พรมหัศจรรย์
กาลครั้งหนึ่ง มีชายหนุ่มคนหนึ่ง
ซึ่งเชื่อว่าไม่มีอะไร จะสำคัญยิ่งไปกว่าคำขอพร
ทว่าไม่ใช่พรอะไรก็ได้
หากเป็นพรที่คอยผลักดันแรงใจ
พรที่สร้างเราให้มีความเป็นเราขึ้นมา
แต่เขาก็เข้าใจดีว่า การจะทำพรให้เป็นจริงได้นั้น
ช่างลำบากยากเย็นมากแค่ไหน
ความฝันถูกทำลายได้ง่ายดายเพียงใด
ดังนั้น เขาจึงได้เริ่มลงมือทำบางอย่าง
เขาศึกษามนตร์วิเศษของโลกนี้ อย่างไม่ย่อท้อ
และกลายเป็นผู้วิเศษที่ทรงพลัง
คอยปัดเป่าอันตราย หรือความประสงค์ร้าย จากคำขอพรที่ผู้คนมอบไว้
ส่วนพรที่ดีและเหมาะควร เขาก็บันดาลให้เป็นจริง
ผู้วิเศษไม่รู้ว่าโลกต้องการพลังวิเศษนี้ไหม
แต่เขาและภรรยาผู้ซื่อสัตย์ เจอเกาะแห่งหนึ่งที่เหมาะสมที่สุด
ลึกเข้าไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ที่นั่นเอง พวกเขาสร้างอาณาจักร ซึ่งไม่เหมือนที่อื่นใด
ที่ซึ่งต้อนรับทุกคนทุกครอบครัว ไม่ว่าจะมาจากไหนก็ตาม
เรือแล่นเร็วกว่านี้ไม่ได้เหรอฮะ
และพวกเขาก็ยินดีที่ผู้คนหลั่งไหลมา
จากทั่วทุกสารทิศเพื่อตั้งรกราก
และเต็มใจมอบพรของตน ให้ผู้วิเศษเก็บรักษา
และหวังอย่างสุดหัวใจว่า ในสักวันหนึ่งพรจะเป็นจริง
และทุกคนเห็นตรงกันหมด
ไม่มีใครสมควรจะได้รับพร...
เท่าปู่ของหนู
ชายที่ทุกคนรัก
และหล่อที่สุด
ซึ่งอายุครบร้อยปีวันนี้
แค่เนี้ยเหรอ
ทีแบบนี้ล่ะเลิกพูดแล้ว
วาเลนติโนไม่เคยเลิกพูดหรอก
ถ้าเข้าใจเธอได้คงดีน่าดู
พระราชาจะจัดงานบันดาลพรวันนี้
ต้องใช่แน่
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ ที่พระราชาสั่งให้จัดพิธีบันดาลพร
ในวันเกิดของปู่
เพี้ยงๆ ขอให้เป็นงั้นเถอะ
คืนนี้แหละใช่แน่ ซาบา
หนูรู้สึกได้
อาช่า ไปทำเค้กกัน
ไม่
แต่ปู่ชอบกินเค้ก
คือว่าหนูไม่ว่าง
หนูต้องไปนำทัวร์ แล้วก็...
ต้องไปช่วยดาห์เลีย
ค่ะ ก็...
- ทำไมถึงพูดแบบนั้น - แบบไหน
คิดจะทำอะไรของลูกน่ะ
ทำไมแม่ถึงสงสัยหนูอย่างนั้นล่ะ
ก็ลูกเว้นวรรคแปลกๆ
ก็หนูโตขึ้น
เลยเปลี่ยนการเว้นวรรค
อาช่า
ไม่ว่างคุย เดี๋ยวสาย
เจอกันที่พิธีบันดาลพรนะ
ปู่ไม่พลาดอยู่แล้ว
รู้สึกเลยว่าต้องมีเรื่องดีแน่ๆ
มาแล้ว
มาแล้วค่ะ ฉันมาแล้ว
ขอแป๊บหนึ่งนะ
พักหายใจแป๊บ
โอลา ชาโลม ซาลาม
ทุกคนพร้อมไหมคะ
เชิญที่โรซาส เมืองเรานี้ ที่ท่านมา
การสร้างสรรค์อันเลิศล้ำ น่าให้ท่านทัศนา
เรื่องราวที่เกินคาด ช่างมากล้นเกินเมืองใด
ที่ความฝันและเรื่องจริง บรรจบกันได้ดังใจ
ถ้าอยากชำนาญร่ายรำ
หรือจะให้ผมลากพื้นก็ได้ทำ
อยากเหินฟ้าพุ่งไป
ใช่แล้ว ที่นี่ท่านต้องถูกใจ
ก็นี่ ที่ในเมืองชื่อว่าโรซาส
ฝันเรื่องไหนล้วนสรรค์สร้าง เป็นเหมือนพรทันใด
ไม่ใช่เพียงฝันเลื่อนลอย
และนี่ ที่ในเมืองชื่อว่าโรซาส
ล้วนเรื่องเร้าใจไม่มีทางได้เศร้าใจ
เพราะยังมีอีกมากเฝ้าคอย
คือบ้านให้ฉัน ให้เธอ
และให้พวกเรา
ที่ในเมืองชื่อโรซาส
คือแบบ เมืองเรามีเจ้านามแม็กนิฟิโก
สร้างเมืองโรซาสมาเนิ่นนานจนใหญ่โต
ด้วยมือดังสายฟ้า และตาที่แดงโร่
ไม่ ไม่ ไม่ ฉันล้อเล่นต่างหาก
ด้วยอำนาจอันมากโข
ก็ดูเหมือนเรา
แต่ยอดกว่า
แต่แหม น่าจุ๊บสักฟอดนี่นา
โอ๊ยตาย!
ดั่งมนตร์ร่ายไป
และพรที่คิดก็แว่บ! ในทันใด
อ้อ แล้วเมื่อเธออายุ 18 ปีก็ต้องไป
เข้าพิธีเพื่อส่งพร ที่ใฝ่ฝันขึ้นด้วยใจ
ให้ท่านเก็บรักษาบรรดาฝันรับมาต่อ
แล้วทุกเดือนจะเลือกสรร ผู้ได้พรที่เฝ้ารอ
อาจจะเป็นเธอสักวัน
หรือปู่ซาบา ซาบิโน อู๊ว เดี๋ยวรู้กัน
เจ็บหรือไม่
ร้องหรือเปล่า
อ๋อ ไม่ ไม่คิดถึงด้วยซ้ำไป เมื่อได้บอกลาฝันเรา
ก็นี่ ที่ในเมืองชื่อว่าโรซาส
ฝันเรื่องไหนล้วนสรรค์สร้าง เป็นเหมือนพรทันใด
ไม่ใช่เพียงฝันเลื่อนลอย
และนี่ ที่ในเมืองชื่อว่าโรซาส
ล้วนเรื่องเร้าใจไม่มีทางได้เศร้าใจ เพราะยังมีอีกมากเฝ้าคอย
คือบ้านให้ฉัน ให้เธอ
และให้พวกเรา
ที่ในเมืองชื่อโรซาส
ผมอยากมอบพรด้วย
พอมอบพรแล้วเราจะลืมพรที่ขอเหรอ
ถึงลืมไปก็ไม่เสียใจ
ฉันอยากเจอพระราชาบ้าง
พอดีเลย เรามีพิธีบันดาลพรกันคืนนี้
อยู่รอดูได้นะคะ
- น่ากินจัง - ตามสบายค่ะ
อาหารดูดีสุดๆ
- อยากอยู่ที่นี่จัง - อยากเหมือนกัน
- ฉันไม่ไปไหนแล้ว - อร่อยแบบสุดยอด
ช่วยที!
เพื่อนซี้และปรมาจารย์ด้านความมีเหตุผล
อีกชั่วโมงฉันมีสัมภาษณ์
ตื่นเต้นจนรู้สึกเหมือนตัวจะระเบิดอยู่แล้ว
สัมภาษณ์เหรอ สัมภาษณ์อะไร
ดาห์เลีย
หมายถึงสัมภาษณ์กับราชาหวานนุ่มนวล ชวนใจละลายงั้นเหรอ
อย่าพูดอย่างนั้นได้ไหม
เพื่อนซี้ฉันจะได้เป็นลูกมือพระราชา
ฉันจะดังแล้ว
ฉันลืมวิธีพูดไปแล้ว
พูดไม่ออกเลย
ปากฉันห้อยรึเปล่า เหมือนปากกำลังห้อยเลย
เร็ว ถามเหมือนตอนสัมภาษณ์มาซิ
โอเค อาช่า เธอมีจุดด้อยอะไร
จุดด้อยเหรอ
ฉันน่ะพูดเลอะเทอะเวลาตื่นเต้น
ไม่
เธอแคร์มากไป
ฉันเนี่ยนะ เดี๋ยว นั่นจุดด้อยเหรอ
ถึงได้เพอร์เฟ็กต์ไง
ไม่ต้องขอบคุณ
ใจเย็นๆ
เพื่อนๆ คอยช่วยอยู่น่า
คุกกี้เหรอ
- คุกกี้ - คุกกี้จ๋า
- ฉันก่อน - ระวัง
- รีบหลบไปเซ่ - แจ่มๆ
คุกกี้
ขอกินคุกกี้หน่อย
- รีบหลบไปเลย - ช้าหน่อย
- หลบไป โอเคๆ - ฉันชอบคุกกี้
- ซาฟี คุกกี้เลม่อน! - แย่แล้ว
เสร็จฉัน
ชีวิตนี่ช่างไม่แฟร์
เอาของฉันไหม
บาซีมา เธอมาจากไหนน่ะ
ก็...
เอาของฉันไปด้วย ฉันกินไม่ลง
เออ จริงด้วย เธอมีสัมภาษณ์กับราชานี่
นี่ มองฉันสิ
ไม่ต้องห่วง ถ้าเธอล้มเราจะช่วยรับเอง
กาโบ้
อ้าว มีคุกกี้เหลือนี่
เมื่อกี้ซาฟีเพิ่งจามใส่
อ๋อ ขอบใจ
อี๋
ยังไงก็...
ฉันไม่ว่าเธอหรอก ที่จะโกงและแหกธรรมเนียม
ไงนะ ฉันไม่ได้คิดจะโกงอะไรสักหน่อย
ไม่ต้องเลย
ทุกคนรู้ลูกไม้นี้น่า
ลูกมือพระราชาจะได้รับบันดาลพร
และปกติแล้ว คนในครอบครัวก็จะได้ด้วย
ไม่เสมอไปหรอก
หรือว่าเสมอนะ
เดี๋ยว ซาบา ปู่เธออายุครบร้อยปีวันนี้ และยังรอคิวอยู่ใช่ไหม
อย่าไปฟังเขา
ไหนจะเรื่องที่เธอเอง ก็จะอายุครบ 18 ปีแล้ว
สุขสันต์วันเกิด
อีกหลายเดือน
ไม่ใช่วันนี้
และตอนเธอมอบพรให้พระราชา
เธอคงไม่อยากลงเอย แบบไซมอนอย่างนี้หรอกเนอะ
หา เป็นแบบไซมอนแล้วทำไมเหรอ
ไม่รู้สิ
นายทำตัวค่อนข้างน่าเบื่อ
อย่าโกรธกันนะ
ฉันกลายเป็นคนน่าเบื่อเหรอ
พวกนายคิดแบบนั้นเหรอ
- ฮัดชิ่ว - ไม่ใช่ ไม่น่าเบื่อ แค่...
นิ่งขึ้น
ไซมอน ไม่ต้องห่วง นายยังเหมือนเดิมอยู่
และเดี๋ยวนาย ต้องได้รับบันดาลพรแน่เลย
ไม่เหมือนซาบา ผู้น่าสงสารที่ยังต้องรอ...
พระราชินี
- ฝ่าบาท - ราชินีอมาย่า
คุณพระคุณเจ้า
อาช่า พระราชาพร้อมให้เข้าเฝ้าแล้ว
ตอนนี้เหรอ หม่อมฉันผิดนัดเหรอ นึกว่า...
ไม่มีอะไร คนสัมภาษณ์เมื่อครู่...
ชีวิตฉันจบสิ้นแล้ว
สัมภาษณ์เสร็จเร็ว พร้อมไหม
อ้อ โอเค พร้อมเพคะ
ไม่พร้อมเลยสักนิด
เธอทำได้
แค่อย่าแตะต้องอะไร
อย่าลืมถอนสายบัว
- และบอกว่าฉันรักท่าน - ไงนะ
ล้อเล่นน่ะ เธอห้ามพูดเด็ดขาด
แจ๋ว ขอบคุณมากนะ
บาย อย่าคาดหวังมากล่ะ
ลูกมือต้องคอยดูแลกองไฟไม่ให้ดับ
เพราะพระราชาท่านชอบชาร้อนๆ
และท่านก็ชอบคุยด้วยประมาณหนึ่ง
- เธอแค่ฟังเฉยๆ ก็ได้ - หม่อมฉันถนัดอยู่แล้ว
ของบางอย่างอาจจะดูแปลกๆ
แต่ผู้วิเศษจะมีของพวกนั้นไว้เพื่ออะไร...
- เธอไม่ต้องใส่ใจ - เพคะ
และที่สำคัญ
อย่าคาดหวังว่าจะได้เห็นพร ถามก็ไม่ได้
เจ้าค่ะ หมายถึงไม่ถามเพคะ ฝ่าพระบาท
ฉันลุ้นเธออยู่นะ อาช่า
- จริงเหรอ - อือฮึ
ขอบพระทัยเพคะ
แต่... ทำไมล่ะ
ฉันเห็นเวลาที่เธอคอยดูแลคนอื่น
เห็นชัดเลยว่าเธอรักอาณาจักรนี้มาก
และรักชาวเมืองนี้
เพคะ
ความกรุณาแบบนี้แหละ คือแก่นแท้จริงของโรซาส
พร้อมไหมที่จะได้เจอพระราชา
หวังว่าเพคะ
ว้าว
เดี๋ยวพระราชาก็มา
ขอฉันไปดูงานพิธีก่อนนะ
เพคะ
บาย
มนตร์อัคคี
ประวัติศาสตร์แห่งคาถา
ไม่ๆ ไม่ได้
อาช่า ตำรานั่นเป็นของต้องห้าม
เพคะ คือหม่อมฉัน...
เกิดอะไรขึ้น
ฉันเสกคาถาลงบนกระจก
หม่อมฉันแค่คิดว่าภาพพิมพ์สวยดี
ใช่ แต่ตำรานั่นอันตราย
งั้นเก็บไว้ทำไม
พระราชาต้องเตรียมพร้อม รับมือทุกอย่าง ใจเย็นๆ
อยู่นิ่งๆ
- อย่าขยับ ฉันจัดการเอง - อย่านะ
เสียเหงื่อกันเล็กน้อย
ไหวรึเปล่าเนี่ย
ไม่ไหว หม่อมฉัน...
ไหวเพคะ
และหม่อมฉันเข้าใจถ้าท่านจะให้กลับไป แล้วอย่าโผล่หน้ามาอีก
โธ่เอ๊ย ไม่ต้องเว่อร์ไปหรอกน่า
เธอก็มาแล้ว ฉันก็สนใจเธอแล้วเต็มๆ
ไหนว่ามาซิ
ทำไมเธอถึงคิดว่าเหมาะจะเป็นลูกมือฉัน
โอเค คือ...
หม่อมฉันแคร์มากเกิน
โอเค ก็น่าสนใจดี
จุดด้อยหม่อมฉันน่ะ
คิดว่าน่าจะบอกข้อเสียก่อนเลยตรงๆ ดีกว่า
เข้าใจแล้ว
งั้นจุดแข็งล่ะ
ดีใจที่ถาม
หม่อมฉันเรียนรู้เร็วและเป็นคนทุ่มเท
แล้วก็ช่วยเหลือเก่ง
แถมยังเด็ก ก็เลยว่าง่าย
แต่ไม่เด็กเกิน เลยไม่ได้ว่าง่ายขนาดนั้น
แล้วก็ชอบวาดรูปด้วย
พอได้ไหมเพคะ
แล้วนี่มันคืออะไรน่ะ
แพะเพคะ
- แพะกระโดด - อ๋อ
- เห็นไหม กระโดดได้ด้วย - อีกรอบแล้ว เป็นทักษะพิเศษไม่ซ้ำใคร
อันนี้ใช่ทักษะพิเศษไหม
อ๋อ ก็แค่อะไรที่พ่อสอนมาน่ะ
- ฉันว่าฉันจำพ่อเธอได้นะ - จริงเหรอ
พ่อเธอเป็นนักปราชญ์ใช่รึเปล่า
เขาชอบพูดเรื่องดาวบ่อยๆ
เราเคยปีนต้นไม้ที่อยู่บนสันเขาสูง
จนเหมือนเหลือแค่เรากับหมู่ดาว
พ่อจะพูดว่า...
"ดวงดาวจะคอยชี้ทางเรา
"เป็นแรงใจให้เรา
"คอยเตือนใจเรา ให้เชื่อในความเป็นไปได้"
ขนาดตอนที่พ่อป่วย ก็ยังพาหม่อมฉันไปวาดฝันในยามค่ำ
หม่อมฉันก็วาดฝัน เพียงแค่ว่าพ่อจะหายป่วย
เธออายุเท่าไรตอนเขาเสีย
สิบสองเพคะ
ไม่แฟร์เลย จริงไหม
ตอนฉันยังเด็ก ฉันก็เคยสูญเสียครั้งใหญ่
หม่อมฉันไม่รู้เลย
เสียใจด้วยเพคะ
ครอบครัวฉันทุกคน
แผ่นดินของเราถูกทำลาย
เพราะพวกโจรละโมบเห็นแก่ตัว
ถ้าตอนนั้นฉันใช้เวทมนตร์ได้ก็ดี
ฉันก่อตั้งอาณาจักรนี้ขึ้น
ก็เพื่อจะได้มีที่ที่ทุกคนปลอดภัย
อาช่า ไม่ควรต้องมีใครเห็น ความฝันตัวเองถูกทำลายต่อหน้าต่อตา
ไม่ควรมีใครต้องใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวด จากความสูญเสียอยู่ทุกวัน
ฉันเลยเลือกจะทำเรื่องพวกนี้
หม่อมฉันเลยอยากจะมาช่วย
มากับฉันสิ
เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่ฉันเชิญเข้ามาในนี้
แต่ก่อนฉันจะไว้ใจเธอ
ฉันต้องแน่ใจก่อนว่าเธอเข้าใจดี...
ว่าเจ้าพวกนี้สำคัญมากแค่ไหน
"พวกนี้" เหรอ
คำขอพรแห่งโรซาส
ตอนนี้เธอรู้สึกถึงมันได้ใช่ไหม
พรพวกนี้คือทุกสิ่ง
ขออภัย ไม่รู้ทำไมหม่อมฉันพูดแบบนั้น
ไม่ๆ ถูกแล้ว
พรพวกนี้คือทุกสิ่ง
คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะดู... มีชีวิต
ใช่
คือแบบนี้นะ...
คนเรานึกว่าพรเป็นแค่ความคิด
แต่ไม่ใช่เลย พรคือส่วนหนึ่งในหัวใจเรา
ส่วนที่ดีที่สุด
หากเรื่องที่นำความสุขมันจับต้องได้
นั่นต้องใช่เธอ
หากไขเอาความรู้สึกมาดูเหมือนง่าย
คงเชื่อว่ามันเพ้อ
ต่างค้นกันไปความเลิศล้ำดังเช่นเธอ
จนตลอดกาล
เธอเหมือนฝันน่าทึ่งจนเหลือเชื่อมานาน
เธอเป็นดังลมที่มาดึงดูดฉัน
ให้หลงใหลในวังวนห้วงนั้น
ให้ฉันทิ้งไปมันคงยาก ฉันขอฝาก
มอบคำมั่นจริงใจ
ปกป้องและคุ้มครองเธอสุดกำลัง
อ้อมแขนโอบให้พ้นปวงภัย
ปกป้องและคุ้มครองเธอ
สุดกำลัง
แลกทุกอย่าง
โศกหาย แค่เพียงได้เห็นเธอ
คำไหนแทนความหมายเช่นเธอ
พยายามเท่าไร
ก็ไม่มีวันฝันได้เหมือนดังที่เคยเจอ
ถ้าใครคิดจะมุ่งทำร้ายเธอ ดูแล้วมันไม่น่ามี
จะสู้ยิบตาไม่กลัวทุกคนที่กล้าดี
อยากจะขอเพียงได้ทำเพื่อเธอ
หากสมควรขอเฝ้าอยู่ คอยระวังและเฝ้าดู
และมอบคำมั่นจริงใจ
ปกป้องและคุ้มครองเธอ
สุดกำลัง
อ้อมแขนโอบให้พ้นปวงภัย
ปกป้องและคุ้มครองเธอ
สุดกำลัง
เต็มกำลัง
ในวันใดที่เธอนั้นต้องอ้างว้าง
จะตามให้เจอ
เป็นที่พึ่ง
แม้ผืนน้ำต้องข้ามให้ได้ทุกครั้ง เพื่อไปอยู่ใกล้เธอ
ใช่แค่ครั้งหนึ่ง
ดังวาจาเวลาที่พูดให้ฟัง
เตือนย้ำให้เธอ
และมอบคำมั่นจริงใจ
ปกป้องและคุ้มครองเธอ
สุดกำลัง
อ้อมแขนโอบให้พ้นปวงภัย
ปกป้องและคุ้มครองเธอ
สุดกำลัง
แลกทุกอย่าง
รู้ไหม อาช่า
ฉันอยากเห็นใครสักคน ขอพรว่าจะเป็นลูกมือที่ดีที่สุด
เท่าที่ผู้วิเศษจะมีได้
เธอคิดว่าไง
อาช่า
พรของซาบา ซาบิโน
วันนี้วันเกิดปู่
เขาอายุครบร้อยปีแล้ว
น่าทึ่งจริงๆ
ฝ่าบาทเพคะ
คืนนี้พอจะพิจารณา...
ให้ปู่สมหวังได้ไหม
เธอนี่กล้าขอเร็วจริงนะ
คือว่าคนส่วนใหญ่จะรอสองสามเดือน
ไม่ก็สักปี
กว่าจะกล้ามาขอโน่นนี่จากฉัน
ขออภัยเพคะ
- หม่อมฉันไม่ได้จะพูด... - ไม่ๆ ไม่เป็นไร
ไหน ขอดูพรหน่อย
เป็นพรที่สวยงามจริงๆ
สวยงามมาก
แต่น่าเสียดายนะ
มันอันตรายเกินไป
- อันตรายเหรอ - ซาบา ของเธออยากสร้างบางสิ่ง...
ที่จะเป็นแรงบันดาลใจให้ชนรุ่นหลัง
พรนี้ดี
แต่คลุมเครือเกิน
สร้างอะไรล่ะ
กลุ่มกบฏหัวแข็งรึเปล่า
เป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขาทำอะไร
ทำลายโรซาสอย่างนั้นเหรอ
ซาบา ไม่มีทางคิดร้ายต่อใครแน่นอน
- คิดอย่างนั้นเหรอ - หม่อมฉันรู้
เธอยังเด็ก เธอไม่รู้เรื่องหรอก
แต่มันเป็นความรับผิดชอบของฉัน ที่ต้องบันดาลพร...
ที่ฉันมั่นใจได้ว่าจะดีต่อโรซาส
งั้นพรพวกนี้ส่วนใหญ่ จะไม่มีวันเป็นจริงเหรอ
แต่ฉันก็จะคอยปกป้องมันเหมือนพรอื่นๆ
ท่านคืนให้เจ้าของไปไม่ได้เหรอ
ว่าไงนะ
พรที่ท่านจะไม่บันดาลให้...
งั้นก็คืนไปไม่ได้เหรอ
แล้วก็ไม่รู้สิ พวกเขาจะได้ลองทำให้เป็นจริงเองไง
ถ้ามันอันตราย
ก็ไปหยุดมันไว้ แต่ถ้าไม่ใช่...
เธอนี่มันไม่เข้าใจเลย
ผู้คนมาที่นี่เพราะรู้ดีว่า ไม่อาจทำฝันตัวเองให้เป็นจริง
เพราะหนทางมันลำบาก
เพราะโลกไม่ยุติธรรม
พวกเขาเลยมอบพรให้ฉันอย่างเต็มใจ
และฉันช่วยให้ลืมความกังวล ที่พวกเขามี
ท่านทำอย่างนั้นเพื่อให้พวกเขาลืม ส่วนที่งดงามที่สุดของตัวเอง
พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรหายไป
แต่ท่านรู้
และฉันก็รู้ด้วย
ไม่แฟร์เลย
ซาบา เป็นคนดี
ชาวเมืองโรซาสก็เป็นคนดี
พวกเขาสมควรจะได้มากกว่า...
ฉันตัดสินเองว่าทุกคนควรได้อะไร!
ฝ่าบาท
ขออภัยที่ขัดจังหวะ แต่ได้เวลาเริ่มพิธีแล้ว
งั้นรึ ที่รัก
จัดให้อาช่าไปนั่งบนเวทีใหญ่ด้วยสิ
ไม่ ไม่เพคะ ไม่เป็นไร
ไปเถอะน่า
พร้อมกันรึเปล่า โรซาส
ช่างเป็นค่ำคืนดีๆ ที่อาณาจักรของฉัน
ยินดีที่ได้เจอทุกคน
ดีใจที่มาพบกัน
ก่อนอื่นเลย
เรามีชาวเมืองหน้าใหม่สองราย พร้อมจะมอบพรให้เรา
เฮเลนา เอสเตบัน
พวกท่านจะมีความสุขกับที่นี่ รับรองได้เลย
อธิษฐานขอพร
แล้วเก็บมันไว้ภายในใจ
โล่งขึ้นเยอะเลย จริงไหมล่ะ
ถึงลืมไปก็ไม่เสียใจ
โอเค ทุกคน
มีใครพร้อมจะรับคำบันดาลพร ให้เป็นจริงบ้าง
กระหม่อมพร้อม อยู่ตรงนี้!
เอาละ ในวันนี้ฉันได้รับคำท้าทาย
ให้ลองเสี่ยงดวง...
ทำอะไรใหม่ๆ ดู
ขอบคุณ อาช่า
และด้วยความกระจ่าง กับใจอันเปิดกว้างเปี่ยมด้วยรักนี้
ฉันจะขอบันดาลพรให้ใครคนหนึ่ง
- ที่อดทนรอคอยมานานแล้ว - ซาบิโนต้องได้แน่เลย
ซาเนีย ออสแมน
อยู่ไหนเอ่ย ซาเนีย
- อยู่นั่นไง ขึ้นมาเลย - "ซาเนีย" เหรอ ฉันเหรอ ฉันนี่
ฉันเอง!
ขอทางหน่อย ขอบคุณ ตื่นเต้นจริงๆ
ซาเนีย ออสแมน
ฉันพูดจริงที่บอกว่า...
ฉันรู้สึกยินดีอย่างเหลือคณา
เมื่อได้บันดาลให้เธอสมปรารถนา
ที่จะตัดชุดที่งดงามที่สุด
จากทั่วทั้งดินแดน
พรฉันเป็นจริงในที่สุด
สงสารซาบา จัง
เขารอมาตั้งนานแล้ว
เห็นไหมล่ะ อย่าได้คาดหวังมากเกินเด็ดขาด
อาช่า
คงรู้แล้วว่าฉันจะไม่รับเธอ เข้ามาประจำตำแหน่งลูกมือฉัน
แต่ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะเก็บรักษาพรของซาบา
กับของแม่เธอ
ตลอดไป
ฝ่าบาท
จบได้สวยเนอะ ว่าไหม
เธอหิวรึเปล่า
มาเถอะ อย่าปล่อยให้เสียของ
กินสิ กินให้อร่อย
จริงด้วย ซาบา
เราต้องมองในแง่ดีกันเนอะ
อาช่า
ลูกเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่ได้เข้ารับพิจารณา...
ตำแหน่งที่มีเกียรติที่สุดในอาณาจักร
และซาบา...
คราวหน้ายังมีเนอะ
ดื่มให้คราวหน้า
อาช่า
ซาบา...
หนูมีบางอย่างที่ต้องบอก
อะไรเหรอหลาน
หนูคิดว่า...
พรของปู่
คงไม่มีวันเป็นจริง
- ว่าไงนะ - ทำไมถึงพูดอะไรอย่างนี้ล่ะ
เพราะพระราชาบอกเองค่ะ
เขาบันดาลให้ไม่ได้เพราะอันตรายเกิน
พรของปู่อันตรายเหรอ
เปล่าค่ะ ก็นั่นแหละ
หนูก็ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นเลย
ลูกเห็นเหรอ
เห็นค่ะ
ปู่ต้องรู้ว่ามันคืออะไร
ไม่ๆ
อย่าบอกอะไรเด็ดขาด
แต่มันสวยงามมากจริงๆ
เห็นกันนี่ว่าแม็กนิฟิโก ไม่ได้คิดแบบนั้น เพราะงั้น...
ซาบา ทำไมเขาถึงมีสิทธิ์มาตัดสินล่ะ
ก็เขาเป็นราชา
และเขาช่วยบันดาลทุกอย่าง เป็นจริงให้เราได้
ถ้าปู่เห็นพรพวกนั้น ได้รู้สึกถึงมัน
เหมือนอย่างหนู ปู่จะเข้าใจเอง
ไม่ใช่แค่พรของปู่หรอก ซาบา
มีพรตั้งมากมายที่วิเศษ ทรงพลัง
ซึ่งจะไม่มีวันได้เป็นจริง
- ได้แต่ลอยล่อง ไร้หนทาง - อาช่า!
นั่งลง ใจเย็นก่อน
ไม่ได้ หนูไม่อยากทนนั่งเฉยๆ แบบนี้
ซาบา ทั้งที่รู้ว่าปู่ขอพรอะไร
- แต่ไม่ได้บอกปู่ - ไม่ต้องไง
ปู่คะ
ตอนนี้เชิญลุกออกไปได้แล้ว
ซาบา
ทำไมถึงอยากบอกให้ปู่รู้คำขอ...
ที่ไม่มีวันเป็นจริง
แต่หนูไม่ได้...
แต่นั่นพรปู่นะ
นี่คิดจะทำให้ปู่ใจสลายงั้นเหรอ
เปล่าค่ะ เปล่า
หนูไม่มีทางคิดจะ...
หนูขอโทษ
อาช่า
อาช่า!
ไยความจริงไม่พาให้ฉันโล่งเบา
เหตุใดในใจมันหนักเหมือนไร้กำลัง
ถ้าฉันเปิดเผยกับเขาหมดทุกเรื่องราว
ให้เขาได้เห็นอะไรที่เร้นหลอก
เขาคิดจะเปลี่ยนใจหรือไม่ฟัง
แต่พูดไปแล้ว เขาพูดว่า "นั่งลง"
จะนั่งอย่างไร ก็ในเมื่อฉันเริ่มออกวิ่งไปแล้ว
แบบนี้ที่เป็นเรื่อยมา แต่ไม่ใช่ที่ใจเรียกร้อง
แค่อ่อนด้อยด้วยวัย แต่ไม่ผิดที่จะมอง
จึงร้องขอวิงวอนดวงดาวช่วยมาชี้
ไม่หยุดยั้งเพื่อฟังสัญญาณระวังภัย
ถ้าแม้มีแรงนำพามาให้เจอสิ่งนี้
จะขอแค่เป็นคนแรกที่ได้รู้ไป
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
เฮ้ เย เย เย
เฮ้ เย เย เย ฮา ฮา
มากกว่านี้ โอ
เพิ่งรู้ว่าฉันต้องใช้พื้นที่เพื่อโต
เคยยอมเขาไปได้ทุกเรื่อง เมื่อไรที่ถูกเขาห้าม
และตอนนี้เสียงหัวใจ มันสั่งตั้งมากมาย
แต่ยังปิดฝาเก็บไว้ในขวดโหล ก็เพราะกลัวล้นและลาม
ก็ยังกังวลจะพลั้งไปลังเลและชั่งใจ เริ่มที่ใดยังไม่รู้สักนิด
เท้าเริ่มจุ่มที่ในน้ำได้ แต่ไม่กล้าดำ จมดิ่งยิ่งไม่อยากคิด
ถ้าแม้ว่าฉันนั้นหันไปได้ทุกทิศ และไม่ต้องคิดว่า
ที่ไหนต้องไป สิ่งไหนต้องทำ
แค่ขาฉันสั่นแต่ว่าจิตใจยังมั่น เหมือนที่พ่อนั้นเฝ้าสั่งสอนให้จำ
จึงร้องขอวิงวอนดวงดาวช่วยมาชี้
ไม่หยุดยั้งเพื่อฟังสัญญาณระวังภัย
ฉันรู้อะไรที่ท้าทายรอข้างหน้านี้
คงรับมือทีละอัน ค่อยเป็นค่อยไป
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
- เฮ้ เย เย เย - โปรดมอบพรที่ดี
- เฮ้ เย เย เย ฮา ฮา - ให้พบของล้ำค่า
มากกว่านี้ โอ
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
ลูกรู้สึกไหม
เกิดอะไรขึ้น
ไม่นะ ไม่ๆ
ฝ่าบาท
ท่านใช้เวทมนตร์เอาใจเราซะเต็มที่
ไม่รู้ว่าคืออะไร
แต่มันวิเศษสุดๆ
ไม่ใช่ฝีมือฉัน
ว่าไงนะ
และมันส่งผลกับพรฉันด้วย
หรือว่านี่จะเป็นคำเตือน
ฉันว่านี่ฉันเพิ่งจะโดนขู่นะ
มีใครกล้าขู่ท่านด้วยเหรอ
นั่นอะไรน่ะ
เธอก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม
มันช่างน่าตื่นเต้น
มันคือความสุขและความหวัง
ความเป็นไปได้และความพิศวง
ที่อยู่ภายในแสงเปี่ยมด้วยรัก
แสงแสดงความรักได้ไหม
พูดอะไร เพี้ยนรึเปล่าเรา
ว่าไหม
ถือว่าใช่ก็แล้วกัน
วาเลนติโน!
ถอยไปก่อน
น่ากลัวอะ
เดี๋ยว
ไม่ๆ
โอเค
ไงจ๊ะ
เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ
นั่นมันของฉันนะ
อะไร
เธอคืออะไรแน่
คือเธอดูเหมือน...
ดวงดาว
ใช่เหรอ ไม่จริงน่า
คือแบบ...
ฉันรู้ว่าฉันขอพรกับ...
แต่...
ไม่
ใช่เหรอ
บ้าบอสิ้นดี
- เราชอบเรื่องบ้าบอ! - หลอนแล้วสิเรา
ทำอะไรน่ะ
วาเลนติโน อย่ากินนะ
ไม่เห็นได้ผล
เมื่อไรจะได้เห็นเวทมนตร์ล่ะ
โอ๊ย เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ฉันพูดได้ ฉันพูดได้ด้วย
ไม่ยักรู้ว่าเสียงฉันจะเข้มอย่างเท่
อร่อยจัง
เวทมนตร์เคี้ยวหนึบหนับ
ซาบซ่าเป็นประกายวิบวับ
โอเค ฉันมีเรื่องจะถามอย่างเพียบ
ขอเริ่มที่...
"ฉันติดต่อกับดวงดาวบนท้องฟ้า
"ที่อยู่ไกลลิบได้ไง"
และปิดท้ายด้วย
"เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นได้ยังไง"
ใจเย็นก่อน
เราตอบคำถามทุกข้อของเธอได้ ด้วยคำตอบง่ายๆ ข้อเดียว
ซึ่งก็คือ...
ลองคิดดูสิ
เราไม่ต่างกันเลย เธอกับฉันน่ะ
เราทั้งหมด...
งงตาแตกเหรอ
และทั้งหมดทั้งมวลล้วนเกิดขึ้น จากสิ่งเดียวกันที่สุดแสนพิเศษยิ่ง
นั่นคือ...
ความหวัง
งั้นก็เอาแบบนี้กันดีกว่า
คงสงสัยกันบ้างแหละหนา ทำไมต้องมองขึ้นฟ้าให้ช่วยตอบ
หรือเมื่อสายลมพัดดอกไม้ จึงแลดูดังร่ายรำพลิ้วไหวรายรอบ
สิ่งใดวาดเส้นวงในต้นไม้ สั่งเมล็ดให้ขยาย
แล้วรุ่นถึงรุ่นอะไรส่งต่อมา
- สู่เธอ - และสู่ฉัน
เหตุใดดูเหมือนตาเรา คือกาแล็กซีขนาดจิ๋วหรือนั่น
คงสงสัยกันบ้างแหละหนา ทำไมต้องมองขึ้นฟ้าให้ช่วยตอบ
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว คำถามไหนๆ ปรึกษาพวกเรา
ถ้าจะมองให้เจอตัวตน อย่ามัวสืบสาว
ไกลไปเปล่า
เหนือท้องฟ้าในสวนไงเล่า ในดวงใจ บาดแผลอันเก่า
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่ต้องสืบสาว
เธอคือดาว
ใช่!
- ตู้ม ทำเอาเธออึ้งละซี - อาฮะ
เออ ฉันรู้มาตลอดแล้วนี่
อันที่จริงจักรวาลน่ะ เราเป็นเจ้าของทั่วหน้า
- เอาใส่ในระบบไว้ - ทั่วฟ้า
พวกเราทุกคนน่ะก็คือเนบิวลา มาจากในเรือนชำ
ของซูเปอร์โนวา จนเจริญก่อเกิดเรื่องราวลึกล้ำ
และเกิดปัญญาขึ้นมาจากเงื่อนงำลับตา
- จนตอนนี้กลายเป็น - ดาวระยิบระยับตา
ใบไม้นี้ได้พลังตะวันส่งให้
เห็นไหมว่าแก๊สทุกลูกมันมาจากไหน
ดูเหมือนเธอยังคงห้อย ไปบนเส้นด้ายแขวน
แต่หากว่ามองดูพวกเขา คงเข้าใจได้แม่นๆ
งั้นฝุ่นของเธอคือฝุ่นของฉัน มันสุดยอด!
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว อยู่ใกล้แค่นี้ รอบๆ ตัวเรา
ถ้าจะมองให้เจอตัวตน อย่ามัวสืบสาว
เธอคือดาว!
เธอเหมือนภาพศิลป์ที่สุดพร่างพราว มืดแค่ไหนยังฉายแวววาว
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่ต้องสืบสาว
ฉันคือดาว!
และนี่คือเรื่องราวให้เราเล่าไป
ที่ฉันได้ฟังแล้วยิ่งเร้าใจ
เมื่อถึงรุ่งเช้าก็ยิ่งเข้าใจ
เราล้วนเป็นเรื่องเล่าในตัวเราไง
ถ้าพูดไม่รู้เรื่องสักเท่าไร ไม่ยากแค่ขอเจ้าดาวเล่าให้
- ดังเพิ่งพบเห็นเป็นเรื่องราวใหม่ - เราล้วนเป็นเรื่องเล่าในตัวเราไง
ไม่เห็นต้องหาให้มันยืดยาว อยู่ใกล้แค่นี้ รอบๆ ตัวเรา
ถ้าจะมองให้เจอตัวตน อย่ามัวสืบสาว
เธอคือดาว
ไม่ว่าที่ไหนที่ได้เจอดาว พวกเราโยงใยเกี่ยวกันทุกก้าว
ถ้าอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่ต้องสืบสาว
ฉันคือดาว!
- อูว ฉันคือดาว - ดูสิ ฉันน่ะไม่เบา
- เฮ้ เฮ้ - คมบาดใจน่ะใครเล่า
- หือ - ฉัน ฉันคือดาว
เธอคือดาว
ดูสิ เธอน่ะไม่เบา เฮ้ เฮ้
คมบาดใจน่ะใครเล่า
- หือ - เธอ เธอคือดาว
มันยิ่งกว่าเคี้ยวถั่ว!
หนิดหนมกันดีจังเลย
เราน่าจะทำแบบนี้อีกบ่อยๆ
น่าเสียดายเนอะที่เราไม่ค่อยลงรอยกัน
ขอบคุณที่ไม่กินฉันนะ จอห์น
ไม่มีปัญหา แบมบี้
สบายอยู่แล้ว
วิเศษเหลือเชื่อจริงๆ เลย
พ่อเคยบอกว่า เรามีสายใยเชื่อมโยงกับดวงดาว
ฉันก็เลยขอพร
และเธอก็มา...
เพื่อฉัน
แล้วฉัน...
เดี๋ยว เธอบันดาลพรได้ไหม
เปล่า ขอโทษที
ก็คงจะไม่ได้
ช่างมันแล้วกัน
ฉันไม่แน่ใจว่าต้องทำไงนะ
ฉันขอให้เราได้สิ่งดีกว่านี้ ทั้งครอบครัวฉัน...
แล้วก็...
ไม่ๆ ไม่ใช่
ไม่ใช่แบบเห็นแก่ตัวนะ
ฉันแค่อยากให้พรพวกเขาได้รับโอกาส
แต่...
ราชาแม็กนิฟิโก เก็บพรทุกคนไว้ในปราสาท
แล้วกักเอาไว้ในของที่เหมือนฟองกลมๆ
ซึ่งมันสวยมากเลยนะ
แต่ปิดแน่นหนาสุดๆ
และเขาไม่ยอมคืนมันให้เรา
เธอทำอะไรน่ะ
ระวังหน่อย
แม่ฉันโดนตัดขนมาทำไหมพรมนั่นนะ
ใช่ ที่ปราสาทนั้นแหละ
หมายถึงให้เราเอาคืนมางั้นเหรอ
แต่ถ้าเราเอาไปก็เรียกว่าขโมยสิ
เราไม่ได้...
ก็จริง
มันไม่ใช่ของเขาสักหน่อย
งั้นโอเค แต่...
เดี๋ยวๆ
ใจเย็นก่อน ต้องคิดแผนก่อน
ตั้งใจลงแบบนี้แหละ
มาแล้วจ้า
บ๊ายบาย
อะไรกัน มันคืออะไร
ใครจะควบคุมมันได้
ทำไมไม่มีข้อมูลเลย
ฝ่าบาท มีเรื่องอะไรน่ะ
ฉันไม่รู้ว่าเรากำลังเจอกับใคร
และตำราพวกนี้ก็ไม่ได้เรื่อง!
ใจเย็นๆ
ไม่ต้องมาบอกให้ฉันใจเย็น
ทุกสิ่งที่ฉันทำไปก็เพื่อให้แน่ใจ ว่าเรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้นอีก
และเมื่อโดนข่มขู่ เราจะไม่ใจเย็น
เราต้องคิด
จะเสกแสงแบบนั้นได้ ต้องใช้คาถาที่ทรงพลังอย่างมาก
ไม่ ท่านก็พูดเองว่า "ไม่ควรนำเวทมนตร์ต้องห้ามมาใช้"
พระราชาต้องเตรียมใจทำได้ทุกอย่าง เพื่อปกป้องอาณาจักร
ก่อนอื่น ท่านต้องปกป้องตัวเอง
ฉันก็ทำอยู่นี่ไง
ไม่ใช่แบบนี้
เราไม่รู้เรื่องเวทมนตร์พวกนี้เลย
ท่านมีอำนาจใช้เวทมนตร์ที่ดี
แต่กับตำรานี้
เวทมนตร์จะมีอำนาจเหนือท่าน
ขอร้องละ วางตำรานั่นเถอะ
ถ้าท่านต้องการคำตอบเรื่องแสง
ฉันว่าท่านน่าจะถามชาวเมืองดู
- พวกเขารักท่านนะ - ฉันรู้
- พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อท่าน - แน่นอนที่สุด
ท่านเป็นราชาสุดหล่อ ที่ชาวเมืองรักที่สุด
จริงด้วย
ฉันเป็นราชาสุดหล่อ
ยอดรัก แนะนำได้ดีเลิศ
โรซาสช่างโชคดีที่มีเธอ
เหมือนกับฉัน
ทุกอย่างยังปกติดี
ช่วยเลิกดิ้นก่อนได้ไหม
คนอื่นมองกันหมดแล้ว
ไง หวัดดีค่ะ
คือแบบว่าฉันกำลังจะ...
ในถุงมีอะไรน่ะ
โอเค
เธอออกมาได้แล้ว
นั่นเธอใส่ชุดนอนเหรอ
ขอบคุณที่เข้าใจฉัน
โอเค ตั้งสติ
ฉันต้องไปคุยกับดาห์เลีย
ต้องมีทางแอบเข้าห้องทำงานพระราชาสิ
โดยที่ไม่ให้ใครมาเจอเธอ
รู้ๆ เรื่องนี้ฉันก็รู้อยู่แล้ว
เจ้าดาวอาจทำให้ชาวเมืองแตกตื่นกัน
- แพะพูดได้ก็เหมือนกันแหละ - หา
เพราะอย่างนี้ พวกเธอเลยต้องอยู่ที่นี่
อยู่กับไก่เนี่ยนะ
เห็นรึเปล่าว่าเพิ่งมีอะไร หลุดออกมาจากก้น...
เดี๋ยวกลับมานะ อยู่เงียบๆ
เถอะน่า นายเองก็ต้องยอมรับนะ กาโบ้
ความรู้สึกจากแสงเมื่อคืนสุดยอดจริงๆ
แต่มันอาจจะเป็นคำสาป
- คุกกี้ - คุกกี้
ไม่ได้ อันนี้ของพระราชา
เมื่อกี้กระรอกพูดกับฉัน ว่า "อรุณสวัสดิ์" ด้วย
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงเลย
ฉันก็เหมือนกัน เนอะ
คือเราควรพูดกับกระรอกว่าอะไรเหรอ
ฉันต้องเดินระวังกว่านี้ซะแล้วสิ
ใครทำเลอะ คนนั้นล้าง
เขาไม่ได้ตั้งใจน่า
เธอทำได้ไงน่ะ
วันนี้เธอกับซาบา เป็นไงกันบ้าง
ก็ทำใจ
และสงสัย
ห้องเครื่องส่งอาหารให้พระราชายังไง
พวกบริพารจะยกอาหารไปให้ที่ห้องเสวย
แล้วถ้าพระราชาเสวยที่ห้องทำงานล่ะ
- ว่าไงนะ - ใครจะยกไป
ห้องทำงานเป็นเขตหวงห้าม
รายละเอียดห้องนี้ มีแค่ไม่กี่คนที่รู้
เธอด้วยรึเปล่า
ขอไม่ตอบ
- สาวๆ ใจเย็น - ใครอยู่ในนั้นน่ะ
ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
ดาห์เลีย ถ้ารู้ทางลับ ไปห้องทำงานพระราชา
เธอต้องบอกฉันนะ
ทำไม เธอเป็นอะไรไปเนี่ย
เดี๋ยวๆ รอเดี๋ยวก่อน
จะทำอะไรน่ะ
ฉันต้องไปเก็บไข่
ไม่ได้ เดี๋ยวฉันช่วยเก็บให้
ไม่เป็นไร อาช่า
แต่นายเป็นภูมิแพ้
จามขนาดนั้นไม่ดีกับนายหรอก
นี่เธอคิดจะแย่งพวกไก่ไปจากฉันเหรอ
- เธอก็รู้ว่าซาฟีชอบไก่พวกนั้น - ที่สุด
- เป็นอะไรรึเปล่า อาช่า - ท่าทางเธอมีพิรุธ
เธอซ่อนอะไรไว้น่ะ
- เปล่านี่ - ชีวิตเราก็ใช้ซะ!
และไม่มีใครด้วย
- ในนั้นมีอะไร - ทำไมเธอเหงื่อแตกพลั่ก
มีอะไรบอกเราได้นะ
หลบ ไม่งั้นเราจะพังประตู!
อย่าๆ
ก็ได้ ยอมแล้ว!
เมื่อคืนหลังเกิดเรื่องนั้นแล้ว...
ฉันก็ขอพร...
กับดวงดาว
ติงต๊องรึเปล่าเนี่ย
และดวงดาวก็ตอบรับ
นั่นแหละ สาวๆ
ถึงเธอจะบินไม่ได้ แต่ส่งเสียงไปให้ถึงฟ้า
โอเค สาวๆ
จบให้อลัง
นี่เพื่อนฉันเอง
ตามหลักการแล้วไม่มีทางเป็นไปได้หรอก
อะไร ทำไมเห็นฉันแล้วเศร้าล่ะ
ไซมอนอายุ 18
เขามอบพรให้พระราชาไปแล้ว
จำไม่ได้เลยว่าเสียอะไรไป
อย่ารับมานะ
ไม่ อย่าเข้ามา อย่าๆ
มีฉันคนเดียวเหรอ ที่รู้ว่างานนี้ต้องจบไม่สวยแน่
ไม่หรอกถ้าทุกคนช่วยกัน ปิดเรื่องเจ้าดาว
ทุกคนถูกห้ามไม่ให้ใช้เวทมนตร์ ยกเว้นแม็กนิฟิโก
ซึ่งเป็นคนเดียวที่ได้รับอนุญาต...
ให้บันดาลพรได้
เขาอนุญาตตัวเอง
เดี๋ยว ดาวบันดาลพรได้เหรอ
เปล่า แต่เขาคงอยากช่วยฉัน ทำพรฉันให้เป็นจริง
เหมือนนางฟ้าแม่ทูนหัวน่ะเอง
ชีวิตไม่ใช่เทพนิยายนะ
เธอขอพรอะไรไป
ไม่ เอาแบบนี้นะ
ไม่ต้องบอก ฉันไม่อยากมีเอี่ยวด้วย
สัญญาณพระราชาเรียกให้ไปชุมนุม
ขอร้อง ห้ามแม็กนิฟิโก รู้เรื่องเจ้าดาว
และฉันรับรองเลย พรฉันจะไม่เป็นอันตรายกับพวกเธอ
หรือโรซาส
เป็นสัญญาที่ยิ่งใหญ่อยู่นะ
แต่เราเชื่อใจเธอ
จริงไหม บาซี... หายไปไหนแล้ว
เขาทำอย่างนั้นได้ไง
ไม่เป็นไร เราไม่บอกใครแน่ อาช่า
ใช่
เรื่องพวกไก่น่ะ
วางใจได้
เนอะ กาโบ้
ฉันไม่ฟ้องหรอก
- เธอปิดบังอะไรอยู่กันแน่ - โอเคๆ
เมื่อวานนี้ฉันเถียงกับพระราชานิดหน่อย
- ว่าไงนะ - มันซับซ้อนน่ะ
แล้วไง
ดาห์เลีย เธอจะทำยังไง ถ้าได้รู้ว่า...
พรของคนที่เธอรักหมดหัวใจ
จะไม่มีวันกลายเป็นจริง
หมายถึงพรของซาบา เหรอ
พรแม่ฉันด้วย เป็นเพราะฉันเอง
ฉันมาเอาพรของปู่กับแม่ ฉันอยากคืนให้พวกเขา
เธอจะมาขโมยของจากพระราชาเหรอ
ไม่ใช่ขโมยนะ
พรไม่ได้เป็นของเขานี่
ไปขอคืนจากแม็กนิฟิโกดีๆ ไม่ได้เหรอ
ฉันทำลายโอกาสจะขออะไร จากแม็กนิฟิโกไปหมดแล้วละ
เราส่งอาหาร ไปห้องทำงานพระราชาทางนี้
สุดยอดเลย
- วิธีปีนแบบใหม่ - โอเค ระวัง
- อย่าอัดเข้ามา - ชิดในหน่อย
เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม
แม็กนิฟิโกจะมาเมื่อไรก็ไม่รู้
เธอก็ไปถ่วงเวลาเขาสิ
ช่วยหน่อย ขอบคุณนะ เพื่อนรัก
ฉันจะถ่วงเวลาพระราชาได้ไง
เดี๋ยวเธอก็คิดออกเอง
เธอเก่งอยู่แล้ว
- ไปซ้ายหน่อย - ขึ้นเลยครับ
- ฉันต้องดึงเชือกรอกนี่ - ไปซิ่งเลย!
โทษนะจ๊ะ ใกล้หูเธอไปนิด
เอ้าเงียบ เงียบหน่อย!
ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังสงสัยเรื่องแสง
เมื่อคืนนี้
แสงที่ฉันไม่ได้เสกขึ้นหรือเห็นชอบ
- เย้ - อะไรนะ
มันคือเวทมนตร์ แม้จะไร้ฝีมือเหมือนพวกมือสมัครเล่น
แล้วก็เป็นเรื่องต้องห้าม อย่างสิ้นเชิง
มีคนทรยศในหมู่พวกเรา
ซึ่งฝ่าฝืนกฎหมาย
คนคนนั้นใช้เวทมนตร์ ทำให้ทุกคนเสี่ยงภัย
แต่ไม่ต้องห่วง
เขาเทียบฉันไม่ติดหรอก
และฉันรับรองเลย
ถ้าจับได้ จะต้องโดนลงโทษ
ให้จงหนัก
อาช่า
เธอเนี่ยช้าเป็นเต่าซะจริง
น่าจะถึงแล้ว
การผจญภัยรออยู่นอกประตูบานนี้!
ลุยเลย
ไม่นะ
ไม่ๆ มันล็อก
ฉันเอาหัวชนให้
ไม่มีเขาแล้วเจ็บจัง
จะทำอะไรน่ะ
เจ้าดาว อย่าทำอะไรพังนะ
แจ๋ว ลุยไปไม่ต้องยั้ง
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - ใส่ไปให้สุด
โปรยผงเวทมนตร์ไปให้ทั่ว
ไม่เป็นไรหรอก
สำเร็จ!
ตายแล้ว!
โรซาสต้องการท่าน
ไม่ว่าจะเบาะแสอะไร ก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง
และฉันรู้ว่าทุกคนจะไม่มีวัน...
ทำให้ฉันผิดหวัง
ขอบคุณ
ฝ่าบาทเพคะ เดี๋ยว
ฝ่าบาท
เอ้า ว่ามา
โอเค
เพคะ
หวัดดี ดาห์เลียเพคะ
หม่อมฉันเป็นคนทำคุกกี้แม็กนิฟิโก
เยี่ยมเลย มีอะไรให้ช่วยรึ ดาห์เลีย
ขอบคุณที่ถามเพคะ
ท่านบอกว่าเบาะแสไหนก็มีประโยชน์
แต่ถ้าพูดในทางปฏิบัติแล้ว แบบไหนถึงจะใช้ได้
ต้องมีหลักฐานไหม
แล้วถ้าอนุมานจากเหตุแวดล้อมล่ะ
แบบปฐมภูมิ ทุติยภูมิล่ะ
แล้วลางสังหรณ์ล่ะ
นั่นสิ
แล้วถ้าเป็นลางสังหรณ์ล่ะ
ได้ ได้หมด
เบาะแสที่บอกให้ฉันรู้ว่า เป็นใครหรืออะไรมีประโยชน์หมด
ได้ ตามนั้น อะไรก็เอา
ท่านบอกว่าเป็นพวกมือสมัครเล่น
แต่ทำไมท่านไม่รู้ล่ะว่าเขาทำได้ไง
ว่าไงนะ
ช่วยอธิบายคำว่า "มือสมัครเล่น" ที
มันเกี่ยวกับเรื่องที่เรารู้
มันคือความปลอดภัยของท่าน
และที่สำคัญที่สุด คือความปลอดภัยของพรทุกคน
ท่านหมายถึงว่าพรเราไม่ปลอดภัยเหรอ
ต้องปลอดภัยสิ
เป๊ะเหมือนใหม่
เขาคงไม่ต้องใช้เนอะ
เออใช่ คำขอพร
ตรงนั้นมีประตูอยู่
พอแม็กนิฟิโกโบกมือแล้วมันก็...
โอเค งั้นแบบนี้ ไม่เหรอ
งั้นก็นี่
นี่ล่ะ หรือแบบนี้
- สำเร็จ! - เธอทำได้แล้ว!
สุดยอดทีม!
เจ้าดาว เธอสนุกก็ดีอยู่หรอกนะ
แต่ช่วยตั้งใจหน่อย
ช่วยหาพรของซาบา กับของแม่ฉัน
ด่วนที่สุดเลยนะ
จะรู้ได้ไงว่าพรเราปลอดภัย เราไม่เคยเห็นมันเลย
ทำไมเราถึงดูไม่ได้ ทำไมถึงมีกฎนี้อยู่
แล้วทำไมเราถึงจำไม่ได้เลยล่ะ
ค่อยๆ ถามทีละคนค่ะ
ไหนๆ ก็ถามแล้ว ถ้าเราอยากเปลี่ยนคำขอพรล่ะ
เขาพูดถูก พรเปลี่ยนแปลงได้
ตั้งแถวกันเลย ทุกคนได้ถามแน่นอน
ถ้าอยากปลอบใจเรา
- จัดพิธีบันดาลพรอีกรอบสิ - ใช่
เราต้องรู้สึกดีขึ้นมากแน่ๆ
- นะเพคะ - จัดตอนนี้เลย
ไม่ ตอนนี้ไม่ได้ จังหวะไม่ดี
มอบพรๆ
เงียบ!
มีปัญญาคิดกันได้แค่นี้เองเหรอ
พิธีบันดาลพรอย่างนั้นเรอะ
ก็ได้
ถ้าใครชี้ตัวคนทรยศได้
คนนั้นจะได้รับบันดาลพร
อะไรนะ
แต่ฟังให้ดี
ถ้าใครช่วยคนทรยศ
ถ้ามีใครทำให้ฉันผิดหวัง
คนนั้นจะไม่มีวันได้รับพร
เดี๋ยว ฝ่าบาทเพคะ
พอแล้ว!
กล้าดียังไงถึงมาตั้งคำถามฉัน
ที่พวกเขากล้าถาม ก็เพราะท่านทำให้พวกเขาสบายใจจะถามไง
ฉันจะไปดูพร ถ้าไม่มีข่าวดีก็อย่ามารบกวน
มันช่วยไม่ได้ที่กระจกรักหน้าฉัน
กรรมพันธุ์ไง
ฉันได้ยีนนี้มาจากนอกโลกนั่น
ดูแค่ชื่อสง่างามยิ่งใหญ่ อำนาจของฉันมันไพศาลกว้างไกล
ฉันเอื้ออาทร ไม่เคยเอาแต่ใจ ช่วยสรรเสริญทีในความปรานีที่ให้
ดูนี่
เดี๋ยวฉันมอบเสื้อของเบนิโตให้
ก็จำเป็นต้องใช้ใช่ไหม
ฉันช่วยได้นะเรื่องอาสาสมัคร เฮนรี่
ถ้าแม้หลังคาจะหล่นมา ถ้าแม้ว่าเธอมีปัญหา
มีที่พักให้ได้อยู่ฟรี สุขอย่างนี้ไม่ว่าหลับและตื่น
ช่วยเก็บช่วยเช็ดและช่วยล้าง จะอยู่ข้างๆ เมื่อต้องอ้างว้างขมขื่น
ฉันให้และให้และให้และให้ นึกว่าจะพอใจราบรื่น
แค่คิดขอบคุณกัน สักนิดเท่านั้นก็ใจชื้น
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
นี่ซิที่ฉันได้คืน
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
นายสุดปราดเปรื่อง โอ้ว แค่นิดหน่อยที่พูดมา
อีกมาก ยอมรับเถอะ
ทั้งเท่ ทั้งเข้ม ทั้งแกร่ง ทั้งกล้า ขอบใจ!
นี่อาณาจักร ฉันสร้างไว้ให้ แล้วยังบ่นยังว่า ไม่พอหรือไง
หืม ใครกันแน่ที่เป็นตัวปัญหา เอาไหม ให้ลองมาทำอย่างฉันสักตา
ทั้งปีฉันให้พรตั้ง 14 ข้อ
ก็เห็นว่าเปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้น
แล้วยังมีหน้ามาสงสัยกัน เหยียดหยามเย้ยหยันให้ฉันต้องกล้ำกลืน
ฉันอยู่คอยดูแลและคุ้มครอง เย้ ไม่ได้มองเป็นอย่างอื่น
ตั้งแต่วันที่เธอเกิด จนเจอกันฉันยังปลื้ม
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
นี่ซิที่ฉันได้คืน
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
ฉันไม่ได้อยากจะทำเลย สาบานไว้ว่าจะไม่ทำ
แต่ฉันถูกสะกดด้วยมนตร์ของหน้ากระดาษ
เพราะฉันไม่ยอมสูญเสียพลังอำนาจ
จะน้ำมนตร์ คาถา หรือยาสั่ง คำสาป
ขอแค่มันจะทำให้แสงย้อนกลับ
ไม่ได้อยากตกเป็นทาสของตำรานี่
แต่ยามคับขันก็ต้องการยาที่แรง
ถึงไหนแล้ว อ๋อ ใช่
นี่คนทรยศแฝงกาย แต่ฉันก็ยังคงหยัดยืน
ก้าวออกมา แก้ตัวให้ฟัง อาจเพราะพลาดพลั้งหรือว่าแค่หลงลืม
ถ้ามีใครก็ตามได้ตัวมา พรนั้นน่าหยิบยื่น
แต่ที่จริงที่คุ้มครองเธอ ควรจะคุ้มที่ทนฝืน
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
นี่ซิที่ฉันได้คืน
และนี่ซิที่ฉันได้คืน
นี่ซิที่ฉันได้คืน
ฉันนึกที่เหมาะๆ สำหรับงานนี้ได้พอดี
ฉันไม่ได้กลัวเลย ซาคินา
เพราะฉันเหมือนแพะทั้งหลาย
ฉันเชื่อว่ายิ่งพร้อมเจอ ความท้าทายขนาดไหน
ชีวิตเราก็ยิ่งสุดยอด
ซาบา
หนูรู้ว่าปู่ไม่อยากรับรู้ พรที่ไม่มีวันเป็นจริง
แต่ตอนนี้...
ปู่ทำให้มันเป็นจริงได้
มันเรียบง่ายจัง
ช่างบริสุทธิ์
อาช่า ลูกคงคิดว่า กำลังทำเรื่องดีๆ แต่...
ฉันไม่ควรให้แม็กนิฟิโก ได้พรฉันไปจริงๆ
นี่มันเป็นของฉัน
ซาบา...
อาช่า ปู่อาจไม่ได้เป็น แรงบันดาลใจให้ใครจริงๆ
แต่อย่างน้อยตอนนี้ ปู่ก็มีโอกาสได้ลองแล้ว
หนูจะกลับไปเอาพรของแม่คืนมานะคะ
ใช่แล้ว อาช่า
มีคนฟ้องว่าเป็นเธอ
มันอยู่ไหน
ดาวนั่นอยู่ไหน
ที่นี่ไม่มีอะไรให้ท่านหรอก
เธอทำได้ไง
เธอใช้คาถาอาคมอะไร
คาถาอะไร หม่อมฉันไม่รู้จัก
เธอกระชากดาวลงมาจากฟ้า
แล้วใช้มันมาขโมยของของฉัน
พรพวกนั้นไม่ใช่ของท่าน
ท่านไม่เคยคิดจะบันดาล พรของซาบา ให้เป็นจริง
และเขาสมควรได้รับมันคืน
- ทุกคนสมควร... - ก็บอกแล้ว
ฉันตัดสินว่าทุกคนควรได้อะไร
ขอร้อง ฝ่าบาทเพคะ
เขาไม่ได้ตั้งใจ เขาจะไม่ทำอีกแล้ว
ฉันก็ว่าอย่างนั้น
เธอว่าอันนี้คุ้นๆ รึเปล่า ซาคินา
พรของฉัน
ใช่ พรของเธอที่เธอมอบให้ฉัน ช่วยเก็บไว้ให้อย่างดี
เพราะเรารู้ดีว่าจะเกิดอะไรถ้าพร...
หลุดออกมาที่โลกจริง
มันจะถูกทำลาย
- แม่คะ - ซาคินา ไม่นะ
อะไรกันนี่
พลังอะไรนี่
ฉันเก็บรักษาพรมาตลอด โดยไม่รู้เลยว่า...
มันมอบพลังแบบนี้
ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันทำได้...
หมดทุกสิ่ง
ดาวนั่น
มันต้องเป็นของฉัน
ไป เร็วเข้า!
- อะไรน่ะ - เฮ้ย
- ไหมพรมงั้นเรอะ - ไปเถอะ เร็ว
ขอร้องจากใจสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง ถึงอีกตัว
ช่วยเราด้วย
ระวังค่ะ
อีกนิด ซาคินา อดทนไว้
ไปต่อไม่ได้แล้ว
มีเรืออยู่นั่น
ไปเร็ว
ไป กลับไปที่คอกม้า
ถ้ามีใครถาม แกล้งโง่นะ
ฉันว่าไปที่เกาะดีกว่า
ใกล้แค่นี้เอง เราไปซ่อนที่นั่นได้
ขอบคุณนะ
แม่คะ
หัวใจแม่รู้จักความรู้สึกนี้
มันคือความเศร้า
หนูไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นแบบนี้เลย
แม่รู้จ้ะลูก
หนูมันโง่ที่คิดว่าจะเปลี่ยนอะไรได้
หนูไม่น่าขอพรเลย
ก็ดูสิ
พรฉันทำลายทุกอย่างของครอบครัวฉันหมด
แล้วตอนนี้ชาวเมืองโรซาส ต้องเสี่ยงชีวิต
เพราะฉันเอง
อาช่า ไม่ใช่
ทุกคนต้องเสี่ยงชีวิต...
ก็เพราะแม็กนิฟิโก
น่าสงสารโรซาส
พ่อของหลานคงใจสลาย
ถ้ารู้เรื่องที่เรารู้
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไร
เพราะฉันก็คิดอย่างเดียวกัน
- หนูรักปู่กับแม่มากนะ - นี่มันเรื่องอะไรกัน
- พอไปถึงเกาะ... - อาช่า
- รีบหาที่ซ่อน - ลูกจะทำอะไรน่ะ
หนูต้องไปหยุดเขา
- ไม่ได้ - มันอันตรายนะ
หนูเป็นคนเริ่มเรื่องนี้
หนูก็ต้องทำให้จบ...
เพื่อทุกคน
- อาช่า - อย่านะ
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
ยอดเลย
- ฉลาม! - ไหน
เปล่า ฉันไม่ได้เห็นฉลามหรอก
แค่ซ้อมไว้ก่อน
วิธีจองจำดวงดาว...
คทา
คทาอันทรงพลัง แม้แต่ยามราตรี ก็ต้องสยบต่อบัญชาของฉัน
ยอดเยี่ยม
กิ่งไม้จากต้นแอชภูเขา
แช่ในน้ำยาวิเศษทอลเลน
เหล็กหลอมเหลวเสริมความแข็งแกร่ง
ทองแดงสำหรับโจมตี
และที่สำคัญที่สุด
พลังที่ได้จากหัวใจ อันบริสุทธิ์สามดวง
พวกแกกล้าสงสัยฉัน
รวมถึงสิ่งที่ฉันทำให้พวกแก
พวกแกไม่สมควรจะได้รับพร
แต่ฉันจะ...
ใช้พวกแกทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่
ที่รักคะ
เศร้าเหลือเกิน
เยี่ยม!
นี่แหละ!
อมาย่า ที่รัก มาเร็ว
มาถูกจังหวะได้เห็นของเล่นใหม่พอดี
ต้องแบบนี้สิ พลังสุดยอด
ฉันเรืองแสงได้มะ
รู้สึกเหมือนจะได้นะ ว่าไหม
ท่านทำได้ยังไง
- ท่านรู้ว่าหนทางเวทมนตร์ต้องห้าม... - ไม่เห็นค่ากันสักนิด
เหมือนที่ชาวเมืองของฉันทำกับฉัน
เหมือนยัยเด็กนั่น
เป็นเพราะยัยนั่น
มันลากดาวลงมาจากท้องฟ้า
มาทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างขึ้น
อาช่าเหรอ
เขาแค่อยากได้ พรของครอบครัวคืนแค่นั้น
เธอเข้าข้างคนทรยศเหรอ อมาย่า
เปล่านะ
ท่านก็รู้ ฉันไม่มีวัน อยู่ฝ่ายคนที่ทรยศโรซาส
ฉันเชื่อในตัวท่าน ตั้งแต่พบกันครั้งแรก
เราสร้างอาณาจักรนี้มาด้วยกัน
ไม่มีอะไรจะสำคัญไปกว่านั้นแล้ว
วิเศษมาก
รีบไปเตรียมการ
ฉันจะไปตามล่ามัน
นี่มันก็แค่อุปสรรคที่เราต้องเจอ
อุปสรรคที่อภิมหาใหญ่มหึมา
เราต้องตามหาดาห์เลียกับคนอื่นๆ
มุมนี้เห็นแค่เท้า
ดูคนน่าสงสารพวกนี้สิ
อาช่าขโมยและทำลายพรคนเหล่านี้
เขาต้องชดใช้
คนอื่นบอกว่าครอบครัวอาช่าหายตัวไป
เขาคงฆ่าพวกนั้นแล้ว
เรื่องทั้งหมดนี่มันแปลกๆ
ดูทำหน้าเข้า!
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไร
แค่การแสดงแสงสี
ฉันรักทุกคนนะ โรซาส
พระราชินีดูกลัวๆ
โอเคๆ เล่นแค่นี้พอ
ฉันว่าเราคิดเหมือนกัน
อีกแล้ว
เดี๋ยวสิ เนียนๆ หน่อย
ทุกคนคงสงสัยอยู่ว่ามาที่นี่ทำไม
มีเด็กวัยรุ่นป่าเถื่อน กำลังหลบหนีพร้อมดวงดาว
และทำลายพร
แต่...
รู้ไหมว่าใครกล้าออกมา
และชี้ตัวเด็กคนนั้น
ขอเสียงปรบมือให้...
ไซมอน โอโดโนฮิว
ไซมอนเหรอ
ใช่ไหมล่ะทุกคน
ฉันก็ประหลาดใจไม่แพ้กันแหละ
ไซมอนจอมขี้เซาคนนี้
ไม่ต้องตื่นเต้นนะ ไซมอน
น่าภูมิใจ ส่งเสียงดีใจหน่อย
- ฝ่าบาทเพคะ - ตายแล้ว
ใช่เพคะ หนูพูดได้
แต่อย่าตกใจไป
หม่อมฉันสะอาดมาก
และมีข้อความสำคัญจะมาบอกท่าน
"ท่านเคยบอกว่า 'ความกรุณาแบบนี้แหละ คือแก่นแท้จริงของโรซาส'
"หม่อมฉันรู้ว่าท่านกลัว
"แต่โรซาสต้องให้ท่านช่วยเดี๋ยวนี้
"รัก อาช่า"
ตรง "รัก" นั่น หม่อมฉันเติมเองแหละ
โอเค บาย
เอ้า พ่อหนุ่มไซมอน
เธอพร้อมรึยัง
ที่จะดูพรของเธอ
เธออยากจะเป็นอัศวินผู้อาจหาญ
ใจกล้าแกร่งและซื่อสัตย์ต่อราชา
แต่ไม่ใช่เพื่อนที่ซื่อสัตย์
ฉันรู้สึกยินดีเหลือคณา
เมื่อได้บันดาลให้เธอสมปรารถนา
- ราชาจงเจริญ - ราชาจงเจริญ
วิเศษมากเลยใช่ไหม
มีคนทรยศอีกหกคนพ่ะย่ะค่ะ
ดาห์เลีย กาโบ้ ดาริโอ
ซาฟี ฮัล
และบาซีมา
หาให้เจอ พวกมันต้องชดใช้ ที่บังอาจทรยศ
หาอาช่ามา แล้วท่านจะได้รับรางวัล
แต่ที่สำคัญที่สุด
หาดาวนั่นมาให้ฉัน
แล้วฉันจะมีพลัง...
ช่วยบันดาลพรของทุกคนให้กลายเป็นจริง
ทางตันซะแล้ว
ทางตันพร้อมกับไม้ผิวหยาบ
หาเก่งมาก วาเลนติโน
ฝีมือก้นฉันเอง
งั้นเธอก็มาที่นี่สินะ เวลาแวบไปมา บาซีมา
ขอบคุณนะที่อุบซะเงียบเลย
อินโทรเวิร์ตก็ต้องมีที่ไว้หลบภัยสิ
ฉันดีใจกับเธอด้วยนะ
อยู่นี่ปลอดภัยแน่
ไม่ ที่ไหนก็ไม่ปลอดภัย
เราเป็นผู้ลี้ภัยแล้ว เพราะอาช่า
เขาบอกว่าเขาแค่อยาก เอาพรกลับไปคืนให้ครอบครัว
แล้วเธอก็เชื่อเขาเหรอ
มันเป็นความจริง กาโบ้
- ซ่อนเร็ว - พวกเราตายแหงๆ
ไง อาช่า
บอกทีว่าเธอไม่ได้ทำลาย พรของคนอื่นจริงๆ
ไม่ได้ทำอยู่แล้ว
แม็กนิฟิโกต่างหาก
น่าเชื่อตายแหละ
เดี๋ยว ที่จริงแล้วพระราชา ก็ทำตัวสุดจะเหลือ...
สุดจะเหลือ...
เหลือร้าย
ไซมอนดูท่าทางเหมือนเจ็บปวด
ใช่ ก่อนที่เขาจะฟ้องเรื่องเรา
ตายหมู่แน่!
ไม่หรอกถ้าเราสู้
ถูกหลอกมานาน แม็กนิฟิโกไม่ใช่ยอดคนที่อ้างอย่างนั้น
เขาร้ายและโหดยิ่งกว่า ที่ใจฉันจะฝันและคาดคิด
อธิษฐานตอนนั้นที่ดาวลงมา ก็ไม่เหมือนที่หวังไว้ในหัวใจ ไม่เลยสักนิด
แต่ก็ไม่เสียดายในเรื่องราวที่เป็นไป
เมื่อได้มาเห็นตัวตนแท้จริงข้างใน
ที่แอบซ่อนเร้น
ที่ว่าฉันนำภัยชั่วร้าย ทำให้พรถูกทำลาย สุดจะลวง ลวง ลวง ลวง
และฉันรู้ว่าฉันแค่นี้ ย่อมสู้เขาไม่ได้
ถ้าหากไม่ใช่เราแล้วผู้ใด
ถ้าเราไม่สู้ ปล่อยเขาได้ชัย หยุดเลยหนา
ก็เพราะสิ่งที่รู้มา
คอยดู เขาไม่หยุดยั้งง่ายๆ
นั่งมองเขาสมดังหวังไม่ได้
ลั่นวาจา
ก็เพราะสิ่งที่รู้มา
รวมพล เย้! เพราะไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้น
- ที่ไม่ทน - เย้ เย้
รอดูเวลาที่เราย่ำ ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง
เย้!
คิดว่าเขาต้องไม่ทันจะได้ตั้งตัว
ต่อแรงฮึดสู้ของพวกที่เลิกก้มหัว
- หนึ่งสิ่งที่เขากดไว้ไม่ได้ - อาฮะ
คือเราที่ไม่ยอมแพ้พ่าย กล้าท้าทาย
ท้า
ก็เพราะสิ่งที่รู้มา
เพิ่งรู้ความจริงผ่านมา
ไม่อาจรู้ว่าทำได้หรือไม่
แต่เรามุ่งหน้าและไม่ยอมถอยให้
- ไม่รอช้า - ช้า
ก็เพราะสิ่งที่รู้มา
เพิ่งรู้ความจริงผ่านมา
ฮู่
ฮู่ ฮู่ ฮู่ ฮ่า
ฮู่ ฮ่า ฮู่
ฮ่า
เราคนใหม่รู้สึกได้หรือยัง
ฟังซิ กลองที่เราตีเสียงดัง
ฉันแสนดีคนเก่าจากนี้ไม่ใช่
เย้ เย้ เย้ เย้
- เยี่ยมที่สุดที่แอบบุกลอบเข้า - เอาของสำคัญที่มันเป็นของเรา
- มองข้ามกันเลยสิ - เจอแบบนี้เป็นไง
ทนดูมาประจำ ซ้ำๆ อย่างกับฉันเหมือนทาส
- ใจเขา - หลงใหลแต่เพียงอำนาจ
- ไขว่คว้า - คว้า
ก็เพราะสิ่งที่รู้มา
เพิ่งรู้ความจริงผ่านมา
ความดีแห้งหายหมดมลายสิ้น
ถูกความรักล่อลวงใจกลืนกิน
- สุดโหยหา - อา
- ก็เพราะสิ่งที่รู้ - ที่รู้
- ที่รู้มา
เพิ่งรู้ความจริงผ่านมา
ไง
พระราชินี นี่เจ้าดาวเพคะ
เธอนี่วิเศษเหลือเชื่อจริงๆ
เธอต้องรู้ไว้
แม็กนิฟิโกหันไปใช้ เวทมนตร์ที่ชั่วร้ายอย่างที่สุด
เขาตั้งใจจะพันธนาการเจ้าดาว
เขาคิดจะแย่งพลังทั้งหมด จากเธอไปใช้เอง
งั้นเจ้าดาวต้องหนีไปเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ๆ ถ้ามีใครที่ต้องไป
ก็ต้องเป็นนายนั่นแหละ
เจ้าดาวไม่ยอมไปจนกว่าพรจะเป็นอิสระ
แปลว่าเธอมีแผนใช่ไหม
เราต้องมีแผนอยู่แล้ว
แดนในฝันบนท้องฟ้าเหรอ
โตได้แล้ว เลิกฝันเถอะ
พี่เลี้ยงคนที่ใช่ สำหรับเด็กๆ นิสัยไม่ดี
ปลิวไปตามลมซะเถอะ
รักแท้ น่ารักซะจริง
จบเท่านี้แหละรักแท้
ฝ่าบาท!
มีคนเห็นอาช่ากับดวงดาวในป่าแน่ะ
อย่างนั้นเหรอ
โชคดีจริงๆ
เรียกชาวเมืองมาชุมนุม...
จะได้เห็นตอนท่านจับนางดีไหม
ช่วงนี้เราเรียกชุมนุมบ่อยแล้วนี่ เธอว่าไหม
ฉันล้อเล่นน่า
เป่าแตรเลย อมาย่า
ฉันจะจับยัยเด็กนั่นและดวงดาวมา
โอเค เราต้องรีบลงมือ
และต้องเงียบกริ๊บ
ฉันจะล่อแม็กนิฟิโกออกไปให้ไกลที่สุด
พอเขาออกจากปราสาท
รีบไปช่วยคนอื่นปล่อยพรออกมา
รู้แล้ว โอเค
เป็นห่วงเหมือนกัน
เดี๋ยว เธอทำอะไรน่ะ
อ้อ กิ่งไม้
โอเค
แล้วให้ทำไงกับไม้นี่
เวทมนตร์นี่
ขอบคุณนะ
เธอรีบไปเถอะ ไปเร็ว
โอเค ฉันทำได้แน่
อ้าว
ออกสิๆ
โอเค
โชคดีนะ อาช่า
ท้ามาก็จัดให้
- โห - หวัดดี
เมื่อใช้ใจ เราก็จะเข้าใจโลกใบนี้
เฮ้ยนั่น เครื่องดื่มร้อนๆ
- เจ้าดาว เธอมาแล้ว - โล่งใจไปที
ตอนนี้แหละ ทุกคน
ก่อนอื่นต้องเปิดหลังคา
เสร็จแล้วเจ้าดาวจะส่งพรไปคืน
ราชินีบอกว่าเราต้องไปดึงรอกอันใหญ่ๆ
หมายถึงรอกพวกนี้ใช่ไหม
รีบปีนมาเลย
เหมือนอย่างที่แม่ฉันชอบพูด
"ถ้ามีใครร่วง...
"ก็ช่างมัน!"
ไม่มีทาง เราไม่ปีนด้วยหรอก
นายลงมาเถอะ เพราะฉันเกลียดความสูง
แจ๋ว
ขึ้นไปเลย
โอ๊ย สูงเป็นบ้า
เอ้า น้ำมันออบซิเดียน
ไว้ป้องกันตัวจากหน้ากระดาษ
ดูจะเป็นตำรารวมสูตร...
ความชั่วช้าและความโหดร้าย
ลองหาอะไรที่จะทำลายคทา มัดเวทมนตร์เขา
หรืออย่างน้อยก็...
ทำลายมนตร์ที่ครอบงำเขา
อะไรของเธอเนี่ย
ไม่ขยับเลย
ฉันดึงสุดแรงแล้วเนี่ย
ดาริโอ เพื่อนยาก
มันเรียกว่ารอกดึง เพราะงั้นนายต้องทำไง
จะมาทายปริศนาอะไรตอนนี้เล่า
เอ้าเร็ว นี่มันชัดเหมือนความหล่อของฉันไง
เราต้องดึงพร้อมกัน
รอฉันนับนะ
หนึ่ง
สอง
เก้าจู้ฮุกกรู้
ยี่สิบเดินเป็นเป็ด
พูดอะไรน่ะ
ก็ฉันนับไม่เป็น
ดึงเลย!
นั่นแหละ ใส่ไปให้สุดแรง
ไม่นะ
ไม่ว่าอะไรก็ปราบเขาไม่ได้เลย
เหล็กไหนก็ทำลายคทาไม่ได้
คาถาไหนก็มัดเวทมนตร์เขาไม่ได้
และไม่มีใครช่วยพาเขากลับมาได้
"หากยอมใช้ เวทมนตร์ต้องห้ามเพียงครั้งเดียว
"ก็ต้องผูกมัดกับสิ่งนี้ ชั่วนิจนิรันดร์"
ฉันเลี้ยวไม่ได้!
ฉันหยุดจ้องไม่ได้เลย
ช่วยฉันที ไม้วิเศษ
อุ๊ต๊ะ
ต้องถ่วงน้ำหนักอีก
ไม่ถือว่าร่วงหรอก ถ้าเราโดดเอง
เออ ก็ได้
เพื่อโรซาส!
โดดเร็ว ทุกคน
ฉันตายแน่แล้ว!
ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก
นั่นพรของเราเหรอ
- ต้องใช่แน่ - พรเป็นอิสระแล้ว
พรนี่นา หลานปล่อยมันได้แล้ว
เก่งมาก สาวน้อย
ไปเร็ว
ซาบา อายุตั้งร้อยปีแล้วนะคะ
แต่แรงใจยังแข็งแกร่ง
ทุกคนทำได้!
ไม่!
ยังไงก็ช่างเถอะ ช้าไปซะแล้ว
อาช่า
แม็กนิฟิโกไม่เคยช้าเกินไป
ไซมอนงั้นเหรอ
เจ้าดาว!
เธอคิดเหรอว่าจะล้มฉันได้
ขอบคุณนะ จอห์น
ได้อยู่แล้ว อาช่า
อย่าทำร้ายฉันนะ
ไม่ใช่ฉันหรอกที่นายควรจะกลัวน่ะ
ตู้ม!
เจ้าดาว
เซอร์ไพรส์
สวัสดี โรซาส
โอ้โฮ คืนนี้ดาวออกมาเต็มเลย
อ้อ ยกเว้นแกเนอะ
แกติดกับแล้ว จริงไหม
แต่จะว่าอะไรได้ล่ะ
ฉันไม่ชอบใจจริงๆ เวลาที่โดนทรยศ
ท่านต่างหากคือคนที่ทรยศประชาชน
ไม่ใช่ๆ
ฉันเหลือทนกับเธอแล้ว
พระราชินี!
อุบายเธอไม่ได้ผลหรอก อมาย่า
ฉันก็ได้สิ่งที่ต้องการอยู่ดี
อะไรกันนี่
แกไม่มีสิทธิ์ปล่อยพรพวกนี้
มันเป็นของฉัน!
เอ้า รีบคำนับพระราชาซะสิ
เจ้าดาว รีบออกมาเร็วเข้า
ไม่นะ
อาช่า!
อ้าว ว่าไง อาช่า
ดีใจจังที่เธอมาได้
เป็นไงบ้าง...
ไอ้เรื่องเธอที่ว่า "ทำพรให้เป็นจริง ด้วยมือของตัวเอง" น่ะ
อุ๊ย เดี๋ยว
ฉันไม่สนใจเลยสักนิด
ว่าไงจ๊ะ
- ลุยกันเลย - เจ้าดาว!
ไม่!
เยี่ยม
กระจกวิเศษบอกข้าเถิด
ผู้ใดหล่อเลิศในปฐพี
ฉันไง!
ไม่
ฉันชนะ
และพรก็เป็นจริงได้ในที่สุด
แกไม่สมควรจะครอบครองดาว
ก็บอกแล้วว่าฉันตัดสินเอง
ไม่ต้องเลย
จะไม่มีใครได้ขอพรจากดาวอีกต่อไปแล้ว
ว่าไปแล้ว จะไม่มีทั้งความหวัง
ไม่มีความฝัน
และไม่มีทางหนี
หนีเร็ว!
ไม่มีโอกาสให้ลุกขึ้นสู้
ไม่มีใครจะได้บอกเล่าตำนาน
ไม่มีใครจะกล้าต่อต้านฉันอีกต่อไป
พวกแกมัน...
ไร้ค่า!
เราคือ...
ดาว
จึงร้องขอวิงวอนดวงดาวเช่นเรานี้
ได้โปรดหันมาฟัง เป็นสัญญาณระวังภัย
เธอต้องหัดยอมแพ้ซะบ้างนะ
และฉันรู้ ถ้าเธอยังเลือกจะยืนข้างฝั่งนี้
เราจะสู้เวทมนตร์ของเขาได้อีกมากมาย
โปรดมอบพรที่ดี
หุบปาก!
โปรดมอบพรที่ดี
- โปรดมอบพรที่ดี - โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
เคยรอคอยความหวังไปกับสิ่งที่ตั้งใจ
สงสัยอยู่กับทุกเรื่องที่คิด
เท้าเริ่มจุ่มที่ในน้ำได้ เรารู้ไม่ว่ายก็จม หมดสิ้นชีวิต
เคยระแวงสัญญา จนพาสับสนที่ต้องคุ้มครองภัย
จากนี้แน่ใจสิ่งไหนต้องทำ
ไม่ไหวหวั่นและยังคงมั่นด้วยหวัง ดังเธอนั้นเฝ้าแต่สอนให้จำ
ไม่ๆ
หยุด!
จึงร้องขอวิงวอนดวงดาวเช่นเรานี้
ไม่หยุดยั้งเพื่อฟังสัญญาณระวังภัย
และที่เราทำเป็นตัวกำหนดชะตาชี้
ทำได้ถ้าเรารวมตัวร่วมแรงร่วมใจ
ขอโปรดมอบพรที่ดี
ไม่!
ให้พบของล้ำค่าที่ไม่เคยมี
ไม่ได้นะ พรของฉัน
โปรดมอบพรที่ดี
ให้พบของล้ำค่า
ที่ไม่เคยมี
- สำเร็จแล้ว - พรเป็นอิสระแล้ว
- พรของฉัน - งดงามที่สุด
ฉันจะทำให้มันเป็นจริงให้ได้
ฉันอยากไปลองทำดูแล้ว
ความรู้สึกนี้
กลับมานะ
อยู่นี่เอง
พรที่สวยงามของฉัน
แม่คะ แม่ได้พรคืนมาแล้ว
- ลูกรักของแม่ - อาช่า
ดีใจกับเธอสุดๆ
อ้าว หมอนี่เอง
นายมีอะไรจะแก้ตัวหน่อยไหม
อาช่า
ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
ฉันไม่ขอให้เธอยกโทษให้หรอก
แต่ฉันกลัวมาก ว่าจะต้องอยู่โดยไม่มี...
แบบ...
ความเป็นตัวฉัน
และฉันก็อยากจะเชื่อใจเขาอย่างแท้จริง
ฉันก็ด้วย
เราทุกคนแหละ
อย่าไว้ใจใบหน้าหล่อๆ
เพราะอย่างนี้ฉันเลยคบพวกนายไงล่ะ
ไหนมานี่ซิ
ได้ยินรึเปล่า
ได้ยินไหม
นี่พระราชาเอง
อมาย่า โล่งอกไปที
เห็นไหมพวกนั้นทำอะไรฉัน
- ท่านชอบกระจกมากนี่เนอะ - ไม่ตลกนะแบบนี้
ให้ฉันออกไปเร็วเข้า
ไม่
อะไรนะ ทั้งที่ฉันทำตั้งมากมาย เพื่อเธอ เพื่อโรซาส
นี่เหรอที่ฉันได้คืน
นี่แหละที่ท่านสมควรได้คืน
เอาไปแขวนผนัง...
ที่คุกใต้ดิน
ไม่เอานะ คุกใต้ดินกลิ่นเหม็นจะตาย
ราชินีจงเจริญ!
- เราไม่ต้องการแม็กนิฟิโกหรอก - แม็กนิฟิโก ไอ้คนหน้าโง่
ขอทางหน่อยค่ะ ทางนี้ มาเลย เมื่อกี้ท่านอยู่นี่
ราชินีอมาย่า เจอแล้วเพคะ
พระราชินี
เธออยากบินได้งั้นเหรอ
ปีเตอร์อยากจะสร้างเครื่องจักรบินได้
- ไง - พวกเธอน่าจะร่วมงานกันนะ
มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย
นี่ฉันเพิ่งเริ่มเองนะ
นี่มันยิ่งกว่าที่ฉันจะเคยนึกฝัน ว่าจะเป็นไปได้อีก
ฉันฝันถึงเมืองในอุดมคติ ที่สัตว์ทุกตัวเท่าเทียมกัน
และสวมเสื้อผ้า
เดี๋ยว เธอหายไปไหนน่ะ
รู้แล้ว
ขอโทษนะที่ทำหัก
เดี๋ยว นั่นคือคทาวิเศษเหรอ
โอเค ขอบคุณ แต่ไม่ละ ขอบคุณ
ฉันใช้เวทมนตร์ได้ไม่เอาไหนเลย
ฉันเสกกระโปรงให้ต้นไม้ด้วยนะ
งั้นฉันขอรับไว้เอง
ของอาช่านะ
แล้วฉันควรจะเอาไปใช้ทำอะไร
เป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวของเราไง จะมีอะไรอีก
บ้า จะเป็นได้ที่ไหน
ได้เหรอ
ขอบคุณนะ
โอเค
- โทษที - คลาร่า!
เข้าใจรึยังว่าทำไมฉันยัวะขนาดนี้
ฉันว่าคงไปฝึกกับเจ้าดาวได้ใช่ไหม
ไม่นะ
ตอนนี้ฉันรู้จักเธอดีแล้ว
เดี๋ยวเธอจะไปแล้วใช่ไหม
เพื่อให้คนอื่นได้ขอพรกับเธอ
ฉันคงคิดถึงเธอสุดๆ
โอ๊ย พอร้องไห้แล้วเสียงสูงปรี๊ดเลย
วาเลนติโน
อีกเดี๋ยวไม่ได้แปลว่าคืนนี้
ค่อยยังชั่วหน่อย
มันทำใจยากนะเรื่องแบบนี้
เอาจริงๆ ฉันอายุแค่สามสัปดาห์เองนะ
เจ้าดาว เราจะขอบคุณเธอยังไงถึงจะพอ
ง่ายมากค่ะ
อย่าหยุดขอพร
"แล้วทุกคนก็อยู่อย่างมีความสุข ตลอดไป"
พรมหัศจรรย์
บรรยายไทยโดย พรรษรัตน์ พลสุวรรณา