SERIAL NETFLIX
Jak się masz, skarbie?
Nie, nie ty.
Ty. Z pałąkowatymi nogami.
Shoop.
Okej.
Dobrze.
Teraz głęboki wdech…
i wydech.
Bardzo dobrze.
Okej, powoli zaczynamy wracać.
I… wracamy do teraźniejszości.
Alex.
Jak ci poszło?
Dotarłaś tam?
To prosta, pięciominutowa medytacja na chwile,
gdy czujecie się przytłoczone.
Albo macie atak paniki.
Pozwólcie, by umysł przeniósł was do tego wspomnienia,
do miejsca, gdzie czułyście się dobrze.
I oddychajcie nim.
Okej.
Kto chce się czymś podzielić?
Alex?
Jestem Alex.
I…
Jestem tu, bo potrzebuję terapii.
Co cię tu dziś sprowadza?
Po prostu…
próbuję…
zrozumieć parę rzeczy…
związanych z rodziną i…
to, czemu się tu znalazłam.
Co oznacza „tu”?
Nie wiem.
Dorastałam tu.
Wszędzie siebie widzę.
Wiecie…
Pracowałam w tej restauracji, w tej piekarni.
Chodziłam do tego liceum, jeździłam na desce po tym parkingu.
A raczej próbowałam.
A teraz…
mam 25 lat i…
mieszkam z moją mamą i dzieckiem…
w wozie kempingowym…
i zarabiam sprzątaniem kibli.
Bardzo seksi.
Raz o mało nie wyjechałam. Dostałam się na studia.
Dostałam stypendium, więc…
Pojechałam na tydzień orientacyjny i…
Pływałam kajakiem po rzece i…
wspięłam się na M.
Nad kampusem w Missouli
jest wielkie M na zboczu góry.
Właśnie.
Chyba po prostu…
Nie wiem, co się ze mną stało.
Wciąż 42. miejsce na liście.
Nic się nie ruszyło?
Po co komu Paragraf nr 8,
skoro jest jak niezdobyty jednorożec?
Tak, listy oczekujących są teraz dłuższe niż zwykle.
Mamy wyjątkowo dużo bezdomnych.
Musimy gdzieś mieszkać.
Miałaś szczęście z ostatnim mieszkaniem.
Korzystam z siedmiu różnych zasiłków
i pracuję, ile mogę bez obcinania świadczeń.
Ale jak zapłacę za jedzenie, benzynę i żłobek,
zostaje mi co tydzień nadwyżka dziewięciu dolarów.
Tyle kosztuje paczka tamponów.
Jak mam popłacić czynsz, nawet dofinansowany,
za dziewięć dolarów na tydzień?
Jak pomoc społeczna może mi pomóc?
Nie mogę ciągle mieszkać z matką.
Ten dzwon otwiera twoją czakrę serca.
Mamo, proszę.
Jest czwarta rano.
Co z programem wsparcia wynajmujących?
Jeśli załatwimy ci ZU.
Zgodę uczestnictwa.
Jak to się robi?
Trzeba znaleźć właściciela,
który zgodzi się przyjąć vouchery z programu jako dopłatę do czynszu,
na który cię nie stać.
Ale muszą chcieć się pogimnastykować.
Tym bardziej, że Maddy nie skończyła sześciu lat.
Jest konieczna inspekcja, czy mieszkanie spełnia standardy,
a żaden właściciel tego nie chce.
Czynsz nie może wynieść mniej niż 80% opublikowanych
ofert wynajmu spod Paragrafu nr 8.
I trzeba cię będzie wypisać z programu Paragrafu nr 8,
żeby dopłata się nie zdublowała.
Rany boskie, co to ma być?
Chodzi o to, że to męczące.
I to dużo pracy dla właściciela, który mógłby zamiast tego
wynająć dom za pełną cenę.
Czyli program wsparcia to też jednorożec?
Nie.
To prawdziwy i porządny program,
tylko musisz przekonać do niego właściciela.
Włącz swój urok osobisty, Alex.
DO WYNAJĘCIA: 22
Czyli…
mam zapłacić pierwszy i ostatni czynsz, czy znajdzie się trochę luzu?
Wie pan, na negocjacje.
Ma pan życzliwe oczy.
Namawia mnie pani na program wsparcia?
A mogę go panu przedstawić?
Jest bardzo elastyczny.
To nie Monopol, proszę pani. To dopłata do czynszu.
Mam pracę, płaciłabym 70%.
Proszę pomóc spłukanej.
Przyszłam po Maddy Boyd.
Drew, weźmiesz Maddy?
Już chwila.
Rose!
Idę!
Okej… proszę bardzo.
To nie moje dziecko.
Jest pani pewna?
Tak. To Harper. A przyszłam po Maddy Boyd.
Gdzie jest Rose?
Rzuciła pracę. Tak sądzimy.
Wyszła po papierosy i nie wróciła.
Zaraz znajdę właściwe dziecko.
Żartujesz.
Szukali jej 20 minut. Spała w szafie na zabawki.
Nie wiem, co gorsze, zgubienie dziecka czy próba wciśnięcia mi innego.
Zgubienie dziecka. Zdecydowanie.
To niemal na pewno przestępstwo.
Jestem szybsza.
Nie, ja jestem.
Wszystko gra?
Tak. Maddy jest szczęśliwa, więc ja też.
- Wydaje się szczęśliwa, nie? - Absolutnie.
Nie mogę jej więcej oddać do tego gównianego żłobka.
Jestem szybsza.
A co z Seanem?
Pomaga ci jakoś?
Znasz Seana, co nie?
Tak. No tak, racja.
No to…
Rozumiem, że między wami koniec?
Bardziej się nie da.
Ale to trudne. Gdy łączy was dziecko…
Karina i ja próbowaliśmy naprawiać związek dla Brady'ego.
Ja go naprawiłam odchodząc.
Maddy, zaczekaj.
Mógłbym pogadać ze żłobkiem Brady'ego.
Zapytać, czy znajdą miejsce dla Maddy.
- Nie trzeba, ale dzięki. - Serio, są super.
Mają zajęcia ceramiki z dziećmi…
hodują z nimi zioła i robią inne pretensjonalne rzeczy.
Brzmi świetnie.
Naprawdę świetnie, ale…
Mam rządowy zasiłek, dopłaty do żłobka.
To straszny wrzód na tyłku
i tylko najgorsze żłobki chcą się w to bawić.
I tak pogadam z właścicielką, opiszę jej twoją sytuację.
Wiesz, to przeurocza, stara hipiska.
- Dzięki. - Jasne.
Popatrz. W końcu jesteśmy na randce i pilnujemy naszych dzieci.
Tak. Zapraszałeś mnie tyle razy, że zaczęłam czuć się dziwnie.
- Gotowa zobaczyć się z tatą? - Tak!
Spotkamy się z nim w knajpie, co bardzo mamie nie pasuje.
Ale mamusia jest elastyczna i gotowa na kompromisy, prawda, Mad?
Aha.
Ile skończysz lat? Szesnaście?
Nie. Trzy.
- Dwadzieścia dwa? - Nie. Trzy.
- Dziewięć? Skończysz dziewięć lat. - Nie!
- Trzy. - Skończysz trzy lata?
O mój Boże!
Proszę.
Maddy!
Hej!
Cześć, Maduniu.
- Patrz, kto przyszedł. - Jak się masz?
Przybijesz piątkę dziadkowi?
Zajmę się tym. Trzymaj się.
Wyglądasz na zmęczoną, Alexandro.
Co robisz z Seanem?
Chodzimy na te same spotkania.
Czasem potem chodzimy na placek.
Czasem? Czyli regularnie się spotykacie.
Przeżywa teraz coś trudnego.
A w programie chodzi o pomaganie sobie nawzajem.
Też powinnaś przyjąć pomoc.
Podobno mieszkacie z Maddy w wozie matki i jej podejrzanego chłopaka.
W sumie niedawno się pobrali.
Tak.
To brzmi jak ona. Na razie.
Co tata ci mówił?
Ciebie też miło widzieć.
Nie chcę, byś chodził z nim na placki.
Czasami bierzemy coś innego.
Galaretkę, pudding.
Czasem coś na śniadanie.
Wyluzujesz?
Dobra.
- Chciał wiedzieć, co u mnie. - Po co?
Droga do trzeźwości to też rozmowa o tym, czemu pijesz.
- Przeze mnie? - Nie, Alex.
Nie wszystko kręci się wokół ciebie.
Akurat przerabiam pewne sprawy z moją rodziną.
Jakie sprawy?
Pojebane. Dotąd ich nie pamiętałem.
AA to wszystko odkopuje.
Powiedz.
Okej.
Na przykład…
Miałem 12 lat i dawałem matce leki przeciwopioidowe.
Ojczym bił mnie łyżką do opon.
Musiałem rzucić liceum i znaleźć pracę,
bo mój brat dosłownie głodował.
Że… Jestem pijakiem od dziewiątego roku życia.
Dziewiątego?
Mówię szczerze.
Tak.
Hank mówi, że to przełom.
Mój tata nie jest dobrym autorytetem.
Okej.
Chodź, Maduniu, wychodzimy.
Co?
Właśnie ci coś wyznałem.
Gdzie ją jutro odwieźć?
Wciąż mieszkasz u mamy?
Tak, dziś szukam nowego mieszkania.
Przepraszam.
Schrzaniłam wcześniej.
Naprawdę nie jest ci łatwo, rozumiem to.
Powinnam była powiedzieć, że świetnie sobie radzisz.
- Bo tak jest. - Dzięki.
Na pewno jakaś część ciebie myśli: „Wal się, chuju.
Trzeba było trzeźwieć wcześniej”.
Robisz to teraz. Maddy na tym korzysta.
Ale my też byśmy mogli.
Chciałbym zacząć wcześniej.
Ja też.
Widzimy się w sobotę.
DO WYNAJĘCIA: 18
Mam pytanie. Znają państwo program wsparcia wynajmujących?
Program wsparcia…?
Jestem bardzo miła, proszę mi pomóc.
Czy jestem biedna? Tak. Czy ćpam?
Nie.
Prosiłem cię o klucz, nie o masaż.
Ale ja lubię patrzeć, jak pracujesz nad moim silnikiem.
Kocham twój silnik.
Patrz, kto przyjechał.
- Cześć. - Cholera.
Właśnie.
- Kurwa. - Hej.
- Znalazłaś mieszkanie? - Jeszcze nie.
Ale mam dobre tropy.
Tropy? To świetnie. Powinnaś wracać na swoje.
- Znaleźć swą drogę. - Co jest z waszym wozem?
Kurwa, nie wiem.
Załatwiałam sprawy i… silnik się na mnie wypiął.
Wydaje mi się, że padł karbik.
Karbik?
Karburator. Gaźnik.
Wydaje mi się, że to radiator.
Przestańcie, wy dwoje.
Dzięki Bogu, że się zepsuł.
Czas spędzony na mieście to czas z dala od mojego męża,
super atrakcyjnego męża.
Hej.
Skarbie, potrzebujemy nieco prywatności, wiesz?
Muszę to wysuszyć do pracy.
Kotku, mamy miesiąc miodowy.
Każda sekunda pierwszych paru tygodni
ma kluczowe znaczenie dla seksualnej energii małżeństwa.
Ciągle siedzisz tu z dzieckiem.
A czasami po prostu potrzebuję miejsca do pieprzenia.
OZNACZONO @SEANTOTWÓJBOYD NA ZDJĘCIU 2 GODZINY TEMU
ŻŁOBEK PRZYJACIELE WYSPY
- Cześć. - Melody.
- Alex, miło mi. - Nawzajem. Wejdź.
Dzięki.
To dobry moment na obejrzenie żłobka. Dzieci są na farmie
w siostrzanej placówce, poznają nowe szczeniaczki.
Macie siostrzaną placówkę?
Nawet dwie.
Jedną na farmie, a jedną w Oceanarium Seattle.
To jest nasza galeria.
Każdy z uczniów ma swoje miejsce, by wystawić to, nad czym pracuje.
To może być miejsce Maddy.
Wystawiamy ich dzieła, by pokazać,
że ich zainteresowania się liczą.
Że ona się liczy.
Co o tym sądzisz?
Ja…
Myślę, że Maddy posikałaby się ze szczęścia.
- Ale… - Nate mi powiedział.
Pobierasz dopłaty do opłat za żłobek?
Czasem je przyjmujemy.
Naprawdę?
Ale pokrywa tylko połowę czesnego.
Ile możesz sama zapłacić?
Mamy też program stypendiów dla potrzebujących.
Na pokrycie reszty?
Mieszkasz na wyspie Fisher, prawda?
O nie.
Czy to konieczny warunek?
Mieszkanie na wyspie Fisher?
Potrzebujemy dowodu zakwaterowania w mieście do stypendium, owszem.
Racja.
Właśnie teraz szukam nowego mieszkania.
Zaczekasz parę dni, żebym mogła sprawdzić, czy uda mi się…
tu coś wynająć?
Zarezerwujemy jej miejsce na 72 godziny.
WYSPA FISHER
NA SPRZEDAŻ: 42
DO WYNAJĘCIA: 7
Ślicznie tu, Gail.
Chętnie go wezmę.
Przyjmujecie dopłaty?
Znasz kogoś, kto przyjmuje dopłaty na wyspie Fisher?
To twoje łóżko. Ja śpię na górze.
To nie zasiłek, proszę pani.
To dopłata do wynajmu. Jestem biedna, ale…
Mogę tylko…?
Tanie sprzątanie!
Regina.
Wybacz, nie wiedziałam, że tu jesteś.
W tym tygodniu możesz ominąć ten pokój.
Okej.
Jak się masz?
Widzę, że nie sprzedajesz domu.
Co?
Nie ma już znaku „na sprzedaż” przed domem.
Nie, ja… Dostałam dom przy podziale…
Tak więc zostaję.
Agenci zabrali wszystkie…
sprzęty dziecięce, więc teraz mebluję pokój naprawdę.
Co za ironia.
To wygląda na piękną kołyskę.
Miała przyjechać złożona,
ale minęłam się z głupią dostawą o pięć minut,
więc zostawili ją na progu jak cholerną pizzę.
- Pomóc ci? - Nie.
Chyba próbujesz wbić śrubę zamiast gwoździa.
Coś mówiłam.
Dziękuję.
Tak, wracam do sprzątania.
Kurwa! Ja pierdolę!
Co za głupota!
Ty głupi zasrańcu!
Pierdol się, ty chujowy chuju!
Co? Co to w ogóle ma znaczyć?
To wszystko napisał Szwedzki Kucharz!
Mam wejść do kołyski, by zamontować szprychy?
Niech to szlag!
Chyba potrzebujesz wiertarki.
Chyba muszę wezwać ludzi ze sklepu.
Zrobię to w pięć minut, jeśli masz pistolet do śrub.
Masz coś takiego?
Jak-mu-tam miał tu męską jaskinię?
Zabrał większość narzędzi.
Tępy młot.
Ale to zostało.
Jaka pani majsterkowicz.
Mogę cię o coś zapytać?
Oczywiście.
Co to ma w ogóle być?
Firma mi zrobiła baby shower.
Co to jest? Mały kapelusz?
To chyba… Osłonka na siusiaka.
Zakładasz ją na siusiaka syna, jak go przewijasz,
żeby cię nie obsikał.
- Syn będzie na mnie sikał? - Tak.
I gorzej.
Kiedy przełożyłaś córkę do kołyski?
Po 9 miesiącach?
Nie. Zawsze spała ze mną.
Ciekawe. Czyli zastosowałaś współspanie.
Spała z boku czy w osobnym łóżeczku?
W osobnym.
Tak.
Nie wiem, co sama zrobię ze sprawą snu.
Firma mówi, że mogę wziąć cały niewykorzystany urlop,
ale nawet wtedy to tylko…
Nie wiem, razem mamy 16 tygodni.
Koleżanki mówią, że muszę wynająć nianię z zamieszkaniem, ale nie wiem.
Nie wiem.
Nianię z zamieszkaniem?
Tak. A co?
Znasz kogoś, kto byłby zainteresowany?
Tak, ja. Byłabym bardzo zainteresowana.
Ty?
Tak. Świetnie sobie radzę z dziećmi.
Byłaś kiedyś zawodową nianią?
Regina, jestem mamą.
To moje życie.
Zrobiłabym to za darmo, gdybym mogła tu zamieszkać,
bo Maddy dostała się do żłobka Przyjaciele Wyspy.
Ale muszę mieszkać na wyspie Fisher, żeby otrzymać dopłatę,
więc obie byśmy na tym zyskały.
Rozumiem.
Ale to tylko taki pomysł.
To dobry pomysł.
To dobry pomysł, ale…
Jestem w trakcie załatwiania niani au pair
i już wpłaciłam zaliczkę, więc…
przykro mi.
Nie ma sprawy.
Ale będę mieć oczy otwarte i pomogę, jak mogę.
Dzięki.
Jeśli naprawdę chcesz pomóc,
może pozwolisz mi wpisać swój adres na formularzu?
To oszustwo pocztowe. Mam popełnić oszustwo?
Nie wysyłałabym tego pocztą, tylko przekazała Melody.
Myślę, że adres na formularzu to czysta formalność.
Wcale nie. Mogliby mi za to odebrać prawo wykonywania zawodu.
Przepraszam.
Wrócisz do sprzątania?
Ja tu dokończę.
Głęboki wdech.
Głęboki wydech.
- Muszę wymienić filtr. - Wiesz, gdzie leżą nowe.
Wracasz od Campbellów czy Tennetów?
Campbellów. Tennetów sprzątałam rano.
- Zostawili czek? - Nie. Mówią, że wyślą pieniądze Venmo.
Nienawidzę Venmo.
Ludzie o tym zapominają.
Potem muszę wystawiać faktury i się pieprzyć z tym wszystkim.
Regina cię dziś wymęczyła?
Trochę.
Jak dotąd pracujesz u niej najdłużej z moich sprzątaczek,
więc trafiłaś w jakąś dobrą nutę.
Ja tego nie wiem. Robi mi istną karuzelę.
Raz jestem jej przyjaciółką, a raz psim gównem.
Nie, zawsze jesteś psim gównem.
Dzięki, Yolanda.
Przyjaźń z klientką nie istnieje.
W Święto Dziękczynienia opowiedziała mi całe swoje życie.
Nie mówiła do ciebie.
Nawet jak klienci patrzą się i mówią w twoim kierunku,
wciąż mówią do siebie.
Ty nie istniejesz.
Ale istnieję.
Gdybyś zmarła i wysłałabym inną dziewczynę, nawet by tego nie zauważyła.
Nie bierz tego do siebie, kotku.
Niektóre z tych domów sprzątam od 10 lat,
a ich właściciele wciąż mi mówią Selena lub Gordita.
Jestem tylko burritem, które wzywają, gdy im śmierdzi w łazience.
To jakiś żart? Tu są tylko trzy ravioli.
Przepraszam za liście.
Nie miałam kiedy ogarnąć ogrodu.
Jesteś pierwszą odwiedzającą.
A ogłoszenie wisiało jakieś pięć minut.
Wie pani, co mówią. Kto rano wstaje, mieszkanie dostaje.
Naprawdę chcę się tu przenieść,
bo córka dostała się do Przyjaciół Wyspy.
To wspaniale. Nasz syn tam chodził.
Ile ma lat?
Ma 22 lata, właśnie przeniósł się na Brooklyn.
Moja żona podróżuje za pracą, więc jestem tu sama z komputerem.
- Jestem kuratorem online. Wejdź. - Ładnie.
Nie przejmuj się butami.
Zapalę światło.
Tak.
Śmiało.
Mieszkałabyś tylko z córką? Bez żadnych zwierząt?
Tak, tylko we dwójkę.
Niedawno zostałam samotną mamą, więc…
Wszystkie jesteście bohaterkami.
Meble możemy wywieźć albo zostawić, jak wolisz.
Jak ci wygodnie…
Jest idealne, Vivian.
Chętnie je wezmę.
Świetnie.
Akceptujesz dopłatę do wynajmu?
Och, biedactwo.
- W tym programie trzeba sobie radzić. - Wiesz o nim?
Tak, czasem pomagam w schronisku dla bezdomnych.
Słyszałam, jak ten system nie działa.
Tak, właśnie.
To jak praca na cały etat po mojej pracy na etat.
Nawet sobie tego nie wyobrażam.
Ale nie mogę przyjąć dopłat.
To mieszkanie nie jest zgłoszone,
więc musimy wszystko załatwiać… pod stołem.
Nie mów Wujowi Samowi.
Mogę opuścić… może setkę z kaucji?
A może jakaś wymiana?
Zapłacę połowę, a na resztę zapracuję.
Jestem zawodową sprzątaczką.
Mamy już Martę, jest dla nas jak rodzina.
Tak więc niestety.
Mówiłaś, że nie zdążyłaś ogarnąć ogrodu,
a w tym też mam doświadczenie.
Naprawdę chcę, by moja córka tu mieszkała.
Proszę?
Do wiosny ogród będzie wyglądał jak Wersal.
Zobaczysz.
Nie lubię kopania w ogródku.
Zgoda.
ŻŁOBEK PRZYJACIELE WYSPY
Czekaj. Nie zapomnij studni życzeń.
Maddy już dwa razy się o nią skaleczyła.
Tu nie chodzi o ciebie.
Tylko o mnie i o moją wnuczkę.
Zrobiłyśmy tę rzeźbę razem, nazwała ją studnią życzeń
i powiedziała życzenie, które znam tylko ja i wróżki,
bo to małe, genialne dziecko miłości.
Połóż ją pod jej łóżkiem,
a jak będzie mnie wołać, powiedz jej, że jestem przy niej,
jestem w naturze.
Pochodzimy z linii dzikich kobiet-wojowniczek,
które razem wybijały rytm na bębnie życia.
Okej.
Będzie za mną tęsknić.
Poradzi sobie. Widzimy się w sobotę.
Co jest w sobotę?
Urodziny Maddy?
Racja.
Pomaluję buźki wszystkim dzieciom.
Świetnie.
Hej, Basil!
Dzięki za gościnę.
Przysnęło mu się.
Wcale nie.
Nie pytałaś go, czemu przed twoim domem
jest znak „do wynajęcia” z jego numerem?
Pytałam. Mówi, że to zmyśliłaś.
Na pewno nie. Mam zdjęcie.
Zrób mi przysługę, skarbie.
Następnym razem zrób zdjęcie liści albo placka z kurczakiem.
Albo każdej innej rzeczy.
Ale gratuluję nowego mieszkanka.
Powołałaś je do istnienia
dzięki wojowniczej sile płynącej w twych żyłach.
Właśnie tak, skarbie.
Jestem z ciebie dumna. Pokochasz to miejsce.
- Poszukam szyszek. - Będziesz szukać szyszek.
- Jedna. - Dzięki za pomoc, moja mała Mad.
Dwie. I…
Tak!
Wciąż mogę dźwigać.
- Dziesięć. - Serio?
Dobra robota.
Hej, Maddy. Chodź tu. Bądź super miła dla tej pani, okej?
- Cześć! - Wróciła Sasha.
- Wróciłam. - To Alex.
Jestem Alex. Miło mi poznać.
- Cześć. - A to jest Maddy.
Cześć, Maddy.
Mam poczucie, że cię znam, bo zaprzyjaźniłaś się z Viv,
zanim ogarnęłam, że mamy lokatorkę.
Tak. Bardzo dziękuję za pójście mi na rękę.
Tu jest przecudownie.
Zobacz rododendrony.
Nigdy nie wyglądały tak dobrze.
Wymagały tylko przycięcia.
- Nie rób tego. - Czego?
Nie żartuj o przycinaniu żywopłotu.
- Nie miałam takiego zamiaru. - Miałaś.
Chcecie jakiś ciekawy wzorek?
Mogę wyciąć błyskawicę, jeśli macie ochotę.
Zażartowałam, więc ty już nie musisz.
Widzisz? Jest super.
- Prawda. - Co nie?
Hej, Maddy.
Maddy. Ile masz lat, Maddy?
Chyba pokazała dwa pod rękawiczką.
- W sobotę skończy trzy latka. - Trzy?
Nie. Robicie przyjęcie?
Spotykamy się z rodziną w parku.
Nie chcecie się spotkać tu, w altanie?
Park nam wystarczy.
To żaden problem. Chętnie was przyjmiemy.
Możecie zrobić ognisko, jak się ochłodzi.
I tu jest najlepszy widok.
I tak jesteście bardzo szczodre, nie chcę tego wykorzystywać.
- Alex, my nic nie robimy. - Nic.
Wykorzystaj przestrzeń, którą masz, proszę.
I tak nas rozgrzeszasz z naszego poczucia winy.
Skoro jesteście pewne,
to byłoby wspaniale.
Ale chcę zaprosić 10 osób, nie za dużo?
- Idealnie. - W porządku.
- Chcesz nadmuchać balony? - Tak.
Hej! Maddy, wszystkiego najlepszego!
Cześć!
- Co słychać? - W porządku.
Brady, pamiętasz Maddy i jej mamę?
Cześć, słonko. Co tutaj masz?
- Dinozaura. - Jaki to dinozaur?
- Welociraptor. - Jaki?
- Welociraptor. - To welociraptor?
To wspaniale.
Hej, Maddy.
Wszystkiego najlepszego. Mam coś dla ciebie.
- Podziękujesz? - Nie może, je popcorn.
Ten prezent trzeba otworzyć szybko, bo…
Co tam jest?
To… Mój tata zawsze tak robił.
To nie zwierzę.
- Nie? - Nie. To…
syrenkowe zabawki do kąpieli. Mam nadzieję, że ich nie ma.
- Nie ma. - Dobrze.
Świetnie. No to proszę.
- Bardzo dziękuję. - Jasne.
Będzie zachwycona.
A tutaj, pamiętasz, Brady?
- Wzięliśmy też… - Kapelusze!
Urodzinowe syrenkowe kapelusze!
- Nałożyć jeden mamie? - Tak.
- Poproszę. - Okej, już nakładam.
- Proszę. - Dziękuję.
- Bardzo dziękuję. - Zaczekaj chwilę. Dobrze.
A co ze mną?
- Pasuje ci. Świetnie. - Tak mówisz? Tak?
- Naprawdę. Wyglądasz silnie. - Z brodą? No cóż…
- Och, przestań. - Dobra.
Maddy, pobawimy się w ulubioną zabawę Brady'ego?
Dinozaur. Polega na tym, że mnie ścigacie, bo jesteście dinozaurami.
Tak!
To zaczynamy! Dalej!
Bierzcie go!
Dokąd mam biec? Hej!
Dokąd… nie wiem, dokąd idę!
Którędy iść? Tędy? Tak.
Nie!
Nie mam jak uciec!
Żartujesz? Siedzę przy stoliku, czekam na Seana.
ALEX: MAMO, GDZIE JESTEŚ?
Dalej, Brady.
Tak. Super.
Naprawdę super.
Jeszcze soku?
Pij sok i bądź cicho.
Soku?
Kurwa, gdzie jest Sean?
Nie wiem. Mówiłam o pierwszej.
- Więc najwcześniej będzie o drugiej. - Dzięki.
Podrapiesz mnie w kark?
Tutaj.
Co u was słychać? Dawno was nie widziałam.
- Niewiele. Tak sobie żyjemy. - I?
Zaręczyliśmy się, fiucie.
To też.
Co? Gratulacje, to… Jakim cudem to przegapiłam?
Nie pisaliśmy o tym w mediach.
Zdjęcia z pierścionkiem są kiczowate.
Na żywo mogę pokazać, jasne.
Prześliczny.
Dobrze wybrał.
I zapłacił. Będę go spłacał latami.
Ale było warto.
Oto i on.
Cześć, solenizantko.
- Wszystkiego najlepszego. - Cześć.
To ta laska z Łabędzia?
Frankie? Tak.
Jest kelnerką.
Sean robi randkę na urodzinach Maddy?
Nie wiem, Alex.
Nie wtrącam się w to coś, co macie z Seanem.
Wiesz, co mamy z Seanem.
Opowiedziałaś mi swoją wersję. A on ma swoją.
Jestem Szwajcarią.
Wcale nie. Ciągle się wszyscy spotykacie.
- Widziałam na insta. - Tak.
Ethan i Sean przyjaźnią się od drugiej klasy.
- Okej. - Ja nie…
- Cześć, jak tam? - Kto tam? To Maddy.
Wyglądasz wspaniale.
ALEX: MAMO! MALOWANIE TWARZY?
Hej!
- Hej. - Wszystko gra?
Tak. Tylko pisałam do mamy. Nie wiem, gdzie się podziała, do cholery.
Nie martw się. Wszyscy się bawią, więc…
Dzięki.
Liczyłam na godzinę rozrywki z malowaniem twarzy, ale…
Nie martw się. Oni…
Mają masę rozrywki.
- Dołącz do nas. - Dzięki tobie.
Jak uważasz.
Posprzątam trochę.
- Kto zrobił więcej baniek ode mnie? - Ja.
Masz więcej baniek? Patrz, jest więcej soku.
- To twój nowy chłopak? - Nie.
Nie przyprowadzałabym chłopaka na urodziny dziecka.
Znam go, wiesz?
To ten ćwok, który sprzątał stoliki w Neptunie.
W porządku. Teraz jest inżynierem. To mój przyjaciel.
Nieprawda.
Prawda.
Wtedy chciał cię przelecieć i teraz też chce.
No, rumienisz się.
Nie masz prawa przyprowadzać 9-letniej
- dziewczyny bez uprzedzenia. - Ma 20 lat.
To ważne, z kim się zadaje nasze dziecko.
Oczekuję, że takie sprawy będziemy ze sobą konsultować.
- Ty się o niego nie pytałaś. - To nie jest mój chłopak.
- Hej, mamo. - Chciałby.
Wiem, spóźniłam się.
Nie zdążyłam na prom.
Ale babcia przyszła do małej solenizantki.
Uwierzysz, że ma już trzy latka, Sean-y?
Cholera, jesteś przeuroczy.
- Paula, chodź tu. - Proszę.
- Używasz pomady. - Tak.
W porządku. Gdzie jest wino?
Potrzebuję wina.
Wzięłaś farbki do twarzy?
Mogę odetchnąć minutę, zanim zacznę pracować?
Zostało tylko 20 minut, a to był twój pomysł.
Przepraszam. Pokłóciliśmy się i Basil odjechał.
Jak to Basil odjechał?
Kotku, nie masz wina? Co to za przyjęcie bez wina?
Urodziny dziecka fundowane przez program dożywiania.
- Co się stało? - Nie wiem.
Ale to twoja wina, bo ty
zaszczepiłaś mi w głowie wizję, że wynajmuje mój dom.
Powiedział, że nie może na mnie patrzeć,
jeśli myślę, że byłby zdolny do czegoś takiego.
A potem, Boże…
Wypchnął mnie z wozu i odjechał z moimi rzeczami.
Ten wóz to twój dom.
Jesteś teraz bezdomna?
Nie. Po prostu spuszcza parę.
Za parę dni wróci.
O Boże.
- Sean, kotku. - Tak?
Potrzebuję gorzały.
Mamo, on nie pije.
Ale jest barmanem.
Chyba wie, jak załatwić komuś alkohol, co?
Może zaproszę koleżanki? Przyniosą nam, co zechcemy.
- Nie. - Dobry pomysł.
- Tak. Chardonnay. - Robi się.
Jest śliczna.
Nie ta. Ta jest biała. Zobacz.
Alex. Jaki jest tu adres? Wpadnie mój koleś od zioła.
Hej, nie.
Nie zapraszaj kolesia od zioła na urodziny mojego dziecka.
- Powinniśmy się już zbierać. - Dobry pomysł.
Ale z ciebie dziadek.
Alex? Jak myślisz, są szanse na malowanie dzieciom twarzy?
Malowanie twarzy!
Mamo, co powiesz na malowanie twarzy?
- Ale odrobinę cichsze. - Dobra. Ustawcie się w kolejce.
Zaczynamy.
Możemy trochę ciszej?
- Niech żyje Madunia - Niech żyje Maddy
Niech żyje nam
Wszystkiego najlepszego.
Pomyślałaś życzenie?
Dobrze.
Gotowa?
Raz, dwa, trzy.
- Tak! - Tak! Sto lat!
Dobrze, Maddy.
Mogłabyś zdmuchnąć dziesięć świeczek.
Wszystkiego najlepszego, mała.
- Pomóc ci ze sprzątaniem? - Poradzę sobie.
- Ale dzięki. - Okej.
Muszę odwieźć Brady'ego, zwłaszcza że zasnął w samochodzie,
ale przyjęcie było świetne.
Na pewno?
Naprawdę. Było super.
Dzięki za zaproszenie.
- Dzięki, że przyszliście. - I…
Mogę zadzwonić jutro, jeśli to nie za bardzo…?
- Tak. - Tak? Okej.
Okej. Dzięki, że przyszliście.
Super. To ja już jadę.
Sto lat, Maddy. Miło było was widzieć. Trzymaj się.
Okej.
Okej, słuchajcie. Koniec imprezy.
- Co? Nie. - Nie, daj spokój!
Absolutnie tak. Musicie już wracać.
Spoko. Sean nam zrobi prawdziwe ognisko na plaży, nie?
- Sto lat, Maduniu. - Chodźmy.
Wejdę do środka. Położę solenizantkę do łóżka.
Hej. Wy, dziewczyny, zmienicie świat.
Bierzcie, co wam się należy. To wasz czas, okej?
Znam świetne miejsce w okolicy.
Chodź, Sean!
Mamusiu.
Tak, kochanie?
Ten dzień był najlepszy.
Alex!
Hej. Sean.
- Wstawaj. - Co?
- Wstawaj.
- To dom wynajmujących. Wstawaj. - Alex. Hej.
- Ubieraj się. - Co? Kim one są?
Właścicielki mieszkania. Wkładaj spodnie.
O cholera. Okej.
Za wszystko zapłacę. Zajmę się tym. Odkupię…
Odkupię wazę. Obiecuję. Tak mi przykro. Wszystko posprzątam.
- Frankie. - Nie. Wkładaj spodnie.
Zostawiła mnie na plaży.
Mam gdzieś Frankie. Wkładaj spodnie.
- Była zła, że jej nie przeleciałem. - Nie obchodzi mnie to.
- Nie teraz. Wkładaj spodnie. - Ciągle mi pchała ręce do spodni.
Wynoś się!
Ciągle mówiła: „O co chodzi?”.
Pytała: „O co chodzi?”.
- O co chodzi? - Nie dotykaj mnie.
- A mojemu fiutowi chodzi o ciebie. - Zamknij się i stąd wyjdź!
- To… - Wyjdź, kurwa!
Nie mam nic do powiedzenia poza tym, że przepraszam.
Ja…
Obiecuję, że za to zapłacę.
Odkupię wazon, posprzątam wszystko.
Dziękuję, że mnie tu gościcie, i że mogłam…
Proszę, nie wyrzucajcie mnie stąd. To się więcej nie powtórzy.
Zachowuj się jak najlepiej.
- Cześć. Kogo ja widzę. - Cześć.
Super. Wejdźcie, proszę.
Jeśli pozwolisz.
Pójdę po twoje rzeczy.
- Ja je wezmę, nie przejmuj się. - Pozwól.
Napisy: Joanna Kaniewska