SERIAL NETFLIX
Mamusiu, spać mi się chce.
Chodźmy.
Mamusiu.
„Shoop”.
Później puszczę „Shoop”.
„Shoop”.
Co robisz?
Co ty wyprawiasz?
Czekaj!
SEAN GDZIE TY KURWA JEDZIESZ?
SEAN HALO?
SEAN ODBIERZ!
SEAN PRZESADZASZ
Stoisko dwa.
Zostaw wiadomość lub nie, jak tam wolisz.
Znajdę nam jakiś nocleg. Zaraz wrócę.
- Alex? - Dzięki Bogu, że jesteś.
Wybacz, że tak wbijam. Dzwoniłam, nie odbierałaś.
- Nie wiem, gdzie się podziać. - Co się stało?
Maddy jest cała?
Tak, musimy tylko gdzieś dziś przenocować.
Mogę tu wbić, dopóki nie ogarnę, co dalej?
Boże, jasne. Wchodźcie.
- Są tu chłopaki z Łabędzia? - Tak.
Tak myślałem, że to ty. Wchodź. Mamy świetne zioło z Humboldt.
- Przyniosę. - Dobra.
- Tak. - Dobra. Spokojnie. Podaj.
Hej.
- Innym razem. - Alex, weź. On już tu jedzie.
Wie, że za dużo wypił. Chce pogadać, wysłuchaj go.
- Nie bądź suką. - Ethan!
- Wybacz… - Nie szkodzi.
Wszystko gra.
- Masz dokąd jechać? - Poradzę sobie.
„Shoop”.
TANIA MASZ DOKĄD JECHAĆ?
„Shoop” śpi, Maddy.
„Shoop”.
Możesz zamknąć oczy na chwilę?
„Shoop”.
Okej, wiem, że chcesz „Shoop”.
Wiem, że chcesz „Shoop”.
Mamusia zapyta poprzedniego właściciela, czy nie utknęła mu tu inna składanka.
Dobra, leci. Leci.
Mamusiu.
Nie szkodzi. Same sobie zaśpiewamy. Tak właśnie zrobimy.
Masz wszystko co trzeba, zwłaszcza z tyłu
Podziękuj swej mamie za taki tyłek
Dostanę frytki, jak potrząsnę cyckami?
Gdyby wzrok mógł zabijać…
6 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ SEAN
ODBIERZ!!
SEAN CZEMU CI TAK ODWALA?
SEAN CO JEST KURWA
Musi pani jechać. Tu nie można spać.
Proszę pani.
Nie może tu pani spać.
- To nie miejsce publiczne? - Tu nie wolno parkować.
Jak nie ma pani gdzie spać, jest parking Walmartu lub opieka społeczna.
Okej.
Proszę jechać.
Okej.
POGADAJMY O SCHRONISKACH W USA
PRZYGOTUJ DOKUMENTY
KOMPUTERY TO PRZYWILEJ
Russell.
To my. Uda nam się.
- Russell? - Russell, idę.
Chcesz tłusty hajs od rządu,
ty biały, zasrany bezrobotny śmieciu, prawda?
Słucham?
Poproszę formularz.
Tak.
Dobrze. Dziecko na pani kolanach to Maddy.
- I Szmarielka. - Proszę?
Arielka, którą kupiłyśmy w sklepie z taniochą.
Nazwałyśmy ją Szmarielką.
- Jest pani prawną opiekunką dziecka? - Tak.
Może to pani udowodnić?
Mogę pokazać rozstępy.
Jest pani pod wpływem narkotyków lub alkoholu?
Nie.
Jest pani pewna?
Wygląda pani na wymęczoną.
Nie.
Wczoraj spałyśmy w samochodzie.
Jest pani bezdomna?
Nie, tak bym tego nie ujęła.
Ma pani dom?
Miałam. Ale go opuściłyśmy.
Tata Maddy… Pije i…
Bije rzeczy i tego nie pamięta.
To jakaś pieprzona bajka, Alex?
- Panią? - Nie.
- Bije Maddy? - Nie.
Tylko że…
wczoraj…
coś się zmieniło i się wystraszyłam.
Złożyła pani skargę na policji?
Nie.
Chce pani zrobić to teraz? Nie jest za późno.
I powiedzieć, że mnie nie uderzył?
Istnieją schroniska dla ofiar przemocy,
ale musi pani mieć dokumentację.
Nie jestem ofiarą.
Dobrze, kotku.
Jak mówisz, nie jesteś ofiarą i nie jesteś bezdomna.
To co tutaj robisz?
Nie mamy gdzie spać.
Co z twoją mamą? Mieszka w pobliżu.
Wolałabym spać w samochodzie.
Tata?
Moja rodzina nie wchodzi tu w grę.
Pracujesz gdzieś teraz?
- Nie. - Chodziłaś do sześciu różnych liceów?
Tak, mama często się przenosiła. W 2016 roku zdałam egzamin licealny.
Studia, szkoła zawodowa?
Zdałam na studia…
ale nie poszłam.
Możesz mi cokolwiek podrzucić?
Jakieś szczególne umiejętności?
Na twój znak, gotowi, start!
Nie.
Dobrze. Sprawa wygląda tak.
Potrzebuję dwóch wypłat, by zapisać cię na listę lokali z dopłatą.
A lista oczekujących jest długa.
Tymczasem misja w kościele St. Carmel ma wolne łóżka.
Nie mogę tam zabrać Maddy.
Możesz.
Idź tam wcześnie, użyj czegoś na insekty.
Przepraszam, ale nie może pani dla nas zrobić nic innego?
Jeśli nie masz pracy,
to prawdę mówiąc nic.
Okej.
Nie mam pracy, bo nie stać mnie na przedszkole.
Mamy dostęp do dopłat do przedszkoli dla osób, które pracują.
Muszę mieć pracę, by mieć przedszkole, by móc pracować?
Co to za cholerstwo?
Wiesz co?
Czemu nie spróbujesz tutaj?
TANIE SPRZĄTANIE
Tanie sprzątanie?
Lokalna firma sprzątająca, duża rotacja. Warto spróbować.
Uprzedzę ich, że jedziesz.
- Świetnie. Dziękuję. - Tak.
Mogę zabrać Maddy?
Na rozmowę o pracę?
Mamo!
Jest Paula?
Paula Langley?
Nie znam żadnej Pauli. Wynajęliśmy apartament od Basila.
Cześć, mamo.
Maddy, Alex!
Jakie to ekscytujące.
Nie wierzę, że przyjechałaś to zobaczyć.
To właśnie robią wszyscy genialni malarze i rzeźbiarze.
Wkraczam do globalnego kolektywu myśli.
- Hej, mamo. - Archetypy. Wiesz, co to.
Przedstawiam je w kobalcie.
- Bohater, everyman, mentor, kochanka. - Mamo.
Oczywiście są też archetypy jungowskie.
Czemu nie mówiłaś, że wynajęłaś dom?
Przecież mówiłam, nie?
Objechałam dwa kempingi, by cię znaleźć.
Twoja wina, że nie utrzymujesz kontaktu.
Dzwoniłam do ciebie 14 razy.
To Alexandra? Niech to diabli.
Zaczepiałaś ludzi z Airbnb?
Zostawią nam złą recenzję, ty przecudny potworze.
Nie mogę z tego pseudo-australijskiego akcentu.
Nie jest pseudo. Jestem z Perth, więc…
- Na pewno jesteś Zielarzem. - Nie mów tak do niego, Alex.
Tożsamość to subiektywna sprawa.
Jest Australijczykiem, ja Francuzo-Włoszką.
Tak naprawdę oboje jesteśmy elfami z Islandii.
Możemy porozmawiać same? Spieszę się.
Nie. Cokolwiek mi powiesz, możesz powiedzieć przy nim.
To mój partner w życiu i interesach.
Jakich interesach?
Wynajmowaniu domu czy spaniu w wozie kempingowym?
Jesteś złośliwym rakiem.
- Wrzuć krewetki na grilla. - Dość. Wystarczy.
Wypluj to.
- Co…? - Wypluj to.
Chcesz czegoś ode mnie, więc mów. O co chodzi?
Popilnujesz Maddy? Mam rozmowę o pracę. Zajmie godzinę, maks dwie.
Oczywiście. To moja wnuczka.
Zawsze może mnie doświadczać i włączyć się w moje życie.
Pamiętasz zasady? Włącz telefon.
Włącz telefon i go odbieraj. Dobrze, mamo?
- Pokiwaj głową, że słyszysz. - Kiwam.
Nie wywoź jej nigdzie. Masz jedzenie? Dasz jej obiad?
- Jesteśmy knajpą? - W razie czego dzwoń do mnie.
Nie do Seana. Do mnie.
Chodź tu, pączusiu.
Bądź grzeczna u babci i Zielarza. Kocham cię.
Pa, mamo!
Kocham cię!
Pilnuj jej.
NIE PIERZ ZA DUŻO PRANIA NIECZYNNE
Dzień dobry, szukam Taniego Sprzątania.
Dostałam ten adres, przepraszam.
Dziękuję.
TANIE SPRZĄTANIE
Tak?
Dzień dobry, pani to Yolanda?
Znowu jakiś pozew? Wepchnij go sobie w dupę.
Nie, jestem Alex. Jody mnie przysłała.
Jedna z dziewczyn od Jody.
Biedactwo. Nie ty. Jody. Praca w opiece społecznej to paskudztwo.
Zwolnienie warunkowe?
Nie.
- Byłaś karana? - Nie.
Sprawdzę. Masz z tym jakiś problem?
- Nie. - Tyle płacimy, bez wyjątków.
12 $ / GODZ. WŁASNY SPRZĘT
Jak okażesz się czysta i zaczniesz na cały etat, podwyżka o 50 centów.
Cały etat, super.
Tak, ale to nie oznacza 40 godzin tygodniowo.
Polityka firmy. Pracujesz maks 6 godzin dziennie.
Powyżej tego zaczynają dokuczać plecy.
Co łamie mi serce, ale nie stać mnie na leczenie.
Czyli sześć godzin maks i kropka.
Okej.
Jest już po sezonie turystycznym, więc mam tylko jedną zmianę.
Raz w tygodniu, trzy godziny na wyspie Fisher.
Jedna zmiana. Okej.
Za strój roboczy 25 dolarów. Odejmuję od pierwszej wypłaty.
Kiedy mogłabym dostać dowód zatrudnienia? Odcinek wypłaty.
Nie mów hop. To dopiero dzień próbny.
Jeszcze cię nie zatrudniłam.
- Masz samochód? - Tak.
Zapewniamy miejsce na promie.
Ale benzyna i opłaty to twoja działka.
Tak jak środki czyszczące, szmaty, rękawiczki,
w zasadzie wszystko poza Dysonem.
Masz zwrócić Dysona od razu po zmianie.
- Bo z kasy nici. Rozumiesz? - Rozumiem.
Dobra. Dojedziesz tam na pierwszą? Dam ci papiery.
Zaczynam dzisiaj?
To dobrze, co nie, biedaczko?
Świetnie.
- Halo. - Cześć, mamo, jak ci idzie?
Jest potężnym archetypem.
To dziecko miłości. Właśnie tak. Jej duch rozbrzmiewa.
- Nakarmiłaś ją? - Żyje w niej duch mojej matki.
To silna, młoda dama. W jej krwi płynie duch naszych przodków.
Z pewnością. Ale dałaś jej obiad?
Oczywiście. Kanapka z serem z grilla i pomidorem, Tom Collins zero procent.
A teraz malujemy.
- Prawda, skarbie? Malujemy. - Super.
Posłuchaj. Dostałam pracę i zaczynam od zaraz.
Powinnaś zobaczyć, co robi. Ma ręce jak rzeźby.
- Zaczynam od zaraz. - Skarbie, coś pięknego.
- Jej obraz. - Sprzątam na wyspie Fisher, trzy godziny.
Powinnaś zobaczyć jej ręce. Zobacz jej ręce!
Wrócę promem o czwartej pięć i będę u was o wpół do szóstej. Może tak być?
Kochamy cię.
Prawda, skarbie?
BRAK ZASIĘGU WYSZUKUJĘ
Żadnych telefonów. Spóźniłaś się pół godziny.
- Przepraszam, ja… - Pół godziny.
Wiem. Nie miałam zasięgu i przegapiłam ulicę. Przepraszam.
Przełożymy to.
Skończę przed czwartą, proszę pani. Sprzątam szybko i dobrze.
Wolę, byś wróciła kiedy indziej,
niż odwaliła fuszerkę i zakryła to masą środków czyszczących.
Rozumiem. Nie zawiodę pani.
Jedziemy do Nowego Jorku. Wszystko z lodówki ma zniknąć,
żeby cały dom nie pachniał kombuchą, jak wrócę. Jasne?
Lodówka. Jasne.
Mamy kosz na kompost. Podpisany. Umiesz czytać czy ci pokazać?
Umiem czytać.
O Boże. Połącz ich. Porozmawiam z nią.
Powiem im, że wymyślają bzdury.
Okej.
BRAK ZASIĘGU WYSZUKUJĘ
Tik-tak. Powinnam była przełożyć sprzątanie.
Mamusiu.
To diadem.
Mamusiu, nic ci nie jest?
- Nic ci nie jest? - Nic ci nie jest, mamusiu?
Nic ci nie jest?
Hej.
Czemu leżysz na podłodze?
Co się stało?
Usłyszałam hałas. Chyba zemdlałaś.
A może bierzesz narkotyki?
Nie.
Przepraszam. Nie jadłam dziś śniadania. Nic mi nie jest.
Okej, zaczekaj. Nie wstawaj za szybko.
Kurwa.
Okej.
Baton energetyczny.
Dziękuję.
Śliczny jest ten pokój.
Sama mam córkę. Zakochałaby się w nim. Ile lat ma pani dziecko?
Nie mam dzieci.
To nie pokój dziecięcy?
To na pokaz.
Szykujemy się do sprzedaży domu, więc James go tak urządził.
Cóż…
Nie chcę być poganiaczem, ale…
Oczywiście. Jasne. Już prawie skończyłam.
Został mi tylko ten pokój i…
Ten pokój i meble z ogródka.
BRAK ZASIĘGU WYSZUKUJĘ
MAMA (13)
Cholera.
Łączysz się z automatycznym systemem poczty głosowej.
Maddy?
Maddy, jesteś tu? Maddy?
Mamo, nie słyszałaś, jak dzwonię?
Dzwonisz? To ja do ciebie dzwoniłam wiele, wiele razy.
- Gdzie jest Maddy? - Też mam swoje życie, wiesz?
Nie mogę cały dzień pilnować dzieci. Mam swoją twórczość, okej?
Basil, jesteś tam? Otwieraj!
Wiem, że chciałabyś się do niego dobrać. Wszystko widzę.
Zawsze z nim flirtujesz, prężysz cycuszki.
O czym ty, kurwa, mówisz? Gdzie jest Maddy?
- Śpię. Jezu. - Czemu nie mogę być szczęśliwa?
Nie ma jej tu.
Co ci przeszkadza, że znalazłam porządnego faceta?
- Gdzie jest? - Nie odbierałaś.
Twoja mama się zmęczyła, więc zadzwoniliśmy po Seana.
Nie widzisz mojego potencjału. Wzlatuję z klifu.
Słońce mnie opromienia. Napełnia mnie światłem!
Nic jej nie jest. Teraz śpi.
Wykąpałem ją.
Jadła makaron z masłem.
Jesteś głodna?
Kolacja prawie gotowa.
Gulasz irlandzki.
Kurwa!
Nie wypiłem dziś ani kropli. Daj spokój.
Alex.
Ja się staram.
Hej.
Nie chcę kolacji. Biorę Maddy i odchodzę.
Byłem dziś na spotkaniu.
Ethan mnie zabrał.
Okej, to…
Usiądziesz, proszę?
Dobra, to zróbmy jebany bajzel!
Kurwa!
Musisz coś zjeść.
Chodź.
Zaskoczyło mnie, że Maddy była u twojej mamy.
Paula zaczęła brać leki…?
Miała być tam tylko kilka godzin.
Wiesz, że kocham Paulę.
Naprawdę, ale… zostawiłaś u niej Maddy?
Myślałem, że tu się zgadzamy.
Przez parę godzin mama sobie daje radę.
Tańczą albo robią coś plastycznego.
Była sama, gdy przyjechałem.
Bawiła się waporyzatorem i oglądała wrestling w telewizji.
Nikt nie wiedział, gdzie byłaś.
Dostałam pracę na wyspie Fisher. Nie było zasięgu.
Pracę?
Jak chcesz pracować? Kto będzie pilnował Maddy?
Nie twoja mama.
Coś wymyślę. To moja sprawa, Sean, okej?
Zjesz trochę?
Ranisz moje uczucia.
Nie zjem twego cholernego gulaszu, okej?
Przestań się dopytywać.
Dobra.
Oficjalnie mnie przerażasz.
Znikasz w środku nocy.
Zostawiasz moje dziecko z kimś totalnie obłąkanym.
Dobrze się czujesz?
- To nie jest zabawne. Nie rób tego. - Czego?
Nie zwariowałam. To ty mnie obudziłeś krzykiem
o brudne naczynia i zrobiłeś dziurę w ścianie.
Za dużo wypiłem i przesadziłem.
Przesadziłem. Przepraszam.
Wczoraj wyciągałam szkło z włosów Maddy.
Nie chciałem trafić tak blisko niej.
Nie skrzywdziłbym jej, wiesz o tym.
Wcale nie wiem.
Mówisz serio?
Okej, jaki masz plan?
Dokąd się udasz?
Ja płacę za wszystko.
Pozwalam ci siedzieć z moimi znajomymi.
Przyjmuję cię w mojej przyczepie. Pijesz moje piwo, jesz moje jedzenie.
Pozwalam ci na mnie żerować.
Robię dla ciebie wszystko.
Jak stąd wyjdziesz, nie będziesz mieć nikogo.
Wiem. Jestem całkiem sama i mam przesrane.
Ale już nigdy nie będę wyciągać szkła z włosów Maddy.
Hej, dokąd idziesz?
- Maddy, kochanie. - Tatuś.
Tatuś jest tu, okej?
Gdzie się wybierasz, Alex?
Jaki masz plan?
Nie możesz się zastanowić choć przez sekundę?
Spojrzysz na mnie? Alex?
Możesz wrócić do środka?
- Porozmawiamy o tym. - Wsiadaj, kotku.
Dokąd pojedziesz?
Nie możesz ukraść mi dziecka!
Kotku, tatuś tu jest, okej? Dokąd pojedziesz?
Hej! Alex!
Alex!
„Shoop”.
Mamusiu, „Shoop”.
- Dokąd jedziemy? - Nie wiem. Muszę się zastanowić, dobrze?
- Do domu. - Nie możemy, okej?
DZWONI YOLANDA
Patrz, mamusiu.
Odbiorę szybko.
Yolanda, wiem. Dyson.
- Regina nie jest z ciebie zadowolona. - Co?
Dzwoniła z pretensjami, że zostawiłaś smugi na meblach.
- Wróć i to popraw. - Mamusiu, okno!
- Tak, skarbie. - Mamusiu.
Okej, zaczekaj. Tylko…
Nie mogę. Jestem w Port Hampstead i mam ze sobą córkę.
To nie mój problem. Chcesz pracę? Chcesz kasę? To tam wróć.
- Prom płynie 45 minut. - To lepiej się sprężaj.
Lecisz.
- Zaczekaj, dobra? - Mamusiu, patrz.
Nie mamy na to czasu, Maddy.
Szmarielka!
Wrócimy i znajdziemy Szmarielkę później.
- Okej, wracam po nią. - Szmarielka!
Wracam po nią. Okej. Już dobrze.
Okej.
Jesteś cała?
Jesteś cała? Nic ci nie jest?
Jesteś cała. Nic ci nie jest.
Jezu Chryste, ona była w samochodzie?
Tak, córka była w jebanym samochodzie, ty jebany debilu!
Walnąłeś, kurwa, w mój samochód. Mogłeś ją zabić.
Zostaw mnie, kurwa, w spokoju!
My w nim mieszkamy, matole!
Jesteś super.
Włącz światło.
Tak.
To dla pani.
- Dostałam mandat? - Tu nie wolno parkować.
Nie stać mnie na to.
Jeśli ma pani w samochodzie coś, co chce pani zabrać,
zanim przyjedzie laweta, proszę to zabrać.
Kto zapłaci za lawetę?
Ma pani kogoś, kto panią odbierze?
Jeśli nie, możemy panią zawieźć do domu.
Nie. Mam… Mam kogoś. Dziękuję.
Może pani zadzwonić? Muszę oczyścić pobocze.
- Nie może tu pani zostać. - Jasne.
Z jaką prędkością pan jechał?
Hej.
Zgasła jak światełko.
Ostatnio ją widziałem, jak nosiła pieluchy.
Chciałbym ją widywać częściej.
Dokąd jedziemy? Do Port Hampstead?
Sean wciąż mieszka w tej przyczepie?
Nie, my…
Nie jedziemy do domu.
Okej.
A dokąd?
Zaprosiłbym cię do siebie…
Ale jutro szkoła, a Charlene i dzieciaki…
Jasne. Oczywiście.
Może…
Podrzucisz nas do portu promowego?
Odbierze mnie znajoma.
Co ty myślałaś, że tam zaparkowałaś?
To było bardzo… lekkomyślne.
Twoja matka by tak zrobiła.
Możemy nie rozmawiać?
Okej.
Nie przeszkadza ci, jak wpadnę szybko do sklepu z taniochą?
Dziękuję.
Okej, teraz stań. Bardzo dobrze.
Potrzeba ci czegoś jeszcze
od staruszka?
Nie, jeszcze raz dzięki.
Pa, pszczółko.
Łódź.
Nie, nie dziś. Tylko tu odpoczniemy.
Zaczekaj. Chodź, maleńka.
- Miałam to w bucie. - Co miałaś w bucie?
- Miałam to w bucie. - Co to?
Co to?
Okej.
Włożyłam to do buta.
Poprawiasz mi kolczyki, tak?
Jak to odpiąć?
Cóż…
Okej. Mam niespodziankę. Chcesz zobaczyć niespodziankę?
Okej.
Ta-da!
Mamy Szmarielkę.
Jest jak nowa.
Uwaga, do brzegu przybija Prom numer 41.
Prom numer 41.
Jeśli ty lub ktoś, kogo znasz, potrzebuje pomocy
przez przemoc domową, wejdź na wannatalkaboutit.com/pl/
Napisy: Joanna Kaniewska