KIM SU-YEONG
Dalej musimy pójść na piechotę.
Yeong-su.
Musimy iść.
Musimy zabrać Su-yeong.
Nie możemy.
To ja też nie idę!
Yeong-su…
I tak umrę.
Ty też zmienisz się w potwora!
Nieprawda.
Niby czemu?
Odejdź!
Zostanę z Su-yeong!
Idź!
Puszczaj!
Puść mnie!
Nie idę!
Powiedziałem, że nie idę!
Su-yeong!
Zabierzmy ją ze sobą!
Zabierzmy ją!
Su-yeong!
Powiedziałem, że nie idę!
Su-yeong!
Su-yeong…
NA PODSTAWIE SWEET HOME KIMA CARNBY’EGO I HWANG YOUNG-CHANA
SWEET HOME
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
Cholera.
Współpracowałbym, gdybyście poprosili.
Mam mało czasu.
Ta walizka wygląda znajomo.
Nie cieszysz się?
Wiem, że jest dla ciebie ważna.
Tak.
Udało się wam ją znaleźć.
Gdzie była?
Zabiliście osobę, która ją miała?
Pewnie za to zapłaciła.
A co?
Znasz tę osobę?
Oczywiście, że nie.
Wiecie, jaki byłem zły, gdy ją zgubiłem.
Otwórz ją.
Po co?
Chcecie jej użyć?
Tylko wy?
Zamknij się i otwieraj!
Nasze bezpieczeństwo jest kluczowe dla przyszłości kraju!
Czyli mówisz, że się boisz.
Nie odmówiłem.
Jesteście pewni?
Ponoć zapobiega przemianie w potwora.
Ogólnie mówiąc.
Ale musimy ją dopracować.
To oczekiwanie wywiera na mnie presję…
Miałeś tylko
stworzyć to, co jest w walizce.
Oczywiście.
No to otwieram.
Co jest?
To twoja sprawka?
Gdzie ją schowałeś?
W bezpiecznym miejscu.
Gdzieś, gdzie nigdy jej…
nie znajdziecie.
Hej, mały.
Obudź się.
No już, obudź się.
Muszę się z wami pożegnać.
Nie idziesz z nami?
Jestem żołnierzem. Muszę wrócić do bazy.
Wracasz?
Chodź z nami.
Możesz zdjąć mundur.
Nie przyjdą po ciebie.
Nie mów tak.
Dezercja to poważne przestępstwo.
Porozmawiam z żołnierzami i coś wymyślę.
Idźcie spokojnie.
Zdejmij maskę, sprawdzimy objawy.
Odłóż to.
Zabieraj łapy.
Odłóż to.
Puszczaj.
Trzymaj go. Sprawdź jego torbę.
To broń!
Do izolatki z nim.
Chodź tu.
- Puszczajcie, gnoje! - Chodź tu.
Zabierzcie go stąd.
Idźcie dalej.
Nie zatrzymujcie się.
Szeregowy Park Chan-yeong z 7. dywizji 9. pułku.
Opuściłem bazę w trakcie misji.
Czekam na rozkazy.
Czarna Kania, wrócił do nas żołnierz.
To szeregowy Park Chan-yeong.
MIOTACZ PARK CHAN-YEONG
CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO BAMSEOM
Co się dzieje?
Sierżant Lee Gi-baek…
i sierżant Kim Dae-un…
nie żyją.
Mogli przeżyć.
Ale ci skurwiele…
im nie pomogli.
Kazali nam iść do azylu.
Co to ma znaczyć?
Zwolnili nas, kurwa.
Dzisiaj o godzinie 12
cały pluton zostaje rozwiązany.
Stworzył pan tę jednostkę, generale Han.
Mówił pan,
że nigdy nas nie zdradzi.
Dlatego się stawiliśmy.
Masz rację.
Tak powiedziałem.
Dlaczego pan to robi?
Pluton Wrona jest już niepotrzebny.
Zabijamy je,
ale jest ich coraz więcej.
To co?
Poddał się pan?
Nie. Dokonałem wyboru.
Starszy sierżancie Tak.
In-hwan.
Bądź dezerterem.
Naród nie podziękował ci za służbę.
Zabierz broń i jedzenie
i wynoś się stąd ze swoimi ludźmi.
Mamy…
zhańbić się i pójść do azylu?
Nie.
Nie tam.
Tam nie możecie.
Co pan ukrywa?
PRZYJĘCIE DO AZYLU
SPRAWDŹ TEMPERATURĘ I OBJAWY
CZŁOWIEK
Idź dalej.
Co?
Powtórz badanie. To pomyłka.
To pomyłka! Nie jestem chory!
Zostaw mnie!
Jestem czysty! Puśćcie mnie!
Puśćcie mnie, kurwa!
- Nic mi nie jest! - Otwierać bramę!
Otwórzcie bramę!
- Chcę wyjść! - Co jest?
Otwierać, dupki!
ODRZUCENI
Krwawiłaś z nosa albo miałaś gorączkę?
Spójrz na mnie.
Ogłoszenie dotyczące zmian w protokole.
Nie będziemy już badać ocalałych.
Wejdźcie spokojnie.
Powtarzam.
Nie będziemy już badać ocalałych.
Wejdźcie spokojnie.
Bang Jin-ho.
Tak?
Nie idziesz do domu?
Starszy sierżant Tak się nie odezwał.
Ten, który nie przejmuje się śmiercią swoich ludzi?
Proszę tak o nim nie mówić.
Co?
Teraz jesteśmy w tej samej jednostce.
Jest pan moim przełożonym.
Niech pan tak traktuje sierżanta Taka.
Przestań się wygłupiać.
Wiem, że go podziwiasz.
Ale on na to nie zasługuje.
Bo rzekomo zabił swoją rodzinę?
To tylko plotka.
Nieważne, czy to prawda.
Ale myślę,
że byłby do tego zdolny.
Powiedz.
Gdzie ją ukryłeś?
Czemu miałbym powiedzieć?
Namęczyłem się, żeby ją ukryć.
Wszystko ci jedno, czy żyjesz.
I tak mnie nie zabijecie.
Wiem, gdzie jest szczepionka.
Zapomnijmy o tym i zacznijmy od nowa.
Nie dam się znowu nabrać.
Dałem ci wystarczająco dużo czasu.
Jak śmiesz tak mi się odwdzięczać?
Mówiłem.
Nie mam czasu!
Panie premierze!
To dopiero początek, doktorze.
Nie marnujmy więcej energii, dobrze?
A teraz powiedz.
Gdzie ją ukryłeś?
Co pan ukrywa?
ŚCIŚLE TAJNE
Sierżancie Kim.
Wzywają pluton Wrona.
Co się dzieje?
Kim Yeong-hu.
Podjąłem decyzję.
Weź się w garść.
Co do twojej teorii, doktorze Im.
Jeśli masz rację i przemiana w potwora jest czymś naturalnym,
to nie ustanie,
dopóki cała ludzkość
nie wyginie.
I dlatego mam dla ciebie prezent.
Jeśli mnie nie rozczarujesz.
Co wy chcecie zrobić?
Posprzątać.
PROSIMY WSPÓŁPRACOWAĆ Z WOJSKIEM, ŻEBY PRZYWRÓCIĆ PORZĄDEK
Usuniemy ich, zanim przemienią się w potwory.
Świat będzie czysty…
i może zakończymy tę katastrofę.
Co mam zrobić, doktorze?
Co cię tak bawi?
Podoba mi się.
Właśnie tego…
chciałem.
Chciałem to zrobić.
Musimy sprzątać regularnie!
Wszyscy…
Wszyscy za długo żyli w spokoju.
Dlatego do tego doszło.
Na co czekacie?
Zróbcie to.
Posprzątajcie.
A ty?
Powiem ci,
gdzie jest to, czego szukasz.
Dobra.
No to posprzątajmy.
Co jest?
Dlaczego tu lecą?
To jakaś pomyłka.
Leci.
Leci!
Ji-su!
Yoon Ji-su!
Ji-su!
Nie powiesz nam?
Trochę to potrwa,
ale w końcu ją znajdę.
Nigdy jej nie znajdziesz.
Nie rozwiązałem jednego problemu.
Przykro mi, premierze.
No to żegnaj.
Uważaj, Jong-hyun!
Zrobione.
My wysadzimy izolatkę.
Reszta weźmie lekarstwa
i pójdzie do azylu.
Czego pragniesz?
Nie wiem.
Myślisz, że się temu oprzesz?
Co się stało z twoją rodziną?
Wszyscy zginęli.
Zabiłeś ich?
Zabiłeś kiedyś człowieka?
Dlaczego zabiłeś… Czego pragniesz?
- Przestań. - A co z… Zabiłeś ich?
Czym teraz jesteś?
Człowiekiem?
Czy potworem?
Mówię do ciebie.
Odpowiedz.
Podobało ci się tu?
Było lepiej, niż myślałeś?
Czy to było piekło?
Chciałeś pomóc ludzkości.
Zobacz, jak skończyłeś.
Czy to nie żałosne?
Myślisz, że co ci zrobię?
Znów cię uratuję?
Czy tym razem cię zabiję?
Nic z tych rzeczy.
Opuszczę cię.
Siedź w zamknięciu
i patrz,
jak to miejsce się wali.
Obudź się, Jung Ui-myeong.
Przyznaj to.
Jesteś potworem.
Tak.
Jestem potworem.
Mówiłem ci, że to bez sensu.
Dałem ci kolejną szansę,
bo to był twój pierwszy raz.
A ty ją odrzuciłeś.
Wrobiłeś mnie w coś głupiego.
Ale nigdy więcej.
Nigdy więcej.
Nigdy więcej, do cholery.
Nie zasługujesz na bycie neoczłowiekiem.
Usychaj tutaj.
Nie.
Zrozum, że żaden człowiek
nie przyjdzie cię ratować ani żadnego nie będziesz chronił.
Żyj w rozpaczy.
Całkiem sam.
Niezdolny…
do śmierci.
Nie…
Yeong-su.
Obudź się.
Dobrze.
Wstawaj.
Dobrze. Idź.
Idź.
Szybko.
Szybko, Yeong-su.
Idź.
Idź!
Szybko, Yeong-su!
Wstawaj!
Idź!
Uciekaj, Yeong-su!
Szybko!
Yeong-su, proszę. Uciekaj!
Uciekaj!
Pospiesz się!
Proszę, Yeong-su.
Pospiesz się.
- Idź! - Ji-su…
- Idź! - Yoon Ji-su!
Yoon Ji-su!
Yeong-su, proszę.
Idź już, Yeong-su!
No idź!
Szybko!
Yoon Ji-su!
Nie, Ji-su!
Proszę, nie!
Nie!
Ji-su!
Nie.
Nie! Proszę!
Nie! Ji-su!
Nie!
Nie…
Yoon Ji-su!
To będzie nasza baza.
Nie wiemy, co może tu wejść.
Zamknijcie wyjścia.
- Tak jest. - Tak jest.
Jak zabezpieczymy jedzenie?
Nie mamy wody.
Znajdziemy ją.
Wyjdziemy, gdy wszystko się wyjaśni.
Nie ruszać się!
Czekaj.
Ilu was tu jest?
Około 400.
Dobrze, pomieścimy ich.
Napisy: Kamila Krupiński