NORWEGIA
NA PÓŁNOC OD KATTEGAT
Jesteśmy prostymi ludźmi.
Nie mamy nic cennego.
Nie jestem tu, by kraść.
Szukam kogoś.
Magnusa Olafssona.
Słyszeliśmy, że jest na północy,
a jego żołnierze szli do Stromsfoss.
- To daleko? - Nie.
Ścinamy drzewo na ich spotkanie.
Zaczekaj.
Zabiłeś moją siostrę.
O co chodzi?
Leif! Nie!
To ja.
WIKINGOWIE: WALHALLA
Więc to jest ta armia,
o którą walczyłeś.
Jej część. Przeznaczenie nie jest tanie.
Skąd wiesz o Freydis?
Biskup podróżujący z Magnusem powiedział, że ten otruł Jomsborg.
Część ludzi uciekła, ale nie ona.
Byłeś tam?
W drodze na północ
znalazłem poświęconą jej kapliczkę.
Nic więcej.
Ani śladu mojego dziecka?
Nie.
To było jej przeznaczenie.
Mam nadzieję, że je odnalazła.
Haraldzie.
Jeśli Magnus zabił moją siostrę, wykończę go.
Chyba że zrobię to pierwszy.
Haraldzie.
Jarl Nori.
- Witaj w domu. - Vestian.
Grenlandczyku, dobrze znów cię widzieć.
Was również.
Wiedziałem, że wrócisz.
Mam armię i bogactwo.
Jestem gotów.
Może nie być tak łatwo.
Wielu jarlów poprze Magnusa, gdy Swen umrze.
Ma za sobą Kościół.
Papież grozi ekskomuniką każdemu, kto stanie przeciwko niemu.
W tym tobie.
A co z tobą?
Olaf był dla mnie jak brat.
Ale jego syn jest wikingiem tylko z nazwy.
Masz nasze wsparcie.
Cieszę się.
Wiesz, gdzie jest Magnus?
Nie, ale wezwał jarlów do Kattegat.
Więc tam popłyniemy.
Dziękuję.
Mój Boże! Freydis!
Królowo Aelfgifu.
Słyszeliśmy, że nie żyjesz.
Magnus twierdził, że spotkała was plaga.
Jest w Kattegat?
Nie, próbuje zwrócić jarlów przeciwko Swenowi.
Mój syn na niego poluje.
To moja synowa, Katla.
Żona Swena?
Gratulacje, Katlo.
Jesteś brzemienna.
Dziękuję, Freydis.
Dużo słyszałem o tobie i twoim dziecku z księciem Haraldem.
Romantyczna historia.
To było dawno temu.
Dużo się zmieniło.
Jak się ma twój syn?
Dobrze, jest na Grenlandii.
Magnus zmusił mnie do szukania nowego domu.
Dotarliśmy do Grenlandii.
Ale potrzebuję łodzi i kapitana, by płynąć dalej.
Łodzi i kapitana?
W takim razie mamy dobrą wiadomość.
To łódź Leifa?
Knut dał mu ją,
by odkrywał nowe lądy.
Nowe lądy? Gdzie on teraz jest?
Kiedy dowiedział się, że nie żyjesz, popędził za Magnusem.
Muszę go znaleźć.
Jest gdzieś na północy.
Lepiej zostań tutaj,
żebyście się nie minęli.
Moi earlowie.
Lata, w których byłem królem,
dały wam stabilizację.
Opatrzność.
Nawet po mojej śmierci
możecie liczyć na to samo.
Ogłaszam, że po mojej śmierci
moja żona, królowa Emma,
będzie waszym władcą.
Co wy na to?
Mój panie.
Sussex ślubuje wierność.
Anglia Wschodnia ślubuje wierność.
- Podobnie Kent. - I Wiltshire.
Podobnie Mercia.
- I Wimbledon. - Podobnie York, panie.
Wessex ślubuje wierność.
Jednogłośnie.
Posłałeś po mnie.
Nie męcz go.
Earlu Godwinie.
Zawsze byłeś wiernym doradcą.
A ty łaskawym królem.
I przyjacielem.
Jestem wdzięczny za twą służbę.
Ale od początku wiedziałem,
komu naprawdę służysz.
Dlatego dałem ci rękę Gidy.
Zaprosiłem cię do rodziny.
Zrobiłem cię mym krewnym,
by dać ci możliwość tego,
by twoje dzieci rządziły Anglią.
Jeśli taki był twój plan, panie,
to był on genialny.
Ale ten dzień,
o ile nadejdzie,
jest w dalekiej przyszłości.
A jeśli chcesz dalej mieć nadzieję,
musisz wesprzeć Emmę.
Stawką jest twoja rodzina.
Rozumiesz?
Tak, panie.
Żegnaj, Wasza Wysokość.
Poślij po Edwarda.
Dlaczego? Podjął decyzję.
Z całym szacunkiem, pani,
ale miłość do ciebie przesłania mu obraz sytuacji.
Kiedy umrze, earlowie i tak zwrócą się przeciwko tobie,
a Anglię czeka wojna domowa.
Twój brat wykorzysta okazję do ataku,
podobnie Norwegia i Dania,
a wszystko, co stworzył twój mąż, obróci się wniwecz.
Edward uzyska poparcie szlachty,
a ja upewnię się, że lordowie wesprą ciebie.
Zgodzisz się?
Tak.
Ale nie muszę posyłać po Edwarda.
Już to zrobiłam.
Królu Swenie.
Znaleźliśmy go, Wasza Wysokość.
Rozbił obóz niedaleko.
Ma ze sobą kogoś?
Jest sam.
Zablokujcie mu drogę.
Chcę jego śmierci.
Magnusie Olafsson.
Wiem, że chcesz odebrać mi tron Norwegii.
Złamałeś przysięgę między królem Widłobrodym i swoim ojcem,
zasługujesz na karę śmierci.
Byłem tam, Swenie.
Widłobrody kazał mojemu ojcu witać mnie ze wstydem.
Był nagi, jak ja teraz.
To była przysięga.
Raczej farsa.
Ty zyskałeś od mojego ojca wskazówki,
a mnie przerzucano z dworu na dwór.
Byłem niczyim dzieckiem.
Dzięki temu miałem czas planować.
Planować co?
Spotkanie z jarlami i kradzież tronu?
Nie przypłynąłem, by spotkać się z jarlami.
Przypłynąłem, by cię zabić.
Co wy robicie?
Jestem królem!
Byłeś królem. Ja jestem nowym.
Nie bój się o matkę ani o swoją piękną żonę.
Zajmę się nimi, kiedy wrócę do Kattegat.
Panie. Mamy problem.
Książę Harald wrócił i jest w drodze do Kattegat.
Co cię sprowadza do Norwegii?
Chciałem znaleźć łódź.
Chcę odszukać ląd, który zobaczyłem jako dziecko.
Kiedy byłem w Kattegat, Knut dał mi okręt.
Knut był w Kattegat?
On umiera.
Spotkał się z synami, by wybrać następcę.
Którego wybrał?
Żadnego.
Wybrał królową Emmę.
Dziwię się, że Kaysan z tobą nie przypłynął.
Nie miał wyboru.
Kaysan nie żyje.
Podobnie Dorn i Batu.
Co się stało?
Czy to ważne?
Tak.
Wyczuwam w tobie znieczulicę.
Nie widzę Haralda Sigurdssona, którego znałem.
Jego już nie ma.
Miałeś rację w Konstantynopolu.
Straciłem z oczu swoje przeznaczenie, ale więcej nie powtórzę tego błędu.
Harald Sigurdsson, którego znałeś, nie żyje.
- Konia. - Tak.
Dobry Boże,
niemożliwe.
Mów. Co się stało?
Nie spodoba ci się to.
Mamy nowego króla Norwegii, a to oznacza, że twój syn nie żyje.
Wyjdźcie!
Brać go.
Straż królewska służy królowi.
Byłam królową tego kraju przez siedem lat.
Łatwiej będzie ci zdobyć tron niż go utrzymać.
Mam nadzieję, że nie.
Miałem więcej cierpliwości niż zazwyczaj.
W końcu pojawi się prawdziwy wiking,
a ty dowiesz się,
jak brutalny jest kraj, którego pożądasz.
Proszę. Oszczędź mnie.
Obawiam się, że nie mogę.
Twoje dziecko zagraża mojemu długiemu i szczęśliwemu panowaniu.
Muszę pozbyć się zagrożeń,
nawet tych najmniejszych.
Wiem coś! O kimś, kogo chcesz.
Freydis.
GRENLANDIA
Haraldzie!
Żono. Musimy porozmawiać.
Wybaczam ci, że uwolniłaś Freydis.
Ja nie wybaczę ci tego, że ją zamknąłeś.
Nie wybaczę ci, że odebrałeś mi wnuka.
Wiesz, że bym go nie skrzywdził.
Przeżywa przygodę u ludu Kalaallit.
Stígr i Freydis pewnie już go znaleźli.
A Lang?
Wiem, że wysłałeś go, by ich zabił.
Nie wiem, co zrobi ze Stígrem, ale nie skrzywdzi Freydis.
Wiem, bo ona nie szuka Haralda.
Powiedziałam, że ją uwolniłam.
Nie powiedziałam ci, gdzie jest.
Katlo, wzywałaś mnie? Leif wrócił?
Nie.
Co się dzieje? Gdzie Aelfgifu?
Przepraszam, Freydis.
Schowaj się za mnie.
Nie mogę.
Jeśli zależy ci na dziecku, rób, co mówię.
Za mnie, już!
Odpoczywaj, kochanie.
Jedź do Winchester.
Musisz być blisko skarbca, by utrzymać władzę.
Nie zostawię cię.
Czy kiedykolwiek mogłem cię do czegoś zmusić?
Wiesz, kiedy się w tobie zakochałem?
Na moście.
Pamiętasz?
Próbowałaś nie rzucać się w oczy.
Pocieszałaś Edmunda.
Ale kiedy kazał łucznikowi mnie zabić…
- Powstrzymałam go. - Tak.
Dałaś mi…
mnóstwo radości, Emmo z Normandii.
A ty mnie,
mój władco Imperium Morza Północnego.
Nie jestem gotowa.
Zostań ze mną jeszcze.
Proszę.
Król Swen nie żyje.
Król Widłobrody przysiągł, że kiedy Swen umrze,
ja zostanę królem Norwegii.
Zostało mi tylko głosowanie.
Doskonały pomysł, bratanku.
Ale najpierw
przypomnę jarlom obietnicę, którą złożyli jeszcze wcześniej.
Ja miałem zostać królem po śmierci twego ojca.
Nie wiedzieliśmy, że wróciłeś, książę Haraldzie.
Teraz wiecie.
Książę Harald mówi prawdę.
Jest prawowitym królem Norwegii.
Niestety papież nie zaakceptuje króla-poganina.
O czym ty mówisz?
Poganina?
Co ona tu robi?
Wiedźma!
Myślałem, że nie żyje.
To wiedźma!
Freydis.
Powiedz nam, Freydis.
Czy jesteś chrześcijanką?
Znasz odpowiedź.
Uznam to za „nie”.
Czy to ciebie niewierni nazywają ostatnią córką Uppsali?
Obrończynią Wiary, przywódczynią pogan?
Tak.
Czy jesteś matką dziecka Haralda Sigurdssona?
Tak.
Syna. Ma na imię Harald.
Pogański syn!
Głosując na Haralda Sigurdssona,
sprowadzacie na nas gniew Ojca Świętego,
który ukarze nas za tę decyzję.
- Więc Magnus! - Harald.
Jestem za Magnusem.
- Zbierzcie się. - Tak, Magnus.
Vestianie, kogo poprzesz?
Sigurdssona! To król Norwegii.
Harald ma prawo do tronu.
Jestem za Haraldem!
A ty?
Cóż.
Podjęliśmy decyzję.
Ty, Haraldzie Sigurdsson,
masz prawo do tronu Norwegii.
Ale ty, Magnusie Olafsson, również masz prawo do tronu.
Postanowiliśmy zatem,
że będziecie rządzić razem.
Co wy na to?
Rozumiem.
Przyjmuję waszą decyzję.
Ja również.
Ale pod jednym warunkiem.
Jutro kaplica ku czci mego ojca zostanie poświęcona,
a Harald obieca, że Norwegia nie wróci do dawnych wierzeń
i zgodzi się spalić tę wiedźmę.
Haraldzie Sigurdsson. Co ty na to?
Spalić ją.
Tak, spalić!
Tak!
Wiedźma!
Płoń, poganko!
Z drogi!
Rozpalić ogień!
Spalić ją!
Na stos!
Spalić wiedźmę!
Nie zbliżaj się, chrześcijaninie.
Albo przysięgam na bogów, że zabiję cię gołymi rękami.
Byłabyś do tego zdolna.
Leif.
Szukałem cię w Jomsborgu.
Myślałem, że nie żyjesz.
Widziałeś, co zrobił Magnus.
Tak. Twój syn tu jest?
Nie. Jest na Grenlandii.
Byłaś w domu?
Na krótko.
Popłynęliśmy na zachód szukać nowego domu.
Miejsca, o którym mi mówiłeś.
- Złoty ląd. - Tak…
ale ojciec zabrał mi statki,
zabił naszego kapitana i zmusił nas, byśmy zostali.
Zabrał Haralda.
Udało mi się uciec…
przypłynęłam, by znaleźć nowego kapitana i po nich wrócić.
Udało ci się.
Jeśli mamy znaleźć nowy dom,
musisz mnie uważnie posłuchać.
Nie mogłeś jej uwolnić?
Jutro jest moja jedyna szansa.
Będę potrzebował twojej pomocy.
Proszę. Nie mogę ci pomóc.
Możesz.
I pomożesz.
Potrzebuję jak najwięcej tego oleju.
Dlaczego?
By zrobić, coś, czego miałem nie czynić.
KATEDRA OLD MINSTER
Pani?
Haraldzie Sigurdsson.
Magnusie Olafsson.
W imieniu Trójcy Świętej
musicie obiecać ludowi trzy rzeczy.
Zachować pokój między chrześcijanami,
zakazać kradzieży oraz przestępstw i żądać sprawiedliwości.
Obiecujecie?
Tak.
Król Harald!
Król Magnus!
Teraz, na mocy przysięgi,
czas naprawić wielki błąd.
- Wiedźma! - Poganka!
Do piekła z nią! Na stos!
Poganka ma umrzeć!
Spalić ją!
Zabić wiedźmę!
Freydis Eriksdotter,
przyznałaś się do zabójstwa beatyfikowanego Olafa Haraldssona.
Broniłam tylko dawnych wierzeń.
Wierzeń, które były dla was ważne.
- Nonsens! - Herezja!
Chcę walczyć z moimi oskarżycielami, niech bogowie zdecydują, kto ma żyć.
Tylko jeden prawdziwy Bóg decyduje, kto jest winny.
Nie. Nasi bogowie o nas decydują.
Nie ruszają nas twoje błagania do fałszywych bożków.
Do dzieła.
Wzywam bogów na to zgromadzenie!
Potężni bogowie…
Usłyszcie mnie.
Wstańcie i obrońcie nas przed tą herezją!
Wiedźma!
Pokażcie swą wściekłość i przelejcie ich krew!
Bogowie wrócili!
Prędzej świat upadnie, niż nasi bogowie się ugną!
Wezwała bogów do Kattegat.
Magnusie, bogowie po ciebie przyszli!
Zabiją nas wszystkich!
Nie bójcie się wiedźmy!
To sztuczka. Ona nie ma żadnej mocy.
Coś nie tak, Magnusie?
Jesteś zmartwiony.
Na co czekacie? Ogień!
- Magnusie! - Nie!
O co chodzi?
Oto danina. Dziękuję, Wasza Wysokość.
Edward. Agnarrze.
Earlowie muszą wiedzieć, że Edward tu jest.
Musimy zwołać Witan.
Królowo Emmo, miło znów cię widzieć.
O co chodzi?
Gdzie Edward?
W Normandii. Jak mniemam.
Obawiam się, że nie dostał wiadomości.
Chodźmy, Wasza Wysokość. Musimy przygotować Witan.
I twoją koronację.
- Pani. - Wasza Wysokość.
Pani.
Dobrze, że jesteś, mój książę.
Anglia potrzebuje stabilizacji.
I silnej ręki.
Nieprawdaż, pani?
Tak.
Silna ręka. Tak.
Chciałabym porozmawiać z księciem sam na sam.
Obawiam się, że to zła pora.
Nie zgadzam się.
To doskonała pora.
Mamy dużo do zrobienia.
Więc się tym zajmij, Godwinie.
Ja porozmawiam z królową.
Patrzcie!
Haraldzie.
Haraldzie!
Stígrze, obudź się!
To ja, Harald.
Dlaczego to zrobiłeś?
Co? Czemu uratowałem ci życie?
Miałam zabić Magnusa!
Nie mogłem na to pozwolić.
Nie mogłeś? Bo musisz być królem?
Bo jestem królem!
Nie możesz rządzić z mordercą mojego ludu!
- On musi zginąć! - Tak, chcesz zemsty.
Nie chodzi o zemstę!
To sprawiedliwość!
Złożyłem przysięgę.
Rozumiem.
- Tym ludziom. - Nie, sobie!
Sobie samemu!
Nie stracę czegoś, co jest dla mnie ważne.
W końcu masz to, czego zawsze chciałeś.
Przeznaczenie.
Mam nadzieję, że było warto.
Mogę powiedzieć to samo, Obrończyni Wiary.
Jest trudno.
Więc się rozumiemy.
Ale podobnie jak wtedy,
trafiłaś na coś większego.
Moje statki będą cię eskortować.
Nie. Nie skończyłam swojego zadania.
Skończyłaś.
Jesteś siłą natury, Freydis.
Ale Magnus to mój problem, nie twój.
Zaufaj mi.
Masz łódź pełną zapasów.
Moi ludzie odeskortują cię na Islandię.
Nie trzeba.
Leifie Szczęśliwy.
Obyś znalazł kolejny cud.
Bywaj, przyjacielu.
Opowiedz mi o naszym synu. Haraldzie.
Jest dzielny. I silny.
Zależy mu na innych.
Kiedy widzą jego uśmiech, czują, że wszystko jest możliwe.
Jak z jego ojcem.
Co mu o mnie powiedziałaś?
Że jesteś dobrym człowiekiem.
Sprawiedliwym.
A wtedy,
dawno temu,
kochałam cię.
Już nie jestem tym człowiekiem.
Dostałem twardą lekcję.
Nie naprawię wszystkiego słowami.
Straciłem uśmiech, który pamiętasz.
Wiem, gdzie on jest, Haraldzie.
Widzę go codziennie.
Jeśli chcesz go znaleźć,
musisz poznać naszego syna.
Kiedyś.
Nie czekaj zbyt długo.
Zmienić kierunek!
Papieżowi nie spodoba się król, który uwolnił zabójczynię świętego.
Więc mu nie mówmy.
Jarlowie i ja rozmawialiśmy,
jak najlepiej dotrzymać naszej umowy.
Nie martw się. Ja już wiem.
Skuć go.
Wrzucić do celi.
To królestwo dla ciebie.
Nie możesz!
Jestem królem!
Nie! Jarlowie!
Powstrzymać go!
To zniewaga!
To mój wyrok!
Pierwszy z wielu.
Jeśli wam się nie podoba,
możecie do niego dołączyć.
Sprawię, żeby to królestwo było najpotężniejszym na Ziemi.
Możecie rzucić mi wyzwanie.
Jestem królem Norwegii.
Harald Hardrada!
Hardrada! Hardrada!
NA PODSTAWIE SERIALU WIKINGOWIE MICHAELA HIRSTA
Napisy: Jakub Jadowski