ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
18 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2006
Λίνο, με βοηθάς λίγο, σε παρακαλώ;
Ναι.
Έρχομαι.
Δεν ξέρω πώς πρέπει να τα αραιώσω αυτά εδώ πέρα…
Η θέα είναι τόσο ωραία.
Αν δεν σε ήξερα,
θα σκεφτόμουν ότι εκμεταλλεύεσαι την κατάσταση.
-Όχι. -Όχι;
Δεν μπορώ να λυγίσω το γόνατο.
Καημενούλη.
Σίγουρα να φυτέψουμε τα λάχανα τόσο κοντά στο φασκόμηλο;
Έτσι θα θρέφει το ένα το άλλο, είπε ο μπαμπάς.
Να του τηλεφωνήσω.
Λέγετε;
Μπαμπά.
Πώς είσαι;
Μακάρι να ήσουν εδώ, μπαμπά. Είσαι κορυφή στις καλλιέργειες.
Αυτή η ελιά που κλάδεψες,
φαίνεται καλά.
-Αλήθεια; -Ναι.
Και οι τριανταφυλλιές; Πώς είναι;
-Οι τριανταφυλλιές; -Ναι.
Να…
Θα μπορούσαν να είναι καλύτερα.
Ναι.
Στάσου, κάτι άλλο.
Ο γιατρός.
-Θα τον δούμε την άλλη βδομάδα. -Και μετά τέλος;
Ποιος ξέρει;
Και…
-Πήρες τα χάπια; -Ναι, το πρωί πήρα το τελευταίο.
Ωραία.
Μπαμπά, μόνο ο χρόνος θα δείξει.
Έχω ευχάριστα.
Ο καρκίνος έφυγε.
Όλος.
Έγινε δουλειά;
Θα το παρακολουθούμε συνεχώς, εξετάσεις κάθε τρεις με έξι μήνες, αλλά, Λίνο,
δεν έχεις καρκίνο.
Θεέ μου! Αυτό ήταν, δηλαδή;
Θα πρέπει να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό.
Θα εκπλαγείτε πώς ολιστικές λύσεις, όπως ο βελονισμός,
και μια καλή διατροφή…
Δεν το πιστεύω.
Μπορώ να ξαναφάω φλωρεντινή μπριζόλα.
-Δεν ξέρω τι να πω. -Σας δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία.
Βγείτε και ζήστε τις ζωές σας.
Εντολή γιατρού.
Κόντεψα να μη βρω μπέιμπι σίτερ.
Ήταν πολύ ξαφνικά τα νέα σας.
Έπρεπε να τον φέρεις.
Όχι; Εντάξει. Την άλλη φορά ίσως.
Και τι θα κάνετε τώρα;
Να πάτε διακοπές.
Έιμι. Λίνο.
-Τι είναι αυτό; -Από όλους εμάς.
Παιδιά…
-Όχι… -Όχι, είναι…
-Είναι υπερβολή. -Δεν είναι.
Με τόσα ιατρικά έξοδα.
Η δυτική ιατρική είναι πανάκριβη.
Η δυτική ιατρική έσωσε τη ζωή μου άντρα μου. Θέλω να το πω.
Είναι αλήθεια.
Αλλά σας αγαπάμε και θέλουμε να βοηθήσουμε.
Στον Λίνο και την Έιμι.
Στην υγειά σας.
Σας αγαπάμε.
Ευχαριστούμε.
Μακάρι να μπορούσα κι εγώ, αλλά εντολές γιατρού.
-Άσ' το σ' εμένα. -Στην υγειά μας.
Να πάρω τους γονείς μου.
Προσπάθησα να τους βρω ξανά…
-Όχι… -Πού είναι η φωτογραφία;
-Ναι, εδώ είναι. -Σίγουρα είναι το μωρό σου;
Δεν της μοιάζει.
Μαμά, έκανα την εξέταση.
Είναι καθαρή.
Εμπρός;
Μαμά;
Με ακούς;
Λίνο…
Ο μπαμπάς σου πέθανε.
Έμφραγμα.
Μα πώς πέθανε;
Την περασμένη βδομάδα μιλήσαμε.
Χτες έγινε, ενώ δούλευε.
Δεν πήρα νωρίτερα γιατί ήξερα ότι είχες την εξέταση.
Δεν ήθελα να σου πω δυσάρεστα.
Η υγεία σου είναι σημαντική, Λίνο μου.
Σ' αγαπούσε, γιε μου.
-Άκου, μαμά, θα έρθω. -Όχι.
-Όχι, μαμά, θα έρθω.
Δεν μπορεί να γίνει κάτι.
Η κηδεία είναι αύριο.
Ποιος θα σε φροντίζει;
Για μένα, είναι υπεραρκετό να ξέρω ότι είσαι καλά.
Υποσχέσου μου ότι θα βάζεις πρώτα την υγεία σου.
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Ήθελα να είναι περήφανος για εμένα.
Μα ήταν.
Στο τέλος, ήταν πολύ περήφανος για σένα.
Για τι πράγμα;
Που ξανάσμιξες την οικογένειά μου.
Είμαι ευγνώμων.
-Και ξέρεις κάτι; -Τι;
Δεν θέλω να χαραμίσω άλλο χρόνο σε αυτήν τη ζωή.
Ποτέ ξανά.
Ούτε εγώ θέλω να χαραμίζω.
Θέλω να γίνουμε γονείς.
Θέλω να γίνω μαμά.
Σε πειράζει;
Να το κάνουμε.
Δυστυχώς, η κατάστασή σου και του Λίνο δεν είναι η βέλτιστη.
Υπέθεσα ότι απλώς θα κάναμε τεχνητή γονιμοποίηση,
μια και βάλαμε σε τράπεζα το σπέρμα του Λίνο.
Με την περιορισμένη ποσότητα,
οι καλύτερες πιθανότητες για βιώσιμη εγκυμοσύνη είναι μέσω εξωσωματικής.
Είναι πολύ προσωπική επιλογή.
Πάρτε τον χρόνο σας και σκεφτείτε τι νιώθετε σωστό.
Κι αυτό ισχύει αν το έμβρυο εμφυτευτεί μετά τη μεταφορά.
Είναι όμως ο μόνος τρόπος για βιολογικό παιδί.
Αν αυτό πρέπει να γίνει, αγάπη μου, ό,τι θέλεις.
Δεν θέλω.
Σημαντικό για μένα είναι να γίνω μητέρα, όχι η εγκυμοσύνη.
Κι όταν μας σκέφτομαι να κάνουμε οικογένεια,
δεν χρειάζομαι τη βιολογία να μας πει ποιον θα αγαπήσουμε.
Και δεν θέλω άλλους γιατρούς στη ζωή μας, σύριγγες, σωλήνες.
Δεν θέλω δοκιμαστικούς σωλήνες για να ξεκινήσουμε οικογένεια.
Σ' ευχαριστώ.
-Αλήθεια; -Ναι.
Οικογένεια δεν είναι μόνο το αίμα.
Εξάλλου, δεν θέλω να κληρονομήσει κάτι το παιδί μου
που θα του δημιουργήσει προβλήματα αργότερα.
Όπως το πείσμα σου;
Όχι. Αυτό επιμένω να το πάρει.
Είναι σημαντικό.
Έχω περάσει καρκίνο.
Σημαίνει ότι θα κάνω εξετάσεις για την υπόλοιπη ζωή μου.
Αλλά…
Έχουμε επιστολή από τον ογκολόγο του, που είναι κορυφαίος,
και εγγυάται για την υγεία του Λίνο.
Αν μας δώσετε μια ευκαιρία…
Έιμι, Λίνο, εκτιμώ την ειλικρίνειά σας,
αλλά να ξέρετε ότι δεν εξαρτάται από μένα.
Ο κύριος λόγος που o Συγγενικός Κύκλος διαφέρει από άλλα γραφεία
είναι ότι έχουμε τη φιλοσοφία "προηγείται η βιολογική μητέρα".
Δεν αποφασίζουμε εμείς.
Αποφασίζει η βιολογική μητέρα ποιος είναι κατάλληλος.
Καταλαβαίνουμε.
Και επιλέγουν πιθανούς γονείς για έναν σωρό λόγους.
Δεν μπορώ να δώσω υποσχέσεις, αλλά θα σας προτείνω το εξής.
Πηγαίνετε σπίτι,
και φτιάξτε μια αίτηση που να σκιαγραφεί ποιοι είστε ως γονείς.
Συμπεριλάβετε φωτογραφίες, γράμματα από φίλους. Πείτε της την ιστορία σας.
Είμαι προκατειλημμένη ως σύζυγος του Λίνο, αλλά θα γίνει εξαιρετικός "μπάμπο".
Έτσι λένε τον μπαμπά στη Φλωρεντία που γνωριστήκαμε.
Εξαρχής ήξερα ότι ήθελα αυτήν τη γυναίκα για μητέρα των παιδιών μου.
Χαμογελάστε!
Με όσα έχουμε περάσει…
Λόγω όσων έχουμε χάσει…
…θα λατρεύουμε αυτό το παιδί ως μέλος της παντοτινής οικογένειάς μας.
Ο σύζυγός μου…
Η σύζυγός μου…
…θα είναι υπέροχος γονιός.
Πώς είστε;
ΑΝΟΙΞΗ 2007
Είσαι κούκλα.
Σου πήρα
ένα δώρο παρανύμφου.
Πρέπει να το σταματήσεις αυτό.
Πήρα ήδη το φορμάκι Φρίντα Κάλο και την ποδιά "Φίλα τον Μάγειρα".
Για ένα μωρό που… δεν υπάρχει.
Δεν μπορώ να κρατηθώ όταν τα βλέπω, είναι τέλεια.
Θέλω να σ' τα πάρω.
-Το ξέρω. -Για κάθε περίπτωση.
Πάνε μήνες όμως, Ζι.
Δεν θέλω να τα παρατήσεις.
Μαμά, κοίτα να μην είναι τσαλακωμένο μπροστά.
-Αυτό κάνω. -Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μπράβο, Μαξίν, τέλεια.
Να είναι εντελώς ίσιο όλο το κέντημα.
Δείχνει τέλειο.
-Ήρθε. -Ποιος;
Τηλεφώνησε η Μπάρμπαρα από τον Κύκλο. Είναι ένα κοριτσάκι.
Σοβαρά;
Πρέπει να πάμε. Βγαίνει τώρα απ' το νοσοκομείο.
Πήγαινε. Πρέπει να πάτε. Φύγατε.
Πρέπει, Έιμι.
Πηγαίνετε.
-Πρόσεχε. -Περίμενε. Εντάξει, πάμε.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Να τη. Μπάρμπαρα!
Γεια, ήρθαμε το συντομότερο δυνατό.
Πού είναι; Πώς είναι; Πότε μπορούμε να την πάρουμε;
-Υπάρχει άλλο ένα βήμα. -Εντάξει.
Πριν την πάρετε σπίτι.
Ο βιολογικός πατέρας έχει εκχωρήσει τα δικαιώματά του, αλλά η μητέρα,
που λέγεται Τόνι,
θα ήθελε να σας γνωρίσει πριν το κάνει.
Συμβαίνει κάτι;
Είναι όλα μέρος της διαδικασίας. Είναι νέοι, αγχωμένοι.
Νομίζω ότι θέλει να σας κοιτάξει στα μάτια
πριν πάρει τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής της.
Ναι.
Για εκείνη, είναι και αποχαιρετισμός.
-Ναι. -Περάστε.
Εντάξει.
Πανεπιστήμιο UCLA.
Έχει πανέμορφη πανεπιστημιούπολη.
Ναι.
Χαιρόμαστε που μπορούμε να ολοκληρώσουμε πια.
Δεν νιώθω καταλλήλως ενδεδυμένη.
Συγγνώμη, ήρθαμε απ' τον γάμο της αδελφής μου.
-Ναι. -Της Ζόρα.
Ναι, πώς…
Ναι, συγγνώμη, είμαι…
-Αγχωμένος. -Δεν πειράζει.
Ήταν ένας λόγος που σας διάλεξα.
Λόγω των οικογενειών σας.
Έχετε περάσει πολλά εξαιτίας τους.
Θέλω να πω ότι είμαι υγιής εδώ και…
Όλα καλά.
Όταν κοίταξα τα μάτια της…
ήξερα ότι ήθελα να έχει την αγάπη που σας βοήθησε να ξεπεράσετε
από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη ζωή.
Θέλω να έχει μια μεγάλη ζωή.
Και αγάπη για να αντέχει τις δυσκολίες.
Και θέλω να μεγαλώσει σε κόσμο.
Θέλω να τρώει καλά.
Λατρεύω το ιταλικό φαγητό.
Αν αρχίσω να κλαίω τώρα, δεν θα σταματήσω.
Ώρα να γνωρίσετε την κόρη σας.
-Σ' ευχαριστούμε. -Σ' ευχαριστούμε.
Είναι ίδια η γιαγιά μου.
Ναι;
Τη λένε Ρόουζ.
Και σκεφτόμουν…
Σκεφτόμαστε να την ονομάσουμε
Ιντάλια.
Σημαίνει "αντίκρισε τον ήλιο" στα ιταλικά.
Αλλά το Ιντάλια Ρόουζ…
-Ακούγεται… -Ακούγεται πολύ όμορφο.
Ναι.
Σ' ευχαριστώ.
Εγώ σας ευχαριστώ.
Είσαι ευλογία. Είμαι ανίσχυρος μπροστά σου.
Αγάπη μου,
αυτό είναι το επίτευγμά μας.
Λιν, ήθελα να σου δώσω την επιλογή του πώς θες να σε λέει η Ιντάλια.
Γιαγιά, Νενέ, Τζίτζι.
Το Τζίτζι θυμίζει το τελευταίο κορίτσι όταν ανάβουν τα φώτα
σε μπουρδέλο στη Νέα Ορλεάνη.
Μάξι.
Θυμάσαι το ταξίδι μας στη Νέα Ορλεάνη το '96;
-Το θυμάσαι; -Ναι!
"Λέγε με Τζίτζι".
Μαμά, μπορείς…
-Πρόσεχε. Το ξέρω, κλαίει. -Συγγνώμη, μωρό μου.
-Πάω να σηκώσω το τηλέφωνο. -Ναι, μωρό μου.
Ξέρω, ναι.
Παρακαλώ;
Έχει δυνατά πνευμόνια. Καλό αυτό.
Γεια σου, Φιλομένα.
Λοιπόν, πότε θα γίνει η βάφτιση;
Δεν είμαστε σίγουροι για βάφτιση.
Τουλάχιστον για την ώρα. Θέλουμε η Ιντάλια να βρει η ίδια την πίστη της μεγαλώνοντας.
Έτσι λέει ο γιος μου,
αλλά πρέπει να τον κάνεις να καταλάβει το πιο σημαντικό για όλους.
Πρέπει να τον πιέσεις λίγο. Πρέπει να τον πείσεις.
Πρέπει να του μιλήσεις.
Φιλομένα, ο γάμος μας δεν λειτουργεί έτσι.
Όλοι οι γάμοι έτσι λειτουργούν.
Καλά, αφήστε την ψυχή της εγγονής μου στον τόπο των αβάπτιστων ψυχών. Εντάξει;
Σε χαιρετώ.
Γεια σου, Φιλομένα.
-Εντάξει. -Ναι;
Νόμιζα ότι εγώ είχα σειρά.
Πρέπει να την κρατήσω, Μαξίν.
Η φυσική επαφή με τον θετό γονιό είναι καίρια για το δέσιμο.
Το δέσιμο. Εντάξει, καταλαβαίνω.
Μιλώντας για δέσιμο, σου πήρα αυτό.
Δες τον καινούργιο σου Προσομοιωτή Μητρικού Θηλασμού.
Ξέρω. Περίμενε. Κάνεις το εξής.
Γεμίζεις αυτό με γάλα, ώστε το μωρό να ρουφάει από τις ρώγες.
Ξέρω, φοβερό, έτσι;
Και είμαι σε επαφή με μια βίγκαν γυναίκα που πουλάει ηλεκτρονικά μητρικό γάλα.
Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα τα σωματικά υγρά απ' το ίντερνετ.
Εσύ δίνε μπιμπερό, Μαξίν. Δεν το έχεις ξανακάνει, οπότε…
Αρκετά, Λιν.
Όχι, αρκετά.
Έχω κρατηθεί για πολλά.
Κρατήθηκα και στον γάμο.
-Στάσου. -Όχι.
Λοιπόν, δεν κατάφερα να κάνω δικά μου παιδιά.
Δεν μπορέσαμε με τον Χέρσελ, αν και προσπαθήσαμε.
Αλλά υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι να γίνεις μητέρα.
Και η κόρη σου μας το δείχνει τώρα.
Ναι, πράγματι.
Ήθελα να πω πως επειδή δεν το έχεις κάνει ποτέ…
ίσως δεν ξέρεις πόσο χαμένη ένιωθα με το πρώτο μωρό.
Δεν ήξερα εγώ τι έκανα.
Έτοιμο.
Εξαιρετικά.
Όχι, άσε να δοκιμάσω εγώ.
Όλα καλά.
Να τι παθαίνω που τη γνώρισες πρώτος.
Κόρη σου είναι. Είναι φυσικό, την έριξε η γοητεία μου.
-Πάω να δω το βραδινό. -Εντάξει.
-Εντάξει… -Μη.
Πρέπει να το βρούμε εκείνη κι εγώ.
Εντάξει, θα δεθείς μαζί μου, ακόμα κι αν μας πεθάνει και τις δύο.
Ναι, Ιντάλια, είμαι η μαμά σου.
Η μαμά είναι εδώ.
Ναι, ακριβώς.
Είμαι η μαμά σου, Ιντάλια.
Ναι.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. "Μπορώ να βασίζομαι σ' αυτήν τη γυναίκα;
Αν ουρλιάζω επί πέντε ώρες,
θα την κλονίσω;"
Είμαι εδώ να σου πω, γλυκό μου μωρό,
ότι ξέμεινες μαζί μου.
Ναι.
Ωραία.
Εντάξει, εδώ είμαι.
Μη με ξετινάξεις, κορίτσι μου.
Είσαι πανέμορφη, Ιντάλια.
Το ξέρω, είναι τόσο καλή όταν κοιμάται.
Γεια.
Όλα καλά.
Ο δρ Ατλούρι είναι;
Εντάξει.
Σας ευχαριστώ, γιατρέ.
Καλά νέα;
Θεέ μου.
Για φέρε εδώ τον χωρίς καρκίνο πισινό σου.
Μωρό μου, λυπήσου με, μεγάλο άνθρωπο.
Ναι.
Γεια σου.
Γλυκιά μου Ιντάλια.
Η μαμά πρέπει να γυρίσει στη δουλειά αύριο.
Που σημαίνει
ότι δεν θα περνάω τόσο χρόνο μαζί σου.
Ο μπαμπάς δεν μπορεί να κάνει πια ό,τι αγαπά πολύ.
Και του λείπει πολύ.
Αλλά κάναμε μια συμφωνία.
Εγώ θα γυρίσω στη δουλειά
και στο εξής οι δυο σας θα περνάτε όλο τον χρόνο μαζί.
Κάπως πρέπει να σου παίρνουμε πάνες.
Θα μου λείψεις πάρα πολύ.
Ωραία.
-Ορίστε. -Γεια σου.
-Ορίστε. -Τσάο.
Ωραία.
-Λοιπόν, γεια. -Τσάο.
Γεια, μαμά.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2011
Ιντάλια, γύρισε η μαμά!
Είμαστε στην κουζίνα.
Γεια σου, καλό μου.
Λοιπόν,
μαϊντανός.
Θεωρείται γαρνιτούρα,
αλλά εγώ κι εσύ, έξυπνη κόρη μου, ξέρουμε ότι δεν είναι. Και
τα κοτσάνια έχουν περισσότερη γεύση επειδή είναι πιο κοντά στη γη.
Είναι φοβερή. Γύρισε την πρώτη της ομελέτα.
Τεσσάρων ετών κι είναι σου σεφ.
Αλήθεια; Αυτό είναι απίστευτο!
Θεέ μου! Μακάρι να το είχα δει.
Έλα πιο νωρίς την άλλη φορά, μαμά.
Ναι. Θα προσπαθήσω.
Κόλλα πέντε.
Η Μπριζίτ είναι συμμαθήτρια;
Όχι, η Ντελφίν.
Έχει ντουλαπάκι ανάμεσα σε Ιντάλια και Μπάρλι.
Νόμιζα ότι η Ντελφίν είναι με τους γονείς
που βρίσκουν τη μουσική από Backyardigans πολύ πονηρή.
Της Όλιβ είναι αυτοί.
Νόμιζα ότι η Όλιβ ήταν στη γυμναστική.
Η Κέιλ είναι αυτή.
Σαλάτα είναι ή σχολείο;
Έχω μπερδευτεί.
Λοιπόν, είστε έτοιμοι;
Θα κλείσω τα φώτα.
Σ' αρέσει;
Πανέμορφο, αγάπη μου.
Μπορείς να βάλεις πρόσωπα στα ονόματα στην κληρωτίδα του σχολείου.
Εντάξει.
Είναι την Πέμπτη στις πέντε. Το θυμάσαι;
Γιατί πρέπει πάντα στις πέντε;
Με την κίνηση, θα πρέπει να φύγω στις τρεις απ' τους Πύργους.
Η Ζόρα ήθελε να φέρει την τάξη της εκδρομή.
Προσπάθησε.
Ναι. Θα προσπαθήσω.
Να ζωγραφίσουμε τα παπούτσια του Πίνο. Είναι πανέμορφη.
Την τελευταία φορά που αφήσαμε τον Τονίνο και την κατσίκα,
ανέβαιναν έναν πολύ μεγάλο και ψηλό λόφο.
-Λίνο; -Και μετά… Ναι;
Είμαστε έτοιμοι.
Εντάξει.
Αγάπη μου, επιστρέφω αμέσως.
Φρόνιμα με την Ανέτ. Εντάξει;
Εντάξει. Πάμε.
Να δω τι ζωγραφίζεις;
Ο Σινιόρ Ελέφαντας. Τι γλυκός που είναι!
Θυμάσαι πού αφήσαμε την ιστορία;
Με τον Τονίνο και την κατσίκα;
Από την κορυφή του λόφου, μπορούσαν να δουν όλη τη Σικελία.
Κι η κατσίκα, με τόσα λαχανικά που έτρωγε, έγινε πράσινη.
Και ο βάτραχος είπε…
"Μη με αντιγράφεις, χαζοκατσίκα".
Ώρα για ύπνο, παιδιά.
Όχι!
Έλα κι εσύ.
Τι γίνεται μετά;
Λοιπόν,
μετά η κατσίκα τρώει ένα καρότο και σταματάει να είναι πράσινη.
Δεν συνέβη στ' αλήθεια αυτό.
Ο Τονίνο είχε απαγορεύσει τα καρότα απ' το βασίλειο.
Σωστά;
Εννοείται.
Ώρα για ύπνο. Καληνύχτα.
Φιλί στη μαμά.
-Δεν σ' άρεσε η ιστορία απόψε. -Μια χαρά ήταν.
Δεν έβγαζε νόημα, αλλά καλή ήταν.
Λοιπόν, έφυγαν τα παιδιά μου. Τι συμβαίνει, Έιμι;
Είμαι ένα τέρας, έτσι;
Ποιος δεν θέλει το παιδί του να είναι κοντά με τον πατέρα του;
Και δεν θα έπρεπε να ζηλεύω. Απλώς νιώθω τόσο…
Νιώθω ότι δεν τους προλαβαίνω. Τη μια στιγμή είναι μωρό,
την άλλη θα πάει κολέγιο και θα τα έχω χάσει όλα.
Λοιπόν, ηρέμησε.
Παρέλειψες τα άγρια εφηβικά χρόνια,
που πεθαίνω να σε δω να σ' τα ανταποδίδει,
για όλες τις τρέλες που έκανες.
Αγγελούδι ήμουν.
Λες να τον συμπαθεί πιο πολύ από μένα;
Θέλω να πω, μαγειρεύουν μαζί,
έχουν τις μυστικές τους ιστορίες.
Της μαθαίνει μέχρι και σικελικά. Θα έχουν δική τους γλώσσα σε λίγο.
Θέλω να το έχουν αυτό. Αλήθεια.
Ο Λίνο πρέπει να περνά περισσότερο χρόνο μαζί της γιατί…
Χρειάζεται περισσότερο χρόνο μαζί της.
Γιατί…
Ο καρκίνος μπορεί να επιστρέψει.
Έχει φύγει, αλλά δεν έχει φύγει.
Είναι σαν να είναι ακόμα εδώ και να μας παίρνει πράγματα.
Εκείνος δεν μπορεί να δουλέψει, εγώ χάνω τη ζωή της και το μισώ!
Μισώ αυτό που έχει κάνει ο καρκίνος στον γάμο μας! Και σ' εμένα!
Μισώ να είμαι μια μαμά που ζηλεύει τον άντρα της
και την ιστορία για μια κατσίκα.
Μια κατσίκα!
Κουράστηκα να χάνω τη ζωή της.
Μην τη χάνεις, τότε. Όχι σήμερα έστω.
Φύγε.
Πήγαινε. Θα τα ρυθμίσω εγώ αυτά.
Πήγαινε στην εκδήλωση.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μητρική αγάπη
απ' το να τρως φαγητό από κουζίνες ανθρώπων που δεν ξέρεις.
Γύρισα!
Λίνο, είσαι φοβερός.
Αγάπη μου, τι έκπληξη!
Είναι, ναι.
Γεια, είμαι η Έιμι.
Μπριζίτ.
Νόμιζα ότι ήσουν τεσσάρων.
Η κόρη της η Ντελφίν, που είναι στο σχολείο της Ιντάλια.
Η Μπριζίτ είναι η μαμά της.
Τα κορίτσια είναι μια χαρά, Λίνο.
-Γεια! Καινούργια γονέας; -Γεια.
Όχι, είναι η Έιμι.
Η γυναίκα σου!
-Ναι. -Και αναρωτιόμασταν.
Χαίρομαι που επιτέλους σε γνωρίζω. Θα πιεις κάτι;
Πίνουμε βότκα με σόδα.
-Είναι τρεισήμισι… -Συνήθως τις Τρίτες, αλλά…
Εγώ βοηθάω τον Λίνο με το πιάτο του για απόψε.
Σεφ είναι, δεν χρειάζεται βοήθεια.
Η Μπριζίτ μαθαίνει ιταλική κουζίνα. Είναι Γαλλίδα.
Παρεμπιπτόντως, με συγχωρείς.
Μαϊντανός απ' τον κήπο μας. Δεν είναι σαν τα γαλλικά μυρωδικά.
Μην τον υποτιμάτε.
-Τι θα έκανα χωρίς εσένα, Λίνο; -Ξέρεις κάτι;
Ακούω ένα απ' τα παιδιά σας να κλαίει. Ίσως έσπασε κανένα κεφάλι.
-Ναι, δεν πάτε; -Εντάξει.
Γιατί της έδωσες μαϊντανό;
Τι;
Στην Μπριζίτ.
Έδωσες μαϊντανό απ' τον κήπο μας.
Ναι. Ξέρεις πόσο σημαντικός είναι στη σισιλιάνικη κουζίνα.
Είναι καλή μαγείρισσα. Της γαλλικής κουζίνας.
-Αλλά παραμένει… -Εγώ φύτεψα τον μαϊντανό.
Ναι, το ξέρω.
Μα δεν χρησιμοποιείς την κουζίνα.
Είναι ο μαϊντανός μου, Λίνο!
Εντάξει, ένα ματσάκι τής έδωσα απλώς. Δεν καταλαβαίνω…
Γιατί όλο αυτό;
Αν φυτεύω κάτι,
καλύτερα να σκεφτείς εμένα πρώτα, πριν το δώσεις.
Μαμά, γιατί φωνάζεις;
Όλα καλά, μην ανησυχείς.
Να σου πω.
-Κοιμήθηκε; -Ναι.
Έπεσε ξερή.
Ευχαριστώ. Άσ' το στο τραπέζι.
Ναι;
-Είμαστε φίλοι με την Μπριζίτ. -Ξέρω τι είναι φλερτ, Λίνο.
Δεν θα το έκανα ποτέ. Η καρδιά μου είναι μόνο δική σου.
Δεν είναι μόνο η Μπριζίτ.
Ξέρεις τη ζωή της Ιντάλια με τρόπο που εγώ δεν ξέρω και με κάνει να νιώθω…
Με κάνει να νιώθω κακή μαμά.
Ζηλεύω αυτό που έχετε.
Έιμι,
μ' αρέσει να είμαι σπίτι με την κόρη μου.
Αλλά ζηλεύω αυτό που έχεις εσύ.
Δεν καταλαβαίνεις πόσο παλεύω.
Είμαι σεφ που δεν μπορεί να δουλέψει μαγειρεύοντας για άλλους.
Εντάξει;
Ούτε εγώ φανταζόμουν έτσι τη ζωή μου.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Και τι κάνουμε γι' αυτό;
Γιατί δεν είμαι ευτυχισμένη.
Δεν…
Δεν είμαι ευτυχισμένη.
Όχι.
Όχι. Όλα καλά.
Όλα καλά. Κοίτα.
Η Μπριζίτ μού έδωσε μια ιδέα.
Όχι, σοβαρολογώ, αγάπη μου.
Λέω να αρχίσω μαθήματα μαγειρικής.
Θα ήθελα πολύ να ξαναβρεθώ σε επαγγελματική κουζίνα.
Και με τα επιπλέον χρήματα
να μιλήσω στον Αντόνιο να μου μειώσει τις ώρες.
Θα έχω περισσότερο χρόνο με την Ιντάλια…
και να ζωγραφίζω.
Θέλω περισσότερο χρόνο με την τέχνη μου και μ' εμάς γιατί μου λείπουμε.
Αλήθεια.
Ξεκαθαρίζω όμως ότι η Μπριζίτ δεν θα συμμετέχει στα μαθήματα. Το εννοώ.
-Κατάλαβες; -Εντάξει, σύμφωνοι.
Θέλω άλλη μια χάρη.
Ό,τι θέλεις.
Μπορείς να μου εξηγήσεις την ιστορία με τον Τονίνο και τη ρημαδοκατσίκα;
-Γιατί δεν καταλαβαίνω. -Εντάξει.
ΑΝΟΙΞΗ 2014
-Μαμά! -Γεια!
Πώς είσαι; Σ' ευχαριστώ, Σάρον. Νιώθω πολύ κοντά στο τελευταίο κομμάτι.
Μας έφτιαξε κρέπες φράουλας.
Είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
Σ' ευχαριστώ. Γεια.
Τι κάνει το πιο έξυπνο κορίτσι στη β' δημοτικού;
Σήμερα μάθαμε ότι οι πεταλούδες γεύονται με τα πόδια.
Αποκλείεται.
Θες να λερώσεις τα χέρια σου μαζί μου;
Έλα.
Λοιπόν,
η γλύκα του βασιλικού,
μας θυμίζει ότι οι ντελικάτες γεύσεις μπορούν να είναι οι πιο δυνατές.
Ορίστε.
-Κάν' το φούστα. -Εντάξει.
-Όχι, κίτρινο. -Εντάξει!
Ο Σινιόρ Ελέφαντας τρώει όλη τη σαλάτα.
Ορίστε.
Πιροσκί;
Ναι.
Πολλά μαθήματα αυτήν τη βδομάδα.
Είμαι εργαζόμενος, εξάλλου. Ξανά.
Και θα κουράζομαι.
-Καλή σας όρεξη. -Να τα τσακίσουμε;
Μουστάρδα ή κέτσαπ;
Είσαι καλά;
Εντάξει είμαι.
Απλώς πήγε απ' τον κακό λαιμό.
Πιες λίγο νερό.
Εγώ με κέτσαπ, εσύ με μουστάρδα. Αναρωτιέμαι με τι θα τα φάει ο μπάμπο.
Γεια σου, Ανέτ. Ευχαριστώ που με έβαλες νωρίς. Ιδίως λόγω Παρασκευής.
Ο γιατρός ήθελε να γίνει αμέσως.
Νιώθετε καλά;
Θα δούμε.
Ιντάλια, αν σου δώσω σνακ, κοντεύει η ώρα φαγητού.
Δεν θα φας το βραδινό σου.
-Μαμά! -Γιαγιά!
Καρδούλα μου!
Τι κάνεις εδώ;
Να…
Μωρό μου, τι…
Ραντεβού.
Λίγο ακόμα.
Τι είναι;
Έλα να χορέψουμε.
Στάσου.
-Στάσου. Κι αν πέσεις; -Τότε, έπεσα.
Θέλω να χορέψω ξανά με τη γυναίκα μου.
Σου είπα ποτέ
για τότε
που ο Τονίνο κι η κατσίκα ήθελαν να παίξουν ποδόσφαιρο μαζί;
Υπήρχε μεγάλο πρόβλημα.
Η κατσίκα είχε μόνο κοριτσίστικα παπούτσια.
Τι έκανε η κατσίκα;
Η κατσίκα
δανείστηκε ένα ζευγάρι παλιά παπούτσια από έναν ξάδελφο.
Μα έχει τέσσερα πόδια.
Ακριβώς. Χρειαζόταν κι άλλο ζευγάρι.
Ως καλός φίλος ο Τονίνο την άφησε να δανειστεί τα δικά του.
Αλλά όταν τα δοκίμασε η κατσίκα, ήταν πολύ μεγάλα για τις οπλές της.
Η κατσίκα καταστενοχωρήθηκε.
Αλλά μετά είχαν μια ιδέα με τον Τονίνο.
Η Ιντάλια πρέπει να κοιμηθεί.
Μα δεν τελείωσε την ιστορία.
Πέντε λεπτά ακόμα.
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Αγάλου