ไร้พันธมิตร
ไร้ความช่วยเหลือ
เจ้าตัวคนเดียวแล้ว คีย์เลท
แต่โชคยังเข้าข้างเจ้า
เพราะมีเจ้าเพียงคนเดียว ที่ได้ยลโฉมร่างใหม่แสนงดงามของข้า
อาวุธอันสมบูรณ์แบบ เพื่อทําลายล้างหมู่บ้านอาชารี
ทีละเผ่า
ไม่มีวันซะหรอก
หากเป็นร่างเก่าข้า คาถานี่อาจใช้ทําลายได้
แต่ข้ากลายเป็นความตายแล้ว นังหนู
ตํานานยอดนักรบ
คีย์เลท
ธอร์แด็ก
ที่จริงข้าว่าไรชานมากกว่า
นางน่าจะสลับร่างกัน
ไม่ต้องไปเข้าใจสิ่งที่เราจะฆ่ามันหรอก
ร่างกายนี้ไม่รู้สึกเจ็บปวด
มือ!
มากับข้าเร็ว
- ไพค์ - จัดให้ ไปเลย
เลิกเล่นได้แล้ว
ขยับไม่...
ระวัง
พ่นมาเลย ข้ารับไฟเอง
เปลวไฟพวกนี้ไหม้ต่างออกไป
ไพกี้
คิดเหรอว่าข้าจะช่วยพวกเจ้า รวบรวมชิ้นส่วนเหล่านี้
ถ้ามันจะเป็นภัยกับข้าเองน่ะ
พวกเจ้ามันแค่หุ่นเชิด
ข้าชักสายคุม ส่วนพวกเจ้าก็ขยับ
คีย์เลท... คีย์เลท!
คีย์เลท วิ่งเร็ว ออกมาจากตรงนั้น
ข้ามีแผน
อย่าทํากับข้าแบบนี้ คีคิ
ทีมเราล้วนพึ่งดวงมาตลอด ตอนนี้ถึงตาข้าแล้ว
แวกซ์...
เชื่อใจข้า
ไรชาน ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาไม่ได้สาปโรคแก่จ้า
เป็นคนเผ่าข้าเอง พวกเขาคือศัตรูของเจ้า
ครั้งหนึ่งเผ่าอาชารี เคยเป็นพันธมิตรกับเผ่าพันธุ์ข้า
จนกระทั่งพวกมันทรยศเรา ยึดเอาธรรมชาติเป็นของตัวเอง
เจ้าก็คงเหมือนกัน
นั่นมันคําลวง
อย่ามาทําเป็นใสซื่อ คีย์เลท
เจ้าฉลองชัยเมื่อสังหาร บริมไซต์ อัมบราซิลและวอรูกัลได้
เราทั้งคู่ต่างก็ทะเยอทะยาน ยอมรับซะ
พี่เบิ้ม ถุงมือนั่นยังซัดไหวไหม
ก็มาดิค้าบ
ไม่มีที่ให้หนีแล้ว
ต่อเลย อย่าหยุด
ลาก่อน เด็กน้อย
เร็วเข้ากร็อก
ไม่นะ
เจ้าหลงรักนาง น่าเสียดาย
ธอร์แด็กสังหารแม่ของเจ้า
ก็เหมาะแล้วที่เขาจะจบชีวิตเจ้าด้วย
อะไรน่ะ
- คีย์เลท - เป็นไปไม่ได้
โรคร้ายของข้าเหรอ
ไม่ อย่าบังอาจ ไม่เอาอีกแล้ว
เจ้าห้ามบังอาจทําร้ายร่างกายนี้
ห้ามนางได้ที่ไหน
อาชารี
ได้โปรด ช่วยด้วย
คีคิ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าทําแบบนั้นได้ยังไง แต่เจ้าน่ะของจริงเลย
โรคร้ายถือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
เจ้าจะควบคุมมันได้ ถ้าเจ้าหาสมอของตนเองเจอ
นี่จะจูบข้าไหมเนี่ย
เดี๋ยวนะ แป๊บนึง...
โทษที ไม่ใชเพราะเจ้า...
พิษน่ะ
แหวะจริงๆ
ผู้คุม นําทางข้าที
เจ้ามาหาข้าเพราะประสงค์อันมิชอบ
การจะปลดปล่อยเพื่อนข้า จากความทรมานชั่วนิรันดร์มันผิดเหรอ
เราให้เกียรติการเปลี่ยนผ่าน จากชีวิตสู่อีกโลกหนึ่ง
มิใช่ล่วงล้ํามัน
วิญญาณของเขาถูกล่วงล้ําไปแล้ว
หากยุ่งเกี่ยวกับความตาย เจ้าจะได้รู้จักความทุกข์ที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
แม้จะพาเขากลับมาได้ ก็มีสิ่งที่ต้องจ่ายเช่นกัน
แปลว่ามีหนทางสินะ บอกข้าที
บอกมา
ถ้าไรชานย้ายวิญญาณของนาง ไปสู่ธอร์แด็กได้ละก็
ทําไมเราจะย้ายของเพอร์ซี่ กลับเข้าร่างบ้างไม่ได้
ก็ใช่ แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเจ้าขัดคําสั่งผู้คุมล่ะ นางเป็นเทพนะ
โอเค ปีศาจเซอร์ซัส พูดบางอย่างไว้และมันติดอยู่ในหัวข้า
บางครั้งเจ้าก็ต้องต่อต้าน ประสงค์ของเทพเจ้า
ยังไงซะ เทพเจ้าก็ไม่ได้สร้างเราขึ้นมา ให้หลับหูหลับตาเชื่อฟังใช่ไหมล่ะ
แต่เวกซ์ตายไปแค่ไม่กี่นาที ตอนที่เจ้าพานางกลับมา
เพอร์ซี่จากไปสักพักแล้ว เขาอาจลงเอยเป็นซอมบี้ก็ได้
แต่ถึงเราจะทําได้ วิญญาณของเขาก็จากดินแดนนี้ไปนานแล้ว
ที่จริงก็ไม่หรอก
ข้ารู้สึกได้ว่าวิญญาณของเขา ถูกกักขังอยู่ภายในออร์แธ็กซ์
เดี๋ยวนะ วิญญาณอยู่ในปีศาจเหรอ แล้วปีศาจนั่นอยู่ไหนล่ะ
ยอดเลย
ข้าต้องไปกรึ๊บหน่อย
พิกเคิล ถ้าเจ้าคืนร่างเขาได้ ข้าก็สามารถเชื่อมต่อกับออร์แธ็กซ์ได้
การลบล้างคําสาปของออร์แธ็กซ์ เกือบฆ่าเพอร์ซี่มาแล้วนะ
แล้วเจ้าจะทําโดยไม่มีผู้คุมช่วยงั้นเหรอ
นางเตือนข้าแล้วว่า การแทรกแซงโชคชะตานั้นอันตราย
แต่ไม่ได้แปลว่าเป็นไปไม่ได้
แวกซ์ ถ้าเจ้าไม่กลับมา...
ถ้าข้าเสียทั้งเพอร์ซี่และเจ้าละก็...
น้องข้า...
ข้ายินดีมอบวิญญาณข้า เพื่อให้เจ้ามีความสุขแม้เพียงวันเดียว
ไม่มีใครแก้ไขอดีตได้
แต่คนเราลองได้นี่นา
ข้าคงสภาพเขาได้ดีที่สุดเท่านี้
เครื่องรางนําโชค
ออร์แธ็กซ์ ข้าแสวงหาการแก้แค้น
ต่อใคร
ต่อเจ้า
มันเริ่มแล้ว
เจ้ามาทําไมกัน นักรบแห่งเรเวนส์
ที่นี่ไม่มีอะไรให้เจ้า
เพอร์ซิวัล เดอโรโล ข้าเรียกร้องให้ปลดปล่อยเขา
แต่เพอร์ซี่เป็นของข้า
แก้แค้ง
พวกมันทุกคนเป็นของข้า
เขาจะไม่ไปไหน ต่อให้เจ้าหาเขาเจอก็ตาม
ปล่อยข้านะ
เพอร์ซี่ ข้ามาแล้ว
หากไม่มีแคชแล้วการคืนชีพครั้งนี้คงยากแน่
ข้าจะช่วยเอง
บางทีเจ้าเองก็ควรจะอยู่ที่นี่
เด็กน้อยผู้หวาดกลัว ถูกบังคับให้ทําสัญญากับผู้คุม
เจ้าต้องรับใช้นางทุกอย่าง...
ไม่งั้นนางจะลงโทษเจ้า ด้วยอนาคตอันน่าสยดสยอง
จับเขาไว้
แต่ข้าปกป้องเจ้าจากสัญญานั้นได้
เฉกเช่นเพอร์ซี่ อยู่ที่นี่เจ้าจะเป็นอิสระ
ไร้ซึ่งพันธะใดๆ ต่ออํานาจนาง
ยอมรับหัวใจที่อยากแก้แค้น ของเจ้าซะ นักรบ
ถึงชะตาของผู้คุม จะไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
แต่สามารถแก้ไขได้
ร่างของเขาพร้อมแล้ว...
แต่คาถาไม่คงอยู่ไปตลอดหรอกนะ
แวกซ์ แวกซ์ ได้ยินข้าไหม
เร็วเข้า
ที่นี่มันที่ไหนกัน
เพอร์ซี่ นําทางข้า
เดอโรโล ได้ยินข้าไหม
เพอร์ซี่
เจ้าเป็นใครกัน
เราต้องไปแล้ว
ไม่
ยังมีงานต้องทํา
ข้าไม่รู้มันทําอะไรกับจิตใจเจ้า
แต่นี่ไม่ใช่เจ้า เพอร์ซี่
ปล่อยข้า ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงใคร
เห็นรึยัง ภายในดินแดนของข้า วิญญาณไม่อาจได้รับความช่วยเหลือ
โดยเฉพาะกับผู้ที่ไม่อยากจากไป
บ้าเอ๊ย ฟังข้าสิ
ความอัปยศของเขา เติมเชื้อเพลิงให้เตาเผาข้า
เสียงคํารามของไฟนี่ ไม่อาจลบล้างความรู้สึกผิดของเขาได้
เพอร์ซิวัลสมควรได้รับมัน
พูดบ้าอะไรวะ
หากเจ้าเปลี่ยนชะตาของเขา นักรบแห่งเรเวนส์
เจ้าจะไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมได้
ไม่มีวันรู้จักความสุข
เลิกบ้าได้แล้ว เดอโรโล มานี่
เราคงมันไว้ไม่ได้แน่ ต้องทําตอนนี้เท่านั้น
- ยังไงล่ะ - ข้าไม่รู้
ไม่มีคู่มือบอกสักหน่อย
ไม่รู้ว่าเจ้าจะได้ยินรึเปล่า แต่เพื่อนๆ ต้องการเจ้านะ
บ้าเอ๊ย ข้าต้องการเจ้า
เพอร์ซี่
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ข้าอยากทํา
และทวยเทพก็รู้ดีว่า ทําแบบนี้จะทําให้เจ้าตกใจ
แต่ที่ซินกอร์นวันนั้น
ตอนที่เจ้ายืนข้างๆ ข้าและยอมให้ข้า
ได้เป็นส่วนหนึ่งที่เจ้ารักมากที่สุด...
ข้าภูมิใจมาก
เจ้ายืนหยัดเพื่อข้าและข้าโกหกเจ้า
ข้าโกหกตัวเอง
ข้าเกลียดที่ตนนั้นกลัวเกินกว่าจะยอมรับ
เจ้าช่างน่าหลงใหล หัวรั้น
และเป็นชายที่ฉลาดที่สุดที่ข้ารู้จัก
เจ้าต้องหาทางกลับมาหาเรานะ เพอร์ซี่
ขอร้อง อย่าลืมสิว่าเจ้าเป็นใคร
เพราะความจริงแล้ว...
ข้ารักเจ้านะ
หัวใจของข้า...
เป็นของเจ้า
เวกซาห์เลีย...
เดี๋ยวนะ แวกซ์
กลับไปที่เตาเผา
เดี๋ยวนี้
นางรักเจ้า
ข้าก็เช่นกัน... น้องข้า
ไม่ๆ
นี่เป็นถิ่นของข้านะ
เจ้าเป็นของข้า
เอาเลย
เจ้าโดนอะไรบาดน่ะ
ระวังหน่อย ข้าเพิ่งได้หายใจเอง
- เจ๋ง - วิเศษมาก
ไม่อยากจะเชื่อเลย
แวกซ์
ข้าอยู่นี่ เด็กดื้อ ไม่เป็นไร
เห็นแล้วค่อยโล่ง...
ดูดีขึ้นนะที่รัก
วันนี้เจ้าเดินถึงประตูตั้งสองรอบ
ขืนยังเป็นแบบนี้ ข้าคงวิ่งได้ตอนวันเกิดปีอายุ 60 แหง
ถ้าส่วนอื่นยังใช้งานได้ข้าก็ไม่ติดนะ
ขอบคุณสําหรับทุกอย่าง โดยเฉพาะที่ไม่ยอมแพ้
จําได้ไหม ข้าก็เคยตายเหมือนกัน
ข้าไม่คิดว่าประสบการณ์แบบนั้น จะเหมาะกับคุณหนูแบบเจ้าหรอก
พวกเจ้าจะเดินกลับมากินมื้อเย็นไหวไหม
สแกนแลนมีไก่อยู่ในชาโตด้วย
ทริงเค็ต มาช่วยท่านลอร์ดหน่อยสิ
แวกซ์ ข้าติดหนี้ชีวิตเจ้า พี่ชาย
จะไม่มีวันลืมเลย
นางก็คงไม่ลืมเช่นกัน
เอส
เดี๋ยวนะ สลัดเหรอ ถามจริง
อย่างน้อยเขาก็เสิร์ฟแชมเปญด้วย
เฮ้ พ่อตัวโต ช่วยส่งมีดมาที
สหาย
ใช่ มีด ข้าจะทําตามที่บอก
เวรละไง
ต้องฆ่า!
ดูหน้าโง่ๆ ของเจ้าซะก่อนสิ
ไอ้งั่งเอ๊ย ทําข้าฉี่ราดไปแป๊บเลยนะ
อยู่กับพวกนี้นี่เหลือจะเชื่อได้ทุกวัน
เจ้าชอบแหละ
กิลมอร์
ถึงว่าได้กลิ่นไก่ย่าง
สแกนแลนนี่เอง มีเนื้อให้กินตลอด
- ไวต์สโตนเป็นยังไงบ้างชอน - รุ่งเรืองสุดๆ
อันที่จริง เลดี้คาสซานดรา อยากเชิญทุกคนไปที่นั่นด้วย
เพื่อฉลองงานตราเหมันต์
ซื้อของ ชอปปิง
ให้ตายสิวะ อย่างนี้ต้องดื่มแล้ว
สแกนแลน มีเพลงฉลองไหม
มีสิ มีอยู่แล้ว
แต่ก่อนหน้านั้น ข้าคิดมาตลอดว่า...
ภารกิจของเราจบลงแล้ว
ถึงแม้ว่าเราไม่น่าจะทําสําเร็จได้ก็ตาม
แต่เราก็ทําจนได้
แต่ด้วยสมบัติทั้งหมดที่เราพบ และการผจญภัยที่เราเคยร่วมกันมา
ข้ากลับตามหาอย่างอื่นมาเสมอ
ข้ามักตามหามันด้วยวิธีที่ผิด แต่สิ่งที่เหมาะสมก็มาหาข้าแล้ว
อาจฟังดูน้ําเน่านะ แต่ข้าชอบตัวเองตอนได้อยู่กับเคย์ลี่
นางสําคัญกับข้า
และข้าคิดว่า นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของข้าเลย
ที่ข้าก็สําคัญกับนาง
แต่เจ้าก็สําคัญกับเรานะ สแกนแลน
พวกเจ้าเปรียบเสมือนครอบครัว
แต่ตอนนี้ข้ามีครอบครัวจริงๆ แล้ว และนางก็ยอดเยี่ยมที่สุด
ไม่ได้อยากขัดอารมณ์หรอกนะ
แค่อยากบอกว่าหลังจบมื้อค่ํา พวกเราจะไปแล้ว
เจ้าจะไปที่ไหน
ทัวร์รอบโลกก็ไม่เลวนะ
โอเค... นี่มันน่าอึดอัดชะมัด
ข้าเองก็หยุดพักอริยจาริกมานาน
แต่มันถึงเวลาที่ข้า จะต้องไปเป็นคนที่ข้าอยากเป็นแล้ว
เราก็จะไปด้วยเหมือนกัน
สุ้มเสียงแห่งพายุอาจต้องใช้ลูกมือน่ะ
และข้าก็เร็วซะด้วยสิ
อดดีใจกับเจ้าไม่ได้จริงๆ
อย่าเพิ่งหนีไปแต่งงานก่อนก็แล้วกัน
ไม่ต้องกังวลนะกิลมอร์
เพอร์ซี่กับข้า จะอยู่กับเจ้าที่ไวต์สโตน
ยังไงซะ เลดี้เวกซาห์เลีย ก็ยังไม่เคยใช้ชีวิตแบบขุนนางเลยด้วย
เดี๋ยวก่อนนะ นี่แปลว่าเราจะยุบทีมเหรอ
ข้าไม่ได้ไปไหนสักหน่อย
และถ้ามีอันตรายเกิดขึ้นอีก คิดว่าพวกเขาจะเรียกหาใครล่ะ
สเลเยอร์สเทคมั้ง
ผู้พิทักษ์อาณาจักรเฟ้ย เจ้าทึ่ม
เรายังคงเป็นวอกซ์มาคินา และเรายังทําเรื่องวายป่วงเหมือนเดิม
ใช่เลย ข้าขอดื่มให้
ไชโย!
ต้องแบบนั้นสิพี่เบิ้ม
ถ้างั้นท่านพ่อ เริ่มเลยไหม
ในช่วงเวลาเช่นนี้
ตอนที่เจ้าเริ่มจะตั้งคําถามขึ้นมา
ข้ามาทําอะไรที่นี่
แล้วเจ้าอยู่ตรงนั้นคนเดียวเหรอ
ข้าอยากจะพูดให้ถูกสักหน่อย
แต่ก็สรรหาคําพูดไม่ได้เลย
แค่อยากให้เจ้าได้พูดก่อน
เรื่องพื้นบ้านเซมเนียนอื่นๆ
ไม่อยากแยกจากกันเลย
- ข้าจะยอมให้ตัวเองถูกไฟเผา - ไฟเผา
ถ้ามันจะช่วยชีวิตเจ้าได้
ไม่ลังเลที่จะก้าวผ่านเปลวเพลิง
ถ้ามันเป็นทางเดียวที่จะไปหาเจ้าได้
- ข้าจะท่องไปรอบโลก - ข้าจะท่องไปรอบโลก
- และจะไม่หยุดจนกว่าจะหาเจ้าเจอ - หาเจ้าเจอ
- ข้าจะค้นหาดวงดาวทั่วทั้งคืน - ข้าจะค้นหาดวงดาวทั่วทั้งคืน
- หวังว่ามันจะพาข้ากลับไปหาเจ้า - หวังว่ามันจะพาข้ากลับไปหาเจ้า
- ข้าจะท่องไปรอบโลก - ข้าจะท่องไปรอบโลก
เราคือดวงตาของท่าน
เราคือเสียงของท่าน
เราคือสัมผัสของท่าน
เราคือหัวใจของท่าน
เราคือโลหิตของท่าน
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ฑิตธีมา