To nie jest choroba.
To klątwa.
Krwawili z nosa i mieli omamy słuchowe.
Zaczyna się nagle jednego dnia
i nigdy nie znika.
Zmienili się w żałosne, zdesperowane istoty.
Rzucaj!
Ludzie sobie z tym nie poradzą.
Pomocy!
- Mnie też to dotknęło. - Ochronisz je?
Tego chcesz?
Nic ci nie jest.
Złota godzina cię uratowała.
Ktoś wiedział o wszystkim, zanim ogłosił to rząd.
Jeśli zarażeni wytrzymają 15 dni,
ich stan się stabilizuje.
Stają się półpotworami,
niebezpiecznymi i niestabilnymi istotami.
Nazywamy ich nadzwyczajnymi zarażonymi.
Hyun-su jest niebezpieczny.
Potrzebujemy go.
Wykorzystuje cię.
Zrobię wam krzywdę, jeśli stanę się potworem?
Potwór to potwór.
Ludzie zawiedli.
Pogódź się z tym.
Natychmiast oddajcie zarażonych.
Ocalali zostaną przeniesieni do azylu.
Ten „azyl” brzmi absurdalnie.
Nie wiadomo, kto i kiedy przemieni się w potwora.
Jest duża szansa, że to kłamstwo.
Wrócę.
Nie. Eun-hyeok!
Obiecałeś, że wrócisz!
Eun-hyeok!
Twój narzeczony.
Wiem, gdzie jest i co się z nim stało.
Ludzie i my nie możemy razem żyć.
Znajdę więcej takich jak my.
ZGŁASZANIE NADZWYCZAJNYCH ZARAŻONYCH
Chodź ze mną.
Cha Hyun-su.
Dawno się nie widzieliśmy.
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM CENTRUM DOWODZENIA
Jego stan się poprawił?
Raczej nie.
Więc jest dla nas bezwartościowy.
Dlaczego wciąż żyje?
Bo oddycha.
Nie dlatego, że to twój kolega?
Zapomniałeś, że przeze mnie jest w takim stanie?
Dobra. Znalazłeś coś nowego?
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
Wymyśliłem teorię.
Ziemia powstała 4,6 miliarda lat temu,
a my, homo sapiens, pojawiliśmy się tu 200 000 lat temu.
Gdyby uznać to za jeden dzień, to żyjemy tu trzy sekundy.
Co chcesz powiedzieć?
Ludzkość dla Ziemi jest niczym.
Te bezużyteczne istoty działają jej na nerwy.
Niszczą wszystko, żeby zaspokoić swoją chciwość,
i zabijają inne gatunki.
Ziemia pewnie myśli:
„Ludzie, pora, żeby inny gatunek przejął stery.
Wy jesteście tu za długo”.
Oto moja teoria.
Ludzkość to wirus.
A potwory są szczepionką.
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
Centrum dowodzenia.
Porwano wóz z nadzwyczajnym zarażonym.
Odział pościgowy, zgłoś się. Reszta ma pomóc.
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
Czarna Kania 3, to kluczowa misja.
Od razu wracajcie.
Eskortowany jest bardzo niebezpieczny.
Poddaj się, a będziesz bezpieczny.
Jesteś bezczelny, że tak mówisz.
Kim jesteś? Czego chcesz?
Jestem nikim.
I niczego nie chcę.
Musisz mieć jakiś powód, draniu!
Chcę dać wam szansę.
Kim jesteś?
Co ty do cholery…
Cha Hyun-su.
Kopę lat.
Jung Ui-myeong.
Od razu mnie rozpoznałeś?
Niefajnie.
Tu Czarna Kania 9.
Wóz z nadzwyczajnym zarażonym jedzie do Hannamu.
Zbliża się do mostu Banpo. Wzywam wsparcie.
Dlaczego zabiłeś Sang-wooka?
Przez ciebie.
Nie podobało mi się twoje spojrzenie.
Giń!
Giń…
Ten facet wciąż żyje.
Dzięki mnie.
Powinieneś mi dziękować.
Niewdzięczniku.
- Jest przed nami. - Uderzcie z całej mocy.
Zatrzymajcie ich na moście.
W wozie coś się dzieje.
Najpierw sprawdźcie zarażonego!
Nadzwyczajny zarażony żyje!
Nie opieraj się i go uwolnij.
Nie możesz
mnie zabić.
Tu Nocna Sowa. Odcinam ich.
Strzelam.
Jedzie dalej!
Nie zatrzymaliśmy go.
Jedzie do Banpo.
Proszę o zgodę na strzał.
Odmawiam. Musimy schwytać cel żywcem.
To ostatni nadzwyczajny zarażony.
Rozwal most, żeby ich zablokować.
Tu Nocna Sowa 1. Odjechali.
Straciłem cel z oczu.
Sprawdźcie drogi ucieczki i śledźcie ich!
Znajdźcie inną trasę i przeszukajcie każdą kryjówkę.
Macie za mało potworów w centrali?
- Czemu tak lekkomyślnie… - Bo są wyjątkowe!
To ani ludzie, ani potwory!
Potrzebujemy ich, żeby stworzyć lek.
Udało się to?
Zarażeni w centrum dowodzenia są bezużyteczni.
Pewnie się ich pozbędą.
Dlatego musimy ich złapać.
Żołnierzom się udało.
Czyli jesteśmy bezpieczni?
Nie mijaliśmy żadnego potwora.
Ludzi też nie.
To pewnie dlatego…
że żołnierze już ich uratowali.
Tu punkt kontrolny.
Zbliża się wóz wiozący ocalałych.
Sprawdzimy go.
Widzicie? Mówiłem.
Wszystko w porządku.
Przepuszczamy ich.
Przyjąłem.
Kiedy będzie czysto?
Za dwie godziny.
Zabierzemy ocalałych na tył budynku.
Nie! Po prostu jest chory!
Ma białaczkę.
W azylu pewnie jest lekarz. Niech go zbada!
Dobrze. Sprawdzimy to.
Tae-yunowi nic nie będzie.
Nie wraca do życia.
To nie potwór.
Dobrze.
Pozbądźcie się go.
- Co zrobiliście? - Odsuń się.
- Krwotok z nosa to poważny objaw. - Wy sukinsyny!
Nie…
Giń, skurwielu!
Giń!
Ty gnoju.
Dziecko.
Moje dziecko!
Nie rób tego!
Nie, Yeong-chan!
Nie możesz tego robić.
Yeong-chan, moje dziecko…
Masz dobry humor.
Nucisz sobie.
O czym ty mówisz?
To nie ty?
To co to za dźwięk?
Gotowi czy nie, nadchodzę
Znajdę was
Gotowi czy nie, nadchodzę
Znajdę was
Uciekajcie!
Ty! Dokąd się wybierasz?
Coś…
Coś tam słyszałem.
- Zrób skan. - Nic tam nie ma.
W co ty pogrywasz?
Zamknij się i wracaj do pracy.
Odwróć się!
Ruchy.
Idź!
Ruchy!
Gotowi czy nie, nadchodzę Znajdę was
W nogi.
Uciekajcie!
Tutaj!
Chodźcie tutaj!
Szybko!
No już!
Szybko!
Jedziemy!
- Szybko! - Hej!
Jedź!
Ty sukinsynu!
Jedź!
Jedź, dupku!
Hej! Jedź!
Ty dupku!
Mamusiu!
Mamo!
Mamusiu!
- Mamusiu! - Nie strzelajcie!
Puść mnie!
Mamusiu…
Yun-seo!
O nie!
Yun-seo!
Mamusiu!
Yun-seo!
Mamusiu!
Yun-seo!
Ja pierdolę, chcesz nas zabić?
Myślałem, że żołnierze sobie radzą.
- Ty draniu. - Bom…
Ty gnoju.
Nie ma Boma!
Kogo obchodzi twój pies? Ledwo przeżyliśmy.
Gdyby nie Bom, już byś nie żył!
Sam stamtąd uciekłeś, egoistyczny draniu.
Co w tym złego?
Przestańcie. To nie pora na kłótnie.
Co teraz z nami będzie?
Co masz w ręce?
Ty skurwielu.
Chyba sobie jaja robisz.
Umiesz go używać?
Czego chcesz?
Muszę gdzieś wstąpić.
Nie wycofali się, gdy to zobaczyli?
Idioci.
ZGŁASZANIE NADZWYCZAJNYCH ZARAŻONYCH
Sierżanci Kim Yeong-hu i Min Seo-jin.
Przeszukajcie teren w grupach.
Będziemy was osłaniać.
Przeszukajcie każdy kąt.
Dajcie znać, jeśli coś znajdziecie.
Tak jest.
Hej, Kim.
Coś tu nie gra.
Czy to nie wygląda znajomo?
Większość zastrzelono.
Są tu ślady potworów?
Potwór ich nie zastrzelił.
Rozerwałby ich na strzępy.
Sądząc po bałaganie,
na pewno tu były.
Ciała tutaj też mają rany postrzałowe.
Mogły uciec.
Cofnąć się.
Wykryłem potwora przed nami.
Cel potwierdzony.
Ukrył się wśród szczątków. Proszę o zgodę na wysadzenie.
Zezwalam.
Jest ich więcej. Tu też mamy jednego.
Wstrzymać ogień!
Idzie w waszą stronę, Kim.
Przygotujcie się.
Przygotować się do ataku.
Seok-chan, ze mną!
Potwór szybko biegnie do przodu.
Skąd to się, kurwa, wzięło?
Hej!
Wycofaj się albo zabiję małego!
Wycofaj się!
Trzymaj go, Seok-chan.
Mamo…
Wystarczy.
Odsuń się.
Co pan wyprawia?
Darował pan życie potworowi.
„Zabij każdego potwora, żeby zażegnać kryzys”.
To misja plutonu Wrona, czyż nie?
Sierżancie Kim.
Zabijamy potwory, które krzywdzą ludzi.
Taka jest
misja plutonu Wrona.
Musimy dobrze wyglądać.
Poznamy innych, którzy są do nas podobni.
„Nadzwyczajny zarażony”?
Cholera, nienawidzę tej nazwy.
Masz inny pomysł?
Może „neoczłowiek”?
Nadal cię boli?
Nie chciałem tego robić.
Przepraszam.
Chcesz zrobić zakupy?
Po co tu przyszliśmy?
Żebyś mógł żyć.
Nie chciałem, żebyś został złapany i tego żałował.
Uratowałem cię, żebyś był wolny.
Ludzie się nie poddadzą.
Złapali cię i zgubili,
więc będą cię ścigać aż do końca.
Mam to gdzieś.
To była moja decyzja.
Zgadza się.
Oddałeś się w ręce żołnierzy.
Dlaczego?
Mówiłem ci.
Będą cię dźgać
i rozrywać na strzępy.
Mówiłem ci to wiele razy!
To dlatego uciekłeś?
Bo się bałeś?
Chciałem żyć.
Znajdź nowy cel.
Nie myśl o ratowaniu ludzkości i podobnych bzdurach.
Myśl o tym, jak chcesz żyć.
Musi być jakiś powód, dla którego zostałeś neoczłowiekiem.
Nie chcę żyć jak ty
kosztem innych.
Pomocy!
Moja!
Chodź tutaj!
Pomocy!
Moja!
- Moja! - Pomocy!
- Daj mi! - Pomocy!
Pomocy…
Nie chcę z tobą walczyć.
Więc nie będę zabijał bez powodu.
Mówisz poważnie?
Oczywiście!
Pierwszy nikogo nie zaatakuję.
Chyba że wejdzie mi w drogę.
Dior.
Hermès.
Jak znajdziesz
podobnych do nas?
Nie musimy ich szukać.
Pojedziemy do nich.
Są zamknięci w Bamseom.
Wieźli cię tam.
Czyli tam jechałem.
Więc dlaczego…
Nie…
To nie tak.
To byłoby żałosne.
Nie mogą nas tam zawlec.
Sami tam wejdziemy.
Nie cieszysz się?
Tym razem uratujesz neoludzi.
Dowiesz się, gdy ich poznasz.
Dlaczego zostałeś wybrany.
Brama 2.
Zbliża się niezgłoszony wóz.
Majorze.
Nie jesteście na misji?
Musimy złożyć pilny raport.
Złóżcie podpisy i się wylegitymujcie.
Nie znasz mnie? Mówiłem, że to pilne. Otwierać!
Wszystko w porządku. Przepuszczam ich.
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
Długo dasz tak radę?
Moi żołnierze będą stać bezczynnie,
gdy ich dowódca zaginął?
Bez problemu nas wpuścili.
Nie zgłosili twojego zaginięcia.
Są zbyt zajęci, żeby się tobą przejmować.
Wszystkie oddziały. Alarm.
Zbliżają się dwaj domniemani nadzwyczajni zarażeni.
Wszystkie oddziały mają wzmocnić ochronę przy bramie.
Myślałem, że zapomniałem.
Ale nadal pamiętam
tamten ból.
Przetrwaliśmy…
na tym świecie.
Musimy porządnie się zachowywać.
Wynoś się.
Wynoś się z mojej głowy!
Nie zbliżaj się.
Zostaw mnie!
Ty potworze.
Dlaczego nam to robisz?
Zabij mnie.
Nie chcę już cierpieć.
Mamo…
Zaczynamy test próbki D-126.
Hui-ji.
Badana jest biologiczną matką D-126.
Zgłosiła się do testu.
- Jaki typ? - Żółty.
Według matki cierpiała przez nienawistne komentarze.
Gdzie jesteś, Hui-ji? Tu mama.
Hui-ji.
Hui-ji, mama tu jest.
To ty?
Hui-ji, to ja.
Hui-ji.
Więzi sprzed przemiany w potwora
nie miały wpływu na żółtych.
Koniec testu.
Nie!
Nie, Hui-ji!
Nie! Puśćcie mnie!
Nie!
Hui-ji!
Nie!
Hui-ji!
Hui-ji…
Nie!
Hui-ji…
Nie, Hui-ji.
Nie powinienem był brać tego jebanego ciała.
Nie powinienem.
Nigdy nie lubiłem tego sukinsyna.
Kurwa, czemu to nie działa?
Znowu uciekasz?
Cholera.
Mówiłeś, że zostaliśmy wybrani?
Mylisz się.
Zostaliśmy porzuceni.
Spójrz na siebie.
Nie możesz żyć bez ludzi.
Jesteś
tylko pasożytem.
Pierdol się!
Zamknij się, gnoju.
Chodź ze mną.
Puszczaj.
Puszczaj, skurwysynie.
Puszczaj!
Puszczaj, skurwysynie!
Zajebię cię!
Pierdolony skurwysyn.
Puszczaj.
Puszczaj, skurwysynie!
Ty skurwysynie. Zabiję cię.
Zajebię cię, skurwielu!
Zabiję cię.
Trzymaj się.
We dwóch będzie nam raźniej.
Odbiło ci.
Myślisz, że zaakceptują cię jako człowieka?
Kurwa.
Będą przeprowadzać na tobie bezsensowne eksperymenty
i wszystkiego pożałujesz!
Proszę.
Nie mogę tam wrócić.
Obaj tam zginiemy!
Proszę.
Proszę, nie rób tego.
Spójrz na mnie.
Nie mogę tam wrócić.
Proszę!
Proszę.
Cholera,
dlaczego mi nie wierzysz?
Dlaczego?
Bo nie chcę zapomnieć.
Nigdy nie chcę zapomnieć
o tym,
że jestem człowiekiem.
Dobra.
Witaj w piekle.
Napisy: Kamila Krupiński