Çeviri: Palindrom (Yunus Ari)
Barış sizinle olsun kardeşlerim.
Her ne kadar, ilk başta yemek saatlerimizin
olağan ciddiyetinden sapmaktan çekinsem de,
bu gecenin gerçekten de keyifli olması
gerektiğini kabul etmek zorunda kaldım.
Rahibe Gertrude yıllardır bizimle birlikte.
Ve İsa'nın rahibesinin doğum gününü
- kutlamak için bizi... - Fahişeler!
Siz fahişesiniz! Hepiniz İsa'nın fahişelerisiniz!
Ve cehennemde yanacaksınız!
Siz kibirli ve şehvetlisiniz!
Ve sizi görüyorum! O sizi görüyor!
Saksocular!
...lanet Tanrınız!
Siktirin gidin!
Çeviri: Palindrom (Yunus Ari)
Belki de gömleğinizin
mür iplikli altın kıvrımları rahatlatır.
Kemikleriniz bükülmekten bıkmış.
Lo ve Tanrı tüm zayıf dizleri güçlendirecek.
Benjamin, Hopkins'ini hatırlarsın.
- İyi görünüyorsun. - Teşekkürler.
Az önce ne yapıyordun?
El emeğini beğendim.
Süleyman'ın ihtişamı bile böyle değildi.
Ve herkesin tebrik sırasında oluğunu anlıyorum.
Zar zor da olsa sınavlarını geçtiğini duydum.
Tıpkı bana öğrettiğin gibi. Eğer iyi olamıyorsan,
olabildiğin kadar ol.
Doğru. Hepimiz için iyi bir tavsiye.
Ve şaka yapıyorum tabii ki.
Harika bir iş çıkardın.
Ne zamandır dışarıdasın, yarı özgür bir adam olarak?
Üç hafta, Peder Donaghue.
Baharda yeminimi edeceğim.
Ve sonra beni St. Joseph's'e göndermekten bahsediyorlar.
Mükemmel, Saint Joe.
Tanrı biliyor ya senin gibi birini kullanabiliriz.
Böyle günlerde,
sanırım kilise Augustine'i yanlış anladı.
İlk günah.
Bir kutsama durumunda tasarlanmış
olmamız daha olası görünüyor.
Pekala, bunu piskoposa söyleme.
Elbette.
Bekle, piskopos mu?
Neden buradasın, Benjamin?
Peder Cappa'nın ofisindeki piskoposlar
seni getirmem için beni çağırdılar.
O burada mı? Tanrım. Kahretsin.
Ve yanlarında başka bir rahip daha var.
Uzun boylu, gözlüklü mü?
Piskopos yardımcısı, değil mi, Peder Exley?
Bunun iyi haber olduğunu düşündüm.
Hayır, Benjamin, bu iyi bir haber değil.
- Bu olabilecek en kötü haber. - Bunu nereden biliyorsun?
Tanrım, seni beni alman için gönderdiler,
beni aşağılamak için, şüphesiz.
Neden bahsediyorsun?
Unut gitsin. Bu olacak.
Oturun beyler.
Rahat ol, Frank, düşündüğün gibi değil.
Piskoposluğumuzun uzak köşesindeki bir
manastıra aşina olduğunu varsayıyorum.
Kamelit Santa Theresa?
- Evet. - Bu konunun son derece
sağduyu gerektirdiğini anla.
Tabii ki.
Bana özel eğitimin olduğu söylendi.
Her türden. Rabibelerle pek olmadı.
- Sence bu komik mi? - Kısa keselim.
İki hafta önce, Santa Teresa'daki
rahibelerden birinden hadise meydana gelmiş.
Hadise mi? Ciddi misiniz?
Hazretleri ve ben nadiren piskoposluk koltuğundan ayrılırız.
Seni temin ederim, kesinlikle ciddiyiz.
Onun burada olması gerekiyor mu? Hazır olduğunu sanmıyorum.
Frank, dur. Kendi sebepleri var.
Buna sonra geleceğiz.
Kabul etmeliyim, anlamıyorum.
Anlamadığına sevin.
Kutsal Şeytan Çıkarma Ayini'nden bahsediyorlar.
- Peki ne oldu? - İşaretlerin hepsi mevcut,
spontane şiddetli patlamalar,
aşağılık küfürler,
şaşırtıcı kuvvet.
Teşhisleri sonuçsuz kaldı.
Dissosiyatif bozukluk mu?
Evet. O kadar belirsiz ki, şeytani bir ele geçirme de olabilir.
Bu kız hakkında ne biliyoruz?
Yıllardır orada yaşıyor.
Kayıtları neredeyse boş, arayacak ailesi yok.
Psikolojik sorunları, cinsel istismar öyküsü yok mu?
Bildiğimiz yok.
Bunu sorman beni çok eğlendiriyor.
Bunun şu anda yararı yok.
Özür dilerim.
Ama olacak olan şu:
İkiniz yarın erkenden Santa Teresa'ya gideceksiniz.
Rahibelerle konuşacaksınız, bu zavallı kızın semptomlarını araştıracaksınız.
Gerektiği kadar kalın. Kendi...
kararınızı verin.
En azından en kötü senaryoyu
göz ardı etmeliyiz.
Sahip olunma mı? Şeytani sahip olunma?
Ortaçağ woo-woo'suna gerçekten inanmadığımı
anlıyor musunuz?
Reddedecek durumda olmadığını anlıyor musun?
Rahibeler seni bekliyor olacak.
Peder Cappa, ihtiyacın olan her şeyde size yardımcı olacaktır.
Çekilebilirsin, Peder Donaghue.
Benjamin, biraz kalır mısın?
Ne yapa...
Gene, yapma.
Üzgünüm, Frank.
Seninle yarın sabah konuşacağım.
Bunu duymak zor olacak.
Söylemesi zor.
Yıllardır iyi bir arkadaşım
ve bu cemaat için çok iyi işler yaptı.
Şimdiye kadar.
Onu buradan uzağa, belki de
denizaşırı ülkelere gönderiyoruz.
Neler oluyor?
Şu anda kilisenin ayıbı(istismar) nedir?
Hayır, inanmıyorum.
Ben de inanmıyorum.
Ancak suçlamalar yapıldı ve inkar etmiyor.
Onun için dua et,
ona göz kulak ol.
İlave baskının onu dengesiz hale getirdiğinden
- korkuyoruz. - Çaresiz biri.
Kendi iyiliğim için...
- endişelenmem gerekiyor mu? - Ne demek istiyorsun?
Onunla güvende olacak mıyım?
Sen yetişkin bir adamsın, Benjamin. Sıkıntı olmaz.
Ne?
Rahibeler, biraz temiz çamaşır getirin.
Onu tutun, rahibeler!
Tanrım!
Bugünlerde bu kadar çok genci rahipliğe
bu kadar çeken şey,
bu hizmet vizyonudur.
- Evet. - Yani, beni yanlış anlama,
bu güzel bir vizyon elbette, ancak bundan dahası olması gerekir.
Biliyorum, bunu bana sınıfta söylemiştin. Bunları zaten biliyorum.
Bunun senin kalbinden geldiğinden emin olmak istiyorum.
İyi bir hayat nasıl yaşanacağına dair bir fikirden değil
çünkü ne istediğini bilmiyorsun.
Ya da... Ya da bir şeyi telafi ediyorsun.
Ya da hayattan korkuyorsun.
İyi ve anlamlı bir hayat yaşamanın birçok yolu vardır.
Hayattan korkmuyorum.
Kalbimi dinledim, ve rahip ol dedi.
Bu bana cesaret verici geliyor.
- Bunun için çok dua ediyorum. - Pekala o zaman.
- Pişman mısın? - Hayır.
Değilim, ama... ama bu zor.
Ve bu kişisel bir şey, peki ya bekaret?
- Ne olmuş ona? - Bir iş bulmak, para kazanmak,
hoş bir kızla ya da erkekle tanışmak
istemiyor musun?
Bu da iyi olur. Neye bulaştığını bilmiyorum.
Ben hiçbir şeyin içinde değilim. Ben bekaret yemini edeceğim.
Bir tarafı şuruplu krep ve sosis.
En azından, buna atlamadan önce kendini tanı.
Sen mi yapacaksın yoksa benim mi yapmamı istiyorsun?
Buyur.
Bizi ve lütfundan almak üzere
olduğumuz bu armağanlarını kutsa.
Rabbimiz Mesih aracılığıyla. Amin.
Ee...
Şeytan çıkarma hakkında ne biliyorsun?
Pek değil.
Kilise artık bunu uygulamasa da
hâlâ kutsal bir ayin olduğunu biliyorum.
Yanlış.
Uyguluyorlar. Sadece söylemiyorlar.
Her şey derin sessizlikte.
- Bana söylediğin için teşekkürler. - Mevcut çağda,
daha az insan Tanrı'ya inansa bile,
şeytana olan inanç artıyor gibi görünüyor.
Belki de bu onun kazandığı anlamına geliyor, bilmiyorum.
Bana öyle geliyor ki insanlar sadece daha fazla acı çekiyor.
İyi. Evet.
Acı çekiyorlar. Ve nedenini bilmiyorlar.
Bu yüzden bulabilecekleri bir nedene tutunurlar.
Bak, şeytan çıkarma ayinleri yaptım,
beş ya da altı kere, Peder Rigazzi ile,
ayini gerçekten bilenlerle.
Ama beni bir iblisin birinin içinde olduğuna
ikna eden hiçbir şey görmedim.
Ama şeytan çıkarmaların işe yaradığını biliyorum.
İmanın gücü.
Belki de, insanların başka bir dünyevi
veya hayal edilemez derecede hasta olmaları gerekiyordu.
Ve ancak bir rahip onları affettiğinde, Tanrı tarafından
atanan biri olduğunda iyileşebiliyordu.
Belki de...
bazı insanlar ışığa ulaşmadan önce
karanlıkta yürümeye ihtiyaç duyar.
Kulağa ne kadar klişe gelse de.
Şeytanlara inanmıyor musun?
Korkarım cevabım hayır.
Yaşam biçimimiz
şüphesiz zordur.
Titizlik, disiplin ve ruh gücü gerektirir.
Ama hepsinden önemlisi, kalbin saflığı.
Ama bazen bocalıyoruz.
Şimdi, Tanrı'nın rehberliğini aradığımı
ve bu karar üzerinde çok çabaladığımı anlayın.
İki gün önce piskoposluktan yardım istedim.
Bu tür konularda deneyimli bir rahip,
en yüksek itibara sahip gerçek bir Tanrı adamı
şimdi bize doğru yola çıktı.
Rahibe Agnes'e
ne yapılması gerektiğine karar verene kadar onu ağırlayacağız.
Bana bu akşam geleceği söylendi.
Bu süre zarfında en yüksek standardın
yürütülmesini beklediğimi söylemeye gerek yok.
Kim olduğunuzu unutmayın, rahibeler.
Burada adamları kabul etmeye
alışık değiliz, kutsal adamları bile.
Bu yüzden her eylemiz,
Yüce Tanrı'nın
huzurunda yemininizin şerefine yansısın.
- Bir soru sorabilir miyim, Ana? - Soramazsın.
Endişeleriniz varsa, görevlerimiz bittikten sonra tavsiyemi alabilirsiniz.
Peder Donaghue gelmeden önce günün geri kalanını
temizlik yaparak geçireceğiz.
Rahibe Mary,
buranın en küçüğü ve kıdemi en düşük kişisi.
Rahibe Agnes'le arkadaş olduğunuz söylendi.
Evet.
O zaman ellerin
en azından boş durmalıdır.
Şapeli yerden tavana temizleyecek
ve her tozu sileceksin.
Büyük ihtimalle Peder Donaghue buradayken ayine hizmet edecek.
Evet, Ana.
Al, şunu tak.
- Bunu takamam. - Neden?
Ben rahip değilim.
Öğle yemeğinde yeminlerin edildiğini söylemiştin.
Evet, ama henüz etmedim.
Bu, orada sorunlara neden olacak.
Bak, üzgünüm Peder Donaghue, olmaz.
Sen bilirsin. Söylemedim deme.
Peder Donaghue'nun kardeşlik döneminden önce
ayin verdiğini görmüştüm.
İlham vericiydi.
Bu kim olmalı, şoförü mü?
Kim olursa olsun yakışıklıymış.
Rahibe, kendini kontrol etmelisin.
Özür dilerim, ama bir film yıldızına benziyor.
Peder Donaghue de fena değil.
- Rahibe Honey! - Ne?
Konuşmamız yasak mı? Bir sorun görmüyorum.
Ona gidip "Peder, ben..." diyecek değilim ya.
Rahibe!
Küçük olan tamamen siyah giyiyor,
ama rahip rengi yok.
Muhtemelen bir diyakozdur.
Söylemeliyim ki, keşke
genç arkadaşınızın size eşlik edeceği söylenseydi.
Uygunsuz buluyorum. Neredeyse aşağılayıcı.
Üzgünüm, Baş Rahibe, piskopos yardımcısı
- sanmıştım... - Elbette, Peder Benoit
haftada üç kez bizi ziyaret ediyor
ama o 77 yaşında.
Bu genç adamı bırak, bir rahibin
kalması bile alışılmadık bir şey.
Tekrar özür dilerim, Ana.
Ama o dindar bir genç adam.
Ve sizi temin ederim,
buradaki işim için kesinlikle çok önemli.
O zaman bunu hepimiz için bir inanç testi
olarak düşünmemiz gerektiğini varsayıyorum.
Benjamin, Baş Rahibe endişeli...
Bunu nasıl ifade edeyim,
tavuk kümesinde genç bir horozun serbestçe
dolaşması.
Peder, kaba olmaya gerek yok.
Baş Rahibe, yeminimi bu yıl içinde yapacağım.
Sizi kesinlikle temin ederim, bizzat İsa şahidim olsun.
Beni ağırlayacak kadar nazik olduğunuz
sürece bir nezaket modeli olarak kalacağım.
Ben de öyle olmasını bekliyorum ve ısrar edeceğiz.
Bu Rahibe Ruth. Bu Rahibe Honey.
- Teşekkürler, Ana. - Honey(Bal)?
Sanırım bu Özdeyişlerden.
"Oğlum, balı ye, çünkü o iyidir.
Süzme bal damağa tatlı gelir."
Tanrım, durun.
Rahibe, yeter. Rahat bırak onları.
Rahibe Mary, yemekleri bitince
- masayı toplasın. - Peki, Ana.
Ve sonra, buraya yapmaya geldiğimiz şeyi yapmalıyız.
Ne kadar çabuk o kadar iyi.
Ana, beni affedin, son bir şey soracağım.
Hiç şarabınız var mı?
"Ve ona dediler ki,
"bu adam, şeytanları şeytanın gücüyle kovuyor."
Dikkat et, Ana.
Bu pasajda Ferisiler Rabbimiz hakkında konuşuyorlar.
Hump.
Bu iş sorunsuz devam edecek dediğini sanıyordum.
Kısa süre kalacağız burada.
İnfial yaratan rahibenn muhtemelen sihirli sözleri
söylemek için bir rahibe ihtiyacı var.
Merak etme. Bunu birkaç defadan fazla gördüm.
Ne?
Peder Donaghue.
Burada olmanız uygun değil.
Ama sanırım bunu biliyordunuz.
Beni affet, Ana.
Davranışım için özür dilemek istedim.
Uzun bir yolculuktu.
Ve sizi buradaki yaşam şeklinize alışık değilim.
Biliyordum ve daha iyi bilmeliydim.
Bilmelisiniz de.
Korkarım sıradan insanlarla uğraşmaya daha çok alışığım.
Bazen onlarla şakalaşıyorum.
Onları rahatlatıyor bu.
Ama burada daha saygılı davranmalıyım,
özellikle size karşı.
O halde sizi affetmeliyim.
Benim huyum...
Oldukça stresli bir dönem oldu.
Kutsal Ruh ikimize de rehberlik etsin.
Şimdi, zavallı kayıp kuzunuza bakmaya gidelim mi?
Eski dilde konuştu mu?
- Hayır, Peder. - Herhangi biriniz
hakkında bilinmeyen bir şey söyledi mi?
Sırlar veya özel ayrıntılar,
özellikle yemin etmeden önceki şeyler?
Tabii ki hayır.
Muhtemelen her şey iyi olacak.
Konuştuğumuz gibi liderliğimi takip edin.
Eğer korkarsanız, göremezsiniz.
Güçlü olmalı ama kalplerinizi sevgiyle doldurmalısınız.
Garip bir şey görürseniz, senaryoya bağlı kalın.
Onu bağladınız mı?
Birine hayvan gibi davranırsanız o da öyle davranacaktır.
Zavallı kız kendini yaraladı.
Onun adı ne?
Agnes. Rahibe Agnes.
Rahibe Agnes, beni duyabiliyor musun?
Beni yanında hissedebiliyor musun?
Bu kötü görünüyor, ama belki o kadar da kötü değil.
Benjamin, kutsal su.
Pekala, başlayalım.
- Tanrım, merhamet eyle. - Tanrım, merhamet eyle.
Tanrım, merhamet eyle.
- Tanrım, merhamet eyle. - Siktir git.
Tanrım, merhamet eyle.
Defol.
Defol, yoldan saptıran.
Senin yerin yalnızlık.
Senin meskenin yılanların yuvasıdır.
Yere in ve onlarla birlikte sürün.
İnsanı kandırabilirsin, ama Tanrı ile alay edilemez.
Cehenneme git, pislik.
Seni kovan O'dur,
onun gözünden hiçbir şey kaçmaz.
Seni geri çeviren O'dur,
her şey O'nun kudretine tabidir.
Birçok şey. Birçok şey.
O ki, seni sürgün etti.
O sonsuz ateşi olan.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına.
Amin.
Sevgili rahibe.
Bu dramatikti.
Öyle olmak zorunda.
Bu bir şeytan çıkarma,
dünyanın gördüğü en özenli şarkı ve dans hareketlerinden biri.
Kafası yerinde miydi?
Az çok.
Santa Teresa'daki Karmelitler
tamamen kapalı bir düzene ait.
Bazı yönlerden,
şeytan çıkarma ayinin kendisinden bile çok eski kilisenin bir kalıntısı.
- Evet, ama eğer onlar... - Bu gecelik cennet
ve cehennem yeter, Benjamin, biraz uyuyalım.
Çok yoruldum.
Tanrı gerçeği görür...
ama bekler.
100 yılı aşkın bir süre önce, Leo Tolstoy
bu başlıkla bir hikaye yazdı.
Ve bu içime işledi.
Yeminlerimizle hayatımızı Tanrı'ya adayan
pek çoğumuzun
beklemek için çok zaman harcadığını görüyorum.
Tanrı'yı ​​beklemek.
Bu düşmüş dünyada
umutsuzluğa düşmek çok kolay olabilir.
İlk başta dolaşmasaydık, İsa'ya giden yolu bulmanın
bu armağanını,
kurtuluşun ihtişamını
nasıl bilebilirdik?
Sıkıntı çekip karanlığa gömülmeseydik,
kefaret ve lütuf mucizesini
nasıl gerçekten idrak edebilirdik?
Hepinizle tanışmadım, ama Baş Rahibe
sizin dindar ve sadık bir grup olduğunuzu söyledi.
Ve bu kovuşturma süresince
bize gösterdiğiniz misafirperverlik için
gerçekten minnettarım, bana ve arkadaşıma.
Yakışıklı değil mi, hanımlar?
Ama aranızda
tanıştığıma en çok memnun olduğum biri var.
Çok acı çekmiş, çoğumuzun hayal bile edemeyeceği
bir karanlıkta yürüyen,
gerçek bir inanç sınavına katlanan biri.
Tanrı gerçeği görür ama bekler.
Ve her zaman saf olan bir kalbi görebilir,
onunkinin de bildiğim gibi.
Pekala, Rahibe Honey.
Tanrı'nın ayininde
bize katılmaya hazır mısın, sevgili rahibe?
Sabırlı olmalıyız.
Açıkçası, sevgili rahibenin eski haline dönmesi
biraz zaman alacak.
Sen en tatlı yalancı.
Ne?
Peder Frank çişime dokundu.
Peder Frank çişime dokundu!
Piskoposluğu aramalı mıyız?
Kesinlikle hayır.
- Ayin işe yaramadı. - Gururunla durumu
- daha da kötüleştirdin. - Açıkçası,
bu benim marifeti değildi, Ana. Bizi pusuya düşürdü.
Olan bu mu?
Çocuk hakkında ne dedi, bunu nasıl bilebilirdi?
Bunu herkesin bildiğini sanıyordum.
Hayatımda daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim.
Uzman olmanız gerektiğinizi sanıyordum.
Başarısız olmam için tuzak kuruyorlardı.
- Rahibe! - Affedersin, Ana.
Piskoposluğu aramalıyız.
Şu anda burada bu tür bir ilgi istemezseniz.
Gerekli değil. Bize yardım edebilecek birini tanıyorum.
- Roma'da görev yaptık. - Rahibi mi demek istiyorsun?
Bir nevi.
Guy Chesterton ile Konuşma.
Dini inancınız ne olursa olsun,
muhtemelen şeytana hakkını veren
eski atasözüne aşinasınızdır.
Bu akşamki konuğumuzun
tüm bunları ve daha fazlasını yaptığı,
onlarca yıllık ürkütücü hizmet boyunca
beklenmedik bir kariyer yolunu izlediği,
iddia edilen iblisleri çıkardığı, muhtemelen ruhları kurtardığı
ve bu süreçte ev halkı haline geldiği söylenebilir.
Peder Henry Black'i bu akşam burada
ağırlamaktan mutluluk duyuyoruz.
- Hoş geldiniz, Peder Black. - Teşekkürler, Guy,
bu tam bir giriş oldu. Seninle olmak güzel.
Yöntemlerinizin Katolik kilisesinden oldukça farklı olduğu söyleniyor.
Şeytan çıkarmanın medyada ve filmlerde
temsilini gördüğümüzden bahsetmiyorum bile.
17 yıl önce kiliseden
afaroz edildiğiniz doğru.
Asla geriye bakmadım.
Şimdi, eminim onlar da beni en az benim onları özlediğim kadar özlüyor.
Başa dönelim.
Bu tür şeyler için bir yeteneğin olduğunu ne zaman farkettin?
Ben çocukken,
küçük kardeşim Bune adında bir iblis tarafından ele geçirildi.
Çok erken yaşlardan itibaren şeytan çıkarma ayinlerine katıldınız.
Hayır, Bune, o inatçı bir şeytandı.
Dışarı çıkmayacaktı.
Bune adında bir iblisin yıllar önce
kardeşinin bedenine sızdı
ve bugüne kadar ailenin evinde mi yaşıyor?
- Doğru. - Ve tüm bunlar doğrulanabilir mi?
Alışmak biraz zaman aldı. Ama büyürken,
iblis Bune'un yöntemlerine uyum sağlamak zorunda kaldım.
Onunla günlük olarak etkileşime girmeye alıştım.
Yakamı aldığımda,
önüme koyduğun her şeyi kovmak için
ihtiyacım olan her şeyi öğrenmiştim.
Yine de, tüm tecrübelerinize rağmen,
kardeşinizden şeytan Bune'i
- kovamadınız. - Karmaşık bir durum, Guy.
Demek istediğim, bir noktada aile
Bune'a çok aşina olmuştu.
Hâlâ ailemle yaşıyor, hâlâ masada yemek yiyor,
kız kardeşimin eski odasında uyuyor,
aile tatilleri falan.
En sevdiği renk yeşil.
En sevdiği tatlı limonlu kek.
Ziyaret ettiğiniz aileleri istismar ettiğinizi
ve sözde ele geçirilmişlerin
akıl hastalığından faydalandığınızı
iddia edenlere ne diyorsunuz?
Sana şöyle anlatayım, Guy.
Bu iş kolunu ben seçmedim.
İş kolu beni seçti.
Tanrı beni seçti.
Beni karanlık bir yola soktu. Yanıma bir iblis
koydu ve "Korkma oğlum" dedi.
Hemen döneceğiz.
Kendini şeytana teslim etti.
Tıbbi yardıma ihtiyacı var.
Rahibeler, kendinizi unutuyorsunuz.
Sanki yeterince işimiz yokmuş gibi.
Rahibe Honey, Peder Donaghue'nin kanaması
durmuş mu öğren. Durmuşsa, yarasını temizleyip pansuman yap.
Tamam, Baş Rahibe.
Siz ikiniz, Agnes'in şapelden
çıkardığı kirli şeyleri temizlemeyi bitirin.
Yarım saat içinde diğer rahibelere servis edilecek
hafif bir yemek hazırla. Gücümüzü toplayacağız,
ardından odalarımıza çekilip
akşamın geri kalanında dua edeceğiz.
- Anlatabildim mi? - Evet, Ana.
Rahibe Mary, Rahibe Ruth, sakinleşti, değil mi?
Kemerlerden ya da kutsal sudan beri kıpırdamadı.
O zaman gidin.
Rahibe Mary,
ikiniz samimi olduğunuza göre,
Agnes'e katılacaksınız, ondan geriye her ne kaldıysa artık.
Onu hâlâ bu isimle çağırabiliriz.
Onu göremiyorum.
Korkuyor musun, çocuğum?
Korkma lüksün yok.
- Evet, Ana. - Ve dimağ,
kötü konuşuyorsa dinleme.
Selam sana Meryem, lütuf dolu. Rab seninledir.
Kadınlar arasında en kutsanmışı.
Rahminin meyvesi de kutsanmıştır.
Meryem Ana, Tanrı'nın Annesi, biz günahkarlar için
şimdi ve ölüm saatimizde dua et, amin.
Selam sana Meryem, lütuf dolu. Rab seninledir.
Kadınlar arasında en kutsanmışı.
Rahminin meyvesi de kutsanmıştır.
Meryem Ana, Tanrı'nın Annesi, biz günahkarlar için
şimdi ve ölüm saatimizde dua et, amin.
Selam sana Meryem, lütuf dolu. Rab seninledir.
Kadınlar arasında en kutsanmışı. Rahminin meyvesi de
- kutsanmıştır. - Meryem!
- Meryem Ana, Tanrı'nın Annesi, - Eve git!
...biz günahkarlar şimdi ve ölüm saatimizde dua et.
- Selam sana Meryem, lütuf dolu. - İsa'yı övün!
Rahminin meyvesi de...
Selam sana Meryem, lütuf dolu.
şimdi ve ölüm saatimizde dua et.
Meryem Ana, Tanrı'nın Annesi, lütfen benim için dua et.
Mary.
Agnes.
Benden korkuyor musun?
Peder Donaghue'nin burnunu ısırdın.
Güzel bir burnu vardı.
Keşke ayrılmadan önce herkesle vedalaşsaydım,
onları ne kadar çok sevdiğimi söyleseydim.
Ama sanırım artık bunun bir önemi yok.
Rahatsız değil misin?
Ne demek istiyorsun?
Hadi, çıkar şu şeyi.
Böyle daha iyi değil mi?
Birbirimize karşı hiç
dürüst olmadık, değil mi?
Birini kaybettin.
- Evet. - Ben de birini kaybettim.
Hayatımın aşkını.
O benim öğretmenimdi.
Beni kimsenin yapamadığı kadar güldürebilirdi.
Ama aptaldım ve onu kaybettim.
Paul Satchimo.
Onu sevdin mi?
O da beni sevdi.
Oğlunu kaybettin.
Sevdiğim tek insanı.
Ölüleri gömmek zorundasın, Mary.
Her zaman seninle olacağım.
Doğruluğu her zaman bu manastırda
hoş bir şarkı gibi soluyan Tanrım,
şimdi sana rehberlik etmen için yalvarıyorum.
Bu sefalet bize nasıl geliyor?
Hizmetim seni memnun etmiyor mu?
Ne?
- Ne oluyor? - Özür dilerim, Ana.
Pek çok şey için, eminim.
Bence gidip Agnes'i görmelisiniz.
Neden bahsediyorsun? Şeytan onun içinde.
Sana da mı girdi?
Şeytan olduğunu düşünmüyorum. Bana karşı nazikti.
Şeytan nezaketle yol gösterir.
Neden bu haldesin?
Burada erkekler var, seni sürtük. Defol!
Seninle dua etmemi ister misin?
Hayır, Benjamin, beni kurtlara bırak.
Belki de burnu olmayan bir rahip bu kadar tuhaf görünmeyecektir...
Vietnam ya da Hırvatistan'a ya da her neyse,
- beni gönderecekler. - İşte bu, olumlu düşün.
Olumlu düşünüyorum. Kesinlikle sıçtım.
Evet.
Peder Black sabah burada olacak.
Bu ilginç olmalı.
Sıçtım.
Sıçtım, ıçtım.
Frank.
Seni tekrar görmek güzel.
Ne oldu Frank,
biri hıncını senden mi çıkardı?
Evet, onun gibi bir şey. Peder Black,
sizi en iyi öğrencilerimden biri olan
Benjamin ile tanıştırmak istiyorum.
Peder Henry Black ve sevimli asistanı.
Üzgünüm, adınızı duyamadım.
- Söylemedim zaten. - Doğru.
Tanıştığıma memnun oldum.
Kendinden utanmalısın.
- Bu adam kim? - Affedersiniz.
Şu anki durumumuzda
önemli ölçüde stres altındayız.
- Benjamin, eğer sen... - Oğlan haklı.
Şartlar ne olursa olsun, bu manastırda böyle bir şeye izin vermem.
Burada kesinlikle sigara içemezsiniz.
Biliyor musun, hoş karşılanmadığım zaman hissedebiliyorum, Frank.
Bunca zaman sonra aramanı
- takdir ediyorum ama... - Hayır, hayır, hayır.
- Hadi, hadi... - Lütfen, Henry, lütfen.
Gerçek şu ki, uzmanlığına çok ihtiyacımız var.
Bu muhtemelen doğru.
Ana, siz ve aziz manastırınızdaki rahibeler
en zarif ev sahipleriydiniz.
Ama şimdi bir isteğim var.
Saygılarımla, yalnız bırakır mısınız?
- Affedersiniz? - Bizi affet, Ana.
- Bu son derece uygunsuz. - Bu noktada,
başka seçeneğinizin olduğunu göremiyorum.
Lütfen bize Agnes'e kadar eşlik edin ki
bu dansı kesin olarak bitirebilelim.
Kesinlikle etmeyeceğim.
Peki o zaman. Eğer beni takip ederseniz,
sizi zavallı kızla tanıştırmak isterim
ve işinize başlayabilirsiniz.
Ne oluyor be? Buraya kadar geldim.
Piskopos'a haber vereceğim.
Merak ettim.
Merhaba, Agnes.
İyi bir içgüdü gösteriyor,
çünkü ben senin dostun değilim.
Ben senin dostun değilim. Hayır, hanımefendi.
Sana bir şey sormama izin ver.
Burada hoş karşılandığını mı hissediyorsun?
Olan bu mu?
Öyle mi hissediyorsun? Çünkü etrafa bakıyorum da...
Bir manastırdasın.
Yani... yani, burada istenmiyorsun.
Bu da demek oluyor ki sen ve ben, bu küçük
konuşmayı yapmamız gerekecek, değil mi?
Sen bir rezaletsin.
Benimle istediğin kadar tatlı konuşabilirsin,
korkmuyorum.
Siktir git, ibne.
Evet, kelimelerinle de adımı zedeleyemezsin.
Cehennemin dokuz katının hepsine gittim ve geri döndüm.
Cehennem seni almazdı.
İşte burada yanılıyorsun,
çünkü orada birkaç kişiye kendim eşlik ettim.
Sanırım senden hoşlanmaya başlıyorum.
Bu çok tatlı.
Sana bir şey söyleyeyim.
Buraya gel, sana bir şey söyleyeyim.
Seni seviyorum.
Beni seviyor musun?
Seviyorum. Seni seviyorum.
Ve seni başka kim seviyor biliyor musun?
Hayır.
- Tanrı aşkına! Çık dışarı, iblis! - Dur, hayır! Hayır!
- Gitme zamanı! Beni duyuyor musun? - Hayır, dur lütfen!
- Rabbimiz ve Kurtarıcımız... - Üzgünüm!
- ...İsa Mesih'in gücü... - Hayır, hayır!
- ...seni zorluyor! - Hayır! Hayır!
- Ve git diyorum! - Çok üzgünüm!
- Gitmiş ol! - Üzgünüm! Üzgünüm!
- Bu artık durmalı! - Sadece bekle!
Tanrı'nın çocuğu, sana emreden O'dur!
Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm!
Az önce ne oldu? Az önce ne oldu?
Sorun değil, çocuğum. Artık güvendesin.
Anlamıyorum, ben... Ben... Sanki...
Hissedebiliyorum.
Sanki başka biriymişim gibiydi.
Evet, öyleydin,
pis bir yaratığın pençesindeydin.
Ama sorun değil, artık güvendesin.
Görüyorsunuz millet,
kurabiye bu şekilde parçalanır.
Kamera ekibimi buraya almama izin verseydiniz,
bunu belgeleyebilirdik.
- İyi işti, Henry. - Teşekkürler, Frank.
Peder Black, teşekkür ederim.
Hayır, bana teşekkür etmene gerek yok.
Olmaz, etmek istiyorum.
Ama söylemek zorundayım, korkuyorum.
Pekala, korkacak bir şey yok.
Belki benim için yok.
- Ne demek istiyorsun? - Korktuğum kişi ben değilim.
Anlamıyorum.
Sensin.
Kahretsin, orospu çocuğu!
Lütfen, beni kurtarın! Tanrım!
Lütfen, lütfen! Tanrım!
Biri bana yardım etsin!
Bir şey yapmayacak mısınız?
Yardım edin!
Tanrı seni kahretsin!
Evet, tamamız.
Wanda, maaş çeklerimizin hazır olup olmadığını biliyor musun?
Bilmiyorum. Git Curly'ye sor. Arkada.
- Nasılsın? - İyi.
İyi.
Gel.
Maaş çekinin hazır olup olmadığını merak ediyordum.
Evet, elbette, elbette.
Sen... Sen o yeni kız mısın?
Adın neydi?
- Bu şeylerde kötüyüm. - Tamam. Mary.
Mary. Mary. Mary.
Mary Jane, Mary Jane.
İşte, seni buldum.
Pekala, buyur.
- Teşekkürler, efendim. - Evet.
Hayır, hayır, hayır. Bana sadece...
Curly de, tamam mı?
Bugün izin günün mü?
Evet, yarın iki kişilik çalışıyorum.
Güzel. Günün tadını çıkar.
Evet, sen de.
Eskiden rahibe miydin?
Evet, öyleydim.
Hep bir rahibeyle tanışmak istemişimdir.
Ben ikimize de yetecek kadar tanıştım.
Bahse girerim öyledir. Bu iyi.
Dinle, sana ilk söyleyen ben olacağım,
buradakilerle arkadaş olmak niyetim yok.
Ama şehirde yeni olduğun için,
eğer istersen, bilirsin.
Dışarıdayım ve çok fazla şey var.
İçmeyi seversin yoksa şarap mı seversin bilmiyorum.
Şarap severim.
Seviyorum... Başka şeyleri de severim.
Peki... En son ne zaman biriyle çıktın?
Bilmiyorum.
Sanırım içinde
bir sürü şey var.
Evet, sen bir düşün.
Beni nerede bulacağını biliyorsun.
İzin gününün tadını çıkar.
Teşekkürler.
Sonra, kız.
Kendinize iyi bakın. Çok teşekkür ederim.
Merhaba, size nasıl yardımcı olabilirim?
Sadece bu çeki bozdurmam gerekiyor.
Elbette. Bizde çek hesabınız var mı?
Bilmiyorum. Gerekli mi ki?
Evet. Çekinizi bozdurmak istiyorsanız. Evet.
Peki. Herhangi bir maliyeti var mı?
25 dolar, ama büyük avantajlarımız var.
- Yirmi beş? - Yirmi beş, evet.
İyi günler.
Görünüşe göre bunu daha önce yaptığımı hatırlıyorum,
ancak o zaman düşecek kadar uzağa gitmedim.
Şimdi neredesin, Martin?
Bebek bakıcılığı yapacağımı düşünerek köpeğini getirdi.
Ne tür bir tembel,
köpeğine bakacağımı düşünür?
Sadece çılgın oruspu çoc...
İşte. İyi günler.
O kravatı ve pembe gömleği beğendim. İyi görünüyor.
Mary,
- bana bir iyilik yapar mısın? - Nedir?
Curly dördüncü koridora bir şeyler döküldü diye mırıldanıyor.
Benim için temizler misin?
Lütfen? Sırtım çok ağrıyor.
Dört saattir
- burada dikiliyorum. - Tamam, peki.
Kasana ben göz kulak olurum.
Ne saçmalıyorsun?
Plan bu değil, tamam mı?
Yaptığın içkiden dolayı sarhoştu.
- Tamam mı? - Yani benim hatam mı?
- Evet. - Bak.
Ödemem gereken faturalarım var.
Ödemen gereken tek faturan var.
Sarhoş olup senden faydalanıyor mu?
Cehenneme git, Curly.
Bugün nasılsın,
- Rahibe Mary? - İyiyim.
İşten yeni çıktım ve birkaç arkadaşımla buluşacağım.
Lütfen, bir şey istiyorsan, kendin hallet.
Pekala, seni hiç rahatsız etmeyeceğim. Ben sadece...
Senin için de uygunsa,
konuşmalıyız. Biraz zamanın var mı?
Evet. Her şey yolunda mı?
Hayır, öyle bir şey değil.
Rahibe olman, kalacak yer araman,
sana özel bir anlaşma yaptım.
Ve bunu çok takdir ediyorum. Gerçekten.
Bir şey değildi.
Yardım etmek iyi hissettiriyor.
Ama işte, karım, Ona,
çok formdan düşüyor.
Ama anlamalısın, aptalın teki o.
Hatırlayabildiğim kadarıyla öyleydi.
Ve başka bir genç kadına
yardım ettiğimi duyunca... Fikirleri var.
- Öyle fikirleri var ki... - Bir dakika.
Aramızda bir şey olmadığını söyledim.
Ama bu dinlediği anlamına gelmiyor.
Bak, bu şehrin her yerine uzanan
bir geçmişimiz var.
Ve içkiyi bıraktım, anladın mı,
bu şeylere dokunmam.
Bu benim işim değil, ama her neyse,
korkarım sözümüzü bozmak zorunda kalacağım.
Burası için 450'ye ihtiyacım olduğunu söylediğimi biliyorum.
Ama diğer kiracılara adil olmak için,
Ona'ya adil olmak için 600 istemem gerekecek.
Altı yüz dolar mı?
Gerçekten üzgünüm.
Bir şeye söz verip sonra geri almak bana göre değil.
Öyle. 600 dolar çok para.
İşim çok para kazandırmıyor.
Her şey çok zor, Rahibe Mary.
Sana Evonne adında başka bir
genç kadının numarasını vereceğim.
Çamaşırhanede çalışıyor. Her zaman yardımcı arıyor.
Fazla bir şey değil ama belki de bu yükten
kurtulmana yardımcı olur, seni fazla yormaz.
İş kolay.
- Merhaba, rahibeler. - Rahibe Mary.
Harika görünüyorsun.
Sadece nasıl olduğunu görmek istedik.
İyiyim.
Ama nasılsın?
İyiyim.
Bu şehirde mi yaşıyorsun?
Evet, buraya yakın bir dairem var.
Ne tesadüf.
Villa Lucia'daki otobüs hattının sadece birkaç durak ilerisindeyiz.
Tanrı'nın planının bir parçası olmalı.
- Sevdiniz mi? - Evet.
Ama Santa Teresa'dan çok farklı.
- Şehirde bir manastır. - Düşünebiliyor musun?
Rahibe Agnes uzaklaştırıldıktan
ve Baş Rahibe piskoposluk tarafından dinlendirilince...
...yeniden yerleşmemizin en iyisi olduğunu düşündü.
Ve yeni düzen çok farklı.
Ee, ne yapıyorsun?
Bir işim var.
Çok cesursun.
Her zaman cesur olanın sen olduğunu söylerdim.
Bunu Rahibe Mary için hep söylememiş miydim, Rahibe Ruth?
Evet, senin için hep böyle derdi.
Ve ayrıca kalbinin temiz olduğunu.
Dedim. Dedim.
Manastırdan bu şekilde ayrılmanın
senin için ne kadar zor olduğunu
herkesten daha iyi anlıyoruz.
Ve bilmeni istiyoruz, senin için en iyisini
yapıyoruz, ama biz...
Dinle, anlıyoruz, gerçekten anlıyoruz.
Yaşananlar en hafif tabirle travmatikti.
Bilmenizi istiyoruz, senin için en iyisini yapıyoruz.
Herkes için travmatikti.
Kilise sadece Santa Theresa'yı kaybetmedi,
geçen ay satıldığını duydum, peder Donaghue'yu da duydum.
O cesur ve nazik adam.
- Ona ne oldu? - Gözden kayboldu.
O zamandan beri kimse onu görmedi.
Başa çıkılması gereken çok şey olduğunu biliyoruz
ve seçimine saygı duyuyoruz.
Ama aynı zamanda Villa Lucia'da bize katılmak istersen
hoş geldin demek istiyoruz.
Rahibe Honey, Rahibe Ruth, bana ulaştığınız için teşekkür ederim
ama tüm yaşadıklarımızdan sonra,
her şeyi arkamda bırakmak doğruydu.
Bunu anlıyoruz.
Ama sana bir soru sorabilir miyim, Mary?
- Agnes'la mı ilgili? - Yok.
Hala inancını taşıyor musun?
Bilmiyorum.
Dairemde duvarda bir haç asılı
ve bazen dua ediyorum,
ama artık tüm bunların ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Demek istediğim, artık gerçek dünyaya döndüğümde
manastırda geçen zamanım rüyaymış gibi geliyor.
Tanrı'dan yol göstermesini isteyip duruyorum ve
hiçbir şey duymuyorum.
Yeni düzende görevlerimiz arasında
yoksullara hizmet etmek olduğunu biliyor muydun?
Evet, çorba çeşitlerimiz çok beğeniliyor.
Ben hallederim.
Teşekkürler. Ben gideyim.
- İyi misin? - Evet. Evet.
Vardiyayı kim devralıyor?
Wanda. O şuan dışarıda.
Wanda olamaz. Wanda'yı kovdum.
- Hayır, bilmiyordum. - Evet,
bilmediğin çok şey var.
Özellikle burada olanlar hakkında.
Bilmiyordum.
Bir sürü çift vardiya aldığını fark ettim.
Sen gerçek bir işçisin. Diğer kızlar gibi değilsin,
iş hayatında ilerlemeyi umursamıyorlar
- Kiram arttı. - Evet, kiranın
arttığını biliyorum.
Ve anlıyorum.
Hepimizin hayatında böyle şeyler olur.
Sana bir şey sormama izin ver. Bu iş,
arka arkaya gelen çift vardiyalar,
yeterli olacak mı?
Göreceğiz.
Evet, göreceğiz.
Şuna ne dersin?
Sana biraz fazladan para vermeme ne dersin?
O zaman bir iyiliğe ihtiyacım olduğunda,
- sana gelebilirim. - Hayır, teşekkürler.
"Hayır, teşekkürler" mi?
Bunun için minnettarım. Ama bunu alamam.
Param sana yetmiyor mu?
Sadece kendi yolumu kendim yapmak istiyorum.
Evet, buna saygı duyabilirim.
Yanına birini getirteceğim.
Ön tarafa dönsem iyi olur.
Evet, git.
Demek Earl'ün arkadaşısın?
Evet.
Ben onun kiracısıyım.
O gerçekten hoş biri.
Bahse girerim öyledir.
Hanımefendi, köfte ile matzo arasındaki
farkı bilmiyorsanız size yardımcı olamam.
Her neyse, en iyi arkadaşım,
harika Paul Satchimo, bayanlar ve baylar.
Paul Satchimo.
Millet.
Ne fark ettim biliyor musunuz?
Herkes çabalamıyor. Bunu hiç fark ettiniz mi?
Pekala, dün kaldırımda bir adam gördüm,
pembe pantolon giymiş, gazetelerle dolu
bir alışveriş arabasını itiyordu.
O deniyordu.
Kredi çekmek için bankaya gitti.
Hiç çabalamıyorlardı.
İçki limitimi bozdurmak için buradaki bara gittim
ve dostum onlar da denemiyordu.
İşte şimdi buradayım, deniyorum, ayık haldeyim.
Tamam. Şuna bir bakın.
Bazı insanlar deniyor, bazıları denemiyor.
Bazı insanlar denemeye bile çalışmıyor.
Ama bazı insanlar denememeye çalışıyor.
Bazı insanlar denemeye değil denemeye çalışıyor.
Bunun işe yarayacağını düşünseydim, deneyebilirdim.
Her neyse, ne hakkında konuşmak istiyorsunuz?
Para?
İş?
Bir zamanlar düzenli bir işim vardı, evet.
Restoran kalitesinde etleri
toptan fiyata satan biriydim.
Bunda pek iyi değildim.
Bir gecelik...
Evet, bir gecelik...
zafer.
Metropol bölgesinin tamamında
11 kilo New York bifteği sattım.
Adım satış panosunun zirvesindeydi.
Meslektaşlarımın imrenerek izlediği
bir şampiyon gibi odamdan
kalktım
ve beni küçümsediler çünkü
takım lideri Mark tarafından
iç kutsal alana, derin dondurucuya,
dondurulmuş et ürünlerinin
cornucopia'sını tutan
derin dondurucuya girmek için
seçildiğimi biliyorlardı.
Orada durup
donmuş etlerin
parıldayan manzarasına bakarken
Mark bana dedi ki, "İstediğini seç."
Her neyse, bu kadar. Hikaye bu.
Gerçekten şaka değil.
38 yaşında bir adam evinde
tek başına oturup 1,5 kilo sosis yiyor.
Biliyor musunuz, o sosis beni mutlu etmedi.
Şeyler, şeyler insanları mutlu etmez.
İnsanları ne mutlu eder biliyor musunuz? Biliyor musunuz?
İletişim.
Biz, şu anda bu odada iletişim halindeyiz.
Sosisliyi unutun.
Bu bir çekim. Hissediyor musunuz?
- Şu anda, oluyor. - Biz buyuz.
Birbirimizle iletişim kuruyoruz.
İşte gerçek mutluluk buradan gelir. Bilmiyorum.
Her neyse, başka ne hakkında konuşmak istiyorsunuz?
Dondurulmuş etler.
Bu kadar komik olan ne? İnsanlar şikayet ediyor.
Bende böyle düşünmüştüm.
Sakin olur musun?
Özür dilerim.
Tanrım.
Ve halledebileceğin şeylere odaklan.
Bazen, güç için dua etmeliyim.
Kitabın dediği gibi,
"Ahmaklığını tekrarlayan akılsız,
kusmuguna dönen köpek gibidir."
Mary, beni dinliyor musun?
Merhaba. Yardıma ihtiyacın var mı?
Hayır, sanmıyorum. Ben sadece buraya...
Bir dakika, insanlar buraya ne yapmaya geliyor?
Sana makinelerin nasıl çalıştığını gösterebilirim.
Sanırım hallederim ama teşekkür ederim.
Önemli değil.
Tamam o halde.
Evet, bir şeye ihtiyacın olursa bana haber ver.
Tabii.
- Kim o? - O bir komedyen.
Komik görünmüyor. O komik mi?
Evet. O bir komedyen.
Selam.
Burada sigara içmeye izin var mı?
Sorun değil.
Güzel. Bu günleri asla bilemezsin.
Gösterini gördüm.
Tamam. Merak etme.
Geldiğin için teşekkürler.
Peki, ne düşünüyorsun?
Gösteri hakkında mı?
Evet, güldün mü?
Hayır.
Herkes eleştirmen olmuş.
En iyi gecem değildi.
Ama sonra güldüm.
Sanırım bu da bir şey,
yavaşça alev almak gibi bir şey.
Tabii ki amaç şov sırasında güldürmek.
Bu da bir fikir, sanırım.
Bilmiyorum. Biliyor musun?
Gülmek istediğinde gül. Burası özgür bir ülke.
Agnes'i tanıyordum.
Affedersin?
O gitmeden önce Agnes ile birlikte manastırdaydım.
Sana aşıktı.
İyi görünüyorsun.
Adını bile duymadığımı söylemeliyim...
Bilmiyorum, uzun zaman oldu.
Onu çok iyi tanıyor olmalısın.
Görüştüğümüz oldu.
Çok değil ama elimizdekiler önemliydi.
İnanılmazdı.
Ve şimdi nerede olduğunu biliyor musun?
Manastırdan ayrıldığından bahsetmiştin.
O şimdi başka bir yerde.
Ne demek istiyorsun?
Bunun hakkında konuşmak istemiyorum.
Anladım.
Dürüst olmak gerekirse onu hep merak etmişimdir.
Aramızdaki şeylerin zorlaştığı an,
vazgeçtiği an oldu. Bu arada, onun dini saçmalıklarından
hiçbirini anlmadım.
Kırdıysam özür dilerim ama ben...
Kurtuluşu için neden bu kadar
uğraştığını anlayamıyordum.
Ne de olsa gençtik.
Genelde öğrencilerimle çıkmayı alışkanlık haline getirmedim,
ama bilirsin, o durumda bir istisna yaptım.
Ne zamandır komik bir adamsın?
Ne?
Sanırım, bilmiyorum, her zaman komik oldum.
Ben çocukken komiktim,
19 yaşımdayken birlikte rol yapmaya başladım
ve muhtemelen kariyerimde benden daha ileride
olmalıyım, ama...
Ama rahat mısın? Olduğun kişiyi sevdin mi?
Evet, sanırım.
İyi para kazanıyorum
ve hayatımı bu şekilde yaşamaktan mutluyum.
Şöhrete...
Şöhrete veya servete ihtiyacım yok. Sevdiğim şeyi yapıyorum.
Peki ya sen? Hikayen ne?
Neden manastırdan ayrıldın?
Agnes'den dolayı.
Beni Kilise'nin dışında belki daha fazla
yaşam olduğuna ikna etti.
Yani ne düşünüyorsun?
İkimizin de oraya ait olduğunu sanmıyorum.
Tutkulu olduğun bir şey var mı?
Var mı?
Bilmiyorum.
Uğruna çalıştığım tek şey rahibe olmaktı.
Tanrım, Mary, bu duyduğum en üzücü şey.
Kişisel bir soru sorabilir miyim?
Hiç Tanrı'nın dışında sevgi hissettin mi?
Paul, bize aldırma. Birkaç saattir buradayız.
Bizi arkadaşınla tanıştıracak mısın?
Affedersiniz. Peter, Evelyn, Pedro. Bu Mary.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Her zaman onun en iyisi olduğunu söylerim.
Her neyse, işte geldik.
Kendini evinde hisset.
Bilmiyorum, otur ya da ne yaparsan yap.
Hemen döneceğim.
Evini beğendim.
Teşekkürler.
En komik adam sen miydin?
- Dünyada? - Ne?
Evet. Bu uzun yıllar önceydi.
Şimdi en komik adam kim?
Aslında bilmiyorum.
Müzik sever misin?
Severdim.
Peki.
Çok okuyorsun galiba. Kitabın.
Evet. Dediğim gibi, eskiden ders verirdim.
Bir zamanlar...
Oturup kitap okumaya
odaklandığımı söyleyemem. Bir süredir yokum.
Orada ne olduğunu bilmiyorum.
Şu an ne yapıyorsun?
Okumanın yerine mi?
Bilmiyorum. Sanırım içiyorum.
Söylemeliyim ki, sana karşı neden bu kadar dürüst olduğumu bilmiyorum.
Daha yeni tanıştığımızı biliyorum ve ben...
Bilmiyorum. Şey, sen...
Sen ilişki kurduğum sıradan bir kadın değilsin.
Arkadaşların gelmeden önce
barda bana bir soru sordun.
Evet.
Daha önce hiç aşık oldun mu diye sordum.
Cevabım, evet.
Çok gençken hamile kaldım.
O zamanlar farklı bir insandım.
Gebeliği veya adamın kim olduğunu
bile hatırlamıyorum.
Her neyse, bebeği doğurmaya karar verdim.
Ve sanki
hayatımda yepyeni bir pencere açıldı.
Oğlumu sahip olduğum her şeyle sevdim.
Gülme şeklini sevdim.
Odadan çıkarken ağladığını duymayı seviyordum.
Yanaklarının rengini ve aptal küçük dişlerini sevdim.
Tanrı'yı...
sevmeye bile başlamıştım.
Sonra bir gün Tanrı oğlumu aldı
ve bana hiçbir şey bırakmadı.
Dua ettim. Bana nedenini söylemesi için Tanrı'ya yalvardım.
- Ve de... - Ne dedi?
Hiçbir şey demedi.
Şimdi o hiçlikte ne yaşıyor bilmiyorum.
Ama o sadece...
bana büyü yaptı.
Senin sorunun ne?
Özür dilerim.
O zaman gülmeyi kes.
Üzgünüm. Hayır, gerçekten üzgünüm.
- Neden bunu yaptın? - Gerçekten üzgünüm.
Yüzüm! Yarın akşam programım var!
- Hasta mısın? - Hayır, lütfen. Hayır.
Sadece git, tamam mı? Hadi. Sadece...
Selam sana Meryem, lütuf dolu. Rab seninledir.
Kadınlar arasında en kutsanmışı.
Rahminin meyvesi de kutsanmıştır.
Meryem Ana, Tanrı'nın Annesi, biz günahkarlar için
şimdi ve ölüm saatimizde dua et, amin.
Sevgili Tanrım, lütfen beni dinle, lütfen beni dinle.
Lütfen, yalvarırım. Sana yalvarıyorum. Benden istediğin her şeyi yapacağım.
Lütfen, benimle konuş.
Lütfen, görün bana, görün bana, lütfen.
Affedersiniz.
Büyük bir piskoposluk bölgesi olduğunu biliyorum
ama ofisinizdeki biri
kimden bahsettiğimi biliyor olmalı.
Santa Teresa manastırındaki trajedinin etrafındaydı.
Orada rahibeydim.
Tamam. Evet. ayanabilirim ama işteyim.
- Ne yapıyorsun? - Bu acil bir durum.
Çılgın kaltak.
Alo? Tamam, bekleyin.
Senin sorunun ne?
Bunun doğru numara olduğuna emin misiniz? Teşekkürler.
Kovuldun.
Kovuldun!
Sence ele geçirilmiş olabilir mi?
Bu ciddi bir şey.
Hayır, pek değil, sanırım.
Bu konuda şaka yapmamalısın.
Sanırım Agnes'i hatırlıyorum.
Siz ikiniz yakın mıydınız?
Evet, öyleydik.
Sen farkına bile varmadan güzel bir
konuşma yaptık. Her neyse, hayatımı yeniden düşünmeme yardım etti.
Bu harika. Onun hakkında bunu asla tahmin edemezdim.
Nasıl gidiyor?
Bilmiyorum.
Az önce işimden çıktım, yani...
Biliyor musun, Santa Teresa'da olanlardan sonra,
Kilise muhtemelen kirayı bile ödeyemezsen
seni birkaç aylığına kabul ederdi.
Teşekkürler, ama çözeceğim. Olmazsa seni tekrar ararım.
Eski rahibelerinin seni
Villa Lucia'da onlara katılmaya davet ettiğini duydum.
Dindarın yaşamın
yeniden ilgini çekebilir mi?
Sanmıyorum.
Santa Teresa'dan farklı.
Daha az sınırlı.
Ama artık arayışta değilsin.
Belki o zaman değil.
Belki de değil.
Bilge bir adam bir keresinde bana bunun
numara yapman gereken bir şey olmadığını öğretmişti.
Peki, tutku duyacağın başka bir iş düşünebiliyor musun?
Hayır.
Sen...
Boş ver.
Ne?
O kadar kötü olamaz.
Bir oğlum vardı.
O öldü.
Biraz önce onun büyüyüp senin gibi olmasını
ne kadar çok isterdim diye düşünüyordum.
Ve bu çok fazla.
Hayır, değil.
Sadece...
Annem öldü. 11 yaşındaydım.
Yani, bu çok şey ifade ediyor.
Sana manevi bir soru sorabilir miyim?
Evet, elbette, bu benim işim.
Umarım cevaplayabilirim.
Tanrı'yı nasıl tanırız?
Kutsal kitap var.
Ve birkaç bin yıllık kilise öğretimi var.
Bunların hiçbirinden bahsetmiyorum.
Ben temastan, bağlantıdan bahsediyorum.
Tanrı'yı nasıl tanırız? Nasıl biliriz?
- Bu dünyada mı? - Evet.
Tamam. Evet, deneyeceğim.
Unutma, uzun zamandır rahip değilim, yani.
Tamam.
Bu sandviçi ele alalım. Acız ve elimizdeki tek şey bu.
İlk olarak, alman gereken
berbat bir ekmek var. Ve çoğu öyle, gerçekten.
Çok fazla ekmek,
nişastalı, standart altı berbatlık, bu dolgu maddesi.
Bu sandviçin çoğu, bu dünyanın çoğu,
yakında biteceğini umarak çiğnenecek
bir avuç ıvır zıvırdan ibaret.
Sonra tatsız domateslerin var,
bu solmuş marul var. Peynir ölüme benziyor.
Sos, eğer bir kavanozun olsaydı muhtemelen ölürdün.
Ancak tüm bu ses ve öfkenin içinde
ince bir et parçası gizli. Ve buraya
gerçekten bunun için geldik. Değil mi?
Daha iyi bir sandviç, daha iyi bir dünya hayal edebilirsin...
Yapabileceğimi biliyorum.
Daha fazla etle daha doyurucu olur.
Tıpkı gerçekten iyi biriyle tanıştığında
daha iyi insanlar hayal edebileceğin gibi.
Peki.
Yani en azından Hristiyanlar için,
içinizdeki en iyiyi ortaya çıkaran gerçekten iyi bir kişi,
diğer insanlarda en iyiyi ortaya çıkarmak istemenizi sağlar,
bu İsevilik.
Ve yeterince dikkatli bakarsan, o bu dünyada.
O sandviçteki ettir,
kendimizi Tanrı'nın bizi tanıdığı gibi bilseydik,
gerçekten aç olduğumuzu fark edeceğimiz şeyler.
Çünkü İsa, Tanrı'nın vücut bulmuş halidir
ve carne, et anlamına gelir.
Bize tanıyabileceğimiz bir formda geliyor,
Tanrı bizim gibi et giysili.
God con carne.
Ama onu bu dünyada tanımak, gerçekten tanımak için
bütün sandviçle uğraşmak zorundasın.
Ve eğer onu çiğnersen
ve kalbini saf tutarsan, Tanrı'yı ​​tanıyabilir,
Tanrı'yı ​​tadabilirsin.
Az önce Tanrı'yı ​​yedin.
Bizi davet ediyor. Kutsallık budur.
Al, vücudu ve ondan ye.
Bizi şölene davet ediyor. Ve özgürce verilen bir hediye.
Ve kalplerimizi açmaya istekli olduğumuz sürece.
Kalbimi açtığımda, sadece acıyor.
Bu doğru.
Bence biliyorsun.
Senden bir şey çıkmalı.
Ruhun içeri girmesi için yer açmalı.
Oraya kayıpla varırız.
Manevi açlık budur.
Ve eğer izin verirsek, neşe de takip edebilir.
Sevdiğimiz, değer verdiğimiz insanlarla
vedalaşmamız gerektiği gibi.
Korkarım ki öyle.
Umarım çok yakında değildir.
Ama kimse gerçekten veda edemez, değil mi?
Hayır.