W poprzednich odcinkach…
Kto wam pozwolił grać na moim boisku?
- Pani Thomas. - Won!
To jej szkoła, nie?
REKRUTACJA TRENERA
Pozwalasz im używać mojego boiska i szukasz zastępstwa?
To nie twoje boisko, a moje.
- Cześć, ja… - Wiem, kim jesteś.
A ty kim jesteś?
Nie dziwię się, że nie wiesz.
Ofiara Gruzińskiego ogłasza upadłość
W końcu zrozumiałaś.
Ale nie musiałeś mnie ośmieszać.
Dopiero tu przyszli
i myślą, że mają przewagę.
- Co tu robisz? - Oto
nowa trenerka Belford Bloodhounds.
Niespodzianka.
OTWARCIE SEZONU
Słyszycie to?
II Dywizja jest bardziej ekscytująca, nie?
Panie i panowie, oto otwarcie sezonu!
Powstańcie dla Belford Bloodhounds!
A oto nowa trenerka drużyny. Brawa dla wschodzącej gwiazdy,
Holly Barrett.
Holly!
Śpiewają na jej cześć.
Tak bywa, gdy przejmujesz dobrą drużynę.
Nigdy nie było tu tylu osób.
Dziękuję.
Wielkie dzięki.
Bardzo wam dziękuję.
Jesteśmy podekscytowani.
Dziękuję fanom Belford.
Dziękuję fanom Westbrook.
Mam nadzieję, że zobaczymy się w tym tygodniu na meczu otwarcia sezonu.
Dziękuję.
Nawet ich maskotka jest lepsza.
Nasza ma dużo werwy.
Pełna zgoda.
Ma dużo… czegoś.
Dość tego. Podejdźcie.
Posłuchajcie. Belford to dobra drużyna, ale to nasze boisko.
Pokażmy im to. Okrzyk na trzy.
A oto one. Syreny…
Raz, dwa, trzy, Syreny!
…z Westbrook!
Co? Dokąd…
Dokąd oni idą?
Nie… Do boju, Syreny!
Nie przejmujcie się.
Prezentacja była długa i przyjechały foodtrucki.
Ale wstyd.
Ich maskotka siedzi na naszym logo.
Serio, psie?
DRUŻYNA
KOLEJNY SEZON, KOLEJNA WYGRANA
KOSZYKÓWKA Z BELFORD
Czy to normalne?
Nie.
O Boże.
Ładnie pachnie.
Jest pani pierwszą trenerką w historii Belford.
Najwyższy czas, prawda?
Ale muszę dorównać poprzednikom.
To najlepsza praca w regionie.
Jest pani gotowa na wyzwanie?
Tak. Nie przyjęłabym oferty,
gdybym nie wierzyła, że utrzymam dobrą passę zespołu.
Powodzenia.
Dziękuję.
Aż osiem foodtrucków.
Wiedzą, jak zadbać o chłopaków.
Czy to foodtruck z sushi?
- Gdzie? - Boże. Tak.
Mają uni? Jest pyszne.
Lepiej. Już ci jednego kupiłam.
Proszę.
Nigdy nie jadłam lepszego.
Jest też foodtruck z piankami.
Z drogi, śledzie, syrena jedzie.
Czy tylko ja sądzę, że to nietakt, aby dawać rybę komuś w stroju ryby?
No i? Nie słyszałaś, że sprzedają pianki?
Wiadomo.
Jak co roku grasz w playoffach,
traktują cię po królewsku.
Licealni książęta? Proszę cię.
Hej, chłopaki.
- Kto to? - Hej.
- Serio? - Żartujesz…
- Jesteśmy niewidzialne? - Nie wierzę.
Nie.
Nie wierzę.
Zamówienie specjalne.
Co się stało?
Zostałyśmy uczennicami drugiej kategorii.
Obowiązuje kolejka.
Udławcie się tymi tacosami!
Dobra, nie przesadzaj.
Dłużej nie wytrzymam.
Louise, czemu twój strój jest różowy?
Moja pralka się zepsuła.
Masz na myśli swoją praczkę?
Nie, pralkę w mieszkaniu.
Rodzice kupili ci lokum?
Nie do końca. Z powodu tej afery
pozwolili mi zamieszkać w mieszkaniu po babci.
- Samej? - Tak.
- Mieszkasz sama? - Tak. Jest fajnie.
Dlatego chowałaś corn dogi do torebki na lunchu?
Jednego. Mają długi termin ważności.
Różowy strój, corn dog w torebce.
Naprawdę nieźle ci się powodzi.
W sumie to prawda.
Wczoraj wróciłam do domu o 23.00.
A o której ty musisz wracać?
Przynajmniej lepiej jem.
Jesteś gotowa na mieszkanie w pojedynkę?
No pewnie.
Spokojnie. Naprawdę jest dobrze.
- Pewnie. - Idę po pianki.
Czy tylko mnie to martwi?
Nigdy nie musiała się o siebie troszczyć.
Nawet nie umie zrobić prania.
Jej garderoba jest zagrożona.
Może powinnyśmy jej pomóc?
- Jasne. - Tak.
- Mamy sprzątać jej lokum? Nie. - Zaczyna się.
Nie dziwi mnie to.
Następny!
Ominęła cię prezentacja Syren.
Przepraszam, udzielałam wywiadu.
- Wiesz, jak jest. - Nie, nie wiem.
Nie podoba mi się to.
- Serio? - Tak.
Musimy poczynić ustalenia.
- Ustalenia. - Mecz Syren
przesunięto na 16.30, więc ustalmy treningi.
Jak to? Nie zagramy o 16.30.
Drużyny dzielą boisko, a administracja postanowiła…
Administracja, czyli Sherilyn. Nie zagramy o 16.30.
Nie zrobimy tego. To nie fair.
Jak to nie fair? Nakablujesz na mnie?
Powiedziała, że gramy o 16.30.
- Marvyn. - Nie.
- Dzielimy się. - Byliśmy tu pierwsi,
- a ty wjechałaś cała na biało. - Wcale nie…
- Mam was rozdzielić? - Wjechałaś!
Nie zmienimy harmonogramu.
To oni są gośćmi.
Z powodu naszego żartu.
Właśnie.
Marvyn, nie ja o tym decyduję.
Ale teraz to też dom Belford. A mecze chłopaków o 19.00 się wyprzedają.
Jak to? Sprzedajemy bilety?
My? Nie. Ale Belford tak. Byli w telewizji…
- Są znani. - I?
Dzięki temu kupimy sprzęt.
Do lacrosse, tenisa i tak dalej.
Nie wspomnę o skargach od fanów,
jeśli nie zagrają o 19.30.
Lepiej, żeby Syreny zagrały wcześniej.
Chodzi o fanów. Nie myślisz o wygranej.
Mam prośbę. Wygraj jakiś mecz. To się liczy.
Wiesz, co lubię?
Kiedy ze złości się jąka i wychodzi mu
- żyła. - Prawda?
To się dzieje, kiedy mamy rację.
Dzięki.
Słyszałam wiwaty na twą cześć.
Naprawdę cię kochają.
Raczej kibicują zawodnikom.
Muszę zdobyć ich uznanie.
- Podaj! - Uważaj!
Dobrze. Chodźcie.
Niezły skrót, Louise.
Mecz otwierający sezon będzie o 16.30, nie o 19.00.
- Co? - O rany.
To wcześniej. Moi rodzice nie zdążą.
Nikt nie zdąży. To potwarz.
Wie pan, że byłyśmy pierwsze?
- Tak. - Wiem.
Przywieźli swój wymyślny sprzęt.
- Nie wierzę. - Serio?
Kobiety są dyskryminowane w sporcie.
Przecież gramy.
Tak, w żeńskiej szkole.
Ale zobacz, która drużyna jest teraz ważniejsza.
- Ta, która ma boisko. - Tak samo jest na turniejach.
Trenujemy tak jak chłopcy,
ale to oni mają najlepsze hotele, jedzenie, autokar.
Dobrze, że nie jesteś przez to zgorzkniała.
Dobra, skończcie.
Sherilyn uważa, że skoro więcej osób ogląda ich mecz,
powinni grać o lepszej porze.
Zmieńcie to,
jak wam nie pasuje.
Wrzućmy filmik promocyjny do sieci.
Tak.
Będzie viralem, jak wystąpi w nim Bieber.
Był pan znany. Czemu pan nic nie zrobi?
Sam nie wiem. Bo tak bardzo w was wierzę.
Jestem zbędny.
- Trenerze? - Tak?
Gdy spojrzy pan w lustro, stwierdzi pan, że dał pan z siebie wszystko?
Miarkuj się.
20 burpees. Wszystkie.
Już!
Dzięki, Ava.
Jesteś moją menadżerką od kryzysu.
Pomogłaś mi wcześniej.
Potrzebuję pomocy.
Jesteś uroczy.
II Dywizja dziewcząt w państwowej telewizji.
To nie kryzys, tylko marzenie. Już zmieniam kanał.
Transmitują mecze chłopców.
Czasami. Ludzie lubią je oglądać.
Tak, bo są w telewizji.
Nie wiesz, czy dojdziecie do mistrzostw.
Dojdziemy. I wygramy.
Mówisz tak co roku.
Dziewczyny ciężko pracują.
Grają w lepszego, czystszego kosza.
To nie fair, że nie są oglądane.
Niemożliwe. Trener „Jestem kobietą. Usłysz, jak ryczę”.
Podoba mi się to, Marvyn.
Telewizja dużo na mnie zarobiła.
- Niech mi pomogą. - Dobra.
Zadzwonię, ale nie licz na wiele.
Fajnie, nie?
Tak!
Tylko…
Przez pomoc niań i pokojówek
nie wykształciłaś pewnych umiejętności.
W lodówce masz żelki i lasagne. I tyle.
Sąsiad zrobił lasagne.
- Kochał babcię. - Tak powiedział?
Nie, ale myśli, że jestem nią.
Nie mam serca go poprawiać.
I robi dobrą lasagne.
Fajny ten twój dom spokojnej starości.
Zaczynijmy sprzątać.
Ohyda!
Zanim wylejesz zupę do kosza,
włóż do niego worek.
Co to?
O Boże. To moja rodzina. Narysowałam to, gdy miałam pięć lat.
Nie sądziłam, że nadal tu jest.
Nagranie gotowe.
Mieszkanie wygląda lepiej.
W porządku?
Co?
Tak.
Zmyjmy to.
To już nie jest moja rodzina.
Na pewno? Może go zostaw?
Nie.
Nie mogę.
Przypomina mi, że nic nigdy nie będzie tak samo.
Mieszkanie mi o tym przypomina.
Wiesz, co pomoże?
Nowy wystrój.
Odświeżmy mieszkanie po babci.
Byłoby super.
Wiecie, co jeszcze będzie super? Jak filmik trafi na social media.
Szykujcie się.
Syreny!
TAK!
Syreny: Wspieraj kobiety za 3 $!
Mamy siedem polubień.
Raczej nie stanie się viralem.
Nie.
Ja go polubiłam.
Ava, masz dużo obserwujących. Możesz go opublikować?
Nie. Po objerzeniu go nawet ja nie chcę przyjść na nasz mecz.
Dość tego. Skupcie się.
To otwarcie sezonu.
Nowa podróż.
Podróż do mistrzostw II Dywizji.
Wooden powiedział: „Bądźcie najlepsze, gdy tego potrzeba”. Czyli teraz.
To nie czas na gwiazdorzenie.
Róbcie swoje i grajcie ostro.
- Jasne? - Tak.
Pokażmy, na co nas stać. Na mój znak. Raz, dwa, trzy, Syreny!
GOSPODARZE 52 – GOŚCIE 32
Mamy dużą przewagę! Okażcie entuzjazm.
Po co? Nikt nie patrzy.
Dałam ciała z filmikiem.
Tak.
To żart, panie sędzio? To nie był faul.
- Gramy w kosza. - Dobra, Destiny!
- Opanuj swoją zawodniczę. - Destiny!
- Spadaj stąd. - Usiądź. Uspokój się.
To był oczywisty faul. Nawet niesportowy.
Pełna zgoda. To był faul.
Co prawda zignorował pan 20 innych fauli,
- ale nie szkodzi. - Proszę usiąść.
Czy z każdą złą decyzją, wypada panu jeden włos?
- Co? - Faul zespołu.
Faul techniczny? Niesamowite. Będziesz o tym opowiadał.
Opowiesz wszystkim nędznym sędziom.
Pogroziłeś Kornowi. Potrójnemu mistrzowi.
- Raczej trenerowi w liceum. - Ach tak?
- Co robisz? - Powtórz to.
To będzie nasz viral.
- Prowadzicie! - No i?
- Wyrzuć mnie! - Tak zrobię!
Wróóóóócił!
- Chcesz zatańczyć? - Wyrzucę cię…
Mamy viral.
Trener Korn tańczy z zebrą. Coraz bardziej mi się podoba.
Skąd wiedziałaś, że zadziała?
Rok temu podczas Turnieju Asów
pokazywali mnie w telewizji tylko, jak się wkurzałam.
Przecież ciągle się wkurzałaś na swoją parę.
Bo była do bani.
Internet uwielbia wściekłość.
Korn dał czadu.
Już mamy ponad 10 000 polubień.
Żadnego nie dałam ja.
To poniżej naszego poziomu.
Korn zabiłby wszystkie osoby, które maczały…
Ava, to twoim zdaniem dobry pomysł?
Nie wiem, co robisz w siatkówce plażowej,
- ale tu… - Sprzedaż wzrosła trzykrotnie.
To on! Trenerze, super! Ten sędzia to przygłup.
Trener Korn!
Trenerze, teraz wiwatują panu, a nie Holly.
Trener Korn!
Nie ma za co.
Trener Korn!
Najlepsza obrona w kraju. Szybcy i wysportowani.
I agresywni. Wykorzystałem to.
Nieźle, trenerze.
Sztos.
Dobra!
Panowie, ustawcie się na linii!
- Trenerze Korn? - Tak?
Panu już podziękujemy.
- Dajcie czadu. - Tak.
Musi nam pan pokazać ten stary trik.
- Pewnie. - Jasne.
Super. Świetnie.
Na linię!
Dobra!
Biegacie, aż wrócę.
I nie ociągać się!
Wolałabym, żebyś nie podważał moich metod
swoimi pogadankami o koszu.
Chcieli mnie posłuchać, więc opowiedziałem.
Pewnie filmik im się spodobał.
Tak. Jak każdemu. Był popularny.
Chyba powinniśmy z powrotem zamienić godziny meczów.
Wy zagracie o 16.30, a my o 19.00.
To nagranie ci się podoba?
Mówiłeś, że wygrana sprzedaje bilety.
Awantury to droga na skróty?
Tak robi trener.
Nie tak powinieneś promować Westbrook.
- W głębi serca dobrze o tym wiesz. - Tak?
Myślałam, że zmądrzałeś.
Zajmij się sobą, dobrze?
- To sprawka Avy, a nie moja! - Jeszcze lepiej.
- Dobrze, że to zrobiła! - Co?
Drużyny dziewczyn są pomijane. Zasługują na uwagę.
I komu to mówisz?
- Masz czelność wyjaśniać mi feminizm? - Nie.
Mówię tylko,
że kobiety mają ciężko w sporcie.
Zrobiłem to dla nich.
Pewnie. To nie ma z tobą nic wspólnego.
Nie ma.
Dobrze, awanturuj się
w imię praw kobiet,
a ja zajmę się trenowaniem drużyny.
Dostałaś kluczyki do ferrari.
Po prostu go nie rozbij.
Jak to działa?
Idę na boisko. Dokończę trening.
- Mam jedną prośbę. - Jaką?
Nie przechodź przez salę, wychodząc.
Mieliście biegać!
Na linię. Już.
Szybciej!
Gotowa?
Nie musicie tego robić.
Okrzyk na trzy?
Nie jestem w drużynie. Idę po smoothies.
Chodź tu.
- Raz, dwa, trzy! - Syreny!
Pogorszyłyśmy sprawę?
Co z podłogami?
W telewizji pod dywanami są drewniane podłogi.
Bo to telewizja.
Ciągle kłamią.
Mysz niedługo wróci z miarką.
To raczej nie pomoże.
Co mam zrobić?
Nie mam kasy na naprawę.
Wszystko jest do bani.
Nie mam rodziny. Nie mam domu.
Nie jestem na to gotowa.
Tak mi przykro.
Kochamy cię.
Słyszycie…
wodospad?
Chyba nie powinna przeciekać.
Praca w weekend?
Wybrałam dobrą trenerkę.
Nie rozpędzaj się. Jeszcze nie wygraliśmy.
- Ale wygracie. - No nie wiem.
Chłopcy widzą, że jestem niepewna.
A jak tobie mija inwazja?
Wspaniale.
Dostałam 400 neandertalczyków, którzy nie używają dezodorantu.
Pracuję za dwie dyrektorki, cztery stewardesy
i sześć strażniczek więziennych.
Więc nie powinno cię dziwić, że nie mam siły
na rozterki trenerki drużyny koszykówki.
Rozumiem.
Przyjaźnimy się.
Ale chciałaś tę pracę.
Pomogłam ci ją dostać.
Wiem.
Więc rób swoje.
Dobrze.
Dwie dyrektorki, cztery stewardesy i sześć strażniczek więziennych
nie dorównuje jednej Sherilyn Thomas.
Omówimy to w poniedziałkowy wieczór
w moim gabinecie, pijąc margarity, które przyniesiesz.
Tak jest.
Miłego weekendu.
Wzajemnie.
Hej, trenerze.
Nick Russo ćwiczy w sobotę, gdy nikt nie patrzy.
Pan też przyszedł.
Chcę pogadać z roślinami.
Pracuję nad taktyką.
Tak robią przywódcy. Super.
Dzięki. To wiele znaczy z ust prawdziwego trenera.
Prawdziwego trenera?
Tak.
Co masz na myśli?
- No wie pan, po prostu… - Nie wiem.
Wolno pojmuję. Wyjaśnij mi to.
Po prostu dobrze pogadać z facetem.
Wie pan?
Część drużyny chciałaby, aby pan nas trenował.
Jako kapitan nie pozwalasz na takie gadki?
Powiedziałeś, by wspierali trenerkę Barrett?
Przesuń się.
Pewnie chcesz zagrać w NBA.
- Tak? - Tak.
Wiesz, że w NBA kobiety trenują mężczyzn?
I to dobre.
- Wiesz? - Tak.
- Znasz Becky Hammon? - Tak.
Przez długi czas trenowała zespół ligowy.
To moja koleżanka. Zadzwońmy do niej.
Jesteś wygadany. Powiedz jej, co myślisz o kobietach trenujących mężczyzn.
Co?
Nie chcesz?
- Nie. - Rozłączyć?
- Tak. - Na pewno?
Fajnie się z nią gada. Jest twarda.
Niech się pan rozłączy.
- Na pewno? - Tak.
Tacy jak my mają łatwo.
Trenerka Barrett musi ciężej pracować. Być twardsza.
Jest świetną trenerką.
Słuchaj się jej.
Tak jest.
Przepraszam, że zadzwoniłyśmy.
Nie szkodzi.
Umiesz wszystko, Holly.
Chciałyśmy zmienić wystrój dla Louise.
- Wszystko zniszczyłyśmy. - Nie jest tak źle.
Potrzeba trochę farby i niefachowej siły roboczej.
Chyba wiem, gdzie ją znajdę.
Mamy pomalować apartament?
To tylko mieszkanie.
Zmusza nas pani?
Nie ma presji.
Takiej, jaką czujesz, gdy na meczu jest twoja dziewczyna,
a ty chcesz wykonać każdy rzut, mimo że nie masz jak.
Może niech odpuści kilka meczów?
Śmiejesz się, Ethan?
A mnie bawią twoje rzuty wolne.
Masz piątkę z fizyki, nie?
Więc wiesz, jak kąt ma się do prędkości.
A na boisku o tym zapominasz.
Musisz zgiąć łokieć.
Naprawimy to.
Dobra.
Do zobaczenia rano.
Voilà!
O mój…
Jest pięknie.
To jeszcze nie koniec.
Co to?
Przypomnienie, że zawsze będziemy rodziną.
Ja to narysowałam.
Jest we mnie mała dziewczynka.
W tobie?
Jesteście super.
Prawie wybaczyłam wam, że zaprosiłyście Avę.
Wybacz. Nie ta grupa na komunikatorze.
Tak.
Może ją dorysujemy?
- Holly. - Tak?
Dziękuję.
Nie ma za co.
To ogromny krok. Wiem, że masz 18 lat,
ale zawsze możesz na mnie liczyć.
Dzięki.
Nie ma za co.
Chyba pani nie doceniliśmy.
Doprawdy?
To nie koniec niespodzianek.
Dobra robota.
Pizza przyszła!
- Kto chce pizzę? - Tak!
Holly, mam…
- Hej, tato. - Cześć.
Daj.
Rodzice pozwolili Louise zamieszkać samej?
Fajnie, nie?
Nie. Nawet o tym nie myśl.
Kto ma ochotę na pizzę?
Dzięki.
Dzięki za pomoc.
Inaczej trenerka Barrett kazałaby nam biegać, aż odpadną nam nogi…
Kiepsko zaczęliśmy.
Bo zbankrutowaliście przez mego ojca?
Nie myślałem, że też wszystko straciłaś. Nie zasłużyłaś na to.
Poza tym…
chciałem ci coś powiedzieć…
Zjadłem ostatni kawałek lasagne z lodówki.
Była pyszna, nie?
I to bardzo.
Właśnie o tym mówiłyśmy.
Chwila. Gdzie nagranie?
To głupie. Kazał mi je usunąć.
Tak, Ava, bo to nie jesteśmy my.
A kim jesteśmy?
Wiem, że macie żal, ale nasza drużyna to nie żart.
Gdy przyjdą nas oglądać, nie zobaczą, jak krzyczę na sędziego.
Źle zrobiłem. Moja wina.
Więc gramy dla rodziców i maskotki?
Spójrzcie na siebie.
Przyjrzyjcie się.
Spójrzcie sobie w oczy.
Dla tych osób gracie. Na te osoby liczycie.
Poczucie własnej wartości nie zależy od liczby fanów
ani polubień.
Fani chcą drużyny, która ma w nosie, kto ją ogląda.
Chcą zgranej drużyny, która zostawia serce na boisku.
To właśnie my. Zgoda?
Tak?
Dobranoc, Louise.
Dobranoc.
- Dobranoc. - Pa.
Dobranoc, Holly.
Bawcie się dobrze, ale nie za dobrze.
Holly!
- Odprowadzę cię. - Nie.
Nie słyszę sprzeciwu.
Zwolnij. Chciałem przeprosić.
Przesadziłem z tym tekstem
o ferrari.
Chciałem…
Umniejszyłem twojej pracy, a powinienem był cię dopingować.
Dasz radę.
- Jestem dumny. - Dzięki.
Tyle poświęciłaś, żeby się tutaj znaleźć…
Nie masz rodziny, męża ani dzieci.
- To poświęcenie. - Coś ty powiedział?
To komplement.
Chciałem powiedzieć…
Musiałaś pracować dwa razy ciężej od mężczyzn.
Powiedziałem to Nickowi.
Gadałeś z nim o mnie?
Tak.
Mówiłam, że w ten sposób podważasz mój autorytet.
Nie… Chciałem pomóc.
Pomożesz, nie pomagając.
Chciałem mu wyjaśnić, że jesteśmy sobie równi.
Jeśli musisz się za mną wstawiać,
to znaczy, że masz przewagę.
I większy wpływ, więc nie ma mowy o równości.
To powiem mu, że jesteś okropna.
Tego chcesz?
Nie przyjęłaś przeprosin.
- Marvyn! Skończ. - Co mam zrobić?
- Bądź cicho. - To co mam zrobić?
Przestać mówić!
Nie jest łatwo…
być trenerką i dzielić salę gimnastyczną z legendarnym Kornem.
Co ty nie powiesz.
Boisz się, nie?
Tak.
I to jak.
- A ty? - Nie.
Tak. Nikt nie chce nas oglądać. Dwie najlepsze zawodniczki się nienawidzą.
Próbuję to ogarnąć bez najlepszej asystentki, jaką kiedykolwiek miałem.
Nadal jesteś na mnie zła…
- Nadal jesteś zła? - Marvyn.
Muszę wiedzieć.
- Wsiądę do auta. - Co?
Pojadę do domu.
Wejdę do pustego domu i otworzę wino.
I będę cieszyć się ciszą.
- Mam jechać z tobą? - Nie.
Dobranoc, Marvyn.
Dobranoc, Holly.
Dzięki za wstawienie się za mnie.
Widziałam, że gadałaś z Nickiem.
To nic takiego.
A czy ja coś mówię?
Po prostu pytam, czy się hajtacie.
Chyba potwierdziliśmy, że mnie nienawidzi…
Nie tak to wyglądało.
Podoba ci się. Zaproś go na randkę.
Chyba się zapędziłaś.
Powiedz, że tego nie chcesz, to się zamknę.
Chcę do niego napisać.
Sama nie wiem. Powinnam?
No pewnie.
- Co mam napisać? - Nie wiem.
Zaproś go na plażę.
To bez znaczenia.
Po prostu… Tak.
- To głupie. - Nie.
- Dobra. - Dasz radę.
Nie sądziłem, że tak spędzę wieczór.
A ja tak.
WIADOMOŚĆ Louise Gruziński
Napisy: Małgorzata Banaszak