37 GODZIN WCZEŚNIEJ
Co z Hyun-su?
Stracił pamięć.
Całą?
Nie wiem.
W takim razie mam nadzieję,
że stracił też złe wspomnienia.
Tego by nie chciał.
Bez wspomnień
naprawdę byłby potworem.
Ji-su.
Mam prośbę.
Jaką?
Nie będę mógł dłużej z wami przebywać.
Od teraz to ty
musisz chronić to miejsce.
Chroń ludzi
i Eun-yu.
NA PODSTAWIE SWEET HOME KIMA CARNBY’EGO I HWANG YOUNG-CHANA
SWEET HOME
Skręć w lewo.
OSIEDLE ZIELONY DOM
Chyba żartujesz!
Po co tu wróciliśmy? Oszalałaś?
Popełniasz błąd.
Zawróćmy.
Dokąd?
Co?
Widzieliście tamto miejsce. Wyglądało bezpiecznie?
Ten „azyl” w ogóle istnieje?
Czemu nie powiecie, gdzie jest?
Nie wiemy, czy się zaraziliście.
Każdy może być zarażony.
Ty jesteś odporny?
Każdy może zmienić się w potwora.
Nie wiesz kiedy ani jak.
Nie możemy
dalej jechać.
Zaczekajcie tu.
Zaraz wrócę.
Może nie być Eun-hyeokiem,
którego pamiętasz.
Mylisz się.
Obiecał, że wróci.
Za wszelką cenę.
Będę w to wierzyć…
dopóki go nie zobaczę.
Kurwa.
Lepiej to przemyśl.
Popełniasz wielki błąd.
Grozisz mi?
Wszystko mi jedno.
I tak wygląda grożenie komuś.
Cholera.
ZIELONY DOM
PISMO ŚWIĘTE
ZASADY PRZETRWANIA W ZIELONYM DOMU KWARANTANNA ZARAŻONYCH
OCALALI, ZMIENIAJĄCY SIĘ, NIEŻYJĄCY
ZMIENIAJĄCY SIĘ: LEE EUN-HYEOK
Wrócę.
Nie martw się.
Nic mi nie będzie.
Zabij ich.
Bez nich będziemy niewinnymi ocalałymi.
Zabijmy tych dupków i jedźmy!
To proste!
Przemyślcie to.
Nie chcecie szczepionki?
Ona istnieje?
Tu jest napisane, że pracują nad szczepionką.
Zabraliście Hyun-su.
Można ją stworzyć, prawda?
Nie każdy ją dostanie.
Ale dadzą ją ocalałym, którzy uratowali żołnierzy.
- Co robisz? - Kurwa, nie mogę tak umrzeć!
Rzuć broń!
Rzuć ją!
Ty suko.
Wstawaj.
Wstawaj, suko.
Wstawaj.
Wstawaj, kurwa.
Chodź tu.
Chodź tu, suko!
Pierdol się!
Chodź tu.
- Ty skurwielu! - Musi pan coś zobaczyć.
Są tu tylko zwłoki!
Oni są
z plutonu Wrona.
Jeszcze ciepłe.
Nie leżą tu długo.
W pobliżu…
pewnie jest potwór.
Zwiąż ich.
Wracamy do azylu.
- Ale ocalali… - Wyglądają na nich?
Mógłbym ich wszystkich zabić.
Jeśli mają szczęście, przeżyją.
Jeśli umrą, taki jest ich los.
Chciałem pomóc.
- Wie pan to. Zabierzcie mnie. - Odejdź!
Proszę!
Sierżancie!
Na co czekasz?
Zwiąż ich i wsiadaj!
Na co czekasz?
Chcesz zginąć razem z nimi?
Związałem was luźno.
Gdy odjedziemy, znajdźcie kryjówkę.
Pani Im?
To pani Im.
Zamieniła się w potwora.
A to co?
Ja pierdolę, mam dość tych potworów.
Zdechnijcie w końcu, kurwa!
Dlaczego pan to zrobił?
Co?
To moja praca.
Była człowiekiem.
Nie, ona jest potworem.
Skoro tak mówię, to tak jest.
Potwór…
To potwór.
Chodź, wstawaj.
A jeśli nim nie jest?
Czy to ważne?
Proszę pana.
To wojna.
To my, ludzie, musimy wygrać,
gdy zabijemy te jebane potwory!
Nie widzę…
Zabiję was…
Znalazłem was…
Puszczaj.
Chcesz nas zabić?
Znalazłem was…
Tu Wrona 1. Mamy rannego.
- Wzywam medyków. - Szybko!
Dalej!
Stan krytyczny. Potrzebna pomoc medyczna.
Niech ktoś go pilnuje. Kontynuujcie misję.
Trzecie piętro czyste. Wchodzimy na czwarte.
Uratujcie pluton trzeci i wychodźcie.
Uważajcie!
Potwór na szóstej!
Ognia!
Tu Wrona 4.
Zabiliśmy potwora.
Mamy pięciu rannych ludzi, dwóch nie żyje.
Wyciągnijcie pluton trzeci
i dołączcie do reszty z rannymi.
Zwiadowcy, widzimy pluton drugi?
Widzisz coś?
Budynek zasłania widok.
Brak widoczności.
Zejdźcie.
Pójdziemy tam.
My odpadamy.
Pakujcie się, komandosi.
Wracamy.
Co robisz?
Ledwo żyją.
Są głodni, ranni i wykończeni.
Słyszałeś.
Straciliśmy wóz i nie mamy amunicji.
Co z tego?
Porzucimy pluton drugi?
Tak, porzućcie ich.
Tak po prostu.
Porzućcie martwych i chrońcie żywych.
Seok-chan.
Tak jest.
Co powiedzieli w centrali sześć godzin temu?
Że mamy natychmiast wracać.
To niesubordynacja.
Niekomandosi też mogą z nami iść.
Odpowiem za niesubordynację, gdy wrócę.
Sierżancie Kim,
odpowiesz za swoją?
Zastrzel mnie.
I tak przez ciebie zginiemy.
Zrób to.
Tak jak zabiłeś swoją rodzinę.
Ranni i komandosi
wrócą do bazy z sierżantem Kimem.
Idziemy.
To była pani Im?
Chyba tak.
To matka
z pokoju 1504, tak?
Tak.
Nie zmieniła się w potwora?
Tak mówiliście.
Tak.
Opierała się jak Hyun-su?
Zgadza się.
Jej oczy nie zrobiły się czarne.
Miała ludzkie oczy.
Ale była naga.
To potwór, nie człowiek.
Ale to dobry potwór!
- Obroniła nas! - Wszystkie potwory są złe.
Trzeba je zabić.
Nie!
Mylisz się!
Trochę szacunku, gnojku.
Czemu krzyczysz na dziecko?
Nic pani nie jest?
Ji-su.
Nic ci nie jest?
Nie, dzięki tobie.
Tym razem byłaś zbyt lekkomyślna.
Eun-yu.
Nie jesteśmy tu, bo mieliśmy więcej szczęścia.
Ledwo uszliśmy z życiem kosztem innych.
Niech to nie pójdzie na marne.
Przepraszam,
ale nigdy się nie poddam.
Nie zobaczyłam go.
Więc dla mnie Eun-hyeok żyje.
Znajdę go za wszelką cenę.
Co się dzieje?
Dlaczego się zatrzymałeś?
Mamy ocalałego.
Wpuścisz go?
To zły pomysł!
Mam zabrać ocalałych do azylu.
Tak oddajesz się służbie, której nie chcesz?
Boję się.
Nie zgrywaj bohatera.
Jedźmy.
Nikomu nie powiemy.
Nikt się nie dowie.
Jedźmy.
Ja będę wiedział.
Co robisz?
Dokąd jedziecie?
Do azylu.
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
W końcu się spotykamy.
Dziękuję za przyjście,
Cha Hyun-su.
I co teraz?
Co mam zrobić?
Wkrótce się dowiesz.
Chcesz współpracować.
Tak.
Jeśli to znaczy…
że to się skończy.
Dobrze, Cha Hyun-su.
Wierzę w ciebie.
Kategoria czerwona.
Przez krew są agresywne.
Jesteś wybawcą, który to zakończy?
Pokaż, co potrafisz.
Rozpoczynamy pierwszy test z LP-5, człowiekiem-potworem, Cha Hyun-su.
Czyli LP-6 porwał LP-5?
Tak.
Został zastrzelony?
Na pewno nie żyje?
Brak oznak życia. Sprawdziliśmy dwa razy.
Był potworem, więc jak to możliwe, że nie żyje?
Czy to sprawa podobna do LP-1?
LP-1 przeżył,
ale on też nie ma żadnych odruchów potworów.
Krew, szpik kostny, tkanki skóry, gruczoły przysadki mózgowej…
Zbierzcie, co się da.
Porównamy je z próbkami od LP-1.
Wkrótce przywiozą tu LP-5.
Przygotujcie się.
To może być nasza ostatnia szansa.
Dane i doświadczenie zdobyte na LP-6 i LP-1
zostaną użyte na LP-5.
Co robisz?
Dalej, Cha Hyun-su.
Wiem, że dasz radę.
Przestań!
Nie chcę już cierpieć.
Pomóż mi.
Pomóż.
Nie.
To człowiek.
Nie!
Ty kazałeś
mi współpracować?
To byłeś ty?
Czemu go zabiliście?
Czemu, do cholery?
Nie zaatakował mnie.
Cierpiał.
Nie musieliście go zabijać.
Nie miał wartości jako obiekt testowy, więc się go pozbyliśmy.
Bo był potworem?
Bo potwory trzeba zabić?
Czym się od nich różnicie?
Czym właściwie jesteś?
Wściekał się na widok krwi.
Zabił dziesiątki żołnierzy.
Przestał cię atakować po krótkiej bójce z tobą.
Nigdy nie widzieliśmy potwora, który panuje nad sobą.
Ani razu.
Ty…
Co mu zrobiłeś?
Co mu zrobiłeś, do cholery?
Nie wiem.
A kto wie?
Spróbuj sobie przypomnieć.
Dlatego cię tu sprowadziliśmy.
Najpierw powiedz.
Mogę wam pomóc
stworzyć szczepionkę?
Na ulotce napisano, że nadzwyczajni zarażeni mogą w tym pomóc.
Dlatego tu jesteś?
- To prawda? - Szczepionka została stworzona.
Ale już jej nie ma.
Zróbcie ją jeszcze raz.
Potrzebujecie mnie, prawda?
Chcesz to zrobić,
nawet jeśli umrzesz?
Jestem tu, więc nie boję się śmierci.
Będziesz błagał, żebym cię zabił.
Już to wiesz.
Twoja zdolność do regeneracji
jest dla nas zbawieniem, ale dla ciebie jest przekleństwem.
Nie umrzesz, choćbyś chciał.
Jesteś człowiekiem-potworem.
Brzmi nieźle, prawda?
Sam to wymyśliłem.
LP, człowiek-potwór, potwór…
Nazywaj mnie, jak chcesz.
Mam to gdzieś.
Poradzisz sobie lepiej niż inni.
Mam przeczucie, że narodzi się wyjątkowy LP.
Odpocznij.
Od jutra będzie ciężko.
UWAGA
Jeszcze jeden błąd i uruchomisz alarm.
Seo Yi-kyung?
Jest w sektorze C5.
Chodź.
Co tam jest?
Znasz mnie?
No tak.
Nie znasz mnie, prawda?
Ale ja znam ciebie.
Jestem kolegą Sang-wona.
Idziesz czy nie?
Czemu mi pomagasz?
Z sympatii?
Idą do ośrodka badawczego.
Szukajcie ich. Nie ma czasu.
Słyszałaś go. Idziemy.
LP-1
Nadal tu jest.
W takim…
żałosnym stanie.
Przyszłaś aż tutaj, ale nie wiem, czy coś powie.
Pewnie nie.
Ale kto wie.
Jesteś jego narzeczoną.
Czekałeś na mnie?
Rzeczywistość jest do bani.
Czasami lepiej czegoś nie wiedzieć.
Chcesz go zobaczyć…
mimo że jest potworem?
Chcę sprawdzić, jak Sang-won zareaguje,
gdy cię zobaczy.
Trudno zdobyć taki bodziec.
Oszalałeś.
Co was sprowadza, żołnierze…
Czemu nie przeszedłem kastingu?
Co nie tak z moją twarzą?
To niesprawiedliwe.
To absurd.
Dobrze mi poszło…
Cholera.
Panie żołnierzu.
Panie żołnierzu…
Co się stało?
Boję się sikać.
Jebany kasting…
Moja twarz jest w porządku.
Co z nią nie tak?
Pieprzyć to.
Dlaczego się nie udało?
Jak wyglądam?
Jestem ładny?
Proszę pana…
Coś się dzieje z pana twarzą.
Przyjrzyj się dobrze.
Mam idealną twarz.
Wyglądam dziwnie?
Zapytałem, jak wyglądam?
Jestem ładny?
Jestem…
Wychodźcie.
Uciekajcie!
Nie strzelaj mi w twarz…
Moja twarz…
Co z nią nie tak? Pokaż lustro.
Czemu moja twarz…
Nie jestem ładny!
To nie moja twarz!
Moja twarz!
To nie jest moja twarz!
Przyjrzyj się mojej twarzy.
Jestem ładny?
Wyglądasz cholernie obrzydliwie.
Moja twarz…
Tylko nie moja twarz…
Nie…
Moja twarz…
Obudź się, proszę.
Su-yeong…
Su-yeong!
Napisy: Kamila Krupiński