - Tato...
- Naimo. - Nie.
Masz się przebrać.
Mówisz poważnie?
Idę do szkoły i na korki. To nic takiego.
- Masz dziś korki? - Jest wtorek.
- Nie lubią cię. - Spenser!
- To prawda. - Nie.
To nieprawda, kochanie.
Oboje byliśmy zajęci. Nie mogę cię zawieźć przez rozprawę.
A ja prezentuję dziś grę.
- Naprawdę? To wspaniale. - Tak.
- Trochę się denerwuję. - Tak.
Halo?
Naimo, napisz do Kaniki. Przyjedzie po ciebie.
Mogę posiedzieć chwilę sam?
- Tak, dobrze. - Tak.
Idę do samochodu.
Nie, zmień koszulę. Nie kombinuj.
- Mała cwaniara. - Tak.
Pogodziliście się?
Koniec „pracy do późna”
i spania na kanapie? Znów będziecie obleśni?
Tak.
No i dobrze.
Zaczynam się zastanawiać...
Czy oni nas jeszcze potrzebują?
Niestety tak, ale ja potrzebuję was bardziej.
Ciebie najbardziej.
Chrzanić dzieciaki.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
Dobra, jedziemy.
Jeśli chodzi o wczoraj w konferencyjnej...
A, tamto.
Wybacz, że naraziłem naszą relację zawodową.
To się nie powtórzy.
W porządku.
Wiem, że będzie ciężko,
ale starajmy się zachować profesjonalizm.
Dziś zeznanie błyskotliwej i czarującej dr Michaels,
która pokaże, jak JT mógł próbować zabić Shanelle.
Później Porter, grafolożka.
Udowodni, że Shanelle nie podpisała przelewów.
Następnie agent Ali,
który udowodni, że Shanelle nie ukradła 30 milionów JT.
Prokuratura polega na świadkach, którzy próbowali udowodnić,
że Shanelle zaplanowała morderstwo.
Potrzebujemy kogoś, kto nawiąże kontakt z przysięgłymi.
Musimy udowodnić, że próbowała go zostawić,
a jego przemoc doprowadziła do walki na śmierć i życie.
Dlatego mamy Sally.
Przedstawi kroki, jakie podjęła Shanelle, by odejść.
Daniel, udało ci się przekonać jedną z eks JT?
Nie.
Rozmawiałem z pięcioma, ale żadna nie chciała. Została ostatnia.
Ostatni znany adres Eboni Phillips to odwyk Fresh Start. Znajdę ją.
A Rebecca Gray z działu zakazów zbliżania się?
W przeciwieństwie do Eboni i Sally
będzie bezstronna.
Udowodni, że Shanelle chciała odejść.
- Racja. - Sprawdziłem ją.
Pracuje dla hrabstwa od 12 lat. Pewnie chciała pomóc Shanelle.
Skontaktuję się z...
Ale dziś TZT opublikowało z nią wywiad.
Cholera.
Odpada.
- Tak. - Ława jej nie polubi.
To prawda.
Ale najpierw obejrzyjmy wywiad,
a potem zdecydujemy.
Może być mocnym świadkiem.
Najważniejszym świadkiem jest Shanelle.
Dopóki jest silna, jesteśmy bezpieczni.
Powodzenia w sądzie, Tucker.
Dziękuję, Baker.
Opowiem ci, jak wrócę.
W porządku?
Jeśli rano możesz otworzyć oczy, to dobry dzień.
Wiadomo.
Na razie, Baker.
SĄD OKRĘGOWY
- Obrona wzywa... - Dr Brandy Michaels.
Kierowniczka Instytutu Zapobiegania Przemocy Domowej.
Jak ofiara może znaleźć się w toksycznym związku?
Będę mówić „on” na oprawcę, a „ona” na ofiarę,
ale każdy może się nimi stać.
Oprawca i ofiara nawiązują romans.
On udaje idealnego partnera, obsypuje prezentami,
mówi o traumach, by wzbudzić współczucie.
Z czasem przejmuje kontrolę nad ofiarą,
zamykając ją w schemacie przemocy.
Jak można zamknąć ofiarę?
Oprawca buduje napięcie.
Ona sądzi, że coś jest nie tak i to z jej winy.
Ponieważ był idealnym partnerem,
a ofiara zna jego traumatyczną przeszłość, wierzy mu.
Napięcie rośnie, aż dochodzi do przemocy.
Może próbować jej to wynagrodzić, przysięgać, że to ostatni raz,
ale przemoc będzie zawsze obecna.
Jaka przemoc?
Emocjonalna, słowna, izolacyjna, reprodukcyjna, finansowa.
Przemoc fizyczna to często ostatni krok.
Dlaczego?
Jeśli będzie agresywny na pierwszej randce, ona odejdzie.
Szanse są mniejsze po 10 latach małżeństwa,
lub gdy on trzyma pieniądze.
Czy są momenty, gdy ofiara jest bardziej zagrożona?
Tak, gdy próbuje go zostawić.
Czy oprawca jest wtedy bardziej skłonny zabić ofiarę?
Tak, jeśli ją dusi,
jest 700 razy bardziej prawdopodobne, że ją zabije.
Problem w tym, że nawet jeśli w przeszłości była maltretowana,
zwróci się po pomoc do służb dopiero, gdy zacznie ją bić.
Dlaczego ofiara nie zgłasza się po pomoc?
Może się bać, wstydzić
albo nie ufać systemowi.
- Dlaczego? - Gdy jest czarna, przez seksizm i rasizm.
45% z nas doświadcza przemocy lub prześladowania,
ale rzadziej jesteśmy postrzegane jako ofiary.
Może bać się iść na policję z powodu jej brutalności.
Ale czarna kobieta, jeśli zabije oprawcę,
ma o 80% większe szanse na skazanie.
Dziękuję.
Jak często czarni mężczyźni są ofiarami przemocy w związku?
Czterdzieści procent doświadcza przemocy lub prześladowania.
Powiedzmy, że żona uderza męża przy ludziach, a potem go zabija.
Nazwałaby go pani ofiarą?
Sprzeciw. Sugestia.
Podtrzymuję.
Ofiary przemocy finansowej mają zwykle na koncie 30 milionów?
Nie, taka przemoc służy kontrolowaniu ofiary, by nie mogła odejść.
Uważa pani,
że żona z taką ilością pieniędzy
może odejść od męża, zamiast go zabijać?
- Sprzeciw. - Wycofuję.
Dr Michaels, jak wygląda przemoc finansowa
w bogatym domu?
Drogi samochód i dom nie należą do ofiary.
Jeśli odejdzie, zostanie bez majątku.
Jeśli mąż zobaczy, że odchodzi,
może zrobić wszystko, by ją zatrzymać, nawet próbować ją zabić.
Dziękuję.
- Pa, Spenser. - Pa.
Kto to?
- Aisha. - Ta Aisha?
Aisha, Aisha, niezła z ciebie kicia Widziałem cię na osi
Na twój widok mnie nosi
Gdy pokazujesz nogi Trudno cię nie gonić
- Nie znasz? - Nie, mamo.
Wiesz co? Nawaliłam.
- Racja, z tym tańcem. - Nie, innym razem.
- Mamo? - Daj spokój.
Idziemy do samochodu.
Wybacz, John. Do zobaczenia.
Postanowiłam dać Lewisowi szansę,
tak jak on dał mnie.
Chcę być z nią i ułatwiać jej życie.
Pewnie nie powinienem tego mówić,
ale cieszę się, że się nie rozstaliście.
- No proszę. - Patrz...
Doktorku Webb.
- Patrz! - Doktorze Webb.
- No już. - Dobrze.
Co dalej?
Wciąż mamy wiele do przepracowania.
Oboje mamy sporo na głowie.
- Ja mam proces. - A ja premierę.
Przyjeżdża mój brat Terrance.
Będzie ciekawie.
Czemu tak mówisz?
- Co mu powiedziałeś? - Wszystko.
Musiałem z kimś pogadać.
Też powiedziałaś kumpelom.
Sally nazwała mnie dupkiem.
A co z dzieckiem?
Jak powiecie dzieciom?
Cieszę się, że postanowiliście zostać razem.
Ale teraz pracujemy nad tym, by to trwało.
Jedynym sposobem są trudne rozmowy
i pokonanie ich poprzez wspólną pracę,
a nie kłótnie. Tylko tak związek odniesie sukces.
Dobrze.
Jest jeszcze tyle rzeczy,
które musimy przemyśleć.
Od czego zacząć?
Mam pomysł.
- Hej. - Cześć.
Możemy wejść?
Jax.
- Toni. - Jasne.
Chcę... Chcemy...
być obecni w życiu dziecka.
Jax też będzie w to zaangażowana.
Dlatego musimy opracować, jak to zrobić.
Z małego będzie niezły szczęściarz.
To chłopak. Super.
Zawsze chciałam mieć syna.
Chłopcy bywają męczący.
Spenser dał mi popalić. A nie byłam samotną matką.
Ja też nie jestem.
Masz teraz dwóch tatusiów.
Jax.
W dobrym znaczeniu.
Ale tak, będziemy ci pomagać.
No pewnie.
Dziś dzień rozwoju nauczycieli.
To nie fair. Chcę zmienić szkołę.
- Nie możesz grać cały dzień. - Cóż,
kilka osób ćwiczy przed występem u mojej kumpeli.
- U twojej kochanej Aishy? - Tylko się przyjaźnimy.
To z nią wczoraj rozmawiałeś?
- Jest urocza. - On też tak myśli.
Słyszałam, jak mówił: „Aisha, tak bardzo ją kocham”.
- Zazdrościsz. - Hej, przestańcie oboje.
Mogę iść?
Proszę.
Będą tam rodzice Aishy? Bo jak nie, to nie.
Mówiła, że jej tata pracuje z domu.
To jak?
Podrzucę cię do Aishy.
Super. Idę pod prysznic.
Przestańcie w końcu.
Nie wspomniałam, że chodzi o Petera, rozmawiając z sędzią Wu.
Ale powiedziała, że mój świadek
ma 50% szans na zakaz zbliżania się dla byłego.
To nie tak źle.
Choć łatwiej byłoby uzyskać nakaz,
gdyby skazano go za przemoc domową,
a nie za jazdę pod wpływem i broń.
Czemu nie powiesz Johnowi prawdy o jego ojcu?
Nie.
Pokazywałam mu zdjęcia i filmy. Udawałam, że jego ojciec jest...
dobrym człowiekiem, który przybiegnie, gdy tylko wyjdzie na wolność.
Przeze mnie mój potwór jest superbohaterem Johna.
To nie twoja wina.
Na rozprawie o opiekę masz przewagę.
Przez lata zajmowałaś się Johnem sama.
Sąd będzie przychylny, bo jesteś ustatkowana.
- Masz pracę w prokuraturze. - Mam nadzieję, że jej nie stracę.
Pójdę już.
Na razie staraj się nie stresować.
Dobrze.
Hej, Lucy. Kolejny udany dzień, co?
- Hej, Davis. Kolejny świetny dzień. - Dzięki.
Obrona wzywa Francescę Porter.
Jestem analityczką dokumentów i grafolożką.
Agent Abdul Ali z FBI.
Zamknąłem śledztwo w sprawie fundacji Jamariona Tuckera.
Pokażę pani dowód numer 35.
- Wie pani, co to jest? - Tak.
Dokumenty założenia funduszu pani Tucker
i przelew na 30 milionów dolarów.
Czy jej podpis oznacza,
że miała prawo używać pieniędzy według uznania?
- Tak. - W tym zrobić przelew na 30 milionów,
zlecony przed śmiercią ofiary?
- Tak. - Czy pani zdaniem
podpis na dowodzie 35 jest prawdziwy?
Nie, przejrzałam dziesiątki dokumentów podpisanych przez oskarżoną.
Podpis po prawej stronie jest spójny z innymi.
Ale tu, po lewej,
podpisy nie mają podstawowych cech,
które definiują jej pismo.
Czy autentyczny podpis może się zmienić?
Na przykład po urazie nadgarstka?
Sprzeciw, brak podstaw.
Podtrzymuję.
Dowód rzeczowy numer 12.
- Poznaje go pan? - Tak.
To czek z fundacji pana Tuckera.
Środki pobrano z konta jego i Evana Gerrarda.
Zapłacono nim za obniżenie wyniku meczu dzień wcześniej.
To przykrywka dla ustawki.
Uważa pani, że czek podpisała oskarżona?
Nie sądzę.
Mamy dokumenty dowodzące, że Tucker i inni ustawiali mecze,
i prali pieniądze z hazardu przez fundację,
ale pani Tucker nigdy nie pobierała tych środków.
Widział pan przypadki, gdzie mąż kazał podpisać żonie przelewy środków,
z których nie korzystała?
Miałem dziesiątki takich spraw.
Po co mąż może to robić?
By unikać podatków lub w coś ją wrobić.
Gdy żona coś podpisze, może iść za niego do więzienia.
To okropne, dziękuję.
Mamo, nie teraz.
To nie potrwa długo.
Chcielibyśmy zaprosić ciebie,
Lewisa i dzieci na lunch w sobotę.
Jutro mam rozprawę. Nie mogę.
Między mną a Kevinem
robi się poważnie. Naprawdę chcę, żebyś go poznała.
Od kiedy obchodzi cię, co myślę?
Od teraz, Jacqueline.
Dobrze, przyjdziemy.
Dziękuję.
Cholera.
Niezły odlot.
Dzięki. Muszę nad tym popracować.
Poważnie?
Mógłbyś wyjść na scenę już jutro.
- Tak? - Hej, Aisha.
Muszę na chwilę wyjść.
Awaria w pracy. Tylko grzecznie, dobra?
Jasne, tato.
- Zaczynamy! - Tak.
- Nikogo nie ma w domu? - Nie.
Chcesz coś?
Tego nie palę, ale vapuję.
Zostawiłem vape’a w domu.
Też nie palę.
Teraz jeszcze bardziej cię lubię.
- Super. - Pójdę po vape’a.
Dobrze.
Co powiedział?
Cześć, Jax.
- Gdzie twój tata? - Pracuje do późna.
Wujek Terrance odebrał mnie ze szkoły.
Tylko jemu na mnie zależy.
Przestań, Naimo.
Idź odrobić lekcje, a ja porozmawiam z wujkiem.
Dobrze. Pa, wujku.
Tak jest.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Wiem, że Lewis wszystko ci powiedział
i pewnie jesteś po jego stronie.
Prawie zniszczył sobie życie dla romansu.
Nie jestem po jego stronie, ale po twojej też nie.
Wiem, że masz własne zdanie,
ale koniec końców to mój mąż.
A mój brat.
I choć cię kocham, przerażasz mnie,
- bo gdy robi się ciężko... - Wciąż tu jestem.
Na razie.
Ale z dzieckiem nie będzie łatwo.
Nie tylko przez rok.
Nie przeszkadza ci, że będzie mniej odkładał,
by mieć na studia dla innego dziecka?
A co z wakacjami?
To tylko mała część.
Powiedz mi, Jax, naprawdę w to wejdziesz?
Bo jak nie, to musisz mu powiedzieć teraz.
Już go skrzywdziłaś
i nie pozwolę, by to się powtórzyło.
A tak przy okazji, ciągle nazywasz je dzieckiem na boku.
To dziecko z przerwy.
Powstało podczas przerwy, z której oboje korzystaliście.
- Coś ci powiem. - Co tam, wujku?
- Hej. - Co jest?
- Co tam, młody? - Cześć, skarbie.
- Dobrze wyglądasz. - Hej. Co tam, mamo?
- W porządku? - Hej.
Cześć.
- Co tam, T? - Hej.
Co mnie ominęło?
Jak pan widzi,
to idealne miejsce na leczenie pańskiej siostry.
Dziękuję za oprowadzenie, ale czy to już wszystko?
Dla pacjentów, tak.
Nie pokazałem panu tylko pomieszczeń służbowych,
bo nie ma potrzeby.
No tak. Oczywiście, dziękuję.
Dobrze.
Znalazłem ją.
Nie jest pacjentką. Szok.
GŁÓWNA TERAPEUTKA
- Teraz ty. - Ja? Dobra.
- Graj. - Już.
Kochanie, to zabolało.
- Dobrze. - Boli.
- Wybacz. - Chwila.
Proszę bardzo.
Lewis, ponoć projektujesz gry wideo. Jak to jest?
Nie mogę narzekać.
Dużo pracowałem przy premierze Auto Drive 2,
ale mam wspaniałą żonę i dzieci.
To błogosławieństwo.
Szkoda, że nie ma Spensera. Jest na próbie do występu.
Będziemy musieli go tu przywieźć.
Nie mogę się doczekać.
Nie chcę już grać.
Córeczko, co się stało?
Przyniosę chipsy.
- Dzięki, Kevinie. - Dzięki.
Dzięki, skarbie.
Wiem, że tęsknisz za dziadkiem,
i że był dla ciebie dobry, ale nie traktuj tak Kevina.
Próbuje być jak dziadek, a nim nie jest.
- Nigdy nim nie będzie. - Masz rację.
Masz całkowitą rację.
Naimo, rodzina z czasem się zmienia,
ale nowy członek rodziny to nowa osoba do kochania.
Nie bój się przyjąć miłości, dobrze?
Dobrze.
Przytul się.
Moja księżniczko.
Bierzesz cztery?
- Czekaj, dobra. - Nie.
- Zatrzymam to. - Dzięki, Lewis.
Nie ma za co.
Jesteś mamą Spensera, widziałam cię w telewizji.
Na żywo jeszcze ładniejsza.
Dziękuję.
Przyniosłam babeczki o różnych smakach.
Bezglutenowe?
- Słucham? - W sumie to nie szkodzi.
Byłaś zajęta.
Wielkie umysły...
Przyszłam, bo późno dziś zaczynamy.
Powinnam przygotowywać destrukcję twojego świadka.
Ja też, ale kilka godzin cię nie zbawi.
Znamy twoje sztuczki.
Cóż.
No to jutro od nowa rzucam palenie.
- Masz papierosy? - Tak.
Nie są bezglutenowe.
Zabawne, że nazywa się to zebraniem rodziców,
ale jest czterech ojców i 800 mam.
- Tak już jest. - Tak.
Mama codziennie walczy w pracy i o dziecko, a to nic.
Tata pojawia się, żeby pobawić się w rodzica
i wszyscy mówią, jaki to świetny gość.
Pieprzyć to.
Co z kobietami, które robią to same?
Bo ja nagród nie dostaję.
Fakt.
Wychowała mnie samotna matka. Mój ojciec był beznadziejny.
Wszystko komplikował.
A wyszłaś na ludzi.
Na pewno jesteś świetnym rodzicem.
Za to prawnikiem...
Wycofujesz wszystkie zeznania na mój temat?
Hej.
- Wybacz spóźnienie. - Hej.
Praca. Gotowa na wizytę?
Diane przyszła omówić plan porodu.
To Diane, moja pielęgniarka i położna.
Diane, to ojciec dziecka.
Cieszę się, że będziesz przy domowym porodzie.
Z całym szacunkiem, ale nie powinnaś być w szpitalu?
Tam jest bezpieczniej.
Dla kogo?
W porównaniu z białymi, czarne kobiety trzy razy częściej
umierają z powodu ciąży.
Dlatego powinnaś być w szpitalu.
Gdy ostatnio rodziłam w szpitalu, miałam zakrzep.
Nie zauważyli go.
Tygodniami dochodziłam do siebie, zamiast być z dzieckiem.
Jej ginekolog będzie w Cedars, gdyby potrzebowała szpitala,
ale planujemy urodzić tutaj.
Po narodzinach
powinieneś być z doulą przy mamie dzień i noc.
Dzień i noc?
No nie wiem. Pogadam z Jax.
To nie jej dziecko, tylko moje.
Jeśli chcesz w tym uczestniczyć, to na całego.
Jeśli nie, to nie musisz być obecny przy porodzie ani wcale.
SĄD OKRĘGOWY
- Gotowa zeznawać? - I powiedzieć światu,
jakim skurwielem był JT?
Jeszcze jak.
Oddychaj spokojnie.
- Dasz radę. - Dobra.
Pani Braswell, co panią łączy z panią Tucker?
Jesteśmy kuzynkami, ale dorastałyśmy jak siostry.
Jej rodzice zmarli,
gdy byłyśmy małe, więc traktuję ją jak siostrę.
Oto dowody obrony numer 13 do 17.
Rozpoznaje je pani?
Zrobiłam te zdjęcia Shanelle po tym, jak JT ją pobił.
Dlaczego je pani zrobiła?
Jako przypomnienie, na wypadek gdyby nie chciała odejść.
I jako dowód, gdyby coś się stało.
Skoro pani wiedziała, czemu nie wezwała policji?
Raz wezwałam.
Pewnego wieczoru byłam w ich domu.
JT wrócił do domu pijany i zły, bo przegrał pieniądze.
Shanelle chciała mu podać szklankę wody,
ale pochlapała mu koszulę.
Wstał i stanął nad nią.
Zaczął krzyczeć, wziął szklankę i rzucił nią w ścianę.
Wtedy zadzwoniłam na policję.
Co było dalej?
Próbowałam wyjaśnić policji, co się stało,
ale widzieli tylko jego.
Dał im VIP-owskie bilety,
zrobił sobie z nimi selfie i nie spisali żadnego raportu.
Pomagała jej pani odejść od Tuckera?
Tak, opracowałyśmy plan bezpieczeństwa.
Proszę wyjaśnić przysięgłym, co to znaczy.
To lista rzeczy, które musiała zrobić, żeby go zostawić.
Znalazłam szablon w internecie i wypełniłyśmy go
kilka miesięcy temu.
Przedstawiam dowód obrony numer 35.
- Poznaje pani ten dokument? - Tak, to nasz plan.
Widziała pani, jak pani Tucker robiła rzeczy z listy?
Przeniosła część rzeczy do mojego domu.
Powoli się wyprowadzała, żeby potem szybko się wynieść.
Pomogłam jej zrobić nowe CV
i sprzedać część rzeczy online.
Zapisałam też numer
do terapeutki dla niej i Jordan.
Chciała odejść, ale dzieci są dla niej wszystkim.
Nie mam więcej pytań.
Pani Braswell, proszę spojrzeć na dowód obrony nr 35.
Na liście jest 15 punktów.
Ile z nich wykonałyście razem?
Cztery.
Przez tyle miesięcy tylko cztery?
Robiłyśmy to powoli, żeby przeżyła.
Kiedy miała zostawić pana Tuckera?
Nie ustaliłyśmy daty.
Pomagała pani siostrze, a nie ustaliła daty?
Rezygnowała z małżeństwa, domu i całego życia.
To trudne i kosztowne.
Wspomniała pani o pieniądzach.
Czy wszystkie sprzedane przedmioty należały do oskarżonej?
Oczywiście.
Teraz pokazuję dowód 47. Wie pani, co to jest?
- Rachunek za koszulkę. - Proszę przeczytać tekst na dole.
„Zweryfikowano, że nosił ją JT”.
- Należała do ofiary? - Tak.
- Sprzedałyście ją? - Tak.
Miał takich milion.
Cała reszta należała do niej.
Gdy go pani nie okradała,
widziała pani, jak ofiara zadaje oskarżonej obrażenia?
- Nie. - Nie?
Nawet tej nocy,
gdy wezwała pani policję po kłótni, on jej nie uderzył?
To skąd pani wie, że to ofiara odpowiada
za obrażenia na zdjęciu?
Shanelle nie okłamałaby mnie w takiej sprawie.
A wiedziała pani o jej romansie z Adrianem Hunterem?
Nie.
A więc czasem oskarżona kradnie i ukrywa przed panią ważne sprawy.
Osoba o tak wielkim sercu nie kłamie ani nie rani.
Poza ojcem swojego dziecka, któremu rozwaliła czaszkę.
Cieszę się, że to był on, a nie ona.
Sukinsyn zasłużył na śmierć.
Nie mam więcej pytań.
Co się stało? Gdzie Baker?
Dowiedziała się, że proces został przesunięty
o kolejne dziewięć miesięcy. Nie chciała już czekać.
Zeznanie Sally nam nie pomogło.
Musimy znaleźć kogoś, kto pokaże, jak Shanelle próbowała uciec.
- A Rebecca Gray? - Nie po tym wywiadzie.
Czy Daniel znalazł Eboni?
Ma być w pracy jutro wieczorem.
Daniel będzie tam na nią czekał.
I tak powinniśmy spróbować wezwać Rebeccę.
Nie. Wolę skupić się na przygotowaniu Shanelle.
Przygotować ją, jak się da.
Tucker, wszystko w porządku?
Pocahontas.
Coś ukrywasz.
Hej.
Dasz radę.
Zabiłaś JT?
- Przestań. - Zamknij się!
Zostaw mnie.
- Mówiłaś coś, Tucker? - Nie. Wszystko gra.
- Ruchy, nie mamy całego dnia. - Dobra.
Naimo, twoja mama przyszła.
Dzięki, że się nią zajęłaś.
Żaden problem.
Chociaż jedno z wnucząt mnie odwiedza.
Spenser dorasta.
Chcemy dać mu trochę niezależności.
Niech czasem zostanie sam w domu.
Ufam mu.
Ja nie muszę.
Dzięki za to, co powiedziałaś Naimie w sprawie Paula.
Lubię Kevina.
Wydaje się normalny.
Tak.
Cieszę się, że układa ci się z Lewisem.
To dobry facet, ale ty też jesteś cudowna.
Jestem z ciebie dumna.
Dziękuję, mamo.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dobrej nocy. Zadzwonię jutro.
Dobranoc.
Hej.
Cześć.
Dobrze się bawiłeś z Terrance’em?
Wiesz, jak to jest.
Przynieść ci elektrolity
i burgera teraz czy rano?
Nie chcę go.
Może być coś innego.
Nie chcę tego dziecka.
Spieprzyłem jedną noc, a teraz mam dziecko
z kobietą, którą ledwo znam,
które muszę wspierać, choć groziła, że zerwie kontakt.
- Groziła ci? - Tak.
Ma być tak jak chce, albo nara.
Musimy to robić, aż dzieciaki pojadą na studia.
Będę miał 65 lat.
Faceci w mojej rodzinie ledwo dożywają 70.
Wypij to, kochanie.
Nie myśl o tym po pijaku.
Chciałbym, żeby to dziecko zniknęło.
I...
Nie wierzę, że mówię tak o moim synu. Ale nie naszym. To popieprzone.
Kurwa.
- Przepraszam, Jax. - Już dobrze.
Wybaczysz mi?
Musisz mi wybaczyć, Jax. Wybaczysz mi?
Jax, proszę, wybacz mi.
ZAKŁAD KARNY
Hej, Shanelle.
Adrian...
Myślałam, że będziesz siedział po drugiej stronie szyby.
Tak, wiem.
Dogadałem się z glinami.
Dostałem prace społeczne,
muszę zapłacić karę i zgłaszać się do kuratora przez pięć lat.
Ale to lepsze niż...
Przepraszam.
Doceniam to, co powiedziałeś jako świadek, ale to nie znaczy,
że ci wybaczam.
Okłamałeś mnie.
- Wiem. - Dobrze wiesz,
jak trudno mi było komuś zaufać po Jamarionie.
Shanelle, przepraszam.
Spieprzyłem sprawę,
ale nie kłamałem o tym, co do ciebie czuję.
Kocham cię, Shanelle.
Posłuchaj...
To koniec mojej kariery.
Wyrzucili mnie z drużyny. Wszystkich rozpraszam.
Nie mam kasy. Zamrozili mi konta.
Wszystko straciłem.
Ale to nieważne. Zależało mi, by nie stracić ciebie.
Trochę za późno.
Nie wierzę.
Kiedy wyjdziesz,
gdy wygrasz tę sprawę, a wiem, że wygrasz,
chcę być z tobą.
Nie tylko przez dzień,
nie przez weekend. Chcę być z tobą na zawsze.
Wyjdziesz za mnie?
Wiem, że to dużo do przetrawienia.
Wiem o tym, ale obiecaj, że o tym pomyślisz.
- Dziękuję. - Ja też.
Pomogłeś mi po moich błędach z Damonem.
Kochałeś mnie, choć nie sądziłam, że to możliwe.
Nie wierzyłam. Nikt mnie tak nie kochał.
Bezwarunkowo. Gdy byłam w dołku.
To trudne, Lewis, ale jestem tu.
Trwam przy tobie, ale nie jest mi łatwo.
Czasem się zastanawiam, czy to dobra decyzja,
ale wolę to robić z tobą niż bez ciebie.
Codziennie pokazuję ci to swoimi czynami.
Ale gdy ciągle błagasz o wybaczenie, poprawiasz humor sobie, nie mnie.
Masz rację, Jax.
Doceniam cię i szanuję.
Pani Wargo wspomni o wywiadzie TZT.
Gdybym wiedziała, że to może zaszkodzić sprawie,
nie udzieliłabym go.
Chcę tylko pomóc pani Tucker.
Pomoże pani. Proszę odpowiadać na pytania. Będziemy tam.
- Zaczynajmy. - Dobrze.
Mam nadzieję, że się nie mylisz.
Czym się pani zajmuje?
Pracuję w centrum samopomocy hrabstwa Los Angeles.
Pomagam przy wnioskach o zakaz zbliżania się.
Robię to od 12 lat.
Proszę opowiedzieć o typowym dniu pracy.
Gdy ktoś przychodzi,
odpowiadam na pytania i tłumaczę, jak zdobyć zakaz zbliżania się.
- Poznała pani oskarżoną? - Tak, pamiętam ją.
Wiele kobiet przychodzi w kapeluszach i ciemnych okularach.
Ale pamiętam, że miała na palcu największy diament, jaki widziałam.
Kojarzyłam ją z telewizji.
Oglądałam z żoną rozdania nagród ESPY.
Co jeszcze pani pamięta?
Spytała, czy zakaz zbliżania jest publiczny.
Odparłam, że tak.
Pamięta pani,
czy pani Tucker otrzymała zakaz zbliżania się?
Nie, wyszła bez złożenia wniosku.
Dziękuję.
Ile osób widuje pani dziennie?
Kilkadziesiąt.
Załóżmy dwa tuziny.
Jak długo rozmawiała pani z oskarżoną?
Może 10 minut.
Dwa tuziny ludzi dziennie, pięć dni w tygodniu, 50 tygodni w roku.
To 6000 rocznie.
W ciągu 12 lat to 72 000.
A pamięta pani jedną kobietę, widzianą przez 10 minut?
Nigdy jej nie zapomnę.
To powiedziała pani TZT, sprzedając tę historię?
- Sprzeciw. - Wycofuję.
Pani Gray.
Dlaczego pamięta pani panią Tucker?
Bo wyszła bez złożenia wniosku.
Nie znałam imienia, ale pamiętam jej twarz, bo wyszła.
O te kobiety najbardziej się martwię.
Nie te, które ze łzami w oczach
opisują straszne czyny, które je tam sprowadziły,
ale te, które się kogoś boją, ale boją się przyznać.
Przez nie trudno mi zasnąć.
To je zapamiętuję.
Dlatego pamiętam panią Tucker.
Była przerażona.
Miała łzy w oczach i odeszła sama z niczym.
„Sama z niczym”, dziękuję.
Powtórzę raz jeszcze. Miałam rację.
- Jeszcze ci mało? - Zdecydowanie.
Proszę, ostatni raz.
Miałaś rację co do Rebekki Gray.
I nie pracowałeś z nikim tak dobrym.
Nie przeginaj.
Masz jakieś plany na wieczór?
Nie, wracam do biura. A ty?
Odbiorę dzieci, zjem kolację z rodziną i przygotuję się na jutro.
Powiedziałem, że będę profesjonalny,
więc mam nadzieję, że nie przesadzę, ale Lewis to szczęściarz.
- Przekażę mu to. - Nie trzeba.
Dobranoc.
- Hej. - Hej.
- Dobrze cię widzieć. - Przepraszam, że dopiero teraz.
Nie wyobrażam sobie, jak to jest, spędzać tu całe dnie.
Sama nie umiem tego wyjaśnić...
Wybacz, że nie czułaś się na tyle komfortowo,
by powiedzieć mi o znęcaniu. To moja wina.
Nie.
Wcale nie.
Jamarion mnie zniszczył.
Przez niego nawet przy was czułam się mała.
Przypominał mi, że jestem tylko kurą domową.
Wmówił mi, że macie się za lepsze ode mnie.
To popieprzone i nieprawdziwe.
Teraz to wiem.
Zostałam terapeutką tylko dlatego, że sama mam problemy.
Sally jest w rozsypce, a Jax została porwana przez kochanka.
Zasługujesz na miłość taka, jaka jesteś.
Co by się nie działo,
jeśli coś z tego wyciągniesz, to pamiętaj właśnie o tym.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Dziewczyno.
Kochana.
Wyciągniemy cię stąd.
Groziłaś Lewisowi odebraniem dziecka.
To nie tylko jego dziecko.
Właśnie, dziecko ma dwoje rodziców, więc Lewis ma swoje prawa.
Będziemy w jego życiu, czy chcesz, czy nie.
Najłatwiej będzie pójść na kompromis i współpracować.
Możesz też wynająć drogiego prawnika
i idziemy do sądu.
Chcesz znowu mnie tam spotkać?
- Grozisz mi? - Przypominam ci, kim jestem.
Myślisz, że walczę za przyjaciółki?
Zobaczysz, co robię dla rodziny.
Myślisz, że z kim rozmawiasz?
- Hej. - Cześć, kochanie.
- Jak tam? - Jak szkoła?
- Dobrze. - Chodźmy.
- Dobrze cię widzieć, Toni. - Tak.
Dobra.
Wspólna opieka?
Jak mogą...
Boże, co ja zrobię?
Przykro mi, Lucy.
- Przepraszam. Pani Eboni Phillips? - Tak.
Próbowałem się skontaktować.
- Pytanko. - Nie gadam z pismakami.
Nie jestem pismakiem.
Bo wyciągnę paralizator.
Zacznę od początku.
Nazywam się Daniel Kim. Pracuję dla obrony Shanelle Tucker.
Wiemy, że JT odebrał pani Natashę, gdy trafiła pani na odwyk.
Proszę zeznawać o tym, co się między wami stało.
Opowiedzieć swoją wersję.
Po wystąpieniu Sally Braswell i jej wybuchach emocji,
Corey Cash, główny obrońca w procesie Tucker,
zaskoczył nas, przyćmiewając prokurator Wargo.
Czy ława przysięgłych podziela te odczucia, to kolejne pytanie,
które sami sobie...
Muszę zadzwonić.
Tak sobie myślałam...
o wszystkim, co się wydarzyło...
Może to zaszło za daleko.
Może trzeba...
powiedzieć im prawdę.
Dobrze, porozmawiajmy osobiście. A na razie...
ani słowa więcej.