(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
(ภารกิจที่สี่ ความอ่อนโยนของชายผู้ทรหด)
(วันที่เจ็ดเดินทางออกจากเกาะ)
เกาะ
ว้าว สวยจัง
มิน่า ช่างตัดผมคนนั้นตกหลุมรักเธอ
แต่ไม่ต้องรอเขาหรอก เขาไปแล้ว
นั่นหมายความว่าเดตครั้งนี้ อาจารย์ของเธอก็เป็นคนจัดให้
หรือยังไง
บนเกาะนี้ไม่มีการเสาะหาล่าเงินค่าหัว ทําไมเธอไม่กลับไปเสวียนอู่ล่ะ
ครั้งที่แล้วอาจารย์ตบหน้าฉัน
ใช้เวลาหลายวันกว่าจะหาย
อีกอย่าง ฉันต้องหาผู้ชายสักคนกลับไปกับฉัน
ฉันได้ยินว่าสํานักนกบินกําลังตามล่าตัวเธออยู่
ที่ขโมยหนังสือกังฟูโบราณไป
ฉันไม่อยากคุยเรื่องนั้น พวกผู้ชายก็เป็นแบบนั้นแหละ
หันหลังให้เราเวลาที่เอาเปรียบเราไม่ได้
ครั้งที่ 989 990 991 992 993 994
ครั้งที่ 995 996 997...
- น้องชาย ดูแข็งแรงจัง - 998 999...
ขอถามหน่อย
ขออย่าขัดจังหวะผมตอนออกกําลังกาย
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...
(หนึ่งชั่วโมงต่อมา)
ครั้งที่ 999 1,000
คุณคือนักฆ่าหญิงที่บินได้ใช่ไหม
ทําไมคุณถึงมาลอบทําร้ายผมกลางวันแสกๆ
ฉันจะลอบทําร้ายคนที่แข็งแรงอย่างนายได้ยังไง
ฉันแค่อยากจ้างนายเป็นอารักขาของฉัน
คุณเป็นคนไม่ดี ผมจะไม่ทํางานให้คุณ
หมอนี่โง่อะไรขนาดนี้ ไม่ว่าจะใช้มารยาหญิงหรือใช้เงินก็ไม่ได้ผล
ฉันต้องแต่งเรื่องโศกสลดให้ใจอ่อนไหมเนี่ย
ที่จริงแล้ว ฉันมีอดีตอันน่าเศร้า
ครอบครัวของฉันทั้งหมดถูกจับตัวไป
กลุ่มคนที่จับตัวเราไป บังคับให้ฉันเป็นนักฆ่า
ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะฆ่าครอบครัวของฉัน
ฉันแค่อยากกลับไปเยี่ยมครอบครัว
พวกเขาบอกว่านายทํางานเป็นอารักขา เวลาไม่ได้เข้างาน
นี่คือเงินทั้งหมดที่ฉันมี
ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
เห็นไหม เงินคือทุกอย่าง
ผมจะรับงานนี้
ค่าจ้างอารักขาของผมคือวันละ 150 หยวน ถ้าหากไม่มีข้าวให้
จ่ายแบบรายวัน คืนเงินเต็มจํานวน ถ้าคุณถูกทําร้ายในระหว่างที่ผมปฎิบัติงาน
คุณจะไปตอนไหน ผมจะไปยื่นเรื่องลา กับทีมรักษาความปลอดภัยของผม
นี่ เราจะไปไหนกัน
เนินเขาดอกบ๊วยบานในประเทศเสวียนอู่
ประเทศเสวียนอู่ได้รับการอารักขาแน่นหนา
ชาวต่างชาติที่ไม่มีวีซ่าไม่ได้รับการต้อนรับ
ฉันต้องพานายผ่านอุโมงค์ลับเข้าไป
ห้ามบอกเรื่องนี้กับใคร เข้าใจนะ
นั่นหมายความว่าเราจะแอบซ่อนตัวในเรือเหรอ
- ไม่ใช่ - โอเค
(ห้ามดําน้ํา)
(ร้านอาหารคุณไก่)
เดี๋ยวก่อน
เข็มเงินไม่กลายเป็นสีดํา ไม่มียาพิษ กินได้
คุณหนุ่มอารักขา ทําไมไม่นั่งกับฉันล่ะ และเราจะได้กินด้วยกัน
เราเผลอไม่ระวังตัวตอนกําลังกิน
ผมปกป้องคุณ เพื่อที่คุณจะได้กินอร่อยๆ
ไงจ๊ะคนสวย กินข้าวคนเดียวเหรอ อยากให้ผมนั่งดื่มด้วยไหม
ไหนขอดูความสามารถ ของพ่อหนุ่มผมทรงลานบินหน่อยซิ
ไปให้พ้น
อยากเล่นบทพระเอกใช่ไหม
จัดการเขา
(พรหมจารีไร้เทียมทาน)
อย่าใช้ความรุนแรง มาคุยกัน
สงสัยจังว่าความสามารถของเขา จะรอดจากคมดาบของผู้ชายคนนั้นไหม
ไปจากที่นี่กันเถอะ นั่นพวกสํานักนกบิน
กลัวมากเลย
(กระบี่แข็งโป๊ก)
พวกเขาพาตัวผู้หญิงไปไหน
ถ้ายังไม่อยากตายก็พาฉันไปที่นั่น
(สํานักนกบิน)
นังบ้านี่ขโมยหนังสือโบราณ ของสํานักนกบินของเราไป
หล่อนหาเรื่องและทําให้เราเสื่อมเสีย
ตอนตามจีบฉัน นายสัญญาว่าจะให้ฉันทุกอย่าง
(ศิษย์อาวุโสสํานักนกบิน ไป่โจวเซีย)
- แต่ตอนนี้... - หุบปาก
ไอ้สวะ
นังตัวก่อกวน...
ตอนนี้หัวหน้าไม่อยู่แล้ว อํานาจอยู่ที่ฉัน
- ฆ่าหล่อนซะ - ได้ยินแล้วนี่ ฆ่าหล่อน
ศิษย์อาวุโส ระวังนะ
ผู้ชายที่อยู่ข้างนอกถอดป้าย...
(สํานักนกบิน)
แหมๆ นี่แฟนใหม่ของเธอเหรอ
ฉันหล่อกว่าเขาเยอะ ทําไมถึงเลือกเขาแล้วไม่เลือกฉัน
ศิษย์อาวุโส คุณเพิ่งเปิดเผยความลับไปนะ
(ศิษย์อาวุโส - อัดเขาให้เละ)
(ชื่อ - เหอต้าชุน)
(ความสามารถ - พรหมจารีไร้เทียมทาน)
(พรหมจารีไร้เทียมฯ)
(ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง)
ทําไมเขาถึงแกร่งนัก
(ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง)
แม้แต่ร่างกายที่ไร้เทียมทานที่สุด ก็ได้รับบาดเจ็บในการโจมตีอันหนักหน่วง
พ่อ มีคนแกล้งหนู
- งั้นลูกควรยืนหยัดและตอบโต้กลับ - ไม่ หนูไม่อยากตอบโต้กลับ
หนูอยากให้พ่อปกป้อง
ฉัน... หมดแรง...
นายเลือดออก นายไม่มี ความสามารถไร้เทียมทานแล้วสินะ
ไม่นะ พลังภายในของฉันเหนื่อยล้า และฉันไม่สามารถใช้พลังไร้เทียมทานได้
ทุกคน หยุดก่อน
ดูฉันนะว่าจะทําลาย พ่อหนุ่มผมทรงลานบินคนนี้อย่างยิ่งใหญ่ยังไง
อะไรนะ
เขาแข็งแกร่งมาก ดูซิจะเป็นยังไงถ้าฉันโยนเขาลงมาจากฟ้า
(ท่าล็อกเจ็ดวันหนักแน่นดั่งทองคํา)
อย่าฆ่าฉันเลย
ฉันไม่ได้ขโมยอะไรไปจากสํานักของนาย
หนังสือเล่มนี้เป็นของขวัญจากศิษย์อาวุโส ตอนที่เขาพยายามไล่ฉันไป
จะเชื่อหรือไม่ก็ตามแต่
- เชื่อฉันไหม - เชื่อ
(บินโดยปีกลวงตา - สํานักนกบิน)
เดี๋ยวนะ ควรมีบทส่งท้ายตรงนี้
(สํานักนกบิน)
(หนุ่มเหล็กผู้มีใจอ่อนโยน)
น้องชาย เมื่อกี้นายทําให้ฉันประทับใจมาก
ผมได้เรียนรู้ทุกอย่างมาจากซีรีส์ทีวี
นายเรียนรู้มาจากซีรีส์ทีวีด้วยไหม
ว่าควรกอดผู้หญิงบาดเจ็บน่ะ
ตามบทที่ห้า ข้อสามจุดหกของคู่มือการอารักขา
ผมควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสร่างกายลูกค้าผู้หญิง
คุณได้รับบาดเจ็บ นี่เงินคืน
งานอารักขาไม่ใช่งานสบาย หรือได้กําไรงามเลย
นายเคยคิดอยากเป็นครูสอนฟิตเนส หรืออะไรแบบนั้นไหม
ตอนที่ผมเรียนโรงเรียนการอารักขา ครูของผมบอกว่า
"คนอารักขาเป็นเหมือนร่ม
ที่แทบไม่มีใครนึกถึง แต่กลายเป็นสิ่งสําคัญเมื่อฝนตก"
ตอนนี้ผมเป็นร่มของคุณ
คําบรรยายโดย ลลวรรณ