พรุ่งนี้ค่อยกลับมาทําต่อ
โอ้พระเจ้า
ฝูง
เชือดพวกมัน
น่าจะซ่อมเสร็จก่อน...
โจรปล้นสะดม วิ่งเร็ว
ไม่ หยุดนะ
จัดการเขา
ทําได้ดี ไอ้หนู
เจ้าทําให้ฝูงภูมิใจ
หยิบของที่เจ้าอยากได้ไป
และสอนพวกมันให้หวาดกลัวนามของ กร็อก สตรองจอว์
ตํานานยอดนักรบ
ไม่มียาม ไม่มีการเคลื่อนไหว
เจ้าแน่ใจนะว่าที่นี่คือ ที่ที่เจ้าเห็นในนิมิตนั่น
ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ข้าเคยเล่นดนตรี หลายสิบรอบแล้วในเวสตรูน
พวกน่ารําคาญกระเป๋าหนัก แต่พวกนั้นชอบฟังเพลงคลาสสิก
ข้ามักเล่นเพลงปิดครั้งใหญ่ด้วย "ตอนที่ชายหัวล้าน..."
- สแกนแลน สติ - ใช่
ดาบผู้สลักตํานานให้ข้าได้เห็น เมืองที่ถูกครองโดยพวกครึ่งยักษ์แบบกร็อก
แบบว่า กร็อกร่างธรรมดาน่ะ
และมีชายร่างโตคนหนึ่งสวมถุงมือหิน ที่ดูเหมือนเรืองแสงได้
ชิ้นส่วน
ดูเหมือนคนพวกนั้นจะไปหมดแล้ว
เราควรกลับไปหาวิลแฮนด์ ก่อนที่เขาจะสงสัยว่าพวกเราหายไปไหน
เฮ้ คนพวกนี้ต้องการให้เราช่วยนะ
ขอร้อง ปล่อยข้าไปเถอะ
ข้าสาบาน ข้าให้หมดทุกอย่างแล้ว ไม่มีอะไรเหลือจริงๆ
เจ้าเพื่อนตัวเล็กของข้า ถ้าเจ้าไม่มีอะไรจะให้แล้วจริงๆ
แปลว่าเจ้ามันไร้ค่าใช่ไหมล่ะ
ใช่ๆ ข้ามันไร้ค่า
งั้นก็ไปให้พ้นลูกตาข้าซะ
หวังว่าแกจะมีโชคนะ
ขอบคุณๆ
ค้อน กระดาษ กรรไกร
- อย่า - ว่าไงนะ
มันมีแค่สองคน เราจัดการได้ง่ายๆ เลย
ไม่หรอกถ้าพวกนั้นอยู่กับฝูง ไม่ง่ายแน่ๆ
โยนได้สวย
เดาว่าหมอนี่คงไม่มีโชค
เคฟแด็กอยู่ในนั้น
- ใครคือเคฟแด็กนะ - ผู้นําของพวกนั้น
ลุงของข้า
ข้ากับเคฟแด็ก พวกเรามีเลือดชั่วอยู่ในตัว
และเขาก็มีชิ้นส่วนจริงๆ
ใช่ แต่ตอนนั้นข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไรนี่นา
เขาเอาแต่เรียกมันว่า สนับมือไททันหินของเขา
เขาสวมมันตลอดเวลา
และมันทําให้เขาแข็งแกร่งโคตรเลย
ฝูงที่เราพูดถึงอยู่นี่มีสมาชิกทั้งหมดกี่คน
ข้าไม่รู้ ไม่มีใครเคยนับจริงๆ จังๆ
ข้าเคยได้ยินบางคนพูดว่า "หลายร้อย"
- นั่นเยอะมากไหม - โอเค
ถ้าเราอยากได้สิ่งนั้น เราต้องสู้กับกร็อกขนาดปกติเป็นฝูง
จากนั้นก็ถอดมันออก จากแขนของกร็อกตัวยักษ์
- เราน่าจะเข้าไปสอดแนมดู - ไม่ได้
หมายถึง ข้าไม่แน่ใจว่าอยากให้ทั้งฝูง เห็นข้าตอนเป็นแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
เราน่าจะรอเพื่อนๆ ของเราก่อน
ใช่ เราจะทําไงกับเจ้าดี
ไม่เอาน่า เจ้ายังถือขวานไหวใช่ไหม
ไม่แน่ใจว่าจะไหวนะ
โอเค แล้วเจ้าล่ะ สแกนแลน
เจ้าเอาตัวรอดเก่งถ้าเจ้าอยากทํานี่ เจ้าน่าจะนําเรานะ
ที่จริงนะ ไพค์
เจ้าจะประทับใจไหมถ้าข้าฉายเดี่ยว
แทรกซึมเข้าเวสตรูนและฉกชิ้นส่วนมาน่ะ
นั่นจะเป็นสิ่งที่กล้าหาญที่สุด เท่าที่ข้าเคยเห็นเจ้าทํามาเลย
งั้นก็จัดไป
ถ้าสแกนแลนนักปฏิวัติไม่กลับมา ภายในหนึ่งชั่วโมง
สัญญาสิว่าเจ้าจะพยายามมีรักใหม่อีกครั้ง
ข้าจะทําให้ดีที่สุด
ไม่เคยรู้เลยว่าฝูงเก่าของเจ้า จะทําเจ้าประหม่าขนาดนี้
ไม่ได้ประหม่า
ข้าละอายใจ
ก่อนที่เจ้าจะรับข้าไปเข้ากลุ่ม ชีวิตของข้า...
วิลแฮนด์รู้ดีว่าจะไม่ถามเกี่ยวกับเรื่องนั้น
เจ้าไม่ต้องบอกข้าก็ได้ถ้าเจ้าไม่อยาก
แต่มันอาจทําให้เจ้ารู้สึกดีขึ้นก็ได้
ตอนที่ข้าอยู่กับฝูง ข้าทําหลายอย่าง
หลายอย่างที่เลวทรามจริงๆ
มาสิ
ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะชอบข้านักหรอก
ความรุนแรงคือทุกอย่างสําหรับเรา
ข้าชิงทุกอย่างที่ข้าอยากได้ โดยไม่คิดอะไรด้วยซ้ํา
ไม่มีอะไรและไม่มีใครหยุดยั้งข้าได้
จนกระทั่งวันที่ข้าพบเขา
ไม่นะ อยากได้อะไรก็เอาไปเลย
ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย
ข้ามีครอบครัว
คุณปู่วิลแฮนด์เหรอ
มังกรนั่นเล่นที่นี่ซะพินาศเลย
ไม่มีวี่แววของอัมบราซิล
ไม่ค่อยเหลือสมบัติแล้ว
ต่อไปจะเป็นหัวพวกเรา ถ้าเราไม่หามาเพิ่มให้พวกนั้น
ข้าไม่ได้เข้าร่วมฝูงเพื่อรับคําสั่ง จากพวกมังกรเวรนั่นหรอกนะ
เจ้าว่าไง แซนรอร์
ข้าว่าต้องมีสักคนยืนหยัดสู้กับพ่อของข้า
และชิงฝูงนี้กลับมา
ก็แค่หนู
- ใคร... - เจ้าเป็นหนึ่งในพวกนั้นเหรอ
ข้าตัวเตี้ยไปเมตรกว่า ที่จะเป็น "พวกนั้น" นะ
- พวกเจ้าเป็นใคร - ก็แค่พวกโชคร้าย
ชาวนา เจ้าของร้าน
ตอนที่มังกรโจมตี
พวกเราหลบซ่อนและรอให้มันไป
โดยที่ไม่รู้เลย หลังจากที่มันบินไปแล้ว
ไอ้พวกโจรปล้นสะดมเวรนั่นก็โผล่มา
- บ้าจริง นานแค่ไหนกัน - สัปดาห์นึง ไม่ก็อาจจะสอง
เราเอาแต่เฝ้ารอจังหวะ เพื่อหลบหนี แต่...
เจ้ามาอยู่ในนรกแห่งนี้ได้ยังไงกัน
ข้าเป็นพวกนักผจญภัยน่ะ ผู้นํากบฏ นักดนตรี
บางคนอาจบอกว่าเป็นนักปรัชญา นามว่าสแกนแลน
สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์น่ะเหรอ
ข้าคงจะฆ่าเขาไปแล้ว
แต่ตอนที่ทวดของทวดของทวดของทวด...
แค่สองทวดพอ
ทวดของเจ้ามองมาที่ข้า
ไม่รู้สิ
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
เรามีอะไรเนี่ย กร็อก
เจอสัตว์เลี้ยงแล้วรึไง
แซนรอร์ เดี๋ยว เขาไม่ใช่นักสู้
ก็แค่คนแก่คนนึง
เฮ้ๆ
อย่าให้พ่อข้าจับได้เชียวว่า เจ้าใจอ่อนกับแมลงพวกนี้
เขาชอบฆ่าพวกคนแก่ๆ
เขาบอกว่าเขาช่วยพวกมันให้พ้นทุกข์
อะไรวะ...
โทษทีนะ ลูกพี่ลูกน้องข้า
นี่ มาเถอะ
ก่อนที่พวกนั้นจะเห็น
ขอบใจนะ พ่อตัวโต
หวังว่าสักวันข้าจะตอบแทน ความใจดีของเจ้าได้
สตรองจอว์
เจ้ายอมทรยศลูกชายข้า ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าเพื่อไอ้ตัวนั้นเหรอ
เอาหัวโนมนั่นมาให้ข้า ไม่งั้นข้าจะเอาหัวเจ้าแทน
ไม่
วิ่ง
คนทรยศ
เจ้าทั้งคู่ทําให้เราอับอาย กับความอ่อนแอของเจ้า
ข้าควรจะรู้ว่าเจ้าไม่แข็งแกร่งพอ ที่จะบุกปล้นกับพวกเรา
เจ้ามันขี้ขลาด เช่นเดียวกับพ่อของเจ้า
ความเย่อหยิ่ง
เจ้าไม่มีวันเป็นนักรบได้แม้ครึ่งของข้า
กร็อก สตรองจอว์ เจ้าถูกขับออกจากฝูงแห่งพายุ
ปล่อยให้พวกนกแร้งมากินซากเขา
วันนั้นข้าควรตายไปแล้ว
เร็วเข้า พยายามรักษาเขา
เทพเอเวอร์ไลต์ ได้โปรด
ขอบคุณที่ช่วยปู่ของข้าไว้
สิ่งที่เจ้าทําช่างกล้าหาญมาก
ใช่ "กล้าหาญ"
ข้าเองแหละ
มาเถอะ พ่อตัวใหญ่
ไปหาที่อุ่นๆ ให้เจ้ากัน
ตลอดหลายปีมานี้ ข้าไม่เคยรู้มาก่อน
และเราฆ่า บางครั้งก็ไม่มีเหตุผล
และข้าอ่อนแอเกินจะหยุดยั้งมัน
กร็อก เรามัวจมอยู่กับอดีตไม่ได้
เจ้าไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว
เจ้าต่างออกไป
เจ้าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของข้า
ใช่แล้ว
แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยชาวบ้านที่ข้าปล่อยให้ตาย
ทําไมมันมาที่นี่
ตามเรามางั้นเหรอ
เดี๋ยว สแกนแลนอยู่ไหน
เจ้าจะบอกว่าเจ้าเคยได้ยินชื่อข้าเหรอ
แน่นอน
จริงๆแล้ว เคย์ลี่อยู่ในวงของข้า
คณะเดินทางของ ดร.แดรนเซล...
ยินดีให้บริการ
เราไม่ได้อยู่ที่นี่
แค่มาผิดที่ผิดเวลา
แต่ ใช่ เราเคยได้ยินชื่อเจ้า
เรื่องเล่าเกี่ยวกับดนตรีเวทมนตร์ ของสแกนแลน ชอร์ตฮัลต์ดังไกลไปทั่วโลก
เดี๋ยวนะ ข้าเป็นคนดังงั้นเหรอ
ไม่มีใครอยากได้ลายเซ็นเจ้าหรอก
คนพวกนี้ไม่มีอาหารและน้ําก็กําลังจะหมด
พวกฝูงค้นบ้านทีละหลัง เรียกร้องความจงรักภักดีและทองคํา
ใครก็ตามที่ไม่มีหรือขัดขืนจะถูกฆ่า
- แล้วมังกรล่ะ - ร่วมมือกับพวกนั้น
เจ้าต้องพาพวกเราออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
อะไรนะ แป๊บ
ข้าแค่มาสอดแนมที่นี่ โอเคไหม ข้าไม่ได้เอาพิณน้ําเต้ามาด้วยซ้ํา
ถ้าข้าไปหาเพื่อนของข้าได้ บางทีเราอาจ...
เพื่อนเจ้าเหรอ "เพื่อน" เจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่ เจ้าน่ะอยู่
สิ่งหนึ่งที่ข้าเรียนรู้ในชีวิตนี้คือ ไม่มีใครกลับมาช่วยเจ้าหรอก
งั้น สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์
เจ้าจะทําอะไร
- กวาดล้างจัตุรัสให้เรียบ - มันกลับมาแล้ว มันกลับมา
ไปตามเคฟแด็กมา
เคฟแด็ก
แสดงตัวออกมา เคฟแด็ก
ถึงเวลาจ่ายส่วยแล้ว
ดาบผู้สลักตํานาน
ข้าคิดไปเองหรือว่า ส่วยพวกนี้มันน้อยลงจริงๆ
แน่นอน ทุกอย่างดูแย่ เมื่อเทียบกับพลังของชิ้นส่วน
สาบานได้ว่าข้ารู้จักเสียงนั่น
เตือนข้าหน่อยสิว่า ทําไมเจ้าถึงยังไม่จัดการพวกมัน
พวกเก็บขยะพวกนี้ยังมีประโยชน์อยู่
เจ้าทําให้ข้าเสียเวลากับขยะพวกนี้ เมื่อเจ้าสวมสิ่งที่ข้าต้องการอยู่
ข้อตกลงของเรายังอยู่
เมืองนี้ผลผลิตน้อยลงทุกวันๆ
แต่เราจะหาทอง มาให้คอนเคลฟที่รักของเจ้า
แม้ว่าเราจะต้องพยายามให้มากขึ้น
ทําตามนั้นล่ะ
ผู้กลืนกินความหวัง ไม่ได้ให้เวสตรูนกับเจ้าฟรีๆ
ข้าไม่พอใจ
ข้าจะกลับมาในอีกสามวัน เคฟแด็ก
ถ้าเจ้าไม่นําทองที่ธอร์แด็กต้องการมาให้ข้า ข้าจะเอาแขนเจ้าไปจ่ายแทน
เลิกหัวหดกันได้แล้ว
ข้าต้องการรวบรวมกลุ่มค้นหา
และรวบรวมของมีค่าทุกอย่างในเมืองนี้มา
ค้นให้ทั่วทุกซอกทุกมุม ไม่งั้น เจ้ามีอะไรให้ต้องกลัวมากกว่ามังกรแน่
เราต้องทนต่อไปอีกนานแค่ไหนกัน ท่านพ่อ เราถูกลดตัวมาเป็นทาสรับใช้
หุบปากซะ
พันธมิตรนี้ทําให้เรามีเมืองปกครอง
- การอยู่รอดของพวกเรา... - นี่ไม่ใช่การอยู่รอด
เราควรไปล่ามังกรพวกนั้น สอนให้มันหวาดกลัวเรา
แต่กระนั้น ความอ่อนแอของท่าน ทําให้เราต้องประจบประแจงเหมือน...
ข้าเบื่อเสียงคร่ําครวญของเจ้าแล้ว
เจ้าคิดว่าเจ้านําฝูงนี้ได้สินะ ไอ้หนู
ข้ารู้ว่าข้าทําได้
ไม่มีทางที่เราจะชิงชิ้นส่วนนั่น มาจากเขาได้แน่
มีใครเห็นพ้องกับลูกชายข้าอีกไหม
ไม่ ธันเดอร์ลอร์ด
ข้าปกครองฝูงนี้ และเราปกครองเวสตรูน
ตอนนี้ก็ไปซะ ฆ่าพวกชาวบ้าน และเอาทุกอย่างที่พวกนั้นมีมา
กระจายกันออกไป
อย่างที่บอก เราต้องไปกันแล้ว ทันที
สแกนแลนอาจกําลังลําบาก มาเถอะ
เจ้าเป็นอะไร บ้าไปแล้วเหรอ ดูข้าสิ ข้าตัวหดเหลือแค่นี้
ข้าไม่มีเครเวน เอดจ์แล้วด้วยซ้ํา
- ข้าหมายถึง ถ้าเคฟแด็ก... - โอเคๆ
งั้นเราจะแอบเข้าไป หาตัวหมอนั่น แล้วลอบออกมา
ยังไง
ชุดเกราะของเจ้าเสียงดังจะตาย
และพวกนั้นจะเห็นข้า แม้ห่างออกไปเป็นกิโลอยู่ดี
งั้นเราควรไปพร้อมกับของกํานัลอันยิ่งใหญ่
ค้อน กระดาษ กรรไกร
แม่งเอ๊ย
ใช่ โนมขยะตัวนี้ขโมยของมาจากแคฟแด็ก
ข้าต้องถ่อไปล่านางเอง
ข้ารู้จักเจ้าไหม เจ้าผอม
ควรรู้จักนะ ข้าเป็นญาติของเคฟแด็ก
แล้วเขาก็ไม่ชอบรอคอยด้วย เจ้าหนวด
แผนใช้ได้นี่ ไพค์กี้
ทําไมถึงเรียกข้าว่าขยะล่ะ
โทษที แบบว่าเจ้าก็รู้ การแสดงไง
ข้าพูดเล่น เจ้าทําได้ดีแล้ว เพื่อนเอ๋ย
ตอนนี้ไปหาสแกนแลนก่อนที่ข้าจะหมดสติ เพราะถูกห้อยหัวเถอะ
เวร ข้าผิดเอง เลือดหมูเข้าตาน่ะ
พวกนั้นยั้วเยี้ยเต็มถนนไปหมด
ฟังนะ ข้าจะไปคนเดียว และพาทีมช่วยเหลือมา
เฮ้ๆ
ไม่ต้องห่วงข้าหรอก สาวน้อย ข้ามีวิธี
ข้าไม่ได้ห่วงเจ้า ไอ้เวร จากที่ข้าได้ยินมาคือเจ้ากําลังจะหนี
ก็ได้ ทุกคนมาให้หมด
แต่มันจะเป็นอันตราย
และจะทําเรื่องนี้ให้สําเร็จได้
ข้าต้องการของเล็กๆ น้อยๆ จากเจ้า
ขลุ่ยของเจ้า
- เร็วเข้า - ได้
เอาของมาเพิ่ม
อยู่ใกล้กันไว้
ให้ตายเหอะ เจ้ามีวิธีจริงๆ
ข้าเพิ่งจะเริ่มเอง
สแกนแลน เราเป็นห่วงเจ้าแทบตาย
เฮ้ กอดแรงๆ แบบนั้นเจ็บอยู่นะ
เจ็บนิดหน่อย
ยอดมาก เพื่อน
ดีใจที่ได้เจอข้าเหรอ
ก็ ไม่นะ
ขอโทษที่ขัดจังหวะ
ใช่
ไม่ต้องห่วง ทุกคน
พ่อครึ่งยักษ์หน้าโหดคนนี้อยู่ข้างเรา
ยอดเลย เดาว่าเจ้าคงหา ที่ตัวโตกว่านี้ไม่ได้สินะ
เจ็บนะ
เฮ้ อย่าถือสานางเลย เพื่อน
นางแค่สติแตกที่ลุงของเจ้าร่วมมือกับมังกร
พวกเขาอะไรนะ
- เราออกไปจากที่นี่ได้ไหม - กลับไปทางที่เรามา
เคฟแด็กกําลังรวมฝูง
มาเถอะ
ดี งั้นตอนนี้ก็เป็นโอกาสของเรา
ตามกร็อกไป โอเคไหม
เมื่อเขาพาพวกเจ้าผ่านประตูไปแล้ว ให้วิ่งไปที่แนวต้นไม้
มาเถอะ
โอเค งั้นเราไปก่อน กร็อก เจ้าคอยรั้งท้ายก็ได้
ข้าไม่ไป
เจ้าหมายความว่าไง
เขาพูดจริงเหรอ เราได้เป็นอิสระแล้ว
เคย์ลี่ พาพวกเขาไปเถอะ เราจะตามไปทีหลัง ข้าสัญญา
กร็อก ข้ารักเจ้านะ แต่เจ้าจะทําอะไร
พวกเขากลัวข้า หวาดกลัวเผ่าพันธุ์ข้า
และสิ่งนั้นจะไม่เปลี่ยนแปลง เว้นแต่จะมีใครสักคนจัดการกับฝูง
เว้นแต่ว่าข้าจะโค่นเคฟแด็กลง
เคฟแด็ก เอาอย่างงั้นเหรอ
เข็มขัดเจ้าดูใหญ่กว่าตัวเจ้าซะอีก
เพื่อน เราต้องอยู่ด้วยกัน
ไม่ใช่ครั้งนี้
ข้าต้องทําเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
กร็อก ฟังข้านะ
นี่เป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ เจ้าต้องการแบบนั้นเหรอ
เจ้าบอกว่าตอนนี้ข้าเปลี่ยนไปแล้ว
แต่ถ้าข้าหนี ข้าก็ยังคงอ่อนแอ เหมือนที่เขาเคยพูดเสมอ
ไม่ ถึงจะตัวใหญ่ หมัดหนัก ก็ไม่ได้ทําให้เจ้าแข็งแกร่ง
การยืนหยัดเพื่อชาวบ้านตัวเล็กๆ ต่างหาก
นั่นคือสิ่งที่ทําให้ข้าแตกต่างจากพวกนั้น
แต่...
แล้วถ้าข้าต้องการเจ้าล่ะ
เวสตรูน
ฝูงแห่งพายุอยู่ได้ด้วยกฎ
อยู่รอดด้วยความแข็งแกร่ง แข็งแกร่งด้วยพลัง
ถ้าพลังนั้นถูกท้าทาย การท้าทายนั้นต้องได้รับการตอบรับ
แม้แต่จากลูกชายของข้าเอง
เขาบอกข้าว่ามีบางคนในหมู่พวกเจ้า ที่จะกลับไปยังป่า
ข้าบอกพวกเจ้าได้ว่า ทุกคนมีอิสระที่จะจากไป
แต่การมีข้อกังขากับการเป็นผู้นําฝูงของข้า เป็นสิ่งที่ข้าทนไม่ได้
ถ้าใครในนี้คิดว่าเหมาะที่จะนําฝูงกว่าข้า
ก้าวมาข้างหน้า
เดี๋ยวนี้
ไม่มีผู้ใดท้าทายธันเดอร์ลอร์ดเลยเหรอ
ข้าคิดอยู่แล้วว่าคงไม่มี
เคฟแด็ก
จําข้าได้รึเปล่า
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร