W poprzednich odcinkach…
Podobno mieszkacie u Holly.
- A mój pokój? - To jest twój pokój.
- Mam spać na kanapie? - Jest rozkładana.
Bez słodzika.
Witajcie w domu.
Musimy pogadać. Podejdziesz?
Rozgrywki zostały odroczone bezterminowo.
Odroczone?
Póki co. Szukam rozwiązania…
Muszę zerwać z Harper.
W sumie to chciałam pogadać.
Zrywasz ze mną.
Nie wiem, czy wiesz, że Ava i Louise spotykają się z Nickiem.
- Co? - Widzimy się wieczorem?
- Dobra. - Widzimy się po meczu.
O czym gadałaś z Nickiem?
- Co jest? - Ava i Louise
mają tego samego chłopaka.
Idź do diabła!
Chyba spudłowałeś.
Solidarność jajników.
- Wszystko w porządku? - Nie.
Co mam począć?
Dzień dobry.
Dobry.
Jak się spało?
Zasnąłem w ubraniach.
Wyspałem się.
- A ty? - Ja też.
- To dobrze. - Tak.
Może pojedźmy dzisiaj osobno.
Dobra myśl. Tak zróbmy.
- Właśnie. - Pojedziemy oddzielnie.
Potrzebuję kawy.
- Chcesz? - Nie, dzięki.
Gdzie są kubki?
W zmywarce są czyste.
Tak. Dobrze. Widzisz?
Posłuchaj, Holly.
Marvyn.
- Pogadamy o wczoraj? - Dobrze.
Jesteśmy dorośli, nie?
Poniosły nas emocje
i zrobiliśmy coś, czego normalnie byśmy nie zrobili.
- Właśnie. - Tak?
Tak.
Tak, pewnie. Ja nie…
Nie musimy tego roztrząsać.
Nie, nie powinniśmy. Masz rację.
Po prostu o tym zapomnijmy.
Właśnie.
Chcę tylko powiedzieć, że to ty zainicjowałaś to,
czego normalnie
byśmy nie zrobili.
- Dobra. - To ty mnie pocałowałaś.
Byłeś rozbity, Marvyn.
Doprawdy? Tak to sobie tłumaczysz? Pocałowałaś mnie, bo byłem rozbity?
- Tak. - Nie sądzę.
Pocałowałaś mnie, bo ci się podobam.
Nie. Było mi ciebie szkoda.
Szkoda? Mam za sobą wiele pocałunków.
- Czyżby? - Tak.
I to nie był pocałunek z litości. O nie.
A właśnie, że taki był.
Z litości?
Mój też taki był. Też był z litości.
Żeby nie było ci głupio, że go nie odwzajemniłem.
- Byłoby ci głupio. - Miło.
- Dzięki. - Do usług.
Więc chyba już nigdy nie musimy o tym rozmawiać.
- O czym? - Właśnie.
Dobrze.
Nie sądzisz, że ktoś…
- To widział? - Nie.
- Nie sądzę. - Dobrze.
Był mecz…
- I konfetti. - I chaos.
Nie sądzę, że ktoś nas widział.
A ty?
Nie.
Wieczór w Paryżu! BAL 12 MAJA
Wszyscy to widzieli. Są zakochani.
Robi mi wykład, a sam całuje się z Holly na boisku.
- Niesamowite. - Kibicuję im.
Trenerowi i Holly? Nie ma mowy.
Czy to dozwolone?
Prawdziwa miłość nie ma zasad.
Tak.
Idziemy na bal? Postawię ci LATTE
Kawa dla wszystkich albo spadaj.
I ma być na mleku owsianym, jeśli życie ci miłe.
To było super.
Ile osób cię zaprosiło na bal?
Nie za dużo. Jakieś 15.
Powinnam kogoś wybrać. Ale jaram się zainteresowaniem.
A ty?
Całkiem sporo, ale od nikogo fajnego.
Rozumiem.
Nie martw się. Na pewno niedługo ktoś cię zaprosi.
I to pewnie ktoś fajny.
Moja terapeutka nauczyła mnie,
„żebym ufała losowi”.
PoDrYbLuJeMy RaZeM Na BaL?
Kolejne zaproszenie.
Ufam swojemu losowi.
DRUŻYNA
Nie wiem, od czego zacząć.
Możesz zacząć od gratulacji wygranej…
Nie?
Przekroczyliście granicę
i pocałowaliście się na oczach wszystkich.
- Chciałam… - Jeszcze nie.
Romanse w pracy są zakazane, chyba że są zgłoszone do działu HR.
Ja jestem działem HR.
Teraz wasza kolej. Macie coś do powiedzenia?
Nie.
Uzgodniliśmy, że to nie miało miejsca.
Właśnie.
Wspaniale. Ale jako wasza szefowa nie mogę sobie pozwolić
na życie w krainie „to nie miało miejsca”.
Macie być ze mną szczerzy.
Jesteśmy.
To by się nie wydarzyło, gdyby nas nie poniosło. Prawda, Holly?
Prawda, Marvyn.
Boję się wam przypomnieć,
że zgłosiliście się do opieki podczas balu.
- Nie ma problemu. - Co?
Dziękuję. A teraz w ramach kary czekają was cztery godziny
prezentacji o molestowaniu seksualnym.
Zaczynamy?
Dobre jedzenie zawsze poprawia mi humor.
Czy to Destiny?
- O Boże. - O rany! Jakie to urocze!
Pójdziesz ze mną na bal?
- Niesamowite. - Słodkie.
- Napracował się. - Na pewno.
O rany!
Świetna robota.
Niesamowite.
Może twoje zaproszenie będzie nieco mniej ekscytujące.
Nie mogę się doczekać.
Hej, Dennis.
Chodziliśmy razem do pierwszej klasy.
Chcesz mnie zaprosić na bal?
Wybacz, ale idę ze swoją dziewczyną, Margaridą.
Jest z Brazylii.
Ufam mojemu losowi.
POTOCZYMY SIĘ NA BAL?
Powodzenia.
Chcę cię uspokoić.
Między mną a Marvynem nic nie ma.
Nic?
Nic.
Kawy?
- Ale… - Wiedziałam.
Nie. Nie wiedziałaś.
- Mark do mnie napisał. - Seksowny Mark?
- Nie nazywaj go tak. - Dobra.
Seksowny Mark chce pogadać?
Tak. Ale urządził mi piekło na ziemi podczas rozwodu.
Nie chcę z nim gadać.
Więc go zignorujesz. Dobry pomysł.
Łatwo ci mówić. Sama masz idealne małżeństwo.
Nic nie jest idealne. Wszystko wymaga pracy.
Wszystko w porządku?
Będzie.
Chcesz o tym pogadać?
Ale mam pogadać z Markiem?
Są gorsze rzeczy
niż zainteresowanie się kimś innym niż Korn.
Hej, mamo.
Cześć, skarbie. Usiądź.
Pomyślałam, że pójdziemy na zakupy.
DOMY NA WYNAJEM
Czemu oglądasz domy w Miami?
Wygrałyśmy twoje odwołanie w sprawie siatkówki.
Co to oznacza?
Że wracasz do gry.
Oczywiście musisz potrenować.
Korn zrobił z ciebie galaretę.
Zaczniemy od miesięcznego obozu treningowego na Florydzie.
Mamy lot o 5.00 w niedzielę.
W niedzielę rano? Nie ukończę roku szkolnego?
Po co, skoro odwołano rozgrywki w kosza?
Załatwimy ci nauczyciela.
A co z balem? Jest w sobotę.
Nie możemy polecieć później w niedzielę?
Zależy ci na balu? Od kiedy?
Cóż…
Od samego początku chciałaś, żebym znalazła rozwiązanie.
Tak, ale to było na początku roku szkolnego.
A ja je znalazłam.
Więc znowu możesz być gwiazdą. Powinnaś być mi wdzięczna.
Dzięki.
- To naprawdę dobrze pachnie. - Bo jestem dobrym kucharzem.
Niech ci będzie.
- Proszę. - Nie czekamy na Holly?
Nie, pracuje do późna.
Pracuje. Jasne.
O co chodzi?
Myślisz, że mnie unika?
Nie, dlaczego?
Bo ją pocałowałeś na oczach całej szkoły?
Po pierwsze, nie całej.
Po drugie, jesteśmy dorośli. Nie potrzebujemy gierek.
Jasne.
Ale Jackson chyba mnie unika.
Naprawdę? Szkoda.
Nie tryumfuj.
Przepraszam. Nie będę.
Powiedz, co się dzieje.
Nie zaprosił mnie na bal. A to zły znak.
Bal już niedługo.
Może szykuje fajne zaproszenie?
Albo ma mnie dość.
Jeśli tak, to jest idiotą.
Sprawdzę piekarnik.
Spojrzysz, ile czasu mam jeszcze gotować brukselkę?
Kim jest Drew Myers?
Drew Myers?
To członek regionalnej komisji koszykówki dziewcząt, a co?
Chce z tobą pomówić.
Zadzwoń. Mam dobre wieści.
- Hej, Holly. - Cześć.
Dzięki za spotkanie.
Nie ma problemu. Dobrze wyglądasz.
Ty też.
Dzięki.
Zamówiłem wino. Nie masz nic przeciwko?
Nie. Jest drogie.
Chcesz się podlizać?
Przejdźmy do rzeczy. O co chodzi?
- Chciałem cię zobaczyć. - I?
Masz kogoś?
Nie.
Czego chcesz?
Dać ci kolejną szansę.
Przemyśl to.
Nadal cię kocham.
Chcę, żebyś o tym wiedziała.
Czemu nikt mnie nie zaprasza? Przecież lubię bale.
Jestem zbyt przystępna?
Wszystko z tobą w porządku.
Mówi nieprzystępna laska ze stosem zaproszeń.
Mam pomysł, który rozwiąże nasze problemy.
Może ja, ty, Mysz i Ava pójdziemy razem?
Jako grupa? Super.
Właśnie.
Odciągniemy twoją uwagę od Harper.
A Ava nadal będzie dostawać prezenty.
- Okrucieństwo z zyskiem. - Przygotujemy się razem.
Wyjdę na twardzielkę, która nie potrzebuje faceta.
Louise, zaprosiłaś nas na bal.
Super.
Na pewno nie chcesz iść z którymś z adoratorów?
Na pewno.
Ava, co ty na to?
Fajny pomysł, ale nie idę na bal.
- Co? Czemu? - Co?
Dzień później wylatuję na obóz sportowy. Wracam do siatki.
W końcu będę wolna.
Co? Więc… odchodzisz z Westbrook?
Nie zostaniesz do końca roku?
- Nie chcesz zostać do końca? - Z nami?
Od początku planowałam, żeby wrócić do siatkówki.
Myślałyście, że lubię to żałosne życie?
Myślałam, że będzie ci nas brakować.
Dzięki za wsparcie.
Przywrócili sezon koszykówki.
Gadałem z komisją.
Zagra osiem szkół,
a turniej będzie w Westbrook.
To sprint do meczu transmitowanego w ESPN.
Będzie super.
Dziewczyny jeszcze nie wiedzą. To zmieni ich życie.
Brzmi cudownie.
Co jest?
Ava Navarro odchodzi ze szkoły. W poniedziałek.
- Co? - Wraca do siatkówki.
- Jej mama zadzwoniła rano. - To jakieś jaja?
Co mówiłam o przywiązywaniu się do dzieci?
Żebym to robił.
Ale nie mówiłam o wygadanej siatkarce.
Co się dzieje?
Sama zobacz.
CHCESZ PÓJŚĆ Z LAMUSEM NA BAL?
Jackson. O rany.
Więc? Nie każ nam czekać.
No pewnie, że tak.
- Tak? - Tak.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Już myślałam,
że może nie chcesz ze mną iść.
Co? Pewnie, że chcę.
Nie byłem pewien, czy tata ci pozwoli.
Ale Fergus kazał mi przestać się mazać i zaryzykować. Więc…
Tata wie, jak bardzo chcę iść na bal.
To żaden problem.
Super. Świetnie.
Jeśli odpuścił z zasadami,
to może wybierzesz się ze mną, moim bratem i kolegami
na afterparty w Hollywood?
No pewnie.
- Tak? - Tak.
Muszę go jakoś odprowadzić do domu.
Nawet jak na Avę była za chłodna.
Myślałam, że nas lubi. Chyba się myliłam.
To Avy.
Zostawia nas, więc nie przejmujmy się tym.
- Co robisz? - Chyba nie powinnam tego otwierać.
Jednak naprawdę nas lubiła.
O rany.
Wysyła nam sprzeczne sygnały.
Nie sądziłam, że zadzwonisz.
Nawet jeśli chcesz mi zabrać najlepszą obrończynię?
Sezon się skończył.
A jeśli nie?
To życzę powodzenia. Ja i Ava będziemy w South Beach.
To turniej z jednym zwycięzcą.
Potrzebuję jej. Zespół jej potrzebuje.
Oboje wiedzieliśmy, że to było tymczasowe.
Wiem. Posłuchaj, nie jestem dobry w rodzicielskie porady,
ale sądzę, że odbierasz jej
niesamowitą szansę.
Trzy wygrane i mamy mistrzostwo. Żaden debiutant tego nie dokonał.
Będziesz musiał to osiągnąć bez niej.
Do widzenia, trenerze.
Tato, Jackson mnie zaprosił.
To najlepsze zaproszenie w całym Westbrook.
Hurra!
Mam jedno pytanie.
Mogę po balu iść na afterparty do Louise?
Afterparty bez dorosłych w jej mieszkaniu? Mowy nie ma.
Daj spokój. Będą same dziewczyny. Wrócę o 1.00.
Obiecuję.
Proszę?
Wróć o północy.
Dzięki.
Mówię serio.
Nikt nigdy nie wyglądał tak dobrze jak my.
Wiecie, że mam rację.
- Tak. - Nie mogę się napatrzeć.
Nic nowego.
Jesteśmy za dobre dla Jacksona i Trevora?
Często o tym myślę.
Naprawdę nie odezwiemy się do Avy?
Na pewno chodzi o coś więcej.
Nie powie nam, jeśli nie chce.
Zaakceptujmy to.
Niby jak? Sama kiedyś zapytała,
jaki jest sens tej szkoły.
Właśnie bal nim jest.
Nie może tego przegapić.
Mówiła też, że nie chce żałosnego życia.
Nie mówiła poważnie. Widziałyście naszyjniki.
Fakt. Biżuteria nie kłamie.
Właśnie. Musimy coś wymyślić.
Ja i Emma idziemy do chłopaków,
ale macie nasze wsparcie.
Będziemy was wspierać z daleka z naszymi facetami.
Nie zazdrośćcie.
- Cios w serce. - Powodzenia!
- Na pewno chcesz to zrobić? - Tak.
Może łatwiej jej wyjechać w złości niż w smutku.
W tym roku nauczyłam się,
że życie nie polega na łatwych wyborach.
Właśnie tego oczekiwałam od szkolnego balu.
Rozwoju emocjonalnego.
Wiemy, że nie możesz pójść na bal. Mamy rozwiązanie.
Porywamy cię.
To szaleństwo.
Wiemy.
Dzięki za odwiedziny, ale muszę się pakować.
Bawcie się dobrze.
Bez ciebie nie możemy.
Dajcie spokój.
Mówimy poważnie. Wiemy, że czas w Westbrook
znaczył dla ciebie więcej, niż chcesz przyznać.
Nie pozwolimy ci wyjechać bez pożegnania.
Zanim wylecisz, mamy jedno pytanie.
PÓJDZIESZ Z NAMI NA BAL?
Zanim odpowiesz, weź pod uwagę, że kilka miesięcy temu
cieszyłabym się, gdyby pożarł cię rekin.
A teraz błagasz mnie o wspólny wypad na bal.
Dziewczyny.
Co ty na to? Okrzyk Syren?
No dobra.
Ale dajcie mi chwilę.
Jeśli mam to zrobić, chcę to zrobić jak należy.
Sypialnia Avy
Muszę znaleźć lepsze wdzianko na plażę w Miami.
Myślisz, że cętki są zbyt wyzywające?
Co się dzieje?
Zawsze robiłam, co mi kazałaś.
Chodziłam na poranne treningi, przestrzegałam dziwnych diet.
Poświęciłam wszystko, nawet nadzieję na normalne życie,
by zostać profesjonalistką.
Myślałam, że tego chcesz.
Chcę. Ale chcę więcej.
Chcę wieczoru z kumpelami.
Chcę iść na bal.
Naprawdę?
Nie sądziłam, że to ma dla ciebie znaczenie.
Bo nie wiedziałam, co mnie omija.
I to moja wina?
Nie…
Wiem, że poświęciłaś dla mnie wszystko.
Ale ten rok pokazał mi, że życie nie kończy się na siatkówce.
Cieszę się na powrót do gry.
Ale jeden wieczór jako normalna uczennica
również brzmi dobrze.
Wyglądasz pięknie.
Ja nie poszłam na swój bal.
Wiesz, że chcesz pójść ze mną.
Będzie tam trener Korn?
Trenerze, jak samopoczucie?
Nadal mógłbym cię pokonać, Korn.
Będziesz niedługo w okolicy Phoenix?
Mam wygłosić przemówienie na obozie?
Do tego potrzebuję prawdziwych trenerów.
Może wyskoczymy coś zjeść.
No pewnie. Kiedy?
Za tydzień?
Sezon mi się wydłużył. Ale jak dobiegnie końca,
od razu przylatuję. Dobra?
Świetnie. Daj znać, jak będziesz miał czas.
Pewnie. Dzięki za telefon.
Nie ma za co.
Dzięki.
Z kim rozmawiałeś?
Z trenerem.
Znasz ich tysiące, Marvyn.
Mam na myśli tego trenera, który jest dla mnie jak ojciec.
Dzięki niemu zostałem trenerem. To mój mentor. Świetny facet.
To urocze.
- Wezmę telefon. - Wybacz.
Naprawdę pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Ty również.
Nie wiem, czy to dobre słowo…
Mnie pasuje.
Tak.
- Czekacie na kogoś? - O Boże!
- Wsiadaj! - O rany…
Bałam się, że nie masz sukienki. Wyglądasz odlotowo!
Skoro byłam w niej na ESPYS, mogę w niej pójść na bal.
Będzie mi brakować tego nonszalanckiego chwalenia się.
Chcę nadać twojemu życiu klasy, Gruziński.
Dobra.
Mam coś dla was.
Dziękuję.
- Proszę. - Dzięki.
I dla ciebie.
Dziękuję.
- Ale urocze. - Śliczne.
Dziękuję.
Złoto, a nie platyna?
Żartuję. Jest przepiękny. Dzięki.
Naprawdę będę za wami tęsknić.
To jak, jedziemy?
- Tak. - Ruszajmy!
Wolę nie myśleć,
co te szpilki robią z moim parkietem.
O rany. Wyluzuj. Spójrz, jak tu ładnie.
Wszystko jest takie francuskie…
To Paryż. Najbardziej romantyczne miasto na świecie.
Trzymaj ręce na widoku. Do góry.
Już kiedyś to robiłam. To przegrana walka.
Ty.
Spójrz.
Wyglądacie przepięknie.
Tak dorośle. Idziemy do fotobudki.
Musimy zrobić zdjęcia. Założę beret!
Nigdy nie widziałam, żeby cię zatkało.
Uznam to za komplement.
Wyglądasz pięknie.
Dziękuję.
Pozwól na słówko.
Przyprowadziłeś do szkoły lamę.
To było durne.
Ale uszczęśliwiło moją córkę. Więc jesteś w porządku.
Ale nadal mam cię na oku.
Bawcie się dobrze.
Pozwolił na wypad do Hollywood i jest dla mnie miły?
Naprawdę wyluzował.
I jak? Może być?
- Podoba mi się. - Mnie też.
Czas spadać. Korki w LA są straszne.
Dobra.
- Tak? - Pewnie.
W porządku.
Nie sądziłam, że ze mną zatańczysz.
Myślałam, że mnie nie chcesz.
Ja…
Nadal cię chcę.
Carolyn.
Jesteś dla mnie wszystkim.
Przynajmniej nawiązała przyjaźnie, nie?
Jestem dla niej surowa.
Ale rozumiesz to, prawda? Jak ważne jest być najlepszym.
Tak, rozumiem.
Ale przekonuję się, że ich życie również jest ważne.
Może na to nie wygląda,
ale chcę dla Avy tego, co najlepsze.
Wiem. W pełni to rozumiem.
Będziemy za nią tęsknić.
Trenerze.
Naprawdę sądzisz,
że wygracie ten turniej?
Z Avą mamy taką szansę.
Nigdy nie widziałam jej tak szczęśliwej.
Zagra w turnieju.
Dobrze. To dobra decyzja.
Wiem, że możesz mnie spoliczkować, ale chcę pogadać.
Przemoc to nie rozwiązanie.
To dobrze.
Chcę coś powiedzieć.
Mów.
Nie miałem szansy się wytłumaczyć.
Najpierw poznałem Avę. Wydawała się fajna.
A potem poznałem ciebie i poczułem… więź.
Też ją czułam.
Właśnie.
Ale nie wiedziałem, jak zdobyć się na szczerość,
bo jestem idiotą.
Wiedz, że bardzo mi przykro.
Bardzo chcę, żebyś ze mną zatańczyła.
Więc…
zatańczysz?
To bal. Rób, co chcesz.
Mimo że on jest do bani.
Nie jesteś taki zły.
I oto twój pierwszy bal w Westbrook dobiegł końca.
- Dzięki Bogu. - Chyba się udał.
Tak, było fajnie.
Kto by pomyślał, że pilnowanie
bandy nastolatków będzie takie wyczerpujące?
Nabiegałeś się, więc zasłużyłeś na burgery.
No ja myślę.
Dziewczyny nie bez powodu wybierają sneakersy.
Bolą mnie stopy.
Dawaj.
Chcesz je wymasować?
Znam się na medycynie sportowej.
Umiem masować stopy.
No dobra.
- I jak? - Bardzo miło.
Dobrze wspominam mój bal.
Wiem, że to głupie.
Wcale nie. Opowiedz mi o nim.
To była jedna z lepszych nocy mojego życia.
Nie, nie dlatego.
Ja… Nic nie mówiłem.
Podobała mi się pewna sukienka,
ale wiedziałam, że mojego taty na nią nie stać.
Pracował na dwa etaty, żeby nas utrzymać.
Po kryjomu poszłam do pracy.
Całą wiosnę oszczędzałam,
żeby kupić tę sukienkę.
Ale w dniu balu bardzo się stresowałam.
- Czemu? - Przez tę sukienkę.
Nie chciałam zawstydzić taty, że noszę coś, na co go nie stać.
Ale nie był zawstydzony.
Był dumny.
Powiedział, że nigdy nie widział tak pięknej dziewczyny.
Popłakał się.
Nigdy nie widziałam, żeby płakał.
Lubię o tobie słuchać.
- Tak? - Tak.
I zgadzam się z twoim tatą. Jesteś najpiękniejsza.
Marvyn.
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Mój był mąż próbuje się ze mną zejść.
Wracasz do swojego byłego.
- Nie. Ale on tego chce. - Świetnie.
Poszliśmy na obiad.
Muszę lecieć.
Pozdrów ode mnie swojego byłego.
Wsiadaj.
Czekam na wyjaśnienia.
Starszy brat Jacksona zna bramkarza w tym klubie.
Oszukałam tatę i przyjechaliśmy tutaj.
Ale źle się tam czułam i chciałam wyjść.
A oni chcieli zostać.
Więc napisałam do ciebie.
Przepraszam. Wiem, że nawaliłam, ale chcę wracać do domu.
Tata mnie zabije.
Obie nas zabije.
Napisy: Małgorzata Banaszak