PAKISTAN - AUSTRALIA SERIA MECZÓW TESTOWYCH, PAŹDZIERNIK 2018
Może być różnie.
PIERWSZA SERIA TESTOWA PAINE'A JAKO KAPITANA
Australia, 358 na osiem. Czy dadzą radę? Czy wytrzymają?
To byłoby coś niewiarygodnego.
Ostatnia piłka. Jeśli Tim Paine wytrwa,
Australia uratuje skórę.
Jest pod ogromną presją.
Dawaj!
Dasz radę, Paine.
Dopingują go.
Dasz radę.
Dawaj.
No, brachu.
Test: Nowa era australijskiego krykieta
DUBAJ ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Dwa mecze testowe z Pakistanem w Emiratach.
Będzie ciężko.
JUSTIN LANGER TRENER REPREZENTACJI
Ludzie mówili, że jesteśmy
jedną z najgorszych reprezentacji.
To nas napędzało,
bo najlepsze australijskie drużyny jechały do Dubaju
albo do Indii i wracały z subkontynentu
na tarczy. A my wierzyliśmy,
że jeśli wzniesiemy się na wyżyny, pokonamy Pakistańczyków.
TIM PAINE KAPITAN REPREZENTACJI
Straciliśmy dwóch najbardziej doświadczonych graczy.
W sumie zdobyli pewnie ze 110 setek.
Latem wybieramy się do Indii, a później gramy w The Ashes.
Przede wszystkim musimy zbudować zespół, który zagra w Indiach i w The Ashes.
Każda okazja do rozegrania meczu to okazja do budowy drużyny.
Bo najważniejsze nie są umiejętności poszczególnych graczy, tylko drużyna.
Wierzę w ten zespół.
ZEBRANIE DRUŻYNY
Mam przed sobą 15 bystrych chłopaków.
Kto mnie zna, ten wie, że znam się na tym,
co charakteryzuje świetne drużyny.
Mamy tę więź, to koleżeństwo.
Mamy fajnych ludzi, będzie dobrze.
Wiem, że to dla nich ciężki okres.
Walczymy o zwycięstwo w każdym meczu,
ale zbudowanie fundamentów wymaga pracy, czasu i cierpliwości.
Mamy dziś dwie godziny na trening.
Ćwiczcie intensywnie, przy pełnej koncentracji.
Chcę widzieć zaangażowanie takie, jak podczas meczu.
JL chyba od razu założył, że będzie dowodzić z pierwszej linii.
Weźmie na siebie odpowiedzialność.
Taka presja
daje się we znaki, ale on to lubi.
Każdy wasz komunikat musi być jednoznaczny.
We wszystkim, co powiecie graczom,
w każdej publicznej wypowiedzi
będą się doszukiwać nieścisłości.
Nieważne, kogo wybierzemy, będą szukać dziury w całym.
Mówimy jasno: zdobywaj setki, zachowuj się,
zdobywaj wickety, zachowuj się.
Wyznaczył jasny cel.
Poprosił zawodników,
żeby w niego uwierzyli, popierali go
i grali tak, jak chce.
Przed nami mecze testowe.
Musimy odbijać przez sześć godzin.
Dlatego jeśli piłka leci nisko,
upuśćcie ją pod nogi. Jeśli na wysokości pasa,
zbijcie ją w kierunku ziemi
lub pozwólcie, żeby was trafiła.
Jeśli jest poza waszą strefą, nie grajcie,
bo dacie szansę przeciwnikowi.
Krótka gierka, pół godziny. Jazda.
Mecze na wyjeździe to wyzwanie.
Wszystkie zespoły mają z tym kłopoty.
W krykieta gra się, gdy jest gorąco,
PETER LALOR DZIENNIKARZ
ale w Dubaju i Abu Zabi z nieba leje się żar.
Masz mokrą koszulę, przepocone ręce i dłonie,
do oczu ścieka ci krem do opalania.
Przecierasz oczy. Nie ma przed tym ucieczki.
Było gorąco, ale mnie osobiście
aż tak to nie przeszkadzało.
Może dlatego, że jestem z Queensland.
ZEBRANIE NA TEMAT STRATEGII
Wiadomo, że będzie gorąco.
Ale nie chcemy,
BRAD HADDIN TRENER GRY W POLU
żeby to była dla nas wymówka.
W ogóle nie powinniśmy o tym mówić.
Jesteśmy tu po to, by grać w krykieta.
Może jednak porozmawiamy.
Ustalmy, co mówić.
Jeśli prasa napisze, że jest upał, odpowiemy: „Super.
„Uwielbiamy, gdy jest gorąco”.
Trzy, dwa, jeden.
JL doskonale wie, czego chce.
Sam dba o kondycję fizyczną
i wymaga tego również od zespołu.
Grające ze sobą zespoły nie różni tak naprawdę zbyt wiele.
Dlatego dbamy o kondycję.
Nie ćwiczymy dla samego ćwiczenia, ale żeby w decydującej chwili nie zawieść.
Po to dbamy o kondycję.
Żeby mieć przewagę nad przeciwnikiem.
Nie ma wątpliwości, że jesteśmy w lepszej formie niż Pakistańczycy.
To silny facet, uwielbia rywalizację.
Wszystko, co słyszeliście o JL-u, to prawda.
Potrafi być bezlitosny. Ale ma w tym cel.
Do meczu zostało pięć dni.
Podczas tych sesji będziecie pod presją.
Tak to będzie wyglądać.
Dobrze.
To już nie ta sama dyscyplina, co dawniej.
Kiedyś po wygranym spotkaniu jadło się kurczaka z KFC
i popijało piwem.
Musimy utrzymywać tempo ćwiczeń.
Myślcie o tym. Przyłóżcie się.
Kolano. Stopa. Biodro. Głowa. Kolano. Czarny!
Trenuje tak samo jak grał.
Jest ostry i agresywny, ale robi wszystko jak trzeba.
TRENING PRZED MECZEM 100% ZAANGAŻOWANIA
Tak jak mówiliśmy.
Jak ktoś odpadnie, robimy zmianę.
Wiem, że to wkurzające, ale trudno.
Nie lubicie tego, wiem.
Trzy kwadranse. Rozgrzejmy kije do czerwoności.
Wy zaczynacie.
-Dobra. -No to do boju.
Schodzisz.
Gdy podczas sesji między siatkami ktoś wypada,
wszyscy się zmieniają.
Nie cierpię tego.
Ale trener chce nam pokazać,
że zejście jednego zawodnika wpływa na całą drużynę.
Poproszę o szczere wnioski z tych 45 minut.
Bardziej skupiam się na tym, czy wylecę,
niż na poprawie swojej gry.
A co się stanie, jak wylecisz podczas meczu?
Jak wylecę dwa razy między siatkami?
Tak.
Tutaj to wiem.
-Jasne. -Gram w krykieta testowego.
To co cię martwi?
Że skupiam się zanadto na negatywach.
To nie daj się wyrzucić.
Nie poklepiemy cię po plecach, jak wylecisz,
bo w 20 ostatnich meczach
mieliśmy 20 eliminacji batsmanów.
Dwadzieścia.
Musimy się poprawić.
Trening między siatkami to betka.
Pakistańczycy obstawią cię dziesięcioma chłopakami.
„To nie fair”.
Albo ustawią dziesięciu w murze.
„Ojej, to nie w moim stylu”.
Będziesz sobie musiał poradzić. Na tym polega krykiet testowy.
Ucz się znosić presję.
Nie płaczcie mi,
że wam coś nie pasuje
albo że nie jest w waszym stylu.
O stylu pogadamy, jak nie będziemy mieć
w meczach kadry 20 eliminacji.
Uwielbiam Uziego. Ma swoje zdanie i się go trzyma.
Najlepsze wyniki osiąga, gdy okazuje mu się szacunek.
Tak bywa z wojowniczymi zawodnikami.
Buntuję się, kiedy trener mi coś nakazuje.
„Nie mów mi, co mam robić”.
To nie tak, że nie gram zespołowo.
Robię to, czego wymaga drużyna.
Zawsze jest dla mnie na pierwszym miejscu.
Ale motywację czerpię z siebie.
Nie można mnie zmusić, bym działał wbrew sobie.
Uwaga na detale. Tak jak z obroną wicketa, każdy raz się liczy.
Zanim spotkał się z całym zespołem, kilka razy z nim rozmawiałem.
O tym, co się działo.
Byłem rozczarowany,
że nie pojechałem z drużyną do Anglii.
Był ze mną szczery. Po rozmowie poczułem przypływ energii.
Byłem zmotywowany do walki.
Do roboty.
Odbyliśmy parę szczerych rozmów.
Ludzie mówili o tym od pięciu, sześciu, siedmiu lat.
„Zrzuć parę kilogramów. Bądź ruchliwszy w polu”.
Nie rób tego dla mnie ani zespołu.
Nie rób, bo ktoś tego wymaga. Zrób to dla siebie.
Stań się lepszym zawodnikiem.
Zabrał się do roboty. Zrzucił chyba z osiem kilo.
Wziąłem się za siebie. Powiedział, że polecę do Emiratów.
Że widział, jak grałem w Australii.
Byłem z nim szczery.
Powiedziałem, że nie radzę sobie za granicą, bo czuję,
że wywierają na mnie presję.
Obiecałem, że tym razem będą grać tak, jak sam chcę.
I że potrzebuję ich wsparcia.
Bo sobie nie poradzę. Nie obchodzą mnie media
ani co powiedzą ludzie, ale potrzebuję
wsparcia ze strony drużyny i trenerów.
Zawsze go podziwiałem jako gracza.
Podziwiam to, że stara się rozwijać.
Dobra sesja, chłopaki.
Lubię obecność JL-a.
To, co wnosi do grupy.
Zawiesza wysoko poprzeczkę,
gdy chodzi o przygotowania,
ale ma też duże wymagania dotyczące
sfery prywatnej, bo mamy być przecież wzorem do naśladowania.
Gdy trafiasz do reprezentacji,
DEBIUT TIMA PAINE'A W KADRZE 2010
masz nadzieję, że to potrwa.
W moim przypadku tak nie było.
Podczas meczu pokazowego
dostałem w palec wskazujący i miałem złamanie.
Na cztery czy pięć lat wypadłem z formy.
Nie liczyłem, że zagram w reprezentacji albo będę jej kapitanem.
Nie radziłem sobie najlepiej nawet w rozgrywkach lokalnych.
Miałem prawie osiem lat przerwy w reprezentacyjnej karierze.
Pod tym względem pobiłem chyba nawet Brada Hogga.
Tym razem chcę to chłonąć.
Jak najdłużej się tym cieszyć.
To nie jest drużyna moja, tylko Australii.
Mam szczęście, że mogę aktywnie uczestniczyć w wytyczaniu
kierunków jej rozwoju.
Ale to na pewno nie mój zespół.
W równym stopniu należy do pozostałych zawodników i członków ekipy.
I do chłopaków rywalizujących w rozgrywkach lokalnych.
-Dzięki. -Nie ma sprawy.
ZEBRANIE NA TEMAT WARTOŚCI
Jak wiecie, przygotowaliśmy dokument z podstawowymi założeniami.
Osobiście uważam za bardzo istotne,
żebyśmy wyznaczyli pewne reguły.
Mamy tu paru chłopaków z Australii Zachodniej.
Chciałbym mieć ich więcej, ale mam tylu.
Przydałoby się z dziesięciu, a jest dwóch.
Ale w Australii Zachodniej tak właśnie żyjemy.
Przestrzegamy pewnych reguł.
To nie będą tylko słowa na papierze,
ale zasady, którymi wszyscy obecni, cały zespół
będzie się szczycić i kierować.
Podczas rozmów z fanami, z kolegami,
z mediami, z każdym,
kto interesuje się krykietem.
To kluczowe wartości przyświecające reprezentacji kraju.
Pierwszy slajd jest dla mnie bardzo ważny.
„Reprezentujemy Australię”. Rozmawiałem w zeszłym tygodniu ze Steve'em Waughem.
Uważa, że australijskiej drużynie brakuje pokory.
Że jesteśmy odrobinę zbyt aroganccy,
zbyt samolubni. Że myślimy przede wszystkim o sobie.
Taka opinia
na nasz temat z ust legendy australijskiego krykieta
sprawiła mi przykrość.
Nie jesteśmy właścicielami drużyny,
mamy tylko przywilej grać w niej i reprezentować nasz kraj,
CZYNIMY AUSTRALIJCZYKÓW DUMNYMI
naszych ziomków i fanów. Dlatego jako kadra,
gdziekolwiek się znajdziemy,
czy to w domu, czy poza nim,
na boisku, na kolacji w restauracji,
na piwie po wygranym spotkaniu,
musimy robić tak, by Australijczycy byli z nas dumni.
NASZE OCZEKIWANIA
Ten slajd jest dla mnie najważniejszy.
To rzeczy, których wymagamy
od wszystkich tu obecnych.
„Szanujemy grę. Szanujemy przeciwnika.
„Kochamy krykieta. Kierujemy się zdrowym rozsądkiem.
„Jesteśmy prostolinijni. Gramy ostro, ale uczciwie”.
Jeśli będziemy się kierować tymi zasadami,
weźmiemy się do roboty i nie złożymy broni w żadnej sytuacji,
to uda nam się odzyskać fanów.
Byłem w kuchni, gdy odebrałem telefon
od Tony'ego Manna ze Związku Krykieta.
„Synu, chcę cię powiadomić,
„że zagrasz jutro w reprezentacji narodowej”.
Nadal pamiętam to kartonowe pudło, które czekało na mnie w hotelu.
Z napisem: „Justin Langer. Reprezentant Australii”.
Od dzieciństwa o tym marzyłem.
Otwierasz pudło i grasz dla Australii.
Dla chłopaka to jak Gwiazdka,
bo w środku jest mnóstwo prezentów.
Wyciągasz buty, bluzę, koszulki,
pieniądze, okulary przeciwsłoneczne. Same skarby.
Masz w nich grać dla Australii.
A na dnie leżała zielona czapeczka, jakich dziś już nie dają.
Nie jakaś nie wiadomo czyja czapka,
tylko moja.
Pomyślałem sobie: „Niewiarygodne”. I włożyłem ją na głowę.
Tamtej nocy poszedłem spać w czapce
i z moim ulubionym kijem. Coś pięknego.
Odczytam listę.
Zobaczycie, będzie ciekawie.
POWOŁANIA DO MECZU TESTOWEGO
Gratuluję wszystkim, którzy zagrają w pierwszym meczu. Finch, debiutujesz.
Khawaja. Marsh. Marsh. Eddie, debiut.
Marnus.
Coś wspaniałego.
MARNUS LABUSCHAGNE DEBIUTANT
Gdy wyczytał moje imię,
zrozumiałem, że się stało.
Będę grać w reprezentacji.
Gratuluję.
To wiele dla mnie znaczy.
AARON FINCH DEBIUTANT
Po to zacząłem grać w krykieta.
Z upływem lat zaczynasz czuć, że ci się to wymyka.
-Dzięki. -Dziękujemy.
Wiecie, co wczoraj zrobił? Trzy dni przed wręczeniem przymierzył
zieloną czapeczkę.
Wspaniałe uczucie.
W krykiecie testowym rzadko jest tylu debiutantów.
GERARD WHATELEY DZIENNIKARZ
To nie rugby,
gdzie do kadry dopuszcza się nieopierzoną młodzież.
To krykiet testowy, a nie mecz towarzyski.
W meczu testowym zagrają Marnus,
Travis Head i Finch. Przyjechały ich rodziny.
Legendarni zawodnicy wręczali reprezentacyjne czapeczki.
O to w tym wszystkim chodzi.
Była moja rodzina, były legendy australijskiego krykieta
i spełniający marzenia młodzi chłopcy. Magiczny moment.
ALLAN BORDER BYŁY KAPITAN REPREZENTACJI
Jesteś w kadrze. Brawo.
-Dziękuję. -Super.
Czapkę wręczył mi legendarny Allan Border. To wyjątkowe przeżycie.
Od kiedy pamiętam, marzyłem o tym,
by grać w krykieta testowego dla Australii.
MICHAEL HUSSEY BYŁY REPREZENTANT
Dziękuję Justinowi,
że mogę wręczyć czapkę Marnusowi.
Życzę powodzenia. Udanej reprezentacyjnej przygody.
Czapkę wręczył mi Huss.
To było wspaniałe doświadczenie, była przy tym moja rodzina
i przyjaciele z Anglii.
Dopiero teraz zdaję sobie sprawę z tego, co się stało, i myślę: „Rany”.
Nathan Lyon to mój kumpel.
TRAVIS HEAD DEBIUTANT
Jakiś tydzień przed pierwszym testem
ucięliśmy sobie pogawędkę przy piwie.
Spytałem: „Zrobiłbyś to, gdyby mnie wybrali?”.
Roześmiał się i odparł:
„Nie chciałbyś mnie tam”.
Ale zagrzewał mnie do walki, chciał, żebyśmy razem grali.
Wysyłał mi SMS-y,
w których powtarzał: „Nie odpuszczaj.
„Chcę z tobą grać.
„Muszą dać ci szansę”.
Gdy się ziściło, wiedziałem, że to on powinien wręczyć mi czapkę.
Myślałem, że to domena legend.
Że zawsze robią to legendy.
Kiedy Travis mnie o to poprosił, był to chyba
jeden z najważniejszych momentów mojej kariery.
Mam ogromny zaszczyt wręczyć Trevowi jego czapkę.
Myślałem sobie... „Dam radę”.
Ale jak wziąłem ją do ręki, to się rozkleiłem.
Zawsze traktowałem cię jak brata, którego nigdy nie miałem.
Popłynąłem.
Usłyszałem, że jego mama też się wzruszyła, co mi nie pomogło.
Chciałbym, żebyś zakładając tę czapkę,
bez względu na warunki rywalizował i pozostał skromnym człowiekiem.
Nigdy nie zapominaj, dlaczego zakochałeś się w tej grze.
Bo otrzymując tę czapkę, stajesz się kimś więcej niż krykiecistą.
Dołączasz do reprezentantów kraju.
Z wielką dumą wręczam ci czapeczkę numer 454.
To świetny kumpel.
Młodzi zawodnicy
szukają często właściwej drogi i nie mają znikąd pomocy.
Miło mieć w zespole starszego kolegę,
który mówi ci, jak powinieneś trenować,
do czego dążyć i jak grać.
Prawdziwego opiekuna.
Miałem szczęście, że ktoś taki mnie wspierał.
Nathan jest świetny.
Wspaniale było móc otrzymać czapkę z rąk takiego kumpla.
Czułem, że wygramy rzut monetą,
będziemy odbijać na tym pięknym boisku
i zdobędę parę runów.
-Orzeł. -Wypadła reszka.
Pakistan wygrał rzut. Safraz?
Będziemy odbijać pierwsi.
Moneta leci w górę, przegrywamy i rozpoczyna się gorączka w Dubaju.
To najbardziej lubię w trenerce.
Pierwsza piłka meczu. Mam swój kubek z kawą.
Nic więcej nie możemy.
PIERWSZY TEST DUBAI INTERNATIONAL, DUBAJ
Poszła w górę. Piękne odbicie.
Na wprost. Pierwsza szóstka tego poranka.
Potężne uderzenie. Poza boisko.
Dobrze odbija. Dołącza do klubu „setek”.
Piękne uderzenie. Świetna praca stóp. Fachowe odbicie.
Z nieba leje się żar, a sytuacja Australii jest niewesoła.
Ciężkie warunki dla bowlerów i graczy z pola.
Australia próbuje przerwać serię runów przeciwnika.
Tak jest.
DZIEŃ 2
Odbija na wprost. Cudowne uderzenie.
Pakistan ma trzysta runów.
Już czterysta.
Poszła wysoko.
Daleka piłka.
Pakistan ma 482 runy, ale został bez batsmanów.
Kolej na Australię. Za nimi wiele overów, kosztowały ich mnóstwo energii.
Moje pierwsze inningsy krykieta testowego to mnóstwo czasu w polu.
Aż w końcu mogłem założyć ochraniacze i rozpocząć odbijanie,
czego w rozgrywkach o wysokie stawki nie robiłem zbyt często.
Cholera. A więc tak to wygląda.
Przetrwaliśmy w upale 170 overów,
a teraz czekało nas jeszcze 12.
To ważne overy, mogą być decydujące.
Zaczyna Finch. To jego pierwsze runy w krykiecie testowym.
Od wicketa i w górę. Dobre odbicie Khawajy.
Było blisko, ale nic z tego.
Australia przetrwała, ale Pakistan prowadzi.
Ten dzień to była ciężka orka, od początku do samego końca.
Na żadnym etapie nie zdołali nam się wyrwać.
Mieliśmy dziś jednego odbijającego.
BRAD HADDIN TRENER GRY W POLU
Nie otwierał. Odbijał w niezbyt korzystnym momencie.
Ale poradziliście sobie śpiewająco.
DZIEŃ 3
Gdy podczas meczu opadasz z sił,
dopada cię rozkojarzenie.
A później bierzesz do ręki kij i odzyskujesz świeżość.
Myślisz sobie: „Jezu”. Czujesz się, jakbyś wrzucił
wyższy bieg.
To chyba dlatego, że nie tkwisz już w polu.
Przepuszcza piłkę i ma czwórkę. Pięćdziesiąt dla Australii.
Odbija piłkę w bok.
Znów świetne uderzenie Aarona Fincha.
W pewnym momencie uznałem, żeby zaryzykować z podkręconą piłką.
Mocno i w górę. Sześć runów.
Ale pomyślałem: „Nie rób tego. Po prostu odbijaj.
„Odbijaj i zmniejszaj powoli ich przewagę”.
Za linię graniczną. Pięćdziesiąt dla Aarona Fincha.
Kto wie, gdybyśmy rewelacyjnie odbijali w pierwszym inningsie,
może byśmy wygrali.
Ale chyba za dużo rozmyślałem o meczu
i naszej sytuacji.
Do tego tak starałem się współpracować z Uzim,
że byłem wyczerpany psychicznie i bardzo zmęczony.
Złapał ją. Odbijający będzie zawiedziony.
Nie miałem doświadczenia.
Za bardzo się chyba zaangażowałem
i dlatego zawiodłem w tym pierwszym inningsie.
Poszła w górę. Powinni ją złapać.
Dobrze odbijał, a teraz schodzi.
Koniec groźnego Khawajy. Zdobył 85 runów.
Debiutujący Travis Head.
Przeszła, złapana.
Travis Head schodzi, zanim na dobre się rozkręcił.
Krykiet jest jak jazda kolejką górską.
Gdy marzysz o udziale w meczu testowym,
nie myślisz, że mogą cię od razu wyeliminować.
Po nim? Bez wątpienia.
Wyautowali czterech Australijczyków.
Marnus Labuschagne schodzi z boiska.
Po tym, jak od razu wyleciałem, przysiadłem i pomyślałem:
„Czy zagram w ogóle w meczu testowym?
„Czy może będę gościem, któremu zapłacą za grę i z niego zrezygnują?”.
O Boże!
Krawędź i przejęcie.
Australijczycy wyautowani, 202 runy.
Australijczycy stracili dziś wszystkie dziesięć wicketów.
Będą to musieli przetrawić i wziąć się w garść.
Znowu będzie odbijać Pakistan.
Będziemy się bronić tak długo, jak się da.
Jeśli nie wygramy,
możemy chociaż zremisować. Byłoby wspaniale,
gdyby się udało.
Zasługujecie na to. Zasłużyliście co najmniej
na remis. Co najmniej.
Ciężko pracowaliście, tryskacie energią
i solidnie się przygotowywaliście.
Przed nami jeszcze dwa dni walki.
Nie pozwólmy, by o tym meczu zdecydowały dwie zwariowane godziny.
DZIEŃ 4
Mocno. Poszła daleko, sześć runów.
Pakistańczycy rezygnują z odbijania.
Odbijać będą Australijczycy.
Czy mają dość sił? I jak z ich psychiką?
AUSTRALIA POTRZEBUJE DO ZWYCIĘSTWA 462 RUNÓW
Panowało przekonanie, że Australia ten mecz przegra.
Ale zawodnicy chcieli pokazać swój charakter.
Odbił w bok. Khawaja wybija za granicę.
Pięknie sobie radzi.
Eleganckie uderzenie.
Biegnie.
Starałem się skupić na tu i teraz, odbijać piłkę.
USMAN KHAWAJA OTWIERAJĄCY BATSMAN
Nie myśleć o tym, że musimy przetrwać 150 overów.
Zamierzałem po prostu odbijać.
Wiedziałem, że jeśli będę to robić,
to przetrwam.
Pięćdziesiąt dla Usmana Khawajy.
Na dzisiaj to koniec.
Przed Australią jutro trudne zadanie.
Nastroje były pozytywne. Przemówił do nas Sriram.
Powiedział, że teraz to Pakistan jest pod presją.
SRIDHARAN SRIRAM TRENER SPIN BOWLINGU
Mamy jutro szansę sprawić,
że pożałują dzisiejszej rezygnacji.
Wszystko przemawia na naszą korzyść.
Oczekiwania są takie, że to oni wygrają,
a nie, że my zdołamy się wybronić.
Musicie uwierzyć w nasze plany i je realizować.
W 26 meczach traciliśmy wszystkich batsmanów.
Nikt nie oczekuje, że zremisujemy.
Odwróciliśmy sposób myślenia.
To oni są pod presją. Co my mamy do stracenia?
Podoba mi się ten tok myślenia. To oni są pod presją.
Szukamy pozytywów. Dobre.
Dobra robota.
Mamy o co grać.
Możemy dużo zyskać.
Te cztery dni,
te pięć dni rozgrywek,
będą procentować przez następny miesiąc, następne pół roku,
następne pięć lat istnienia tej drużyny.
Mamy o co jutro grać.
Możemy się dużo nauczyć.
DZIEŃ 5
Jak poradzą dziś sobie Australijczycy?
Będzie ciężko. Tyle.
Bądźmy szczerzy.
Tak, byłem zdenerwowany.
Ale też pełen nadziei.
TIM PAINE KAPITAN REPREZENTACJI
Może nie aż tak bardzo, bo wiedziałem, że pitch zaczyna podkręcać piłkę.
JL powiedział rano,
że to kolejna okazja, by nasza grupa pokazała całej Australii
i fanom, na co nas stać.
Jeśli dziś zremisujemy, to zremisujemy z każdym.
Cokolwiek się zdarzy, to dla nas szansa.
Tak jak ostatnie cztery dni.
Dziś znów mamy szansę.
Chcę, żebyście walczyli.
Macie zyskać sobie szacunek,
żeby ludzie byli z każdego z was dumni.
Walczcie. Gdzie się da.
W waszych głowach odezwie się głos:
„Ojej, co za presja. Nie dam rady.
„Jestem zmęczony”.
Nie, macie walczyć na całego.
Skupcie się i uwierzcie w siebie.
To dla nas ważny dzień.
Dla każdego indywidualnie i dla drużyny,
którą staramy się budować.
Mogę odbijać bardzo długo. Uwielbiam to.
Mógłbym odbijać cały dzień.
A nazajutrz znowu.
Nieźle. Poszła po stronie nogi.
Heady i Uzi odbijali wspaniale.
AARON FINCH OTWIERAJĄCY BATSMAN
Rzucił inaczej, ale Khawaja sobie poradził.
Piłka przelatuje. Pakistan musi reagować.
Pięćdziesiąt cztery Heada w debiucie. Świetny innings pod presją.
Wchodząc na boisko,
nie martwiłem się wynikiem i tak dalej.
Wiedziałem, że musimy długo odbijać,
i chciałem wywalczyć dla drużyny wymarzony rezultat.
Uzi bywa uparty.
Było widać, że rozpaczliwie tego pragnie.
Tak!
Ładny wymach Khawajy.
Wybija bez problemu.
Trudno skupić się na teraźniejszości,
nie myśleć o tym, co może się zdarzyć albo się zdarzyło.
To bardzo trudne. Wymaga silnej psychiki.
Daleko. Khawaja zaryzykował, uderzając wbrew kierunkowi lotu piłki.
Ludzie mówią: „Musisz zacisnąć zęby.
„Musisz długo odbijać. Grać na czas”.
Ale ja oparłem się na doświadczeniu
zdobytym w rozgrywkach lokalnych
i w ciągu ostatnich lat, że odbijając normalnie,
w stałym tempie,
będą mieć szansę długo się utrzymać.
A od wszystkich słyszałem wtedy coś dokładnie przeciwnego.
Postanowiłem zaufać sobie.
Wyszedłem i uderzyłem w bok.
Uderzył w bok. Piękne odbicie Khawajy.
Starałem się wybronić mecz.
Nie tak się to zwykle robi,
ale ja postąpiłem inaczej, bo wbiłem to sobie do głowy.
Postawić na odbicia w bok,
z których Uzi korzystał niezależnie od sytuacji,
to coś nadzwyczajnego.
Gdyby wyleciał po pierwszym,
dostałby od nas po głowie.
Ale on trzymał się tego od początku do końca.
Cofa się, celuje w lukę i proszę bardzo!
Sto runów dla Usmana Khawajy.
Pierwszy raz przeciwko Pakistanowi. Co za opanowanie pod presją.
Jest w siódmym niebie.
Może być z tej setki bardzo dumny.
Zdobycie stu runów dla Australii było niesamowite.
Poczułem ulgę, bo w głębi wiedziałem, że mogę to zrobić, ale...
Pewność, że potrafisz, to mało. Musisz to pokazać.
Rach mnie zawsze dopinguje.
Wie, że właśnie tak chcę grać.
Przypomina mi, żebym się rozluźnił i cieszył grą.
Wiadomo, że to nie będzie trwać wiecznie
i nie ma sensu martwić się, co dalej.
Jak mówiłem, najtrudniejsze to skupić się na teraźniejszości, a ona mi w tym pomaga.
Odbijał przez dziewięć godzin,
podkręcone piłki, bronił wicketa.
JUSTIN LANGER TRENER REPREZENTACJI
Byłem zachwycony.
Usman Khawaja rozegrał jeden z najlepszych inningsów,
jakie miałem okazję oglądać w tak trudnych warunkach.
Jego koncentracja i siła uderzeń,
mimo upału, były niespotykane.
Po pierwsze, dużej odwagi wymagało
podjęcie decyzji o takim sposobie gry,
a po drugie, zaprezentował niezwykle wysoki poziom umiejętności.
Na boisko wchodzi Tim Paine, kapitan.
Na tym etapie nie chodzi już o runy, tylko rozegranie pozostałych overów.
Moim celem było przetrwać.
Jak najdłużej.
Mój Boże!
Nie miałem wielkich planów.
Poślizgnął się. Jest pod ogromną presją.
Dużo mówimy o „graniu po australijsku”.
Gdy jesteś pod ścianą, walczysz,
robisz, co w twojej mocy,
by odmienić bieg meczu lub wygrać dla kraju.
Trzymasz się w trudnej sytuacji,
szukasz z niej wyjścia. Na tym polega walka.
Postanowiłem nie patrzeć tego dnia
na tablicę z wynikiem i overami.
To niesamowite, jak szybko
zaczyna wtedy płynąć czas.
Nie zależało mi na zdobywaniu runów. Starałem się po prostu
spędzić tam trochę czasu. Wcześniejsza gra z Usmanem
przekonała mnie, że to możliwe.
Za wysoko? Są wątpliwości. Sprawdzą to.
Weszła.
Prawidłowa piłka.
W tej grze decydują centymetry.
Gracze muszą koncentrować się na kolejnych piłkach,
ale trener każdą z góry spisuje na straty.
Tak, było nerwowo.
Jeszcze 15 overów.
Wszystko może się zdarzyć, ale Australia ma dużą szansę na remis.
Po nim! Schodzi gracz, który zdobył sto runów.
Złapał! Fantastyczna gra w polu!
Australia traci kolejne wickety.
Pakistan potrzebuje dwóch wicketów, żeby odwrócić bieg meczu.
Wyszedł Lyon. Pamiętam, że był podenerwowany.
Zawsze udaje, że nie jest, ale był z całą pewnością.
Rozmawiałem z Paine'em
o The Inbetweeners i wypadzie na pizzę.
Pięćdziesiąt runów Paine'a, kapitana Australijczyków.
Podniósł trochę kij i nie będzie o tym myśleć.
Skupi się na dowiezieniu drużyny do końca.
Kapitan ma więcej obowiązków.
Tim Paine jest jak Albert Jackie.
Jego odbicia w końcówce
były po prostu genialne.
PETER LALOR DZIENNIKARZ
To Tasmańczyk. Twardziel.
Decydująca zagrywka. Został jeden over.
Przez ostatnie trzy godziny siedziałem obok JL-a.
Nie pozwolił nam odejść.
„Dobrze nam idzie, jak tu siedzisz. Zostań”.
Dobry początek. Tim Paine chce zdobyć runa.
Co ty...
Pobiegnie...
Wraca po drugiego.
Paine zdobył kilka runów.
Mieliśmy bronić remisu, a on zaczął szukać
możliwości zdobycia punktów. Zdobył dwa.
Znów ładne odbicie. Tim Paine chce zdobywać runy.
Znowu zrobił to samo, dwa runy.
W ostatnim overze zaczął zdobywać runy,
a ja zacząłem się denerwować.
Jak na razie sobie radzi.
Zostały trzy piłki. Czy dadzą radę?
Czy wytrzymają?
To byłoby coś niewiarygodnego.
Gdy starasz się wybronić każdą piłkę,
każda jest na wagę złota.
Nie chcesz wybijać dalej, bo wszystko wyłapują.
Słyszysz ich rozmowy i wiesz,
że się denerwują, bo jesteście krok od sukcesu.
Trudno na to patrzeć. Uderza krawędzią. Blisko.
Niewiarygodne.
Ostatnia piłka. Jeśli Tim Paine wytrwa,
Australia uratuje skórę.
Dawaj.
Zrobił to!
Walczyliśmy wytrwale, żeby uratować sytuację.
Choć na zwycięstwo szans nie mieliśmy, to i tak zrobiliśmy coś wyjątkowego.
To, co udało nam się osiągnąć,
a co jest w takich warunkach rzadkością:
odbijać przez tyle overów w czwartym inningsie
jako drużyna będąca przecież w budowie...
To było bardzo ważne, dało nam nadzieję na wygranie serii.
Jestem z was dumny. Dobra robota.
Duma mnie rozpiera.
Postawili na nas krzyżyk,
postawili krzyżyk na każdym z was.
Ignorujemy ich.
Zignorujcie szum medialny,
róbcie swoje, a będzie dobrze.
Jestem z was strasznie dumny. Brawo.
Jego słowa się sprawdziły.
Dzięki niemu wynik tego meczu był już pewny wczoraj wieczorem.
Dobra robota.
Myślę, że cenniejszy niż zwycięstwo jest remis po ciężkiej walce.
Można nawet powiedzieć, że bohaterskiej.
Świetnie odbijający przez cały dzień batsman
i kapitan, który przejął pałeczkę,
by doprowadzić nas do bezpiecznej przystani,
napisali idealny początek nowej ery reprezentacji.
GERARD WHATELEY DZIENNIKARZ
-Dwadzieścia dziewięć. -Dwadzieścia dziewięć.
Byliśmy w fantastycznych nastrojach.
Nie wygraliśmy, więc nie świętowaliśmy,
ale potwierdziliśmy, do czego jesteśmy zdolni.
Pierwszy test dał nam rozpęd,
pewność siebie i pozwolił uwierzyć,
że możemy rozstrzygnąć ten test na swoją korzyść.
ABU ZABI ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Już to mówiłem.
Czasem remis jest równie ważny co wygrana.
Dla nas był niezwykle istotny.
Wiem, że Pakistańczycy czuli się przegranymi,
mimo że przez większość czasu grali lepiej.
Ale na tym polega wyjątkowość tej dyscypliny.
Ten remis powinien dodać pewności siebie kapitanowi,
Usmanowi Khawajy
i debiutantowi Travisowi Headowi.
Będzie miał wiele pozytywnych efektów.
Dużo mówimy o waszym wspaniałym występie.
Pokazaliście charakter. O to nam właśnie chodziło.
Postarajmy się na tym nie poprzestać.
DRUGI MECZ Z PAKISTANEM WIELKI FINAŁ
To nasz wielki finał. Chcemy tę serię wygrać.
Mamy szansę.
DRUGI TEST STADION SZEJKA ZAJIDA, ABU ZABI
Dobrego dnia, chłopaki.
Pierwszego dnia świetnie rzucał Nathan Lyon.
Łap!
Na wprost, ryzykowne odbicie.
Łapie Nathan Lyon. Świetnie rzuca.
Łap!
Od razu kolejna eliminacja!
-Łap! -Jest szansa.
Pakistan stracił trzech batsmanów, zdobywając zero runów.
O rany! Przepuścił ją!
Kolejny fantastyczny rzut Nathana Lyona.
Sześć piłek i cztery wickety. Australia szaleje.
Mieliśmy ich z wynikiem 50 na pięć w pierwszej sesji meczu
i wtedy wszystko się posypało.
Niezłe uderzenie. Odbija i piłka znów przekracza linię graniczną.
Nie możemy sobie pozwolić
na taką grę. Trzymaliście ich za jaja.
Poszła w górę. Dwieście dla Pakistanu.
Odrabiają straty.
Było 50 na pięć. Mamy przewagę i odpuszczamy.
Tak nie można.
Pakistan wygrywa rzut monetą i zdobywa 282 runy.
Zaprzepaszczenie takiej przewagi
było rozczarowujące. Nadal mnie to boli.
DZIEŃ 2
A potem znów straciliśmy kilka wicketów z rzędu.
Złapali.
Krawędź i złapana. Wspaniały rzut.
SZATNIA
Wystarczy odrobina pecha.
Łapie i po wszystkim!
Tracicie jednego, dwóch,
na boisko wchodzą kolejni zawodnicy
i zaraz ty sam zakładasz ochraniacze,
bo zszedł kolejny.
Jaka decyzja? Piłka prawidłowa.
Wszyscy wyautowani. Australia zdobywa 145 runów.
Piękny dzień dla Pakistanu. Kompletnie zdominował Australię.
Byliśmy dzisiaj bojaźliwi.
Nieobecni, wycofani, znudzeni.
Trącaliśmy piłkę kijami.
Brakowało nam zaangażowania i pewności siebie.
Zawsze tak jest, gdy gramy pod presją.
W ostatnim roku za każdym razem, gdy byliśmy pod presją,
zawodziliśmy.
Za często mamy te serie eliminacji.
Musimy nauczyć się znosić presję.
Nie pomoże w tym trening odbijania piłek ani zmiana techniki.
Musimy nauczyć się radzić sobie z presją w naszych głowach.
Nie wychodzi nam to.
Trener może ich jak najlepiej przygotować,
otoczyć ich miłością.
Czasem lekko zbesztać,
zmobilizować do gry.
Ale gdy przekroczą tę białą linię,
muszą radzić sobie sami, indywidualnie i jako grupa.
DZIEŃ 4
STADION ZAYED CRICKET
Pakistan ma zwycięstwo na wyciągnięcie ręki.
Złapana! Mają to.
Pakistan wygrywa 374 runami.
Zdecydowane zwycięstwo. Wynik serii to jeden do zera dla nich.
To niewiarygodnie trudne.
Chcemy, by grali jak Ricky Ponting, ale tak od razu to niemożliwe.
Chcielibyśmy, żeby było, ale w życiu nie ma tak łatwo.
Gdy trafia się okazja, świetne zespoły z niej korzystają.
Łapią i nie wypuszczają z rąk. My nie daliśmy rady.
Musimy poprawić odbicia.
W ciągu ostatnich kilku lat 25 razy traciliśmy wszystkich batsmanów.
Takie są fakty. Nie ma co ściemniać.
Trzeba być cierpliwym.
Pamiętać o szerszej perspektywie.
Szanować rządzące światem zasady.
Mamy wielu debiutantów.
Zaczynają dopiero przygodę z kadrą.
Doceniam wasze wysiłki.
Wiem, że ciężko pracowaliście podczas przygotowań.
Tyle że nie wprowadziliśmy tego w życie,
a tak robią najlepsi.
Nie tylko najlepsi, bardzo dobrzy też.
Najlepsi, bardzo dobrzy
i bardzo dobre zespoły. A my tego nie zrobiliśmy.
Nie zwyciężały tam nawet najlepsze australijskie zespoły.
A my mieliśmy szansę, ale pozwoliliśmy,
żeby nam się wymknęła. To boli.
Ale taki jest ten sport.
Zawsze jest następna okazja. Wiedzieliśmy, że czeka nas
konfrontacja z okrzyczaną reprezentacją Indii
z Viratem Kohlim na czele. Zapowiadała się kolejna emocjonująca seria.
W następnych odcinkach...
To będzie trudna seria.
Nie mamy jeszcze ustalonego składu.
Są w naszym zasięgu. Pokonamy ich.
Byłem przerażony.
Dostał!
Kurwa!
Virat Kohli nie ma sobie równych.
Macie go ignorować.
Obrażać ich nie możecie, ale droczyć się owszem.
Na tym polega gra w kadrze.
„Jestem kapitanem. Postawię mu się. Pokażę, że przyjechaliśmy tu walczyć”.