Mahusay, guys!
Mga balikat!
Idaan sa tap ang mga problema.
Sa loob ng isang oras, nakalimot nga ako.
Iyon na! Tapping! Magaling, girls! Ikaw rin, Colin!
Sulong!
Mahusay!
I-twist ang mga buto na iyan! Ganyan.
Ang mga sakong! Isa, dalawa, apat, lima, ang mga braso! Ang ganda!
Roll in! Pababa!
Ang husay, guys. Ang galing niyon!
Hinga muna kayo, at magtatapos tayo sa cool-down routine.
- Ayos. - Ang saya.
Um-okay ka na?
Oo.
Natural ka.
Para sa parehong kaliwa ang paa.
May na-tap ka ba palayo?
Ang dami masyado.
Tingin mo, Buradeena talaga ang sagot?
Sa ngayon. Para kay Ruby, oo.
Ang makasariling si Donna, umaasang mababalik kayong tatlo ng panahon.
Nami-miss ko na ang dating Rafters.
Wala na ang dating Rafters. Umalis na sila 6 taon ang nakalipas.
Ang problema, nag-settle kami nang di pa nase-settle ang detalye.
Pero nakita mo talaga ang kinabukasan nang kayo ni Dave.
Oo, medyo.
Hindi ko lang sigurado.
Cool down na!
Shuffle, hop, spring, girls.
Nagpapanggap para kay Donna.
Okey.
Igalaw natin ang mga brasong iyan.
Igalaw ninyo. At itaas. Mahusay.
Mag-enjoy.
Pumunta si Mama para magpaalam. Ngayon, nadamay siya sa tap class.
- Kunan mo. - Oo.
Bibigyan ka agad ng "madali-madali" ni Donna.
- Okey, ano'ng problema? - Parang patapos na sila.
Bantayan mo ang beer ko.
- Tingin ko, lagi… - Oo, si Steve ang lagi…
Hindi siya gaanong carbonated ngayon.
Wala siyang bula.
Salamat sa sapatos. May suki ka, kapag bumalik ako.
Ang galing mo.
- 'Wag mong sabihing kinunan mo. - Hindi. Tingnan mo.
Pwede tayong mag-usap?
May naghihintay na inumin ng pamamaalam.
- Alam mong di ko sasaktan si Rubes. - Nang intensyonal.
- Maraming luku-luko roon. - Ang audience mo, Carbo.
Ilan sa kanila.
Gusto ko lang mag-sorry. At sa pagsira sa Observation Earth.
- Gusto ko lang tumulong. - At ginawa mo sa sarili mong paraan.
- Para sa kasiyahan. - Makipag-ugnayan ka sa followers mo, sige.
Pero makipag-ugnayan ka ng kabutihan.
Hindi lang puro biro ang buhay.
Tanga ang tingin nila sa'kin.
Ang ads, ang merchandise. Nagpapasok iyon ng pera.
May milyon kang followers. Subukan mong gumawa ng pagbabago.
Tama na ang pangaral.
Tama ka. Sasawayin ko sila. Kahit mawalan ako ng followers.
- Sulit ba sila kung mawalan ka? - Oo nga naman.
Inaabangan nina Ben at Cassie ang Greece.
Kami rin ni Rett.
Mabuti kang kaibigan.
Kung malaki ito masyado para sa kotse, pwede kong diskartehan.
Julie. Ang paborito kong painting para sa paborito kong talentado.
Para paalalahanan siyang magpinta pa rin.
Iiwan ko ito rito. Babalik ako.
O baka hindi. Maraming salamat, Charles.
Pagkakasyahin namin.
Maganda masyado para sa Buradeena.
Ayaw ni Ruby na bumalik kami.
Pupunta sana rito si Papa, kung nagmatigas kami. Si Mama lang kasi.
Isipin mo ang mga bagay sa ibang anggulo, Ruby.
Tagtuyot, sunog, pagmimina.
Ang mga nayon ang nangunguna sa laban sa climate change.
Hindi ba dapat dun ka sa pinaka may magagawang pagbabago?
Pag-isipan mo.
At pabayaan mo na siya.
Huwag kang mag-atubiling dumalaw, Charles.
Dadalhin ko pa ang materyales ko.
At huwag kayong magkalimutan ni Ben.
- Pwedeng dito ka maghapunan. - Hindi na, pero salamat.
Okey. Paalam!
- Paalam! - Paalam!
-Bye! - Napakabait naman.
Inilalayo mo ako sa kanya.
Iuuwi kita kay Papa. At kay Paddo.
- "Alam ni Charles ang lahat," ano? - Oo.
Salamat sa pagtanggap sa amin dito.
Nakabuti rin sa amin.
May oras pa bago maghapunan…
Kailangan kong tapusin 'to, salamat.
Pinag-iisipan ko, okey?
Mabuti.
Medyo tama ang sinabi niya.
Pero mas marami ang tao rito na makakaunawa ng mensahe.
Baka masyadong marami.
Maliit lang ang boses mo rito. Ikaw ang boses sa Buradeena.
Baka mas marami kang mabago.
Naisip mo bang medyo nawawala ka sa sarili?
Mukha ngang lumala iyon.
Kailangan mong bumalik sa realidad.
- At nami-miss mo ang papa mo, tama? - Syempre.
Wala siyang sinabi dahil gusto niyang maging malaya tayo
pero nami-miss niya rin tayo.
Baka pwede tayong bumalik at kumbinsihin siya, tapos bumalik din dito.
Ang daming nangyayari dito. Pakiusap, Mama. Pakiusap.
- Hindi ko siya mapipilit, anak. - Pwede kang umasa.
Maliban sa hindi ko na alam kung anong aasahan.
Akala ko, alam ko.
Mga bata dapat ang nalilito.
Habang tumatanda ka, mauunawaan mo na kasinghina mo ang mga magulang mo.
Kailangan ko ang suporta mo.
Nalilito ka nga.
Totoo.
Siguro nami-miss ko si Paddo.
- At si Rose. At si Tara. - Hayan.
- Baka tama si Charles. - Tingnan natin?
Wala namang mawawala.
Halika rito.
Mabuti kang bata.
- Handa na ang hapunan. - Salamat.
Okay. Kain na tayo. Mahaba pa ang biyahe bukas.
Mauna ka.
Biyahe patungo saan?
Naghahanap ng ano?
Kakausapin ko siya pagkauwi niya.
Oo, pero alam mo na naman. Okay. Salamat, Rach.
- Kumusta si Eddie, naka-goal ba? - Binabantayan siya ng Socceroos.
- Si Rach ulit? - Oo.
Tatlo sa isang araw? Akala ko, tapos na ang Observation Earth.
Oo nga.
Ang baby ba?
- Ayos lang ba ang lahat? - Oo.
- Walang seryoso? - Wala dapat.
Ako ang magsasabi sa mama mo. Huwag mong sabihin sa kapatid mo.
Malapit na tayo.
Pero ako, hindi. Ang layo ko pa.
Ang alam ko lang, hindi ito matatapos ng maliliit na pagbabago.
Ruby! Lola!
- Iyan ang welcome. - Hi, Rubes!
Hi, anak.
- Masaya akong makita ka. - Oo.
- Uy. - Uy.
Uy, Rubes.
Uy.
Ayos lang ba tayo?
Ayos tayo. Ikaw?
Medyo maga pa rin.
Ipinagmamalaki kita.
Puro kalokohan?
Talaga, Pa? Ang ibang bata, magtatanim ng sama ng loob.
- Hindi ka ibang bata. - Maniwala ka.
Okey?
Sige.
Pasok ka na.
Bumalik ka! Huwag 'yang malaki. Heto, kunin mo ito.
Kukunin ko ang malaki.
Tapos noong gabing iyon, biglang …
Ano ang pakiramdam?
- Na makabalik? - Oo.
Medyo kakaiba.
May gusto akong sabihin sa iyo.
Mahirap nang baliin ang mga nakasanayan nang 35 taon, kaya baka dapat wasakin,
para masubukan ang mga bago.
Tumpak ka agad.
Kaya…
Bakit hindi mo puntahan si Rach?
Samahan mo siya sa panganganak, kahit gaano katagal.
Alam kong gusto mo.
- New York? - Tulungan mo siya.
Pag-isipan mo ang nararamdaman mo, lumayo ka sa nakasanayan.
- Kababalik ko lang. - Madali lang mag-impake ulit.
Paano si Ruby?
Makakatulong sa amin kung kami lang muna rito.
- Aalagaan nina Ben at Cassie si Ted. - Pupunta sila sa Greece.
Matagal pa naman iyon.
Ikaw ang bahala.
Ano'ng masasabi mo?
Hindi ko pwedeng biglain si Rachel.
Noong huli kaming nag-usap, sabi niyang may tendency akong mangialam.
- Tatanungin ko siya. - Natanong ko na.
Napag-isipan na niya. 'Di ko siya pinilit at ayos lang sa kanya.
- Ayos na ayos. - Sinabi niya iyon?
Ang totoo, naisip na niyang ayain ka magmula nang umuwi siya.
Ayaw lang niyang maging komplikado tayo.
- Hindi ba? - Kung hahayaan natin.
Hindi mo ako itinataboy?
Hindi, gusto kong tanggapin mo ang oportunidad. Kahit gaano katagal.
Kaunting asawa lang ang mag-aalok niyan.
Gusto ko lang makita kang ngumiti nang totoo uli.
Ano'ng problema niya, Nathan? Ngayong kauuwi lang ni Mama?
Hindi ko siya maintindihan.
Sabay natin silang kausapin dalawa.
Kung hindi tayo, sino?
May ideya ako. Dapat libre ka sa Sabado.
Sasabihin ko sa iyo kapag ayos na.
Sige. Paalam.
Uy, pwedeng ikaw muna sa shifts ko sa weekend?
- Sige. Bakit? - Emergency lang. Sa Buradeena.
- Ang papa mo? - Ayos lang siya.
May kabaliwan lang siyang naisip. Si Nathan iyon.
- Kumusta siya? - Mabuti naman siya. Nasasanay na.
May paki ka?
Ang sweet ng apology niya, kaya, oo.
Oo, paiba-iba ako. At baguhin mo ang schedule.
Salamat.
Tessa, si Ben Rafter ito.
Pwedeng favor?
- Nakatulog ako kakahintay. - Matulog ka lang.
- Gising na ako. - May ideya ako.
- Mukhang ayos. - Na baka makatulong kina Mama at Papa.
- May mas ayos akong ideya. - Pambihira si Papa.
- Nasaktan na nga niya ang sarili niya. - Mamaya na iyan.
Mukhang makakahintay 'yan
Oo naman.
Tama nga lang namang magpaikot-ikot.
Pag-iwas lang ba ang pagpunta kay Rachel?
Ang mga bata pa rin ang excuse?
At ganoon din ba ang ginagawa ni Dave?
- Nasaan sila? - Uy, antukin.
Ang mama mo at si Nathan, nasa walking meditation, parang ganoon.
Si Paddo, hindi ko alam.
- Puntahan ko lang si Tara? - Sige.
- Akala ko, itatapon mo na iyan? - Pinapaganda ko lang para mabenta.
Minsan, may mensahe ang buhay.
- Na? - Tantanan mo na habang buhay ka pa.
Oo.
Ano nang gagawin mo ngayon?
Isang bagay na hindi makakapanakit ng iba.
May punto ka.
Masaya akong ayos ka lang.
Mas masaya ako.
Ibig sabihin, may oras ka pa.
- Para saan? - Para samahan ako.
Sa susunod na climate protest? Sige na, Papa.
Sige na, Papa. Sino'ng Papa?
Halika rito.
- Papa! - Mahuhuli kita.
Meditate, hindi medicate.
At mas payapa kaysa sa tap therapy.
May mga sagot ka na?
Wala pang kongkreto. Ikaw?
Mukhang sapat nang sagot ngayon ang trabaho.
- Sige. - Bale…
Si Rach.
Ano? Sabi ko sa iyo. Excited siya.
Hindi, ano'ng tingin mo roon?
Tingin ko, kailangan niya ako.
Ayokong maging insensitive, pero kailangan ka nga ba niya?
Walong buwan na nang malaman nating buntis siya.
Naayos na niya iyon.
Madaling maramdamang mahina ka, kung hindi mo alam iyon.
Magiging mahirap na iyon sa kanya. At sasamahan ko siya.
- Okey. - Ilang buwan akong mawawala.
- Ilang buwan? - Kung kailangan niya ako, oo.
- Paano kung mahanap mo roon iyon? - Sa New York?
- Oo. - Ano ka ba?
Ang laking lugar no'n, ang daming makikita.
Kung. Kung mahanap mo, sigurado kang si Rachel lang ang pinunta mo roon?
Pwede nating pag-usapan iyon. Sa picnic.
- Ano'ng picnic? - Tayong lahat, pati si Papa. Ideya ni Ben.
Sabi ni Nathan, may mga magsasalita.
- Tungkol saan? - Sa iyo, sa akin, sa atin.
Nag-aalala sila sa New York, at kauuwi ko lang.
Magtatagal na dapat ako.
- Wala na silang paki roon. - Ayaw nila.
Naabot na natin ang edad na iyon.
- Na sila na ang sumasaway sa atin. - Di pa tayo ganoon katanda.
- Pangmatanda lang iyon. - Oo, malapit na.
Ilabas na ang mga tungkod.
Buti nga sa iyo, Greta Dagberg.
Ewan ko sa iyo! Huwag ako, Mangmang!
Laban, Rubes!
Dapat may Environment club tayo sa school para mabago ang mga gaya niya.
- Oo. - Pwede tayong gumawa ng diyaryo.
- Di ka papayagan ni Tandang Spade. - Kukumbinsihin ko siya. Kayo?
- Kung ayos kay Rose. - Sige.
Uy, Rubes, bilisan mo. May pagbabago sa plano.
Paalam.
Tatlumpu't isa.
- Tatlumpu't pito. - Kumusta, Lolo?
Apatnapu't isa!
- Apatnapu't tatlo, apatnapu't pito… - Kakaiba.
Prime numbers. Kapag di ka makaihi, di ka mabibigo niyon.
Di pa ako lumalagpas sa 51.
Kakaibang 'di niya tanda ang kahapon, pero alam niya ang primes.
May mga tumatatak lang siguro.
- Saan uli tayo pupunta? - Buradeena.
Picnic ng pamillya.
Hindi iyon palalampasin ng lolong ito.
Mahihirapan na talaga tayo kapag nalimot na niya lahat.
Parang si mama.
Kung nalilimot niya ang saya dahil sa pinagdadaraanan niya ngayon…
Paalala ang ngayon, kung gano'n?
Banayad na tapik lang. Hindi lang para sa kanya.
Baka kailangan din ni Papa.
- Sobrang mahiwaga. - Kapag sasabihin mo, madyi-jinx iyon.
Sasabihin ko kapag nangyari. Mapamahiin ako.
- Maigi nang sabihin kaysa hindi. - Tara na.
Alam ko ang ginagawa ko.
Sana.
Tingnan mo 'to!
Ang ganda.
- Hello. - Heto, darling.
Salamat. Paano ang coffee shop?
Ayos na iyon. Tingin mo, palalampasin ko 'to?
- May mga dapat akong ayusin. - Wala.
Sumobra ako.
Tumulong ka.
- Mabuti naman. - Oo.
- Okey? - Ayos tayo.
Okey.
Lahat ng plato at kubyertos ay eco-friendly Rubes.
Mabuti.
Teka, nagkabalikan na kayo?
Oo. Nakita ko silang naghalikan.
- Bistado. - Kailan pa?
- Kanina lang. - Umalis lang ako at 'yan ang nangyari.
Pwedeng iba ang pag-usapan natin?
- Hi. - Tingnan niyo. Saved by the bell.
Narito ang lahat. Nag-iinit na tayo.
Hi, Papa!
Uy!
- Nasaan si Cassie? - May kausap siya.
Siya na ang magsasabi.
- Kumusta ang biyahe? - Ayos naman, ano?
- Isang beses lang huminto para magwiwi. - Okey.
- Nakakatawa ba ang wiwi? - Halika at inom tayo, Ted.
Hindi ako tatanggi.
Anuman ang okasyon, ang ganda nito.
Natanto ko sa marriage counselling na nakatutulong ang pagsasabi.
At nag-aalala kami sa iyo. Sa inyong dalawa.
Pwede kang tumanggi. Picnic lang naman, pero may mga gusto kaming sabihin.
Gusto kong makinig, basta makikinig ang papa niyo.
Tandaan n'yo, nagpasya na akong bumisita kay Rachel.
Ayos lang. Pakinggan niyo pa rin kami.
Pinapakaba niyo akong dalawa.
- Tingnan lang natin. - Okey.
Sige, halina kayo!
Mag-party na tayo, bakit? Dahil picnic ito!
Oo nga.
- Uy, ano'ng amoy iyon? - Ano?
Pupu ng payaso. Alam mo 'yan!
Tanda ko iyan.
Ang dami mo nang nainom niyan.
- Hello? - Pasensya na.
Maigi nang mailabas. Anak ko iyan.
Okey, bakit di natin gawing tuldok ng Rafter 'yang dighay,
dahil may layunin ang picnic na ito, tama?
May kasabihan nga, "Tawa muna, bago luha."
Totoong-totoo.
Okey, pangmatanda 'to. Eddy, Ruby?
- Sorry, Tess. - Oo na.
Pwede kang manatili, pero hindi talaga pambata ito.
Ruby? Sasama ka?
May sasabihin lang muna ako, tapos susundan ko kayo.
- Sige. - Halika na.
Salamat.
Okey.
Nitong mga nakaraang linggo, pinakita niyo na ang matatanda ay lumaking bata lang,
na ayos lang, dahil nakakatanggal ng pressure.
Hindi ko talaga kailangang lumaki.
Alam ko ano'ng gusto ko.
Pero kung anong makakapagpasaya sa inyo.
Bahala na kayo rito.
Salamat, anak.
Pupunta akong New York. Isipin niyo iyon.
- Ikaw, Lolo? - Hindi ako bata.
Sasabihin ko ang parte ko, kung ayos lang.
Gaya ng alam niyo, nakilala ko ang mga 'to noong kararating lang nila sa bayan.
Heto ang dalawang paskil sa cafe ni Tessa.
Ang isa, electrician na may mahabang listahan ng kung ano ang dapat maging.
"Dapag maging mahusay sa paglutas ng problema" ang isa roon.
At naisip ko noon, "Sige, okay. Mukhang ako iyon."
Tapos ang isang notice, "Dave at Julie's garden flat, paupa."
Kaya nakatadhana iyon.
Sa unang araw, naisip ko talagang kayo ang pinaka-cool na mag-asawa.
Perpektong mag-asawa.
At sana hindi magbago iyon.
Hashtag, couple goals.
- Salamat, pare. - Salamat, Paddo.
Okey, sino'ng susunod?
Hindi ako bulag kapag maganda ang araw ko.
Pero huwag kang mag-alala sa akin, anak.
O sa mama mo.
Kaya namin ang isa't isa.
Kaya gawin mo ang tama para sa iyo.
- Salamat, Pa. - Salamat, Ted.
Okey.
Anuman ang nawala sa akin nito lang, anumang mawawala pa,
may isang bagay na hindi pwedeng mawala.
Na binigay niyong dalawa sa'kin.
Ang inner Rafter ko.
Ang gagabay sa akin sa mga pagbabagong haharapin ko,
sana gabayan din kayo niyon.
Sana maibalik kayo niyon.
Anak.
Ang hirap sundan.
Pumunta lang ako rito para sabihing kauuwi mo lang.
Huwag kang umalis.
Makasarili iyon, at mukhang ayos lang si Papa roon,
kaya kalimutan niyo na iyon.
Anuman ang mangyari, maiintindihan namin.
Dahil masyado namin kayong mahal para 'di maunawa, pero umaasa kami.
Mahirap makitang hindi kayo magkasama.
At mukhang iyon na iyon. Ang salitang iyon. Magkasama.
Ang tanging paraan. Tama, Papa?
Kuha ko ang punto mo, anak.
Ayos na ba?
- Tara na. - Okay
Hindi ito tungkol sa inyo. Tungkol ito sa amin.
Mag-aampon kami.
- Nagsisimula na kami. - Maghahanap kami ng bagong Rafter.
Natagalan akong makasabay, pero mas matibay na kami ngayon.
Mga anak.
Napakaganda niyan.
- Congratulations. - Salamat.
Tigilan niyo na ang "magkasama." Kuha na namin. Diretsahan ba naman.
- Hindi dapat. - Kukunin ko ang champagne.
- Sige. - Magiging mabuti ka.
Tawa muna, bago luha ng kaligayahan.
Ang daming emotional blackmail doon kanina.
- Oo, gaano pa ka-touching iyon. - Touching nga.
Tama si Ben.
Magkasama nating tatahakin iyon.
- Hindi tayo dapat maghiwalay. - Oo.
Pinipilit ni Ben iyon, pero nagkasundo tayong tutuloy ako.
Hindi niya sinabing manatili ka.
Sinabi niyang sumama ako. Sa New York.
- Ano? - May mga nakasanayan tayong dapat baliin.
Hindi kita pinipilit doon.
- Paano si Ruby? - Pwede natin siyang isama.
- Paano ang school? - Isama natin ang gawain niya.
Ikaw ang bahala kung sasama kami.
Baka makasira sa naiisip mo ang pagsama namin.
Masaya ka sa Buradeena.
Hindi ibig sabihin, hindi na ako susubok.
Ang akin lang, pwedeng pareho tayong naroon para kay Rach.
At pwede kang umuwi kung gusto mo.
Tingnan natin kung saan tayo dalhin.
At ang bilis ng lahat.
Pumutok ang panubigan niya pagkalabas namin sa arrivals.
Hinga. Hinga ka lang.
Gusto mo ng tubig?
- Hindi! - Hindi.
- Oo! - Oo.
- Hindi. Hindi ko alam. - Hindi. Okay.
- Hindi ko alam. - Ang galing mo, anak.
Masaya akong narito ka.
- Para namang maiiwan kita. - Masaya akong hindi ako…
- Hindi ako… - Hindi.
- Anuman iyon, hindi. - Mag-isa.
Hindi mag-isa.
At si Papa. Sobrang saya ko.
- Mahalaga rin sa amin ito. - Hanapin mo ang layunin mo.
Siguro hindi ngayon.
Maniwala ka. Tumatalino ka sa sakit. Ang layunin mo.
- Okey? - Okey.
- Pero huwag mong iwan si Papa. - Okey.
Parang ang tali-talino ko.
Okay, Rachel, susuriin ka na uli namin.
Ayos lang?
Ayos ka lang, anak.
Uy, matulog ka na.
- Aayusan ko siya ng kama. - Rubes?
15 oras na. Malapit na siguro.
May alam akong mas mahaba pa. Humiga ka muna.
Pwede na ako rito, salamat.
- Ayos lang siya. - Ang Crocodile Dundee niyan.
"Hindi iyan patalim, ito ang patalim."
Binuo mo ang araw ko.
Ang korni, Papa.
At proud ako roon.
Magaling. Ganyan nga. Magaling.
Pwedeng tumigil na tayo? Hindi normal 'to.
Ni ayoko ngang magka-baby.
Oo, gusto mo.
May mas madali yatang paraan para gawin ito.
- Okey. Ulit, ire. - Hindi ko na kaya.
Oo, kaya mo. Sige lang.
Hinga. 'Ayan.
- 'Ayan. - Mahusay.
Magaling. Malapit na siya, okey? Ganyan lang.
- Ganyan? - Normal iyan, anak.
At, Rachel? Kita ko ang buhok niya.
Mama!
Okey, mabagal na ngayon. Maliliit na ire na lang, at huminga ka.
- Hinga. Hinga. - Mahusay. Okey, labas na ang ulo niya.
Lalabas na ang balikat at isang malaking ire.
Handa ka na. Ire.
Heto na siya!
Tapos na.
- Ayos lang siya? - Maligayang pagdating, munting anghel.
- Ayos lang ba siya? - Mag-relax ka lang.
Perpekto siya.
Heto siya.
Hello, ganda. Mag-hello ka kay Lola.
- Kurutin mo ako, Linda. - Sino?
Mahabang kuwento.
Kurutin mo ako nang malakas.
Grabe.
Dapat nakita mo siya. Ang ganda niya.
Hindi pa.
May baby na ang anak natin.
Ang anak natin.
Anumang problema natin, lulutasin natin sila nang magkasama.
At hahanapin ko ang layunin ko nang kasama ka.
Dahil mahal kita, Dave Rafter.
'Ayan ang ngiti.
'Ayan.
Na-miss kita.
Ang column H ang natira sa atin sa bawat linggo.
Tama ka, ang daming sayang na pagkain.
Balansehin mo, kung magbabawas ka at nang hindi malimita ang menu.
Mukhang ayos iyon.
Excuse me. Sasagutin ko lang.
Pa?
Ayos, Rach! Tito na ako!
Ayos!
May maganda kaming balita, Lolo.
- Talaga? - May bagong Rafter sa mundo.
- Babae o lalaki? - Babae.
Better luck next time.
- Huwag mong sabihin iyan, Lolo. - Ikaw magbabayad sa kasal kapag babae.
Hindi namin isusuko ang Julie namin kahit magkano pa.
Walang habas ngayon si Lolo.
Dalawa. Dalawa.
Tatlo.
- Lima, pito… - Teka, Lolo.
Pito…
Magbilang ka kapag nasa banyo na tayo. Halika na.
- Labingpito, labingsiyam. - Halika na.
Ano'ng susunod sa 19?
Labingsiyam…
- Sasabihin ko sa iyo roon. Tara na. - Labingsiyam…
Labingsiyam!
Ang ganda diya.
Hindi iyan baby, ito ang baby.
Biruan namin.
- Tara na. - Hahayaan namin kayong matulog.
- Hindi ko kaya iyon nang wala ka. - Mahusay tayong team.
Oo.
Pasensya na, nalimot ko iyon saglit.
Sa susunod, kung mayroon, dapat balitaan mo agad kami.
- Pangako. - O lagot ka talaga kapag hindi.
Halika rito.
Magpahinga ka na.
Ano sa tingin mo, Rubes?
Okey, sa tingin ko.
- Sabik na sabik ka naman. - Cute siya.
Mamaya na.
Wala pa siyang tulog.
Sino si Linda?
Noong nasa India ako, sa Taj Mahal,
kailangan mong dumaan sa gate para makita iyon.
At pumasok ka at para mong nakita ang postcard, alam mo iyon?
Nakatayo lang ako roon tapos may narinig akong boses sa likod ko.
"Diyos ko, kurutin mo ako, Linda, nandito na talaga ako."
Maingay na turistang nakasuot ng tie-dye, kausap ang kaibigan niya.
"Kurutin mo ako, Linda."
Wala pa akong narinig na grabeng reaksyon sa ganda ng buhay.
Iyon na mismo iyon.
Pupuntahan kita bukas.
"Nandito talaga ako."
Cigar, Tiyo Nathan? Ang pinakamaganda rito sa Buradeena.
- Pare… - Ang totoo, ang nag-iisa.
Salamat! Uy, sabi ni Mama, cute daw.
- Hindi siya mana sa iyo, kung ganoon. - Swerte.
- Mukha nga. - Lumaki na ang pamilya. Congratulations!
- Salamat, Tess. - Ano sa tingin mo, Eddie?
- Sana iuwi siya. - Baka nga.
Tingnan niyo. Dali!
Ang cute niya.
Kahit sinong negatibo, natutuwa sa bagong silang.
- Hindi ka negatibo. - Ang ganda niya.
Ang sama ng araw ko. Pero ang ganda niya.
Payakap na lang ako sa kanya, pwede?
Oo. Tara.
- Send niyo iyan kay Tito Ben! - Oo!
Si Mama mo 'to. Huwag mong ibaba. Matagal na rin.
Kakapanganak lang ng anak ng kaibigan ko at naisip kong…
Naisip kong…
-Kami? Ninong at ninang? - Oo.
Narito kami, at nandiyan kayo.
Mas madalas na akong uuwi, panigurado sa binyag.
Titiyakin kong kilala niya kayo.
Mag-usap tayo tungkol sa pagiging magulang.
Nakita ko na kayong kasama sina Ruby at Edward.
Wala akong maisip na pwedeng pagkatiwalaan kay Louise.
Kuha niya ang mata ni Lola.
Matutuwa si Lolo.
At ako, kapag tinanggap niyo.
Gustong-gusto namin.
Hindi ba?
Oo naman!
Ibig bang sabihin nito, ako na ang paboritong anak?
Masaya kong isinusuko ang korona.
- Salamat. -Basta ikaw.
- Mamaya na lang. - Paalam!
Uy! Hindi pa rin makatulog?
- Hindi. - May makukuha ba ako para sa iyo?
- Mainit na gatas. - Huwag.
Tingnan ko kung meron.
Ba't ba umaarte ang mga taong parang iyon ang maganda?
- Ang alin? - Babies.
Tingnan mo ano'ng pinasok niya.
Anak, sobra-sobrang pagmamahal.
Ang mundo.
Saan tayo pupulutin kung ganyan mag-isip ang lahat?
Mas maayos siguro.
Isa ang overpopulation sa mga problema.
Pero 'di sagot ang hindi pagsilang ng babies.
Eh, ano? Parang walang nakakaalam.
Anak, huwag kang magbasa ng sobrang sasamang artikulo.
Ayaw mong malaman ko ang katotohanan.
- Kung masama ang loob mo… - Dapat masama ang loob nating lahat.
Takot ako.
Lahat dapat.
Kailangan lang nating sumubok pa.
- Makakasubok pa ba? - Makakasubok ka.
- Makakasubok tayo. - Ikaw?
- Syempre. - Pangako?
At doon ko natanto. Ganoon lang.
Oo.
Masyadong maraming channel.
- Ano'ng balita? - Research.
May naisip akong kakaiba. Sobrang kakaiba.
Tungkol saan?
Paano tumupad ng pangako.
Paano magkaroon ng layunin.
Nakakatuwa kung paanong ang maliliit na sandali ay nagiging buo,
para gabayan ka sa mas malaking bagay.
Ang sining ng pupu ng aso. Ang una kong enviro-militant act.
Mga lumang pagtingin sa kababaihan at edukasyon.
"Typing, shorthand, at home economics ang kailangan ng babae."
Ang sabi nga ni Mama. Naiinggit ako sa henerasyon niyo.
Salamat.
At pananaw mula sa iyong anak.
Kailangan hanapin mo ang layunin mo.
At lahat ng piraso ng puzzle, napunta sa tamang lugar nito.
Pagkaraan ng siyam na buwan, kurso tungkol sa tulay at isang binyagan,
magsisimula na ako sa degree sa sustainability.
"Kurutin mo ako, Linda. Nandito na talaga ako."
Papunta sa tatlong taon kong paglalakbay.
Ang sagot na kinahantungan ko. Sino'ng mag-aakala?
Sobra akong nasasabik. Natatakot.
Nang may suporta ni Dave.
RAFTER KUMPUNI & ELEKTRIKAL
Naroon ito sa simula ng huli naming malaking paglalakbay.
Road trip ng pag-iisip.
Ang sweet niyan.
At sentimental.
Walang masama sa sentimental.
Wala.
Patunay ang binyag doon.
Dagat ng damdamin.
Si Rachel na mahal ang kanyang anak, lalong naging mapagmahal sa amin.
Bilang pagmamalaki, orihinal na gawa ni Ruby Rafter.
di na siya mapigil pagkatapos bumisita nang paulit-ulit sa Guggenheim.
Ang pamagat, "Louise."
Mukhang masaya si Papa. Sana.
Nawawala na siya.
Ang susunod na kasal.
Ang best man ni Dave. Proud na proud.
Nagkasundo ang dalawang besties ko.
The Three Musketeers ang tawag sa amin ni Ben.
Ginagabayan si Nathan ng inner Rafter niya.
Kailangan niya niyon.
Hindi ko sigurado kung anong nangyayari kina Nathan at Anna.
Umaasa si Eddie.
Narito si Anna para suportahan ang magninong.
Sina Ben at Cassie, gustong gumawa ng pagbabago.
Naging fostering ang pag-aampon.
Magiging masalimuot ito.
Ginamit ni Carbo ang streaming para sa ikabubuti ng marami
at nadoble pa ang followers niya dahil doon.
At hayun kami, magkakasama, para pangalanan ang bagong Rafter.
Ang angkan namin.
Welcome, nagtipon tayo upang binyagan si Louise Julie Rafter
sa kawan ni Kristo.
Bago tayo magsimula, manalangin tayo.
Para sa mundong karapat-dapat sa mga bata.
Tingnan mo ako Ma. Nag-aaral ako.
Tingin-tingin, Lola!
May mga pagsubok pa rin.
Pero ibang kuwento na iyon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce