Í þúsundir ára réðu mennirnir yfir jörðinni.
En drambið varð þeim að falli.
Manngerð veira ruddi brautina fyrir viti borna tegund apa.
En veiran hafði þveröfug áhrif á mennina
og svipti þá bæði greind og málgetu.
Apar og menn reyndu að lifa saman en einn api steig upp
og fórnaði öllu fyrir sína líka.
Nafn hans var Sesar.
MÖRGUM KYNSLÓÐUM SÍÐAR
Montrass.
Lúna öldungur sagði okkur að stilla hjartað.
Rétta eggið á að syngja til okkar.
Lúna öldungur er öldruð.
Þrjú.
Aðeins þrjú.
Við tökum þau öll.
Nei. Aldrei.
Alltaf skilja eitt eftir.
Það segja lögin.
Tengsladagur er á morgun.
Þessi eru ykkar.
Þið eruð eldri.
Aðeins einu sólsetri. -Samt eldri.
Súna.
Hvert þeirra syngur til þín?
Þetta.
Silki.
Við ölum þá upp saman.
Eins og við vorum alin upp.
Það verður eins.
Já?
Farðu, farðu.
Nói! -Nói, bíddu!
Þetta er of langt.
Finndu aðra leið.
Nói?
Nei!
Já!
Nói!
Anaja! Súna!
Nói!
-Nei!
Veltir þú fyrir þér hvernig fuglinn lítur út?
Bara að hann líkist þér ekki, Anaja.
Smeykur.
Teppi vantar.
Hvað sérð þú, Nói?
Eitthvað í trjám.
Það kemst undan.
Utanaðkomandi.
Nói hræddur.
Ekki Anaja.
Ekki api.
Kannski…
Bergmál?
Bergmál koma ekki hingað frá Dalnum.
Varst þú hræddur?
Ekki jafnhræddur og Anaja.
Þau eru komin!
Súna! -Náðuð þið eggjum?
Hve hátt klifuð þið? -Var það hættulegt?
Mjög hættulegt.
Anaja veinaði eins og smábarn.
Hversu mörg egg heiðruðuð þið?
Sýndu eggið. -Kleifstu vel?
Sýndu það. -Sýndu eggið þitt.
Egg. Egg. Egg.
Sýndu okkur, Anaja. Gerðu það.
Hver vill? -Ég, ég, ég!
Gerðu það. Gefðu, gefðu! Hey!
Sonur sæll.
Sýndu mér.
Allir bíða eftir tengslaathöfninni.
Jafnvel háttvirtur kennari.
Ég er móðir þín.
Ég vissi að þú myndir klífa vel.
Hann bíður.
Brotið?
Tími fyrir það seinna.
Faðir þinn vill sjá.
Hann verður stoltur.
Nói. -Nói.
Nói, ég hélt að þú kæmir ekki aftur.
Of þétt.
Já. Já, Kóró.
Faðir. Fuglameistari.
Nói.
Sonur.
Sólarerni líkar ekki vinnan fyrir athöfnina á morgun.
Kleifst þú vel?
Yfir Efsta hreiður.
Þið öll?
Nei.
Aðeins ég.
Hvaða lykt þetta?
Ekki fóruð þið yfir í Dalinn?
Aldrei.
Er bannað.
Samt er blóð Bergmáls á teppinu þínu.
Við fórum ekki í Dalinn.
Ég samþykki.
Þú segir satt, Nói.
Mikið að læra.
Mikið að kenna.
Eftir tengslaathöfn á morgun.
Nú verða öldungar að vita.
Bergmál boða eintóm vandræði.
Óda fælir meindýrin burt.
Má ég leita ráða?
Á þessu teppi er blóð úr Bergmáli.
Bergmál.
Ég biðst afsökunar á því.
Það boðar illt fyrir okkur öll.
Þessi lykt. -Ég legg til…
Kleifst þú í Efsta hreiður?
Erfitt klifur.
Já.
Gæti verið hættulegt.
Hætta.
Anaja!
Hittir þú föður þinn?
Ég skil ekki Sólarörn.
Ég geri það. Hann hatar Nóa.
Nói.
Teppið þitt?
Hjá öldungum.
Þau senda Óda til að fæla Bergmál burt.
Já, öldungur.
Þegar móðir var lítil…
minnkaði lækur í þurrki.
Bergmál leituðu matar.
Hún sá eitt lítið og eitt stórt.
Nú hefur rignt vel.
Hennar orð.
Farðu vel, Óda.
Nei.
Tengslaathöfnin er við sólarupprás.
Fuglameistarinn gerir undantekningu.
Þau láta hann ekki bíða til næstu tíðar.
Jú, hann gerir það.
Hann er faðir þinn.
Og ég er sonur hans.
Þá bíð ég með þér.
Anaja bíður líka.
Þið getið það ekki.
Ég verð að finna annað.
Nói.
Óda!
Það eru…
fleiri.
Hvað gerðist hér?
Njósnarar okkar.
Drepnir af honum.
Mannfólk.
Það er hún.
Elding, aftur á hestinn.
Dreifið ykkur!
Finnið ættbálk hans.
Farið í allar áttir!
Hestur apans!
Elding, komdu!
Þau eru ekki langt frá.
Eltið hestinn og finnið ættbálk hans!
Finnið mannveruna!
Fljótir!
Áfram, áfram!
Smalið þeim saman!
Nei! Nei! Ekki!
Þú, fangi!
Brennið allt niður.
Súna! Anaja!
Nói, hjálp!
Nói!
Anaja! Móðir!
Hvar er Súna?
Þeir tóku hana.
Þeir brutu eggið mitt.
Móðir.
Hjálpaðu föður þínum!
Nei! Nei!
Nói!
Nei!
Hlauptu, Nói!
Hjálpaðu föður þínum!
Farðu, Nói! Hlauptu!
Nei!
Hann öldungur þeirra.
Nei!
Fyrir Sesar!
Farið með þau til Proximusar!
Finnið mannveruna!
Sesar! Sesar!
Faðir. -Sonur.
Fyrirgefðu. Sökin er mín.
Nói, frelsaðu alla fuglana.
Farðu.
Bugtaðu þig fyrir mér.
Nói.
Fyrir Sesar.
Faðir.
Ég finn þau.
Ég fylgi þeim aftur heim.
Móðir.
Sól.
Komdu, Sól.
Mikið ert þú ungur.
Án grímunnar.
Án þessa.
Talaðu.
Ekki mitt.
Engin gríma.
Ég er ekki…
þeir.
Skýrðu mál þitt.
Þeir drápu föður minn.
Rændu þorpinu mínu.
Ég elti þá.
Hann var þorpið mitt.
Þeir drápu hann.
Grímurnar.
Ég er Raka.
Ég er Nói.
Apar falla af himnum ofan.
Hann var fyrir utan þegar þeir komu.
Sást þú ættbálk minn?
Nei.
Ég faldi mig.
Ég lifði af.
Ég verndaði verk okkar.
Þetta er ævaforn aðferð til að geyma hugmyndir.
Táknin hafa merkingu.
Apar skildu þessa merkingu
á tímum Sesars.
Grímurnar í þorpinu mínu
sögðu þetta nafn…
Sesar.
Svívirðilegt.
Grímurnar taka nafn hans.
Snúa út úr orðum hans.
Hver er hann?
Ekki „er“.
„Var.“
Ættbálkur þinn þekkir ekki hinn sanna Sesar.
Of margir hafa gleymt hver hann var.
Ég þekki öldunga í þorpinu mínu.
Þeir settu lögin.
Þau eru allt.
Þau eru ekki allt.
Löngu fyrir tíð öldunga þinna
var það Sesar sem kenndi okkur hvað það þýddi að vera api.
Hann var leiðtogi okkar og löggjafi.
Apar saman sterkir.
Api skal ekki drepa apa.
Við, í reglu Sesars,
fylgjum orðum hans.
Allt til þessa dags.
Ég fylgi honum.
Ég er nú…
sá síðasti.
Verkið heldur áfram.
Hvaða staður er þetta?
Við teljum að apar hafi reist þetta
sem athvarf fyrir mannfólk.
Nú er sjaldgæft að sjá einn mann.
En á tímum Sesars voru heilu hjarðirnar af þeim.
Hugsaðu þér bara.
Kannski fengu mennirnir umönnun og mat hérna
og jafnvel kennslu.
Hvað er að?
Bergmál.
Mennirnir.
Hefur þú séð þá?
Einn.
Þeir eru hræætur.
Eins og villisvín.
Bara ómerkilegri.
Mennirnir eru vitgrannir…
en á árum áður…
bjuggu menn og apar saman hlið við hlið.
Já, það er ráðgáta. Ég veit.
En þeir voru Sesari mikilvægir.
Þess vegna eru þeir mér mikilvægir.
Ég þarf að finna hestinn minn.
Auðvitað.
Fylgdu mér.
Þú þekkir ekki Sesar.
Þú þekkir ekki bækur.
Þú ættir að vera hér.
Ég gæti kennt þér svo margt.
Snáfaðu burt!
Nei! Komdu aftur!
Meindýr!
Bíddu! Komdu aftur!
Það er engin hætta.
Þetta er hún.
Stal úr þorpinu mínu.
Elti hún þig frá þorpinu þínu?
Kannski vill Sesar að ég ferðist.
Bíddu hér. Verkið heldur áfram.
Ég hef ekki tíma.
Ég hægi ekki á þér. Ég á líka hest.
Getum við ekki hægt á ferðinni?
Nei.
Ég er viss um að hún elti.
Ég veit ekki af hverju.
Fallegur fugl!
Sólarörn.
Fugl föður míns.
Hann eltir til að storka mér.
Eltir þessi fugl þig líka?
Við í ættbálknum ræktum erni.
Syngjum fyrir þá…
svo að þeir þekki okkur.
Það eru tengsl.
Syngdu lagið.
Vinsamlegast.
Nei.
Faðir minn var fuglameistari.
Hann söng fyrir ernina.
En ég er ekki hann.
Þar fór í verra.
Ég hefði viljað hlýða á söng.
Undarleg vopn.
Bilað.
Raka.
Nói.
Hún eltir vegna þess að hún er hungruð.
Nei, nei, nei.
Þetta er…
mikilvægt.
Þeim verður kalt.
Sýndu miskunn.
Hún er greindari en flest þeirra.
Hún skal fá að heita Nóva.
Við nefnum þau öll Nóva.
Ég veit ekki af hverju. Það er frá tíma Sesars.
Hvers vegna var Sesari svona annt um Bergmál?
Sagan segir að þau hafi alið hann upp…
þótt ótrúlegt megi virðast.
Sagan um Sesar er mikilvæg.
Hann var fyrsti öldungurinn.
Hann stjórnaði með háttprýði…
siðvendni…
styrk…
og samkennd.
Sesar þurfti aldrei að deila náttstað
með þessari Nóvu.
Lyktin er ansi stæk.
Göng sem gleypa ljós?
Hún sá það sem ég sá.
Það sást í augum hennar.
Hún…
sýndi viðbragð.
Hvernig?
Eins og api hefði gert.
Bergmál fylgir aðeins á hestbaki.
Hefur ungi vinur minn samkennd með ferðafélaga okkar?
Hún er hægfara.
Hestur.
Síðan er það auðvitað gibbonapinn.
Með afar langa handleggi.
Mjög óheppilegt að mannfólkið geti aðeins notað fæturna til að ganga.
Hvað ef þú dettur niður úr tré?
Þú hefur aðeins tvo útlimi til að bjarga þér.
En ef þú gætir notað báðar hendurnar
og báða fæturna
er það fjórfalt öryggi.
Ég get ímyndað mér að ef ég rambaði á sérstakt…
Hvað er þetta?
Hestar með rendur.
Ansi mikilfenglegir.
Við óttuðumst að hjarðirnar væru ekki lengur til.
Vilt þú ekki kveðja hana?
Ég verð að finna ættbálkinn minn.
Nóva verður eftir hjá sínum líkum.
Þú skalt kenna þeim.
Fylgdu orðum Sesars.
Til að muna…
hver hann var.
Þetta er mikilvægt.
Þau eru eins og þú.
Vilt þú slást í hópinn?
Hann fer í sitt ferðalag.
Við förum í okkar.
Komdu.
Nóva!
Eltið þau uppi!
Náið þessari!
Þessi?
Þarna!
Dreifið ykkur.
Elding.
Þarna.
Finnið hana!
Ég veit að hún er hér!
Raka!
Nóva!
Komdu hingað!
Ég finn lyktina af þér!
Raka!
Nói!
Raka!
Sesar mun fyrirgefa.
Eigum við að halda áfram?
Þetta ætti að tryggja okkur tíma.
Hverju missti ég af?
Hún talaði.
Hún kallaði nafn mitt.
Þér misheyrðist.
Þú sagðir að þessi Nóva væri greindari en flest hinna.
Innan skynsamlegra marka.
Hún er vissulega aðeins greindari en…
Ég á nafn.
Mae.
Ég veit hvert þeir flytja ættbálkinn þinn.
Þar var mannabyggð.
Ég er á leið þangað.
Í leit að fleirum eins og mér.
Eru til fleiri…
eins og þú?
Við vorum fleiri.
Leyndir þú sannleikanum?
Móðir mín kenndi mér að þegja…
öryggis míns vegna.
Þú varst óhult með okkur.
Samt ekki sönn.
Hvar er móðir þín núna?
Ég er alein.
Eins og við öll.
En núna…
eigum við hvert annað.
Við skulum kveikja eld.
Við höfum margt að ræða.
Já.
Farið til baka.
Farið til baka!
Nói!
Mae!
Nei!
Mae!
Haltu fast!
Nei! Raka!
Raka!
Saman…
sterk.
Farið frá! Manneskja!
Nei! Nei!
Velkominn heim, litli fugl.
Farðu!
Nói!
Ég saknaði þín. Súna. Súna.
Nei.
Þú varst dáinn.
Ég sá þig falla.
Ert þú ekki meidd?
Nei.
Móðir?
Anaja?
Vonnegut.
Þessi er góð.
Lítið um skáldskap þarna.
Hann hefur mestan áhuga á sagnfræðinni.
Sérstaklega sögu Rómverja.
Ég heiti Trevathan.
Hvaðan kemur þú?
Þú fyrst.
Það skiptir ekki máli, er það?
Ég fór.
Eins og þú.
Komst næstum því að ströndinni
en datt og mölvaði á mér ökklana.
Proximus fann mig þar.
Og nú lest þú fyrir hann um sögu Rómverja.
Jæja, hver ert þú?
Ég er manneskjan sem hjálpar ekki öpunum.
Nói.
Deila. Verðum að deila.
Gott.
Nói?
Nói! -Þú ert á lífi!
Faðir…
Hann…
Ég veit.
Við verðum að fara.
Komdu.
Sesar!
Sesar! Sesar! Sesar!
En dásamlegur dagur!
Erum við þakklát fyrir orð Sesars?
Við erum þakklát.
Bugtum við okkur?
Við bugtum okkur!
Segið orð hans!
Apar saman sterkir!
Segið orð hans!
Apar saman sterkir!
En dásamlegur dagur!
Þetta var gott.
Þegar ég íhuga þessi orð…
líður mér vel.
Sesar var fyrsti öldungurinn.
Nú er ég Sesar.
Hann er ekki Sesar.
Gættu þín, sonur. Nú erum við hans.
Þegar ég hugsa um allan fjársjóðinn sem bíður okkar þarna inni…
þá líður mér mjög vel.
Það er erfitt að opna.
En ekki ómögulegt
því að við vinnum saman.
Öll sem eitt.
Eins og Sesar vildi.
Eins og Sesar krafðist.
Apar saman sterkir!
Togið!
Togið! Betur!
Sjáðu þetta.
Togið! -Togið!
Togið!
Já!
Betur!
Þetta er nóg!
Kannski sterkari á morgun.
Engar áhyggjur.
Þau sem voru þarna eru dauð eða farin.
Við höfum barið á dyrnar mánuðum saman.
Veistu ekki hvar við erum?
Þegar ástandið versnaði og yfirvöld fóru neðanjarðar
fór helmingurinn þangað.
Með alla tækni sína og öll vopnin.
Skilurðu það ekki?
Apinn má ekki fá það sem er…
Hættu að hugsa um það hvernig hlutirnir voru
og hugsaðu um það hvernig þeir eru nú.
Þetta er gott líf
og þú færð að taka þátt í því.
Til að byggja upp heim fyrir apana?
Þetta er nú þegar þeirra heimur.
Það er heitt vatn og ný föt í herberginu þarna.
Þér líður betur þegar þú hefur þrifið þig.
Finndu leið til að koma að gagni hérna.
Háttvirti öldungur
varð að bugta sig.
Við neyddumst til þess.
Sættu þig við það.
Þetta eru lögin.
Öldungarnir sögðu okkur ekki allt
um þennan heim.
Þeir sögðu ekki allt því að þeir vissu það ekki.
Þeir vildu ekki vita þetta.
Þú hefur breyst.
Komdu.
Þess vegna kallast það tógapartí.
Þú ert skondinn lítill maður, Trevathan.
Hæ, komdu.
Komdu og sestu.
Gjörðu svo vel.
Farðu.
Dásamlegur dagur, ekki satt?
Þið tvö hafið ferðast um langan veg.
Api og manneskja…
saman á ferð…
er mikið ævintýri.
Ert þú ekki Nói?
Velkominn, Nói.
Farðu.
Mae.
Kannast þú við kenninguna
um þróun?
Er það ekki mannlega hugtakið?
Sú framför sem ég þrái krefst tíma.
Mikils tíma sem ég hef ekki.
Ég er því miður aðeins dauðlegur api.
Þess vegna þarf ég að ná þekkingunni úr hvelfingunni.
Ég tel að hún tryggi…
tafarlausa þróun.
Nói.
Þú skilur ekki.
Á þeirra tímum
voru mennirnir færir um að vinna margs konar stórvirki.
Þeir gátu jafnað fjöll við jörðu.
Þeir gátu talað saman yfir höfin.
Þeir gátu flogið, Nói.
Eins og ernir fljúga.
En nú er komið að okkur að læra það.
Apar munu læra. Ég mun læra
af því sem finnst í hvelfingunni.
Það er óhugsandi.
Enginn kemst þangað inn.
Mae, Mae, Mae.
Aparnir mínir rákust á ferðafélaga þína.
Þetta kort tilheyrði þér víst.
Sjáðu til, Nói.
Áður en hún ferðaðist með þér
og þessum gamla órangútan
ferðaðist Mae með öðru mannfólki.
En því miður…
áttuðu aparnir mínir sig ekki á gildi þeirra
svo að ég fékk aðeins hræin.
Ég gat ekki talað við þau eins og ég tala við þig.
Ég veit…
að þú komst hingað til að fara inn í hvelfinguna mína.
Hún er ekki þín!
Hún er það núna, ekki satt?
Ég kemst þangað inn.
Sama hvað það kostar mig marga apa.
Nói.
Ég heyrði að þú værir afar snjall api, er það satt?
Afar snjall.
Hann gerði við einn af biluðu stöfunum þínum, Trevathan.
Ég hef mikil not fyrir snjalla apa.
Segðu mér nú eitt.
Sagði Mae þér hvernig komast mætti inn í hvelfinguna mína?
Hún sagði mér ekki neitt.
Hún sagði ekki neitt!
Ekki neitt.
Sagði þér ekki neitt.
Nói.
Komdu. Komdu með mér.
Komdu, komdu.
Ég þarf að sýna þér svolítið.
Komdu. Komdu.
Komdu, Nói.
Segðu mér eitt. Hvað sérð þú?
Stolna ættbálka.
Ekki ættbálka.
Konungsríki.
Nói, konungsríki fyrir apa.
Mönnunum má aldrei treysta.
Þar sem eru tveir sem geta talað
hljóta að vera fleiri.
Mae kom til að sækja áhöldin sem leynast í hvelfingunni minni.
Áhöld til að styrkja mennina
og gera þá hættulega.
Þess vegna verð ég að fá þau á undan þeim.
Já?
Þeir skilja ekki að þetta er okkar tími.
Þetta er konungsríkið mitt.
Ég verð að gjöreyða tegund þeirra.
Nema við viljum lifa í búrum á ný.
Komdu.
Komdu, Nói.
Fáum okkur að borða.
Trevathan!
Segðu okkur sögu.
Hafðu hana fyndna.
Þeir koma ekki.
Af hverju ekki?
Því að Arnarættbálkurinn…
er horfinn.
Arnarættbálkurinn er hérna.
Við erum hérna.
Í landi Proximusar.
En Proximus hefur engin not fyrir ernina.
Komst þú til að dæma mig?
Ég dæmi mig sjálfur.
Ég lofaði föður okkar
að fylgja þeim aftur heim.
Mér mistókst það.
Arnarættbálkurinn tilheyrir…
Proximusi Sesari núna.
Það eru lögin.
En lögin eru röng.
Það er komið að kvöldkennslustund.
Þú hefðir mjög gott af því að vera á staðnum.
Þú komst ekki í leit að Bergmálum.
Og þú varst ekki ein.
Fyrirgefðu.
Apar Proximusar fundu búðirnar okkar.
Þeir drápu alla.
Ég komst naumlega undan.
Ég þurfti hjálp þína.
Ég var hrædd. -Því meira sem þú talar
þeim mun minna trúi ég.
Það var rangt að treysta þér ekki.
Ég veit það núna.
Ég treysti þér aðeins til að hjálpa sjálfri þér.
En það gæti hjálpað mér núna.
Ég hef spurningar.
Ef þú segir satt…
hjálpa ég kannski.
Hvað vantar þig úr hvelfingunni?
Það er…
eins og bók.
Sérstök bók. -Hvernig?
Sérstök?
Mennirnir glötuðu málgetunni.
Þessi bók gæti endurheimt hana.
Getur bók það?
Þessi getur það.
Raka sagði að apar og menn
hefðu lifað hlið við hlið.
Satt eða ekki satt?
Apar voru þöglir.
Eins og Bergmál.
Mennirnir voru ríkjandi.
Veiran breiddist út.
Sú sem við bjuggum til.
Hún gerði apa greindari.
En drap okkur næstum öll.
Kannt þú að komast þangað inn?
Já.
Ein spurning að lokum.
Mun vatn eyðileggja það sem er fyrir innan?
Nói.
Ég þarf hjálp ykkar.
Hjálp með hvað?
Klifur.
Ég get það ekki einn.
Til hvers?
Til að frelsa ættbálk okkar.
Anaja hræddur.
Súna, þetta er Mae.
Halló, Súna.
Hvað gerum við?
Við þurfum allt þetta.
Fylgið mér.
Farðu varlega.
Orkan fer í gegn, ekki satt?
Jú.
Þú ræður ekki við erfitt klifur…
án Anaja.
Halló, Bergmál.
Þetta brennur.
En með þrýstingi…
springur það.
Hvernig veist þú þetta?
Fjandinn.
Fjandinn?
Farðu með þetta þangað. -Allt í lagi.
Ég fer með Anaja.
Öruggara þannig.
Anaja! Anaja. Bíddu.
Þú gerir þetta vitlaust.
Allt í lagi.
Þú ert hrifinn af henni.
Nei. -Þú gerir það svona.
Súnu.
Við fæddumst innan sólseturs.
Nei, Anaja.
Hann endurbyggir þetta bara.
Þú…
Þér bauðst tækifæri.
Ég gaf þér tækifæri.
En þú lætur þig dreyma um fortíð sem verður aldrei endurheimt.
Hlustaðu á mig.
Trevathan, þú átt ekki heima hérna.
Þú heldur að öllu sé lokið
en það er ekki svo.
Enginn mun kenna þér um það sem hefur gerst hérna.
Komdu bara með okkur.
Gerðu það.
Hann húðflettir apann þinn lifandi.
Og þú…
Nú…
Hann kennir þér lexíu.
Ó, nei.
Gerðu það!
Við verðum að fara.
Það birtir brátt.
Þú talaðir um klifur.
Mae, bíddu!
Mae!
Þarna!
Förum þangað upp.
Klífum við núna?
Auðveldara en Efsta hreiður.
Klífið lengra.
Nói!
Fjandinn?
Já.
Farið varlega.
Obbosí.
Anaja!
Nói, hvaða staður er þetta?
Hann lyktar illa.
HÆTTA
Hvað er þetta? Nói!
Nói! Hvað er að gerast?
Byggði Bergmál allt þetta?
VEGVÍSIR
BRUNAVARNIR
Bíðið hér.
Mamma!
SKJALASAFN
GERVIHNATTALYKILL
STAFRÓFIÐ FYRSTA LÍFFRÆÐIBÓKIN MÍN
Táknin hafa merkingu.
Ofsamikið „úú“ og „aa“ barst úr búri apanna
Jónsi vildi skoða betur skemmtilegust apatetur
Förum nú.
Vá. Hvað er þetta?
Komið!
Við verðum að flýta okkur.
Farið til ættbálksins
og ég virkja sprengjuna.
Nói, þú ert mjög gagnlegur api.
Þú skilur svo margt.
En samt sem áður yfirsást þér
eitt allra mikilvægasta atriðið.
Þú getur ekki treyst mannfólki!
Hér kemur ættbálkurinn þinn til að verða vitni að þessu.
Þú ert kannski nógu heimskur
til að leggja trúnað á orð svona svikullar skepnu.
En það er ég ekki.
Segðu mér, Nói…
sem einn api við annan…
hvað hafði Mae í hyggju fyrir mig innan minnar eigin hvelfingar?
Allt í lagi.
Hvað velur þú?
Manneskju fram yfir apa?
Elsku litlu Súnu þína…
eða illþefjandi manneskju?
Segðu mér planið!
Nei!
Ég skil.
Þú mátt fara, Mae.
Þú mátt fara.
Þú ert frjáls. En segðu mér eitt.
Er meira af þessum þarna inni?
Mae?
Mae.
Nei.
Við getum það ekki.
Hann má ekki fá þetta.
Mae.
Mér þykir það leitt. -Mae!
Nei!
Nei, Mae!
Mae!
Hvað hafið þið gert?
Klifrið.
Klifrið!
-Nei.
Nei!
Nói! Nói!
Súna! -Fyrir aftan þig!
Klifrið!
Sonur! Sonur!
Móðir! -Sonur!
Móðir! Móðir!
Móðir!
Dar!
Gríptu hana!
Dar! Taktu í höndina á mér!
Móðir! -Dar!
Dar!
Dar, náði þér.
Nói, hvað gerum við?
Þessa leið! Áfram!
Arnarættbálkur! Klifrið!
Eltið Súnu! Eltið Anaja!
Þessa leið! Klifrið! -Áfram.
Klifrið!
Hingað!
Flýtið ykkur!
Eltið Súnu!
Flýtið ykkur! -Áfram!
Komið.
Áfram!
Klifraðu, Súna!
Þetta er leiðin út!
Fljót!
Klifrið! -Nói!
Farðu, móðir!
Nói! -Klifraðu, Anaja!
Áfram, Súna! -Vísaðu veginn!
Klifrið!
Áfram!
Flýtið ykkur áfram!
Heldurðu að þú getir eyðilagt konungsríkið mitt?
Heldurðu að þú getir eyðilagt það sem ég er?
Nói! -Látið hann vera.
Nói.
Þú varst svo efnilegur.
Þú skalt fá að standa
til að bugta þig fyrir konungi þínum
áður en þú deyrð.
Þið verðið öll vitni að því
hvernig Nói bugtar sig fyrir konungi sínum.
Stattu nú.
Stattu nú!
Svona, já.
Snjalli api.
Hvað er þetta?
Trevathan yrði ánægður með þetta.
Nóg komið!
Förum nú heim.
Hann kemur.
Mjúkt?
Of þétt.
Silki. -Gott.
Nói.
Ég kom til að kveðja.
Proximus hafði rétt fyrir sér.
Mennirnir gefast aldrei upp.
Ekki fyrr en þið eignist allt
fyrir ykkur sjálf.
Þetta var allt okkar.
Þetta skotbyrgi var staður manna
með hlutum manna og hugmyndum manna.
Þetta var ekki ætlað öpum.
Hvað er ætlað öpum?
Eigum við aftur að þagna?
Við byggjum upp heimili á ný.
Betra.
Sterkara.
Með því sem við höfum lært.
Ef Raka væri hérna
segði hann að Sesar hans
hefði ýmislegt að segja um þetta.
Hafði hann rétt fyrir sér?
Geta apar og menn lifað saman?
Ég veit það ekki.
Mikilvægt.
Sjáumst fljótt.
Komdu.
Kvarða niður í 20.
Ný breiddargráða, 2.722.
Móttekið, eyk hraðann.
Hvernig lítur þetta út?
Komið hingað.
Staða staðfest. -Tengi klár.
Reynum tengingu.
Dulkóðunarlykill SAMÞYKKTUR
TENGIST GERVIHNETTI
Halló.
Er einhver þarna?
Koma svo.
Heyrið þið í mér?
Já, halló?
Fort Wayne í Indiana. Við heyrum í ykkur!
Gott að heyra aðra rödd.
Segið mér hvar þið eruð.
Íslenskur texti: Jóhann Axel Andersen