Χρόνια αφού απελευθέρωσε τον λαό της από τους Ισπανούς,
η Ζαζίλ εξαφανίστηκε.
Δεν υπάρχουν επίσημα αρχεία,
αλλά οι δοξασίες λένε ότι πήγε σ' ένα σπίτι στο νερό.
Σ' ένα νησί ξεχασμένο κι από τους θεούς.
Γιατί εκεί
μόνο οι νεκροί αναπαύονται.
Καρλότα;
Καρλότα, με ακούς;
Καλώς ήρθες στο Νησί των Νεκρών.
Βλέπεις;
Το όνομα τιμά τους φίλους σου.
Πάμε.
Ας ψάξουμε για τάφους.
Την άκουσες, προχώρα.
Ινές!
-Είσαι καλά; -Οκτάβιο…
-Είσαι καλά; -Λέο!
Βγάλε το μπουφάν! Ξέρω ότι σ' αρέσει, αλλά θα πεθάνεις!
-Μιγκέλ, είσαι καλά; -Μιγκέλ!
-Ο Λούκας; -Δεν τους βλέπω!
Πού είναι η Σιτλάλι;
Λούκας! Σιτλάλι!
Λούκας! Τι κάνεις; Πάμε!
-Λούκας! -Δεν μπορώ.
-Λούκας, κοίταξέ με!
Με εμπιστεύεσαι; Είμαι εδώ, εντάξει; Είμαι εδώ.
Μπορείς; Εντάξει.
Ένα, δύο, τρία!
Λούκας!
Εκεί πέρα!
-Λούκας! -Είστε καλά;
-Τα κατάφερες! -Τα κατάφερα!
Κρατήστε δυνάμεις, είμαστε ακόμα μακριά από την ακτή.
Ναι, πρέπει να φύγουμε.
-Θα πεθάνουμε από καρχαρίες ή υποθερμία. -Καρχαρίες;
-Όχι! -Καρχαρίες, είπες;
-Μην τον τρομάζετε! -Δεν έχει τίποτα! Μόνο μικρά ψάρια!
Το σακίδιό μου!
Οκτάβιο! Ίσως πάρουμε πίσω το σκάφος σου.
-Δεν είχες ένα φουσκωτό στο σκάφος; -Ναι, αλλά ξέχνα το!
-Είναι 15 μ. κάτω από το νερό. -Δεκαπέντε;
-Πάω εγώ! -Στάσου, Σιτλάλι! Περίμενε!
-Εντάξει. -Και τώρα!
-Όχι, περίμενε! Σιτλάλι! -Σιτλάλι!
Σιτλάλι!
Τη χρονομετρώ!
Δεν βαρέθηκες να 'σαι μαριονέτα;
Σε χρησιμοποιεί για τις βρομοδουλειές της,
και την αφήνεις, επειδή έχεις κόλλημα μαζί της.
Πρέπει να 'ναι εξευτελιστικό.
Άσε με να φύγω.
-Μου χρωστάς. -Δεν είναι τέλεια;
Όπως όταν ήμασταν μικρές και παίζαμε κυνήγι θησαυρού.
Σωστά. Ξέχασα ότι ο μπαμπάς μόνο μ' εσένα το έπαιζε αυτό.
Ακόμα τα ίδια τραύματα έχεις.
Αυτό μου θυμίζει πόσο ανυπόφορη γινόσουν, για να πηγαίνω παντού μαζί σου.
Αφού ο μπαμπάς έπαιζε με τις υπηρέτριες,
γιατί όχι κι εγώ;
Μην κάνεις καμιά βλακεία.
ΕΘΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ
Καλημέρα.
Λυπάμαι, οι εγκαταστάσεις είναι κλειστές. Δεν επιτρέπεται να είστε εδώ.
Συγγνώμη, τι…
Τώρα έχουμε μεταφορικό μέσο.
Μάνο, πάρε τον ασύρματο του φύλακα.
Πόση ώρα πάει;
Πέντε λεπτά και 15 δευτερόλεπτα!
Τι; Είναι πάρα πολλά!
Σιτλάλι!
-Δεν είναι καλό αυτό, δεν τη βλέπω. -Αν πάθει κάτι;
-Αν δεν βγει, τι κάνουμε; -Φυσικά και θα βγει!
-Μόνο εκείνη μπορεί να το κάνει. -Μπορεί.
Μπορεί να το κάνει.
Πόση ώρα πέρασε;
Πέντε λεπτά και 40 δευτερόλεπτα!
Μπορεί να το κάνει.
Ελευθερία!
Σιτλάλι, είσαι η καλύτερη!
-Είστε γλύκες. -Ναι!
Οκτάβιο, λυπάμαι για το σκάφος σου.
Δεν πειράζει, θα υπάρξουν άλλα.
-Είναι νεκρός. -Σοβαρά;
Ευχαριστούμε, τι θα κάναμε χωρίς εσένα;
Σκοπεύετε να προχωρήσετε χωρίς όπλα;
Εγώ θα μείνω να προσέχω το σκάφος μη μας φύγει.
Δεν θα χωριστούμε τώρα. Θες να μείνεις μόνος;
Αν σκοτώσουν έναν, πεθαίνουμε όλοι.
Πρέπει να τους ακολουθήσουμε, αλλά από απόσταση.
Βλέπω ίχνη από τζιπ.
Από το δικό του.
Ωραία, τώρα ξέρουμε προς τα πού να πάμε.
Λυπάμαι.
Αναπαύσου εν ειρήνη.
Ζαζίλ, πού είσαι;
Δεν έχεις ιδέα πού είναι ο τάφος, ε;
Ο τάφος δεν έχει καταγραφεί.
Θα είναι στους μη καταγεγραμμένους.
Την ακούσατε. Ψάξτε τον!
Πάμε! Χωριστείτε!
-Μιγκέλ… -Τι;
Τουλάχιστον, δεν χάνουμε τα ίχνη τους.
Ελάτε, παιδιά, μη σταματάτε.
-Λούκας. -Λούκας, μην κοιτάς.
Ζω στη φούσκα μου.
Δεν θα κοιμηθώ εδώ.
Οπότε, είτε θα βρούμε τον τάφο είτε θα…
Τι;
Τι άλλο θα μου πάρεις;
Έπρεπε να αφήσω τον Μιγκέλ να ζήσει.
Αυτός θα έβρισκε τον τάφο.
Μιγκέλ…
τι θα έψαχνες εσύ;
Ένα δέντρο καπόκ.
Πίσω της!
Πάμε!
Επιστροφή στις ρίζες.
Όμορφο. Και τι;
Ίσως είναι κυριολεκτικό.
Τα καπόκ είναι ιερά δέντρα. Ο Μιγκέλ μού το είπε χίλιες φορές.
Ίσως είναι εδώ ο τάφος της Ζαζίλ.
Τα είδατε όλα αυτά;
-Μιγκέλ! -Μιγκέλ.
Συγγνώμη, αλλά δεν είναι φυσιολογικό.
Μπράβο, Λιλί. Φυσικά κι είναι θαμμένη κάτω από το καπόκ.
Τα καπόκ συνέδεαν τον Σιμπαλμπά και τον Παράδεισο.
-Αν και δεν ήταν ο ίδιος Παράδεισος… -Πάμε;
-Τι; Πού να πάμε; -Στη Λιλί, είναι εκεί.
-Να μην πάμε πολύ κοντά. -Ναι. Αν φερθούμε χαζά, θα τη σκοτώσουν.
-Ή τη Σιτλάλι ή τον Οκτάβιο. -Βρε!
Όχι τον Οκτάβιο.
Όχι.
Η Ζαζίλ.
Μπράβο, Λιλί.
Κάτι υπάρχει εδώ.
Είναι ένα σεντούκι.
Άλλο ένα κομμάτι με το σήμα του Κορτές.
Πες μου ότι έχει κι άλλο.
Υπάρχουν πάπυροι.
Πουθενά το Δάκρυ της Φωτιάς. Δεν θα το βρούμε ποτέ.
-Δεν βρήκαν κάτι. -Δεν υπάρχει θησαυρός.
Ίσως αυτό είναι το στοιχείο για να βρούμε το διαμάντι.
Όπου να 'ναι θα αρχίσει να γεμίζει κόσμο.
Θα πάρουμε το κουτί. Ελπίζω να βρεις τη λύση.
Ποιος να το έλεγε;
Εσύ κι εγώ μαζί.
Όπως παλιά.
Με συγχωρείτε!
Τι θέλεις; Κούμπα λίμπρε, μεσκάλ, καραχίγιο;
Γεια σας, πώς είστε; Τι να σας φέρω;
Ένα μοχίτο
και ένα κούμπα λίμπρε.
-Για να πιούμε για το παρελθόν. -Σας τα φέρνω αμέσως.
-Καλημέρα. -Καλησπέρα.
-Γεια. -Αστυνομία.
Θέλω να σε ρωτήσω κάποια πράγματα.
Έχουμε τη σερβιτόρα.
-Ξέρετε τι να κάνετε, έτσι; -Ναι.
Εσύ θα έρθεις μαζί μου. Πάρε.
-Καλή τύχη. -Πάμε.
Καλή τύχη.
Τι βρήκες;
Αυτό.
-Αυτό; -Μ' αυτό ανοίγω τα πάντα.
Τόσο επαγγελματίας;
Το πιο σημαντικό είναι να προσέχεις. Να είσαι ψύχραιμος.
Αυτό εδώ;
-Όχι. -Όχι;
Αυτό προφανώς όχι.
Όχι, αυτό είναι σαράβαλο.
Αυτό είναι πολύ μικρό.
Δεν χωράμε.
Μόνο πίσω.
-Ναι, αλλά θα μας έβλεπαν. -Ναι.
Εξάλλου, αν βρέξει, θα βραχούμε.
Αυτό. Το μπλε. Είναι τέλειο. Μου θυμίζει το αμάξι των γονιών μου όταν ήμουν παιδί.
-Το μαύρο είναι τέλειο. -Γιατί;
Πρώτον, το χρώμα είναι χάλια.
Δεν ξέρω για του μπαμπά σου, αλλά αν ήταν έτσι, ήταν κακόγουστος.
Έπειτα, είναι πιο καινούριο.
Το σύστημα ασφαλείας, πίστεψέ με, είναι της πλάκας,
είναι πιο εύκολο, πιο μεγάλο. Ξέρω απ' αυτά. Εσύ ανάλαβε τις μηχανές.
Εντάξει, καπετάνιε. Θα σου δείξω πώς γίνεται.
-Να δούμε ποιος θα το ανοίξει πρώτος. -Πάει.
Ξεκινάω.
-Ας είμαστε διακριτικοί. -Τραβάμε την προσοχή.
Περπάτα κανονικά.
-Κανονικά περπατάω. -Εκεί είναι.
Χρειαζόμαστε ένα σταυροκατσάβιδο.
Τα αγόρασα στο ίντερνετ.
Πολύ ωραία.
Σταυροκατσάβιδο.
-Γρήγορα, Λούκας. -Σταυροκατσάβιδο.
-Κατσαβίδι. -Αυτό είναι αλφάδι.
Σταυροκατσάβιδο. Αυτό είναι αλφαδιά.
Η Ζαζίλ ξόδεψε όλα της τα λεφτά σε σκλάβους.
Πολύ αφελής.
-Ελευθέρωσε τον λαό της. -Όχι.
Ελευθέρωσε λίγους.
Λες να επηρεάστηκαν οι κατακτητές;
-Βλέπεις κάτι για το διαμάντι; -Όχι.
Ίσως μας βοηθήσει ο Αριέλ.
Αυτός δεν ξέρει τίποτα.
Με συγχωρείτε.
Παραγγείλατε μοχίτο;
Παγωμένο τσάι;
-Δεν το παραγγείλαμε. -Δεν πειράζει, άσ' το.
Σας αφήνω χαρτοπετσέτες.
Γεια μας.
ΤΟΥΑΛEΤΑ
Έτσι χαλαρώνει.
Από την άλλη.
Ναι. Να γιατί δεν έχει τέτοια στα βιντεοπαιχνίδια.
Άντε.
Βρε γαμημένο, άνοιξε!
Κωλοεργαλείο.
Εγώ κοντεύω.
Οκτάβιο; Οκτάβιο…
-Οκτάβιο! -Τι;
-Ξέρεις τι… Γεια σας. -Καλημέρα.
-Ωραία μέρα για μπάνιο. -Τι λέει το ένα κούτσουρο στο άλλο;
-Τι; -Θα σου πω μετά.
Γαμημένο!
-Πώς ήταν ο Μιγκέλ στο κρεβάτι; -Τι;
Για τον Λέο ξέρω.
Θέλω τουαλέτα.
Είσαι πολύ βαρετή.
Καλά, δώσε μου το ποτήρι σου να κατουρήσω εκεί.
Τι μελοδραματική.
Μάνο!
Η μικρή πρέπει να κατουρήσει. Πρόσεχέ την.
Θα μπεις να με σκουπίσεις κιόλας;
Μην κάνεις καμιά βλακεία. Και μην κλείσεις την πόρτα.
Γρήγορα!
Και τώρα τι;
Τουαλέτα, ναι. Και τώρα τι;
-Έτσι, ωραία. -Βγήκε.
-Σχεδόν. -Τη βγάζω εγώ. Τώρα την πάνω.
-Την πάνω; -Ναι, είναι τέσσερις!
-Πώς λες να κρατιέται όλο αυτό; Άντε. -Δεν τη φτάνω.
Εγώ τι να πω;
Γαμώτο!
Πώς πάει;
Ωραία, κοντεύω.
Ναι, το βλέπω. Κι εγώ κοντεύω.
Είμαι διακριτικός.
-Την έχουν σφίξει πολύ. -Άντε.
Όχι! Οι μπάτσοι.
-Τι; -Οι μπάτσοι.
-Όχι, εγώ τους πήρα. -Γιατί;
-Λούκας! -Βασικά…
Έχω μόνο ένα χέρι.
-Το ξέρω. -Λούκας.
Είστε ζωντανοί.
Πού είναι;
Στην τουαλέτα.
-Δεν καταλαβαίνω πώς… -Οι φίλοι της ζουν, ηλίθιε.
-Ακίνητη, δεσποινίς! -Κι εσύ.
-Να βλέπω τα χέρια σας. -Γιατί;
Γιατί βρήκαμε νεκρούς φύλακες στο νησί και ξέρουμε ότι ήσασταν εκεί.
-Θέλουμε να σας μιλήσουμε. -Αστειεύεστε.
Όχι, καθόλου.
Οκτάβιο! Αυτή η κότα μόλις έχεσε!
Δεν υπήρχε βανάκι με λιγότερα ζώα;
Λέτε αυτές οι κότες να μας μεταδώσουν καμιά ασθένεια;
Γιατί κάποτε διάβασα ότι μπορούν να μας μεταδώσουν ψωρίαση,
λέπρα, καρκίνο του προστάτη…
Έλα, βρε Λούκας!
Η αγάπη για τα ζώα είναι το πιο ευγενές στοιχείο ενός ανθρώπου.
Ωστόσο, δεν πήρα εγώ αυτήν τη σακαράκα. Τα παράπονά σας στον Λέο.
Συγγνώμη, παιδιά, δεν βρήκαμε καλύτερο.
Κόντευα να ανοίξω ένα αμάξι πολύ καλύτερο και χωρίς ζώα.
Προσπαθούσαμε ήδη 15 λεπτά κι άρχισες να ρίχνεις μπουνιές στην πόρτα.
-Δεν θα διαφωνήσω. -Προφανώς.
Δεν έχουμε ιδέα πού είναι ο θησαυρός, έτσι;
Όχι. Υπήρχε χρυσός όπως στον τάφο του Γκερέρο
και πάπυροι με ιερογλυφικά.
Κώδικες;
-Κώδικες. -Ναι.
Πού είναι οι κώδικες;
Συγγνώμη. Δεν πρόλαβα να τους κλέψω όσο με κρατούσαν.
Δεν έχω χρόνο για κλέφτες κι αστυνόμους, ενώ η Ρεχίνα έχει τον γιο μου.
Γι' αυτό, κάνε γρήγορα, Μπαντόλις.
Πρέπει να γυρίσω στη Μέριδα!
Ναι… Παιδιά, ξέρετε πού έχει βενζινάδικο;
Όχι άλλο, σε παρακαλώ.
Τι;
Μάλιστα, κύριε.
Άφησέ τους.
-Τι; -Άφησέ τους, μαλάκα!
Με συγχωρείτε.
Κυρία, ζητώ συγγνώμη.
Ο επιθεωρητής μάς έδωσε λάθος πληροφορίες για σας. Κάναμε λάθος.
-Μην ανησυχείς. -Ήταν…
Τη δουλειά σας κάνατε.
Θα μιλήσω στους ανώτερούς σας, για να ξεκουραστείτε επάξια.
Τα πράγματά μου.
-Αν φύγω τώρα, θα τους πιάσω. -Όχι.
Ξεφορτώσου το παιδί.
Σταματήστε! Εδώ πουλάνε βενζίνη.
ΛΑ ΜΙΝΙ ΠΑΓΟΣ
-Δεν νομίζω η βενζίνη εδώ να είναι νόμιμη. -Πλάκα κάνεις.
-Έχουμε φράγκα; -Έχω εγώ. Περίμενε.
Έχω 69 πέσος.
-Φτάνουν για ένα γλυκό. -Ποιο γλυκό κάνει τόσο;
Θα το αναλάβω εγώ.
-Περίμενε. -Τι κάνεις;
Θα κάνεις τα δικά σου, σωστά; Θέλω να μάθω.
Έλα.
-Κάνε ό,τι κάνω. -Εντάξει.
Πολλή ζέστη!
-Τι λέει; -Γεια.
Τι κάνεις;
Γεια σου, αγόρι.
-Γεια… -Πώς είσαι;
Καλησπέρα.
-Μπορώ; -Όχι… Ναι.
-Ναι ή όχι; -Ναι, αμέ.
Πάρε.
Δεν θα πιστέψεις τι μας συνέβη.
Πηγαίναμε σε πάρτι και λίγο πριν φτάσουμε, τελείωσε η βενζίνη.
Στέρεψε. Νομίζω ότι ήταν οι λαθρέμποροι καυσίμων.
Ναι, τέλος πάντων.
Γι' αυτό, θέλαμε να σου ζητήσουμε μια χάρη,
να μας αφήσεις να βάλουμε λίγη εδώ.
Λίγη. Είδα ότι έχεις βενζίνη.
Θα ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους σου.
Και το πάρτι είναι κοντά. Μπορείς να έρθεις μετά.
Να πιεις ένα ποτό. Θα το πληρώσουμε.
Έχουμε έναν φίλο DJ φοβερό. Και πολλές όμορφες φίλες για σένα.
Από πού είσαι;
-Ναι. -Συγγνώμη.
-Τι κάνεις; -Ό,τι κάνεις εσύ;
-Το παρακάνεις, τρέμει. -Έχει άγχος από την ώρα που μπήκαμε.
ΦΟΝΟΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
Μας ψάχνουν ήδη;
Συγγνώμη. Πήρα όταν ήρθατε.
Μάλιστα. Ωραίος, ρε.
-Φρικιό! -Μην πυροβολείτε!
Πάμε!
Έρχονται οι μπάτσοι!
-Τι; -Ξεκίνα, γαμώτο!
Σταμάτα.
Έλα τώρα!
Αυτό μας έλειπε.
Ίσως ψάχνουν ναρκωτικά.
-Έχει κανείς; -Δεν ψάχνουν ναρκωτικά.
Ίσως να ψάχνουν.
Αλλά μοιράζουν και φυλλάδια.
Οι φωτογραφίες μας είναι. Δεν ξέρω πώς, μας έβγαλαν καταζητούμενους αμέσως.
Χρειάζεσαι ένταλμα από την εισαγγελία γι' αυτά.
Σας είπα να μην τα βάζετε με τη Ρεχίνα, έχει δύναμη.
Μας το είπες, έτσι; Ωραία χειρονομία, Καρλότα.
Ας βγούμε από τον δρόμο.
-Είναι ασφαλείς αυτοί οι δρόμοι; -Ναι, είναι.
-Σίγουρα; -Ναι, σίγουρα.
Μπράβο!
Συγγνώμη, παιδιά.
Σταμάτα, ρε φίλε! Σταμάτα! Το μπουκώνεις!
Δεν πάει άλλο.
Αν δούμε τη θετική πλευρά, έχουμε λίγη σκιά.
Ας φύγουμε από δω.
-Τι βλάκας είμαι! -Είσαι καλά;
-Το σακατεμένο μου χέρι. -Όχι.
Ινές, θυμάσαι όταν γνωριστήκαμε που με συνέλαβες;
Φυσικά. Έπεσες παραδομένος στα πόδια μου. Αφού λιποθύμησες.
Από τότε και για πάντα.
Όχι. Ήθελα να σου πω ότι τότε απήγαγαν τον πατέρα μου.
Τον κράτησαν τρεις μέρες.
Ο Άλεξ θα είναι μια χαρά.
Τον χρειάζονται ως εγγύηση. Τον θησαυρό θέλουν.
Θα τον βρούμε.
-Ευχαριστώ. -Έλα εδώ.
-Είμαι ιδρωμένος, συγγνώμη. -Ναι!
Ένα ζουμερό φιλί.
Προσοχή. Θα σας δώσω ραπόρτο.
Τελείωσε η βενζίνη.
Δεν έχουμε προμήθειες. Δεν έχουμε λεφτά.
-Δεν έχουμε κινητά. -Εγώ έχω ακόμα το δικό μου. Να.
-Εγώ έχω 69 πέσος. -Τέλεια.
Έχουμε ένα κινητό, 69 πέσος και το μαχαίρι μου.
Πάμε. Το ξενοδοχείο είναι μακριά.
Θα κάνουμε χρόνια να φτάσουμε.
-Ας φύγουμε, για να φτάσουμε. -Δεν βρίσκω λάθος στη λογική σου.
Ευχαριστούμε.
Να σταματήσουμε για μάνγκο;
-Μάνγκο; -Για καρύδα, δαμάσκηνα.
-Έχω λεφτά για μάνγκο. -Έχουν σκουλήκια.
Πριν θυμήθηκα το Ακαπούλκο. Θυμάσαι;
Έκλεψα το αμάξι και ντύθηκες πωλήτρια από την Τσιάπας.
-Ναι, με λουλούδια από τη Ζινακαντάν. -Ναι.
Μου άρεσε.
-Ευχαριστώ που ήρθες για μένα. -Κανείς δεν μένει πίσω.
Όταν ήμουν έφηβη και το έσκασα από το σπίτι,
ο Λέο με βρήκε στον δρόμο
και με βοήθησε. Και ξέρεις κάτι;
Στην αρχή δεν του είπα πώς με λένε.
-Είχα τόσα ονόματα, που δεν έχει σημασία. -Δεν με νοιάζει.
Τι θες να μάθεις;
Πες μου. Θα σου πω τα πάντα. Δεν θέλω άλλο να είμαστε έτσι.
Τίποτα. Είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Κοίτα,
θα βρούμε το Δάκρυ της Φωτιάς.
Θα σε βοηθήσω να ξεμπλέξεις.
Και δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Καλύτερα έτσι.
Όλα καλά.
Έρχομαι.
Πού είναι το παιδί;
Δεν ξέρω.
Τι ψάχνεις;
Φράουλες, μανιτάρια, σχοινόπρασο, ραπανάκια.
Και πού είναι;
Δεν έχω βρει ακόμα.
Αλλά έχω χόρτα.
Θα με ευγνωμονείτε όταν θα πεθαίνουμε της πείνας.
Νομίζω ότι μ' αυτά δεν θα χορτάσω, φίλε.
Λιλί;
Πήδηξες τη Ρεχίνα.
Τι; Θέλω να πω, όχι. Δηλαδή, ναι.
Δεν την πήδηξα εγώ. Το ανάποδο.
Τι εννοείς;
Όχι. Δεν μπορείς να κάνεις έτσι.
Εσύ έφυγες.
Εξαφανίστηκες, θυμάσαι;
Ήρθε η σκύλα και με απήγαγε, με βασάνισε…
Λες να είχα επιλογή;
Ναι, προτίμησα αυτό.
-Τελείωσε; -Όχι.
Τι εννοείς;
Λυπάμαι.
Το παιδί θα ζήσει.
Πάντα κάνω ό,τι ζητήσεις, αλλά όχι αυτό.
Νυχτώνει.
Δείτε εδώ μέρος.
Δεν είναι κακό για ένα βράδυ, έτσι;
Ωραίο, έτσι;
-Ελπίζω να το έχουν απολυμάνει. -Είναι μόνο για ένα βράδυ.
Αύριο θα δούμε τι θα κάνουμε.
Είναι πανέμορφο.
Είστε τυχεροί που βρήκα αυτά.
Μυρίζει ωραία.
Τι είναι;
Μανιτάρια και μαϊντανός.
-Κι αυτό; -Άσ' το! Δεν είναι έτοιμο.
Κάντσε, η Ινές είμαι.
Πού είσαι, Ινές; Πού έχεις μπλέξει πάλι, κοπελιά;
-Είσαι με εγκληματίες; -Δεν είμαστε εμείς οι κακοί, Κάντσε.
Η φάτσα σου είναι παντού.
-Λες να μην το ξέρω; -Μην έρθεις εδώ.
Το αφεντικό σου σε έβαλε σε διαθεσιμότητα.
-Ο γαμημένος… -Τι κάνεις;
Το κινητό μου δεν φταίει. Ηρέμησε.
Δεν έχει σημασία, τελείωσε η μπαταρία.
-Ναι. -Κάπως έτσι;
Ναι. Λίγο λιγότερο άνιμε, αλλά είναι πολύ καλό.
Η Ζαζίλ πληρώνει για την ελευθερία του λαού της.
Ο Χερόνιμο, ο Γκονζάλο, κι η Ζαζίλ κλέβουν τον χρυσό.
Ο Γκονζάλο πεθαίνει.
Ναι.
Μετά η Ζαζίλ πληρώνει χρυσό
για την ελευθερία του λαού της.
Αυτό που έκανε ήταν εκπληκτικό.
-Τους έδωσε πίσω λίγη αξιοπρέπεια. -Σταμάτα.
-Δεν υπάρχει θησαυρός; -Ναι, έτσι; Ναι. Υπάρχει πολύς χρυσός.
Και σμαράγδια, ρουμπίνια, τα πάντα.
Άρα, Μιγκέλ, αυτή είναι η Ζαζίλ με το Δάκρυ της Φωτιάς, σωστά;
Το Δάκρυ της Φωτιάς;
Ναι, υπήρχε ένα κομμάτι.
Πολύτιμο, μεταξύ άλλων.
Τι δεν μας λέτε;
Ποιος; Τι; Ποιος;
Τι πάθατε;
Τι σούπα… Τι σούπα έχει το μανιτάρι;
Μάζεψα μανιτάρια και τα έβαλα στη σούπα.
-Όχι… -Μαϊντανός.
Και μαϊντανό.
Κατάλαβα τι μανιτάρια ήταν.
Ηρεμήστε…
Μπαντόλις!
Είναι η Ζαζίλ με το Δάκρυ της Φωτιάς;
-Δεν υπάρχει θησαυρός. -Όχι, ναι, υπάρχει.
Ινές!
Τι είναι;
-Το πρόσεξες κι εσύ; -Ποιο;
Ότι λένε ψέματα.
Ναι! Όχι, περίμενε, ποιος;
Όλοι λένε ψέματα. Αλλά κυρίως εκείνη, κοίτα.
Ναι, λέει ψέματα.
Ναι.
Λέει ψέματα.
Διπλό…
Ψεύτρα.
Ψεύτρα… Ψεματούρα. Ψεύτρα.
Είσαι αληθινή;
Η ντουζίνα κοστίζει 70.
-Γεια σου. -Γεια.
Είσαι όντως αληθινή.
-Εβδομήντα; -Ναι.
Εντάξει, περίμενε.
Έχω 69.
Καλημέρα, κολιμπρί.
Μιγκέλ, με τρόμαξες.
Καλαμπόκι τρως;
Οκτάβιο, τι μας έδωσες;
Δεν ξενέρωσε ακόμα.
Αλλά περάσατε τέλεια χθες βράδυ, έτσι;
-Ναι. Ωραίο πάρτι. -Να πάρω ένα;
-Πρωινό. -Θέλει κανείς;
-Έχω καλά νέα. -Τι;
-Ξέρω πώς θα γυρίσουμε σπίτι. -Πώς;
Θα σας αρέσει.
Πάρτε, μήπως τους δείτε.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Τι είπες;
-Καλημέρα. -Όχι, αυτό είναι "Guten Morgen".
Είπες "Έχω έναν σκύλο".
Δεν έχω σκύλο.
Άλλη φορά μην πεις τίποτα.
Έλα, Σιτλάλι, τραγούδα γιόντελ…
Πώς;
-Τώρα, Οκτάβιο, τραγούδα εσύ… -Τι έγινε;
Χιμένα;
Χίμε!
Μπαμπά!
Χίμε!
Εδώ!
Μπαμπά!
Εδώ!
-Τι έγινε; -Ο κτηματίας κι οι άντρες του δραπέτευσαν.
-Όλο τον ξεχνάω αυτόν. -Εγώ σας το είπα ότι θα εξοργίζονταν.
Ευχαριστώ.
Μπαμπά; Τι;
Συγχώρεσέ με.
Συγγνώμη.
Κάντσε, όχι. Παίρνω από το ξενοδοχείο του Μιγκέλ.
Ηρέμησε. Κανείς δεν θα εντοπίσει την κλήση.
Θέλω να μου πεις αν έμαθες κάτι για τον Άλεξ.
Θα σε πάρω μετά.
Δεν ξέρουν τίποτα.
Οκτάβιο;
Οκτάβιο!
Είσαι καλά;
Πέρασε η επήρεια των μανιταριών; Όλα καλά;
Το είδα.
Η φύση είναι σοφή. Τα μανιτάρια δεν λένε ψέματα.
Τα είδα όλα.
-Τι είδες; -Τα πάντα, τα είδα όλα, όλο το έργο.
Είδα το δάσος, όχι το δέντρο. Το μωσαϊκό, όχι το πλακάκι.
Είδα τη σαλάτα καπρέζε, όχι το τυρί ή την ντομάτα.
Οκτάβιο, τι λες; Δεν σε καταλαβαίνω. Τι είδες, γαμώτο;
Το Δάκρυ της Φωτιάς.
Ήμασταν εντελώς τυφλοί.
Πώς δεν το καταλάβαμε;
Πάρε τη Ρεχίνα.
Θα προτείνουμε συμφωνία.
Πώς λερώνεις τους αγκώνες σου;
Συγγνώμη, έπρεπε να…
Έπρεπε να τσεκάρουμε.
Έσπασαν την κλειδαριά με πέτρα ή φτυάρι και…
Χίμε,
εγώ συγγνώμη.
Εγώ σε έμπλεξα σ' αυτό.
Τη μασχάλη…
Μπορώ;
Ναι, φυσικά.
Και το στήθος.
Την πλάτη σου.
Κοίτα.
Υπάρχει κάτι τέτοιο.
Η Ζαζίλ προσφέρει το Δάκρυ της Φωτιάς.
Σε ποιον;
Γιατί;
Κοίτα, θα μπορούσε να είναι πληρωμή,
για να μην την ενοχλούν άλλο στο νησί, σωστά;
-Το τίμημα για να πεθάνει εν ειρήνη. -Όχι, τι πληρωμή; Δεν ήταν πληρωμή.
Το επέστρεψε εκεί όπου ανήκε, στον λαό της.
-Μπαμπά; -Πες μου, γιε μου.
Τι;
Τι πάθατε; Όχι, σκατά. Τι συμβαίνει;
Τι;
Γαμώτο.
Μπαμπά.
-Ξέρεις για τι μιλάς; -Ναι, φίλε.
Μιλάμε για το Δάκρυ της Φωτιάς, σωστά;
Η Ζαζίλ το πήρε από τον Κορτές.
-Ήξερες για τη Ζαζίλ; -Όχι ακριβώς.
Το υποπτευόμουν κατά κάποιον τρόπο, επειδή…
Είναι γεγονός ότι του το έκλεψε.
Γεια!
-Γεια. -Πάντα ήσουν τόσο όμορφη.
Κοίτα πόσο όμορφη είναι η κοπέλα σου.
Τι ωραίο ζευγάρι που είστε! Άντε ντε, παντρευτείτε!
Χουάν.
Και τι το έκανε;
Μιγκέλ, σου είπα. Απλώς δεν ακούς.
Εκείνη και ο Γκονζάλο πάντα ήθελαν να το επιστρέψουν
στο μέρος απ' όπου το έκλεψε ο Μοκτεζούμα.
-Ποιο μέρος είναι αυτό; -Δεν έχω ιδέα.
Δεν είμαι ειδικός σ' αυτό το θέμα.
Ο Καθηγητής Ραμίρεζ. Ο συνάδελφός μου, θυμάσαι;
-Ναι. -Μίλα μαζί του.
Ναι, είναι ειδικός σε αυτά τα θέματα.
Ποιος είναι; Τον ξέρεις;
Όχι, δεν τον γνώρισα ποτέ. Ξέρω ποιος είναι. Γνωρίστηκαν
πριν από πολύ καιρό σε κάτι τάφους στη Σιέρα Ταραουμάρα.
Στην Τσιουάουα.
Πού μένει;
Μπαμπά;
Χάρηκα που σε είδα, γέρο.
Νομίζω ότι ήταν σαύρα…
Ο Ραμίρεζ θα 'ναι στην Τσιουάουα. Οι μούμιες ήταν από εκεί.
Εντάξει, αλλά η Τσιουάουα δεν είναι και μικρή.
Είναι η μεγαλύτερη πολιτεία στο Μεξικό.
-Ωραία. -Πότε θα το έλεγες;
Ήξερες εξαρχής ότι δεν υπήρχε χρυσός.
Όχι, όχι από την αρχή.
Αλλά υπάρχει ένα διαμάντι,
το μεγαλύτερο διαμάντι που δεν βρέθηκε ποτέ.
Θα το έδινες στη Ρεχίνα χωρίς να πάρεις τα λεφτά μας;
Όχι.
Ή ναι.
Αλλά αν δεν της δώσω το διαμάντι, θα κυνηγήσει κι εσάς.
Μας χρησιμοποίησες, Λιλί.
Συνέχεια λες ψέματα.
-Πού το βρήκες αυτό; -Κρύβει παντού όπλα.
-Οκτάβιο, τι κάνεις; -Ηρέμησε.
Το ήξερες κι εσύ, έτσι;
Ότι έψαχνε ένα διαμάντι; Ναι.
Κοιτάξτε, πρέπει να πάρω πίσω τον Άλεξ.
Θα δώσω στη Ρεχίνα το διαμάντι.
Προφανώς, δεν μπορούμε να σας εμπιστευτούμε.
Ινές,
έκανες συμφωνία μαζί της;
Θα μας δώσει τα λεφτά μας.
Η Ινές κι εγώ θα ψάξουμε το διαμάντι.
Αν κάποιος από σας θέλει να έρθει μαζί, ας έρθει. Εκτός από τη Λιλί.
Λούκας;
Δεν ξέρω.
Θα μείνω με τον Μιγκέλ, αν και σας αγαπώ όλους.
Τέλεια. Μπαντόλις;
-Είναι λίγο χαζή ερώτηση, δεν νομίζεις; -Γι' αυτό την απευθύνω σ' εσένα.
Μάλιστα.
Σιτλάλι;
Θα πάω με την Ινές. Χρειάζομαι τα λεφτά.
Χρειάζομαι το διαμάντι.
Λυπάμαι, Λούκας.
Μιγκέλ, ξέρεις ότι σε εκτιμώ.
-Κι εγώ σε εκτιμώ. -Ωραία.
Κάνεις λάθος.
Το λάθος ήταν που σ' εμπιστεύτηκα, Λιλί.
Ωραία. Από εδώ και πέρα, χωρίζουν οι δρόμοι μας.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Παπαβασιλείου