Program przedstawia sceny przemocy domowej
mogące wpłynąć na ofiary.
W poprzednich odcinkach...
- Zobaczcie. - Shanelle wysłała kilka przelewów,
łącznie 30 milionów, na swoje konto.
- Daj mi chwilę. - Poważnie?
Muszę wspierać przyjaciółkę.
Chcę ci asystować.
Witaj w zespole.
Gotowa wrócić do pracy?
Zaczęłaś brać lorazepam?
- Cześć, Lewis. - Toni, jestem mamą Hattie.
- Adrian. - Mamy wiele do nadrobienia.
Zacznijmy od tego, jak zdobędę pieniądze.
Jak po mnie przyjdzie, dostanie kosę.
Jax, zabiłam JT.
Cholera!
- Kocham cię! - Ja ciebie też.
Wchodzę w to.
Zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Mówiłam, że to koniec.
Uwielbiasz to, co?
Kochasz mnie drażnić.
Wcale nie.
Nie znoszę tego, a ciebie nie kocham.
Taka jest prawda.
Puść mnie, JT.
- Co jest? Puść mnie! - Pieprzyć to.
Nie możesz odejść.
Nie ty decydujesz.
Mówisz poważnie?
Jakie „odchodzę”, Shanelle?
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
- Co tam, tato? - Jak tam?
Ej, nie tak szybko.
Dobra, w porządku.
Widziałem to na szkolnym Insta.
To ty?
Tak, zgłosiłem się do Hamiltona.
Zgłosiłeś się do musicalu?
Kocham muzykę.
Daj spokój.
Gunna to co innego niż peruka i rajtuzy...
Takie stroje nosili.
- Ale... Nie. - Spoko.
W porządku. Jestem zaskoczony.
Nic nie mówiłem, bo to koliduje z koszem.
Rzucasz koszykówkę?
Chodzi o dziewczynę?
Nie, tato. Nie chodzi o dziewczynę.
Od zawsze graliśmy w kosza.
Nie chcę, żebyś czegoś żałował.
I tak nie dostanę tej roli.
Wszystko mi jedno.
Niewiele pamiętam po tym, jak upadł na podłogę.
Ta krew...
Pamiętam tylko, co czułam.
Pamięć emocjonalna jest równie ważna.
Poczucie winy.
Myślałam o naszych córkach i jego matce.
- O tym, co przeżyją. - Hej.
Wystarczy.
Teraz omówimy
- parę spraw. - Co tam?
W porządku.
Jasne. Nie wyglądasz.
Shanelle jest w areszcie od trzech tygodni
i nie powiedziała nic użytecznego w swojej obronie.
A jak tłumaczy 30 milionów, które są na jej koncie?
- Mówi, że nie miała pojęcia. - Wierzysz jej?
Jeśli nie wierzę klientce i przyjaciółce,
to już przegrałam.
Chyba coś mam.
Sąd nie uzna tego za dowód, ale...
Wygląda, że jej kochaś wypłynął.
Wyciągi bankowe Adriana?
W końcu go znalazłeś. Gdzie był?
Nie wiem, ale wczoraj płacił za Boulevard News.
Na lotnisku LAX.
I za Ubera.
Uciekł z Shanelle,
zniknął i pojawił się
na LAX trzy tygodnie później? Dziwne.
Znajdę go. Zobaczę, dokąd nas zaprowadzi.
Dasz radę, Jax.
Zawsze to robisz.
Shanelle ma słabe publiczne poparcie
przed wyborem przysięgłych.
Z całym szacunkiem, wiemy, że jest źle.
Jak to naprawić?
Wywiad w telewizyjnym prime timie.
Postawić Shanelle przed kamerą.
Niech opowiada.
Pokazano ją jako wszystko,
z wyjątkiem tego, kim naprawdę jest, a jest ofiarą.
Muszę spróbować odwrócić narrację.
Narada?
Wywiad z więzienia w prime timie?
To dozwolone?
Niespotykane, ale tak.
Biuro szeryfa musi to zatwierdzić.
- Wiesz, że... - Rozmawiałem z nimi.
Warunki są prawie sfinalizowane.
Każde jej zdanie może być użyte
jako broń oskarżenia.
Moim zadaniem jest temu zapobiec.
Niech ludzie zrozumieją sytuację.
Więc tak, to ryzykowne,
ale wezwałaś mnie tu, bo wiem, co robię.
Zgadza się, ale jestem otwarty na plan B.
Dziennikarz musi...
Znam kogoś, kto się zgodzi i zrobi to dobrze.
Dobrze.
- Przekonałeś mnie. - Świetnie.
Teraz ty musisz przekonać Shanelle.
Wywiad?
Więcej kpin i węszenia.
Na początku też się wahałam, ale myślę, że to dobry pomysł.
Czyli mogę przegrać proces.
Tego nie powiedziałam.
Ale te ostatnie doniesienia nie pomogły.
- To co byś zrobiła? - Udzieliłabym wywiadu.
W całym tym zamieszaniu
nie słychać twojej historii.
Masz rację, że się boisz. Jeśli to zrobimy,
będziesz musiała ujawnić wszystko.
Nie tylko znęcanie się.
Będziesz musiała powiedzieć światu i potencjalnym przysięgłym,
dlaczego się w nim zakochałaś.
Ale...
Pytasz, czy dam radę?
Pytam, czy możesz lub chcesz o tym pamiętać.
Jeszcze coś...
Corey zakumplował się z szeryfem na tyle,
że mogłam ci to przynieść.
Oczywiście uczeszemy cię,
zrobimy makijaż i resztę,
ale pomyślałam, że zechcesz mieć perukę.
- Ten gość... - Proszę.
- Tak. - ...to ciacho.
Ale gra w futbol.
- Oni wszyscy są tacy sami. - Mam to gdzieś.
Mógłby na mnie zdobyć kolejne przyłożenie.
Wypromuje magazyn. Na tym mi zależy.
Dobra, kolejna sceneria.
- Tak. - Dobrze było?
- Pięknie ci w tej sukience. - Dzięki.
Usiądź z tyłu i zamień się miejscami
- z innymi. - Dobrze.
Mogę ci zająć chwilę?
- Tak. - Chodziło mi o szefową.
Przepraszam.
Często robię sesje,
ale zwykle nie kierują nimi nasze kobiety.
Chciałem cię poznać.
- Podziękować. - Dziękuję.
Tak. Shanelle, prawda?
- Shanelle Richmond. - Jamarion Tucker.
Skąd jesteś?
Wyglądasz jak Kreolka.
Jestem z Shreveport w Luizjanie.
Jamarion, mamy dziś dużo pracy,
- więc jeśli możemy... - Dobrze.
Takie masz zasady?
Chcesz być profesjonalna, czy dajesz mi kosza?
Co?
Chcę cię zaprosić na mój mecz.
Nie znam cię i...
bez urazy, ale nie lubię futbolu.
Cholera.
Chyba musimy zmienić
- jedno i drugie. - Rany.
Kobiety zwykle na to lecą?
Żadna odpowiedź mi nie pomoże,
więc to przemilczę.
Załatwię ci lot do Atlanty.
Dam ci kopnąć piłkę.
Będziesz miała co opowiadać.
Będzie fajnie.
Jesteś tu szefową, nie?
Jak często ktoś się tobą opiekuje?
WRZESIEŃ 2007
Jesteś piękna.
- Tylko tak mówisz. - Nie.
Nie widzisz tego, co ja.
Moja kariera zawsze będzie ważna,
ale sama nie wiem.
Nie chcę, żeby była całym moim życiem.
Podoba mi się, że rządzisz.
Zawsze byłaś pewna siebie?
Nie!
- O, nie. - Nie?
Mam kompleksy.
W liceum byłam przy kości.
Zanim body shaming stał się niemodny.
Byli bezlitośni.
Podoba mi się, jak wymawiasz moje imię.
Nie byłem z tych, co chcą dzieci,
czy żony, ale moja córka Natasha jest dla mnie wszystkim.
Nie myślałeś o tym...
by ożenić się z jej mamą?
Jej matka ma mnóstwo problemów.
A małżeństwo jest na całe życie.
Kocham wszystko w twoim ciele.
Jak długo już rozmawiamy?
- To... - Cholera, całą noc!
Za trzy godziny muszę być w ośrodku.
Powinniśmy się przespać.
Cieszę się, że przyszłaś, szefowo.
Ja też.
Dziękuję.
Poczułam się przy tobie bezpiecznie.
Właśnie to chcę ci zapewnić.
To co robimy?
PAŹDZIERNIK 2007
Może tylko mycie i strzyżenie.
Mycie i strzyżenie?
No dobra. Masz fajną fryzurę, ale to Atlanta.
Musisz pokazać, że możesz być taką kobietą, jakiej pragną.
Nie mogę.
- Shanelle. - Dobrze. Zrobię to.
Ale nie wrócę do tego.
Zgoda.
Zróbmy to.
Zapniesz mi sukienkę?
Jasne.
- Jak ręka? - W porządku. Lekarz mówi,
że będzie dobrze, tylko słabo,
że zaraz premiera gry.
Wiem, kochanie. Przykro mi.
W porządku.
O której jest wywiad?
Ekipa będzie o 10.00.
- Wywiad jest w południe. - Shanelle się stresuje?
Muszę zrobić wszystko, co w mojej mocy,
- żeby jej pomóc. - Dasz radę.
Spenser wspominał ci o przesłuchaniu do Hamiltona?
Do Hamiltona? Nie.
Ale fajnie.
Koliduje z koszykówką.
No i? Mały i tak nie będzie zawodowcem.
Całe lato trenował.
A do tego urósł 13 cm. Nie wiem...
Wszystko pójdzie na marne.
Na marne?
Cholera, to moje przypomnienie.
Muszę wychodzić.
Dziękuję za otwartość.
W pośpiechu, ale jednak.
Jak miło, że zauważyłeś.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
Dziękuję.
Halo? Tak, to ja.
Co zrobił Spenser?
- Witaj z powrotem. - Dzięki.
Dobrze wyglądasz.
Wypoczęty?
Są gorsze kryjówki od Jamajki.
Naprawdę dziękuję.
- Wiedziałem, że prasa się uczepi. - Tak.
Nie wspominając o prokuraturze.
Chciałem, żebyś zeznawał z czystą głową.
Dziękuję.
- Jest taka? - Co?
Twoja głowa. Myślisz jasno?
Tak, myślę.
Bo nie mogło tak być,
gdy wyjechałeś z Shanelle
i nie zdobyłeś moich 30 milionów, jak obiecałeś.
Muszę wiedzieć. To był tylko seks?
Czy schrzaniłeś sprawę i zakochałeś się?
Cipki są niesamowite.
Mam pieniądze, władzę.
Wiele osób się mnie boi.
Ale nigdy nie będę miał takiej mocy
jak cipka.
Chcę moją kasę.
Musimy być cierpliwi.
Poczekać do końca procesu.
Zastanawiam się, czy w ogóle miałeś zamiar mi zapłacić.
Nie znoszę mieć takich zmartwień.
Poważnie?
Daj spokój. Jasne, że chciałem ci...
Nie jestem Shanelle.
Nie mam cipki.
I gówno mnie obchodzisz.
Dobra.
Wszystkiego nie załatwię, ale coś ci dziś przyniosę.
Tak, mój przyjacielu,
brzmi czysty umysł.
Proces Shanelle Tucker odbędzie się jeszczew tymmiesiącu.
Wygląda na to, że obrona opiera się na nietypowych metodach.
Podobno Shanelle Tucker czeka na wywiad
w telewizji.
To raczej desperacki krok niż skuteczna strategia.
Co znalazłeś?
Pojechałem za Adrianem
do posiadłości jak Tony’ego Montany w South Pass.
Kamery są co dwa metry.
To więcej, niż potrzebuje zwykły szarak.
Czyj to dom? Do kogo pojechał?
Nie wiem, ale mój kontakt w urzędzie
szuka aktu własności.
Z jakiegoś powodu nie ma go w sieci.
To brzmi jak dobry trop.
- Informuj mnie. - Dobra, na razie.
Wysłałem ostatnie poprawki.
Nie mówić o wezwaniu policji?
Głupotą byłoby wspominać.
Zapowiedziałam to.
Masz zdjęcia urazów Shanelle
i wywiad na wyłączność z oskarżoną
w najgłośniejszej sprawie od czasu OJ-a.
To ci nie wystarczy?
Zgadzasz się na sytuacje korzystne dla obu stron,
o ile ty czerpiesz z nich najwięcej.
Dobra, mów o zgłoszeniu, ale jak coś pójdzie nie tak, przerywamy.
Co? Jacy my?
Jax Stewart, miło mi.
Tanya Scoggins, dziękuję za zaproszenie.
Domyślasz się, że Shanelle jest obserwowana.
Nie zrób nic, co zagrozi jej zdrowiu psychicznemu.
To wywiad, nie inkwizycja.
Obyśmy wszyscy byli zadowoleni.
Jest na 100 procent sprawdzona?
Na 110.
Jak Shanelle?
Ręce.
Ręce do góry.
Hej, Pocahontas.
Wielki dzień.
Tak między nami, zaplanowałaś to, nie?
Zabiłaś go z zimną krwią.
Wierz, w co chcesz.
Suka przebrana za pannę Cleo.
Nazywam się Tucker.
Jest z nami Shanelle Tucker.
Shanelle, dziękuję, że przyszłaś.
Wszyscy skupili się na twoim romansie z Adrianem,
ale mnie, jako czarną kobietę,
cieszył twój związek z JT.
Teraz Jamarion nie żyje, a tobie grozi dożywocie.
Mogę ci coś pokazać?
Pozwól nam zajrzeć do swojej głowy.
To było prawdziwe, czy od początku coś ukrywałaś?
Wiedziała, że Tanya pokaże jej okładkę?
Tak, przygotowaliśmy to.
Zawsze go kochałam.
Czyżby?
MARZEC 2010
Zostań chociaż tydzień.
Wiesz, że mam zdjęcia w poniedziałek.
Olej to.
Dobrze. A ty olej niedzielny mecz.
Przyjdź na recital siostrzenicy.
Płacą ci tyle co NFL?
- Serio, Jamarion? - Daj spokój.
Nie o to mi chodzi. Tylko...
Chcę wsparcia, jakie mają pozostali.
Chcę wracać do ciebie
- co noc. - Chcę tego.
Też tego chcę.
Ale to teraz niemożliwe.
Mimo to dajemy radę.
- Jak tylko możemy. - Ale to mi nie pasuje.
To próbuję ci powiedzieć, ale nie słuchasz.
Słucham.
Po prostu...
Próbujesz ze mną zerwać?
Przy tobie jestem lepszym człowiekiem.
- O to chodzi. - Mówisz,
że jak z tobą nie zamieszkam,
choć moja rodzina i praca są w LA,
nie będę już twoją dziewczyną?
Tak.
Nie. Ale...
Kurwa. Muszę to zrobić teraz.
Nie chcę, żebyś była moją dziewczyną.
Chcę, żebyś została moją żoną.
- Shanelle! - O Boże!
Wyjdziesz za mnie?
- Tak! - Tak?
Pomimo wszystkiego, co się wydarzyło,
do samego końca
kochałam go.
Przepraszam, Shanelle.
Niektórzy myślą, że po oświadczynach
szybko rzuciłaś pracę,
bo zostałaś żoną zawodnika NFL.
Mam gdzieś, co myślą inni.
Te zdjęcia są druzgocące i bezsprzecznie brutalne.
Widzę, jak na ciebie wpływają,
ale muszę zapytać,
dlaczego nie przekazałaś tych zdjęć władzom,
tylko ukryłaś je
- w skrytce bankowej? - Nie...
ukrywałam ich.
Przepraszam. Próbuję zrozumieć.
Gdyby mnie zabił, chciałam, by ludzie znali prawdę.
Wtedy by mi uwierzyli.
- Przerywamy? - Nie, w porządku.
Kiedy zaczęła się przemoc?
- Emocjonalna czy fizyczna? - Fizyczna.
W noc imprezy na koniec jego kariery.
STYCZEŃ 2017
Przydałaby mi się pomoc.
Wyniosę śmieci, jak skończysz.
Byłoby szybciej, gdybyś pomógł.
I tak nie masz jutro meczu.
Co powiedziałaś?
Mów, co masz do powiedzenia.
Dziś chodziło o mnie i moją emeryturę.
Wiedziałem, że znajdziesz coś,
- żeby się czepiać. - Nie.
Wiem, że to twój dzień.
Mówiłeś to setki razy.
Cztery razy wstawałam do naszej córki
w środku nocy.
Twoją córkę zawiozłam do babci.
Wszystko przygotowałam, zanim wstałeś w południe z łóżka
i marudziłeś, że nie ma bekonu.
Mówię tylko, że miło byłoby usłyszeć
„Dziękuję, Shanelle”.
Będę wdzięczny, Shanelle, jeśli przestaniesz pyskować,
a zaczniesz mnie szanować.
Obcy ludzie świętowali to,
co robiłem przez ostatnie 10 lat na boisku.
Kibicujesz mi, gdy co miesiąc spłacam hipotekę?
Robisz, co robisz, bo nie łapiesz piłki jak ja.
Rzucasz mi tą kasą w twarz,
choć dobrze wiesz, że nigdy mnie nie obchodziła.
Rzuciłaś pracę
i zaczęłaś zabawę, gdy wyjąłem pierścionek.
Więc się, kurwa, zamknij.
Nie mów tak do mnie!
Shanelle, zamknij ryj!
Cholera!
Do kogo piszesz?
Nie rób tego.
Czego?
Nie zadawać pytań?
Czego mam nie robić?
Dobra, proszę. Chcesz zobaczyć?
- Ty... - Ma 26 lat.
Wygląda, jak należy.
- Przestań. - Jasne, że przytyłaś
po dziecku. Już kiedyś byłaś gruba, co?
Nie. Chciałaś zobaczyć.
Puść mnie, Jamarion.
Nie jestem jedną z twoich groupies.
Właśnie, ty tylko wynosisz śmieci.
Nie.
Podnieś ten plecak.
Wyjaśnij to, Spence.
W końcu na mnie nakrzyczysz,
zamiast nucić Wu-Tang?
Musiałem się otrząsnąć po informacji,
że zawiesili cię za bójkę.
Chevy to gnębiciel.
Siedziałem sobie w szatni.
Wkurzył mnie. Powiedziałem, że się tak nie bawię.
Naskoczył na mnie, popchnął i zrobiłem to, co musiałem.
Zrobiłeś coś głupiego.
Mówiłem, żeby się odczepił, a on nie odpuszczał.
Przepraszam.
Taka jest prawda.
Słuchaj...
Następnym razem odejdź.
Dobrze.
To wszystko?
- Wszystko gra? - Na razie tak.
Ale gdy mama wróci, jesteś zdany na siebie.
Ale coś ci powiem.
Zrobiłeś to, co facet czasem musi.
- Rozumiesz? - Tak, rozumiem.
Dobra. Idź posprzątać pokój.
Może mama okaże ci litość.
Nie rozumiem, jak sobie z tym poradziłaś,
ale postanowiłaś zostać.
Nigdy nie byłaś z kimś dłużej, niż powinnaś?
- To było dobre. - Lepsze.
Przejdźmy do telefonu na policję z tamtego pamiętnego dnia.
Tego miało nie być.
Najwyżej to wytniemy.
Policja Los Angeles.
Mój mąż!
Mój mąż nie żyje.
Jak się pani nazywa?
- Shanelle. - Dlaczego
manipulujesz moją przyjaciółką?
Skoro tak sądzisz, to może jesteś
zbyt blisko klientki, by decydować.
Widzę krew!
Skąd ta krew? Upadł?
Jest tam pani?
Proszę, przyślijcie kogoś! Nie mogę już na niego patrzeć.
- Przerywam to. - Czekaj, nie jest źle.
Cięcie, przerwijcie nagranie.
- Co robisz? - Nie dotykaj jej.
Zabierzmy ją stąd.
- Przerywamy? - Tak.
Nie.
Wszedłeś z torbą, a wychodzisz z kwitem depozytowym?
Co robisz?
Lepiej się go pozbądź. To dowód.
Wyrzuć go.
No, Adrian. Bądź głupim kryminalistą, proszę.
Cholera!
Dobra. Mam cię.
BANK I FUNDUSZ POWIERNICZY
Dobra.
Tak jest. Bingo!
Nie musisz tam wracać.
Pytałaś, czy pamiętam dobre momenty.
Nie byłam pewna.
Teraz nie jestem pewna, czy one były dobre.
Chyba się uodporniłam.
Tanya ma rację. Powinnam była odejść.
Próbowałaś.
Nie twoja wina, że JT wrócił wcześniej.
Powinnam była odejść dawno temu.
Zanim zrobiło się tak źle.
Nie doszłoby do tego. Więc...
To moja wina.
Nikt nie musiał umierać.
Shanelle...
jesteś taka silna.
Kilka miesięcy miałam do czynienia z agresywnym facetem,
który chciał mnie zabić, a potrzebowałam leków
i nadal nie mogę spać w nocy.
To, co przeszłaś...
A Tanya...
się myli.
Jasne? Nie powinnyśmy musieć się bronić
przed niestabilnymi facetami.
To nie nasza odpowiedzialność.
Wciąż próbuję pozbyć się poczucia winy
i wstydu z powodu Damona.
Ale żyję z tym tak długo, że...
Może za długo czekałyśmy.
Nie zgadzam się.
Czy ciężko jest zapomnieć? Tak. Ale to możliwe.
Nie mogę z tym żyć.
Nie jest za późno,
bo to by znaczyło, że tu zostaniesz.
Nie musisz tam wracać, ale chcę, żebyś wiedziała,
że nie jest za późno.
Jeśli nie wróci, to stanie się częścią historii.
Jak nie wróci, nie masz historii.
Jeśli wyłączę kamery, nie umówisz
nowego wywiadu przed procesem.
Założymy się?
Kontynuujemy?
JT poświęcał swój czas i pieniądze na organizacje charytatywne.
Przez ostatnie 10 lat jego fundacja
wysłała ponad 200 licealistów do czarnych szkół.
Bill Cosby też to robił.
Porównujesz JT do Billa Cosby’ego?
Nie powinno nikogo dziwić, że ludzie zachowują się inaczej,
gdy nikt nie patrzy.
JT był mistrzem i nauczył mnie,
jak być jego małą uczennicą.
Gdy dołączyłem do ligi, nie spodziewałem się tego, co znalazłem.
Braterstwa,
mentorów,
rodziny.
Nie sądziłem, że liga zapewni mi lepsze życie
po zejściu z boiska.
A wszystko to dzięki człowiekowi, który ma dziś święto.
Jednemu z najhojniejszych
i najlepszych ludzi, jakich znam.
Jamarionowi Tuckerowi.
Dziękuję, że tu jesteście.
- Kocham cię, skarbie. - Ja ciebie też.
Zamknij drzwi.
Kiedy go zostawisz?
Niedługo.
Każdy ma tajemnice.
Niektóre bolą bardziej od innych.
Nie masz pojęcia, jak to boli, zanim zacznie działać ketorolak.
Nie odchodź.
Możesz zostać?
Potrzebuję cię, póki nie zasnę.
Przepraszam, że cię uderzyłem.
Wściekłem się, bo zniknęłaś na imprezie i...
Bałem się, że...
Że mnie zostawiłaś.
Nie zostawiłam.
Wciąż tu jestem.
Wiem i doceniam to.
Nikt nie pokocha cię tak jak ja.
Wiesz o tym, prawda?
Wyobraź sobie, że ktoś uderza twoją głową o ścianę
i błaga, żebyś złagodziła jego ból.
Nie wiem, kiedy straciłam nadzieję, że przestanie.
Nie wiem, kiedy przestałam...
poznawać samą siebie.
Nie wiem, dlaczego go pocieszałam.
Nie potrafię tego wyjaśnić.
Ale coś się zmieniło.
Prawda? Jesteś tu,
bo osiągnęłaś punkt krytyczny.
Wcześniej też się broniłaś?
Co?
Chcę zrozumieć różnicę między nocą,
którą opisałaś, a dniem, w którym zginął JT.
Dlaczego był inny?
O co się pokłóciliście?
- Nie rozumiem. - Chodziło o ciążę?
Jaką ciążę?
Nie wiedziałaś,
że JT miał romans z Toni Holly?
To czek od niego dla Toni,
którą chyba znasz, na aborcję.
To zrozumiały motyw.
- Toni? - Tak.
- Nie. - Więc co tego ranka
było inaczej, Shanelle?
Dość. To koniec.
Godzinami mnie wypytujesz.
Przeanalizowałaś każdy mój wybór, a potem chciałaś,
bym wyjaśniła, dlaczego JT był takim potworem.
Wszyscy chcą wiedzieć, dlaczego źli ludzie
krzywdzą swoje ofiary.
A jeśli od początku to planował?
A jeśli chodziło o władzę, kontrolę,
dominację i wykorzystywanie moich kompleksów?
A jeśli fryzjer nie był prezentem?
Może to był love bombing?
A jeśli powoli
i systematycznie pozbawiał mnie człowieczeństwa?
Może oświadczył się, żebym rzuciła pracę
i straciła niezależność?
Gdy o tym pomyślę,
przypominał mi o wszystkich kompleksach, z jakich się zwierzyłam.
W liceum byłam przy kości.
Zanim body shaming stał się niemodny.
Dziękuję.
Poczułam się przy tobie bezpiecznie.
Może nie miałam wyboru,
bo od początku chciał mnie go pozbawić.
Jestem pewna, że są powody, dla których JT taki był,
ale to już nie moje zadanie,
by się tym przejmować.
Nie będę...
brać za niego odpowiedzialności.
Jeśli to prezent za te wszystkie tortury...
to było warto.
Jestem winna tylko tego, że po raz pierwszy
wybrałam siebie, a nie jego.
Skończyłyśmy?
Przesadziłaś z tą ciążą.
Producent potwierdził to podczas wywiadu.
Chyba nie sądzisz, że wiedząc coś takiego,
mogłabym tego nie wykorzystać?
Załatwiłem ci ten wywiad, bo sądziłem,
że miałaś nauczkę.
Pomyliłem się.
Wiele się nauczyłam z rozmowy z Shanelle.
Nauczyłam się, że znosiłam tę znajomość dłużej,
niż powinnam.
- Nie porównuj mnie do JT. - Nie robię tego.
Gdy ludzie pokazują ci, kim są,
lepiej im wierzyć.
Corey już mnie zbeształ
za pytanie o ciążę. Daruj sobie.
To chociaż powiedz, skąd masz te informacje.
Popytałam.
Jax, miło było cię poznać.
Corey, mam nadzieję, że już się nie spotkamy.
Trzymaj się.
Od jak dawna ją posuwasz?
Serio?
Skopałem mu tyłek.
Moja mama oszaleje.
Ale tata nie miał spiny.
Musiałem tylko powiedzieć to tak,
żeby to uszanował.
Na serio.
Chevy więcej nie nazwie mnie gejem.
Rozłącz się.
- Podsłuchujesz? - Tak.
Skłamałeś o tym, co się stało?
- Podrywał cię, czy co? - Co? Nie.
Mówił, że wszyscy faceci na Broadwayu to geje.
A co cię to obchodzi?
Słuchaj...
Musisz wiedzieć, że możesz nam powiedzieć wszystko.
Zaakceptujemy to.
Wiem, tato.
Nie jestem gejem, ale...
Wnerwia mnie, że ludzie nie akceptują,
że mogę grać w kosza i grać w sztuce.
Jakbym coś udawał.
Nie oceniam ludzi po tym, co robią.
Czemu czepiają się mnie?
- To porąbane. - Od kiedy przejmujesz się,
co myślą inni?
Nie możesz tak reagować na słowa kolegi.
Tato...
Nie chodziło o jego słowa, a o twoje.
Od dawna chciałem grać w teatrze.
Kumple by nie zrozumieli.
Ale gdy wreszcie się odważyłem,
kto pierwszy mnie wyśmiał?
- Nie wyśmiałem cię. - Rajtuzy i peruki.
Zrezygnować z kosza dla sztuki mogłem tylko dla dziewczyny?
Chevy powiedział, co powiedział.
Nie jego wtedy słyszałem.
Nie powinienem go bić.
Nie powinienem się tym chwalić...
Ale nikt mnie nie słucha.
Słucham cię, jasne?
I przepraszam.
Nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało.
Możemy...
pogadać o tym później?
Tak.
Zrobiłem ci kanapkę, jakbyś był głodny.
Dr Lennon, to ja, Jax Stewart.
Nie. Nie dzwonię po lorazepam.
Liczyłam na coś na dłuższą metę.
Whisky bez lodu.
Praca czy dzieci?
Dziecko. Spenser.
- Zawiesili go. - Za co?
Jakiś dzieciak był homofobem.
A ten go uderzył.
Poważnie?
To nie w jego stylu.
Nie bił tamtego.
Bił mnie.
Dobra. Ile już wypiłeś?
Myślałem, że dobrze mi idzie.
Myślałem,
że skoro widziałem, co mój brat przeszedł w dzieciństwie,
nie będę miał uprzedzeń.
Ale wyśmiałem syna, bo woli teatr
niż koszykówkę.
Zrobiłem to samo, gdy ojciec dał popalić Terrance’owi
na boisku. Popłakał się, bo „musiał zmężnieć”.
To w nas siedzi, choć sądzimy,
że to pokonaliśmy.
Ale to, co teraz czujesz,
dowodzi, że jesteś lepszy
od ojca i poprzednich pokoleń,
które się starały, ale zostawiły nam traumy.
I co, że jestem lepszy, skoro standardy są niskie?
Spójrz na mnie.
Świat byłby lepszy i bezpieczniejszy,
gdyby więcej mężczyzn tak myślało.
Jak Shanelle?
Dobrze.
Poszło świetnie.
Więc...
zobaczymy, czy to coś zmieni.
Tak.
Ale słuchaj.
Znasz mamę Hattie, Toni?
Toni?
- Chyba tak. - Tak. Słuchaj,
podobno JT zrobił jej dziecko
i zapłacił za aborcję podpisanym czekiem.
Przynajmniej się tym zajęła.
Wcale nie.
Gadałam z matkami ze szkoły
i Toni ma brzuszek.
Cholera.
Porąbane.
Powiedziałam to samo.
Nie mogłam w to uwierzyć.
To Daniel.
Tak.
Można być tak głupim?
Zdziwiłabyś się.
Oto, z kim spotkał się Adrian. Musi dla niego pracować.
Wiemy, kto to jest?
Adrianie, poznaj mojego menadżera.
Powinniście się lepiej poznać.
- Evan Gerard. - Adrian Hunter.
- Miło mi. - Mnie również.
Słyszałem, że wiele nam pan pomógł.
Menadżer biznesowy JT?
Adrian wpłacił 10 milionów
na konto spółki Will Goose Avenue,
której nazwa widnieje
na akcie własności posiadłości Evana Gerarda.
Ten Evan ma haka na Adriana.
A co z JT?
Will Goose zarządza funduszem powierniczym, a powiernikiem jest Tucker.
Sportowcy handlują nieruchomościami przez fikcyjne korporacje.
Dwa dni przed śmiercią?
O czym myślisz?
Jeszcze nie wiem.
Podoba ci się to. Głęboko w środku. Wiem, że tak.
- Odchodzę, JT. - Tak. Zawsze tak mówisz.
- Cholera! - Cholera!
Mam dość.
- Mam dowody, że mi to robisz. - Knujesz coś?
Wrabiasz mnie? Jak odejdziesz, nie wracaj!
Wszystko tutaj należy do mnie! Zostaniesz z niczym!
Dobrze.
Odejdę z niczym.
Ale zabieram Natashę i Jordan,
bo wolę umrzeć,
- niż je tu zostawić! - O czym ty mówisz?
Cholera!
A jeśli Shanelle kogoś chroni?
Co ja narobiłam?
Jeśli doświadczasz
przemocy domowej,
sięgnij po pomoc.
Zajrzyj na stronę
nomoredirectory.org.