(37 ชั่วโมงก่อน)
ฮยอนซูเป็นยังไงบ้าง
เขาจำอะไรไม่ได้เลยครับ
จำได้ถึงตอนไหน
ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ
ไหนๆ ก็จำอะไรไม่ได้แล้ว
ถ้าเขาลืมความทรงจำ ที่เจ็บปวดไปด้วยก็คงดีเนอะ
เขาคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นหรอก
เพราะถ้าไม่เหลือความทรงจำอะไรเลย
เขาก็จะกลายเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ
พี่ครับ
ผมมีเรื่องจะขอ
อะไร
ผมคงอยู่ด้วยไปตลอดไม่ได้แล้วนะครับ
ตั้งแต่นี้ไป พี่ต้องเป็นคนที่…
ปกป้องที่นี่
ปกป้องคนพวกนี้
และอึนยูนะครับ
(ต้นฉบับ SWEET HOME จากเว็บตูน โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
(สวีทโฮม)
เลี้ยวซ้าย
(อพาร์ตเมนต์กรีนโฮม)
นี่มันเกินไปแล้วนะ
จะกลับมาที่นี่อีกทำไม เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เธอคิดจะทำอะไรเนี่ย
กลับกันเถอะนะ
กลับไปไหนล่ะ
ฮะ
ก็เห็นแล้วนี่
ในสายตาลุง ที่นั่นดูปลอดภัยเหรอ
แคมป์นั่นมีอยู่จริงไหมเหอะ
ทำไมไม่ยอมบอกมาล่ะ ว่ามันอยู่ที่ไหน
ก็เราไม่รู้ว่าพวกแกปลอดภัยหรือเปล่าไง
แล้วใครหน้าไหนปลอดภัยล่ะ
มีแค่พวกแกที่หนีการกลายร่างได้หรือไง
คนไหนจะกลายเป็นสัตว์ประหลาด ตอนไหนหรือยังไง
ก็ไม่มีใครรู้สักหน่อยนี่
เรา…
ไปต่อไม่ได้แล้วครับ
รอตรงนี้แป๊บหนึ่งแล้วกัน
เดี๋ยวฉันกลับมา
เขาอาจจะไม่ใช่อีอึนฮยอก…
ในความทรงจำเธอก็ได้นะ
ไม่
เขาสัญญาแล้วว่าจะกลับมา
จะกลับมาแน่ๆ
ฉันจะไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น…
จนกว่าจะเห็นเต็มสองตาตัวเอง
แม่งเอ๊ย
คิดดีๆ นะ
พวกแกกำลังทำผิดพลาดมหันต์
นี่ขู่เหรอ
ฉันไม่มีอะไรให้กลัวแล้ว
การขู่เขาทำกันแบบนี้ต่างหาก
เวรเอ๊ย
(กรีนโฮม)
(คัมภีร์ไบเบิล)
(กฎการเอาตัวรอดในกรีนโฮม กักตัวผู้ติดเชื้อ)
(ผู้รอดชีวิต กำลังกลายร่าง ตาย)
(กำลังกลายร่าง: อีอึนฮยอก)
ฉันจะกลับมาให้ได้
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัย
ฆ่าซะเลยสิ
ขอแค่ไม่มีพวกมัน เราก็เป็นผู้รอดชีวิตที่ไร้มลทินแล้วนี่
ยิงมันให้ตายซะ แล้วไปตามทางเราเถอะ
แค่นั้นเอง
เลือกให้ดีนะ
ไม่อยากฉีดวัคซีนหรือไง
มีวัคซีนด้วยเหรอ
จริงสิ ในนี้เขียนบอกไว้ว่า กำลังพัฒนาวัคซีนอยู่
พวกคุณได้ตัวชาฮยอนซูแล้วนี่
งั้นก็จะทำวัคซีนขึ้นมาได้ใช่ไหม
ไม่ใช่ว่าจะฉีดให้ใครก็ได้นะ
แต่ถ้าเป็นผู้รอดชีวิต ที่ช่วยทหารจากคนร้ายก็ไม่แน่
- เฮ้ย ทำอะไรเนี่ย - ฉันไม่ยอมตายทั้งอย่างนี้หรอกโว้ย
ทิ้งปืนซะ
ทิ้งสิ
นังตัวดีนี่
ลุกมา
ลุกสิ นังนี่
ลุกมา ลุก
ลุกสิวะ เวรเอ๊ย
มานี่
มานี่เลย นังตัวดี
บัดซบ
มานี่
- ไอ้ชาติชั่วนี่ - ดูนี่ก่อนสิครับ
ตายโหงกันหมดแล้ว จะให้ดูอะไร
คนพวกนี้…
คือกองทัพกาดำนะครับ
ตัวยังอุ่นอยู่เลย
น่าจะยังไม่นานครับ
ผมว่า…
สัตว์ประหลาดน่าจะอยู่แถวนี้ครับ
มัดไอ้พวกนี้ซะ
เราจะกลับแคมป์กัน
- ผู้รอดชีวิตพวกนั้น… - ไอ้พวกนี้ดูเหมือนผู้รอดชีวิตเหรอ
ฉันอยากฆ่าพวกมันซะตอนนี้เลย แต่ข่มใจอยู่
ถ้าพวกแกโชคดีก็รอดไป
แต่ถ้าตาย ก็เป็นดวงของพวกแกเอง
ผมพยายามช่วยจ่าแล้วไง
- จ่าก็รู้นี่ พาผมไปด้วยนะ - ปล่อยสิวะ ไอ้เวร
ได้โปรดนะครับ จ่า
จ่าครับ
ยืนบื้อทำไม
มัดพวกมันแล้วรีบขึ้นรถมา
ยังจะยืนบื้อทำไม
อยากตายกันทั้งหมดนี่หรือไง
ผมผูกหลวมๆ ไว้จะได้แก้ออกง่าย
พอเราไปแล้ว หาที่ซ่อนก่อนเลยนะครับ
ป้าเหรอ
คุณป้ามยองซุกนี่นา
แต่คุณป้ากลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้วนี่
อะไรอีกวะนั่น
ไอ้พวกสัตว์ประหลาดเวรนี่ก็ไม่จบไม่สิ้นสักที
ไปตายแม่งให้หมด
ทำอะไรครับ
ถามมาได้
ฉันก็ทำงานของฉันไง
เธอเป็นคนนะครับ
นี่มันสัตว์ประหลาดเว้ย
ถ้าฉันบอกว่าใช่ ก็คือใช่
สัตว์ประหลาด…
นั่นมันสัตว์ประหลาด
เร็วเข้า
แต่ถ้าเป็นมนุษย์แล้วไง
สำคัญตรงไหน
จ่าครับ
นี่คือสงคราม
ฆ่าล้างพวกสัตว์ประหลาดจัญไรนี่ให้หมด และผู้ชนะในตอนท้าย
ก็ต้องเป็นมนุษย์อย่างเราสิวะ
มองไม่เห็น…
ฉันจะฆ่าแก…
เจอตัวแล้ว…
ปล่อยสิ
อยากให้ตายกันหมดหรือไง
เจอตัวแล้ว…
นี่คือกาดำหนึ่ง มีทหารหนึ่งนายตกลงมา
- ขอให้หน่วยแพทย์เตรียมการ - เร็ว
ไปต่อ
อาการวิกฤต ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์
อยู่เฝ้าคนเจ็บให้น้อยคนที่สุด ที่เหลือปฏิบัติภารกิจต่อไป
เคลียร์ชั้นสามเรียบร้อย กำลังเข้าสู่ชั้นสี่
ช่วยเหลือหมวดสามให้เร็วที่สุดแล้วออกมา
ทุกคนตั้งสติให้มั่น
ด้านหลัง สัตว์ประหลาดชั้นสี่ด้านหลัง
ยิงเลย
นี่คือกาดำสี่
ปราบสัตว์ประหลาดได้แล้ว
แต่มีผู้บาดเจ็บห้าราย และเสียชีวิตสองรายครับ
ทีมบุกเข้าหมวดสาม ถอนกำลังซะ
เคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บ แล้วไปสมทบที่ฐานหลัก
ทีมสำรวจ เห็นหมวดสองไหม
เป็นไง
ตึกบัง มองไม่เห็นครับ
ไม่สามารถมองเห็นได้ครับ
กลับลงมา
เราจะไปที่นั่นกัน
เราไม่เอาด้วยนะครับ
ยูดีที เก็บข้าวของ
เราจะกลับกัน
นี่นายทำอะไร
พวกเขาทำได้แค่ลืมตานะครับ
ทั้งหิว บาดเจ็บ และล้ากันหมดแล้ว
ไม่ได้ยินเหรอครับ
ว่าเราเสียรถไป กระสุนก็หมดแล้วด้วย
แล้วยังไง
จะให้ทิ้งหมวดสองเหรอ
ครับ ทิ้ง
ทิ้งเหอะครับ
ทิ้งคนตายพวกนั้น แล้วปกป้องทหารที่ยังมีชีวิตอยู่เถอะ
นี่ ซอกชาน
ครับ ผมคังซอกชาน
เมื่อหกชั่วโมงก่อน กองบัญชาการกลางวิทยุมาว่าไง
ให้ทุกคนกลับไปทันที
จ่ากำลังขัดขืนคำสั่งนะครับ
นอกจากยูดีที ใครจะกลับก็มาเลย
ฉันจะกลับไปรับผิดชอบ การขัดขืนคำสั่งของฉันเอง
แต่จ่าคิมยองฮู
นายจะรับผิดชอบ การขัดขืนคำสั่งของตัวเองยังไง
ยิงสิครับ
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เราก็ตายเพราะความดื้อแพ่งของจ่าอยู่ดี
ยิงสิครับ
เหมือนที่คุณทำกับครอบครัวคุณ
คนบาดเจ็บ และยูดีที
กลับไปกับจ่าคิมยองฮูซะ
ไปกันเถอะ
นั่นคือป้ามยองซุกใช่ไหม พี่
น่าจะใช่นะ
ป้าคนนั้น
คือแม่เด็กห้อง 1504 ใช่ไหม
ค่ะ
ป้าเขาเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้วไม่ใช่เหรอ
เมื่อกี้เธอพูดเองนี่
ใช่ค่ะ
หรือว่าป้าเขาต้านไว้เหมือนฮยอนซูนะ
จริงด้วย
ตาป้าเขาก็ไม่ดำหรืออะไรแบบนั้นเลย
เหมือนดวงตาคนนี่แหละ
ไม่เห็นเหรอว่าป้าแกเปลือยทั้งร่าง
ใช่คนที่ไหนล่ะ สัตว์ประหลาดเหอะ
ป้าเขาเป็นสัตว์ประหลาดใจดีนะครับ
- ป้าเขาปกป้องเรานะ - เป็นสัตว์ประหลาดก็เท่ากับไม่ดีแล้วไง
พวกมันต้องตายให้หมด
ไม่
ไม่ใช่สักหน่อย
ไอ้เด็กนี่ไม่มีมารยาท
ขึ้นเสียงใส่เด็กทำไม
คุณป้า เป็นอะไรไหม…
ยุนจีซู
ยุนจีซู เธอโอเคไหม
ไม่โอเคเพราะเธอนั่นแหละ
คราวนี้มันเสี่ยงอันตรายจริงๆ
อีอึนยู
ที่เราอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่เพราะโชคดีหรือดีเลิศกว่าใคร
เรารอดตายมาได้ จากการเป็นหนี้ชีวิตคนอื่น
อย่าให้มันเสียเปล่า
ต้องขอโทษจริงๆ นะ
แต่ฉันไม่ถอดใจเด็ดขาด
ฉันยังไม่เห็นกับตาเลย
ฉะนั้นสำหรับฉัน อีอึนฮยอกยังมีชีวิตอยู่
ยังไงฉันก็จะตามหาเขาให้เจอ
อะไรๆ มีอะไร
หยุดรถทำไมครับ
ผู้รอดชีวิตครับ
จะให้เขาขึ้นมาเหรอ
ไม่ได้นะ
หน้าที่ของผม คือพาผู้รอดชีวิตไปส่งที่แคมป์ครับ
จะเข้มงวดทำไมนักหนา นายเองก็ถูกดึงตัวมาทำนี่
ฉันกลัวนะ
เดี๋ยวความจุ้นก็พาซวยหรอก
ใช่ครับ ไปกันเถอะ นะ
เราจะไม่บอกใครทั้งนั้น
จะไม่มีใครรู้หรอกครับ
ไปกันเถอะครับ
แต่ผมรู้แก่ใจนี่ครับ
อะไรกัน นี่…
จะไปไหนครับ
แคมป์รักษาความปลอดภัยครับ
(ศูนย์จัดการภัยพิบัติพิเศษบัมซอม)
ในที่สุดเราก็เจอกัน
ขอบคุณที่มานะ
ชาฮยอนซู
ผม…
ต้องทำอะไรครับ
เดี๋ยวนายก็จะได้รู้เอง
ดูเหมือนจะให้ความร่วมมือนะเนี่ย
ครับ
ถ้าเรื่องทั้งหมดนี้…
จะยุติลงได้
ดีแล้ว ชาฮยอนซู
ฉันเชื่อในตัวนายนะ
ระดับแดง
เลือดทำให้มันก้าวร้าวขึ้น
ทำให้เราเห็นหน่อยสิว่านายคือผู้กอบกู้
ที่จะยุติเรื่องทั้งหมดนี้หรือเปล่า
เริ่มการทดลองครั้งที่หนึ่ง กับเอ็มเอช 5 ชาฮยอนซู
สรุปว่าเอ็มเอช 6 คือผู้ติดเชื้อพิเศษ ที่ลักพาตัวเอ็มเอช 5 งั้นเหรอ
ใช่ครับ
แล้วเขาก็ตายเพราะถูกยิงเหรอ
แน่ใจนะว่าตายแล้ว
ไม่พบสัญญาณชีพเลย เราเช็กซ้ำแล้วครับ
เขาคือสัตว์ประหลาดแน่ๆ ไหงตายซะได้ล่ะ
เคสเดียวกับเอ็มเอช 1 หรือเปล่าครับ
เอ็มเอช 1 ไม่ตาย
แต่การตอบสนอง แบบสัตว์ประหลาดหายไปเหมือนกัน
เลือด ไขกระดูก เนื้อเยื่อใต้ผิวหนัง ต่อมใต้สมอง…
เก็บอะไรได้ก็เก็บมาให้หมดนะ
เราต้องเปรียบเทียบ กับตัวอย่างจากเอ็มเอช 1
เดี๋ยวเอ็มเอช 5 ก็จะถูกพามาที่นี่
เตรียมพร้อมไว้ล่ะ
นั่นอาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเราแล้ว
ข้อมูลและประสบการณ์ที่เราได้มา จากการทดลองเอ็มเอช 6 และเอ็มเอช 1
ต้องเอาไปใช้กับเอ็มเอช 5
มัวทำอะไรอยู่เนี่ย
ออกแรงหน่อยสิ ชาฮยอนซู
นายทำได้อยู่แล้ว
หยุด
หยุดสักที
ฉันไม่อยากป่วยอีกแล้ว
ช่วยด้วย
ช่วยฉันที
ช่วยด้วย
ไม่นะ
เขาคือมนุษย์นะ
เขาคือมนุษย์
ไม่
คุณเองเหรอ
เสียงที่ขอให้ผมร่วมมือนั่น
คือคุณเหรอ
ฆ่าเขาทำไม
ฆ่าเขาทำบ้าอะไร
เขาไม่ได้ทำร้ายผม
เขากำลังทุกข์ทรมาน
ไม่เห็นจะจำเป็นต้องฆ่าเขาเลย
เราก็แค่เขี่ยทิ้ง เพราะมันไม่มีค่าในฐานะหนูทดลองแล้ว
ฆ่าเพราะเขาคือสัตว์ประหลาดเหรอ
เพราะสัตว์ประหลาดสมควรถูกฆ่างั้นเหรอ
พวกคุณมันต่างจากสัตว์ประหลาดตรงไหน
นายเป็นอะไรกันแน่
แค่หมอนั่นเห็นเลือด มันก็พุ่งเข้าใส่โดยไม่สนอะไร
ทหารตายด้วยน้ำมือมันเป็นสิบๆ คน
แต่หยุดทำร้ายนายดื้อๆ ทั้งที่เพิ่งลงมือไม่กี่หน
ฉันกล้าพูดเลยว่ายังไม่เคยเห็น สัตว์ประหลาดตัวไหนคุมตัวเองได้
ไม่มีเลยสักครั้ง
นาย…
ทำอะไรหมอนั่น
นายทำอะไรลงไปกันแน่
ผมก็ไม่รู้ครับ
นายไม่รู้แล้วใครจะรู้ล่ะ
ลองนึกให้ออกสิ
เราพานายมาที่นี่ก็เพราะแบบนั้นนะ
ตอบผมมาก่อนครับ
คุณคิดค้นวัคซีน…
ผ่านผมได้หรือเปล่า
ผมเห็นใบปลิวบอกว่า จะมีการทำวัคซีนจากผู้ติดเชื้อพิเศษ
นายก็เลยยอมถูกจับเหรอ
- เรื่องจริงไหมครับ - อันนั้นเราทำเสร็จไปแล้ว
แต่ว่าหายไปหมดแล้วนะ
ทำใหม่สิครับ
แค่มีผมก็พอไม่ใช่เหรอ
ถึงนายจะตาย
ก็ไม่เป็นไรงั้นเหรอ
ถ้าผมกลัวตาย ผมก็คงไม่มาที่นี่หรอก
ไม่หรอก นายอาจจะขอร้องให้ฉันฆ่านายก็ได้
นายก็รู้ดีนี่
พลังการคืนชีพของพวกเอ็มเอช
เป็นเหมือนโชคดีสำหรับพวกเรา แต่เป็นคำสาปสำหรับพวกนาย
สิ่งมีชีวิตที่ตายไม่ได้ ถึงแม้จะอยากตาย
"มอนสเตอร์ฮิวแมน"
ชื่อเพราะนะ ว่าไหม
ฉันคิดขึ้นมาเองแหละ
จะเอ็มเอช หรือสัตว์ประหลาด
อยากเรียกอะไรก็เรียกเลย
ผมไม่สนอยู่แล้ว
นายจะทำได้ดีกว่าเจ้าพวกนั้น
ฉันรู้สึกได้ว่า เอ็มเอชสุดพิเศษจะถือกำเนิดขึ้น
หลับให้เต็มอิ่มนะ
ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป มันจะยากยิ่งขึ้น
ถ้าผิดอีกที สัญญาณเตือนจะดังนะครับ
คุณซออีกยอง
เขตซีห้าครับ
ตามผมมาสิ
ที่นั่นมันทำไม
คุณรู้จักฉันเหรอ
อ๋อ
คุณไม่รู้จักผมสินะ
แต่ผมรู้จักคุณดีเลย
ผมเป็นเพื่อนของซังวอน
สรุปว่าคุณจะมาหรือไม่มาครับ
ช่วยฉันทำไม
เพราะผูกพันมั้ง
ยืนยันว่ากำลังมุ่งหน้าไปพื้นที่วิจัย
แยกกันค้นหา ไม่มีเวลาแล้ว
ไปกันครับ ไม่มีเวลาแล้วนี่
(เอ็มเอช 1)
เขายังอยู่ที่นี่
ใน…
สภาพนี้
คุณอุตส่าห์ลำบากมา แต่เขาจะคุยด้วยได้หรือเปล่านะ
ผมว่าไม่น่านะ
แต่ใครจะไปรู้ล่ะ
ว่าที่ภรรยามาหาทั้งคน
รอฉันอยู่เหรอ
ตามสถิติแล้ว ความจริงมันบัดซบครับ
การไม่รู้อะไรย่อมดีกว่าหรือเปล่า
ถึงเขาจะเป็นสัตว์ประหลาด
คุณก็ยังอยากเจอเหรอครับ
ผมต้องดูให้ได้เลยว่า ซังวอนจะตอบสนองยังไง
ที่ได้เจอคุณซออีกยองอีกครั้ง
เพราะการกระตุ้นแบบนี้ มันหาชมยาก
ไอ้ประสาท
ทหารมาทำอะไรถึงที่นี่…
ฉันออดิชั่นไม่ผ่านได้ไงกัน
หน้าฉันมันทำไมวะ
ไม่แฟร์เลย
บ้าบอเอ๊ย
ฉันออกจะทำได้ดี…
แม่งเอ๊ย แม่ง…
ลุงทหารครับ
ลุงทหาร
มีอะไรเหรอ
ผมกลัวจนฉี่ไม่ออกแล้วครับ
ไอ้ออดิชั่นเฮงซวย ทำไมฉันต้องตกรอบ
เบ้าหน้าฉันมันแย่ตรงไหน
หน้าฉันมันทำไมวะ
แม่งเอ๊ย ให้ตายสิ
ทำไมฉันถึงตกรอบ
ฉันดูเป็นไงบ้าง
หน้าฉันดูเป็นไง
น่ารักไหม
ลุง…
หน้าลุงดูแปลกๆ ค่ะ
ดูหน้าฉันชัดๆ สิ
หน้าฉันไร้ที่ติเลยนะ
หน้าฉันมันแปลกเหรอ
ถามว่าหน้าฉันมันเป็นยังไง
ดูสิ ฉันน่ารักไหม น่ารักไหม
น่ารัก…
ออกมา
ออกไป
อย่ายิงหน้าฉันนะ
หน้าฉัน…
หน้าฉันมันทำไม ขอส่องกระจกหน่อย
ทำไมหน้าฉัน…
ไม่น่ารัก
นี่ไม่ใช่หน้าฉัน
หน้าฉัน
นี่ไม่ใช่หน้าฉัน
มาดูหน้าฉันใกล้ๆ สิ
ฉันน่ารักไหม
หน้าตาอุบาทว์สิ้นดี
หน้าฉัน…
หน้าฉันจะไหม้ไม่ได้นะ
ไม่นะ
หน้าฉัน…
ทำไมไม่ตื่นขึ้นมาเล่า
พี่
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์